Ustawa z dnia 21 listopada 2025 r. o zmianie ustawy o cudzoziemcach oraz niektórych innych ustaw

W ustawie z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (Dz. U. z 2025 r. poz. 1079) wprowadza się następujące zmiany:

w tytule ustawy po odnośniku nr 1 dodaje się przecinek i odnośnik nr 2 w brzmieniu: „ Niniejsza ustawa w zakresie swojej regulacji służy stosowaniu:

rozporządzenia Rady (WE) nr 1683/95 z dnia 29 maja 1995 r. ustanawiającego jednolity formularz wizowy (Dz. Urz. UE L 164 z 14.07.1995, str. 1, Dz. Urz. UE L 53 z 23.02.2002, str. 7, Dz. Urz. UE L 236 z 23.09.2003, str. 33, Dz. Urz. UE L 363 z 20.12.2006, str. 1, Dz. Urz. UE L 235 z 02.09.2008, str. 1, Dz. Urz. UE L 158 z 10.06.2013, str. 1, Dz. Urz. UE L 182 z 29.06.2013, str. 1, Dz. Urz. UE L 198 z 28.07.2017, str. 24 oraz Dz. Urz. UE L 2023/2685 z 07.12.2023);

rozporządzenia Rady (WE) nr 1030/2002 z dnia 13 czerwca 2002 r. ustanawiającego jednolity wzór dokumentów pobytowych dla obywateli państw trzecich (Dz. Urz. UE L 157 z 15.06.2002, str. 1, Dz. Urz. UE L 115 z 29.04.2008, str. 1 oraz Dz. Urz. UE L 286 z 01.11.2017, str. 9 – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 19, t. 6, str. 3, z późn. zm.);

rozporządzenia Komisji (WE) nr 1560/2003 z dnia 2 września 2003 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 343/2003 ustanawiającego kryteria i mechanizmy określania Państwa Członkowskiego właściwego dla rozpatrywania wniosku o azyl, złożonego w jednym z Państw Członkowskich przez obywatela państwa trzeciego (Dz. Urz. UE L 222 z 05.09.2003, str. 3, Dz. Urz. UE L 180 z 29.06.2013, str. 1 oraz Dz. Urz. UE L 39 z 08.02.2014, str. 1); Niniejsza ustawa w zakresie swojej regulacji służy stosowaniu:

rozporządzenia (WE) nr 862/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lipca 2007 r. w sprawie statystyk Wspólnoty z zakresu migracji i ochrony międzynarodowej oraz uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 311/76 w sprawie zestawienia statystyk dotyczących pracowników cudzoziemców (Dz. Urz. UE L 199 z 31.07.2007, str. 23 oraz Dz. Urz. UE L 198 z 22.06.2020, str. 1);

rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1953 z dnia 26 października 2016 r. w sprawie ustanowienia europejskiego dokumentu podróży do celów powrotu nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich oraz uchylającego zalecenie Rady z dnia 30 listopada 1994 r. (Dz. Urz. UE L 311 z 17.11.2016, str. 13);

rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1860 z dnia 28 listopada 2018 r. w sprawie użytkowania Systemu Informacyjnego Schengen do celów powrotu nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich (Dz. Urz. UE L 312 z 07.12.2018, str. 1, Dz. Urz. UE L 248 z 13.07.2021, str. 11 oraz Dz. Urz. UE L 249 z 14.07.2021, str. 15);

rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1861 z dnia 28 listopada 2018 r. w sprawie utworzenia, funkcjonowania i użytkowania Systemu Informacyjnego Schengen (SIS) w dziedzinie odpraw granicznych, zmiany konwencji wykonawczej do układu z Schengen oraz zmiany i uchylenia rozporządzenia (WE) nr 1987/2006 (Dz. Urz. UE L 312 z 07.12.2018, str. 14, Dz. Urz. UE L 135 z 22.05.2019, str. 27, Dz. Urz. UE L 248 z 13.07.2021, str. 11 oraz Dz. Urz. UE L 249 z 14.07.2021, str. 15). Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 9 listopada 2000 r. o repatriacji, ustawę z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, ustawę z dnia 14 lipca 2006 r. o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej i członków ich rodzin, ustawę z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności, ustawę z dnia 6 marca 2018 r. o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, ustawę z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, ustawę z dnia 12 marca 2022 r. o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa, ustawę z dnia 18 października 2024 r. o udziale Rzeczypospolitej Polskiej w Systemie Wjazdu/Wyjazdu, ustawę z dnia 20 marca 2025 r. o rynku pracy i służbach zatrudnienia oraz ustawę z dnia 20 marca 2025 r. o warunkach dopuszczalności powierzania pracy cudzoziemcom na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

rozporządzenia (WE) nr 1931/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. ustanawiającego przepisy dotyczące małego ruchu granicznego na zewnętrznych granicach lądowych państw członkowskich i zmieniającego postanowienia Konwencji z Schengen (Dz. Urz. UE L 405 z 30.12.2006, str. 1, Dz. Urz. UE L 29 z 03.02.2007, str. 3 oraz Dz. Urz. UE L 347 z 30.12.2011, str. 41);

rozporządzenia (WE) nr 862/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lipca 2007 r. w sprawie statystyk Wspólnoty z zakresu migracji i ochrony międzynarodowej oraz uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 311/76 w sprawie zestawienia statystyk dotyczących pracowników cudzoziemców (Dz. Urz. UE L 199 z 31.07.2007, str. 23 oraz Dz. Urz. UE L 198 z 22.06.2020, str. 1);

rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 767/2008 z dnia 9 lipca 2008 r. w sprawie Wizowego Systemu Informacyjnego (VIS) oraz wymiany informacji pomiędzy państwami członkowskimi na temat wiz krótkoterminowych, wiz długoterminowych i dokumentów pobytowych (rozporządzenie w sprawie VIS) (Dz. Urz. UE L 218 z 13.08.2008, str. 60, Dz. Urz. UE L 243 z 15.09.2009, str. 1, Dz. Urz. UE L 182 z 29.06.2013, str. 1, Dz. Urz. UE L 303 z 14.11.2013, str. 60, Dz. Urz. UE L 327 z 09.12.2017, str. 20, Dz. Urz. UE L 284 z 12.11.2018, str. 39, Dz. Urz. UE L 135 z 22.05.2019, str. 27, Dz. Urz. UE L 248 z 13.07.2021, str. 11, Dz. Urz. UE L 249 z 14.07.2021, str. 15, Dz. Urz. UE L 2023/2667 z 07.12.2023 oraz Dz. Urz. UE L 2024/1356 z 22.05.2024);

rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 810/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Wizowy (kodeks wizowy) (Dz. Urz. UE L 243 z 15.09.2009, str. 1, Dz. Urz. UE L 258 z 04.10.2011, str. 9, Dz. Urz. UE L 58 z 29.02.2012, str. 3, Dz. Urz. UE L 182 z 29.06.2013, str. 1, Dz. Urz. UE L 114 z 04.05.2018, str. 39, Dz. Urz. UE L 284 z 12.11.2018, str. 38, Dz. Urz. UE L 188 z 12.07.2019, str. 25, Dz. Urz. UE L 248 z 13.07.2021, str. 11, Dz. Urz. UE L 2023/2667 z 07.12.2023 oraz Dz. Urz. UE L 2024/1415 z 22.05.2024);

rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 603/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie ustanowienia systemu Eurodac do porównywania odcisków palców w celu skutecznego stosowania rozporządzenia (UE) nr 604/2013 w sprawie ustanowienia kryteriów i mechanizmów ustalania państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej złożonego w jednym z państw członkowskich przez obywatela państwa trzeciego lub bezpaństwowca oraz w sprawie występowania o porównanie z danymi Eurodac przez organy ścigania państw członkowskich i Europol na potrzeby ochrony porządku publicznego, oraz zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 1077/2011 ustanawiające Europejską Agencję ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości (wersja przekształcona) (Dz. Urz. UE L 180 z 29.06.2013, str. 1, Dz. Urz. UE L 248 z 13.07.2021, str. 1 oraz Dz. Urz. UE L 2024/1358 z 22.05.2024);

rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 604/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie ustanowienia kryteriów i mechanizmów ustalania państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej złożonego w jednym z państw członkowskich przez obywatela państwa trzeciego lub bezpaństwowca (wersja przekształcona) (Dz. Urz. UE L 180 z 29.06.2013, str. 31 oraz Dz. Urz. UE L 2024/1351 z 22.05.2024);

rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/399 z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie unijnego kodeksu zasad regulujących przepływ osób przez granice (kodeks graniczny Schengen) (tekst jednolity) (Dz. Urz. UE L 77 z 23.03.2016, str. 1, Dz. Urz. UE L 251 z 16.09.2016, str. 1, Dz. Urz. UE L 74 z 18.03.2017, str. 1, Dz. Urz. UE L 327 z 09.12.2017, str. 1, Dz. Urz. UE L 236 z 19.09.2018, str. 1, Dz. Urz. UE L 135 z 22.05.2019, str. 27, Dz. Urz. UE L 248 z 13.07.2021, str. 11 oraz Dz. Urz. UE L 2024/1717 z 20.06.2024);

rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1953 z dnia 26 października 2016 r. w sprawie ustanowienia europejskiego dokumentu podróży do celów powrotu nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich oraz uchylającego zalecenie Rady z dnia 30 listopada 1994 r. (Dz. Urz. UE L 311 z 17.11.2016, str. 13);

rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1806 z dnia 14 listopada 2018 r. wymieniającego państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu (tekst jednolity) (Dz. Urz. UE L 303 z 28.11.2018, str. 39, Dz. Urz. UE L 103l z 12.04.2019, str. 1, Dz. Urz. UE L 32 z 03.02.2023, str. 1 oraz Dz. Urz. UE L 110 z 25.04.2023, str. 1);

rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1860 z dnia 28 listopada 2018 r. w sprawie użytkowania Systemu Informacyjnego Schengen do celów powrotu nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich (Dz. Urz. UE L 312 z 07.12.2018, str. 1, Dz. Urz. UE L 248 z 13.07.2021, str. 11 oraz Dz. Urz. UE L 249 z 14.07.2021, str. 15);

rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1861 z dnia 28 listopada 2018 r. w sprawie utworzenia, funkcjonowania i użytkowania Systemu Informacyjnego Schengen (SIS) w dziedzinie odpraw granicznych, zmiany konwencji wykonawczej do układu z Schengen oraz zmiany i uchylenia rozporządzenia (WE) nr 1987/2006 (Dz. Urz. UE L 312 z 07.12.2018, str. 14, Dz. Urz. UE L 135 z 22.05.2019, str. 27, Dz. Urz. UE L 248 z 13.07.2021, str. 11 oraz Dz. Urz. UE L 249 z 14.07.2021, str. 15).”;

w art. 2 w pkt 1 po wyrazach „art. 58,” dodaje się wyrazy „art. 58a,”;

w art. 3:

po pkt 2 dodaje się pkt 2a w brzmieniu: „2a) członek rodziny rozdzielonej – cudzoziemca zamieszkującego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, który występuje z wnioskiem o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy w celu połączenia się z rodziną cudzoziemcowi przebywającemu poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, lub obywatela polskiego, obywatela innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, państwa członkowskiego Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, Konfederacji Szwajcarskiej lub obywatela Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, o którym mowa w art. 10 ust. 1 lit. b i d Umowy Wystąpienia, zamieszkującego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, który występuje z wnioskiem o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy, o którym mowa w art. 160 pkt 1, 3, 4 lub 6, cudzoziemcowi przebywającemu poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej;”,

po pkt 5c dodaje się pkt 5d w brzmieniu: „5d) kraj pochodzenia – państwo, którego cudzoziemiec jest obywatelem, a w przypadku cudzoziemca, którego obywatelstwa nie da się ustalić lub który nie posiada obywatelstwa żadnego państwa – państwo, w którym stale zamieszkuje;”;

w art. 7 dodaje się ust. 4 w brzmieniu: „4. W przypadku postępowania w sprawie udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy, zezwolenia na pobyt stały lub zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE, wszczynanego na podstawie wniosku złożonego za pośrednictwem Modułu Obsługi Spraw, o którym mowa w art. 225a ust. 1, zwanego dalej „MOS”, obowiązek pouczenia, o którym mowa w ust. 1, uważa się za spełniony także przez zamieszczenie pouczenia utrwalonego w postaci elektronicznej w MOS. Cudzoziemiec zapoznaje się z tym pouczeniem składając wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy, zezwolenia na pobyt stały lub zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE, a fakt zapoznania się z tym pouczeniem potwierdza za pośrednictwem MOS.”;

w art. 13:

pkt 11 otrzymuje brzmienie: „11) obywatelstwo (obywatelstwa);”,

pkt 17 otrzymuje brzmienie: „17) dane dotyczące dokumentu podróży:

seria i numer,

data wydania i data upływu ważności,

nazwa i kraj organu wydającego,

liczba osób wpisanych do dokumentu podróży;”,

po pkt 17 dodaje się pkt 17a i 17b w brzmieniu: „17a) dane dotyczące dokumentu tożsamości lub innego dokumentu potwierdzającego tożsamość:

seria i numer,

data wydania i data upływu ważności,

nazwa i kraj organu wydającego;

dane dotyczące dokumentu uprawniającego do pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej:

seria i numer,

data wydania i data upływu ważności,

okres pobytu,

nazwa i kraj organu wydającego;”,

pkt 18 otrzymuje brzmienie: „18) oznaczenie podmiotu powierzającego pracę cudzoziemcowi lub pracodawcy użytkownika:

nazwa lub imię i nazwisko,

adres siedziby lub miejsce zamieszkania,

podstawa prawna działalności, nazwa rejestru i numer wpisu w rejestrze, a w przypadku osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej – nazwa dokumentu tożsamości, seria i numer,

numer ewidencyjny Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności (PESEL),

numer REGON,

NIP,

numer wpisu do rejestru podmiotów prowadzących agencje zatrudnienia,

numer telefonu,

adres poczty elektronicznej;”,

w pkt 18a i 18b po wyrazach „numer REGON” dodaje się przecinek i wyrazy „adres poczty elektronicznej i numer telefonu”,

w pkt 18d wyrazy „nazwa i adres siedziby” zastępuje się wyrazami „nazwa, adres siedziby, numer REGON, adres poczty elektronicznej i numer telefonu”,

pkt 19 otrzymuje brzmienie: „19) adres miejsca zamieszkania lub pobytu;”,

po pkt 19 dodaje się pkt 19a w brzmieniu: „19a) adres zamierzonego miejsca pobytu w Rzeczypospolitej Polskiej;”,

w pkt 26 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 27–30 w brzmieniu: „27) adres w kraju pochodzenia;

adres w kraju poprzedniego zamieszkania;

wzór podpisu;

dane i informacje dotyczące członków rodziny cudzoziemca:

imię,

nazwisko,

data urodzenia,

płeć,

obywatelstwo (obywatelstwa),

miejsce zamieszkania,

stopień pokrewieństwa,

informacja o tym, czy pozostają na utrzymaniu cudzoziemca.”;

w art. 24 w ust. 2 wyrazy „art. 4 ust. 2 lit. a rozporządzenia Rady (WE) nr 539/2001 z dnia 15 marca 2001 r. wymieniającego państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu (Dz. Urz. WE L 81 z 21.03.2001, str. 1, z późn. zm.)” zastępuje się wyrazami „art. 6 ust. 2 lit. a rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1806 z dnia 14 listopada 2018 r. wymieniającego państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu (tekst jednolity) (Dz. Urz. UE L 303 z 28.11.2018, str. 39, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem 2018/1806” ”;

po art. 58 dodaje się art. 58a i art. 58b w brzmieniu: „Art. 58a. 1. Minister właściwy do spraw zagranicznych, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych, może, w drodze rozporządzenia, ustanowić wyjątki od obowiązku wizowego lub od zwolnienia z obowiązku wizowego wobec cudzoziemców, o których mowa w art. 6 ust. 1 rozporządzenia 2018/1806. W rozporządzeniu wskazuje się państwa trzecie, których obywateli dotyczy wyjątek od obowiązku wizowego lub od zwolnienia z obowiązku wizowego, kategorie osób, o których mowa w art. 6 ust. 1 rozporządzenia 2018/1806, oraz datę wejścia w życie tego wyjątku. W rozporządzeniu wprowadzającym wyjątek od obowiązku wizowego, wskazuje się także okres dozwolonego bezwizowego pobytu i jego niezbędne warunki.

Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw zagranicznych uwzględnia interes i zobowiązania międzynarodowe Rzeczypospolitej Polskiej.

Minister właściwy do spraw zagranicznych, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw pracy oraz ministrem właściwym do spraw wewnętrznych, może, w drodze rozporządzenia, ustanowić wyjątki od zwolnienia z obowiązku wizowego wobec cudzoziemców, o których mowa w art. 6 ust. 3 rozporządzenia 2018/1806. W rozporządzeniu wskazuje się państwa trzecie, których obywatele są objęci obowiązkiem wizowym, oraz datę wejścia w życie obowiązku wizowego. W rozporządzeniu można określić rodzaj lub rodzaje działalności zarobkowej objęte obowiązkiem wizowym oraz dodatkowe warunki dotyczące osób objętych tym obowiązkiem.

Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw zagranicznych uwzględnia sytuację społeczno-gospodarczą Rzeczypospolitej Polskiej, zagrożenia dla bezpieczeństwa i porządku publicznego, ryzyko migracyjne, sytuację na rynku pracy oraz interes i zobowiązania międzynarodowe Rzeczypospolitej Polskiej.”;

w art. 64a:

ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Wiza krajowa w celu, o którym mowa w art. 60 ust. 1 pkt 9, z adnotacją „student”, może być wydana cudzoziemcowi, który:

spełnia warunki, o których mowa w art. 144 ust. 1 pkt 1 oraz pkt 2 lit. b,

przedłoży zaświadczenie jednostki prowadzącej studia o przyjęciu na studia lub o kontynuacji studiów – jeżeli jednostka prowadząca studia, która podlega obowiązkowi zatwierdzenia, została zatwierdzona przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych na podstawie art. 144 ust. 4–9, 13 i 14 albo w stosunku do jednostki prowadzącej studia, która nie podlega obowiązkowi zatwierdzenia, nie została wydana decyzja o zakazie przyjmowania cudzoziemców, o której mowa w art. 144a ust. 1.”,

dodaje się ust. 10–12 w brzmieniu: „10. Zaświadczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, zawiera następujące dane oraz informacje dotyczące cudzoziemca:

dane, o których mowa w art. 13 pkt 1, 7 i 11;

numer ewidencyjny Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności (PESEL), a w przypadku jego braku – numer dokumentu potwierdzającego tożsamość oraz nazwę państwa, które go wydało;

informacje dotyczące jednostki prowadzącej studia, o których mowa w art. 13 pkt 18d;

datę rozpoczęcia kształcenia na studiach;

planowaną datę ukończenia studiów zgodnie z programem studiów;

kierunek studiów, a w przypadku szkoły doktorskiej – dyscypliny naukowe albo artystyczne;

określenie poziomu studiów i informację o ich odpłatności;

informację, w jakim języku odbywają się studia, oraz o poziomie biegłości językowej wymaganym do ich odbycia;

informację, czy cudzoziemiec jest objęty programem unijnym lub programem wielostronnym obejmującym środki w zakresie mobilności lub porozumieniem między przynajmniej dwiema instytucjami szkolnictwa wyższego przewidującym mobilność wewnątrzunijną, oraz nazwę programu lub porozumienia i nazwę oraz adres jednostek prowadzących studia objętych tym porozumieniem;

informację dotyczącą dotychczasowej realizacji toku studiów i zaliczenia przez niego wymaganych programem studiów zajęć lub grupy zajęć – jeżeli zaświadczenie dotyczy kontynuacji studiów.

