Ustawa z dnia 23 stycznia 2026 r. o wygaszeniu rozwiązań wynikających z ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa oraz o zmianie niektórych innych ustaw

W ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 163, z późn. zm.2)) art. 52zr otrzymuje brzmienie: „Art. 52zr. W przypadku osób fizycznych, o których mowa w art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2022 r. o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 5 marca 2026 r., spełnienie warunku określonego w art. 3 ust. 1a pkt 1 w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do dnia 31 grudnia 2026 r. stwierdza się na podstawie pisemnego oświadczenia tej osoby o posiadaniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodka interesów życiowych).”.

W ustawie z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2025 r. poz. 881 i 1019) wprowadza się następujące zmiany:

w art. 44q:

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu: „1a. Uczeń, o którym mowa w art. 165 ust. 1 ustawy – Prawo oświatowe, kończy szkołę podstawową, jeżeli:

w wyniku klasyfikacji końcowej, na którą składają się roczne oceny klasyfikacyjne z obowiązkowych zajęć edukacyjnych, ustalone w klasie programowo najwyższej oraz roczne oceny klasyfikacyjne z obowiązkowych zajęć edukacyjnych, których realizacja zakończyła się w klasach programowo niższych, które ten uczeń realizował w czasie nauki w Polsce, uzyskał pozytywne oceny klasyfikacyjne, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 44zb;

przystąpił ponadto do egzaminu ósmoklasisty, z zastrzeżeniem art. 44zw, art. 44zx i art. 44zz ust. 2.”,

po ust. 3a dodaje się ust. 3b w brzmieniu: „3b. Uczeń, o którym mowa w art. 165 ust. 1 ustawy – Prawo oświatowe, który nie spełnił warunków, o których mowa w ust. 1a, powtarza ostatnią klasę szkoły podstawowej i przystępuje w roku szkolnym, w którym powtarza tę klasę, do egzaminu ósmoklasisty.”;

s. 2/43 w art. 44zm:

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu: „1a. Uczeń, o którym mowa w art. 165 ust. 1 ustawy – Prawo oświatowe, kończy szkołę artystyczną realizującą kształcenie ogólne w zakresie szkoły podstawowej, w której ostatni rok nauki odpowiada klasie VIII szkoły podstawowej, jeżeli:

w wyniku klasyfikacji końcowej, na którą składają się roczne oceny klasyfikacyjne z obowiązkowych zajęć edukacyjnych, ustalone w klasie programowo najwyższej, oraz roczne oceny klasyfikacyjne z obowiązkowych zajęć edukacyjnych, których realizacja zakończyła się w klasach programowo niższych, które ten uczeń realizował w czasie nauki w Polsce, uzyskał pozytywne oceny klasyfikacyjne, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 44zq;

przystąpił ponadto do egzaminu ósmoklasisty, z zastrzeżeniem art. 44zw, art. 44zx i art. 44zz ust. 2.”,

w ust. 2 po wyrazach „o którym mowa w ust. 1 pkt 2” dodaje się wyrazy „albo ust. 1a pkt 2”;

w art. 44zza w ust. 8 w pkt 1 i 2 wyrazy „art. 44q ust. 1, art. 44za ust. 1, art. 44zl ust. 1 lub art. 44zm ust. 1 pkt 2” zastępuje się wyrazami „art. 44q ust. 1 lub 1a, art. 44za ust. 1, art. 44zl ust. 1 lub art. 44zm ust. 1 pkt 2 lub ust. 1a pkt 2”.

W ustawie z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty (Dz. U. z 2026 r. poz. 37) w art. 7:

w ust. 2i w pkt 3 średnik zastępuje się kropką i uchyla się pkt 4;

uchyla się ust. 16a.

W ustawie z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2025 r. poz. 223, 389, 619, 621 i 1794) wprowadza się następujące zmiany:

w art. 2:

po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu: „1a) beneficjent ochrony czasowej – cudzoziemca należącego do grupy wysiedleńców wymienionej w decyzji Rady Unii Europejskiej stwierdzającej istnienie masowego napływu wysiedleńców, o której mowa w art. 106 ust. 1, cudzoziemca, o którym mowa w art. 106 ust. 2, oraz cudzoziemca należącego do grupy wysiedleńców wymienionej w przepisach wydanych na podstawie art. 107 ust. 1;”,

w pkt 13 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 14 i 15 w brzmieniu: „14) osoby w zagranicznej instytucjonalnej pieczy zastępczej:

dzieci lub osoby pełnoletnie, które bezpośrednio przed przyjazdem do Rzeczypospolitej Polskiej były umieszczone na terytorium państw swojego pochodzenia w instytucjach zapewniających całodobowy pobyt, różnych typów, form własności i podporządkowania, i które przybyły do Rzeczypospolitej Polskiej w ramach zorganizowanej ewakuacji tych instytucji,

osoby zatrudnione w instytucjach, o których mowa w lit. a, które przybyły do Rzeczypospolitej Polskiej w celu sprawowania opieki nad osobami wymienionymi w lit. a;

osoby w zagranicznej rodzinnej pieczy zastępczej:

dzieci lub osoby pełnoletnie, które bezpośrednio przed przyjazdem do Rzeczypospolitej Polskiej były umieszczone na terytorium państw swojego pochodzenia w rodzinnej pieczy zastępczej i które przybyły do Rzeczypospolitej Polskiej z tymi opiekunami,

opiekunowie sprawujący opiekę nad osobami wymienionymi w lit. a, którzy przybyli do Rzeczypospolitej Polskiej w celu sprawowania opieki nad małoletnimi w ramach rodzinnej pieczy zastępczej.”;

w art. 33a w ust. 2 wyrazy „60 dni” zastępuje się wyrazami „120 dni”;

art. 106 i art. 107 otrzymują brzmienie: „Art. 106. 1. Pobyt beneficjenta ochrony czasowej, który przybył legalnie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie wskazanym w decyzji Rady Unii Europejskiej stwierdzającej istnienie masowego napływu wysiedleńców, i w celu korzystania z ochrony czasowej, uznaje się za legalny od dnia wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do dnia, w którym ta decyzja zachowuje moc obowiązującą, chyba że ustawa stanowi inaczej.

Za legalny uznaje się także pobyt dziecka urodzonego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, którego rodzicem jest beneficjent ochrony czasowej, o ile dziecko nie jest obywatelem polskim ani obywatelem innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej. s. 3/43

Rada Ministrów może, w drodze rozporządzenia, udzielić ochrony czasowej cudzoziemcom nieobjętym decyzją Rady Unii Europejskiej stwierdzającą istnienie masowego napływu wysiedleńców zmuszonych do opuszczenia kraju lub obszaru geograficznego, którego ta decyzja dotyczy, z powodu obcej inwazji, wojny, wojny domowej, konfliktów etnicznych lub rażących naruszeń praw człowieka, mając na celu potrzebę zapewnienia ich praw podstawowych.

W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1, określa się grupy osób objętych ochroną czasową oraz okres obowiązywania ochrony czasowej.”;

art. 109 otrzymuje brzmienie: „Art. 109. 1. Szef Urzędu może odmówić w drodze decyzji dopuszczenia cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w celu korzystania z ochrony czasowej albo stwierdzić wyłączenie z ochrony czasowej cudzoziemca, który już z niej korzysta, jeżeli istnieją podstawy, aby uznać, że:

zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 19 ust. 1 pkt 3 lit. a lub b;

popełnił, poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a przed przybyciem na to terytorium w celu korzystania z ochrony czasowej, szczególnie poważne przestępstwo o charakterze innym niż polityczny, inne niż przestępstwo, o którym mowa w art. 19 ust. 1 pkt 3 lit. a;

został skazany prawomocnym wyrokiem za szczególnie poważne przestępstwo, inne niż przestępstwo, o którym mowa w art. 19 ust. 1 pkt 3 lit. a, i stanowi zagrożenie dla społeczeństwa państwa, w którym przebywa;

jego wjazd lub pobyt mogą zagrozić bezpieczeństwu państwa.

Odmowie albo wyłączeniu, o których mowa w ust. 1, podlega także cudzoziemiec, wobec którego istnieją poważne podstawy, aby uznać, że podżegał albo w inny sposób brał udział w popełnieniu szczególnie poważnych przestępstw lub czynów, o których mowa w ust. 1 pkt 1–3.

Oceniając, czy cudzoziemiec popełnił szczególnie poważne przestępstwo, podżegał do jego popełnienia albo w inny sposób brał udział w jego popełnieniu, Szef Urzędu bierze pod uwagę dotkliwość zagrożenia, na które narażony jest cudzoziemiec po powrocie do kraju lub obszaru geograficznego, z którego stwierdzony został masowy napływ wysiedleńców. Przestępstwa charakteryzujące się szczególnym okrucieństwem, nawet jeżeli można założyć, że zostały popełnione z pobudek politycznych, mogą zostać zakwalifikowane jako szczególnie poważne przestępstwa niemające charakteru politycznego.

Postępowanie w sprawie, o której mowa w ust. 1, Szef Urzędu wszczyna z urzędu albo na wniosek Komendanta Głównego Policji, organów Straży Granicznej, Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego albo Szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego.

Szef Urzędu wydaje decyzję, o której mowa w ust. 1, w terminie 2 dni od dnia złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 4.

Decyzja, o której mowa w ust. 1, jest ostateczna.

O decyzji, o której mowa w ust. 1, Szef Urzędu niezwłocznie informuje Komendanta Głównego Straży Granicznej.”;

po art. 109 dodaje się art. 109a i art. 109b w brzmieniu: „Art. 109a. Przepisów art. 106 nie stosuje się do cudzoziemca, który:

posiada:

zezwolenie na pobyt stały,

zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej,

zezwolenie na pobyt czasowy,

status uchodźcy,

ochronę uzupełniającą,

zgodę na pobyt tolerowany,

zgodę na pobyt ze względów humanitarnych;

złożył w Rzeczypospolitej Polskiej wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej lub w imieniu którego taki wniosek został złożony;

uzyskał ochronę czasową na terenie innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej przyznaną na podstawie decyzji Rady Unii Europejskiej, o której mowa w art. 106 ust. 1;

posiada obywatelstwo państwa członkowskiego Unii Europejskiej;

s. 4/43 wjechał na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie zezwolenia na przekraczanie granicy w ramach małego ruchu granicznego.

Ochrona czasowa wygasa, w przypadku gdy:

cudzoziemiec nie złożył wniosku, o którym mowa w art. 110a ust. 1, w terminie określonym w art. 110a ust. 2;

cudzoziemiec opuścił terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na okres powyżej 30 dni;

cudzoziemiec złożył w dowolnym organie gminy pisemne zawiadomienie o zrzeczeniu się prawa do korzystania z ochrony czasowej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

cudzoziemcowi udzielono:

zezwolenia na pobyt stały,

zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej,

zezwolenia na pobyt czasowy,

statusu uchodźcy,

ochrony uzupełniającej,

zgody na pobyt tolerowany,

zgody na pobyt ze względów humanitarnych;

cudzoziemiec złożył w Rzeczypospolitej Polskiej wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej lub w imieniu którego taki wniosek został złożony;

cudzoziemiec uzyskał ochronę czasową na terytorium innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej przyznaną na podstawie decyzji Rady Unii Europejskiej, o której mowa w art. 106 ust. 1;

cudzoziemiec nabył obywatelstwo polskie albo obywatelstwo innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej.

Ochrona czasowa wygasa w dniu zdarzenia, które powoduje jej wygaśnięcie. W przypadku wygaśnięcia ochrony czasowej na podstawie ust. 1 pkt 1 zdarzeniem tym jest upływ ostatniego dnia terminu określonego w art. 110a ust. 2.

W przypadku wygaśnięcia ochrony czasowej na podstawie ust. 1 pkt 5, cudzoziemiec ponownie korzysta z ochrony czasowej po wydaniu wobec niego decyzji, o której mowa w art. 38 ust. 4 lub art. 52 ust. 1, począwszy od dnia, w którym ta decyzja stała się ostateczna.”;

uchyla się art. 110;

po art. 110 dodaje się art. 110a–110f w brzmieniu: „Art. 110a. 1. Beneficjentowi ochrony czasowej na wniosek złożony w dowolnym organie gminy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, nadaje się numer PESEL, o którym mowa w art. 15 ustawy z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności (Dz. U. z 2025 r. poz. 274, z późn. zm.3)), ze statusem UKR, o którym mowa w art. 8 pkt 24a lit. d ustawy z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, składa się w terminie 30 dni od dnia przekroczenia granicy Rzeczypospolitej Polskiej.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, stosuje się przepisy rozdziału 5a ustawy z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności.

Komendant Główny Straży Granicznej prowadzi w systemie teleinformatycznym Straży Granicznej rejestr beneficjentów ochrony czasowej, którzy złożyli wniosek, o którym mowa w art. 110a ust. 1.

W rejestrze, o którym mowa w ust. 1, przetwarza się:

dane:

imię (imiona) i nazwisko (nazwiska),

datę urodzenia,

obywatelstwo (obywatelstwa) albo status bezpaństwowca,

płeć,

rodzaj dokumentu stanowiącego podstawę przekroczenia granicy, Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2025 r. poz. 1006, 1176, 1191, 1216, 1301 i 1794 oraz z 2026 r. poz. 203.

s. 5/43 serię i numer dokumentu stanowiącego podstawę przekroczenia granicy,

unikalny numer w rejestrze,

numer PESEL – jeżeli został nadany,

datę dokonania i zmiany wpisu do rejestru,

unikalny numer ewidencyjny nadany przez kraj pochodzenia, jeżeli występuje,

miejsce urodzenia, jeżeli występuje,

kraj urodzenia, jeżeli występuje; informację o datach:

przekroczenia granicy Rzeczypospolitej Polskiej w kierunku wjazdowym,

przekroczenia granicy Rzeczypospolitej Polskiej w kierunku wyjazdowym,

złożenia wniosku, o którym mowa w art. 110a ust. 1;

informacje o dacie i miejscu przekroczenia granicy zewnętrznej w rozumieniu art. 2 pkt 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/399 z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie unijnego kodeksu zasad regulujących przepływ osób przez granice (kodeks graniczny Schengen), niebędącej granicą Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli wjazd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nie nastąpił bezpośrednio z terytorium państwa trzeciego;

informację o dacie końcowej okresu pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uznawanego za legalny na podstawie art. 106 lub przepisów wydanych na podstawie art. 107 ust. 1;

informacje o osobie sprawującej faktyczną pieczę nad dzieckiem obejmujące:

dane, o których mowa w pkt 1,

wskazanie stosunku pokrewieństwa z dzieckiem – jeżeli taki istnieje, a w przypadku jego braku – innej relacji łączącej tę osobę z dzieckiem;

fotografię, o której mowa w art. 44c ust. 5 pkt 3 ustawy z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności, jeżeli występuje;

odciski palców, o których mowa w art. 44c ust. 5 pkt 4 ustawy z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności, jeżeli występują;

informację o wydaniu decyzji na podstawie art. 109;

informacje o okolicznościach, o których mowa w art. 109a.

Jeżeli wjazd nie został zarejestrowany przez komendanta placówki Straży Granicznej podczas kontroli granicznej lub nastąpił przez granicę, na której nie jest prowadzona kontrola graniczna osób przekraczających tę granicę, Komendant Główny Straży Granicznej rejestruje pobyt beneficjenta ochrony czasowej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, na jego wniosek, o którym mowa w art. 110a ust. 1.

Komendant Główny Straży Granicznej umieszcza dane w rejestrze, o którym mowa w ust. 1, w terminie 30 dni od dnia przekazania przez organy gminy informacji o złożeniu wniosku, o którym mowa w art. 110a ust. 1.

Szef Urzędu przekazuje na bieżąco Komendantowi Głównemu Straży Granicznej informacje o dokumentach i złożonych wnioskach, o których mowa w art. 109a pkt 1 i 2 i art. 109b ust. 1 pkt 4, 5 i 7.

W przypadku gdy wniosek, o którym mowa w art. 110a ust. 1, zawiera dane, o których mowa w art. 44a ust. 7 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności, i zgodę, o której mowa w art. 44a ust. 7 pkt 3 lit. b tej ustawy, minister właściwy do spraw informatyzacji automatycznie potwierdza profil zaufany dla cudzoziemca.

W przypadku gdy wniosek, o którym mowa w art. 110a ust. 1, nie zawiera danych, o których mowa w ust. 1, cudzoziemiec po nadaniu mu numeru PESEL może złożyć w dowolnym organie gminy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wniosek o:

wprowadzenie numeru PESEL, imienia i nazwiska, adresu poczty elektronicznej oraz numeru telefonu komórkowego do rejestru danych kontaktowych osób fizycznych, o którym mowa w art. 20h ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. z 2025 r. poz. 1703 oraz z 2026 r. poz. 160);

potwierdzenie profilu zaufanego, o którym mowa w art. 3 pkt 14 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne.

Organ gminy, o którym mowa w ust. 2:

potwierdza tożsamość cudzoziemca na podstawie pozytywnej weryfikacji:

zgodności danych w dokumencie potwierdzającym nadanie numeru PESEL z rejestrem PESEL, s. 6/43

zgodności danych, o których mowa w art. 44c ust. 5 pkt 3 ustawy z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności, z wizerunkiem cudzoziemca;

może dodatkowo weryfikować tożsamość cudzoziemca na podstawie zgodności danych, o których mowa w art. 44c ust. 5 pkt 5, ze złożonym na wniosku podpisem własnoręcznym.

Po potwierdzeniu tożsamości cudzoziemca organ gminy, o którym mowa w ust. 2, wprowadza dane do rejestru danych kontaktowych osób fizycznych, o którym mowa w art. 20h ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, i systemu, o którym mowa w art. 20aa tej ustawy.

Po wprowadzeniu danych, o którym mowa w ust. 4, minister właściwy do spraw informatyzacji automatycznie potwierdza profil zaufany.

Zadania, o których mowa w ust. 3 i 4, są zadaniami zleconymi z zakresu administracji rządowej.

Utworzony automatycznie profil zaufany zawiera adres poczty elektronicznej i numer telefonu komórkowego podane we wniosku, o którym mowa w art. 110a ust. 1.

Identyfikator użytkownika profilu zaufanego jest tworzony automatycznie, w sposób ustalony przez ministra właściwego do spraw informatyzacji, i przekazywany cudzoziemcowi:

na adres poczty elektronicznej podany we wniosku, o którym mowa w art. 110a ust. 1, lub

w postaci wydruku potwierdzenia utworzenia profilu zaufanego.

Wydruk, o którym mowa w ust. 8 pkt 2, zawiera w szczególności:

identyfikator profilu zaufanego;

imię (imiona) i nazwisko;

numer PESEL;

adres poczty elektronicznej;

numer telefonu komórkowego.

Jednorazowe hasło umożliwiające aktywację profilu zaufanego przez cudzoziemca jest wysyłane na numer telefonu komórkowego podany we wniosku.

Ustalenie tożsamości cudzoziemca wnioskującego o potwierdzenie profilu zaufanego jest dokonywane na podstawie ważnego dokumentu podróży.

W sprawach dotyczących profilu zaufanego nieuregulowanych w ustawie stosuje się przepisy ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne.

Minister właściwy do spraw informatyzacji może w aplikacji mObywatel w rozumieniu ustawy z dnia 26 maja 2023 r. o aplikacji mObywatel (Dz. U. z 2024 r. poz. 1275 i 1717 oraz z 2025 r. poz. 1019), po uwierzytelnieniu przy użyciu środka identyfikacji elektronicznej, o którym mowa w art. 20a ust. 1 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, umożliwić beneficjentowi ochrony czasowej:

pobranie, przechowywanie i prezentację dokumentu elektronicznego zawierającego pobrane z rejestru, o którym mowa w art. 44c ust. 1 ustawy z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności, aktualne dane;

weryfikację integralności i pochodzenia dokumentu elektronicznego.

Minister właściwy do spraw informatyzacji może w aplikacji mObywatel w rozumieniu ustawy z dnia 26 maja 2023 r. o aplikacji mObywatel umożliwić cudzoziemcowi, który pobrał dokument mobilny, o którym mowa w ust. 1 pkt 1:

pobranie, przechowywanie i prezentację dokumentu mobilnego zawierającego pobrane z rejestru, o którym mowa w art. 44c ust. 1 ustawy z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności, aktualne dane dotyczące dziecka pozostającego pod jego władzą rodzicielską;

weryfikację integralności i pochodzenia dokumentu mobilnego.