Jednostka prowadząca studia, wydając zaświadczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, dołącza wydruk karty okresowych osiągnięć studenta, o której mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 81 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, lub potwierdzoną za zgodność z oryginałem kopię tej karty, obrazujące dotychczasowy przebieg procesu kształcenia cudzoziemca w tej jednostce, jeżeli dotyczy ono kontynuacji studiów.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego i nauki w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór zaświadczenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, uwzględniając dane i informacje, o których mowa w ust. 10, oraz konieczność zapewnienia czytelności zaświadczenia.”;

w art. 99 uchyla się ust. 1a;

w art. 104:

ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Zezwolenia na pobyt czasowy udziela lub odmawia jego udzielenia wojewoda właściwy ze względu na miejsce pobytu cudzoziemca, w drodze decyzji.”,

po ust. 1 dodaje się ust. 1a i 1b w brzmieniu: „1a. Zezwolenia na pobyt czasowy, o którym mowa w art. 139a ust. 1 i art. 139o ust. 1, udziela lub odmawia jego udzielenia wojewoda właściwy ze względu na siedzibę jednostki przyjmującej, w drodze decyzji.

Zezwolenia na pobyt czasowy, o którym mowa w art. 159 ust. 1 lub art. 160 pkt 1, 3, 4 lub 6, cudzoziemcowi przebywającemu poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, udziela lub odmawia jego udzielenia wojewoda właściwy ze względu na miejsce pobytu członka rodziny rozdzielonej, w drodze decyzji.”;

art. 105–106a otrzymują brzmienie: „Art. 105. 1. Cudzoziemiec składa wniosek o udzielenie mu zezwolenia na pobyt czasowy nie później niż w ostatnim dniu jego legalnego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W przypadku cudzoziemca będącego:

osobą małoletnią – wniosek o udzielenie mu zezwolenia na pobyt czasowy składają rodzice lub opiekunowie albo jedno z rodziców lub jeden z opiekunów;

osobą ubezwłasnowolnioną całkowicie – wniosek o udzielenie mu zezwolenia na pobyt czasowy składa opiekun;

osobą małoletnią bez opieki – wniosek o udzielenie mu zezwolenia na pobyt czasowy składa kurator.

Cudzoziemiec składa wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy na formularzu zawierającym:

dane cudzoziemca lub informacje, o których mowa w art. 13 pkt 1–9, 11–14, 17, 17a, 19, 20–23, 27 i 28;

informacje, o których mowa w art. 13 pkt 30, dotyczące członków rodziny cudzoziemca zamieszkałych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz informację o ubieganiu się przez nich o zezwolenie na pobyt czasowy;

informację o poprzednich pobytach oraz aktualnym pobycie cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

informację o podróżach i pobytach zagranicznych cudzoziemca w okresie ostatnich 5 lat;

informację o środkach finansowych na pokrycie kosztów utrzymania cudzoziemca;

informację o posiadanym przez cudzoziemca ubezpieczeniu zdrowotnym;

informację o deklarowanym celu pobytu cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

informację o zatrzymaniu cudzoziemca, umieszczeniu go w strzeżonym ośrodku lub w areszcie dla cudzoziemców, zakazie opuszczania przez niego kraju, odbywaniu kary pozbawienia wolności lub jego tymczasowym aresztowaniu;

informację o zobowiązaniach cudzoziemca wynikających z orzeczeń sądowych, postanowień i decyzji administracyjnych, w tym o zobowiązaniach alimentacyjnych, na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub poza tym terytorium;

uzasadnienie;

oświadczenie o prawdziwości danych zawartych we wniosku.

Cudzoziemiec ubiegający się o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, zezwolenia na pobyt czasowy w celu wykonywania pracy w zawodzie wymagającym wysokich kwalifikacji, zezwolenia na pobyt czasowy w celu mobilności długoterminowej posiadacza Niebieskiej Karty UE albo zezwolenia na pobyt czasowy w celu prowadzenia działalności gospodarczej, jeżeli celem pobytu cudzoziemca jest wykonywanie pracy przez pełnienie funkcji w zarządzie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością lub spółki akcyjnej, którą utworzył lub której udziały lub akcje objął lub nabył, lub prowadzenie spraw spółki komandytowej lub komandytowo-akcyjnej przez komplementariusza, lub działanie w charakterze prokurenta, dołącza do wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy wypełniony przez podmiot powierzający mu pracę załącznik zawierający:

dane dotyczące cudzoziemca, o których mowa w art. 13 pkt 1, 7 i 11;

informacje dotyczące podmiotu powierzającego pracę cudzoziemcowi i pracodawcy użytkownika, o których mowa w art. 13 pkt 18;

informacje na temat pracy, która ma być powierzona cudzoziemcowi:

stanowisko lub rodzaj pracy,

zawód zgodny z klasyfikacją zawodów i specjalności na potrzeby rynku pracy,

miejsce wykonywania pracy,

podstawę prawną wykonywania pracy,

wymiar czasu pracy,

wysokość wynagrodzenia,

zakres podstawowych obowiązków na stanowisku pracy,

okres, na jaki podmiot powierzający pracę cudzoziemcowi lub pracodawca użytkownik chce powierzyć cudzoziemcowi pracę,

podklasę działalności według Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD), w ramach której praca ma być powierzona cudzoziemcowi;

oświadczenie podmiotu powierzającego pracę cudzoziemcowi w przedmiocie niekaralności za przestępstwa i wykroczenia, o których mowa w art. 117 pkt 1 – w przypadku ubiegania się o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę albo zezwolenia na pobyt czasowy w celu prowadzenia działalności gospodarczej;

oświadczenie podmiotu powierzającego pracę cudzoziemcowi w przedmiocie niekaralności za przestępstwa i wykroczenia, o których mowa w art. 132 pkt 3 lit. b – w przypadku ubiegania się o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy w celu wykonywania pracy w zawodzie wymagającym wysokich kwalifikacji;

oświadczenie o prawdziwości danych zawartych w załączniku.

W przypadku podmiotu powierzającego pracę cudzoziemcowi będącego osobą prawną albo jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej oświadczenia, o których mowa w ust. 2 pkt 4–6, składa osoba działająca w imieniu i na rzecz tego podmiotu.

Cudzoziemiec ubiegający się o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy w celu wykonywania pracy w zawodzie wymagającym wysokich kwalifikacji lub zezwolenia na pobyt czasowy w celu mobilności długoterminowej posiadacza Niebieskiej Karty UE dołącza do wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy załącznik zawierający:

dane dotyczące cudzoziemca, o których mowa w art. 13 pkt 1, 7 i 11;

informację o:

posiadanych przez cudzoziemca wyższych kwalifikacjach zawodowych niezbędnych do wykonywania pracy w przypadku zamiaru wykonywania pracy w zawodzie niebędącym zawodem regulowanym,

posiadanych formalnych kwalifikacjach i spełnieniu innych warunków, które są wymagane, w przypadku zamiaru wykonywania pracy w zawodzie regulowanym w rozumieniu art. 5 pkt 4 ustawy z dnia 22 grudnia 2015 r. o zasadach uznawania kwalifikacji zawodowych nabytych w państwach członkowskich Unii Europejskiej (Dz. U. z 2023 r. poz. 334 oraz z 2025 r. poz. 619),

zamieszkiwaniu przez cudzoziemca w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej co najmniej przez okres 12 miesięcy na podstawie wydanego przez to państwo dokumentu pobytowego, o którym mowa w art. 1 ust. 2 lit. a rozporządzenia nr 1030/2002, z adnotacją „Niebieska Karta UE”,

zamieszkiwaniu przez cudzoziemca w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej co najmniej przez okres 6 miesięcy na podstawie wydanego przez to państwo dokumentu pobytowego, o którym mowa w art. 1 ust. 2 lit. a rozporządzenia nr 1030/2002, z adnotacją „Niebieska Karta UE” w związku z korzystaniem z mobilności długoterminowej posiadacza Niebieskiej Karty UE.

Cudzoziemiec ubiegający się o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy dla stażysty lub zezwolenia na pobyt czasowy dla wolontariusza dołącza do wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy wypełniony przez organizatora stażu lub jednostkę organizacyjną, na rzecz której cudzoziemiec ma wykonywać świadczenia jako wolontariusz, załącznik zawierający:

dane dotyczące cudzoziemca, o których mowa w art. 13 pkt 1, 7 i 11;

informacje dotyczące organizatora stażu, o których mowa w art. 13 pkt 18a, albo jednostki organizacyjnej, na rzecz której cudzoziemiec ma wykonywać świadczenia jako wolontariusz, o których mowa w art. 13 pkt 18b.

Cudzoziemiec ubiegający się o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy w celu prowadzenia badań naukowych lub zezwolenia na pobyt czasowy w celu mobilności długoterminowej naukowca dołącza do wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy załącznik zawierający:

dane dotyczące cudzoziemca, o których mowa w art. 13 pkt 1, 7 i 11;

informacje dotyczące jednostki naukowej mającej siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, o których mowa w art. 13 pkt 18c;

informację, czy cudzoziemiec jest objęty programem unijnym lub programem wielostronnym obejmującym środki w zakresie mobilności lub porozumieniem między przynajmniej dwiema instytucjami szkolnictwa wyższego przewidującym mobilność wewnątrzunijną, oraz informacje dotyczące tego programu lub porozumienia.

Cudzoziemiec ubiegający się o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy w celu kształcenia się na studiach dołącza do wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy wypełniony przez jednostkę prowadzącą studia załącznik zawierający:

dane dotyczące cudzoziemca, o których mowa w art. 13 pkt 1, 7 i 11;

informacje dotyczące jednostki prowadzącej studia, o których mowa w art. 13 pkt 18d;

datę rozpoczęcia przez cudzoziemca kształcenia na studiach;

datę zakończenia studiów, na jakie cudzoziemiec został przyjęty;

kierunek studiów, a w przypadku szkoły doktorskiej – dyscypliny naukowe albo artystyczne;

określenie poziomu studiów i informację o ich odpłatności;

informację, w jakim języku odbywają się studia, oraz o poziomie biegłości językowej wymaganym do ich odbycia;

informację, czy cudzoziemiec jest objęty programem unijnym lub programem wielostronnym obejmującym środki w zakresie mobilności lub porozumieniem między przynajmniej dwiema instytucjami szkolnictwa wyższego przewidującym mobilność wewnątrzunijną oraz nazwę programu lub porozumienia i nazwę oraz adres jednostek prowadzących studia, objętych tym porozumieniem;

informację dotyczącą dotychczasowej realizacji toku studiów i zaliczenia przez cudzoziemca wymaganych programem studiów zajęć lub grupy zajęć – jeżeli wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy dotyczy kontynuacji studiów.

Oświadczenia, o których mowa w ust. 1 pkt 11 oraz ust. 2 pkt 6, składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia. Składający oświadczenie zawiera w nim klauzulę następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.

Cudzoziemiec ubiegający się o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy przedstawia ważny dokument podróży.

W szczególnie uzasadnionym przypadku, gdy cudzoziemiec nie posiada ważnego dokumentu podróży i nie ma możliwości jego uzyskania, może przedstawić inny dokument potwierdzający tożsamość.”;

po art. 106a dodaje się art. 106b–106l w brzmieniu: „Art. 106b. 1. Od cudzoziemca ubiegającego się o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy pobiera się odciski linii papilarnych i wzór podpisu.

Nie pobiera się odcisków linii papilarnych od cudzoziemca ubiegającego się o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy:

który do dnia złożenia wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy nie ukończył 6. roku życia;

od którego pobranie odcisków linii papilarnych jest fizycznie niemożliwe;

który z powodu choroby lub niepełnosprawności, potwierdzonych zaświadczeniem lekarskim wystawionym nie wcześniej niż na 3 miesiące przed złożeniem wniosku przez właściwego lekarza specjalistę mającego prawo wykonywania zawodu lekarza w rozumieniu ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty (Dz. U. z 2024 r. poz. 1287 i 1897 oraz z 2025 r. poz. 619, 769 i 1301), nie może stawić się osobiście na wezwanie wojewody.

Nie pobiera się wzoru podpisu od cudzoziemca ubiegającego się o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy, który:

do dnia złożenia wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy nie ukończył 13. roku życia;

z powodu choroby lub niepełnosprawności, potwierdzonych zaświadczeniem lekarskim wystawionym nie wcześniej niż na 3 miesiące przed złożeniem wniosku przez właściwego lekarza specjalistę mającego prawo wykonywania zawodu lekarza w rozumieniu ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty, nie może złożyć podpisu samodzielnie.

Cudzoziemiec składa wzór podpisu na formularzu według wzoru określonego w przepisach wydanych na podstawie art. 107 ust. 1 lub za pomocą udostępnionego przez wojewodę urządzenia umożliwiającego złożenie i odwzorowanie podpisu.

Wniosek o udzielenie cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy składa się w postaci elektronicznej, za pośrednictwem MOS, przy użyciu formularza, o którym mowa w art. 106 ust. 1, udostępnionego w MOS.

Załączniki do wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy, o których mowa w art. 106 ust. 2 i 4–7, składa się w postaci elektronicznej, za pośrednictwem MOS, przy użyciu formularzy według wzorów określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 107 ust. 1, udostępnionych w MOS.

W przypadku załączników do wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy, o których mowa w art. 106 ust. 2, 5 i 7, na wskazany we wniosku adres poczty elektronicznej odpowiednio podmiotu powierzającego pracę cudzoziemcowi, organizatora stażu, jednostki organizacyjnej, na rzecz której cudzoziemiec ma wykonywać świadczenia jako wolontariusz, albo jednostki prowadzącej studia zostanie wysłana wiadomość zawierająca odnośnik umożliwiający wypełnienie tych załączników w MOS.

Do składania wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy oraz załączników, o których mowa w art. 106 ust. 2 i 4–7, i dokumentów, o których mowa w art. 106d ust. 2, nie stosuje się przepisów art. 63 § 1 zdanie pierwsze i drugie Kodeksu postępowania administracyjnego.

Wniosek o udzielenie cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy złożony w sposób inny niż określony w ust. 1 pozostawia się bez rozpoznania, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 106k ust. 1 i art. 106l ust. 1.

Cudzoziemiec, składając wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy, dołącza do niego:

wymagane ze względu na deklarowany cel pobytu załączniki, o których mowa w art. 106 ust. 2 i 4–7;

aktualną fotografię;

odwzorowanie cyfrowe wszystkich stron ważnego dokumentu podróży lub innego dokumentu potwierdzającego tożsamość w przypadku, o którym mowa w art. 106a ust. 2.

Cudzoziemiec, składając wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy, może dołączyć do niego dokumenty niezbędne do potwierdzenia danych zawartych we wniosku i okoliczności uzasadniających ubieganie się o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy w postaci dokumentów elektronicznych lub odwzorowań cyfrowych dokumentów w postaci papierowej.

Cudzoziemiec, składając wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy oraz załączniki do tego wniosku, o których mowa w art. 106 ust. 4 i 6, opatruje ten wniosek wraz z załącznikami kwalifikowanym podpisem elektronicznym lub podpisem zaufanym. W przypadku, o którym mowa w art. 105 ust. 2, wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy wraz z załącznikami kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem osobistym lub podpisem zaufanym opatruje:

jedno z rodziców lub jeden z opiekunów – w przypadku cudzoziemca będącego osobą małoletnią;

opiekun – w przypadku cudzoziemca będącego osobą ubezwłasnowolnioną całkowicie;

kurator – w przypadku cudzoziemca będącego osobą małoletnią bez opieki.

Załączniki do wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy, o których mowa w art. 106 ust. 2, 5 i 7, opatruje kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem osobistym lub podpisem zaufanym odpowiednio podmiot powierzający pracę cudzoziemcowi lub osoba działająca w imieniu i na rzecz takiego podmiotu, osoby uprawnionej do reprezentowania organizatora stażu, jednostki organizacyjnej, na rzecz której cudzoziemiec ma wykonywać świadczenia jako wolontariusz, albo jednostki prowadzącej studia.

System teleinformatyczny, w którym Szef Urzędu prowadzi MOS, generuje automatycznie urzędowe poświadczenie odbioru, o którym mowa w art. 3 pkt 20 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. z 2025 r. poz. 1703), wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i załączników do tego wniosku, o których mowa w art. 106 ust. 2 i 4–7, odpowiednio dla cudzoziemca lub osoby, która w imieniu cudzoziemca złożyła wniosek w przypadku, o którym mowa w art. 105 ust. 2.

Wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy uznaje się za złożony w przypadku, gdy zostaną spełnione łącznie następujące warunki:

wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy wraz z załącznikami do tego wniosku został opatrzony kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem osobistym lub podpisem zaufanym zgodnie z ust. 3 i 4;

cudzoziemiec albo osoba, która w imieniu cudzoziemca złożyła wniosek w przypadku, o którym mowa w art. 105 ust. 2, otrzyma urzędowe poświadczenie odbioru wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy.

Wojewoda zapewnia cudzoziemcowi pomoc przy składaniu wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy.

W toku postępowania w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy wojewoda wzywa cudzoziemca do osobistego stawiennictwa w terminie nie krótszym niż 7 dni od dnia doręczenia wezwania w celu:

przedstawienia ważnego dokumentu podróży lub innego dokumentu potwierdzającego tożsamość w przypadku, o którym mowa w art. 106a ust. 2;

złożenia odcisków linii papilarnych;

złożenia wzoru podpisu.

Wezwanie, o którym mowa w ust. 1, może nastąpić jednocześnie z wezwaniem do uzupełnienia braków formalnych wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy na podstawie art. 64 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, wezwaniem do uiszczenia opłaty skarbowej za udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy lub wezwaniem, o którym mowa w art. 106f.

Wojewoda wzywa cudzoziemca do przedłożenia dokumentów niezbędnych do potwierdzenia danych zawartych we wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i okoliczności uzasadniających ubieganie się o udzielenie tego zezwolenia w terminie nie krótszym niż 14 dni od dnia doręczenia wezwania. Określając termin, wojewoda ocenia czas niezbędny do uzyskania przez cudzoziemca określonego dokumentu. W przypadku, o którym mowa w art. 106d ust. 2, wojewoda wzywa cudzoziemca do przedłożenia oryginałów tych dokumentów.

W przypadku gdy z przyczyn zależnych od wojewody nie jest możliwe pobranie odcisków linii papilarnych od cudzoziemca ubiegającego się o zezwolenie na pobyt czasowy w dniu, w którym nastąpiło jego osobiste stawiennictwo, wojewoda wyznacza termin na ich złożenie nie krótszy niż 7 dni od dnia doręczenia wezwania.

Odstępuje się od wezwania do osobistego stawiennictwa cudzoziemca ubiegającego się o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy:

będącego osobą małoletnią, która do dnia złożenia wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy nie ukończyła 6. roku życia;

który z powodu choroby lub niepełnosprawności, potwierdzonych zaświadczeniem lekarskim wystawionym nie wcześniej niż na 3 miesiące przed złożeniem wniosku przez właściwego lekarza specjalistę mającego prawo wykonywania zawodu lekarza w rozumieniu ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty, nie może stawić się osobiście w urzędzie wojewódzkim.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, wojewoda wzywa osobę, która złożyła w imieniu cudzoziemca będącego osobą małoletnią wniosek o udzielenie cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy zgodnie z art. 105 ust. 2 pkt 1 lub 3, w terminie nie krótszym niż 7 dni od dnia doręczenia wezwania, do przedstawienia ważnego dokumentu podróży cudzoziemca będącego osobą małoletnią lub innego dokumentu potwierdzającego tożsamość tego cudzoziemca w przypadku, o którym mowa w art. 106a ust. 2. Wezwanie to może nastąpić jednocześnie z wezwaniem do uzupełnienia braków formalnych wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy na podstawie art. 64 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, wezwaniem do uiszczenia opłaty skarbowej za udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy lub wezwaniem, o którym mowa w art. 106f.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, wojewoda wzywa cudzoziemca w terminie nie krótszym niż 7 dni od dnia doręczenia wezwania do przedstawienia:

odpisu ważnego dokumentu podróży lub innego dokumentu potwierdzającego tożsamość w przypadku, o którym mowa w art. 106a ust. 2, poświadczonego za zgodność z oryginałem zgodnie z art. 76a § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że taki odpis został dołączony do wniosku cudzoziemca o udzielenie mu zezwolenia na pobyt czasowy;

wzoru podpisu.

Wezwanie, o którym mowa w ust. 3, może nastąpić jednocześnie z wezwaniem do uzupełnienia braków formalnych wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy na podstawie art. 64 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, wezwaniem do uiszczenia opłaty skarbowej za udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy lub wezwaniem, o którym mowa w art. 106f.

O ile nie zachodzą podstawy do pozostawienia bez rozpoznania wniosku cudzoziemca o udzielenie mu zezwolenia na pobyt czasowy, do jego zwrotu lub odmowy wszczęcia postępowania w sprawie udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy, wojewoda umarza postępowanie w sprawie udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy, w przypadku gdy cudzoziemiec:

nie stawił się mimo prawidłowego wezwania, o którym mowa w art. 106e ust. 1 lub art. 106g;

nie złożył odcisków linii papilarnych pomimo osobistego stawiennictwa, chyba że zachodzi przypadek, o którym mowa w art. 106g;

nie złożył wzoru podpisu pomimo osobistego stawiennictwa;

nie przedstawił ważnego dokumentu podróży lub innego dokumentu potwierdzającego tożsamość w przypadku, o którym mowa w art. 106a ust. 2, pomimo osobistego stawiennictwa lub odpisu jednego z takich dokumentów w przypadku, o którym mowa w art. 106h ust. 3 pkt 1.

Przepisu ust. 1:

pkt 1 nie stosuje się w przypadku, o którym mowa w art. 106h ust. 1;

pkt 2 nie stosuje się w przypadku, o którym mowa w art. 106b ust. 2;

pkt 3 nie stosuje się w przypadku, o którym mowa w art. 106b ust. 3.

Przepisów art. 105 ust. 1 i art. 106–106i nie stosuje się do wniosku o udzielenie zezwolenia, o którym mowa w art. 139a ust. 1 i art. 139o ust. 1, oraz zezwolenia, o którym mowa w art. 159 ust. 1 lub art. 160 pkt 1, 3, 4 lub 6, cudzoziemcowi przebywającemu poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej.

Wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy, o którym mowa w art. 139a ust. 1 i art. 139o ust. 1, jednostka przyjmująca składa w postaci papierowej na formularzu zawierającym:

dane cudzoziemca lub informacje, o których mowa w art. 13 pkt 1–9, 11–15, 17, 17a, 19–21, 23, 27 i 28;

informacje, o których mowa w art. 13 pkt 30, dotyczące członków rodziny cudzoziemca zamieszkałych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub zamierzających zamieszkiwać na tym terytorium;

informację o poprzednich pobytach cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz innych państw członkowskich Unii Europejskiej;

informację o posiadanym przez cudzoziemca ubezpieczeniu zdrowotnym;

informacje dotyczące jednostki przyjmującej:

nazwę,

adres siedziby,

podstawę prawną działalności, nazwę rejestru i numer wpisu w rejestrze,

numer REGON;

informacje dotyczące pracodawcy macierzystego:

nazwę,

adres siedziby,

formę prawną działalności;

informację o powiązaniach między pracodawcą macierzystym a jednostką przyjmującą;

informacje na temat pracy, która ma być powierzona cudzoziemcowi:

rodzaj i nazwę stanowiska,

miejsce wykonywania pracy,

podstawę prawną wykonywania pracy,

wymiar czasu pracy,

wysokość wynagrodzenia,

zakres podstawowych obowiązków na stanowisku pracy,

okres, w jakim cudzoziemiec będzie wykonywał pracę w jednostce przyjmującej;

informację o planowanym czasie trwania przeniesienia wewnątrz przedsiębiorstwa w poszczególnych państwach członkowskich Unii Europejskiej;

informację o posiadaniu dokumentu pobytowego, o którym mowa w art. 1 ust. 2 lit. a rozporządzenia nr 1030/2002, z adnotacją „ICT”, wydanego przez inne państwo członkowskie Unii Europejskiej;

informację o przeniesieniach wewnątrz przedsiębiorstwa na terytorium Unii Europejskiej w okresie ostatnich 3 lat;

informację o posiadanych przez cudzoziemca kwalifikacjach zawodowych i doświadczeniu niezbędnych do wykonywania pracy w jednostce przyjmującej oraz spełnianiu wymagań kwalifikacyjnych i innych warunków w przypadku pracy w zawodzie regulowanym lub – w przypadku pracy w charakterze pracownika odbywającego staż – informację o posiadanym dyplomie ukończenia studiów wyższych;

informację o dotychczasowym zatrudnieniu w ramach tego samego przedsiębiorstwa lub tej samej grupy przedsiębiorstw przed przeniesieniem wewnątrz przedsiębiorstwa;

oświadczenie jednostki przyjmującej dotyczące okoliczności, o których mowa w art. 139a ust. 1 pkt 1 lit. f lub art. 139o ust. 1 pkt 1 lit. d;

informacje o okolicznościach, o których mowa w art. 139e pkt 2 lit. c–e lub art. 139r ust. 1 pkt 3–5;

oświadczenie jednostki przyjmującej o okolicznościach, o których mowa w art. 139f ust. 1 pkt 4 lub art. 139s ust. 1 pkt 3, dotyczące pracodawcy macierzystego lub jednostki przyjmującej;

oświadczenie o prawdziwości danych zawartych we wniosku.

Oświadczenia, o których mowa w ust. 1 pkt 14, 16 i 17, składa osoba działająca w imieniu i na rzecz jednostki przyjmującej.

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 17, składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia. Składający oświadczenie zawiera w nim klauzulę następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.

Jednostka przyjmująca, składając wniosek o udzielenie zezwolenia, o którym mowa w art. 139a ust. 1 lub art. 139o ust. 1, przedstawia kopię ważnego dokumentu podróży cudzoziemca i dołącza do wniosku aktualną fotografię cudzoziemca.

Do wniosku o udzielenie zezwolenia, o którym mowa w art. 139a ust. 1 lub art. 139o ust. 1, jednostka przyjmująca dodatkowo dołącza dokumenty niezbędne do potwierdzenia danych zawartych we wniosku i okoliczności uzasadniających ubieganie się o udzielenie zezwolenia, o którym mowa w art. 139a ust. 1 lub art. 139o ust. 1.

Jeżeli do wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy, o którym mowa w art. 139a ust. 1 lub art. 139o ust. 1, nie zostały dołączone dokumenty, o których mowa w ust. 5, wojewoda wzywa jednostkę przyjmującą do ich przedłożenia w terminie nie krótszym niż 14 dni od dnia doręczenia wezwania. Przepis art. 106f zdanie drugie stosuje się.

Wezwanie, o którym mowa w ust. 6, może nastąpić jednocześnie z wezwaniem do uzupełnienia braków formalnych wniosku na podstawie art. 64 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego lub wezwaniem do uiszczenia opłaty skarbowej za udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy. W takim przypadku termin wyznaczony przez wojewodę na podstawie ust. 6 nie może być krótszy od najdłuższego z terminów wyznaczonych w tych wezwaniach.

Wniosek o udzielenie cudzoziemcowi przebywającemu poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej zezwolenia na pobyt czasowy, o którym mowa w art. 159 ust. 1 lub art. 160 pkt 1, 3, 4 lub 6, członek rodziny rozdzielonej składa w postaci papierowej na formularzu zawierającym:

dane członka rodziny rozdzielonej:

imię (imiona) i nazwisko,

imię (imiona) i nazwiska poprzednie,

nazwisko rodowe,

płeć,

imię ojca,

imię i nazwisko rodowe matki,

datę urodzenia,

miejsce i państwo urodzenia,

narodowość,

obywatelstwo (obywatelstwa),

stan cywilny,

wykształcenie,

numer ewidencyjny Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności (PESEL);

numer telefonu oraz adres poczty elektronicznej członka rodziny rozdzielonej;

dane cudzoziemca lub informacje, o których mowa w art. 13 pkt 1–9, 11–14, 17, 17a, 19, 19a, 22, 23, 27 i 28;

imię, nazwisko, datę urodzenia oraz informacje o płci, obywatelstwie (obywatelstwach) i miejscu zamieszkania członków rodziny członka rodziny rozdzielonej zamieszkałych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub zamierzających zamieszkiwać na tym terytorium, z określeniem stopnia pokrewieństwa, a także informację o tym, czy pozostają na utrzymaniu członka rodziny rozdzielonej;

informację o aktualnym miejscu pobytu członka rodziny rozdzielonej;

informację o środkach finansowych na pokrycie kosztów utrzymania cudzoziemca;

informację o posiadanym przez cudzoziemca ubezpieczeniu zdrowotnym;

informację o podstawie pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej członka rodziny rozdzielonej;

informację o zobowiązaniach cudzoziemca wynikających z orzeczeń sądowych, postanowień i decyzji administracyjnych, w tym o zobowiązaniach alimentacyjnych, na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub poza tym terytorium;

informację o zobowiązaniach alimentacyjnych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub poza tym terytorium członka rodziny rozdzielonej;

uzasadnienie;

oświadczenie o prawdziwości danych zawartych we wniosku.

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 12, składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia. Składający oświadczenie zawiera w nim klauzulę następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.

Członek rodziny rozdzielonej, składając wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy, o którym mowa w art. 159 ust. 1 lub art. 160 pkt 1, 3, 4 lub 6, przedstawia kopię ważnego dokumentu podróży cudzoziemca oraz dołącza do wniosku aktualną fotografię cudzoziemca i zgodę na złożenie przez członka rodziny rozdzielonej wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy w celu połączenia się z rodziną lub zezwolenia na pobyt czasowy, o którym mowa w art. 160 pkt 1, 3, 4 lub 6, wyrażoną na formularzu określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 107 ust. 1, chyba że członek rodziny rozdzielonej jest przedstawicielem ustawowym cudzoziemca.

Do wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy, o którym mowa w art. 159 ust. 1 lub art. 160 pkt 1, 3, 4 lub 6, członek rodziny rozdzielonej dodatkowo dołącza dokumenty niezbędne do potwierdzenia danych zawartych we wniosku i okoliczności uzasadniających ubieganie się o udzielenie zezwolenia, o którym mowa w art. 159 ust. 1 lub art. 160 pkt 1, 3, 4 lub 6.

Jeżeli do wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy, o którym mowa w art. 159 ust. 1 lub art. 160 pkt 1, 3, 4 lub 6, nie zostały dołączone dokumenty, o których mowa w ust. 3, wojewoda wzywa członka rodziny rozdzielonej do ich przedłożenia w terminie nie krótszym niż 14 dni od dnia doręczenia wezwania. Określając termin, wojewoda ocenia czas niezbędny do uzyskania przez członka rodziny rozdzielonej określonego dokumentu.

Wezwanie, o którym mowa w ust. 5, może nastąpić jednocześnie z wezwaniem do uzupełnienia braków formalnych wniosku na podstawie art. 64 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego lub wezwaniem do uiszczenia opłaty skarbowej za udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy. W takim przypadku termin wyznaczony przez wojewodę na podstawie ust. 5 nie może być krótszy od najdłuższego z terminów wyznaczonych w tych wezwaniach.

W przypadku złożenia wniosku o udzielenie cudzoziemcowi przebywającemu poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej zezwolenia na pobyt czasowy, o którym mowa w art. 159 ust. 1 lub art. 160 pkt 1, 3, 4 lub 6, od tego cudzoziemca nie pobiera się odcisków linii papilarnych ani wzoru podpisu.”;

w art. 107 ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia:

wzór formularza wniosku o udzielenie cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy, o którym mowa w art. 106 ust. 1;

wzory załączników do wniosku o udzielenie cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy, o których mowa w art. 106 ust. 2 i 4–7;

wzór formularza wniosku o udzielenie cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy, o którym mowa w art. 106k ust. 1;

wzór formularza wniosku o udzielenie cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy, o którym mowa w art. 106l ust. 1;

wzór formularza zgody, o którym mowa w art. 106l ust. 3;

szczegółowe wymogi techniczne dotyczące fotografii dołączanej do wniosku o udzielenie cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy;

szczegółowe wymogi dotyczące dołączania fotografii do wniosku o udzielenie cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy składanego w sposób, o którym mowa w art. 106c ust. 1;

liczbę fotografii dołączanych do wniosków o udzielenie cudzoziemcowi zezwoleń na pobyt czasowy, o których mowa w art. 139a ust. 1 i art. 139o ust. 1, oraz zezwoleń, o których mowa w art. 159 ust. 1 lub art. 160 pkt 1, 3, 4 lub 6, cudzoziemcowi przebywającemu poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej;

wymogi dotyczące dołączania dokumentów w postaci dokumentów elektronicznych lub odwzorowań cyfrowych dokumentów w postaci papierowej, w tym dokumentów niezbędnych do potwierdzenia danych zawartych we wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i okoliczności uzasadniających ubieganie się o udzielenie tego zezwolenia, dołączanych do wniosku o udzielenie cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy składanego w sposób, o którym mowa w art. 106c ust. 1;

sposób pobierania odcisków linii papilarnych w celu wydania karty pobytu;

sposób utrwalania danych umieszczanych w karcie pobytu i przekazywania ich do spersonalizowania karty pobytu;

wzór informacji o pobranych odciskach linii papilarnych cudzoziemca lub ich braku;

wzór formularza, na którym cudzoziemiec składa wzór podpisu.”;

w art. 108:

w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie: „1) wojewoda wydaje cudzoziemcowi zaświadczenie potwierdzające złożenie wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy;”,

dodaje się ust. 3–10 w brzmieniu: „3. Zaświadczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, zawiera:

imię (imiona), nazwisko, datę urodzenia oraz informację o płci i obywatelstwie cudzoziemca;

serię i numer dokumentu podróży cudzoziemca lub innego dokumentu potwierdzającego tożsamość cudzoziemca w przypadku, o którym mowa w art. 106a ust. 2;

informację, że wniosek o udzielenie cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy został złożony, oraz datę złożenia wniosku;

treść ust. 1 pkt 2 i ust. 2;

nazwę organu wydającego zaświadczenie;

miejsce i datę wydania zaświadczenia;

numer zaświadczenia;

podpis pracownika działającego w imieniu wojewody z podaniem imienia i nazwiska;

kod QR.

Zaświadczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, jest opatrywane kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną Szefa Urzędu.

Za wydanie zaświadczenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, nie pobiera się opłaty skarbowej.

Zaświadczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, doręcza się za pośrednictwem MOS.

Zaświadczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, może zostać również przekazane cudzoziemcowi podczas osobistego stawiennictwa, o którym mowa w art. 106e ust. 1.

Przepisu ust. 1 pkt 1 nie stosuje się w przypadkach, o których mowa w art. 168 ust. 1 lub art. 168a ust. 1.

Do zaświadczenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, nie stosuje się przepisów działu VII Kodeksu postępowania administracyjnego.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór zaświadczenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, uwzględniając dane i informacje, o których mowa w ust. 3, oraz konieczność zapewnienia czytelności zaświadczenia.”;

w art. 112a:

w ust. 2:

uchyla się pkt 1,

pkt 3 otrzymuje brzmienie: „3) cudzoziemiec przedłożył dokumenty, o których mowa w art. 106f, lub wyznaczony przez wojewodę termin, o którym mowa w art. 106f, upłynął bezskutecznie.”,

w ust. 3 pkt 2 otrzymuje brzmienie: „2) jednostka przyjmująca przedłożyła dokumenty, o których mowa w art. 106k ust. 5, lub wyznaczony przez wojewodę termin, o którym mowa w art. 106k ust. 6, upłynął bezskutecznie.”,

po ust. 3 dodaje się ust. 3a i 3b w brzmieniu: „3a. W przypadku postępowania w sprawie udzielenia cudzoziemcowi przebywającemu poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej zezwolenia na pobyt czasowy, o którym mowa w art. 159 ust. 1 lub art. 160 pkt 1, 3, 4 lub 6, termin, o którym mowa w ust. 1, biegnie od dnia, w którym nastąpiło ostatnie z następujących zdarzeń:

członek rodziny rozdzielonej złożył wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy, o którym mowa w art. 159 ust. 1 lub art. 160 pkt 1, 3, 4 lub 6, który nie zawiera braków formalnych lub zostały one uzupełnione, lub

członek rodziny rozdzielonej przedłożył dokumenty, o których mowa w art. 106l ust. 4, lub wyznaczony przez wojewodę termin, o którym mowa w art. 106l ust. 5, upłynął bezskutecznie.