Cudzoziemcowi, o którym mowa w ust. 2, umożliwia się pobranie dokumentu mobilnego, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, jeżeli w rejestrze PESEL przy danych dziecka zamieszczono numer PESEL tego cudzoziemca.

W przypadku, o którym mowa w ust. 3, pobranie dokumentu mobilnego, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, wymaga:

uwierzytelnienia przy użyciu certyfikatu, o którym mowa w art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 26 maja 2023 r. o aplikacji mObywatel;

złożenia przez cudzoziemca, który pobiera dokument mobilny, oświadczenia o pozostawaniu dziecka pod jego władzą rodzicielską. s. 7/43

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 4 pkt 2, składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia. Składający oświadczenie zamieszcza w nim klauzulę następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń.

Minister właściwy do spraw informatyzacji może w aplikacji mObywatel w rozumieniu ustawy z dnia 26 maja 2023 r. o aplikacji mObywatel, udostępnić cudzoziemcowi, który pobrał dokument elektroniczny, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 1, funkcjonalność pozwalającą na:

dostęp do usługi online obsługiwanej przy użyciu tej aplikacji;

potwierdzenie udziału w usługach świadczonych na rzecz użytkownika tej aplikacji w określonym miejscu i czasie;

wykorzystanie tej aplikacji w celu przekazywania danych w ramach usług świadczonych na rzecz użytkownika tej aplikacji.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, procedury, w których dokument elektroniczny, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 1, oraz usługi mogą być wykorzystywane do stwierdzania tożsamości beneficjenta ochrony czasowej, mając na uwadze ułatwienie im sprawnego i bezpiecznego załatwiania spraw urzędowych.

W sprawach dotyczących aplikacji mObywatel nieuregulowanych w ustawie stosuje się przepisy ustawy z dnia 26 maja 2023 r. o aplikacji mObywatel.

Dokumenty elektroniczne, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 1, wraz z dokumentem podróży uprawniają cudzoziemca do wielokrotnego przekraczania granicy bez konieczności uzyskania wizy.

Minister właściwy do spraw informatyzacji unieważnia dokument elektroniczny, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 1, oraz certyfikat wydany z tym dokumentem w przypadku:

zmiany statusu UKR na inny status, o którym mowa w art. 8 pkt 24a ustawy z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności;

odnotowania zgonu cudzoziemca w rejestrze PESEL.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych może, w drodze rozporządzenia, w sytuacji dużego napływu cudzoziemców, których pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uznaje się za legalny na podstawie art. 106, wprowadzić, na czas oznaczony, możliwość potwierdzenia przy nadawaniu numeru PESEL tożsamości cudzoziemca na podstawie innego dokumentu niż ważny dokument podróży.

Po przekazaniu przez Komendanta Głównego Straży Granicznej z rejestru, o którym mowa w art. 110b ust. 1, informacji o wydaniu decyzji na podstawie art. 109 ust. 1, lub okolicznościach, o których mowa w art. 109a, lub po wygaśnięciu ochrony czasowej na mocy decyzji Rady Unii Europejskiej stwierdzającej masowy napływ wysiedleńców, status UKR jest zmieniany na status, o którym mowa w art. 8 pkt 24a lit. c ustawy z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności.

W przypadku stwierdzenia braku zmiany statusu, o której mowa w ust. 1, dowolny organ gminy może dokonać w rejestrze PESEL zmiany statusu UKR na status, o którym mowa w art. 8 pkt 24a lit. c.”;

art. 112 otrzymuje brzmienie: „Art. 112. 1. Minister właściwy do spraw wewnętrznych w ramach uruchomionych na ten cel środków może zapewnić pomoc beneficjentowi ochrony czasowej polegającą na:

zapewnieniu pobytu i wyżywienia, jednak niedłużej niż przez 60 dni od pierwszego wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i niedłużej niż przez 12 miesięcy od pierwszego dnia zdarzenia, które było podstawą wydania decyzji Rady Unii Europejskiej stwierdzającej istnienie masowego napływu wysiedleńców, poprzez:

umieszczenie w obiekcie zbiorowego zakwaterowania lub

wypłatę świadczenia pieniężnego na pokrycie we własnym zakresie kosztów pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

prowadzeniu punktów recepcyjnych;

zapewnieniu transportu związanego z zakwaterowaniem lub opieką medyczną;

podjęciu innych działań niezbędnych do realizacji pomocy.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych może określić, w drodze rozporządzenia, wysokość i sposób wypłaty świadczenia pieniężnego, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b, biorąc pod uwagę konieczność zaspokojenia usprawiedliwionych potrzeb beneficjenta ochrony czasowej.

Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego w ramach uruchomionych na ten cel środków może zapewnić beneficjentowi ochrony czasowej pomoc polegającą za zakwaterowaniu zbiorowym wraz z całodziennym s. 8/43 wyżywieniem, jeżeli posiada on status UKR, o którym mowa w art. 110a ust. 1, należy do grupy wrażliwej oraz nie jest w stanie samodzielnie zapewnić sobie zakwaterowania.

Pomoc, o której mowa w ust. 3, może być udzielana także przez ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego w ramach programów finansowanych z udziałem środków europejskich lub innych źródeł, bezpośrednio właściwej gminie, powiatowi lub organizacji pozarządowej.

Za osobę należącą do grupy wrażliwej, o której mowa w ust. 3, uznaje się osobę, która spełnia co najmniej jeden z poniższych warunków:

posiada orzeczenie o niepełnosprawności lub stopniu niepełnosprawności umiarkowanym lub znacznym, lub orzeczenie równoważne, o którym mowa w art. 5 pkt 1–2 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 913, 1301, 1665 i 1746 oraz z 2026 r. poz. 26), lub jest opiekunem takiej osoby i nie pobiera świadczenia pielęgnacyjnego;

ukończyła:

w przypadku kobiet – 60. rok życia,

w przypadku mężczyzn – 65. rok życia – o ile nie pobiera polskiego świadczenia emerytalnego, nie pracuje i nie posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej pełnoletnich zstępnych, którzy podlegają obowiązkowi alimentacyjnemu;

jest kobietą w ciąży lub osobą wychowującą dziecko do 12. miesiąca życia wraz z tym dzieckiem, na podstawie przedstawionych dokumentów;

jest osobą z zagranicznej instytucjonalnej pieczy zastępczej;

jest osobą bezpośrednio po hospitalizacji finansowanej przez Narodowy Fundusz Zdrowia, trwającej przynajmniej 7 dni, niedłużej niż do ustania przyczyny będącej powodem hospitalizacji.

Pomoc, o której mowa w ust. 1 i 3, może być udzielana również cudzoziemcowi, który odniósł obrażenia w wyniku działań wojennych prowadzonych na terytorium państwa lub obszaru geograficznego, którego dotyczy decyzja Rady Unii Europejskiej stwierdzająca istnienie masowego napływu wysiedleńców, niespełniającego warunków, o których mowa w art. 106, który został przetransportowany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w celu udzielania świadczeń opieki zdrowotnej.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych koordynuje działania organów władzy publicznej oraz organizacji pozarządowych i przedsiębiorców, w zakresie udzielania pomocy, o której mowa w ust. 1, a minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego koordynuje działania organów władzy publicznej oraz organizacji pozarządowych i przedsiębiorców, w zakresie udzielania pomocy, o której mowa w ust. 3.

Jednostka samorządu terytorialnego, związek jednostek samorządu terytorialnego lub związek metropolitalny, z własnej inicjatywy i w zakresie posiadanych środków, mogą zapewnić pomoc beneficjentom ochrony czasowej.

Zakres pomocy określa w uchwale organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego, związku jednostek samorządu terytorialnego lub związku metropolitalnego. Formy i tryb udzielania pomocy określa właściwy organ wykonawczy danej jednostki lub związku.

Do zamówień publicznych niezbędnych do zapewnienia pomocy, o której mowa w ust. 1 pkt 1–3 i ust. 3, nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych, minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego lub podmioty, o których mowa w ust. 8, w terminie 3 miesięcy od końca miesiąca, w którym udzielono zamówienia, zamieszczają w Biuletynie Zamówień Publicznych informację o udzieleniu zamówienia, o którym mowa w ust. 10, podając:

nazwę i adres siedziby zamawiającego;

datę i miejsce zawarcia umowy lub informację o zawarciu umowy drogą elektroniczną;

opis przedmiotu umowy, z wyszczególnieniem odpowiednio ilości rzeczy lub innych dóbr oraz zakresu usług;

cenę albo cenę maksymalną, jeżeli cena nie jest znana w chwili zamieszczenia ogłoszenia;

okoliczności faktyczne uzasadniające udzielenie zamówienia bez zastosowania przepisów ustawy z dnia 11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych;

nazwę (firmę) podmiotu albo imię i nazwisko osoby, z którymi została zawarta umowa.

W celu zapewnienia pomocy, o której mowa w ust. 1 i 3, minister właściwy do spraw wewnętrznych lub minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego może:

wykorzystać zasoby własne oraz podległych lub nadzorowanych organów i jednostek, lub

s. 9/43 w przypadku gdy zasoby określone w pkt 1 okażą się niewystarczające, zlecić:

wojewodzie realizację wskazanych w niniejszym artykule zadań wraz z zapewnieniem finansowania lub

organizacjom pozarządowym, podmiotom wymienionym w art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2025 r. poz. 1338) oraz związkom zawodowym realizację zadania publicznego z pominięciem otwartego konkursu ofert, o którym mowa w dziale II rozdziale 2 tej ustawy.

W przypadku zlecenia, o którym mowa w ust. 12 pkt 2 lit. a, wojewoda może wydawać polecenia w zakresie zadań określonych w ust. 1 i 3 innym organom administracji rządowej działającym na obszarze województwa, państwowym osobom prawnym, organom samorządu terytorialnego, samorządowym osobom prawnym oraz samorządowym jednostkom organizacyjnym nieposiadającym osobowości prawnej.

Polecenie, o którym mowa w ust. 13, określa co najmniej:

grupy uprawnione do korzystania z pomocy;

sposób weryfikacji i kierowania osób do miejsc zakwaterowania;

zasady wykwaterowania osób z miejsc zakwaterowania;

okres, w jakim może być udzielana pomoc;

zakres udzielanej pomocy;

sposób monitorowania i rozliczania zadania;

szczegółowy sposób finansowania zadania.

Polecenie, o którym mowa w ust. 13, jest wydawane w drodze decyzji administracyjnej i podlega natychmiastowemu wykonaniu z chwilą jego doręczenia lub ogłoszenia i nie wymaga uzasadnienia.

Polecenie, o którym mowa w ust. 13, może być uchylane lub zmieniane, jeżeli przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony. Jego uchylenie lub zmiana nie wymaga zgody stron.

Polecenie, o którym mowa w ust. 13, może być wydawane także ustnie, pisemnie w formie adnotacji, telefonicznie, za pomocą środków komunikacji elektronicznej w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną lub za pomocą innych środków łączności. Istotne okoliczności takiego załatwienia sprawy utrwala się w formie protokołu.

Realizowane na podstawie polecenia zadania, o których mowa w ust. 1 i 3, są realizowane przez jednostki samorządu terytorialnego jako zadania zlecone z zakresu administracji rządowej.

Wojewoda może kontrolować wszystkie obiekty zbiorowego zakwaterowania na terenie województwa finansowane na podstawie niniejszego artykułu.

Na potrzeby zbiorowego zakwaterowania cudzoziemców, o którym mowa w ust. 1 i 3, dopuszcza się w okresie niedłuższym niż przez 12 kolejnych miesięcy tymczasowe wykorzystanie oddanego do użytkowania obiektu budowlanego, w tym również innego niż budynek zamieszkania zbiorowego, który nie spełnia wymagań przepisów techniczno-budowlanych, przeciwpożarowych oraz higieniczno-sanitarnych dla tego budynku, jeżeli przy takim sposobie jego użytkowania występujące w nim warunki zapewniają spełnienie podstawowych wymagań w zakresie:

nośności i stateczności konstrukcji oraz bezpieczeństwa użytkowania;

bezpieczeństwa pożarowego;

higieny, zdrowia i środowiska.

W przypadku gdy obiekt budowlany, o którym mowa w ust. 20, będzie przeznaczony do zakwaterowania zbiorowego, musi spełniać podstawowe wymagania, które potwierdza się pozytywną opinią właściwego miejscowo:

powiatowego inspektora nadzoru budowlanego – w zakresie, o którym mowa w ust. 20 pkt 1;

komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej – w zakresie, o którym mowa w ust. 20 pkt 2;

państwowego powiatowego inspektora sanitarnego – w zakresie, o którym mowa w ust. 20 pkt 3.

Opinie, o których mowa w ust. 21, wydaje się, w terminie 7 dni roboczych, na wniosek właściciela lub faktycznie władającego obiektem budowlanym. Opinie mogą określać dodatkowe warunki lub ograniczenia niezbędne do zachowania podstawowych wymagań, o których mowa w ust. 20. Do wydawania opinii nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691). Opinię, o której mowa w ust. 21 pkt 2, wydaje się po przeprowadzeniu czynności kontrolno-rozpoznawczych, o których mowa w art. 23 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. z 2025 r. poz. 1312 i 1366), w zakresie oceny zapewnienia w obiekcie budowlanym spełnienia podstawowych wymagań bezpieczeństwa pożarowego. s. 10/43

Do obiektów, o których mowa w ust. 20, nie stosuje się przepisów art. 71 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2025 r. poz. 418, 1080, 1535, 1673 i 1847).”;

po art. 112 dodaje się art. 112a–112e w brzmieniu: „Art. 112a. 1. Beneficjentowi ochrony czasowej, który posiada numer PESEL ze statusem UKR, mogą być przyznawane świadczenia, na zasadach i w trybie przewidzianym dla tej grupy beneficjentów w ustawie z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej.

Beneficjent ochrony czasowej, o którym mowa w ust. 1, ubiegający się o świadczenia z pomocy społecznej, składa oświadczenie o niewystąpieniu okoliczności, o których mowa w art. 109a.

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 2, składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia. Składający oświadczenie zawiera w nim klauzulę następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń.

Beneficjentowi ochrony czasowej, który posiada numer PESEL ze statusem UKR, może być przyznana pomoc żywnościowa w ramach programów współfinansowanych ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego Plus.

Pomoc, o której mowa w ust. 1, może być przyznana pod warunkiem spełniania przez beneficjenta ochrony czasowej kryteriów kwalifikowania do pomocy żywnościowej, określonych w ramach tych programów.

Beneficjenci ochrony czasowej, którzy posiadają numer PESEL ze statusem UKR:

którzy byli ofiarami tortur, gwałtu lub

do ukończenia 18. roku życia, lub

którzy posiadają zaświadczenie o zamieszkiwaniu w ośrodku zbiorowego zakwaterowania, o którym mowa w art. 112, lub

w okresie ciąży, porodu lub połogu – są uprawnieni na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do świadczeń opieki zdrowotnej udzielanych na zasadach i w zakresie określonym w ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych przysługujących osobom objętym obowiązkowym i dobrowolnym ubezpieczeniem zdrowotnym, z wyłączeniem leczenia uzdrowiskowego i rehabilitacji uzdrowiskowej, leczenia niepłodności, zabiegów endoprotezoplastyki i usunięcia zaćmy oraz podania produktów leczniczych wydawanych świadczeniobiorcom w ramach programów polityki zdrowotnej ministra właściwego do spraw zdrowia.

Świadczenia opieki zdrowotnej, o których mowa w ust. 1, oraz zabiegi endoprotezoplastyki, przysługują również cudzoziemcom, którzy odnieśli obrażenia w wyniku działań wojennych prowadzonych na terytorium państwa lub obszaru geograficznego, którego dotyczy decyzja Rady Unii Europejskiej stwierdzająca istnienie masowego napływu wysiedleńców, niespełniającym warunków, o których mowa w art. 106, i nieuprawnionym do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie innych przepisów lub umów międzynarodowych, którzy zostali przetransportowani na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w celu udzielania świadczeń opieki zdrowotnej.

Beneficjenci ochrony czasowej, którzy posiadają numer PESEL ze statusem UKR, znajdujący się w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego w rozumieniu art. 3 pkt 8 ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym (Dz. U. z 2026 r. poz. 141) są uprawnieni na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do świadczeń opieki zdrowotnej udzielanych niezwłocznie w niezbędnym zakresie.

W celu uzyskania świadczenia opieki zdrowotnej, beneficjent ochrony czasowej, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany:

okazać dokument potwierdzający tożsamość i numer PESEL ze statusem UKR oraz

przedstawić – w przypadku beneficjentów ochrony czasowej, o których mowa w ust. 1:

pkt 1 – zaświadczenie wydane przez Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców potwierdzające okoliczność, o której mowa w ust. 1 pkt 1,

pkt 3 – zaświadczenie o zamieszkiwaniu w ośrodku zbiorowego zakwaterowania, o którym mowa w art. 112,

pkt 4 – dokument potwierdzający ciążę lub połóg.

Przedstawienie przez beneficjenta ochrony czasowej dokumentu potwierdzającego numer PESEL ze statusem UKR, nie jest wymagane w przypadku, gdy świadczeniodawca lub niebędąca świadczeniodawcą osoba uprawniona w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego s. 11/43 przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 907 i 1192) uzyska potwierdzenie posiadania przez beneficjenta ochrony czasowej numeru PESEL ze statusem UKR w sposób określony w art. 50 ust. 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.

Koszty świadczeń opieki zdrowotnej, o których mowa w ust. 1–3, są rozliczane ze świadczeniodawcami oraz aptekami przez Narodowy Fundusz Zdrowia, a finansowane z dotacji celowej z budżetu państwa udzielanej z części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw zdrowia.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, sposób i tryb finansowania z budżetu państwa świadczeń opieki zdrowotnej, o których mowa w ust. 1–3, mając na celu zapewnienie rzetelności i gospodarności wydatkowania środków publicznych, w tym utrzymania wydatków w przewidzianych limitach, oraz skuteczności udzielania świadczeń opieki zdrowotnej.

W postępowaniu o wydanie zaświadczenia, o którym mowa w ust. 4 pkt 2, przepisy art. 68 ust. 3–5 stosuje się odpowiednio.

W przypadku użyczenia beneficjentowi ochrony czasowej budynku lub jego części w celu tymczasowego zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych, w zakresie tego użyczenia nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 725).

Do zawarcia umowy najmu okazjonalnego lokalu przez najemcę będącego beneficjentem ochrony czasowej nie stosuje się przepisów art. 19a ust. 2 pkt 2 i 3, ust. 3 oraz art. 19d ust. 5 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego dotyczących wskazania przez tego najemcę innego lokalu, w którym będzie mógł zamieszkać w przypadku wyegzekwowania od niego obowiązku opróżnienia i wydania lokalu zajmowanego na podstawie umowy najmu okazjonalnego oraz złożenia oświadczenia właściciela lokalu lub osoby posiadającej tytuł prawny do lokalu o wyrażeniu zgody na zamieszkanie najemcy i osób z nim zamieszkujących w lokalu wskazanym w oświadczeniu.”;

art. 113 otrzymuje brzmienie: „Art. 113. 1. Małoletniego bez opieki, będącego beneficjentem ochrony czasowej, reprezentuje oraz sprawuje pieczę nad jego osobą i majątkiem opiekun tymczasowy, o ile przy jego ustanowieniu jego prawa i obowiązki nie zostały określone inaczej.

Opiekun tymczasowy powinien uzyskiwać zezwolenie sądu opiekuńczego we wszelkich ważniejszych sprawach, które dotyczą osoby lub majątku małoletniego bez opieki będącego beneficjentem ochrony czasowej.

Opiekuna tymczasowego ustanawia sąd opiekuńczy właściwy ze względu na miejsce pobytu małoletniego bez opieki będącego beneficjentem ochrony czasowej.

Opiekun tymczasowy powinien być ustanowiony przede wszystkim spośród krewnych, powinowatych lub innych osób dających rękojmię należytego wykonywania obowiązków opiekuna. Przepisy art. 148 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 oraz z 2025 r. poz. 897) stosuje się.

Postępowanie o ustanowienie opiekuna tymczasowego może być wszczęte na wniosek lub z urzędu.

Kandydat na opiekuna tymczasowego składa oświadczenie, że nie zachodzą wobec niego okoliczności, o których mowa w art. 148 § 1 i 1a ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy. Oświadczenie to składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia. Składający oświadczenie zawiera w nim klauzulę następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń.

Uprawnionymi do złożenia wniosku są:

organy Straży Granicznej;

wójt, burmistrz, prezydent miasta, starosta, marszałek województwa;

prokurator;

organy Policji;

kierownicy jednostek organizacyjnych pomocy społecznej, o których mowa w art. 6 pkt 5 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej;

przedstawiciele organizacji międzynarodowych lub pozarządowych zajmujących się udzielaniem pomocy cudzoziemcom;

osoba sprawująca faktyczną pieczę nad małoletnim bez opieki;

Szef Urzędu.

W sprawie o ustanowienie opiekuna tymczasowego sąd orzeka w postępowaniu nieprocesowym po przeprowadzeniu rozprawy. Sąd przesłuchuje kandydata na opiekuna tymczasowego i osobę sprawującą faktyczną pieczę nad s. 12/43 małoletnim bez opieki oraz wysłuchuje małoletniego, jeżeli jego rozwój umysłowy, stan zdrowia i stopień dojrzałości na to pozwala, uwzględniając w miarę możliwości jego rozsądne życzenie.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach, jeżeli kandydat na opiekuna tymczasowego sprawuje faktyczną pieczę nad małoletnim bez opieki, a okoliczności sprawy nie budzą wątpliwości co do prawidłowego wykonywania tej pieczy i dobro małoletniego bez opieki się temu nie sprzeciwia, sąd może ograniczyć postępowanie dowodowe wyłącznie do dowodów z dokumentów i rozpoznać sprawę na posiedzeniu niejawnym.

Sąd może dokonywać doręczeń zawiadomień i wezwań w sposób, który uzna za najbardziej celowy, kierując się sprawnością postępowania. Wezwanie lub zawiadomienie dokonane w ten sposób wywołuje skutki doręczenia, jeżeli jest niewątpliwe, że doszło ono do wiadomości adresata.

Sąd rozpoznaje sprawę bezzwłocznie, niepóźniej niż w terminie 3 dni od dnia wpływu do sądu wniosku lub powzięcia informacji o konieczności ustanowienia opiekuna tymczasowego.

Odpis postanowienia sąd doręcza uczestnikom postępowania, jednostce organizacyjnej wskazanej w ust. 17, oraz właściwemu ze względu na miejsce pobytu małoletniego bez opieki kierownikowi powiatowego centrum pomocy rodzinie.

Postanowienie o ustanowieniu opiekuna tymczasowego jest skuteczne i wykonalne z chwilą jego ogłoszenia, a gdy ogłoszenia nie było – z chwilą jego wydania.

W postępowaniu o ustanowienie opiekuna tymczasowego nie pobiera się opłat, a wydatki ponosi Skarb Państwa.

Do postępowania o ustanowienie opiekuna tymczasowego w zakresie nieuregulowanym w ustawie przepisy ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego stosuje się odpowiednio, z wyłączeniem art. 130 tej ustawy.

W sprawach dotyczących opiekuna tymczasowego nieuregulowanych ustawą, stosuje się przepisy tytułu III Opieka i kuratela ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy.

Nadzór nad realizacją praw i obowiązków opiekuna tymczasowego sprawuje ośrodek pomocy społecznej lub inna jednostka organizacyjna wskazana przez wójta, burmistrza, prezydenta miasta właściwe ze względu na miejsce pobytu małoletniego bez opieki będącego beneficjentem ochrony czasowej.”;

po art. 113 dodaje się art. 113a–113g w brzmieniu: „Art. 113a. 1. Dziecko z zagranicznej instytucjonalnej pieczy zastępczej oraz zagranicznej rodzinnej pieczy zastępczej reprezentuje oraz sprawuje pieczę nad jego osobą i majątkiem opiekun wskazany przez władze kraju pochodzenia.

W przypadku niewskazania przez władze kraju pochodzenia opiekuna, o którym mowa w ust. 1, w terminie 14 dni, sąd wskazuje opiekuna tymczasowego zgodnie z art. 113.

Opieka, o której mowa w ust. 2, wygasa z mocy prawa z chwilą ustanowienia opiekuna, o którym mowa w ust. 1.

Nadzór nad realizacją praw i obowiązków opiekuna, o którym mowa w ust. 1, a także osób, o których mowa w art. 2 pkt 14 lit. a i pkt 15 lit. a, oraz nad zapewnieniem dziecku odpowiednich warunków opieki i wychowania, w tym przestrzegania praw dziecka, sprawuje powiatowe centrum pomocy rodzinie właściwe ze względu na miejsce pobytu dziecka.

W przypadku gdy na jednego opiekuna, o którym mowa w ust. 1, przypada więcej niż 14 osób, o których mowa w art. 2 pkt 14 lit. a lub pkt 15 lit. a, kierownik powiatowego centrum pomocy rodzinie zatrudnia, na podstawie umowy o pracę lub umowy zlecenia, realizowanych w wymiarze co najmniej 40 godzin w tygodniu, na każdą grupę 14 osób, o których mowa w art. 2 pkt 14 lit. a lub pkt 15 lit. a, liczoną począwszy od 15. osoby, o której mowa w art. 2 pkt 14 lit. a lub pkt 15 lit. a, osobę do pomocy w sprawowaniu opieki. Kierownik powiatowego centrum pomocy rodzinie, biorąc pod uwagę wiek osób, o których mowa w art. 2 pkt 14 lit. a i pkt 15 lit. a, lub stan ich zdrowia może zatrudnić dodatkową osobę do pomocy w sprawowaniu opieki.

Zadania, o których mowa w ust. 5, stanowią zadania zlecone z zakresu administracji rządowej.

Minister właściwy do spraw rodziny określi, w drodze rozporządzenia, sposób i tryb nadzoru nad realizacją praw i obowiązków opiekuna, o którym mowa w ust. 1 i art. 113, a także osób, o których mowa w art. 2 pkt 14 lit. a i pkt 15 lit. a, oraz nad zapewnieniem dziecku odpowiednich warunków opieki i wychowania, mając na uwadze przestrzeganie praw dziecka i dobro dziecka oraz potrzebę zapewnienia skutecznego, jednolitego i kompleksowego nadzoru nad realizacją praw i obowiązków opiekuna.

W systemie pieczy zastępczej, o której mowa w dziale III ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej, nie umieszcza się małoletnich, o których mowa w art. 2 pkt 14 lit. a i pkt 15 lit. a, z wyłączeniem przypadków, gdy dobro dziecka jest zagrożone. s. 13/43

Małoletni będący beneficjentem ochrony czasowej, który przybył na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej bez opieki osoby sprawującej faktyczną pieczę nad nim, lub, który przybył na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a przed przybyciem był umieszczony w pieczy zastępczej na terytorium państwa pochodzenia oraz osoby, które przybyły do Polski w ramach zagranicznej instytucjonalnej pieczy zastępczej lub zagranicznej rodzinnej pieczy zastępczej, podlegają wpisowi do ewidencji, zwanej dalej „ewidencją małoletnich”.

Ewidencja małoletnich jest prowadzona przez ministra właściwego do spraw rodziny i powiatowe centra pomocy rodzinie za pomocą systemu teleinformatycznego umożliwiającego prowadzenie tej ewidencji, przekazywanie do niej danych, usuwanie z niej danych oraz udostępnianie z niej danych.

Utrzymanie i rozwój ewidencji małoletnich, w celu realizacji zadań określonych w ustawie, zapewnia administrator, w tym:

zapewnia ochronę przed nieuprawnionym dostępem do ewidencji małoletnich;

zapewnia integralność danych w ewidencji małoletnich;

zapewnia dostępność systemu teleinformatycznego, w którym ewidencja małoletnich jest prowadzona, dla podmiotów przetwarzających dane w tej ewidencji;

przeciwdziała uszkodzeniom systemu teleinformatycznego, w którym ewidencja małoletnich jest prowadzona;

określa zasady bezpieczeństwa przetwarzanych danych, w tym danych osobowych;

określa zasady zgłoszenia naruszenia ochrony danych osobowych;

zapewnia rozliczalność działań dokonywanych na danych w ewidencji małoletnich;

zapewnia poprawność danych przetwarzanych w ewidencji małoletnich.

Minister właściwy do spraw rodziny może upoważnić inne osoby niż pracownicy urzędu obsługującego tego ministra do wprowadzania, aktualizacji i usuwania danych w ewidencji małoletnich.

W ewidencji małoletnich przetwarza się:

dane obejmujące:

imię (imiona) i nazwisko (nazwiska) osoby, która przybyła na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z małoletnim, w stosunku do którego sprawowała pieczę zastępczą na terytorium państwa pochodzenia, która reprezentuje małoletniego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zwaną dalej „sprawującym opiekę”,

imię (imiona) i nazwisko (nazwiska) małoletniego,

obywatelstwo małoletniego i sprawującego opiekę,

adres ostatniego miejsca pobytu małoletniego w kraju pochodzenia,

niepełnosprawność małoletniego,

stan zdrowia małoletniego,

pokrewieństwo małoletniego z innymi małoletnimi, którzy przekroczyli granicę,

numer PESEL małoletniego i sprawującego opiekę – jeżeli zostały nadane,

datę urodzenia małoletniego i sprawującego opiekę – jeżeli nie nadano numeru PESEL,

adres miejsca pobytu małoletniego i sprawującego opiekę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

datę przybycia małoletniego i sprawującego opiekę do miejsca pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

rodzaj dokumentu stanowiącego podstawę przekroczenia granicy przez małoletniego i sprawującego opiekę – jeżeli występuje,

serię i numer dokumentu stanowiącego podstawę przekroczenia granicy przez małoletniego i sprawującego opiekę – jeżeli występują,

adres poczty elektronicznej sprawującego opiekę,

numer telefonu sprawującego opiekę,

rodzaj, numer i odwzorowanie cyfrowe dokumentu potwierdzającego tożsamość małoletniego,

rodzaj, numer i odwzorowanie cyfrowe dokumentu potwierdzającego tożsamość sprawującego opiekę,

fotografię małoletniego,

fotografię osoby, która przybyła z małoletnim na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w stosunku do którego sprawowała pieczę zastępczą na terytorium kraju pochodzenia,

s. 14/43 datę wyjazdu z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej małoletniego lub osoby, która przybyła z małoletnim na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

informacje o miejscu i dacie przekroczenia granicy przez małoletniego i sprawującego opiekę;

informacje o sytuacji opiekuńczej małoletniego, w tym wskazanie informacji o ustanowieniu opiekuna, o którym mowa w art. 113 ust. 1 lub art. 113a ust. 1 i 2, oraz dane sprawującego opiekę, o których mowa w pkt 1 lit. a, c, h–o, q i s oraz pkt 2;

informację o dacie zakończenia sprawowania opieki przez sprawującego opiekę lub opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez sprawującego opiekę.

Dane do ewidencji małoletnich wprowadza się, aktualizuje i usuwa niezwłocznie po powzięciu informacji wymagających wpisu, aktualizacji lub usunięcia danych.

Zadania związane z prowadzeniem ewidencji małoletnich realizowane przez powiatowe centra pomocy rodzinie są zadaniami zleconymi z zakresu administracji rządowej.

Koszty obsługi przez powiat zadań związanych z prowadzeniem ewidencji małoletnich oraz z obsługą zadań, o których mowa w art. 113a ust. 5 i 7, obejmują:

15 zł za każde dziecko wpisane do ewidencji małoletnich przebywające na obszarze powiatu;

koszty zapewnienia przez powiat tłumaczeń związanych z wpisem do ewidencji małoletnich.

Dane z ewidencji małoletnich przetwarza się w zakresie niezbędnym do realizacji zadań ustawowych i mogą one być udostępniane:

konsulom z krajów pochodzenia dzieci – w zakresie niezbędnym do realizacji umów międzynarodowych pomiędzy Rzecząpospolitą Polską a innymi państwami;

wojewodzie właściwemu dla miejsca pobytu małoletniego;

powiatowym centrom pomocy rodzinie;

organowi właściwemu w rozumieniu ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 1208), za pośrednictwem ministra właściwego do spraw rodziny – w celu weryfikacji danych dotyczących osób ubiegających się o świadczenia rodzinne, o których mowa w ustawie z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych, osób pobierających te świadczenia oraz członków ich rodzin;

Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych – w celu weryfikacji danych dotyczących osób ubiegających się o świadczenie wychowawcze, o którym mowa w ustawie z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci, oraz świadczenie „Dobry start”, o którym mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 187a ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej, osób pobierających te świadczenia oraz członków ich rodzin;

sądom;

prokuratorom;

jednostce podległej ministrowi właściwemu do spraw zdrowia właściwej w zakresie systemów informacyjnych ochrony zdrowia;

Szefowi Urzędu;

organom Straży Granicznej.

Administratorami danych osobowych, o których mowa w art. 113b ust. 5, w rozumieniu art. 4 pkt 7 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz. Urz. UE L 119 z 04.05.2016, str. 1, z późn. zm.4)), zwanego dalej „rozporządzeniem 2016/679”, są minister właściwy do spraw rodziny i powiatowe centra pomocy rodzinie właściwe dla miejsca pobytu dziecka, z tym że administratorem danych osobowych w zakresie zapewnienia, utrzymania i rozwoju systemu teleinformatycznego, o którym mowa w art. 113b ust. 2, jest minister właściwy do spraw rodziny.

Minister właściwy do spraw rodziny może, w drodze umowy, powierzyć przetwarzanie danych osobowych w systemie teleinformatycznym, o którym mowa w art. 113b ust. 2, wyspecjalizowanemu podmiotowi dającemu rękojmię stworzenia warunków organizacyjnych i technicznych zapewniających ochronę danych gromadzonych i przetwarzanych s. 15/43 w ewidencji małoletnich, w szczególności zabezpieczenie tych danych osobowych przed nieuprawnionym dostępem, przetwarzaniem, zmianą, uszkodzeniem, zniszczeniem lub utratą.

Minister właściwy do spraw rodziny przechowuje dane, o których mowa w art. 113b ust. 5, w systemie teleinformatycznym przez okres 36 miesięcy od dnia ustania przesłanek, dla których dane te zostały wprowadzone. Dane, o których mowa w art. 113b ust. 5, usuwa się niezwłocznie po upływie okresu przechowywania.

Administrator danych osobowych może wykonać obowiązek, o którym mowa w art. 13 ust. 1 i 2 oraz art. 14 ust. 1 i 2 rozporządzenia 2016/679, przez udostępnienie informacji, o których mowa w tych przepisach, w Biuletynie Informacji Publicznej na swojej stronie podmiotowej lub w systemie teleinformatycznym, o którym mowa w art. 113b ust. 2. Realizacja obowiązku informacyjnego jest możliwa również przez umieszczenie stosownych informacji w miejscach widocznych w siedzibie lub miejscu działania administratora danych osobowych.

Sąd może powierzyć pełnienie funkcji rodziny zastępczej lub prowadzenie rodzinnego domu dziecka wobec małoletniego beneficjenta ochrony czasowej, obywatelowi z kraju pochodzenia małoletniego, przebywającemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, którego pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest legalny i który nie spełnia warunków dotyczących rodzin zastępczych lub prowadzących rodzinne domy dziecka w zakresie szkoleń, o których mowa w art. 44 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej.

Do pełnienia funkcji rodziny zastępczej lub prowadzenia rodzinnego domu dziecka przez obywatela, o którym mowa w ust. 1, któremu sąd polski powierzył sprawowanie pieczy zastępczej nad dzieckiem, o którym mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej.

Kandydat, o którym mowa w ust. 1, do pełnienia funkcji rodziny zastępczej lub prowadzenia rodzinnego domu dziecka, składa oświadczenie, że spełnia warunki, o których mowa w art. 42 ust. 1 pkt 2–4 oraz ust. 2 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej. Oświadczenie to składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia. Składający oświadczenie zawiera w nim klauzulę następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywego oświadczenia.

Do limitów liczby dzieci przebywających w miejscach, o których mowa w art. 28 ust. 2, art. 53 ust. 1, art. 61 ust. 1, art. 67 ust. 2 i 3, art. 95 ust. 3, 4 i 4a, art. 109 ust. 2 i 3 i art. 111 ust. 2 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej, oraz limitów określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 127 tej ustawy, nie wlicza się umieszczonych w pieczy zastępczej beneficjentów ochrony czasowej. Każdorazowe przyjęcie dziecka do miejsc wskazanych w zdaniu pierwszym wymaga zgody wojewody oraz odpowiednio wójta, starosty lub marszałka województwa.

Do warunków określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 18b ust. 3 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej nie wlicza się umieszczonych beneficjentów ochrony czasowej.

W stosunku do małoletniego, o którym mowa w art. 113, i zagranicznej instytucjonalnej pieczy zastępczej oraz zagranicznej rodzinnej pieczy zastępczej przepisów ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie nie stosuje się, o ile ustawa nie stanowi inaczej.

Minister właściwy do spraw rodziny lub powiatowe centrum pomocy rodzinie właściwe ze względu na miejsce pobytu beneficjenta ochrony czasowej dokonuje weryfikacji przebywania osób w zagranicznej instytucjonalnej pieczy zastępczej i zagranicznej rodzinnej pieczy zastępczej, o których mowa w art. 2 pkt 14 lit. a oraz pkt 15 lit. a.

Właściwy miejscowo wojewoda jest uprawniony do kontroli i zasięgania informacji w zakresie zadań wykonywanych przez powiatowe centra pomocy rodzinie, o których mowa w art. 113a w związku z art. 186 ust. 1 pkt 3 i 3a ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej.”;

art. 116 otrzymuje brzmienie: „Art. 116. 1. Beneficjent ochrony czasowej może wykonywać pracę bez zezwolenia na pracę na zasadach określonych w ustawie z dnia 20 marca 2025 r. o warunkach dopuszczalności powierzania pracy cudzoziemcom na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Beneficjent ochrony czasowej może wykonywać działalność gospodarczą na zasadach określonych w ustawie z dnia 6 marca 2018 r. o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2025 r. poz. 89, 619, 621 i 1794).”;

w art. 117 uchyla się ust. 3; s. 16/43

w art. 117b uchyla się ust. 4;

w art. 119 w ust. 1 uchyla się pkt 5;

w art. 120 pkt 2 otrzymuje brzmienie: „2) w pkt 3 i 7, prowadzi Szef Urzędu;”;

w art. 121 w ust. 1 uchyla się pkt 5;

w art. 123 w ust. 5 skreśla się wyrazy „i 5”.

W ustawie z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 1208) wprowadza się następujące zmiany:

w art. 1 w ust. 2 w pkt 2 po lit. c dodaje się lit. ca w brzmieniu: „ca) przebywającym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie art. 106 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2025 r. poz. 223, 389, 619, 621 i 1794 oraz z 2026 r. poz. 203) lub przepisów wydanych na podstawie art. 107 ust. 1 tej ustawy, o ile posiadają numer PESEL ze statusem UKR, o którym mowa w art. 8 pkt 24a lit. d ustawy z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności (Dz. U. z 2025 r. poz. 274, z późn. zm.5)), jeżeli zamieszkują z członkami rodzin na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,”;

w art. 3 po pkt 14 dodaje się pkt 14a i 14b w brzmieniu: „14a) opiekunie tymczasowym dziecka – oznacza to osobę, o której mowa w art. 113 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

opiekunie dziecka wskazanym przez władze kraju pochodzenia – oznacza to osobę, o której mowa w art. 113a ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;”;

po art. 3 dodaje się art. 3a w brzmieniu: „Art. 3a. 1. Świadczenia rodzinne przysługują opiekunowi tymczasowemu dziecka i opiekunowi dziecka wskazanemu przez władze kraju pochodzenia, jeżeli spełniają warunki uprawniające do tych świadczeń, z wyłączeniem świadczenia rodzicielskiego.

W postępowaniach o przyznanie świadczeń rodzinnych, w imieniu i na rzecz opiekuna dziecka wskazanego przez władze kraju pochodzenia wnioski o świadczenia rodzinne składa i działa w tych postępowaniach wyłącznie starosta lub upoważniony przez niego pracownik jednostki organizacyjnej powiatu.

Opiekunowi dziecka wskazanemu przez władze kraju pochodzenia, przyznane świadczenia rodzinne wypłaca się na rachunek bankowy powiatu, na terenie którego opiekun ten sprawuje opiekę nad dziećmi. Powiat przekazuje przyznane temu opiekunowi świadczenia w szczególności w formie rzeczowej lub w formie opłacania usług.