Wojewoda rozpatruje z uwzględnieniem pierwszeństwa wnioski o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy:

o którym mowa w art. 144 – złożone przez cudzoziemców przyjętych do szkoły doktorskiej;

o którym mowa w art. 151 – złożone przez cudzoziemców uczestniczących w prowadzeniu działalności naukowej w uczelniach akademickich, instytutach naukowych Polskiej Akademii Nauk lub instytutach badawczych.”;

w art. 114 w ust. 1 w pkt 4 i w ust. 4b wyrazy „art. 106 ust. 1a” zastępuje się wyrazami „art. 106 ust. 2”;

w art. 120a:

ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Wniosek o zmianę zezwolenia na pobyt czasowy i pracę cudzoziemiec składa w postaci papierowej na formularzu zawierającym:

dane cudzoziemca lub informacje, o których mowa w art. 13 pkt 1–4, 7, 8, 11, 14, 19, 20, 21, 23, 27 i 28;

informacje, o których mowa w art. 13 pkt 30, dotyczące członków rodziny cudzoziemca zamieszkałych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz informację o ubieganiu się przez nich o zezwolenie na pobyt czasowy;

wskazanie powodu wystąpienia o zmianę zezwolenia na pobyt czasowy i pracę;

informację o posiadanym przez cudzoziemca ubezpieczeniu zdrowotnym;

informacje o karalności i o prowadzonych przeciwko cudzoziemcowi postępowaniach karnych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej o przestępstwo, o którym mowa w art. 270–275 Kodeksu karnego, popełnione w związku z postępowaniem w sprawie wydania zezwolenia na pracę lub udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę;

oświadczenie o prawdziwości danych zawartych we wniosku.”,

w ust. 2 w pkt 1 wyrazy „art. 106 ust. 1a” zastępuje się wyrazami „art. 106 ust. 2”,

po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu: „2a. Oświadczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 6, składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia. Składający oświadczenie zawiera w nim klauzulę następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”,

w ust. 3 wyrazy „art. 106 ust. 2a i 2b” zastępuje się wyrazami „art. 106f”;

w art. 131 we wprowadzeniu do wyliczenia skreśla się wyrazy „oraz ust. 1a”;

uchyla się art. 139i;

w art. 139l w ust. 2 wyrazy „art. 108” zastępuje się wyrazami „art. 108 ust. 1 pkt 2 i ust. 2”;

w art. 139t w ust. 2 wyrazy „przepisy art. 108” zastępuje się wyrazami „przepisy art. 108 ust. 1 pkt 2 i ust. 2”;

w art. 139u skreśla się wyrazy „art. 139i,”;

w art. 144 w ust. 1 w pkt 1 uchyla się lit. a;

uchyla się art. 148a;

w art. 148b ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. Domniemywa się, że dane wpisane do wykazów, o których mowa w ust. 1, są prawdziwe. Domniemanie to może być obalone tylko wskutek przeprowadzenia dowodu z dokumentu urzędowego.”;

w art. 168 w ust. 2 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się wyrazy „wyrażonej na formularzu określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 107 ust. 1.”;

w art. 168a ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. Złożenie przez osobę, o której mowa w ust. 1, zamieszkującą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy, o którym mowa w art. 160 pkt 1, 3, 4 lub 6, w imieniu cudzoziemca wymaga pisemnej zgody tego cudzoziemca lub jego przedstawiciela ustawowego wyrażonej na formularzu określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 107 ust. 1, chyba że wnioskodawca jest jego przedstawicielem ustawowym.”;

w art. 196 uchyla się ust. 5;

art. 202 i art. 203 otrzymują brzmienie: „Art. 202. 1. Cudzoziemiec składa wniosek o udzielenie mu zezwolenia na pobyt stały nie później niż w ostatnim dniu jego legalnego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W przypadku cudzoziemca będącego:

osobą małoletnią – wniosek o udzielenie mu zezwolenia na pobyt stały składają rodzice lub opiekunowie albo jedno z rodziców lub jeden z opiekunów;

osobą ubezwłasnowolnioną całkowicie – wniosek o udzielenie mu zezwolenia na pobyt stały składa opiekun;

osobą małoletnią bez opieki – wniosek o udzielenie mu zezwolenia na pobyt stały składa kurator.

Wymogu dotyczącego terminu złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się do urodzonego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej małoletniego dziecka cudzoziemca, któremu udzielono zezwolenia na pobyt stały lub zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE, ani do dziecka obywatela polskiego, które pozostaje pod władzą rodzicielską tego obywatela.

Cudzoziemiec składa wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt stały na formularzu zawierającym:

dane cudzoziemca lub informacje, o których mowa w art. 13 pkt 1–9, 11–15, 17, 17a, 19, 20–23, 27 i 28;

dane oraz informacje dotyczące małżonka cudzoziemca, o których mowa w art. 13 pkt 1–4, 7, 11 i 19;

informacje o:

podróżach i pobytach zagranicznych cudzoziemca w okresie 5 lat przed dniem złożenia wniosku,

poprzednich pobytach oraz aktualnym pobycie cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

informację o zatrzymaniu cudzoziemca, umieszczeniu go w strzeżonym ośrodku lub w areszcie dla cudzoziemców, o zakazie opuszczania przez niego kraju, odbywaniu kary pozbawienia wolności lub o jego tymczasowym aresztowaniu;

informację o zobowiązaniach podatkowych cudzoziemca wobec Skarbu Państwa;

uzasadnienie;

oświadczenie o prawdziwości danych zawartych we wniosku.

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 7, składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia. Składający oświadczenie zawiera w nim klauzulę następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”;

po art. 203 dodaje się art. 203a–203i w brzmieniu: „Art. 203a. 1. Cudzoziemiec ubiegający się o udzielenie zezwolenia na pobyt stały przedstawia ważny dokument podróży.

W szczególnie uzasadnionym przypadku, gdy cudzoziemiec nie posiada ważnego dokumentu podróży i nie ma możliwości jego uzyskania, może przedstawić inny dokument potwierdzający tożsamość.

Od cudzoziemca ubiegającego się o udzielenie zezwolenia na pobyt stały pobiera się odciski linii papilarnych i wzór podpisu.

Nie pobiera się odcisków linii papilarnych od cudzoziemca ubiegającego się o udzielenie zezwolenia na pobyt stały:

który do dnia złożenia wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt stały nie ukończył 6. roku życia;

od którego pobranie odcisków linii papilarnych jest fizycznie niemożliwe;

który z powodu choroby lub niepełnosprawności, potwierdzonych zaświadczeniem lekarskim wystawionym nie wcześniej niż na 3 miesiące przed złożeniem wniosku przez właściwego lekarza specjalistę mającego prawo wykonywania zawodu lekarza w rozumieniu ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty, nie może stawić się osobiście na wezwanie wojewody.

Nie pobiera się wzoru podpisu od cudzoziemca ubiegającego się o udzielenie zezwolenia na pobyt stały, który:

do dnia złożenia wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt stały nie ukończył 13. roku życia;

z powodu choroby lub niepełnosprawności, potwierdzonych zaświadczeniem lekarskim wystawionym nie wcześniej niż na 3 miesiące przed złożeniem wniosku przez właściwego lekarza specjalistę mającego prawo wykonywania zawodu lekarza w rozumieniu ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty, nie może złożyć podpisu samodzielnie.

Cudzoziemiec składa wzór podpisu na formularzu według wzoru określonego w przepisach wydanych na podstawie art. 204 ust. 1 lub za pomocą udostępnionego przez wojewodę urządzenia umożliwiającego złożenie i odwzorowanie podpisu.

Wniosek o udzielenie cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt stały składa się w postaci elektronicznej, za pośrednictwem MOS, przy użyciu formularza, o którym mowa w art. 203 ust. 1, udostępnionego w MOS.

Do składania wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt stały nie stosuje się przepisów art. 63 § 1 zdanie pierwsze i drugie Kodeksu postępowania administracyjnego.

Wniosek o udzielenie cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt stały złożony w sposób inny niż określony w ust. 1 pozostawia się bez rozpoznania.

Cudzoziemiec, składając wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt stały, dołącza do niego:

aktualną fotografię;

odwzorowanie cyfrowe wszystkich stron ważnego dokumentu podróży lub innego dokumentu potwierdzającego tożsamość w przypadku, o którym mowa w art. 203a ust. 2.

Cudzoziemiec, składając wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt stały, może dołączyć do niego dokumenty niezbędne do potwierdzenia danych zawartych we wniosku i okoliczności uzasadniających ubieganie się o udzielenie zezwolenia na pobyt stały w postaci dokumentów elektronicznych lub odwzorowań cyfrowych dokumentów w postaci papierowej.

Cudzoziemiec, składając wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt stały, opatruje go kwalifikowanym podpisem elektronicznym lub podpisem zaufanym. W przypadku, o którym mowa w art. 202 ust. 2, wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt stały kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem osobistym lub podpisem zaufanym opatruje:

jedno z rodziców lub jeden z opiekunów – w przypadku cudzoziemca będącego osobą małoletnią;

opiekun – w przypadku cudzoziemca będącego osobą ubezwłasnowolnioną całkowicie;

kurator – w przypadku cudzoziemca będącego osobą małoletnią bez opieki.

System teleinformatyczny, w którym Szef Urzędu prowadzi MOS, generuje automatycznie urzędowe poświadczenie odbioru, o którym mowa w art. 3 pkt 20 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt stały odpowiednio dla cudzoziemca lub osoby, która w imieniu cudzoziemca złożyła wniosek w przypadku, o którym mowa w art. 202 ust. 2.

Wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt stały uznaje się za złożony, w przypadku gdy zostaną spełnione łącznie następujące warunki:

wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt stały został opatrzony kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem osobistym lub podpisem zaufanym zgodnie z ust. 3;

cudzoziemiec albo osoba, która w imieniu cudzoziemca złożyła wniosek w przypadku, o którym mowa w art. 202 ust. 2, otrzyma urzędowe poświadczenie odbioru wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt stały.

Wojewoda zapewnia cudzoziemcowi pomoc przy składaniu wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt stały.

W toku postępowania w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt stały wojewoda wzywa cudzoziemca do osobistego stawiennictwa w terminie nie krótszym niż 7 dni od dnia doręczenia wezwania w celu:

przedstawienia ważnego dokumentu podróży lub innego dokumentu potwierdzającego tożsamość w przypadku, o którym mowa w art. 203a ust. 2;

złożenia odcisków linii papilarnych;

złożenia wzoru podpisu.

Wezwanie, o którym mowa w ust. 1, może nastąpić jednocześnie z wezwaniem do uzupełnienia braków formalnych wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt stały na podstawie art. 64 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, wezwaniem do uiszczenia opłaty skarbowej za udzielenie zezwolenia na pobyt stały lub wezwaniem, o którym mowa w art. 203f.

Wojewoda wzywa cudzoziemca do przedłożenia dokumentów niezbędnych do potwierdzenia danych zawartych we wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt stały i okoliczności uzasadniających ubieganie się o udzielenie tego zezwolenia w terminie nie krótszym niż 14 dni od dnia doręczenia wezwania. Określając termin, wojewoda ocenia czas niezbędny do uzyskania przez cudzoziemca określonego dokumentu. W przypadku, o którym mowa w art. 203d ust. 2, wojewoda wzywa cudzoziemca do przedłożenia oryginałów tych dokumentów.

W przypadku gdy z przyczyn zależnych od wojewody nie jest możliwe pobranie odcisków linii papilarnych od cudzoziemca ubiegającego się o udzielenie zezwolenia na pobyt stały w dniu, w którym nastąpiło jego osobiste stawiennictwo, wojewoda wyznacza termin na ich złożenie nie krótszy niż 7 dni od dnia doręczenia wezwania.

Odstępuje się od wezwania do osobistego stawiennictwa cudzoziemca ubiegającego się o udzielenie zezwolenia na pobyt stały:

będącego osobą małoletnią, która do dnia złożenia wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt stały nie ukończyła 6. roku życia;

który z powodu choroby lub niepełnosprawności, potwierdzonych zaświadczeniem lekarskim wystawionym nie wcześniej niż na 3 miesiące przed złożeniem wniosku przez właściwego lekarza specjalistę mającego prawo wykonywania zawodu lekarza w rozumieniu ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty, nie może stawić się osobiście w urzędzie wojewódzkim.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, wojewoda wzywa osobę, która złożyła w imieniu cudzoziemca będącego osobą małoletnią wniosek o udzielenie cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt stały zgodnie z art. 202 ust. 2 pkt 1 lub 3, w terminie nie krótszym niż 7 dni od dnia doręczenia wezwania do przedstawienia ważnego dokumentu podróży cudzoziemca będącego osobą małoletnią lub innego dokumentu potwierdzającego tożsamość tego cudzoziemca w przypadku, o którym mowa w art. 203a ust. 2. Wezwanie to może nastąpić jednocześnie z wezwaniem do uzupełnienia braków formalnych wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt stały na podstawie art. 64 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, wezwaniem do uiszczenia opłaty skarbowej za udzielenie zezwolenia na pobyt stały lub wezwaniem, o którym mowa w art. 203f.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, wojewoda wzywa cudzoziemca w terminie nie krótszym niż 7 dni od dnia doręczenia wezwania do przedstawienia:

odpisu ważnego dokumentu podróży lub innego dokumentu potwierdzającego tożsamość w przypadku, o którym mowa w art. 203a ust. 2, poświadczonego za zgodność z oryginałem zgodnie z art. 76a § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że taki odpis został dołączony do wniosku cudzoziemca o udzielenie mu zezwolenia na pobyt stały;

wzoru podpisu.

Wezwanie, o którym mowa w ust. 3, może nastąpić jednocześnie z wezwaniem do uzupełnienia braków formalnych wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt stały na podstawie art. 64 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, wezwaniem do uiszczenia opłaty skarbowej za udzielenie zezwolenia na pobyt stały lub wezwaniem, o którym mowa w art. 203f.

O ile nie zachodzą podstawy do pozostawienia bez rozpoznania wniosku cudzoziemca o udzielenie mu zezwolenia na pobyt stały, do jego zwrotu lub odmowy wszczęcia postępowania w sprawie udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt stały, wojewoda umarza postępowanie w sprawie udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt stały, w przypadku gdy cudzoziemiec:

nie stawił się mimo prawidłowego wezwania, o którym mowa w art. 203e ust. 1 lub art. 203g;

nie złożył odcisków linii papilarnych pomimo osobistego stawiennictwa, chyba że zachodzi przypadek, o którym mowa w art. 203g;

nie złożył wzoru podpisu pomimo osobistego stawiennictwa;

nie przedstawił ważnego dokumentu podróży lub innego dokumentu potwierdzającego tożsamość w przypadku, o którym mowa w art. 203a ust. 2, pomimo osobistego stawiennictwa lub odpisu jednego z takich dokumentów w przypadku, o którym mowa w art. 203h ust. 3 pkt 1.

Przepisu ust. 1:

pkt 1 nie stosuje się w przypadku, o którym mowa w art. 203h ust. 1;

pkt 2 nie stosuje się w przypadku, o którym mowa w art. 203b ust. 2;

pkt 3 nie stosuje się w przypadku, o którym mowa w art. 203b ust. 3.”;

w art. 204 ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia:

wzór formularza wniosku o udzielenie cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt stały;

szczegółowe wymogi techniczne dotyczące fotografii dołączanej do wniosku o udzielenie cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt stały;

szczegółowe wymogi dotyczące dołączania fotografii do wniosku o udzielenie cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt stały składanego w sposób, o którym mowa w art. 203c ust. 1;

wymogi dotyczące dołączania dokumentów w postaci dokumentów elektronicznych lub odwzorowań cyfrowych dokumentów w postaci papierowej, w tym dokumentów niezbędnych do potwierdzenia danych zawartych we wniosku o udzielenie cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt stały i okoliczności uzasadniających ubieganie się o udzielenie tego zezwolenia, dołączanych do wniosku o udzielenie cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt stały składanego w sposób, o którym mowa w art. 203c ust. 1;

sposób pobierania odcisków linii papilarnych w celu wydania karty pobytu;

sposób utrwalania danych umieszczanych w karcie pobytu i przekazywania ich do spersonalizowania karty pobytu;

wzór informacji o pobranych odciskach linii papilarnych cudzoziemca lub ich braku;

wzór formularza, na którym cudzoziemiec składa wzór podpisu.”;

w art. 206:

w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie: „1) wojewoda wydaje cudzoziemcowi zaświadczenie potwierdzające złożenie wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt stały;”,

dodaje się ust. 3–9 w brzmieniu: „3. Zaświadczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, zawiera:

imię (imiona), nazwisko, datę urodzenia oraz informację o płci i obywatelstwie cudzoziemca;

serię i numer dokumentu podróży cudzoziemca lub innego dokumentu potwierdzającego tożsamość w przypadku, o którym mowa w art. 203a ust. 2;

informację, że wniosek o udzielenie cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt stały został złożony, oraz datę złożenia wniosku;

treść ust. 1 pkt 2 i ust. 2;

nazwę organu wydającego zaświadczenie;

miejsce i datę wydania zaświadczenia;

numer zaświadczenia;

podpis pracownika działającego w imieniu wojewody z podaniem imienia i nazwiska;

kod QR.

Zaświadczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, jest opatrywane kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną Szefa Urzędu.

Za wydanie zaświadczenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, nie pobiera się opłaty skarbowej.

Zaświadczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, doręcza się za pośrednictwem MOS.

Zaświadczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, może zostać również przekazane cudzoziemcowi podczas osobistego stawiennictwa, o którym mowa w art. 203e ust. 1.

Do zaświadczenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, nie stosuje się przepisów działu VII Kodeksu postępowania administracyjnego.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór zaświadczenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, uwzględniając dane i informacje, o których mowa w ust. 3, oraz konieczność zapewnienia czytelności zaświadczenia.”;

w art. 210 w ust. 2:

uchyla się pkt 1,

pkt 3 otrzymuje brzmienie: „3) cudzoziemiec przedłożył dokumenty, o których mowa w art. 203f, lub upłynął bezskutecznie wyznaczony przez wojewodę termin, o którym mowa w art. 203f.”;

w art. 213 uchyla się ust. 2;

po art. 218 dodaje się art. 218a w brzmieniu: „Art. 218a. 1. Cudzoziemiec składa wniosek o udzielenie mu zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE nie później niż w ostatnim dniu jego legalnego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W przypadku cudzoziemca będącego:

osobą małoletnią – wniosek o udzielenie mu zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE składają rodzice lub opiekunowie albo jedno z rodziców lub jeden z opiekunów;

osobą ubezwłasnowolnioną całkowicie – wniosek o udzielenie mu zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE składa opiekun;

osobą małoletnią bez opieki – wniosek o udzielenie mu zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE składa kurator.”;

art. 219 otrzymuje brzmienie: „Art. 219. 1. Cudzoziemiec składa wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE na formularzu zawierającym:

dane cudzoziemca lub informacje, o których mowa w art. 13 pkt 1–9, 11–15, 17, 17a, 19, 20–23, 27 i 28;

informacje, o których mowa w art. 13 pkt 30, dotyczące członków rodziny cudzoziemca zamieszkałych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

informacje o:

podróżach i pobytach zagranicznych cudzoziemca w okresie 5 lat przed dniem złożenia wniosku,

poprzednich pobytach oraz aktualnym pobycie cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

informacje o:

źródle dochodu wystarczającego na pokrycie kosztów utrzymania cudzoziemca i członków rodziny pozostających na jego utrzymaniu,

liczbie osób pozostających na utrzymaniu cudzoziemca,

wysokości dochodu cudzoziemca w okresie ostatnich 3 lat, a w przypadku, o którym mowa w art. 212 ust. 1 pkt 1 – w okresie ostatnich 2 lat;

informację o posiadanym przez cudzoziemca ubezpieczeniu zdrowotnym;

informację o udzielonym cudzoziemcowi w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej zezwoleniu na pobyt rezydenta długoterminowego UE;

informację o pobycie na terytorium innych państw członkowskich Unii Europejskiej na podstawie:

dokumentu pobytowego, o którym mowa w art. 1 ust. 2 lit. a rozporządzenia nr 1030/2002, z adnotacją „Niebieska Karta UE” wydanego przez inne niż Rzeczpospolita Polska państwo członkowskie Unii Europejskiej,

wizy długoterminowej z adnotacją „naukowiec” lub dokumentu pobytowego, o którym mowa w art. 1 ust. 2 lit. a rozporządzenia nr 1030/2002, z adnotacją „naukowiec” wydanych przez inne niż Rzeczpospolita Polska państwo członkowskie Unii Europejskiej,

ochrony międzynarodowej udzielonej przez inne niż Rzeczpospolita Polska państwo członkowskie Unii Europejskiej,

dokumentu pobytowego wydanego przez inne niż Rzeczpospolita Polska państwo członkowskie Unii Europejskiej na podstawie obowiązujących w tym państwie przepisów o przyjmowaniu pracowników o wysokich kwalifikacjach,

wizy długoterminowej z adnotacją „student” lub dokumentu pobytowego, o którym mowa w art. 1 ust. 2 lit. a rozporządzenia nr 1030/2002, z adnotacją „student” wydanych przez inne niż Rzeczpospolita Polska państwo członkowskie Unii Europejskiej – oraz przerwach w tym pobycie;

informację o zatrzymaniu cudzoziemca, umieszczeniu go w strzeżonym ośrodku lub w areszcie dla cudzoziemców, o zakazie opuszczania przez niego kraju, odbywaniu kary pozbawienia wolności lub o jego tymczasowym aresztowaniu;

uzasadnienie;

oświadczenie o prawdziwości danych zawartych we wniosku.