Zadania związane z realizacją przez powiat zadania, o którym mowa w ust. 2, są zadaniami zleconymi z zakresu administracji rządowej.”;

w art. 5 w ust. 11 wyrazy „na dziecko pozostające pod opieką opiekuna prawnego” zastępuje się wyrazami „na dziecko pozostające pod opieką opiekuna prawnego, opiekuna tymczasowego dziecka lub opiekuna dziecka wskazanego przez władze kraju pochodzenia”;

w art. 23:

ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Ustalenie prawa do świadczeń rodzinnych oraz ich wypłata następują odpowiednio na wniosek małżonków, jednego z małżonków, rodziców, jednego z rodziców, opiekuna faktycznego dziecka, opiekuna prawnego dziecka, opiekuna tymczasowego dziecka, opiekuna dziecka wskazanego przez władze kraju pochodzenia, rodziny zastępczej, osoby prowadzącej rodzinny dom dziecka, dyrektora placówki opiekuńczo-wychowawczej, dyrektora regionalnej placówki opiekuńczo-terapeutycznej albo dyrektora interwencyjnego ośrodka preadopcyjnego osoby uczącej się, pełnoletniej osoby niepełnosprawnej lub innej osoby upoważnionej do reprezentowania dziecka lub pełnoletniej osoby niepełnosprawnej, a także osób, na których zgodnie z przepisami ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy ciąży obowiązek alimentacyjny.”, s. 17/43

w ust. 8 w pkt 1 po lit. e dodaje się lit. ea w brzmieniu: „ea) informację o dacie nadania i utraty statusu UKR, o którym mowa w art. 8 pkt 24a lit. d ustawy z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności,”;

w art. 23b:

w ust. 1 w pkt 2 wyrazy „w art. 23 ust. 8 pkt 1 lit. a, b, e, g, h, j, jb, jc, je, l oraz q” zastępuje się wyrazami „w art. 23 ust. 8 pkt 1 lit. a, b, e, ea, g, h, j, jb, jc, je, l oraz q”,

w ust. 4 i 5 wyrazy „w art. 23 ust. 8 pkt 1 lit. a, b, e, g, h oraz l” zastępuje się wyrazami „w art. 23 ust. 8 pkt 1 lit. a, b, e, ea, g, h oraz l”;

w art. 24 dodaje się ust. 11 w brzmieniu: „11. Osobie, o której mowa w art. 1 ust. 2 pkt 2 lit. ca, prawo do świadczeń rodzinnych ustala się, począwszy od miesiąca, w którym wpłynął wniosek, niewcześniej niż od miesiąca, w którym osobie tej oraz dziecku, na które ubiega się ona o świadczenia rodzinne, został nadany numer PESEL ze statusem UKR, o którym mowa w art. 8 pkt 24a lit. d ustawy z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności.”;

w art. 28 dodaje się ust. 8–13 w brzmieniu: „8. Organ właściwy może wzywać osoby, o których mowa w art. 1 ust. 2 pkt 2 lit. ca, ubiegające się o świadczenia rodzinne lub otrzymujące świadczenie rodzinne do osobistego stawiennictwa we wskazanej w wezwaniu jednostce organizacyjnej w terminie 3 dni roboczych w celu złożenia wyjaśnień niezbędnych do prawidłowego ustalenia i realizacji świadczeń.

Organ właściwy pozostawia bez rozpatrzenia wniosek o ustalenie prawa do świadczeń rodzinnych, jeżeli osoba, o której mowa w art. 1 ust. 2 pkt 2 lit. ca, która została wezwana do osobistego stawiennictwa, nie stawiła się w wyznaczonym terminie.

Wypłata świadczeń rodzinnych podlega wstrzymaniu, jeżeli otrzymująca to świadczenie osoba, o której mowa w art. 1 ust. 2 pkt 2 lit. ca, która została wezwana do osobistego stawiennictwa, nie stawiła się w wyznaczonym terminie.

W przypadku gdy osoba, o której mowa w art. 1 ust. 2 pkt 2 lit. ca, która została wezwana do osobistego stawiennictwa, stawiła się po upływie wyznaczonego terminu, świadczenia rodzinne wypłaca się od miesiąca następującego po miesiącu, w którym osoba ta stawiła się, o ile spełnia warunki uprawniające do świadczeń rodzinnych.

Wypłata świadczeń rodzinnych podlega wstrzymaniu, jeżeli otrzymująca te świadczenia osoba, o której mowa w art. 1 ust. 2 pkt 2 lit. ca, lub dziecko, na które przysługuje świadczenie, wyjedzie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W przypadku gdy osoba, o której mowa w ust. 12, wjedzie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, świadczenia rodzinne wypłaca się od miesiąca, w którym wstrzymano ich wypłatę, o ile są spełnione warunki uprawniające do tych świadczeń.”;

w art. 33 po ust. 2a dodaje się ust. 2aa w brzmieniu: „2aa. Koszty obsługi przez powiat zadania, o którym mowa w art. 3a ust. 2, wynoszą 2 % wartości świadczeń przekazanych w formie rzeczowej lub w formie opłacania usług.”.

W ustawie z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2025 r. poz. 1214 i 1302 oraz z 2026 r. poz. 26) wprowadza się następujące zmiany:

w art. 5 w pkt 2 lit. b otrzymuje brzmienie: „b) w związku z uzyskaniem w Rzeczypospolitej Polskiej zgody na pobyt ze względów humanitarnych lub zgody na pobyt tolerowany oraz cudzoziemcom przebywającym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie art. 106 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2025 r. poz. 223, 389, 619, 621 i 1794 oraz z 2026 r. poz. 203) lub przepisów wydanych na podstawie art. 107 ust. 1 tej ustawy – w formie schronienia, posiłku, niezbędnego ubrania oraz zasiłku celowego;”;

w art. 18 w ust. 1 pkt 8 otrzymuje brzmienie: „8) przyznawanie i wypłacanie zasiłków celowych, a także udzielanie schronienia oraz zapewnianie posiłku i niezbędnego ubrania cudzoziemcom, którym udzielono zgody na pobyt ze względów humanitarnych lub zgody na pobyt tolerowany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz cudzoziemcom przebywającym na terytorium s. 18/43 Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie art. 106 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub przepisów wydanych na podstawie art. 107 ust. 1 tej ustawy;”;

w art. 101 ust. 3 otrzymuje brzmienie: „3. W przypadkach szczególnie uzasadnionych sytuacją osobistą osoby ubiegającej się o świadczenie, w sprawach niecierpiących zwłoki oraz w sprawach cudzoziemców i osób, którym udzielono zgody na pobyt ze względów humanitarnych lub zgody na pobyt tolerowany, cudzoziemców przebywających na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie art. 106 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub przepisów wydanych na podstawie art. 107 ust. 1 tej ustawy oraz cudzoziemców i osób, o których mowa w art. 5a, właściwa miejscowo jest gmina miejsca pobytu osoby ubiegającej się o świadczenie.”.

W ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 1461, 1537 i 1739 oraz z 2026 r. poz. 26) wprowadza się następujące zmiany:

w art. 12:

uchyla się pkt 13,

dodaje się pkt 14 w brzmieniu: „14) art. 112c ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2025 r. poz. 223, 389, 619, 621 i 1794 oraz z 2026 r. poz. 203).”;

w art. 50 w ust. 2 uchyla się pkt 1a;

w art. 87 w ust. 10a pkt 3a otrzymuje brzmienie: „3a) informację o statusie, o którym mowa w art. 8 ust. 24a lit. d ustawy z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności (Dz. U. z 2025 r. poz. 274, z późn. zm.6));”.

W ustawie z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 311 i 1019) wprowadza się następujące zmiany:

w art. 1 w ust. 1 po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu: „3a) zasady i tryb realizacji działań z zakresu informatyzacji na rzecz państwa dotkniętego konfliktem zbrojnym, podejmowanych w celu zapewnienia ochrony interesów i bezpieczeństwa Rzeczypospolitej Polskiej;”;

po art. 16a dodaje się art. 16b w brzmieniu: „Art. 16b. 1. Minister właściwy do spraw informatyzacji, w celu zapewnienia ochrony interesów i bezpieczeństwa Rzeczypospolitej Polskiej, może realizować zadania z zakresu informatyzacji na rzecz innego państwa dotkniętego konfliktem zbrojnym.

Zadania, o których mowa w ust. 1, mogą być realizowane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub na terytorium państwa, o którym mowa w ust. 1.

Realizacja zadań, o których mowa w ust. 1, następuje na wniosek państwa, o którym mowa w ust. 1, po uzyskaniu opinii ministra właściwego do spraw zagranicznych i Ministra Obrony Narodowej.

Realizację zadań, o których mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw informatyzacji może zlecić jednostkom nadzorowanym.

W przypadku, o którym mowa w ust. 4, na realizację zadań, o których mowa w ust. 1, jednostki nadzorowane mogą otrzymać dotacje celowe. Tryb oraz zasady udzielania i rozliczania dotacji celowych określa ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych.

Realizacja zadań, o których mowa w ust. 1, jest finansowana z budżetu państwa, z części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw informatyzacji.”. s. 19/43

W ustawie z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności (Dz. U. z 2025 r. poz. 274, z późn. zm.7)) wprowadza się następujące zmiany:

w art. 1 w pkt 8 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 9–12 w brzmieniu: „9) zasady i tryb nadawania numeru Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności beneficjentom ochrony czasowej;

zasady i tryb zarządzania statusem beneficjenta ochrony czasowej;

zasady i sposób prowadzenia rejestru beneficjentów ochrony czasowej;

zasady i tryb udostępniania danych z rejestru beneficjentów ochrony czasowej.”; w art. 8 w pkt 24a lit. d otrzymuje brzmienie: „d) UKR – w przypadku beneficjenta ochrony czasowej, któremu nadano numer PESEL na podstawie art. 110a ust. 1 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2025 r. poz. 223, 389, 619, 621 i 1794 oraz z 2026 r. poz. 203);”;

po rozdziale 5 dodaje się rozdział 5a w brzmieniu: „Rozdział 5a Zasady i tryb nadawania numeru PESEL beneficjentom ochrony czasowej, zarządzania statusem tych cudzoziemców, zasady i sposób prowadzenia rejestru beneficjentów ochrony czasowej oraz zasady i tryb udostępniania danych z tego rejestru

Beneficjentowi ochrony czasowej w rozumieniu art. 2 pkt 1a ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nadaje się numer PESEL na wniosek, o którym mowa w art. 110a ust. 1 tej ustawy.

Beneficjentowi ochrony czasowej w rozumieniu art. 2 pkt 1a ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, któremu numer PESEL nadano przed dniem wejścia w życie decyzji Rady Unii Europejskiej stwierdzającej istnienie masowego napływu wysiedleńców, nadaje się w rejestrze PESEL status, o którym mowa w art. 8 pkt 24a lit. d, i wprowadza się jego dane do rejestru, o którym mowa w art. 44c ust. 1.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, beneficjent ochrony czasowej składa osobiście w siedzibie organu gminy na piśmie utrwalonym w postaci papierowej, opatrzonym własnoręcznym czytelnym podpisem wnioskodawcy, wypełnionym przez wnioskodawcę albo przez pracownika organu gminy na podstawie danych podanych przez wnioskodawcę.

W imieniu osoby nieposiadającej zdolności do czynności prawnych lub posiadającej ograniczoną zdolność do czynności prawnych ubiegającej się o nadanie numeru PESEL albo osoby, która ze względu na stan zdrowia lub niepełnosprawność nie jest w stanie samodzielnie złożyć wniosku, wniosek, o którym mowa w ust. 1, składa jedno z rodziców, opiekun, kurator, opiekun tymczasowy, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, lub osoba sprawująca faktyczną pieczę nad dzieckiem, a w przypadku braku takich osób numer PESEL może zostać nadany z urzędu.

Złożenie w siedzibie organu gminy wniosku, o którym mowa w ust. 1, w imieniu osoby nieposiadającej zdolności do czynności prawnych lub posiadającej ograniczoną zdolność do czynności prawnych wymaga jej obecności przy składaniu wniosku.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera:

imię (imiona);

nazwisko;

unikalny numer ewidencyjny nadany przez organ państwa pochodzenia, jeżeli występuje;

obywatelstwo;

imię matki osoby małoletniej, o ile zostało udokumentowane;

nazwisko matki osoby małoletniej, o ile zostało udokumentowane;

imię ojca osoby małoletniej, o ile zostało udokumentowane;

nazwisko ojca osoby małoletniej, o ile zostało udokumentowane; Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2025 r. poz. 1006, 1176, 1191, 1216, 1301 i 1794. s. 20/43

numery PESEL rodziców, o ile zostały nadane i są znane;

datę urodzenia;

kraj urodzenia;

płeć;

datę wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

datę i miejsce przekroczenia granicy zewnętrznej w rozumieniu art. 2 pkt 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/399 z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie unijnego kodeksu zasad regulujących przepływ osób przez granice (kodeks graniczny Schengen), niebędącej granicą Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli wjazd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nie nastąpił bezpośrednio z terytorium objętego decyzją Rady Unii Europejskiej stwierdzającą istnienie masowego napływu wysiedleńców;

datę złożenia wniosku;

adnotację o tym, czy odciski palców zostały pobrane;

adnotację o wyniku lub przyczynach braku weryfikacji, o której mowa w ust. 20;

informacje o osobie sprawującej faktyczną opiekę nad dzieckiem obejmujące numer PESEL oraz dane, o których mowa w pkt 1, 2, 4, 10 i 13 oraz art. 8 pkt 24, oraz wskazanie stosunku pokrewieństwa z dzieckiem – jeżeli taki istnieje, a w przypadku jego braku – innej relacji łączącej tę osobę z dzieckiem;

oświadczenie o przybyciu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z terytorium objętego decyzją Rady Unii Europejskiej stwierdzającą istnienie masowego napływu wysiedleńców;

oświadczenie o byciu:

małżonkiem obywatela kraju objętego decyzją Rady Unii Europejskiej stwierdzającą istnienie masowego napływu wysiedleńców,

członkiem najbliższej rodziny obywatela kraju objętego decyzją Rady Unii Europejskiej stwierdzającą istnienie masowego napływu wysiedleńców,

dzieckiem urodzonym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez matkę, będącą beneficjentem ochrony czasowej w rozumieniu ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

małoletnim dzieckiem beneficjenta ochrony czasowej lub małżonka beneficjenta ochrony czasowej w rozumieniu ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

oświadczenie o braku posiadania tytułów pobytowych, o których mowa w art. 109a pkt 1 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

oświadczenie o prawdziwości danych zawartych we wniosku oraz klauzulę o treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia”;

własnoręczny czytelny podpis wnioskodawcy albo adnotację pracownika organu gminy o przyczynie braku podpisu;

własnoręczny podpis osoby ubiegającej się o nadanie numeru PESEL, która ukończyła 12. rok życia, albo adnotację pracownika organu gminy o przyczynie braku podpisu.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, może zawierać:

adres poczty elektronicznej;

numer telefonu komórkowego;

zgodę na:

wprowadzenie danych, o których mowa w pkt 1 lub 2, do rejestru danych kontaktowych osób fizycznych, o którym mowa w art. 20h ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne,

potwierdzenie profilu zaufanego, o którym mowa w art. 5 pkt 14 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne.

Do danych, o których mowa w ust. 6, stosuje się sposób transliteracji określony w art. 14 ust. 2 ustawy z dnia 25 listopada 2004 r. o zawodzie tłumacza przysięgłego (Dz. U. z 2019 r. poz. 1326).

Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, załącza się fotografię spełniającą wymagania określone w art. 29 ustawy z dnia 6 sierpnia 2010 r. o dowodach osobistych. s. 21/43

Podczas składania wniosku, o którym mowa w ust. 1, pobiera się od osoby, której dotyczy wniosek, odciski palców.

Odcisków palców nie pobiera się od osoby:

która nie ukończyła 6. roku życia;

od której chwilowo fizycznie nie jest możliwe pobranie odcisków któregokolwiek z palców;

od której pobranie odcisków palców jest fizycznie niemożliwe.

Odciski palców pobiera się w sposób określony w przepisach wydanych na podstawie art. 54 ustawy z dnia 6 sierpnia 2010 r. o dowodach osobistych.

Organ gminy potwierdza tożsamość na podstawie ważnego dokumentu podróży i wprowadza dane do rejestru PESEL.

Organ gminy potwierdza istnienie więzów rodzinnych, o których mowa w ust. 6 pkt 20, stosownymi dokumentami stanu cywilnego bądź innymi dokumentami wydanymi przez właściwe władze, chyba że istnienie tych więzi będzie możliwe do potwierdzenia na podstawie danych znajdujących się w rejestrze PESEL.

Oświadczenia, o których mowa w ust. 6, składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia. Klauzula, o której mowa w ust. 6 pkt 22, zastępuje pouczenie organu uprawnionego do odebrania oświadczenia o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.

Komendant Główny Straży Granicznej zapewnia możliwość weryfikacji danych osoby, której ma zostać nadany numer PESEL, z danymi przetwarzanymi w rejestrze, o którym mowa w art. 110b ust. 1 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Minister właściwy do spraw informatyzacji, jeżeli warunki techniczne i organizacyjne to umożliwiają, udostępnia Komendantowi Głównemu Straży Granicznej w drodze teletransmisji danych fotografię, o której mowa w ust. 9, osoby, której ma zostać nadany numer PESEL, w celu potwierdzenia tożsamości i autentyczności danych tej osoby podczas weryfikacji, o której mowa w ust. 16. Komendant Główny Straży Granicznej udostępnia ministrowi właściwemu do spraw informatyzacji z rejestru prowadzonego przez Komendanta Głównego Straży Granicznej, o którym mowa w art. 110b ust. 1 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wynik weryfikacji wraz z imieniem, nazwiskiem, datą urodzenia, numerem PESEL – jeżeli widnieje w rejestrze, obywatelstwem, krajem wydania dokumentu podróży i numerem tego dokumentu, w celu zapewnienia poprawności danych wprowadzanych do rejestru PESEL i rejestru beneficjentów ochrony czasowej.

Kopię dokumentu, na podstawie którego dokonano ustalenia tożsamości, wraz z wnioskiem, o którym mowa w ust. 1, przechowuje organ gminy.

Organ gminy odmawia w drodze decyzji administracyjnej nadania numeru PESEL, w przypadku gdy:

fotografia załączona do wniosku nie spełnia wymagań określonych w art. 29 ustawy z dnia 6 sierpnia 2010 r. o dowodach osobistych;

nie zostały pobrane odciski palców, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w ust. 11.

Od decyzji administracyjnej, o której mowa w ust. 19, nie służy odwołanie.

Minister właściwy do spraw informatyzacji udostępni w Biuletynie Informacji Publicznej na swojej stronie podmiotowej:

wzór wniosku, o którym mowa w ust. 1;

wzory oświadczeń, o których mowa w ust. 6 pkt 19–21;

wzór wniosku, o którym mowa w art. 44c ust. 6.

Wzory, o których mowa w ust. 21, są sporządzane w języku polskim i języku urzędowym kraju, którego dotyczy decyzja Rady Unii Europejskiej stwierdzająca istnienie masowego napływu wysiedleńców.

W przypadku wyjazdu cudzoziemca z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach granic wewnętrznych Rzeczypospolitej Polskiej z państwami strefy Schengen, status UKR może zostać zmieniony na podstawie oświadczenia o takim wyjeździe złożonego w dowolnym organie gminy przez cudzoziemca, któremu nadano ten status, lub osobę go reprezentującą.

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 23, zawiera imię, nazwisko, numer PESEL cudzoziemca, któremu nadano status UKR, wskazanie kraju wyjazdu, deklarowaną datę tego wyjazdu oraz oświadczenie, o którym mowa w ust. 6 pkt 22. Kraj wyjazdu i data wyjazdu są rejestrowane w rejestrze PESEL jako wyjazd na pobyt stały lub czasowy na okres powyżej 6 miesięcy. s. 22/43

Informacja o oświadczeniu, o którym mowa w ust. 23, w zakresie utraty statusu UKR w związku z wyjazdem, dacie utraty statusu UKR oraz powodzie utraty statusu UKR jest przekazywana do rejestru, o którym mowa w art. 110b ust. 1 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Status UKR może zostać ponownie nadany na skutek ponownego złożenia wniosku, o którym mowa w art. 44a ust. 1. Danych beneficjenta ochrony czasowej nie wprowadza się ponownie do rejestru, o którym mowa w art. 44c ust. 1, z wyjątkiem odcisków palców, jeżeli nie pobrano ich przy nadaniu numeru PESEL, oraz fotografii, jeżeli wizerunek osoby uległ zmianie w sposób utrudniający ustalenie jej tożsamości. Datą ponownego nadania statusu UKR jest data ponownego wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Informacja, o której mowa w ust. 1, przekazywana jest do rejestru, o którym mowa w art. 110b ust. 1 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W przypadku ujawnienia, że obywatelowi państwa członkowskiego Unii Europejskiej został nadany numer PESEL na podstawie art. 44a ust. 1 lub że takiemu obywatelowi został nadany status UKR na podstawie art. 44a ust. 2, status UKR jest zmieniany na status, o którym mowa w art. 8 pkt 24a lit. a. Zmiany statusu dokonuje dowolny organ gminy. Datą zmiany statusu jest data nadania statusu UKR.