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia. Składający oświadczenie zawiera w nim klauzulę następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”;

po art. 219 dodaje się art. 219a–219i w brzmieniu: „Art. 219a. 1. Cudzoziemiec ubiegający się o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE przedstawia ważny dokument podróży i aktualny tytuł prawny do zajmowania lokalu mieszkalnego, w którym będzie przebywał.

Za tytuł prawny, o którym mowa w ust. 1, nie uznaje się umowy użyczenia lokalu, chyba że użyczającym jest zstępny, wstępny, małżonek, rodzice małżonka lub rodzeństwo cudzoziemca.

W szczególnie uzasadnionym przypadku, gdy cudzoziemiec nie posiada ważnego dokumentu podróży i nie ma możliwości jego uzyskania, może przedstawić inny dokument potwierdzający tożsamość.

Od cudzoziemca ubiegającego się o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE pobiera się odciski linii papilarnych i wzór podpisu.

Nie pobiera się odcisków linii papilarnych od cudzoziemca ubiegającego się o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE:

który do dnia złożenia wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE nie ukończył 6. roku życia;

od którego pobranie odcisków linii papilarnych jest fizycznie niemożliwe;

który z powodu choroby lub niepełnosprawności, potwierdzonych zaświadczeniem lekarskim wystawionym nie wcześniej niż na 3 miesiące przed złożeniem wniosku przez właściwego lekarza specjalistę mającego prawo wykonywania zawodu lekarza w rozumieniu ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty, nie może stawić się osobiście na wezwanie wojewody.

Nie pobiera się wzoru podpisu od cudzoziemca ubiegającego się o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE, który:

do dnia złożenia wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE nie ukończył 13. roku życia;

z powodu choroby lub niepełnosprawności, potwierdzonych zaświadczeniem lekarskim wystawionym nie wcześniej niż na 3 miesiące przed złożeniem wniosku przez właściwego lekarza specjalistę mającego prawo wykonywania zawodu lekarza w rozumieniu ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty, nie może złożyć podpisu samodzielnie.

Cudzoziemiec składa wzór podpisu na formularzu według wzoru określonego w przepisach wydanych na podstawie art. 222 ust. 1 lub za pomocą udostępnionego przez wojewodę urządzenia umożliwiającego złożenie i odwzorowanie podpisu.

Wniosek o udzielenie cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE składa się w postaci elektronicznej, za pośrednictwem MOS, przy użyciu formularza, o którym mowa w art. 219 ust. 1, udostępnionego w MOS.

Do składania wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE nie stosuje się przepisów art. 63 § 1 zdanie pierwsze i drugie Kodeksu postępowania administracyjnego.

Wniosek o udzielenie cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE złożony w sposób inny niż określony w ust. 1 pozostawia się bez rozpoznania.

Cudzoziemiec, składając wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE, dołącza do niego:

aktualną fotografię;

odwzorowanie cyfrowe wszystkich stron ważnego dokumentu podróży lub innego dokumentu potwierdzającego tożsamość w przypadku, o którym mowa w art. 219a ust. 3;

odwzorowanie cyfrowe dokumentu potwierdzającego aktualny tytuł prawny do zajmowania lokalu mieszkalnego, w którym cudzoziemiec będzie przebywał.

Cudzoziemiec, składając wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE, może dołączyć do niego dokumenty niezbędne do potwierdzenia danych zawartych we wniosku i okoliczności uzasadniających ubieganie się o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE w postaci dokumentów elektronicznych lub odwzorowań cyfrowych dokumentów w postaci papierowej.

Cudzoziemiec, składając wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE, opatruje go kwalifikowanym podpisem elektronicznym lub podpisem zaufanym. W przypadku, o którym mowa w art. 218a ust. 2, wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem osobistym lub podpisem zaufanym opatruje:

jedno z rodziców lub jeden z opiekunów – w przypadku cudzoziemca będącego osobą małoletnią;

opiekun – w przypadku cudzoziemca będącego osobą ubezwłasnowolnioną całkowicie;

kurator – w przypadku cudzoziemca będącego osobą małoletnią bez opieki.

System teleinformatyczny, w którym Szef Urzędu prowadzi MOS, generuje automatycznie urzędowe poświadczenie odbioru, o którym mowa w art. 3 pkt 20 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE odpowiednio dla cudzoziemca lub osoby, która w imieniu cudzoziemca złożyła wniosek w przypadku, o którym mowa w art. 218a ust. 2.

Wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE uznaje się za złożony, w przypadku gdy zostaną spełnione łącznie następujące warunki:

wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE został opatrzony kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem osobistym lub podpisem zaufanym zgodnie z ust. 3;

cudzoziemiec albo osoba, która w imieniu cudzoziemca złożyła wniosek w przypadku, o którym mowa w art. 218a ust. 2, otrzyma urzędowe poświadczenie odbioru wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE.

Wojewoda zapewnia cudzoziemcowi pomoc przy składaniu wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE.

W toku postępowania w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE wojewoda wzywa cudzoziemca do osobistego stawiennictwa w terminie nie krótszym niż 7 dni od dnia doręczenia wezwania w celu:

przedstawienia ważnego dokumentu podróży lub innego dokumentu potwierdzającego tożsamość w przypadku, o którym mowa w art. 219a ust. 3;

przedstawienia aktualnego tytułu prawnego do zajmowania lokalu mieszkalnego, w którym cudzoziemiec będzie przebywał;

złożenia odcisków linii papilarnych;

złożenia wzoru podpisu.

Wezwanie, o którym mowa w ust. 1, może nastąpić jednocześnie z wezwaniem do uzupełnienia braków formalnych wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE na podstawie art. 64 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, wezwaniem do uiszczenia opłaty skarbowej za udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE lub wezwaniem, o którym mowa w art. 219f.

Wojewoda wzywa cudzoziemca do przedłożenia dokumentów niezbędnych do potwierdzenia danych zawartych we wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE i okoliczności uzasadniających ubieganie się o udzielenie tego zezwolenia w terminie nie krótszym niż 14 dni od dnia doręczenia wezwania. Określając termin, wojewoda ocenia czas niezbędny do uzyskania przez cudzoziemca określonego dokumentu. W przypadku, o którym mowa w art. 219d ust. 2, wojewoda wzywa cudzoziemca do przedłożenia oryginałów tych dokumentów.

W przypadku gdy z przyczyn zależnych od wojewody nie jest możliwe pobranie odcisków linii papilarnych od cudzoziemca w dniu, w którym nastąpiło jego osobiste stawiennictwo, wojewoda wyznacza termin na ich złożenie nie krótszy niż 7 dni od dnia doręczenia wezwania.

Odstępuje się od wezwania do osobistego stawiennictwa cudzoziemca ubiegającego się o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE:

będącego osobą małoletnią, która do dnia złożenia wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE nie ukończyła 6. roku życia;

który z powodu choroby lub niepełnosprawności, potwierdzonych zaświadczeniem lekarskim wystawionym nie wcześniej niż na 3 miesiące przed złożeniem wniosku przez właściwego lekarza specjalistę mającego prawo wykonywania zawodu lekarza w rozumieniu ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty, nie może stawić się osobiście w urzędzie wojewódzkim.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, wojewoda wzywa osobę, która złożyła w imieniu cudzoziemca będącego osobą małoletnią wniosek o udzielenie cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE zgodnie z art. 218a ust. 2 pkt 1 lub 3, w terminie nie krótszym niż 7 dni od dnia doręczenia wezwania do przedstawienia:

ważnego dokumentu podróży cudzoziemca będącego osobą małoletnią lub innego dokumentu potwierdzającego tożsamość tego cudzoziemca w przypadku, o którym mowa w art. 219a ust. 3;

aktualnego tytułu prawnego do zajmowania lokalu mieszkalnego, w którym cudzoziemiec będący osobą małoletnią będzie przebywał.

Wezwanie, o którym mowa w ust. 2, może nastąpić jednocześnie z wezwaniem do uzupełnienia braków formalnych wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE na podstawie art. 64 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, wezwaniem do uiszczenia opłaty skarbowej za udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE lub wezwaniem, o którym mowa w art. 219f.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, wojewoda wzywa cudzoziemca w terminie nie krótszym niż 7 dni od dnia doręczenia wezwania do przedstawienia odpisu:

ważnego dokumentu podróży lub innego dokumentu potwierdzającego tożsamość w przypadku, o którym mowa w art. 219a ust. 3,

aktualnego tytułu prawnego do zajmowania lokalu mieszkalnego, w którym cudzoziemiec będzie przebywał – poświadczonego za zgodność z oryginałem zgodnie z art. 76a § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że taki odpis został dołączony do wniosku cudzoziemca o udzielenie mu zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE;

wzoru podpisu.

Wezwanie, o którym mowa w ust. 4, może nastąpić jednocześnie z wezwaniem do uzupełnienia braków formalnych wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE na podstawie art. 64 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, wezwaniem do uiszczenia opłaty skarbowej za udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE lub wezwaniem, o którym mowa w art. 219f.

O ile nie zachodzą podstawy do pozostawienia bez rozpoznania wniosku cudzoziemca o udzielenie mu zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE, do zwrotu tego wniosku lub do odmowy wszczęcia postępowania w sprawie udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE, wojewoda umarza postępowanie w sprawie udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE, w przypadku gdy cudzoziemiec:

nie stawił się mimo prawidłowego wezwania, o którym mowa w art. 219e ust. 1 lub art. 219g;

nie złożył odcisków linii papilarnych pomimo osobistego stawiennictwa, chyba że zachodzi przypadek, o którym mowa w art. 219g;

nie złożył wzoru podpisu pomimo osobistego stawiennictwa;

nie przedstawił ważnego dokumentu podróży lub innego dokumentu potwierdzającego tożsamość w przypadku, o którym mowa w art. 219a ust. 3, pomimo osobistego stawiennictwa, lub odpisu jednego z takich dokumentów w przypadku, o którym mowa w art. 219h ust. 4 pkt 1;

nie przedstawił aktualnego tytułu prawnego do zajmowania lokalu mieszkalnego, w którym będzie przebywał, pomimo osobistego stawiennictwa, lub odpisu takiego tytułu w przypadku, o którym mowa w art. 219h ust. 4 pkt 2.

Przepisu ust. 1:

pkt 1 nie stosuje się w przypadku, o którym mowa w art. 219h ust. 1;

pkt 2 nie stosuje się w przypadku, o którym mowa w art. 219b ust. 2;

pkt 3 nie stosuje się w przypadku, o którym mowa w art. 219b ust. 3.”;

w art. 222 ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia:

wzór formularza wniosku o udzielenie cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE;

szczegółowe wymogi techniczne dotyczące fotografii dołączanej do wniosku o udzielenie cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE;

szczegółowe wymogi dotyczące dołączania fotografii do wniosku o udzielenie cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE składanego w sposób, o którym mowa w art. 219c ust. 1;

wymogi dotyczące dołączania dokumentów w postaci dokumentów elektronicznych lub odwzorowań cyfrowych dokumentów w postaci papierowej, w tym dokumentów niezbędnych do potwierdzenia danych zawartych we wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE i okoliczności uzasadniających ubieganie się o udzielenie tego zezwolenia, dołączanych do wniosku o udzielenie cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE składanego w sposób, o którym mowa w art. 219c ust. 1;

sposób pobierania odcisków linii papilarnych w celu wydania karty pobytu;

sposób utrwalania danych umieszczanych w karcie pobytu i przekazywania ich do spersonalizowania karty pobytu;

wzór informacji o pobranych odciskach linii papilarnych cudzoziemca lub ich braku;

wzór formularza, na którym cudzoziemiec składa wzór podpisu.”;

po art. 222 dodaje się art. 222a–222g w brzmieniu: „Art. 222a. 1. Jeżeli wniosek o udzielenie cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE został złożony w czasie jego legalnego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i nie zawiera braków formalnych lub braki formalne zostały uzupełnione w terminie:

wojewoda wydaje cudzoziemcowi zaświadczenie potwierdzające złożenie wniosku o udzielenie mu zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE;

pobyt cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się za legalny od dnia złożenia wniosku do dnia, w którym decyzja w sprawie udzielenia mu zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE stanie się ostateczna.

Przepisu ust. 1 pkt 2 nie stosuje się w razie zawieszenia postępowania w sprawie udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE na wniosek strony.

Zaświadczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, zawiera:

imię (imiona), nazwisko, datę urodzenia oraz informację o płci i obywatelstwie cudzoziemca;

serię i numer dokumentu podróży cudzoziemca lub innego dokumentu potwierdzającego tożsamość w przypadku, o którym mowa w art. 219a ust. 3;

informację, że wniosek o udzielenie cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE został złożony, oraz datę złożenia wniosku;

treść ust. 1 pkt 2 i ust. 2;

nazwę organu wydającego zaświadczenie;

miejsce i datę wydania zaświadczenia;

numer zaświadczenia;

podpis pracownika działającego w imieniu wojewody z podaniem imienia i nazwiska;

kod QR.

Zaświadczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, jest opatrywane kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną Szefa Urzędu.

Za wydanie zaświadczenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, nie pobiera się opłaty skarbowej.

Zaświadczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, doręcza się za pośrednictwem MOS.

Zaświadczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, może zostać również przekazane cudzoziemcowi podczas jego osobistego stawiennictwa, o którym mowa w art. 219e ust. 1.

Do zaświadczenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, nie stosuje się przepisów działu VII Kodeksu postępowania administracyjnego.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór zaświadczenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, uwzględniając dane i informacje, o których mowa w ust. 3, oraz konieczność zapewnienia czytelności zaświadczenia.

Przed wydaniem decyzji o udzieleniu cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE wojewoda zasięga informacji, czy wjazd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i pobyt na tym terytorium stanowią zagrożenie dla obronności lub bezpieczeństwa państwa lub ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego.

Informacji, o której mowa w ust. 1, zasięga się na wniosek, który składa się do:

komendanta oddziału Straży Granicznej;

komendanta wojewódzkiego Policji;

Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego.

Wniosek, o którym mowa w ust. 2, w szczególnie uzasadnionych przypadkach można złożyć również do innych organów niż te, o których mowa w ust. 2.

Komendanci, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 2, Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego lub organy, o których mowa w ust. 3, przekazują informację, o której mowa w ust. 1, w terminie 30 dni od dnia otrzymania wniosku.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach termin 30-dniowy może być przedłużony do 60 dni.

Organ obowiązany do przekazania informacji zawiadamia wojewodę o przedłużeniu terminu, o którym mowa w ust. 5.

Wymiana informacji między wojewodą a organami, o których mowa w ust. 2, może odbywać się za pomocą środków komunikacji elektronicznej.

Jeżeli organy, o których mowa w ust. 2 i 3, nie przekażą informacji w terminach, o których mowa w ust. 4 lub 5, uznaje się, że wymóg uzyskania informacji został spełniony.

Jeżeli Szef Urzędu w drugiej instancji zamierza udzielić cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE, a wojewoda nie zwrócił się z wnioskiem, o którym mowa w ust. 2, Szef Urzędu występuje z tym wnioskiem do organów, o których mowa w ust. 2 lub 3. Przepisy ust. 4–8 stosuje się odpowiednio.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do cudzoziemca, który do dnia złożenia wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE nie ukończył 13. roku życia.

W postępowaniu w sprawie udzielenia albo cofnięcia zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE stroną postępowania jest wyłącznie cudzoziemiec, o którym mowa odpowiednio w art. 211 albo art. 215.

Decyzję w sprawie udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE wydaje się w terminie 6 miesięcy.

Termin, o którym mowa w ust. 1, biegnie od dnia, w którym nastąpiło ostatnie z następujących zdarzeń:

cudzoziemiec złożył wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE, który nie zawiera braków formalnych lub zostały one uzupełnione, lub

cudzoziemiec przedłożył dokumenty, o których mowa w art. 219f, lub upłynął bezskutecznie wyznaczony przez wojewodę termin, o którym mowa w art. 219f.

Postępowanie odwoławcze w sprawie udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE kończy się w terminie 90 dni.

Jeżeli odwołanie nie spełnia wymogów przewidzianych przepisami prawa, termin, o którym mowa w ust. 3, biegnie od dnia uzupełnienia braków.

Jeżeli właściwy organ innego państwa obszaru Schengen występuje o przeprowadzenie konsultacji, o których mowa w art. 28 lub art. 29 rozporządzenia nr 2018/1861, wojewoda, który udzielił cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE, a w przypadku gdy zezwolenia udzielił Szef Urzędu w drugiej instancji – wojewoda, który orzekał w sprawie w pierwszej instancji, ustala, czy zachodzą przesłanki cofnięcia cudzoziemcowi tego zezwolenia, biorąc pod uwagę powody leżące u podstaw decyzji państwa obszaru Schengen zamierzającego dokonać wpisu lub które dokonało wpisu do Systemu Informacyjnego Schengen, oraz uwzględniając zagrożenia, o których mowa w art. 28 lit. d lub art. 29 lit. d rozporządzenia nr 2018/1861, jakie może powodować obecność danego cudzoziemca na terytorium państw obszaru Schengen.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, wojewoda przekazuje Komendantowi Głównemu Policji informację o wydaniu cudzoziemcowi decyzji o cofnięciu zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE lub o braku podstaw do jego cofnięcia w terminie 10 dni od dnia otrzymania wystąpienia o przeprowadzenie konsultacji, o których mowa w art. 28 lub art. 29 rozporządzenia nr 2018/1861.

Jeżeli nie jest możliwe zachowanie terminu, o którym mowa w ust. 2, wojewoda występuje przed jego upływem, za pośrednictwem Komendanta Głównego Policji, do właściwego organu innego państwa obszaru Schengen z wnioskiem o przedłużenie terminu, nie więcej jednak niż o 12 dni. Wniosek zawiera uzasadnienie. W takim przypadku wojewoda przekazuje Komendantowi Głównemu Policji informację, o której mowa w ust. 2, w terminie 2 dni przed upływem terminu określonego we wniosku.

Komendant Główny Policji przekazuje właściwemu organowi innego państwa obszaru Schengen otrzymaną od wojewody informację, o której mowa w ust. 2, w terminie 14 dni od dnia wystąpienia o przeprowadzenie konsultacji, o których mowa w art. 28 lub art. 29 rozporządzenia nr 2018/1861, a w przypadku przedłużenia tego terminu – w terminie przedłużonym.

Jeżeli dane cudzoziemca zostały umieszczone w Systemie Informacyjnym Schengen do celów, o których mowa w art. 3 ust. 1 rozporządzenia nr 2018/1860, wojewoda lub Szef Urzędu w drugiej instancji, za pośrednictwem Komendanta Głównego Policji:

zwraca się do właściwego organu państwa obszaru Schengen, które umieściło dane, o przeprowadzenie konsultacji, o których mowa w art. 9 ust. 1 rozporządzenia nr 2018/1860, w przypadku gdy dane zostały umieszczone w związku z decyzją właściwego organu tego państwa obszaru Schengen, której towarzyszy zakaz ponownego wjazdu;

informuje właściwy organ państwa obszaru Schengen, które umieściło dane, o decyzji wydanej w sprawie udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE, w przypadku gdy dane zostały umieszczone w związku z decyzją właściwego organu tego państwa obszaru Schengen, której towarzyszy zakaz ponownego wjazdu;

informuje właściwy organ państwa obszaru Schengen, które umieściło dane, o zamiarze udzielenia zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE lub o jego udzieleniu, w przypadku gdy dane zostały umieszczone w związku z decyzją właściwego organu tego państwa obszaru Schengen, której nie towarzyszy zakaz ponownego wjazdu.

Jeżeli właściwy organ innego państwa obszaru Schengen występuje o przeprowadzenie konsultacji, o których mowa w art. 10 lub art. 11 rozporządzenia nr 2018/1860, a cudzoziemiec posiada zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego UE, wojewoda, który udzielił tego zezwolenia, a w przypadku gdy zezwolenia udzielił Szef Urzędu w drugiej instancji – wojewoda, który orzekał w sprawie w pierwszej instancji, ustala, czy zachodzą przesłanki cofnięcia tego zezwolenia.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, wojewoda przekazuje Komendantowi Głównemu Policji informację o wydaniu cudzoziemcowi decyzji o cofnięciu zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE lub o braku podstaw do jego cofnięcia w terminie 10 dni od dnia otrzymania wystąpienia o przeprowadzenie konsultacji, o których mowa w art. 10 lub art. 11 rozporządzenia nr 2018/1860.

Jeżeli nie jest możliwe zachowanie terminu, o którym mowa w ust. 2, wojewoda występuje przed jego upływem, za pośrednictwem Komendanta Głównego Policji, do właściwego organu innego państwa obszaru Schengen z wnioskiem o przedłużenie terminu, nie więcej jednak niż o 12 dni. Wniosek zawiera uzasadnienie. W takim przypadku wojewoda przekazuje Komendantowi Głównemu Policji informację, o której mowa w ust. 2, w terminie 2 dni przed upływem terminu określonego we wniosku.

Komendant Główny Policji przekazuje właściwemu organowi innego państwa obszaru Schengen otrzymaną od wojewody informację, o której mowa w ust. 2, w terminie 14 dni od dnia wystąpienia o przeprowadzenie konsultacji, o których mowa w art. 10 lub art. 11 rozporządzenia nr 2018/1860, a w przypadku przedłużenia tego terminu – w terminie przedłużonym.”;

uchyla się art. 223;

po dziale VI dodaje się dział VIA w brzmieniu: „Dział VIA Moduł Obsługi Spraw

Szef Urzędu prowadzi w systemie teleinformatycznym MOS, który umożliwia w szczególności złożenie wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy oraz załączników do tego wniosku, wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt stały lub wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE w postaci elektronicznej z wykorzystaniem usługi online.

Szef Urzędu jest administratorem danych w MOS, w tym administratorem danych osobowych w rozumieniu art. 4 pkt 7 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz. Urz. UE L 119 z 04.05.2016, str. 1, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 2016/679”.

Szef Urzędu jako administrator danych w MOS w szczególności:

odpowiada za funkcjonowanie, utrzymanie i rozwój MOS;

zapewnia ochronę przed nieuprawnionym dostępem do MOS;

zapewnia integralność danych zgromadzonych w MOS;

przeciwdziała uszkodzeniom systemu teleinformatycznego, w którym jest prowadzony MOS;

określa zasady bezpieczeństwa przetwarzania danych, w tym danych osobowych;

zapewnia rozliczalność działań dokonywanych w MOS.

Szef Urzędu wydaje upoważnienia do przetwarzania danych osobowych w MOS dla osób realizujących w jego imieniu zadania w zakresie, o którym mowa w ust. 3, określając zakres przetwarzania danych dla każdej z tych osób.

Indywidualne konto w MOS może założyć:

cudzoziemiec;

rodzic małoletniego cudzoziemca – dla tego małoletniego cudzoziemca;

opiekun cudzoziemca – dla tego cudzoziemca;

kurator małoletniego cudzoziemca bez opieki – dla tego małoletniego cudzoziemca bez opieki.

Założenie indywidualnego konta w MOS i dostęp do konta wymaga uwierzytelnienia w sposób określony w art. 20a ust. 1 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne.

Zakładając indywidualne konto w MOS, osoby, o których mowa w ust. 1, podają swoje następujące dane:

identyfikator;

imię (imiona) i nazwisko;

datę urodzenia;

płeć;

obywatelstwo (obywatelstwa);

numer ewidencyjny Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności (PESEL);

adres poczty elektronicznej.

Wojewoda zapewnia cudzoziemcowi pomoc przy zakładaniu konta.

W przypadku nieprawidłowego działania systemu teleinformatycznego, o którym mowa w art. 225a ust. 1, powodującego brak możliwości złożenia wniosków, o których mowa w art. 225a ust. 1, w terminie określonym odpowiednio w art. 105 ust. 1, art. 202 ust. 1 lub art. 218a ust. 1 wniosek składa się najpóźniej w 3. dniu roboczym następującym po dniu, w którym usunięto nieprawidłowości. W takim przypadku wniosek uznaje się za złożony w pierwszym dniu nieprawidłowego działania systemu teleinformatycznego, o którym mowa w art. 225a ust. 1.

Szef Urzędu niezwłocznie informuje o usunięciu nieprawidłowości, o których mowa w ust. 1, na stronie internetowej urzędu obsługującego Szefa Urzędu.

W MOS przetwarza się do celów:

identyfikacji i uwierzytelniania posiadacza indywidualnego konta w MOS – dane, o których mowa w art. 225b ust. 3, oraz dane użyte do uwierzytelnienia, o którym mowa w art. 225b ust. 2;

złożenia wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy:

dane cudzoziemców lub informacje, o których mowa w art. 13 pkt 1–9, 11–14, 17, 17a, 19, 20–23, 27 i 28,

dane i informacje, o których mowa w art. 106 ust. 1 pkt 2–11, ust. 2 i 4–7;

złożenia wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt stały:

dane cudzoziemców lub informacje, o których mowa w art. 13 pkt 1–9, 11–15, 17, 17a, 19, 20–23, 27 i 28,

dane oraz informacje dotyczące małżonków cudzoziemców, o których mowa w art. 13 pkt 1–4, 7, 11 i 19,

dane i informacje, o których mowa w art. 203 ust. 1 pkt 3–7;

złożenia wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE:

dane cudzoziemców lub informacje, o których mowa w art. 13 pkt 1–9, 11–15, 17, 17a, 19, 20–23, 27 i 28,

dane i informacje, o których mowa w art. 219 ust. 1 pkt 2–10.

Szef Urzędu prowadzi Bazę Wstępną MOS w systemie teleinformatycznym, o którym mowa w art. 449 ust. 1.

Po podpisaniu i wysłaniu wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy, wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt stały lub wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE przez cudzoziemca albo osobę, która w imieniu cudzoziemca złożyła wniosek odpowiednio na podstawie art. 105 ust. 2, art. 202 ust. 2 lub art. 218a ust. 2, wniosek jest przekazywany do Bazy Wstępnej MOS w celu sprawdzenia przez wojewodę, czy dane zawarte we wniosku są poprawne i czy wniosek nie zawiera braków formalnych.

Szef Urzędu i wojewodowie są, w rozumieniu art. 26 ust. 1 rozporządzenia nr 2016/679, współadministratorami danych w Bazie Wstępnej MOS, w tym współadministratorami danych osobowych przetwarzanych w celu złożenia wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy oraz załączników do tego wniosku, wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt stały lub wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE w postaci elektronicznej z wykorzystaniem usługi online.

Szef Urzędu odpowiada za funkcjonowanie, utrzymanie i rozwój Bazy Wstępnej MOS oraz podejmuje działania mające na celu:

zapewnienie ochrony przed nieuprawnionym dostępem do Bazy Wstępnej MOS;

zapewnienie integralności danych zgromadzonych w Bazie Wstępnej MOS;

zapewnienie dostępności do Bazy Wstępnej MOS dla podmiotów przetwarzających dane w tej Bazie;

przeciwdziałanie uszkodzeniom systemu teleinformatycznego, w którym jest prowadzona Baza Wstępna MOS;

określenie zasad bezpieczeństwa przetwarzania danych, w tym danych osobowych;

określenie zasad zgłaszania naruszenia danych osobowych;

zapewnienie rozliczalności działań dokonywanych w Bazie Wstępnej MOS;

zapewnienie poprawności danych przetwarzanych w Bazie Wstępnej MOS.

Wojewodowie podejmują, w zakresie swojej właściwości, działania, o których mowa w ust. 4 pkt 1, 2, 4, 6 i 8.

Szef Urzędu wydaje upoważnienia do przetwarzania danych osobowych w Bazie Wstępnej MOS dla osób realizujących w jego imieniu zadania w zakresie niezbędnym do realizacji działań, o których mowa w ust. 4, określając zakres przetwarzania danych dla każdej z tych osób.

Wojewoda wydaje upoważnienia do przetwarzania danych osobowych w Bazie Wstępnej MOS dla osób realizujących w jego imieniu zadania w zakresie niezbędnym do realizacji działań, o których mowa w ust. 4 pkt 1, 2, 4, 6 i 8, i w zakresie obsługi wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy oraz załączników do tego wniosku, wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt stały lub wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE w postaci elektronicznej z wykorzystaniem usługi online, określając zakres przetwarzania danych dla każdej z tych osób.

W Bazie Wstępnej MOS przetwarza się w przypadku:

złożenia wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy:

dane cudzoziemców lub informacje, o których mowa w art. 13 pkt 1–9, 11–14, 17, 17a, 19–23, 27 i 28,

dane i informacje, o których mowa w art. 106 ust. 1 pkt 2–11, ust. 2 i 4–7,

dane i informacje wynikające z dokumentów, o których mowa w art. 106d ust. 2,

metadane podpisów zaufanych, podpisów osobistych lub kwalifikowanych podpisów elektronicznych użytych do podpisania wniosku o udzielenie zezwolenia oraz do podpisania załączników, o których mowa w art. 106 ust. 2 i 4–7;

złożenia wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt stały:

dane cudzoziemców lub informacje, o których mowa w art. 13 pkt 1–9, 11–15, 17, 17a, 19, 20–23, 27 i 28,

dane oraz informacje dotyczące małżonków cudzoziemców, o których mowa w art. 13 pkt 1–4, 7, 11 i 19,

dane i informacje, o których mowa w art. 203 ust. 1 pkt 3–7,

dane i informacje wynikające z dokumentów, o których mowa w art. 203d ust. 2,

metadane podpisów zaufanych, podpisów osobistych lub kwalifikowanych podpisów elektronicznych użytych do podpisania wniosku o udzielenie zezwolenia;

złożenia wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE:

dane cudzoziemców lub informacje, o których mowa w art. 13 pkt 1–9, 11–15, 17, 17a, 19, 20–23, 27 i 28,

dane i informacje, o których mowa w art. 219 ust. 1 pkt 2–10,

dane i informacje wynikające z dokumentów, o których mowa w art. 219d ust. 2,

metadane podpisów zaufanych, podpisów osobistych lub kwalifikowanych podpisów elektronicznych użytych do podpisania wniosku o udzielenie zezwolenia.

Dane i informacje, o których mowa w art. 225d pkt 1, przechowuje się w MOS przez okres 12 lat od dnia przeprowadzenia przez posiadacza indywidualnego konta w MOS ostatniej operacji teleinformatycznej w MOS. Po upływie tego okresu indywidualne konto w MOS jest usuwane automatycznie.

Dane i informacje, o których mowa w art. 225d pkt 2–4 i art. 225f, przechowuje się w MOS i Bazie Wstępnej MOS:

do dnia wydania zaświadczenia potwierdzającego złożenie wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy, zezwolenia na pobyt stały lub zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE lub

do czasu pozostawienia wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy, zezwolenia na pobyt stały lub zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE bez rozpoznania, lub

do dnia wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy, zezwolenia na pobyt stały lub zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE, lub

do dnia wydania postanowienia o zwrocie wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy, zezwolenia na pobyt stały lub zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE – po czym są one przekazywane odpowiednio do rejestru, o którym mowa w art. 428 ust. 1 pkt 2 lit. d, e lub f.

W przypadku nieopatrzenia wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy, wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt stały lub wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem osobistym lub podpisem zaufanym przez cudzoziemca albo osobę, która w imieniu cudzoziemca składa wniosek, dane i informacje, o których mowa w art. 225d pkt 2–4, usuwa się z MOS po upływie 45 dni od dnia przeprowadzenia ostatniej operacji teleinformatycznej na wniosku w MOS.

Dane osobowe przetwarzane w MOS i Bazie Wstępnej MOS podlegają zabezpieczeniom zapobiegającym nadużyciom lub niezgodnemu z prawem dostępowi lub przekazywaniu, polegającym co najmniej na:

dopuszczeniu do przetwarzania danych osobowych wyłącznie osób posiadających pisemne upoważnienie wydane przez administratora danych – w przypadku MOS albo współadministratora danych – w przypadku Bazy Wstępnej MOS;

pisemnym zobowiązaniu się osób upoważnionych do przetwarzania danych osobowych do zachowania ich w poufności.”;

w art. 226 w pkt 5 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 6 w brzmieniu: „6) europejski dokument podróży do celów powrotu nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich, o którym mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1953 z dnia 26 października 2016 r. w sprawie ustanowienia europejskiego dokumentu podróży do celów powrotu nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich oraz uchylającym zalecenie Rady z dnia 30 listopada 1994 r. (Dz. Urz. UE L 311 z 17.11.2016, str. 13), zwany dalej „europejskim dokumentem podróży do celów powrotu”.”;

w art. 227 wyrazy „art. 226” zastępuje się wyrazami „art. 226 pkt 1–5”;

w art. 228:

we wprowadzeniu do wyliczenia i w pkt 1 w lit. a wyrazy „art. 226” zastępuje się wyrazami „art. 226 pkt 1–5”,

pkt 2 otrzymuje brzmienie: „2) osobie, która z powodu choroby lub niepełnosprawności potwierdzonych zaświadczeniem lekarskim wystawionym nie wcześniej niż na 3 miesiące przed złożeniem wniosku o wydanie lub wymianę dokumentu, o którym mowa w art. 226 pkt 1–5, przez właściwego lekarza specjalistę mającego prawo wykonywania zawodu lekarza w rozumieniu ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty nie może złożyć podpisu samodzielnie.”;

w art. 229:

w ust. 1 wyrazy „art. 226” zastępuje się wyrazami „art. 226 pkt 1–5”,

ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. Pierwszą kartę pobytu i europejski dokument podróży do celów powrotu wydaje się z urzędu.”;

w art. 231 w ust. 1 we wprowadzeniu do wyliczenia, w art. 235 w ust. 1 i 2 oraz w art. 237 w ust. 1 we wprowadzeniu do wyliczenia i w pkt 3 wyrazy „art. 226” zastępuje się wyrazami „art. 226 pkt 1–5”;

w art. 244 ust. 3 otrzymuje brzmienie: „3. W karcie pobytu nie umieszcza się odcisków linii papilarnych, jeżeli jest wydawana cudzoziemcowi:

od którego pobranie odcisków linii papilarnych jest fizycznie niemożliwe, lub

będącemu osobą małoletnią, która nie ukończyła 6. roku życia do dnia złożenia wniosku o:

wydanie lub wymianę karty pobytu,

udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy, zezwolenia na pobyt stały lub zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE – w przypadku wydawania z urzędu pierwszej karty pobytu;

w stosunku do którego odstąpiono od wezwania do osobistego stawiennictwa na podstawie art. 106h ust. 1, art. 203h ust. 1 lub art. 219h ust. 1.”;

w art. 246 dodaje się ust. 3 w brzmieniu: „3. W przypadku gdy pobranie od cudzoziemca odcisków linii papilarnych jest fizycznie niemożliwe, odcisków tych nie pobiera się.”;

w art. 248:

ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie: „1. Cudzoziemiec odbiera kartę pobytu osobiście, chyba że w stosunku do tego cudzoziemca odstąpiono od wezwania do osobistego stawiennictwa na podstawie art. 106h ust. 1, art. 203h ust. 1 lub art. 219h ust. 1.

W przypadku gdy karta pobytu została wydana cudzoziemcowi będącemu osobą małoletnią, która nie ukończyła 13. roku życia do dnia jej odbioru, albo osobą ubezwłasnowolnioną całkowicie, odbioru karty pobytu dokonuje odpowiednio rodzic, opiekun albo kurator, po okazaniu ważnego dokumentu potwierdzającego jego tożsamość.”,

po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu: „2a. Odbiór karty pobytu wydanej cudzoziemcowi będącemu:

osobą małoletnią, która ukończyła 6. rok życia do dnia złożenia wniosku o:

wydanie lub wymianę karty pobytu,

udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy, zezwolenia na pobyt stały lub zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE – w przypadku wydawania z urzędu pierwszej karty pobytu,

osobą ubezwłasnowolnioną całkowicie – wymaga obecności tej osoby.”,

dodaje się ust. 4 i 5 w brzmieniu: „4. Cudzoziemiec, odbierając kartę pobytu, okazuje ważny dokument podróży.

W szczególnie uzasadnionym przypadku, gdy cudzoziemiec nie posiada ważnego dokumentu podróży ani nie ma możliwości jego uzyskania, może okazać inny dokument potwierdzający tożsamość.”;

w art. 279 wyrazy „art. 248” zastępuje się wyrazami „art. 248 ust. 1–3”;

po art. 281 dodaje się art. 281a–281c w brzmieniu: „Art. 281a. 1. Cudzoziemcowi, który został zobowiązany do powrotu lub podlega przekazaniu do państwa trzeciego na podstawie umowy międzynarodowej o przekazywaniu i przyjmowaniu osób i nie posiada własnego dokumentu podróży, może być wydany europejski dokument podróży do celów powrotu.