W przypadku ujawnienia, że osobie, która posiadała jeden z dokumentów potwierdzających uprawnienie, o którym mowa w art. 109b ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, został nadany numer PESEL na podstawie art. 44a ust. 1 lub że takiej osobie został nadany status UKR na podstawie art. 44a ust. 2, status UKR zmienia się na status, o którym mowa w art. 8 pkt 24a lit. c. Zmiany statusu dokonuje dowolny organ gminy. Datą zmiany statusu jest data nadania statusu UKR.

Dane, o których mowa w art. 8 pkt 1, 2, 3a–6, 9–11, 24, pkt 24a lit. d, pkt 24b i 26, minister właściwy do spraw informatyzacji przekazuje z rejestru PESEL do rejestru, o którym mowa w art. 110b ust. 1 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Minister właściwy do spraw informatyzacji przekazuje z rejestru PESEL do rejestru, o którym mowa w art. 110b ust. 1 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, informację o zmianie danych lub usunięciu niezgodności w danych, o których mowa w art. 8 pkt 1, 4–6, 9–11, 24, pkt 24a lit. d i pkt 24b.

Minister właściwy do spraw informatyzacji prowadzi rejestr beneficjentów ochrony czasowej, którym nadano numer PESEL, w sposób określony w art. 44a.

Rejestr, o którym mowa w ust. 1, jest rejestrem centralnym prowadzonym w systemie teleinformatycznym.

Prowadząc rejestr, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do sprawy informatyzacji:

zapewnia ochronę przed nieuprawnionym dostępem do rejestru;

zapewnia integralność danych w rejestrze;

zapewnia dostępność systemu teleinformatycznego, w którym rejestr jest prowadzony, dla podmiotów przetwarzających dane w rejestrze;

przeciwdziała uszkodzeniom systemu teleinformatycznego, w którym rejestr jest prowadzony;

określa zasady bezpieczeństwa przetwarzanych danych, w tym danych osobowych;

zapewnia rozliczalność działań dokonywanych na danych rejestru.

Minister właściwy do spraw informatyzacji jest administratorem danych przetwarzanych w rejestrze, o którym mowa w ust. 1.

W rejestrze, o którym mowa w ust. 1, gromadzi się:

dane, o których mowa w art. 44a ust. 6 pkt 1–4, 10–16 i 18;

numer PESEL;

fotografię, o której mowa w art. 44a ust. 9;

odciski palców;

odwzorowanie własnoręcznego podpisu osoby, która ukończyła 12. rok życia, z wyjątkiem osoby, która nie może złożyć podpisu.

W przypadku braku w rejestrze, o którym mowa w ust. 1, danych, o których mowa w ust. 5 pkt 4 lub 5, beneficjent ochrony czasowej, któremu nadano numer PESEL, w sposób określony w art. 44a, składa w dowolnym organie gminy wniosek o uzupełnienie danych w rejestrze. Organ gminy, w którym złożono wniosek, wprowadza te dane do rejestru. s. 23/43

W imieniu osoby nieposiadającej zdolności do czynności prawnych lub posiadającej ograniczoną zdolność do czynności prawnych wniosek, o którym mowa w ust. 6, składa jedno z rodziców, opiekun, opiekun tymczasowy, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, lub kurator.

Wniosek, o którym mowa w ust. 6, zawiera:

imię (imiona);

nazwisko;

obywatelstwo;

numer PESEL;

serię, numer i datę ważności ważnego dokumentu podróży;

imię matki osoby małoletniej, o ile zostało udokumentowane;

nazwisko matki osoby małoletniej, o ile zostało udokumentowane;

imię ojca osoby małoletniej, o ile zostało udokumentowane;

nazwisko ojca osoby małoletniej, o ile zostało udokumentowane;

numery PESEL rodziców, o ile zostały nadane i są znane;

datę urodzenia;

adnotację o tym, czy odciski palców zostały pobrane;

oświadczenie o prawdziwości danych zawartych we wniosku oraz klauzulę o treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia”;

własnoręczny czytelny podpis wnioskodawcy albo adnotację pracownika organu gminy o przyczynie braku podpisu;

własnoręczny podpis osoby, której dane mają zostać uzupełnione w rejestrze, która ukończyła 12. rok życia, albo adnotację pracownika organu gminy o przyczynie braku podpisu;

nazwisko i imię (imiona), rodzaj, serię i numer dokumentu tożsamości wnioskodawcy.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 6, stosuje się odpowiednio przepisy art. 44a ust. 8, ust. 11 pkt 1 i 3 oraz ust. 12.

Danych zgromadzonych w rejestrze, o którym mowa w ust. 1, nie usuwa się.

Po zarejestrowaniu w rejestrze PESEL zmiany danych osoby, której dane są przetwarzane w rejestrze, o którym mowa w ust. 1, w tym danych osoby sprawującej faktyczną opiekę nad dzieckiem, jeżeli został jej nadany numer PESEL, zmienione dane, o których mowa w art. 8 pkt 1, 4–6 i 9–11, z rejestru PESEL są przekazywane do rejestru, o którym mowa w ust. 1.

Minister właściwy do spraw informatyzacji udostępnia zgromadzone w rejestrze, o którym mowa w ust. 1, dane, o których mowa w:

ust. 5:

Policji,

Straży Granicznej,

Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,

Agencji Wywiadu,

Służbie Kontrwywiadu Wojskowego,

Służbie Wywiadu Wojskowego,

Centralnemu Biuru Antykorupcyjnemu,

Służbie Ochrony Państwa,

Urzędowi do Spraw Cudzoziemców,

gminom; ust. 5 pkt 1–3:

ministrowi właściwemu do spraw pracy, s. 24/43

ministrowi właściwemu do spraw zdrowia,

ministrowi właściwemu do spraw rodziny,

ministrowi właściwemu do spraw zabezpieczenia społecznego,

organom Krajowej Administracji Skarbowej,

Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych,

organowi właściwemu w rozumieniu ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 1208 oraz z 2026 r. poz. 203), za pośrednictwem ministra właściwego do spraw rodziny,

Narodowemu Funduszowi Zdrowia,

jednostce podległej ministrowi właściwemu do spraw zdrowia właściwej w zakresie systemów informacyjnych ochrony zdrowia,

ministrowi właściwemu do spraw gospodarki,

powiatom i województwom,

wojewodom,

ministrowi właściwemu do spraw rozwoju regionalnego – w zakresie niezbędnym do realizacji jego ustawowych zadań, po oświadczeniu spełnienia wymagań, o których mowa w art. 66 ust. 2 ustawy z dnia 6 sierpnia 2010 r. o dowodach osobistych,

Państwowej Inspekcji Pracy,

Kasie Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego;

ust. 5 pkt 2 oraz art. 44a ust. 6 pkt 1–4, 9–15 i 18 – Głównemu Urzędowi Statystycznemu w zakresie niezbędnym do realizacji jego ustawowych zadań, po oświadczeniu spełnienia wymagań, o których mowa w art. 66 ust. 2 ustawy z dnia 6 sierpnia 2010 r. o dowodach osobistych.”.

W ustawie z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (Dz. U. z 2025 r. poz. 49 i 1301 oraz z 2026 r. poz. 187) wprowadza się następujące zmiany:

w art. 98 dodaje się ust. 6 w brzmieniu: „6. Za zgodą wojewody oraz odpowiednio starosty lub marszałka województwa w instytucjonalnych formach pieczy zastępczej, w której są umieszczani małoletni beneficjenci ochrony czasowej, mogą być zatrudnieni jako:

wychowawcy lub opiekunowie dziecięcy,

psycholodzy,

pedagodzy – cudzoziemcy z kraju pochodzenia tego małoletniego, przebywający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, których pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest legalny, pomimo niespełniania wymogu, o którym mowa w art. 11 ust. 3 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1135).”;

w art. 141 w ust. 2 w pkt 2 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 3 i 4 w brzmieniu: „3) okres pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w zagranicznej instytucjonalnej pieczy zastępczej;

okres pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej pod opieką opiekuna tymczasowego, o którym mowa w art. 113 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2025 r. poz. 223, 389, 619, 621 i 1794 oraz z 2026 r. poz. 203), lub opiekuna wskazanego przez władze kraju pochodzenia, o którym mowa w art. 113a tej ustawy, jeżeli przed przybyciem na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej małoletni był umieszczony w rodzinnej formie pieczy zastępczej na terytorium kraju pochodzenia i przybył do Rzeczypospolitej Polskiej z osobą sprawującą nad nim tę pieczę.”; po art. 141 dodaje się art. 141a w brzmieniu: „Art. 141a. Pomoc, o której mowa w art. 141, przysługuje osobom, o których mowa w art. 2 pkt 14 lit. a i pkt 15 lit. a ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.”;

po art. 146 dodaje art. 146a w brzmieniu: „Art. 146a. Do osób, o których mowa w art. 106 ust. 1 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, opuszczających po osiągnięciu pełnoletności zagraniczną instytucjonalną pieczę zastępczą, które przebywały w zagranicznej instytucjonalnej pieczy zastępczej lub s. 25/43 w zagranicznej rodzinnej pieczy zastępczej przez okres co najmniej roku oraz uczyły się w ramach polskiego systemu oświaty lub szkolnictwa wyższego stosuje się odpowiednio art. 38d–38f, art. 140–141, art. 143–153, art. 181 i art. 191.”;

w art. 181 po pkt 2a dodaje się pkt 2b w brzmieniu: „2b) finansowanie pobytu w pieczy zastępczej małoletnich osób, o których mowa w art. 106 ust. 1 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej.”;

w art. 187a w ust. 2a w pkt 3 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 4 w brzmieniu: „4) prawo do świadczeń przyznanych na podstawie programu, o którym mowa w ust. 1, przysługuje tylko tym cudzoziemcom przebywającym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie art. 106 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub przepisów wydanych na podstawie art. 107 ust. 1 tej ustawy, o ile posiadają numer PESEL ze statusem UKR, o którym mowa w art. 8 pkt 24a lit. d ustawy z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności (Dz. U. z 2025 r. poz. 274, z późn. zm.8)), którzy spełniają warunki dotyczące aktywności zawodowej lub podlegania ubezpieczeniu zdrowotnemu, wymagane zgodnie z ustawą z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci.”.

W ustawie z dnia 15 lipca 2011 r. o zawodach pielęgniarki i położnej (Dz. U. z 2026 r. poz. 15 i 26) w art. 35a:

w ust. 10 w pkt 3 średnik zastępuje się kropką i uchyla się pkt 4;

uchyla się ust. 21a.

W ustawie z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (Dz. U. z 2025 r. poz. 1079 i 1794) wprowadza się następujące zmiany:

po art. 25 dodaje się art. 25a w brzmieniu: „Art. 25a. Komendant placówki Straży Granicznej może zezwolić na wjazd beneficjentowi ochrony czasowej w rozumieniu art. 2 pkt 1a ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej pomimo braku spełnienia warunków określonych w art. 23 i art. 25 ust. 1.”;

w art. 60:

w ust. 1 uchyla się pkt 22,

w ust. 2 w pkt 3 wyrazy „18a–22” zastępuje się wyrazami „18a–21”;

po art. 77c dodaje się art. 77d w brzmieniu: „Art. 77d. W przypadku wydania decyzji o odmowie wydania wizy Schengen na granicy lub decyzji o umorzeniu postępowania w sprawie wydania wizy Schengen na granicy, uiszczona należna opłata skarbowa za wydanie wizy Schengen na granicy nie podlega zwrotowi.”;

po art. 87 dodaje się art. 87a w brzmieniu: „Art. 87a. W przypadku wydania przez wojewodę decyzji o odmowie przedłużenia wizy Schengen lub wizy krajowej lub decyzji o umorzeniu postępowania w sprawie przedłużenia wizy Schengen lub wizy krajowej, uiszczona należna opłata skarbowa za przedłużenie wizy Schengen lub wizy krajowej nie podlega zwrotowi.”;

po art. 113b dodaje się art. 113c w brzmieniu: „Art. 113c. W przypadku wydania przez wojewodę decyzji o odmowie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy lub decyzji o umorzeniu postępowania w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy, uiszczona należna opłata skarbowa za udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy nie podlega zwrotowi.”;

po art. 120b dodaje się art. 120c w brzmieniu: „Art. 120c. W przypadku wydania przez wojewodę decyzji o odmowie zmiany zezwolenia na pobyt czasowy i pracę lub decyzji o umorzeniu postępowania w sprawie zmiany zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, uiszczona należna opłata skarbowa za zmianę zezwolenia na pobyt czasowy i pracę nie podlega zwrotowi.”;

s. 26/43 po art. 207a dodaje się art. 207b w brzmieniu: „Art. 207b. W przypadku wydania przez wojewodę decyzji o odmowie udzielenia zezwolenia na pobyt stały lub decyzji o umorzeniu postępowania w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt stały, uiszczona należna opłata skarbowa za udzielenie zezwolenia na pobyt stały nie podlega zwrotowi.”;

po art. 223 dodaje się art. 223a w brzmieniu: „Art. 223a. W przypadku wydania przez wojewodę decyzji o odmowie udzielenia zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE lub decyzji o umorzeniu postępowania w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE, uiszczona należna opłata skarbowa za udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE nie podlega zwrotowi.”;

w art. 299:

po ust. 6 dodaje się ust. 6a w brzmieniu: „6a. Cudzoziemiec jest obowiązany opuścić terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przed upływem 30 dni, począwszy od dnia, w którym upłynął maksymalny termin korzystania z ochrony czasowej na podstawie decyzji Rady Unii Europejskiej stwierdzającej masowy napływ wysiedleńców lub upłynął termin określony w przepisach wydanych na podstawie art. 107 ust. 1 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.”,

ust. 7 otrzymuje brzmienie: „7. Pobyt cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie, o którym mowa w ust. 6 i 6a, uważa się za legalny, chyba że wniosek o przedłużenie mu wizy Schengen lub wizy krajowej lub o udzielenie mu zezwolenia na pobyt czasowy, zezwolenia na pobyt stały lub zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE został złożony po upływie okresu pobytu uznawanego za legalny na tym terytorium.”,

w ust. 8 wyrazy „Przepisów ust. 1, 2, 5 i 6” zastępuje się wyrazami „Przepisów ust. 1, 2 i 5–6a”;

w art. 334 w ust. 2 w pkt 6 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się wyraz „lub” oraz pkt 7 w brzmieniu: „7) przebywającemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po zakończeniu korzystania z ochrony czasowej.”;

w art. 449 w ust. 2:

uchyla się pkt 7,

pkt 19 otrzymuje brzmienie: „19) rejestru, o którym mowa w art. 110b ust. 1 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.”;

w art. 450:

w ust. 1:

we wprowadzeniu do wyliczenia wyrazy „pkt 1–7” zastępuje się wyrazami „pkt 1–6”,

w pkt 3 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 4 w brzmieniu: „4) Ubezpieczeniowemu Funduszowi Gwarancyjnemu.”,

w ust. 2 we wprowadzeniu do wyliczenia wyrazy „pkt 1–7” zastępuje się wyrazami „pkt 1–6”;

w art. 451 w ust. 1 i 2 wyrazy „pkt 1–7” zastępuje się wyrazami „pkt 1–6”.

W ustawie z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz. U. z 2024 r. poz. 1576 oraz z 2025 r. poz. 619 i 1301) wprowadza się następujące zmiany:

w art. 1:

w ust. 2 w pkt 2 po lit. c dodaje się lit. ca w brzmieniu: „ca) przebywającym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie art. 106 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2025 r. poz. 223, 389, 619, 621 i 1794 oraz z 2026 r. poz. 203) lub przepisów wydanych na podstawie art. 107 ust. 1 tej ustawy, o ile posiadają numer PESEL ze statusem UKR, o którym mowa w art. 8 pkt 24a lit. d ustawy z dnia 24 września s. 27/43 2010 r. o ewidencji ludności (Dz. U. z 2025 r. poz. 274, z późn. zm.9)), jeżeli zamieszkują z członkami rodzin na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,”,

w ust. 2a zdanie drugie otrzymuje brzmienie: „Warunek ten nie dotyczy osób ubiegających się o świadczenie wychowawcze lub otrzymujących świadczenie wychowawcze na dziecko będące obywatelem polskim lub posiadające orzeczenie o niepełnosprawności albo orzeczenie o umiarkowanym bądź znacznym stopniu niepełnosprawności, o których mowa w ustawie z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 913, 1301, 1665 i 1746 oraz z 2026 r. poz. 26), lub znajdujące się pod opieką opiekuna wskazanego przez władze kraju pochodzenia.”;

w art. 2 po pkt 10 dodaje się pkt 10a i 10b w brzmieniu: „10a) opiekunie tymczasowym dziecka – oznacza to osobę, o której mowa w art. 113 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

opiekunie dziecka wskazanym przez władze kraju pochodzenia – oznacza to osobę, o której mowa w art. 113a ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;”;

w art. 4 w ust. 2 po pkt 3 dodaje się pkt 3a i 3b w brzmieniu: „3a) opiekunowi tymczasowemu dziecka, albo 3b) opiekunowi dziecka wskazanemu przez władze kraju pochodzenia, albo”; po art. 9a dodaje się art. 9b w brzmieniu: „Art. 9b. 1. W postępowaniach o przyznanie świadczenia wychowawczego, w imieniu i na rzecz opiekuna dziecka wskazanego przez władze kraju pochodzenia wnioski o świadczenie składa i działa w tych postępowaniach wyłącznie starosta lub upoważniony przez niego pracownik jednostki organizacyjnej powiatu.

Opiekunowi dziecka wskazanemu przez władze kraju pochodzenia, przyznane świadczenie wychowawcze wypłaca się na rachunek bankowy powiatu, na terenie którego opiekun ten sprawuje opiekę nad dzieckiem. Powiat przekazuje przyznane temu opiekunowi świadczenie wychowawcze w szczególności w formie rzeczowej lub w formie opłacania usług.

Zadania związane z realizacją przez powiat zadania, o którym mowa w ust. 1, są zadaniami zleconymi z zakresu administracji rządowej.”;

w art. 13 w ust. 3 w pkt 1 w lit. b wyrazy „w przypadku opiekuna faktycznego dziecka i opiekuna prawnego dziecka” zastępuje się wyrazami „w przypadku opiekuna faktycznego dziecka, opiekuna prawnego dziecka, opiekuna tymczasowego dziecka i opiekuna dziecka wskazanego przez władze kraju pochodzenia”;

w art. 14 w ust. 2 w pkt 1 po lit. d dodaje się lit. da w brzmieniu: „da) informację o dacie nadania i utraty statusu UKR, o którym mowa w art. 8 pkt 24a lit. d ustawy z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności,”;

w art. 17:

w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie: „1) danych, o których mowa w art. 13 ust. 4 pkt 3 lit. cb i cc, art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a, b, d, da, f, g, ia, ib oraz p;”,

w ust. 2 i 3 wyrazy „art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a, b, d, f oraz g” zastępuje się wyrazami „art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a, b, d, da, f oraz g”;

w art. 18 po ust. 2d dodaje się ust. 2e w brzmieniu: „2e. Osobie, o której mowa w art. 1 ust. 2 pkt 2 lit. ca, prawo do świadczenia wychowawczego ustala się, począwszy od miesiąca, w którym wpłynął wniosek, niewcześniej niż od miesiąca, w którym osobie tej oraz dziecku, na które ubiega się ona o świadczenie wychowawcze, został nadany numer PESEL ze statusem UKR, o którym mowa w art. 8 pkt 24a lit. d ustawy z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności.”;

w art. 23 po ust. 3 dodaje się ust. 3a–3g w brzmieniu: „3a. Wypłata świadczenia wychowawczego osobom, o których mowa w art. 1 ust. 2 pkt 2 lit. c–f, podlega wstrzymaniu, jeżeli w systemie informacji oświatowej, o którym mowa w ustawie z dnia 15 kwietnia 2011 r. o systemie s. 28/43 informacji oświatowej, nie została potwierdzona realizacja obowiązku rocznego przygotowania przedszkolnego, obowiązku szkolnego albo obowiązku nauki. W przypadku potwierdzenia w systemie informacji oświatowej, o którym mowa w ustawie z dnia 15 kwietnia 2011 r. o systemie informacji oświatowej, realizacji przez dziecko obowiązku rocznego przygotowania przedszkolnego, obowiązku szkolnego albo obowiązku nauki, świadczenie wychowawcze wypłaca się od miesiąca, w którym zostały spełnione warunki uprawniające do tego świadczenia.