Europejski dokument podróży do celów powrotu uprawnia cudzoziemca, o którym mowa w ust. 1, do wyjazdu z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Europejski dokument podróży do celów powrotu wydaje Komendant Główny Straży Granicznej, komendant oddziału Straży Granicznej albo komendant placówki Straży Granicznej.

W europejskim dokumencie podróży do celów powrotu nie zamieszcza się podpisu posiadacza.

W sprawach wydawania europejskiego dokumentu podróży do celów powrotu nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego.

Europejski dokument podróży do celów powrotu unieważnia się w przypadku:

wydania go osobie nieuprawnionej;

zamieszczenia w nim nieprawdziwych danych;

jego utraty lub zniszczenia.

Europejski dokument podróży do celów powrotu unieważnia organ, który wydał ten dokument, przez wprowadzenie do rejestru, o którym mowa w art. 428 ust. 1 pkt 2 lit. ia, informacji o dacie i przyczynie unieważnienia tego dokumentu.

Unieważniony europejski dokument podróży do celów powrotu podlega zniszczeniu, jeśli jest on w posiadaniu organu, który unieważnił ten dokument.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór europejskiego dokumentu podróży do celów powrotu, uwzględniając w szczególności dane i informacje, o których mowa w art. 3 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1953 z dnia 26 października 2016 r. w sprawie ustanowienia europejskiego dokumentu podróży do celów powrotu nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich oraz uchylającego zalecenie Rady z dnia 30 listopada 1994 r., oraz konieczność zapewnienia czytelności i kompletności wzoru tego dokumentu.”;

w art. 282 wyrazy „art. 248 ust. 1 i 2” zastępuje się wyrazami „art. 248 ust. 1–2a”;

w art. 299 w ust. 2 i w art. 300 w ust. 1 wyrazy „rozporządzeniem Rady (WE) nr 539/2001 z dnia 15 marca 2001 r. wymieniającym państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu” zastępuje się wyrazami „rozporządzeniem 2018/1806”;

w art. 302 w ust. 1 w pkt 8 skreśla się wyrazy „jeżeli cudzoziemiec przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach ruchu bezwizowego lub na podstawie wizy Schengen, z wyłączeniem wizy upoważniającej tylko do wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i pobytu na tym terytorium,”;

w art. 303 w ust. 1 po pkt 5 dodaje się pkt 5a w brzmieniu: „5a) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i została wobec niego wydana decyzja nakazująca powrót przez organ innego państwa stosującego dyrektywę 2008/115/WE, a pobyt ten jest związany z wykonaniem tej decyzji i nie zachodzi przesłanka, o której mowa w art. 302 ust. 1 pkt 9, chyba że cudzoziemiec nie zastosował się niezwłocznie do treści pouczenia, o którym mowa w art. 314a ust. 1, lub”;

po art. 314 dodaje się art. 314a w brzmieniu: „Art. 314a. 1. Organ właściwy do wydania decyzji o zobowiązaniu cudzoziemca do powrotu, w przypadkach, o których mowa w art. 302 ust. 1 pkt 1–8 i 10–16, poucza cudzoziemca, o którym mowa w art. 303 ust. 1 pkt 5a, o obowiązku niezwłocznego wyjazdu do państwa, do którego cudzoziemiec się udaje, wykonując decyzję nakazującą powrót wydaną przez organ państwa stosującego dyrektywę 2008/115/WE.

Organ właściwy do wydania decyzji o zobowiązaniu cudzoziemca do powrotu odnotowuje dokonanie pouczenia, o którym mowa w ust. 1, w rejestrze, o którym mowa w art. 428 ust. 1 pkt 6a.

Pouczenie, o którym mowa w ust. 1, następuje w formie pisemnej w języku zrozumiałym dla cudzoziemca.”;

w art. 334a ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. Do doręczania pism w sprawach udzielenia pomocy w dobrowolnym powrocie stosuje się art. 322. Doręczenie może nastąpić również na wskazany przez wnioskodawcę adres poczty elektronicznej. W takim przypadku za datę doręczenia pisma przyjmuje się dzień, w którym organ wysłał pismo za pośrednictwem poczty elektronicznej na wskazany we wniosku adres poczty elektronicznej.”;

w art. 397 w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie: „2) Straż Graniczna – występuje do sądu właściwego ze względu na miejsce aktualnego pobytu małoletniego cudzoziemca z wnioskiem o umieszczenie go w placówce opiekuńczo-wychowawczej lub w strzeżonym ośrodku.”;

w art. 428:

w ust. 1:

w pkt 2 po lit. i dodaje się lit. ia w brzmieniu: „ia) wydania europejskich dokumentów podróży do celów powrotu,”,

po pkt 6 dodaje się pkt 6a w brzmieniu: „6a) rejestr pouczeń udzielonych cudzoziemcom, którym została wydana decyzja nakazująca powrót przez organ innego państwa stosującego dyrektywę 2008/115/WE, o obowiązku niezwłocznego wyjazdu do państwa, do którego cudzoziemiec się udaje, wykonując decyzję nakazującą powrót wydaną przez organ państwa stosującego dyrektywę 2008/115/WE;”,

w ust. 2 wyrazy „ust. 1 pkt 1 lit. b, pkt 2 lit. l i pkt 6” zastępuje się wyrazami „ust. 1 pkt 1 lit. b, pkt 2 lit. l oraz pkt 6 i 6a”;

w art. 429 w ust. 1:

po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu: „3a) komendant oddziału Straży Granicznej, komendant placówki Straży Granicznej i Komendant Główny Straży Granicznej, każdy w zakresie swojej właściwości – w przypadku rejestru, o którym mowa w art. 428 ust. 1 pkt 2 lit. ia;”,

w pkt 4 wyrazy „rejestru, o którym mowa w art. 428 ust. 1 pkt 6” zastępuje się wyrazami „rejestrów, o których mowa w art. 428 ust. 1 pkt 6 i 6a”;

w art. 430:

w ust. 2 po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu: „3a) w rejestrze, o którym mowa w art. 428 ust. 1 pkt 2 lit. ia:

informacje o wydanym cudzoziemcowi europejskim dokumencie podróży do celów powrotu oraz o jego unieważnieniu,

dane cudzoziemca zawarte w europejskim dokumencie podróży do celów powrotu;”,

po ust. 8 dodaje się ust. 8a w brzmieniu: „8a. W rejestrze, o którym mowa w art. 428 ust. 1 pkt 6a, przechowuje się dane cudzoziemców, którym została wydana decyzja nakazująca powrót przez organ innego państwa stosującego dyrektywę 2008/115/WE, o obowiązku niezwłocznego wyjazdu do państwa, do którego cudzoziemiec się udaje, wykonując decyzję nakazującą powrót wydaną przez organ państwa stosującego dyrektywę 2008/115/WE.”;

w art. 449 w ust. 2 w pkt 1 wyrazy „art. 428 ust. 1 pkt 1 lit. a, pkt 2 lit. a–k oraz m–o, a także pkt 3 i 6” zastępuje się wyrazami „art. 428 ust. 1 pkt 1 lit. a, pkt 2 lit. a–i, j, k oraz m–o, a także pkt 3, 6 i 6a”;

w art. 464 po wyrazach „tymczasowy polski dokument podróży dla cudzoziemca,” dodaje się wyrazy „europejski dokument podróży dla celów powrotu,”.

W ustawie z dnia 9 listopada 2000 r. o repatriacji (Dz. U. z 2022 r. poz. 1105 oraz z 2025 r. poz. 620 i 921) w art. 12d:

po ust. 3 dodaje się ust. 3a i 3b w brzmieniu: „3a. Wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt stały małżonkowi, o którym mowa w ust. 1, oraz małoletniemu dziecku, o którym mowa w ust. 2, składa się w postaci papierowej na formularzu zawierającym:

dane wnioskodawcy oraz informacje, o których mowa w art. 13 pkt 1–9, 11–15, 17, 17a, 19–23, 27 i 28 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (Dz. U. z 2025 r. poz. 1079 i 1794);

dane repatrianta oraz informacje, o których mowa w art. 13 pkt 1–4, 7, 11, 19 i 19a ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach;

dane rodzica małoletniego dziecka współmałżonka repatrianta oraz informacje, o których mowa w art. 13 pkt 1, 2, 4, 7 i 11 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach;

informacje o podróżach i pobytach zagranicznych wnioskodawcy w okresie ostatnich 5 lat przed dniem złożenia wniosku;

informacje o zatrzymaniu wnioskodawcy, umieszczeniu go w strzeżonym ośrodku lub w areszcie dla cudzoziemców, zakazie opuszczania przez niego kraju, odbywaniu kary pozbawienia wolności lub jego tymczasowym aresztowaniu;

informację o zobowiązaniach podatkowych wnioskodawcy wobec Skarbu Państwa;

oświadczenie o prawdziwości danych zawartych we wniosku.

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 3a pkt 7, składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia. Składający oświadczenie zawiera w nim klauzulę następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”;

ust. 6 otrzymuje brzmienie: „6. Do udzielania zezwolenia na pobyt stały oraz do kart pobytu stosuje się odpowiednio przepisy działu VI oraz VII ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach.”;

dodaje się ust. 7 i 8 w brzmieniu: „7. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór formularza wniosku o udzielenie małżonkowi, o którym mowa w ust. 1, oraz małoletniemu dziecku, o którym mowa w ust. 2, zezwolenia na pobyt stały.

W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 7, minister właściwy do spraw wewnętrznych uwzględni potrzebę zapewnienia sprawności postępowania w sprawie udzielenia małżonkowi, o którym mowa w ust. 1, oraz małoletniemu dziecku, o którym mowa w ust. 2, zezwolenia na pobyt stały oraz konieczność zapewnienia czytelności formularza.”.

W ustawie z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2025 r. poz. 223, 389, 619 i 621) wprowadza się następujące zmiany:

w art. 8:

pkt 12 otrzymuje brzmienie: „12) obywatelstwo (obywatelstwa);”,

w pkt 27 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 28–34 w brzmieniu: „28) adres w kraju pochodzenia;

adres w kraju poprzedniego zamieszkania;

dane dotyczące dokumentu podróży:

seria i numer,

data wydania i data upływu ważności,

nazwa i kraj organu wydającego,

liczba osób wpisanych do dokumentu podróży;

dane dotyczące dokumentu tożsamości lub innego dokumentu potwierdzającego tożsamość:

seria i numer,

data wydania i data upływu ważności,

nazwa i kraj organu wydającego;

numer rachunku płatniczego;

numer telefonu;

adres poczty elektronicznej.”;

w art. 26 w ust. 3:

w pkt 1 wyrazy „art. 8 pkt 1–9, 11, 12–14, 16, 19 i 20” zastępuje się wyrazami „art. 8 pkt 1–9, 11, 12–14, 16, 19, 20, 28 i 29”,

w pkt 4 wyrazy „art. 8 pkt 1–3, 5–9, 11, 12–14 i 16” zastępuje się wyrazami „art. 8 pkt 1–3, 5–9, 11, 12–14, 16, 28 i 29”;

w art. 27 ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. Wyrażenie zgody, o której mowa w ust. 1, jest równoznaczne z udzieleniem wnioskodawcy pełnomocnictwa do działania w imieniu małżonka i dzieci tego małżonka, w tym do działania w postępowaniach dotyczących pomocy dla cudzoziemców ubiegających się o udzielenie ochrony międzynarodowej.”;

w art. 30 ust. 6 otrzymuje brzmienie: „6. W przypadku gdy osoba, której dotyczy wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej, odmówi poddania się badaniom lekarskim lub zabiegom sanitarnym, organ Straży Granicznej, który przyjął wniosek, zawiadamia o tym państwowego inspektora sanitarnego właściwego ze względu na miejsce złożenia tego wniosku oraz Szefa Urzędu.”;

użyte w art. 54 w ust. 2–5, w różnym przypadku, wyrazy „osoba upoważniona przez Szefa Urzędu” zastępuje się użytymi w odpowiednim przypadku wyrazami „pracownik urzędu obsługującego Szefa Urzędu”;

w art. 61:

w ust. 1 w pkt 3 lit. a otrzymuje brzmienie: „a) ustanowienie kuratora do reprezentowania go w postępowaniu w sprawie udzielenia ochrony międzynarodowej, przekazania do innego państwa członkowskiego na podstawie rozporządzenia 604/2013, udzielenia pomocy socjalnej oraz udzielenia pomocy w dobrowolnym powrocie do kraju pochodzenia, a także złożenia wniosku o udzielenie pomocy mającej na celu wspieranie procesu jego integracji, o którym mowa w art. 91 ust. 3 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2025 r. poz. 1214 i 1302), oraz reprezentowania go w postępowaniu przed sądem administracyjnym w tych sprawach,”,

po ust. 1b dodaje się ust. 1c w brzmieniu: „1c. Przepisu ust. 1 pkt 3 lit. b nie stosuje się, jeżeli został złożony wniosek o umieszczenie małoletniego bez opieki w strzeżonym ośrodku i sąd postanowił o umieszczeniu tego małoletniego w strzeżonym ośrodku.”,

ust. 8 otrzymuje brzmienie: „8. W przypadku gdy w toku postępowania w sprawie udzielenia ochrony międzynarodowej wyjdzie na jaw, że wnioskodawcą jest małoletni bez opieki, z wnioskami, o których mowa w ust. 1 pkt 3, występuje Szef Urzędu.”;

w art. 62:

ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. Małoletni bez opieki przebywa w rodzinie zastępczej zawodowej pełniącej funkcję pogotowia rodzinnego lub placówce opiekuńczo-wychowawczej typu interwencyjnego do czasu wydania przez sąd opiekuńczy orzeczenia w sprawie wniosku, o którym mowa w art. 61 ust. 1 pkt 3 lit. b.”,

dodaje się ust. 3 w brzmieniu: „3. Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się, jeżeli został złożony wniosek o umieszczenie małoletniego bez opieki w strzeżonym ośrodku, chyba że sąd odmówi umieszczenia tego małoletniego w strzeżonym ośrodku.”;

w art. 70:

ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do cudzoziemca, który:

uzyskał status uchodźcy;

korzysta z ochrony uzupełniającej;

przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie zgody na pobyt ze względów humanitarnych lub zgody na pobyt tolerowany;

przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie zezwolenia na pobyt czasowy, zezwolenia na pobyt stały lub zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej;

przebywa w placówce opiekuńczo-wychowawczej;

przebywa w strzeżonym ośrodku lub areszcie dla cudzoziemców;

jest tymczasowo aresztowany lub odbywa karę pozbawienia wolności.”,

po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu: „3a. Pomoc socjalna i opieka medyczna nie przysługują za okres, kiedy cudzoziemiec przebywa poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej.”;

w art. 71:

w ust. 1 w pkt 1 lit. f otrzymuje brzmienie: „f) naukę języka polskiego i podstawowe materiały niezbędne do nauki tego języka w sposób zorganizowany przez Szefa Urzędu,”,

w ust. 4:

pkt 1 otrzymuje brzmienie: „1) pomoc w formie nauki języka polskiego i podstawowych materiałów niezbędnych do nauki tego języka w sposób zorganizowany przez Szefa Urzędu;”,

w pkt 4 lit. b otrzymuje brzmienie: „b) w celu odbycia wizyty u lekarza lub terapeuty, leczenia, przeprowadzenia badań diagnostycznych lub poddania się szczepieniom ochronnym,”;

art. 72 otrzymuje brzmienie: „Art. 72. 1. Świadczenie pieniężne może przysługiwać, w przypadku gdy wymagają tego względy organizacyjne albo jest to niezbędne do:

zapewnienia cudzoziemcowi bezpieczeństwa, z uwzględnieniem szczególnej sytuacji samotnych kobiet;

ochrony porządku publicznego;

ochrony i utrzymania więzi rodzinnych;

przygotowania cudzoziemca do prowadzenia samodzielnego życia poza ośrodkiem po otrzymaniu decyzji o nadaniu statusu uchodźcy albo decyzji o odmowie nadania statusu uchodźcy, w której udzielono ochrony uzupełniającej.

Cudzoziemcowi, który:

rażąco narusza regulamin pobytu w ośrodku,

zachowuje się agresywnie wobec innych osób przebywających w ośrodku,

niszczy mienie na terenie ośrodka,

nie wyraża zgody na badania lekarskie lub niezbędne zabiegi sanitarne ciała lub odzieży,

nie poddaje się obowiązkowemu leczeniu, o którym mowa w art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi,

nie poddaje się nadzorowi epidemiologicznemu, badaniu klinicznemu, badaniom diagnostycznym lub profilaktycznemu stosowaniu leków, o których mowa w art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi – pomoc socjalna może być udzielona jedynie w postaci świadczenia pieniężnego.

Decyzję w sprawie udzielania świadczenia pieniężnego ze względów, o których mowa w ust. 1, wydaje, na wniosek cudzoziemca lub z urzędu, Szef Urzędu.

Decyzję w sprawie udzielania świadczenia pieniężnego ze względów, o których mowa w ust. 2, wydaje z urzędu Szef Urzędu i nadaje jej rygor natychmiastowej wykonalności.

Przepisu ust. 2 nie stosuje się w przypadku gdy cudzoziemiec jest osobą niepełnosprawną, osobą w podeszłym wieku, kobietą ciężarną lub osobą samotnie wychowującą dziecko.

Szef Urzędu stwierdza wygaśnięcie decyzji w sprawie udzielania świadczenia pieniężnego, w przypadku gdy:

ustały okoliczności, które uzasadniały jego udzielanie;

istnieją okoliczności, o których mowa w art. 70 ust. 2 pkt 4–7;

cudzoziemiec mimo otrzymywania świadczenia pieniężnego nadal przebywa w ośrodku;

cudzoziemiec nie odebrał należnego świadczenia pieniężnego przez 2 kolejne miesiące kalendarzowe lub pomimo pisemnego wezwania nie zgłosił się w wyznaczonym miejscu.

Szef Urzędu orzeka w decyzji stwierdzającej wygaśnięcie decyzji w sprawie udzielania świadczenia pieniężnego o przywróceniu pomocy udzielanej w ośrodku, gdy cudzoziemiec jest uprawniony do otrzymywania pomocy socjalnej.

Decyzji stwierdzającej wygaśnięcie decyzji w sprawie udzielania świadczenia pieniężnego nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.”;

w art. 74 dodaje się ust. 5 w brzmieniu: „5. Dziecku wnioskodawcy urodzonemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej opieka medyczna przysługuje od dnia urodzenia, jeżeli wnioskodawca złoży w jego imieniu wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej zgodnie z art. 25 ust. 2.”;

art. 77 otrzymuje brzmienie: „Art. 77. 1. W przypadku gdy cudzoziemiec korzystający z pomocy socjalnej w ośrodku przebywa poza tym ośrodkiem przez okres dłuższy niż 2 dni, udzielanie tej pomocy i opieki medycznej wstrzymuje się z mocy prawa do czasu jego powrotu.