Zakład Ubezpieczeń Społecznych może wzywać osoby, o których mowa w ust. 2 pkt 2 lit. ca, ubiegające się o świadczenie wychowawcze lub otrzymujące świadczenie wychowawcze do osobistego stawiennictwa we wskazanej w wezwaniu jednostce organizacyjnej w terminie 3 dni roboczych w celu złożenia wyjaśnień niezbędnych do prawidłowego ustalenia i realizacji świadczeń.

Zakład Ubezpieczeń Społecznych pozostawia bez rozpatrzenia wniosek o ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego, jeżeli osoba, o której mowa w art. 1 ust. 2 pkt 2 lit. ca, która została wezwana do osobistego stawiennictwa, nie stawiła się we wskazanej jednostce organizacyjnej w wyznaczonym terminie.

Wypłata świadczenia wychowawczego podlega wstrzymaniu, jeżeli otrzymująca to świadczenie osoba, o której mowa w art. 1 ust. 2 pkt 2 lit. ca, która została wezwana do osobistego stawiennictwa, nie stawiła się we wskazanej jednostce organizacyjnej w wyznaczonym terminie.

W przypadku gdy osoba, o której mowa w art. 1 ust. 2 pkt 2 lit. ca, która została wezwana do osobistego stawiennictwa, stawiła się we wskazanej jednostce organizacyjnej po upływie wyznaczonego terminu, świadczenie wychowawcze wypłaca się od miesiąca następującego po miesiącu, w którym osoba ta stawiła się we wskazanej jednostce organizacyjnej, o ile spełnia warunki uprawniające do świadczenia wychowawczego.

Wypłata świadczenia wychowawczego podlega wstrzymaniu, jeżeli otrzymująca to świadczenie osoba, o której mowa w art. 1 ust. 2 pkt 2 lit. ca, lub dziecko, na które przysługuje świadczenie, wyjedzie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W przypadku gdy osoba, o której mowa w ust. 3f, wjedzie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, świadczenie wychowawcze wypłaca się od miesiąca, w którym wstrzymano jego wypłatę, o ile są spełnione warunki uprawniające do tego świadczenia.”;

w art. 29 ust. 4 otrzymuje brzmienie: „4. Koszty obsługi, o których mowa w ust. 3, wynoszą:

0,1 % kwoty przeznaczonej na wypłatę świadczeń wychowawczych – w przypadku Zakładu Ubezpieczeń Społecznych;

2 % wartości świadczeń wychowawczych przekazanych w formie rzeczowej lub w formie opłacania usług – w przypadku powiatu, w zakresie realizacji zadania, o którym mowa w art. 9b ust. 1.”.

W ustawie z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe (Dz. U. z 2025 r. poz. 1043, 1160 i 1837 oraz z 2026 r. poz. 187) w art. 165 w ust. 16 po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu: „3a) podstawę programową dodatkowej nauki języka polskiego, o której mowa w ust. 7, z uwzględnieniem ogólnych i szczegółowych wymagań edukacyjnych dotyczących wiedzy i umiejętności z języka polskiego, a także warunków i sposobu realizacji tej podstawy programowej;”.

W ustawie z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2024 r. poz. 1571, z późn. zm.10)) w art. 327 ust. 3 otrzymuje brzmienie: „3. Ukończenie studiów na określonym poziomie przez cudzoziemca, który korzysta z ochrony czasowej lub uzyskał status uchodźcy lub ochronę uzupełniającą, lub cudzoziemca posiadającego zezwolenie na pobyt czasowy udzielone w związku z okolicznością, o której mowa w art. 159 ust. 1 pkt 1 lit. c lub d ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach, lub obywatela polskiego, który został poszkodowany w wyniku konfliktów zbrojnych, klęsk żywiołowych lub innych kryzysów humanitarnych, spowodowanych przez naturę lub człowieka, którzy nie dysponują dyplomem ukończenia studiów, może być potwierdzone w drodze postępowania w sprawie potwierdzenia ukończenia studiów na określonym poziomie.”. s. 29/43

W ustawie z dnia 17 grudnia 2020 r. o rezerwach strategicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1598 i 1907) po art. 14 dodaje się art. 14a w brzmieniu: „Art. 14a. 1. Agencja jest uprawniona do prowadzenia wszelkich działań obejmujących przyjęcie w formie darowizny, w tym w ramach Unijnego Mechanizmu Ochrony Ludności, o którym mowa w decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1313/2013/EU z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Unijnego Mechanizmu Ochrony Ludności (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 924), albo nabycie oraz transport, przechowywanie i wydanie, produktów leczniczych i wyrobów medycznych, w tym niedopuszczonych do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a stosowanych w krajach pochodzenia cudzoziemców.

Produkty lecznicze i wyroby medyczne nabyte w sposób, o którym mowa w ust. 1, przeznaczone są do podawania cudzoziemcom, w tym w celu zapewnienia ciągłości leczenia rozpoczętego w kraju pochodzenia.

Przyjęcie lub nabycie, o którym mowa w ust. 1, następuje na podstawie polecenia ministra właściwego do spraw zdrowia, wydanego w drodze decyzji. Przepis art. 7 stosuje się odpowiednio.

Do działalności, o której mowa w ust. 1, nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. – Prawo farmaceutyczne, chyba że niniejsza ustawa stanowi inaczej.

Agencja przekazuje Głównemu Inspektorowi Farmaceutycznemu tygodniowe zestawienie produktów leczniczych lub wyrobów medycznych dopuszczonych do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przyjętych w formie darowizny lub nabytych, zawierające nazwę, numer GTIN zgodny z systemem GS1, numer serii oraz liczbę opakowań jednostkowych przyjętego lub nabytego produktu leczniczego lub wyrobu medycznego.

Zestawienia, o których mowa w ust. 5, doręcza się za pomocą środków komunikacji elektronicznej, o których mowa w art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną (Dz. U. z 2024 r. poz. 1513).”.

W ustawie z dnia 12 marca 2022 r. o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa (Dz. U. z 2025 r. poz. 337, 620, 621, 1301 i 1794) wprowadza się następujące zmiany:

uchyla się art. 1–4a;

uchyla się art. 6–12b;

w art. 14:

w ust. 1 skreśla się wyrazy „, w celu finansowania lub dofinansowania realizacji zadań na rzecz pomocy Ukrainie, w szczególności obywatelom Ukrainy dotkniętym konfliktem zbrojnym na terytorium Ukrainy, w tym zadań realizowanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jak i poza nim, a także realizacji zadań związanych z bezpieczeństwem żywnościowym kraju w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium Ukrainy”,

w ust. 2 skreśla się wyrazy „, na finansowanie lub dofinansowanie realizowanych zadań, o których mowa w ust. 1, oraz zasady zawierania porozumień, o których mowa w ust. 10”,

uchyla się ust. 3–4b i 4d,

w ust. 5:

w pkt 2 skreśla się wyrazy „, które za zgodą Komisji Europejskiej mogą zostać przeznaczone na wsparcie realizacji zadań, o których mowa w ust. 1”,

w pkt 7 średnik zastępuje się kropką i uchyla się pkt 8,

w ust. 6:

uchyla się pkt 1,

w pkt 3 średnik zastępuje się kropką i uchyla się pkt 4–6,

uchyla się ust. 6a–6f,

uchyla się ust. 8–11e,

w ust. 12 skreśla się wyrazy „na wsparcie realizacji zadań, o których mowa w ust. 1,”,

uchyla się ust. 13–15,

s. 30/43 ust. 17a i 17b otrzymują brzmienie: „17a. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może żądać od dysponenta części budżetowej lub ministra właściwego w zakresie realizowanych przez niego zadań, informacji i wyjaśnień w zakresie zadań finansowanych lub dofinansowanych z Funduszu.

Podmioty, które otrzymały środki z Funduszu, są zobowiązane przekazać na żądanie dysponenta części budżetowej lub ministra właściwego w zakresie realizowanych przez niego zadań lub na żądanie wojewody informacje i wyjaśnienia w zakresie, o którym mowa w ust. 17a.”,

uchyla się ust. 19 i 20,

ust. 33 otrzymuje brzmienie: „33. Okresowo wolne środki Funduszu w złotych Bank Gospodarstwa Krajowego lokuje w formie depozytu, o którym mowa w art. 78b ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych. Wolne środki Funduszu w walutach obcych Bank Gospodarstwa Krajowego może lokować w bankach.”,

uchyla się ust. 34,

ust. 35 otrzymuje brzmienie: „35. Organem pierwszej instancji właściwym do wydawania decyzji w sprawie zwrotu środków z Funduszu Pomocy, pobranych nienależnie, pobranych w nadmiernej wysokości, wykorzystanych niezgodnie z przeznaczeniem, jest właściwy wojewoda w zakresie realizowanych przez niego zadań albo dysponent części budżetowej, albo minister właściwy w zakresie realizowanych przez niego zadań, a organem II instancji w tych sprawach jest dysponent części budżetowej, albo minister właściwy w zakresie realizowanych przez niego zadań.”,

uchyla się ust. 36–38;

uchyla się art. 14a;

w art. 16 ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. W przypadku niedoboru na rachunku Funduszu środków niezbędnych do terminowej obsługi działań, o których mowa w art. 14 ust. 6, finansowanie ich realizacji może odbywać się, po uzgodnieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych, ze środków Banku Gospodarstwa Krajowego.”;

uchyla się art. 17 i art. 18;

w art. 20 a) uchyla się pkt 1,

w pkt 3 średnik zastępuje się kropką i uchyla się pkt 4–7;

uchyla się art. 21;

uchyla się art. 21g–221;

uchyla się art. 23 i art. 23a;

w art. 23b ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Obywatele Ukrainy przebywający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, których pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest uznawany za legalny na podstawie art. 106 ust. 1 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2025 r. poz. 223, 389, 619, 621 i 1794 oraz z 2026 r. poz. 203), lub obywatele Ukrainy przebywający legalnie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, którzy nabyli kwalifikacje zawodowe do wykonywania górniczych zawodów regulowanych w Ukrainie, mogą uzyskać decyzję w sprawie uznania tych kwalifikacji na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do dnia 4 marca 2027 r.”;

uchyla się art. 24–25b;

uchyla się art. 26–27e;

uchyla się art. 29;

uchyla się art. 311;

uchyla się art. 32 i art. 33;

uchyla się art. 34–37;

uchyla się art. 40; s. 31/43

w art. 41 uchyla się ust. 10–12;

w art. 42:

uchyla się ust. 1–3,

w ust. 3a w zdaniu pierwszym, w ust. 5a, w ust. 8 w części wspólnej, w ust. 11 w części wspólnej oraz w ust. 12a wyrazy „do dnia 4 marca 2026 r.” zastępuje się wyrazami „do dnia 4 marca 2027 r.”,

uchyla się ust. 5,

uchyla się ust. 6 i 7,

uchyla się ust. 12,

uchyla się ust. 13–19;

uchyla się art. 42a i art. 42b;

w art. 42c we wprowadzeniu do wyliczenia wyrazy „art. 2 ust. 1” zastępuje się wyrazami „art. 106 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej”;

w art. 42d:

we wprowadzeniu do wyliczenia wyrazy „art. 2 ust. 1 zdanie pierwsze” zastępuje się wyrazami „art. 106 ust. 1 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej”,

w pkt 1 wyrazy „art. 2 ust. 1 zdanie drugie” zastępuje się wyrazami „art. 106 ust. 2 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej”;

w art. 42f ust. 4 otrzymuje brzmienie: „4. W imieniu osoby nieposiadającej zdolności do czynności prawnych lub posiadającej ograniczoną zdolność do czynności prawnych wniosek o wydanie karty pobytu, o którym mowa w ust. 1, składa jedno z rodziców, opiekun, kurator lub opiekun tymczasowy, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej – których dane są gromadzone w rejestrze, o którym mowa w art. 44c ust. 1 ustawy z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności.”;

w art. 42g:

w ust. 1 w pkt 1 wyrazy „art. 6 ust. 1” zastępuje się wyrazami „art. 44c ust. 1 ustawy z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności”,

w ust. 2 pkt 2 otrzymuje brzmienie: „2) w rejestrze, o którym mowa w art. 44c ust. 1 ustawy z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności, znajdują się następujące dane i informacje:

odciski palców lub informacja o fizycznej niemożności pobrania odcisków palców, o której mowa w art. 44a ust. 11 pkt 3 ustawy z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności, albo informacja o chwilowej niemożności pobrania odcisków palców, o której mowa w art. 44a ust. 11 pkt 2 ustawy z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności, o ile podjęto co najmniej dwukrotnie próbę pobrania odcisków palców,

odwzorowanie własnoręcznego podpisu osoby, która ukończyła 12. rok życia, z wyjątkiem osoby, która nie może złożyć podpisu;”,

ust. 3 otrzymuje brzmienie: „3. Minister właściwy do spraw informatyzacji, w celu umożliwienia złożenia przez obywatela Ukrainy wniosku o wydanie karty pobytu, o którym mowa w art. 42f ust. 1, w postaci elektronicznej z wykorzystaniem usługi online w systemie teleinformatycznym prowadzonym przez Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców, za pośrednictwem usług teletransmisji danych zapewnia wojewodzie oraz Szefowi Urzędu do Spraw Cudzoziemców możliwość weryfikacji, czy w rejestrze, o którym mowa w art. 44c ust. 1 ustawy z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności, znajdują się dane, o których mowa w art. 44c ust. 5 pkt 4 i 5 ustawy z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności, oraz udostępnia te dane lub informacje o niemożności pobrania odcisków palców, o których mowa w art. 44a ust. 11 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności. W przypadku, o którym mowa w art. 44a ust. 11 pkt 2 ustawy z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności, udostępnia się także informację o ostatniej próbie pobrania odcisków palców.”, s. 32/43

w ust. 4 pkt 13 otrzymuje brzmienie: „13) informacje o osobie faktycznie sprawującej opiekę nad małoletnim, o których mowa w art. 44a ust. 6 pkt 18 ustawy z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności.”,

dodaje się ust. 5 w brzmieniu: „5. Jeżeli wniosek o wydanie karty pobytu jest uznawany za złożony zgodnie z ust. 1, nie jest dopuszczalne ponowne złożenie wniosku o jej wydanie do czasu zakończenia postępowania w sposób inny niż przez wydanie karty pobytu.”;

art. 42h i art. 42i otrzymują brzmienie: „Art. 42h. W przypadku złożenia wniosku o wydanie karty pobytu w trybie, o którym mowa w art. 42c, minister właściwy do spraw informatyzacji przekazuje za pośrednictwem systemu teleinformatycznego odciski palców oraz odwzorowanie własnoręcznego podpisu obywatela Ukrainy, który złożył wniosek o wydanie karty pobytu, o którym mowa w art. 42f ust. 1, zgromadzone w rejestrze, o którym mowa w art. 44c ust. 1 ustawy z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności, do rejestru, o którym mowa w art. 428 ust. 1 pkt 2 lit. d ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach, w celu wydania karty pobytu, chyba że te odciski lub podpis nie mogły zostać pobrane zgodnie z art. 44a ust. 6 pkt 24 lub ust. 11 ustawy z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności.

Jeżeli obywatel Ukrainy złożył wniosek o wydanie karty pobytu w przypadku, o którym mowa w art. 42c, postępowanie w sprawie udzielenia mu zezwolenia na pobyt czasowy, wszczęte na podstawie wniosku tego obywatela Ukrainy i niezakończone przed dniem złożenia przez niego wniosku o wydanie karty pobytu, umarza się z mocy prawa.”;

art. 42l otrzymuje brzmienie: „Art. 42l. Kartę pobytu w przypadku, o którym mowa w art. 42c lub art. 42d, wydaje się lub odmawia się jej wydania w terminie 180 dni od dnia złożenia wniosku o wydanie tej karty spełniającego wymogi określone w art. 42g ust. 1 i 2.”;

w art. 42r w ust. 1 wyrazy „art. 2 ust. 1” zastępuje się wyrazami „art. 106 ust. 1 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej”;

w art. 42s dodaje się ust. 3 w brzmieniu: „3. W przypadku pozostawienia wniosku bez rozpoznania, odmowy wszczęcia postępowania lub zakończenia postępowania w sposób inny niż poprzez wydanie karty pobytu, uiszczona opłata skarbowa nie podlega zwrotowi.”;

w art. 42v skreśla się zdanie drugie;

w art. 42x wyrazy „4 marca 2026 r.” zastępuje się wyrazami „4 marca 2027 r.”;

uchyla się art. 43–49;

w art. 50:

uchyla się ust. 1–3,

uchyla się ust. 5 i 5a,

uchyla się ust. 6–9;

uchyla się art. 50a–50ba;

w art. 50c uchyla się ust. 1–9;

w art. 51 ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Do dnia 31 sierpnia 2026 r. w celu zapewnienia kształcenia, wychowania i opieki nad dziećmi i uczniami będącymi obywatelami Ukrainy, którzy przebywają legalnie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w przypadku gdy przybyli na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z terytorium Ukrainy od dnia 24 lutego 2022 r. w związku z działaniami wojennymi prowadzonymi na terytorium tego państwa, mogą być tworzone inne lokalizacje prowadzenia zajęć dydaktycznych, wychowawczych i opiekuńczych podporządkowane organizacyjnie szkołom lub przedszkolom, zwane dalej „innymi lokalizacjami prowadzenia zajęć”. Przepisu nie stosuje się do szkół artystycznych.”;

art. 52 otrzymuje brzmienie: „Art. 52. Do dnia 31 sierpnia 2026 r. jednostka samorządu terytorialnego, na terenie której zapewnia się kształcenie, wychowanie i opiekę nad dziećmi i uczniami będącymi obywatelami Ukrainy, którzy przebywają legalnie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w przypadku gdy przybyli na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z terytorium s. 33/43 Ukrainy od dnia 24 lutego 2022 r. w związku z działaniami wojennymi prowadzonymi na terytorium tego państwa, może zorganizować tym dzieciom i uczniom bezpłatny transport do miejsca, w którym zapewnia się im kształcenie, wychowanie i opiekę. W przypadku zorganizowania tego transportu jednostka samorządu terytorialnego jest obowiązana w czasie przewozu zapewnić opiekę dzieciom korzystającym z wychowania przedszkolnego oraz uczniom, którym zapewniono kształcenie, wychowanie i opiekę w szkole podstawowej dla dzieci i młodzieży.”;

uchyla się art. 52a i art. 53;

art. 54 otrzymuje brzmienie: „Art. 54. Do dnia 31 sierpnia 2026 r. do dzieci i uczniów będących obywatelami Ukrainy, którzy przebywają legalnie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w przypadku gdy przybyli na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z terytorium Ukrainy od dnia 24 lutego 2022 r. w związku z działaniami wojennymi prowadzonymi na terytorium tego państwa, nie stosuje się przepisów art. 37 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe, z wyjątkiem dzieci i uczniów z niepełnosprawnościami sprzężonymi, z których jedną z niepełnosprawności jest niepełnosprawność intelektualna, posiadających orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego i realizujących obowiązek, o którym mowa w art. 31 ust. 4 tej ustawy, obowiązek szkolny lub obowiązek nauki w ośrodku rewalidacyjno-wychowawczym.”;

w art. 55 ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Do dnia 31 sierpnia 2026 r. nauczanie w oddziale przygotowawczym, o którym mowa w art. 165 ust. 11 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe, może być prowadzone w grupie międzyszkolnej.”;

art. 55a otrzymuje brzmienie: „Art. 55a. Do dnia 31 sierpnia 2026 r. do słuchaczy szkół policealnych kształcących w zawodzie technik pożarnictwa prowadzonych przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 49 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe, którzy realizują zadania na rzecz osób, o których mowa w art. 1 ust. 1, nie stosuje się przepisu art. 44w ust. 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty do czasu zakończenia realizacji tych zadań.”;

w art. 55b w ust. 1, w art. 56, w art. 56a, w art. 57 w zdaniu pierwszym, w art. 58 w ust. 1 we wprowadzeniu do wyliczenia i w ust. 3 we wprowadzeniu do wyliczenia wyrazy „4 marca 2026 r.” zastępuje się wyrazami „31 sierpnia 2026 r.”;

w art. 57a w zdaniu pierwszym wyrazy „4 marca 2026 r.” zastępuje się wyrazami „4 marca 2027 r.”;

uchyla się art. 58a–64b;

w art. 65 uchyla się ust. 5;

uchyla się art. 66a;

uchyla się art. 68–71;

uchyla się art. 71c–71g;

uchyla się art. 96–100c;

w art. 100d w ust. 1 we wprowadzeniu do wyliczenia wyrazy „4 marca 2026 r.” zastępuje się wyrazami „4 marca 2027 r.”;

uchyla się art. 100da–113a;

w art. 113b uchyla się ust. 7 i 8;

uchyla się art. 113c–115.

W ustawie z dnia 15 maja 2024 r. o wspieraniu rodziców w aktywności zawodowej oraz w wychowaniu dziecka – „Aktywny rodzic” (Dz. U. poz. 858 oraz z 2025 r. poz. 619, 1083 i 1301) wprowadza się następujące zmiany:

w art. 3 po pkt 1 dodaje się pkt 1a i 1b w brzmieniu: „1a) opiekunie tymczasowym dziecka – oznacza to osobę, o której mowa w art. 113 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2025 r. poz. 223, 389, 619, 621 i 1794 oraz z 2026 r. poz. 203);

opiekunie dziecka wskazanym przez władze kraju pochodzenia – oznacza to osobę, o której mowa w art. 113a ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;”;

s. 34/43 art. 14 otrzymuje brzmienie: „Art. 14. Ilekroć w niniejszym rozdziale jest mowa o rodzicach, oznacza to także opiekunów prawnych, opiekunów tymczasowych dziecka, opiekunów dziecka wskazanych przez władze kraju pochodzenia oraz inne osoby, którym sąd powierzył sprawowanie opieki nad dzieckiem.”;

w art. 15 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu: „1a. Świadczenie „aktywnie w żłobku” przysługuje osobom przebywającym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie art. 106 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub przepisów wydanych na podstawie art. 107 ust. 1 tej ustawy, o ile posiadają numer PESEL ze statusem UKR, o którym mowa w art. 8 pkt 24a lit. d ustawy z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności, jeżeli zamieszkują z dzieckiem, na które ubiegają się o świadczenie „aktywnie w żłobku” lub otrzymują świadczenie „aktywnie w żłobku”, na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.”;

w art. 44 w ust. 2 po pkt 2 dodaje się pkt 2a w brzmieniu: „2a) o dacie nadania i utraty statusu UKR, o którym mowa w art. 8 pkt 24a lit. d ustawy z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności;”;

w art. 47 dodaje się ust. 5 w brzmieniu: „5. Osobom, o których mowa w art. 15 ust. 1a, prawo do świadczenia „aktywnie w żłobku” ustala się, począwszy od miesiąca, w którym wpłynął wniosek, niewcześniej niż od miesiąca, w którym osobie tej oraz dziecku, na które ubiega się ona o świadczenie „aktywnie w żłobku”, został nadany numer PESEL ze statusem UKR, o którym mowa w art. 8 pkt 24a lit. d ustawy z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności.”;

w art. 50 dodaje się ust. 7–12 w brzmieniu: „7. Zakład Ubezpieczeń Społecznych może wzywać osoby, o których mowa w art. 15 ust. 1a, ubiegające się o świadczenie „aktywnie w żłobku” lub otrzymujące świadczenie „aktywnie w żłobku” do osobistego stawiennictwa we wskazanej w wezwaniu jednostce organizacyjnej w terminie 3 dni roboczych w celu złożenia wyjaśnień niezbędnych do prawidłowego ustalenia i realizacji świadczeń.

Zakład Ubezpieczeń Społecznych pozostawia bez rozpatrzenia wniosek o ustalenie prawa do świadczenia „aktywnie w żłobku”, jeżeli osoby, o których mowa w art. 15 ust. 1a, które zostały wezwane do osobistego stawiennictwa, nie stawiły się we wskazanej jednostce organizacyjnej w wyznaczonym terminie.

Wypłata świadczenia „aktywnie w żłobku” podlega wstrzymaniu, jeżeli otrzymujące to świadczenie osoby, o których mowa w art. 15 ust. 1a, które zostały wezwane do osobistego stawiennictwa, nie stawiły się we wskazanej jednostce organizacyjnej w wyznaczonym terminie.

W przypadku gdy osoby, o których mowa w art. 15 ust. 1a, które zostały wezwane do osobistego stawiennictwa, stawiły się we wskazanej jednostce organizacyjnej po upływie wyznaczonego terminu, świadczenie „aktywnie w żłobku” wypłaca się od miesiąca następującego po miesiącu, w którym osoby te stawiły się we wskazanej jednostce organizacyjnej, o ile spełniają warunki uprawniające do świadczenia „aktywnie w żłobku”.

Wypłata świadczenia „aktywnie w żłobku” podlega wstrzymaniu, jeżeli otrzymujące to świadczenie osoby, o których mowa w art. 15 ust. 1a, lub dziecko, na które przysługuje to świadczenie, wyjadą z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W przypadku gdy osoby, o których mowa w ust. 11, wjadą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, świadczenie „aktywnie w żłobku” wypłaca się od miesiąca, w którym wstrzymano jego wypłatę, o ile są spełnione warunki uprawniające do tego świadczenia.”.

W ustawie z dnia 20 marca 2025 r. o warunkach dopuszczalności powierzania pracy cudzoziemcom na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. poz. 621 i 1794) wprowadza się następujące zmiany:

po art. 5 dodaje się art. 5a w brzmieniu: „Art. 5a. 1. Polski podmiot powierzający pracę cudzoziemcowi powiadamia powiatowy urząd pracy o powierzeniu pracy cudzoziemcowi korzystającemu z ochrony czasowej w Rzeczypospolitej Polskiej w ciągu 7 dni od dnia rozpoczęcia pracy przez cudzoziemca.

Powiadomienia o powierzeniu pracy cudzoziemcowi dokonuje się za pomocą systemu teleinformatycznego, o którym mowa w art. 26 ust. 1 pkt 7 lit. b ustawy z dnia 20 marca 2025 r. o rynku pracy i służbach zatrudnienia. s. 35/43

W przypadku nieprawidłowego działania systemu teleinformatycznego, o którym mowa w art. 26 ust. 1 pkt 7 lit. b ustawy z dnia 20 marca 2025 r. o rynku pracy i służbach zatrudnienia, które powoduje brak możliwości terminowego powiadomienia o powierzeniu pracy cudzoziemcowi w sposób określony w ust. 2, powiadomienia dokonuje się najpóźniej pierwszego dnia roboczego następującego po dniu usunięcia nieprawidłowości.

W powiadomieniu o powierzeniu pracy cudzoziemcowi określa się:

informacje dotyczące podmiotu powierzającego pracę cudzoziemcowi:

nazwę albo imię (imiona) i nazwisko,

adres siedziby albo miejsca zamieszkania,

numer telefonu lub adres poczty elektronicznej o charakterze służbowym,

numer identyfikacji podatkowej (NIP) i numer identyfikacyjny REGON – w przypadku podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą albo numer PESEL – w przypadku osoby fizycznej,

numer wpisu do rejestru podmiotów prowadzących agencje zatrudnienia – w przypadku podmiotu powierzającego pracę cudzoziemcowi prowadzącemu agencję zatrudnienia świadczącą usługi pracy tymczasowej,

symbol PKD oraz opis wykonywanej działalności związanej z pracą cudzoziemca; dane osobowe cudzoziemca:

imię (imiona) i nazwisko,

obywatelstwo,

rodzaj, numer i serię dokumentu podróży lub innego dokumentu stwierdzającego lub pozwalającego ustalić tożsamość oraz państwo, w którym wydano ten dokument,

numer PESEL albo w przypadku osób nieposiadających tego numeru – datę urodzenia i płeć,

tytuł pobytu, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 12;

rodzaj umowy między podmiotem powierzającym pracę cudzoziemcowi a cudzoziemcem;

stanowisko lub rodzaj wykonywanej pracy;

miejsce wykonywanej pracy;

miesięczną lub godzinową stawkę wynagrodzenia;

wymiar czasu pracy lub liczbę godzin pracy w tygodniu lub w miesiącu;

liczbę wszystkich osób wykonujących pracę na podstawie umowy o pracę i na podstawie umów cywilnoprawnych na dzień złożenia powiadomienia.

Polski podmiot powierzający pracę cudzoziemcowi powiadamia ponownie powiatowy urząd pracy o powierzeniu pracy cudzoziemcowi w terminie 7 dni od wystąpienia następujących okoliczności:

zmienił się rodzaj umowy pomiędzy podmiotem powierzającym pracę cudzoziemcowi a obywatelem Ukrainy lub

zmieniło się stanowisko lub rodzaj wykonywanej pracy, lub

zmniejszono wymiar czasu pracy lub liczbę godzin pracy w tygodniu lub miesiącu określoną w powiadomieniu, lub

obniżono miesięczną lub godzinową stawkę wynagrodzenia określoną w powiadomieniu.

Właściwość powiatowego urzędu pracy oznacza się według siedziby lub miejsca stałego pobytu podmiotu powierzającego pracę cudzoziemcowi.

Minister właściwy do spraw pracy oraz właściwy powiatowy urząd pracy przetwarzają dane, o których mowa w ust. 4, w celu realizacji zadań ustawowych.

Minister właściwy do spraw pracy zapewnia udostępnienie danych, o których mowa w ust. 4, w drodze teletransmisji danych:

Kasie Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego,

Państwowej Inspekcji Pracy,

Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej,

Straży Granicznej,

Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych,

Głównemu Urzędowi Statystycznemu s. 36/43 – w zakresie niezbędnym do realizacji ich zadań ustawowych.

Zakład Ubezpieczeń Społecznych udostępnia dane o objęciu ubezpieczeniami społecznymi cudzoziemca, którego dotyczy powiadomienie o powierzeniu pracy cudzoziemcowi, lub o zgłoszeniu umowy o dzieło, o której mowa w art. 36 ust. 17 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2026 r. poz. 199), zawartej z tym cudzoziemcem, w drodze teletransmisji danych:

ministrowi właściwemu do spraw pracy,

Państwowej Inspekcji Pracy,

Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej,

Straży Granicznej,

Głównemu Urzędowi Statystycznemu – w celu realizacji ich zadań ustawowych.

W zakresie udostępnienia danych, o którym mowa w ust. 9, Zakład Ubezpieczeń Społecznych i podmioty wymienione w ust. 9 zawierają dwustronne porozumienie, określając sposób wymiany danych i termin jego wdrożenia.

Przepisy ust. 9 i 10 stosuje się odpowiednio do Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego.”;

w art. 84 ust. 6 otrzymuje brzmienie: „6. Kto nie dopełnia obowiązku, o którym mowa w art. 5 ust. 2, art. 5a ust. 1 lub 5, art. 17 ust. 1 pkt 2 lub art. 68 ust. 1 pkt 2, podlega karze grzywny od 1000 zł do 3000 zł.”.

Zaświadczenie, o którym mowa w art. 110 ust. 5 ustawy zmienianej w art. 4, wydane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy zachowuje ważność do dnia 4 marca 2027 r., chyba że:

cudzoziemcowi, któremu zostało wydane to zaświadczenie, zostanie nadany numer PESEL ze statusem UKR, o którym mowa w art. 8 pkt 24a lit. d ustawy zmienianej w art. 9 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, zwany dalej „statusem UKR”, lub

zachodzą podstawy do unieważnienia tego zaświadczenia, o których mowa w art. 110 ust. 10 ustawy zmienianej w art. 4.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1, Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców unieważnia zaświadczenie, o którym mowa w art. 110 ust. 5 ustawy zmienianej w art. 4, w sposób określony w art. 110 ust. 10a ustawy zmienianej w art. 4.

W przypadku zachowania ważności zaświadczenia, o którym mowa w art. 110 ust. 5 ustawy zmienianej w art. 4, w okresie jego ważności zapewnia się opiekę medyczną oraz przyznaje pomoc przez zakwaterowanie i wyżywienie w postaci świadczenia pieniężnego na podstawie art. 112 ustawy zmienianej w art. 4 w brzmieniu dotychczasowym.

Jeżeli cudzoziemiec, któremu przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy wydano zaświadczenie, o którym mowa w art. 110 ust. 5 ustawy zmienianej w art. 4, które do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy nie zostało unieważnione, w okresie od dnia 24 lutego 2022 r. i przed wejściem w życie niniejszej ustawy przybył legalnie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z terytorium Ukrainy w związku z działaniami wojennymi prowadzonymi na terytorium tego państwa, może być mu nadany na jego wniosek numer PESEL ze statusem UKR bez konieczności ponownego przybycia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W okresie od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy do końca okresu obowiązywania ochrony czasowej, wprowadzonej decyzją wykonawczą Rady (UE) 2022/382 z dnia 4 marca 2022 r. stwierdzającą istnienie masowego napływu wysiedleńców z Ukrainy w rozumieniu art. 5 dyrektywy 2001/55/WE i skutkującą wprowadzeniem tymczasowej ochrony (Dz. Urz. UE L 71 z 04.03.2022, str. 1), określonego w decyzjach Rady Unii Europejskiej wydawanych na podstawie art. 4 ust. 2 dyrektywy Rady 2001/55/WE z dnia 20 lipca 2001 r. w sprawie minimalnych standardów przyznawania tymczasowej ochrony na wypadek masowego napływu wysiedleńców oraz środków wspierających równowagę wysiłków między Państwami Członkowskimi związanych z przyjęciem takich osób wraz z jego następstwami (Dz. Urz. UE L 212 z 07.08.2001, str. 12 – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 19, t. 4, str. 162), funkcję krajowego punktu kontaktowego, o którym mowa w art. 27 tej dyrektywy, ustanowionego do celów wymiany z właściwymi organami innych niż Rzeczpospolita Polska państw członkowskich Unii Europejskiej informacji dotyczących osób korzystających z ochrony czasowej, pełni Komendant Główny Straży Granicznej. s. 37/43

W okresie, o którym mowa w ust. 1, Komendant Główny Straży Granicznej zapewnia udostępnienie w drodze teletransmisji danych, o których mowa w art. 110b ust. 2 ustawy zmienianej w art. 4:

następującym podmiotom, w zakresie niezbędnym do realizacji ich zadań ustawowych:

Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,

Agencji Wywiadu,

Centralnemu Biuru Antykorupcyjnemu,

Szefowi Służby Kontrwywiadu Wojskowego,

Szefowi Służby Wywiadu Wojskowego,

ministrowi właściwemu do spraw zdrowia,

ministrowi właściwemu do spraw pracy,

ministrowi właściwemu do spraw rodziny,

ministrowi właściwemu do spraw zabezpieczenia społecznego,

ministrowi właściwemu do spraw informatyzacji,

ministrowi właściwemu do spraw gospodarki,

Szefowi Urzędu do Spraw Cudzoziemców,

organom Policji,

Komendantowi Służby Ochrony Państwa,

organom Krajowej Administracji Skarbowej,

Narodowemu Funduszowi Zdrowia,

Państwowej Inspekcji Pracy,

Kasie Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego,

Głównemu Urzędowi Statystycznemu,

jednostce podległej ministrowi właściwemu do spraw zdrowia, właściwej w zakresie systemów informacyjnych ochrony zdrowia,

wojewodom,

ministrowi właściwemu do spraw rozwoju regionalnego;

organowi właściwemu w rozumieniu ustawy zmienianej w art. 5 w celu realizacji zadania, o którym mowa w art. 22c ustawy zmienianej w art. 5, za pośrednictwem ministra właściwego do spraw rodziny, oraz Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych w zakresie niezbędnym do realizacji zadań ustawowych;

ośrodkowi pomocy społecznej, centrum usług społecznych – w przypadku przekształcenia ośrodka pomocy społecznej w centrum usług społecznych na podstawie przepisów ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o realizowaniu usług społecznych przez centrum usług społecznych (Dz. U. z 2026 r. poz. 165) oraz powiatowemu centrum pomocy rodzinie, za pośrednictwem ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego, w zakresie niezbędnym do realizacji zadań określonych w ustawie zmienianej w art. 6 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Obywatel Ukrainy, który przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy znajdował się w trakcie leczenia szpitalnego udzielanego na podstawie art. 37 ustawy zmienianej w art. 17, jest uprawniony do kontynuacji tego leczenia, aż do zakończenia hospitalizacji, jednak niedłużej niż do dnia 4 marca 2027 r.

Do finansowania kosztów świadczeń, o których mowa w ust. 1, stosuje się art. 112c ust. 6 ustawy zmienianej w art. 4.

Posiadanie w dniu 4 marca 2026 r. profilu zaufanego potwierdzonego na podstawie art. 9 ustawy zmienianej w art. 17 jest równoznaczne z posiadaniem profilu zaufanego, o którym mowa w art. 110c ustawy zmienianej w art. 4. s. 38/43

Z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy:

rejestr, o którym mowa w art. 3 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 17, staje się rejestrem, o którym mowa w art. 110b ust. 1 ustawy zmienianej w art. 4;

pobyt osoby posiadającej numer PESEL ze statusem UKR nadany na podstawie art. 4 ust. 1 lub 1a ustawy zmienianej w art. 17, na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uznaje się za legalny na podstawie art. 106 ustawy zmienianej w art. 4;

rejestr, o którym mowa w art. 6 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 17, staje się rejestrem, o którym mowa w art. 44c ust. 1 ustawy zmienianej w art. 9;

dokument elektroniczny, o którym mowa w art. 10 ustawy zmienianej w art. 17, staje się dokumentem elektronicznym, o którym mowa w art. 110d ustawy zmienianej w art. 4;

opiekun tymczasowy, o którym mowa w art. 25 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 17, staje się opiekunem tymczasowym, o którym mowa w art. 113 ustawy zmienianej w art. 4;

ewidencja małoletnich, o której mowa w art. 25a ustawy zmienianej w art. 17, staje się ewidencją małoletnich, o której mowa w art. 113c ustawy zmienianej w art. 4;

opiekun wskazany przez władze ukraińskie, o którym mowa w art. 251 ustawy zmienianej w art. 17, staje się opiekunem wskazanym przez władze kraju pochodzenia, o którym mowa w art. 113a ustawy zmienianej w art. 4.

Obywatel Ukrainy, który w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy przebywa w pieczy zastępczej, o której mowa w art. 27a ustawy zmienianej w art. 17, może pozostać w tej pieczy do ukończenia 25. roku życia na dotychczasowych zasadach, ale niedłużej niż do zakończenia okresu pobytu, uznawanego za legalny na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Jeżeli numer PESEL, o którym mowa w art. 4 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 17, został nadany na podstawie oświadczenia, cudzoziemiec jest obowiązany do potwierdzenia swojej tożsamości w dowolnym organie gminy na podstawie ważnego dokumentu podróży, do dnia 31 sierpnia 2026 r.

Z dniem 1 września 2026 r. status UKR zostaje zmieniony przez ministra właściwego do spraw informatyzacji na status NUE, o którym mowa w art. 8 pkt 24a lit. c ustawy zmienianej w art. 9, osobom, które miały nadany numer PESEL ze statusem UKR na podstawie oświadczenia i do tego dnia nie potwierdziły swojej tożsamości w sposób wskazany w ust. 1.

W przypadku, o którym mowa w ust. 2, cudzoziemiec traci uprawnienie, o którym mowa w art. 106 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 4 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Jeżeli numer PESEL, o którym mowa w art. 4 ust. 1 lub 1a ustawy zmienianej w art. 17, został nadany na podstawie Karty Polaka, innego dokumentu ze zdjęciem umożliwiającego ustalenie tożsamości lub dokumentu potwierdzającego urodzenie, cudzoziemiec jest obowiązany do potwierdzenia swojej tożsamości w dowolnym organie gminy na podstawie ważnego dokumentu podróży w terminie 60 dni od daty wydania dokumentu podróży. Organ gminy dokonuje w rejestrze PESEL rejestracji zmiany danych cudzoziemca oraz danych dokumentu podróży, o których mowa w art. 8 pkt 24 ustawy zmienianej w art. 9.

Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, dotyczy także cudzoziemca, któremu numer PESEL został nadany na podstawie nieważnego dokumentu podróży lub którego dokument podróży utracił ważność.

Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy cudzoziemców, którzy po nadaniu numeru PESEL potwierdzili swoją tożsamość w organie gminy na podstawie ważnego dokumentu podróży.

Dane i informacje zgromadzone i przechowywane w rejestrze, o którym mowa w art. 119 ust. 1 pkt 5 ustawy zmienianej w art. 4, przechowuje się przez okres 10 lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

W rejestrze, o którym mowa w ust. 1, w okresie od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy umieszcza się informację o unieważnieniu zaświadczenia, o którym mowa w art. 110 ust. 5 ustawy zmienianej w art. 4.

W okresie, o którym mowa w ust. 1, dane i informacje przetwarzane w rejestrze, o którym mowa w art. 119 ust. 1 pkt 5 ustawy zmienianej w art. 4, udostępnia się na zasadach określonych w art. 450–458 ustawy zmienianej w art. 12.

Warunki uzyskania prawa do świadczenia na podstawie programu, o którym mowa w art. 187a ust. 1 ustawy zmienianej w art. 10, o których mowa w art. 187a ust. 2a pkt 4 tej ustawy, mogą być zastosowane po raz pierwszy przy ustalaniu tego prawa z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego 2026/2027.

Przepisy art. 77c, art. 87a, art. 113c, art. 120c, art. 207b, art. 223a ustawy zmienianej w art. 12 stosuje się do należnej opłaty skarbowej uiszczonej w związku ze złożeniem wniosku w okresie od dnia wejścia w życie art. 12. s. 39/43

W stosunku do osób, o których mowa w art. 1 ust. 2 pkt 2 lit. ca ustawy zmienianej w art. 13, przepisy ustawy zmienianej w art. 13 w brzmieniu nadanym:

ustawą z dnia 12 września 2025 r. o zmianie niektórych ustaw w celu weryfikacji prawa do świadczeń na rzecz rodziny dla cudzoziemców oraz o warunkach pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa (Dz. U. poz. 1301) oraz

niniejszą ustawą – stosuje się od dnia 5 marca 2026 r. do spraw o ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego na okres od dnia 5 marca 2026 r.

W stosunku do osób, o których mowa w art. 1 ust. 2 pkt 2 lit. c, d, e i f ustawy zmienianej w art. 13, przepisy art. 23 ust. 3a ustawy zmienianej w art. 13 mają zastosowanie po raz pierwszy przy ustalaniu prawa do świadczenia wychowawczego na okres, który rozpocznie się dnia 1 czerwca 2026 r.

Do dnia 30 czerwca 2026 r. wojewoda może kontynuować udzielanie pomocy, o której mowa w art. 12 ustawy zmienianej w art. 17, obywatelom Ukrainy, którzy w dniu 4 marca 2026 r. przebywają w obiektach zbiorowego zakwaterowania, działających na podstawie art. 12 ustawy zmienianej w art. 17, o ile nadal są oni beneficjentami ochrony czasowej w rozumieniu ustawy zmienianej w art. 4.

Do obiektów zbiorowego zakwaterowania, w których przebywają obywatele Ukrainy, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy art. 12 ustawy zmienianej w art. 17.

Zadania, o których mowa w ust. 1, w okresie od dnia 5 marca 2026 r. do dnia 30 czerwca 2026 r. finansowane są z rezerwy celowej, przez właściwego wojewodę.

Do środków pochodzących z Funduszu Pomocy przekazanych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy na finansowanie lub dofinansowanie, o którym mowa w art. 14 ustawy zmienianej w art. 17 w brzmieniu dotychczasowym, w tym podlegających zwrotowi na podstawie art. 14 ust. 34 ustawy zmienianej w art. 17, stosuje się przepisy dotychczasowe, przy czym po dniu 31 grudnia 2026 r. środki te są zwracane do budżetu państwa.

Fundusz Pomocy pokrywa:

wydatki na finansowanie lub dofinansowanie, o którym mowa w art. 14 ustawy zmienianej w art. 17 w brzmieniu dotychczasowym, przeznaczone na zadania zrealizowane do dnia 4 marca 2026 r.,

zwrot wydatków lub kosztów na realizację zadań, o których mowa w pkt 1 – w terminie do dnia 31 grudnia 2026 r. i w tym terminie przyjmuje należności wynikające z realizacji zadań, o których mowa w pkt 1; do wypłaty środków na pokrycie tych wydatków oraz ich zwrotu stosuje się przepisy dotychczasowe, przy czym po dniu 31 grudnia 2026 r. środki te są zwracane do budżetu państwa.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może upoważnić dysponenta części budżetowej lub ministra kierującego określonym działem administracji rządowej zgodnie z ustawą z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 1275 i 1846 oraz z 2026 r. poz. 160 i 187), określając jednocześnie zakres tego upoważnienia, do składania dyspozycji wypłaty ze środków, o których mowa w ust. 1.

Państwowe jednostki budżetowe i jednostki samorządu terytorialnego gromadzą środki z Funduszu Pomocy, o których mowa w ust. 1, na wydzielonym rachunku dochodów i przeznaczają na wydatki, o których mowa w ust. 1, w ramach planu finansowego tego rachunku.

Wójt (burmistrz, prezydent miasta), zarząd powiatu oraz zarząd województwa dysponują środkami Funduszu Pomocy, o których mowa w ust. 1, oraz opracowują plan finansowy dla rachunku, o którym mowa w ust. 3.

Po zakończeniu roku budżetowego organy, o których mowa w ust. 4, przedkładają organowi stanowiącemu jednostki samorządu terytorialnego informację o wykonaniu planu finansowego rachunku, o którym mowa w ust. 3, do dnia 31 marca 2027 r.

Finansowanie lub dofinansowanie, o którym mowa w ust. 1, stanowi przychód jednostki sektora finansów publicznych, o której mowa w art. 9 pkt 5–8 i 14 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 1483, 1844 i 1846). W planie finansowym jednostka wyodrębnia przychody z tytułu wsparcia i koszty związane z realizacją zadań, o których mowa w ust. 1. s. 40/43

Porozumienia, o których mowa w art. 14 ust. 10 ustawy zmienianej w art. 17, zawarte przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy zachowują moc do dnia ich uchylenia, jednak niedłużej niż do dnia 31 grudnia 2026 r., i mogą być w tym okresie zmieniane, przy czym do tych porozumień stosuje się przepisy dotychczasowe.

Upoważnienia, o których mowa w art. 14 ust. 4 i 4a ustawy zmienianej w art. 17, udzielone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, zachowują moc do dnia ich uchylenia, jednak niedłużej niż do dnia 31 grudnia 2026 r., i mogą być w tym okresie zmieniane.

Do zwrotu odsetek od zgromadzonych środków z Funduszu Pomocy stosuje się przepisy dotychczasowe, przy czym po dniu 31 grudnia 2026 r. odsetki te są przekazywane do budżetu państwa.

Zatwierdzenie rozliczenia, o którym mowa w art. 14 ust. 38 ustawy zmienianej w art. 17, powinno nastąpić niepóźniej niż do dnia 31 marca 2027 r.

Przepis art. 14a ustawy zmienianej w art. 17 stosuje się do zwrotów wydatków, o których mowa w art. 14 ust. 9 i 9a tej ustawy, uzyskanych do dnia 31 grudnia 2026 r.

Jeżeli podmiot powierzający pracę cudzoziemcowi złożył powiadomienie o powierzeniu pracy obywatelowi Ukrainy przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, zgodnie z przepisami art. 22 ustawy zmienianej w art. 17, stosuje się przepisy art. 22 ust. 1 tej ustawy.

W okresie 3 lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy do obywateli Ukrainy przebywających legalnie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, którzy nie korzystają z ochrony czasowej w Rzeczypospolitej Polskiej, stosuje się odpowiednio przepisy art. 3 ust. 1 pkt 12 i art. 5a ustawy zmienianej w art. 19.

Osoby, które podjęły działalność gospodarczą na podstawie art. 23 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 17, mogą ją prowadzić na warunkach określonych w art. 23 ustawy zmienianej w art. 17, w okresie pobytu uznawanego za legalny na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W przypadku gdy pobyt przedsiębiorcy – obywatela Ukrainy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przestanie być legalny, przepis art. 29 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej i Punkcie Informacji dla Przedsiębiorcy (Dz. U. z 2026 r. poz. 30) stosuje się odpowiednio.

Świadczenia przyznane na okres do dnia 4 marca 2026 r. na podstawie art. 26 ustawy zmienianej w art. 17 przysługują osobie uprawnionej do zakończenia okresu świadczeniowego lub zasiłkowego, na który prawo do nich zostało ustalone pod warunkiem, że osoba ta jest cudzoziemcem, którego pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uznaje się za legalny na podstawie art. 106 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 4 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, i legitymuje się numerem PESEL ze statusem UKR oraz spełnione są warunki określone odpowiednio w ustawie zmienianej w art. 5 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą oraz w ustawie zmienianej w art. 13 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

W przypadku świadczeń przyznawanych na okres inny niż okres zasiłkowy lub świadczeniowy, świadczenia te przysługują w okresie legalnego pobytu, o którym mowa w ust. 1, i legitymowania się numerem PESEL ze statusem UKR oraz spełnione są warunki określone odpowiednio w ustawie zmienianej w art. 5 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą albo w ustawie zmienianej w art. 18 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Postępowanie w sprawie zmiany decyzji i rozstrzygnięć przyznających prawo do świadczeń, o których mowa w ust. 1 i 2, wszczyna się z urzędu. Przepisów art. 10 i art. 61 § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691) nie stosuje się.

Do spraw o świadczenia, o których mowa w art. 26 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 17, za okres przed dniem 5 marca 2026 r. stosuje się przepisy dotychczasowe.

Świadczenia, o których mowa w art. 26 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 17, przysługujące za okres do dnia 31 marca 2026 r. przyznane na podstawie rozstrzygnięć wydanych przed dniem 5 marca 2026 r. oraz koszty ich obsługi są finansowane z Funduszu Pomocy.

Do cudzoziemca, którego pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uznaje się za legalny na podstawie art. 106 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 4 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, i który posiada status UKR, nie stosuje się art. 99 ust. 1 pkt 4 i art. 131 pkt 8 ustawy zmienianej w art. 12 w zakresie, w jakim przepis ten odwołuje się do udzielenia ochrony czasowej, jeżeli ubiega się on o udzielenie:

zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, o którym mowa w art. 114 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 12, lub

zezwolenia na pobyt czasowy w celu wykonywania pracy w zawodzie wymagającym wysokich kwalifikacji, o którym mowa w art. 127 ustawy zmienianej w art. 12, lub s. 41/43

zezwolenia na pobyt czasowy w celu prowadzenia działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 142 ust. 1 lub 3 ustawy zmienianej w art. 12, lub

zezwolenia na pobyt czasowy dla członka rodziny obywatela Rzeczypospolitej Polskiej, o którym mowa w art. 158 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 12, lub

zezwolenia na pobyt czasowy w celu połączenia się z rodziną, o którym mowa w art. 159 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 12.

Jeżeli cudzoziemiec, o którym mowa w ust. 1, ubiega się o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy w celu połączenia się z rodziną w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 5, i jest członkiem rodziny cudzoziemca przebywającego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie zezwolenia na pobyt czasowy, nie stosuje się przepisu art. 159 ust. 1 pkt 1 lit. e ustawy zmienianej w art. 12 w zakresie, w jakim przepis ten przewiduje minimalny okres pobytu tego cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie zezwolenia na pobyt czasowy, minimalną liczbę udzielonych mu zezwoleń na pobyt czasowy oraz minimalny okres, na jaki zostało udzielone zezwolenie na pobyt czasowy, na podstawie którego ten cudzoziemiec zamieszkuje na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej bezpośrednio przed złożeniem wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy w celu połączenia się z rodziną.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw informatyzacji zapewnia wojewodzie, za pośrednictwem systemu teleinformatycznego, dostęp do odcisków palców zgromadzonych w rejestrze, o którym mowa w art. 44c ust. 1 ustawy zmienianej w art. 9, i możliwość ich umieszczenia w rejestrze, o którym mowa w art. 428 ust. 1 pkt 2 lit. d ustawy zmienianej w art. 12, w celu wydania cudzoziemcowi, o którym mowa w ust. 1, karty pobytu.

Odciski palców pobrane w przypadku, o którym mowa w art. 44a ust. 10 ustawy zmienianej w art. 9, umieszcza się w karcie pobytu wydanej cudzoziemcowi, o którym mowa w ust. 1, w związku z wydaniem mu jednego z zezwoleń na pobyt czasowy, o którym mowa w ust. 1.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się przepisów art. 106a ust. 1, art. 106b ust. 1 w zakresie, w jakim przepis ten odwołuje się do pobierania odcisków linii papilarnych, i art. 106e ust. 1 ustawy zmienianej w art. 12. W uzasadnionych przypadkach wojewoda może w toku postępowania wezwać cudzoziemca do przedłożenia ważnego dokumentu podróży lub jego kopii lub do przedłożenia innego dokumentu stwierdzającego tożsamość, jeżeli zachodzi przypadek, o którym mowa w art. 106a ust. 2 ustawy zmienianej w art. 12. Cudzoziemiec, o którym mowa w ust. 1, składa wzór podpisu w celu umieszczenia go w karcie pobytu na formularzu określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 107 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 12 lub za pomocą udostępnionego przez wojewodę urządzenia umożliwiającego złożenie i odwzorowanie podpisu.

Jeżeli w przypadku, o którym mowa w ust. 1, odciski palców cudzoziemca, o którym mowa w ust. 1, nie znajdują się w rejestrze, o którym mowa w art. 44c ust. 1 ustawy zmienianej w art. 9, lub nie jest możliwe ich umieszczenie, za pośrednictwem systemu teleinformatycznego, w rejestrze, o którym mowa w art. 428 ust. 1 pkt 2 lit. d ustawy zmienianej w art. 12, wojewoda pobiera od tego cudzoziemca odciski palców w sposób określony w przepisach wydanych na podstawie art. 107 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 12 po udzieleniu temu cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy.

W przypadku beneficjenta ochrony czasowej, łączny czas świadczenia pomocy przy zbiorach chmielu, owoców, warzyw, tytoniu, ziół i roślin zielarskich na podstawie umów o pomocy przy zbiorach, o którym mowa w art. 91c ust. 1 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz. U. z 2025 r. poz. 1770), ulega przedłużeniu z mocy prawa na okres tego pobytu, niedłużej jednak niż do dnia 4 marca 2027 r.

Pomocnik rolnika w okresie, o którym mowa w ust. 1, może świadczyć pomoc przy wykonywaniu wszystkich czynności związanych z prowadzeniem działalności rolniczej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników albo pozostających w związku z wykonywaniem tych czynności.

Inne lokalizacje prowadzenia zajęć dydaktycznych, wychowawczych i opiekuńczych, utworzone na podstawie art. 51 ustawy zmienianej w art. 17, funkcjonują do końca okresu określonego odpowiednio w:

uchwale, o której mowa w art. 51 ust. 4 tej ustawy – w przypadku innej lokalizacji prowadzenia zajęć podporządkowanej szkole prowadzonej przez jednostkę samorządu terytorialnego lub przedszkolu prowadzonemu przez jednostkę samorządu terytorialnego;

porozumieniu, o którym mowa w art. 51 ust. 6 tej ustawy – w przypadku innej lokalizacji prowadzenia zajęć podporządkowanej szkole prowadzonej przez osobę prawną inną niż jednostka samorządu terytorialnego lub osobę fizyczną lub przedszkolu prowadzonemu przez osobę prawną inną niż jednostka samorządu terytorialnego lub osobę fizyczną.

W sprawach utworzenia innych lokalizacji prowadzenia zajęć dydaktycznych, wychowawczych i opiekuńczych, na podstawie art. 51 ustawy zmienianej w art. 17, wszczętych i niezakończonych do dnia 31 sierpnia 2026 r., stosuje się przepisy art. 51 ustawy zmienianej w art. 17 w brzmieniu dotychczasowym. s. 42/43

Dotychczasowe przepisy wykonawcze, wydane na podstawie art. 10 ust. 5 ustawy zmienianej w art. 17, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 110d ust. 7 ustawy zmienianej w art. 4, jednak niedłużej niż przez 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze, wydane na podstawie art. 59 ustawy zmienianej w art. 17, zachowują moc do dnia 31 sierpnia 2026 r. oraz mogą być zmieniane.

Do osób, które uzyskały zgodę, o której mowa w art. 61 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 17, stosuje się odpowiednio przepisy art. 7 ust. 9–22 ustawy zmienianej w art. 3.

Do osób, które uzyskały zgodę, o której mowa w art. 64 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 17, stosuje się odpowiednio przepisy art. 35a ust. 14–27 i 30–31 ustawy zmienianej w art. 11.

Osoba, która uzyskała zgodę na wykonywanie zawodu i warunkowe prawo wykonywania zawodu, o których mowa w art. 64 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 17, za zgodą wojewody, może być zatrudniona jako pielęgniarka lub położna w domu pomocy społecznej pomimo niespełnienia wymogu, o którym mowa w art. 11 ust. 3 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1135).

Do umów najmu okazjonalnego lokalu zawartych na podstawie art. 69 ustawy zmienianej w art. 17 stosuje się art. 112e ustawy zmienianej w art. 4.

W latach 2026–2035 maksymalny limit wydatków budżetu państwa będących skutkiem finansowym ustawy w zakresie zadań realizowanych przez ministra właściwego do spraw informatyzacji wynosi 371,8 mln zł, z czego w:

2026 r. – 170 mln zł;

2027 r. – 201,8 mln zł;

2028 r. – 0 mln zł;

2029 r. – 0 mln zł;

2030 r. – 0 mln zł;

2031 r. – 0 mln zł;

2032 r. – 0 mln zł;

2033 r. – 0 mln zł;

2034 r. – 0 mln zł;

2035 r. – 0 mln zł.

Organem monitorującym wykorzystanie limitów wydatków określonych w ust. 1 jest minister właściwy do spraw informatyzacji, który dokonuje oceny wykorzystania tego limitu według stanu na koniec każdego kwartału, a w przypadku IV kwartału – według stanu na dzień 20 listopada danego roku.

W przypadku gdy wysokość wydatków po pierwszym półroczu danego roku budżetowego wyniesie więcej niż 65 % limitu wydatków przewidzianych na dany rok, dysponent środków zmniejsza wysokość środków przeznaczonych na wydatki w drugim półroczu o kwotę stanowiącą różnicę między wysokością tego limitu, a kwotą przekroczenia wydatków.

W latach 2026–2035 maksymalny limit wydatków budżetu państwa będących skutkiem finansowym ustawy w zakresie zadań realizowanych przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych wynosi 350,2 mln zł, z czego w:

2026 r. – 60,6 mln zł;

2027 r. – 57,6 mln zł;

2028 r. – 29 mln zł;

2029 r. – 29 mln zł;

2030 r. – 29 mln zł;

2031 r. – 29 mln zł;

2032 r. – 29 mln zł;

2033 r. – 29 mln zł;

s. 43/43 2034 r. – 29 mln zł;

2035 r. – 29 mln zł.

Organem monitorującym wykorzystanie limitów wydatków określonych w ust. 1 jest minister właściwy do spraw wewnętrznych, który dokonuje oceny wykorzystania tego limitu według stanu na koniec każdego kwartału, a w przypadku IV kwartału – według stanu na dzień 20 listopada danego roku.

W przypadku gdy wysokość wydatków po pierwszym półroczu danego roku budżetowego wyniesie więcej niż 65 % limitu wydatków przewidzianych na dany rok, dysponent środków zmniejsza wysokość środków przeznaczonych na wydatki w drugim półroczu o kwotę stanowiącą różnicę między wysokością tego limitu, a kwotą przekroczenia wydatków.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 5 marca 2026 r., z wyjątkiem:

art. 17 pkt 3 lit. d tiret drugie i pkt 51 w zakresie uchylenia art. 110, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2027 r.;

art. 17 pkt 46 i 51 w zakresie uchylenia art. 113, które wchodzą w życie z dniem 5 marca 2027 r.;

art. 14, który wchodzi w życie z dniem 1 września 2027 r.;

art. 17 pkt 22–31, które wchodzą w życie z dniem określonym w komunikacie, o którym mowa w art. 33 ustawy z dnia 15 maja 2024 r. o zmianie ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 854). Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej: K. Nawrocki