Nie wstrzymuje się udzielania opieki medycznej, gdy cudzoziemiec wymaga pomocy w nagłych przypadkach, w podstawowym leczeniu chorób i w poważnych zaburzeniach psychicznych lub jest osobą, która wymaga szczególnego traktowania.

Przyznana pomoc socjalna w ośrodku i opieka medyczna wygasają z mocy prawa w chwili zaistnienia okoliczności, o których mowa w art. 70 ust. 2 pkt 4–7.”;

w art. 81:

ust. 3 otrzymuje brzmienie: „3. W przypadku gdy cudzoziemiec nie wyraża zgody na badania lekarskie lub niezbędne zabiegi sanitarne ciała i odzieży, Szef Urzędu zawiadamia o tym państwowego inspektora sanitarnego właściwego ze względu na miejsce położenia ośrodka.”,

uchyla się ust. 4;

w art. 84 po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu: „3a. Przepisy ust. 1–3 stosuje się także do:

nowo narodzonego dziecka wnioskodawcy, które zmarło przed ukończeniem 30. dnia życia, także gdy wobec dziecka nie zostało wszczęte postępowanie w sprawie udzielenia ochrony międzynarodowej – pod warunkiem przedstawienia odpisu skróconego lub zupełnego aktu zgonu;

dziecka wnioskodawcy, które urodziło się martwe – pod warunkiem przedstawienia odpisu skróconego aktu urodzenia z adnotacją o martwym urodzeniu lub odpisu zupełnego aktu urodzenia.”;

w art. 88a:

w ust. 3 pkt 3 otrzymuje brzmienie: „3) są osobami niepełnosprawnymi.”,

dodaje się ust. 4 w brzmieniu: „4. Do małoletniego bez opieki stosuje się art. 397 ust. 2–5 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach.”.

W ustawie z dnia 14 lipca 2006 r. o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej i członków ich rodzin (Dz. U. z 2025 r. poz. 1164) wprowadza się następujące zmiany:

w art. 2 po pkt 2 dodaje się pkt 2a w brzmieniu: „2a) kraj pochodzenia – państwo, którego obywatelem jest cudzoziemiec, a w przypadku cudzoziemca, którego obywatelstwa nie da się ustalić lub który nie posiada obywatelstwa żadnego państwa – państwo, w którym stale zamieszkuje;”;

w art. 8:

pkt 10 otrzymuje brzmienie: „10) obywatelstwo (obywatelstwa);”,

w pkt 14 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 15–18 w brzmieniu: „15) adres w kraju pochodzenia;

adres w kraju poprzedniego zamieszkania;

dane dotyczące dokumentu podróży:

seria i numer,

data wydania i data upływu ważności,

nazwa i kraj organu wydającego,

liczba osób wpisanych do dokumentu podróży;

dane dotyczące dokumentu potwierdzającego tożsamość:

seria i numer,

data wydania i data upływu ważności,

nazwa i kraj organu wydającego.”.

W ustawie z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności (Dz. U. z 2025 r. poz. 274, 1006, 1176, 1191, 1216 i 1301) wprowadza się następujące zmiany:

w art. 8 w pkt 24 po wyrazach „lub innego ważnego dokumentu potwierdzającego tożsamość i obywatelstwo” dodaje się wyrazy „albo innego ważnego dokumentu potwierdzającego tożsamość – w przypadku, o którym mowa w art. 10 ust. 8”;

w art. 10 dodaje się ust. 8 w brzmieniu: „8. W szczególnie uzasadnionym przypadku, gdy cudzoziemiec nie posiada ważnego dokumentu podróży ani nie ma możliwości jego uzyskania, podstawę rejestracji danych może stanowić inny dokument potwierdzający tożsamość.”;

w art. 23i po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu: „1a. W szczególnie uzasadnionym przypadku, gdy cudzoziemiec nie posiada ważnego dokumentu podróży lub innego dokumentu potwierdzającego tożsamość i obywatelstwo ani nie ma możliwości ich uzyskania, tożsamość wnioskodawcy będącego cudzoziemcem można potwierdzić na podstawie innego dokumentu potwierdzającego tożsamość.”;

w art. 23j w ust. 2 w pkt 2 w lit. b po wyrazach „lub innego dokumentu potwierdzającego tożsamość i obywatelstwo” dodaje się wyrazy „albo innego dokumentu potwierdzającego tożsamość – w przypadku, o którym mowa w art. 10 ust. 8,”;

w art. 43:

ust. 3 otrzymuje brzmienie: „3. Cudzoziemiec dokonujący zameldowania się na pobyt czasowy przedstawia wizę, a w przypadku gdy wjazd cudzoziemca nastąpił na podstawie umowy przewidującej zniesienie lub ograniczenie obowiązku posiadania wizy albo cudzoziemiec przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie art. 108 ust. 1 pkt 2, art. 206 ust. 1 pkt 2 lub art. 222a ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (Dz. U. z 2025 r. poz. 1079 i 1794) – dokument podróży, tymczasowe zaświadczenie tożsamości cudzoziemca, kartę pobytu, dokument „zgoda na pobyt tolerowany” albo zezwolenie na pobyt czasowy, zezwolenie na pobyt stały, zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej lub decyzję o nadaniu statusu uchodźcy w Rzeczypospolitej Polskiej, udzieleniu w Rzeczypospolitej Polskiej ochrony uzupełniającej, zgody na pobyt ze względów humanitarnych albo zgody na pobyt tolerowany.”,

dodaje się ust. 5 w brzmieniu: „5. W szczególnie uzasadnionym przypadku, gdy cudzoziemiec dokonujący zameldowania się na pobyt czasowy nie posiada ważnego dokumentu podróży ani nie ma możliwości jego uzyskania, może przedstawić inny dokument potwierdzający tożsamość.”.

W ustawie z dnia 6 marca 2018 r. o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2025 r. poz. 89, 619 i 621) w art. 4 w ust. 2 w pkt 5 wyrazy „na podstawie art. 108 ust. 1 pkt 2 lub art. 206 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach lub na podstawie umieszczonego w dokumencie podróży odcisku stempla, który potwierdza złożenie wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej” zastępuje się wyrazami „na podstawie art. 108 ust. 1 pkt 2, art. 206 ust. 1 pkt 2 lub art. 222a ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach”.

W ustawie z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2024 r. poz. 1571, z późn. zm.) w art. 343a w ust. 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie: „3) obywatelstwo (obywatelstwa);”.

W ustawie z dnia 12 marca 2022 r. o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa (Dz. U. z 2025 r. poz. 337, 620, 621 i 1301) wprowadza się następujące zmiany:

w art. 42:

w ust. 13 we wprowadzeniu do wyliczenia wyrazy „art. 99 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach” zastępuje się wyrazami „art. 99 ust. 1 pkt 4 i art. 131 pkt 8 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach”,

ust. 16 otrzymuje brzmienie: „16. W przypadku, o którym mowa w ust. 13, nie stosuje się przepisów art. 106a ust. 1, art. 106b ust. 1 w zakresie, w jakim przepis ten odwołuje się do pobierania odcisków linii papilarnych, i art. 106e ust. 1 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach. W uzasadnionych przypadkach wojewoda może w toku postępowania wezwać cudzoziemca do przedłożenia ważnego dokumentu podróży lub jego kopii lub do przedłożenia innego dokumentu stwierdzającego tożsamość, jeżeli zachodzi przypadek, o którym mowa w art. 106a ust. 2 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach. Obywatel Ukrainy składa wzór podpisu w celu umieszczenia go w karcie pobytu na formularzu określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 107 ust. 1 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach.”,

uchyla się ust. 17 i 18;

w art. 42f w ust. 3 pkt 1 otrzymuje brzmienie: „1) fotografię spełniającą wymagania określone w art. 15 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach oraz w przepisach wydanych na podstawie art. 285 ust. 1 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach – zgodnie ze szczegółowymi wymogami dotyczącymi dołączania fotografii do wniosku o udzielenie cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy określonymi w przepisach wydanych na podstawie art. 107 ust. 1 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach;”;

w art. 42g:

w ust. 2 pkt 1 otrzymuje brzmienie: „1) w rejestrze PESEL znajdują się następujące dane i informacje:

imię (imiona),

nazwisko,

data urodzenia,

płeć,

obywatelstwo,

seria, numer i data ważności ważnego dokumentu podróży obywatela Ukrainy;”,

ust. 4 otrzymuje brzmienie: „4. Minister właściwy do spraw informatyzacji, w celu umożliwienia złożenia przez obywatela Ukrainy wniosku o wydanie karty pobytu, o którym mowa w art. 42f ust. 1, w postaci elektronicznej z wykorzystaniem usługi online w systemie teleinformatycznym prowadzonym przez Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców, udostępnia wojewodzie oraz Szefowi Urzędu do Spraw Cudzoziemców z rejestru PESEL dane i informacje:

imię (imiona);

nazwisko;

datę urodzenia;

informację, czy dziecko urodziło się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

płeć;

numer PESEL;

obywatelstwo;

serię, numer i datę ważności ostatniego zarejestrowanego dokumentu podróży obywatela Ukrainy lub informację o braku takiego dokumentu;

informację o posiadaniu statusu UKR w dniu 4 czerwca 2025 r.;

informację o posiadaniu statusu UKR w dniu składania wniosku;

informację o posiadaniu statusu UKR przez nieprzerwany okres 365 dni;

numery PESEL rodziców małoletniego, jeżeli znajdują się w rejestrze PESEL;

informacje o osobie faktycznie sprawującej opiekę nad małoletnim, o których mowa w art. 4 ust. 4 pkt 18.”.

W ustawie z dnia 18 października 2024 r. o udziale Rzeczypospolitej Polskiej w Systemie Wjazdu/Wyjazdu (Dz. U. poz. 1688) wprowadza się następujące zmiany:

w tytule ustawy odnośnik nr 1 otrzymuje brzmienie: „ Niniejsza ustawa służy stosowaniu:

rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2226 z dnia 30 listopada 2017 r. ustanawiającego system wjazdu/wyjazdu (EES) w celu rejestrowania danych dotyczących wjazdu i wyjazdu obywateli państw trzecich przekraczających granice zewnętrzne państw członkowskich i danych dotyczących odmowy wjazdu w odniesieniu do takich obywateli oraz określającego warunki dostępu do EES na potrzeby ochrony porządku publicznego i zmieniającego konwencję wykonawczą do układu z Schengen i rozporządzenia (WE) nr 767/2008 i (UE) nr 1077/2011 (Dz. Urz. UE L 327 z 09.12.2017, str. 20, Dz. Urz. UE L 236 z 19.09.2018, str. 1, Dz. Urz. UE L 258 z 15.10.2018, str. 5, Dz. Urz. UE L 117 z 03.05.2019, str. 14, Dz. Urz. UE L 135 z 22.05.2019, str. 27, Dz. Urz. UE L 248 z 13.07.2021, str. 11, Dz. Urz. UE L 249 z 14.07.2021, str. 15, Dz. Urz. UE L 2023/2667 z 07.12.2023 oraz Dz. Urz. UE L 2024/1356 z 22.05.2024);

rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1240 z dnia 12 września 2018 r. ustanawiającego europejski system informacji o podróży oraz zezwoleń na podróż (ETIAS) i zmieniającego rozporządzenia (UE) nr 1077/2011, (UE) nr 515/2014, (UE) 2016/399, (UE) 2016/1624 i (UE) 2017/2226 (Dz. Urz. UE L 236 z 19.09.2018, str. 1, Dz. Urz. UE L 135 z 22.05.2019, str. 27, Dz. Urz. UE L 193 z 17.06.2020, str. 16, Dz. Urz. UE L 248 z 13.07.2021, str. 11, Dz. Urz. UE L 249 z 14.07.2021, str. 15, Dz. Urz. UE L 2024/1356 z 22.05.2024 oraz Dz. Urz. UE L 2024/1358 z 22.05.2024);

rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/816 z dnia 17 kwietnia 2019 r. ustanawiającego scentralizowany system służący do ustalania państw członkowskich posiadających informacje o wyrokach skazujących wydanych wobec obywateli państw trzecich i bezpaństwowców (ECRIS-TCN) na potrzeby uzupełnienia europejskiego systemu przekazywania informacji z rejestrów karnych oraz zmieniającego rozporządzenie (UE) 2018/1726 (Dz. Urz. UE L 135 z 22.05.2019, str. 1 i 85, Dz. Urz. UE L 248 z 13.07.2021, str. 1, Dz. Urz. UE L 249 z 14.07.2021, str. 7 oraz Dz. Urz. UE L 2024/1352 z 22.05.2024).”;

w art. 2 w pkt 12 skreśla się wyrazy „art. 2 oraz”;

w art. 3 w ust. 1 w pkt 14 wyrazy „danych ESS” zastępuje się wyrazami „danych EES”;

w art. 4 w ust. 3 skreśla się wyraz „EES”;

w art. 6 w ust. 3 wyrazy „infrastruktury granicznej” zastępuje się wyrazami „krajowej infrastruktury granicznej”;

w art. 7 w pkt 2 w lit. a wyrazy „komponentem centralnym EES” zastępuje się wyrazami „systemem centralnym EES”;

w art. 15 w ust. 5 wyrazy „art. 84 ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1781)” zastępuje się wyrazami „ust. 4”;

w art. 17:

po ust. 6 dodaje się ust. 6a w brzmieniu: „6a. Po nadaniu przez Komendanta Głównego Straży Granicznej upoważnienia, o którym mowa w ust. 1, upoważnienie to opatruje się jego numerem.”,

w ust. 7 pkt 3 otrzymuje brzmienie: „3) nazwę organu uprawnionego do przetwarzania danych EES;”.

W ustawie z dnia 20 marca 2025 r. o rynku pracy i służbach zatrudnienia (Dz. U. poz. 620 i 1746) w art. 1 w ust. 3 w pkt 5 wyrazy „na podstawie art. 108 ust. 1 pkt 2 lub art. 206 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach lub na podstawie umieszczonego w dokumencie podróży odcisku stempla, który potwierdza złożenie wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej” zastępuje się wyrazami „na podstawie art. 108 ust. 1 pkt 2, art. 206 ust. 1 pkt 2 lub art. 222a ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach”.

W ustawie z dnia 20 marca 2025 r. o warunkach dopuszczalności powierzania pracy cudzoziemcom na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. poz. 621) w art. 3:

w ust. 1 pkt 18 otrzymuje brzmienie: „18) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie art. 108 ust. 1 pkt 2, art. 206 ust. 1 pkt 2 lub art. 222a ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach, jeżeli bezpośrednio przed złożeniem wniosku spełniał warunki, o których mowa w pkt 14–17.”;

w ust. 3 pkt 2 otrzymuje brzmienie: „2) na podstawie art. 108 ust. 1 pkt 2, art. 206 ust. 1 pkt 2 lub art. 222a ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach, jeżeli bezpośrednio przed złożeniem wniosku był uprawniony do wykonywania pracy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, lub”.

Do postępowań w sprawach uregulowanych w ustawach zmienianych niniejszą ustawą wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie art. 1 pkt 3–5, 8–41, 44 lit. b, pkt 47–49, 50 i 52, art. 2, art. 5–7, art. 8 pkt 1 lit. b oraz c, art. 10, art. 11, art. 13, art. 14 oraz art. 18 ust. 1 i 2 stosuje się przepisy dotychczasowe.

W przypadku gdy postępowanie w sprawie wydania wizy krajowej w celu, o którym mowa w art. 60 ust. 1 pkt 9 ustawy zmienianej w art. 1, z adnotacją „student”, albo w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy, o którym mowa w art. 144 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, nie zostało zakończone do dnia wejścia w życie art. 1 pkt 8, 23 i 24, jednostka prowadząca studia wydaje zaświadczenie, o którym mowa w art. 144 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy zmienianej w art. 1, i wykonuje obowiązki, o których mowa w art. 148a ust. 1a tej ustawy.

W przypadku gdy postępowanie w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej zostało wszczęte przed dniem wejścia w życie art. 1 pkt 39 i cudzoziemiec, który ubiega się o udzielenie tego zezwolenia, posiada w swoim dokumencie podróży odcisk stempla, który potwierdza złożenie wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej, przepisy art. 43 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 5 w zakresie dotyczącym odcisku stempla, który potwierdza złożenie wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej, art. 4 ust. 2 pkt 5 ustawy zmienianej w art. 6, art. 1 ust. 3 pkt 5 ustawy zmienianej w art. 10 oraz art. 3 ust. 1 pkt 18 i ust. 3 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 11 stosuje się w brzmieniu dotychczasowym.

W przypadku gdy przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców zapewniał cudzoziemcowi pomoc socjalną i opiekę medyczną na podstawie przepisów ustawy zmienianej w art. 3, do kontynuacji zapewnienia temu cudzoziemcowi tej pomocy i tej opieki stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 3, w brzmieniu dotychczasowym.

Jeżeli obywatel Ukrainy przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy złożył wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy, o którym mowa w art. 42 ust. 13 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 8, i przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy nie zostało wydane ostateczne postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy lub ostateczna decyzja o umorzeniu postępowania w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy, nie stosuje się przepisu art. 131 pkt 8 ustawy zmienianej w art. 1 w zakresie, w jakim przepis ten odwołuje się do udzielenia ochrony czasowej.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych ogłosi w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” komunikat określający dzień wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających stosowanie przepisów:

art. 3 pkt 2a, art. 7 ust. 4, art. 13 pkt 11, 17–18b, 18d–19a i 27–30, art. 64a ust. 1 i 10–12, art. 104 ust. 1–1b, art. 105–106l, art. 107 ust. 1, art. 108 ust. 1 pkt 1 i ust. 3–10, art. 112a ust. 2 pkt 3, ust. 3 pkt 2 i ust. 3a, art. 114 ust. 1 pkt 4 i ust. 4b, art. 120a ust. 1–3, art. 139l ust. 2, art. 139t ust. 2, art. 168 ust. 2, art. 168a ust. 2, art. 202–203i, art. 204 ust. 1, art. 206 ust. 1 pkt 1 i ust. 3–9, art. 210 ust. 2 pkt 3, art. 218a–219i, art. 222 ust. 1, art. 222a–222g, art. 225a–225i, art. 228 pkt 2, art. 244 ust. 3, art. 246 ust. 3, art. 248 ust. 1–2a, 4 i 5, art. 279 oraz art. 282 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą;

art. 12d ust. 3a i 6–8 ustawy zmienianej w art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą;

art. 8 pkt 24, art. 10 ust. 8, art. 23i ust. 1a, art. 23j ust. 2 pkt 2 lit. b oraz art. 43 ust. 3 i 5 ustawy zmienianej w art. 5, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą;

art. 4 ust. 2 pkt 5 ustawy zmienianej w art. 6, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą;

art. 343a ust. 1 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 7, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą;

art. 42 ust. 16 ustawy zmienianej w art. 8, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą;

art. 1 ust. 3 pkt 5 ustawy zmienianej w art. 10, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą;

art. 3 ust. 1 pkt 18 i ust. 3 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 11, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Komunikat ogłasza się w terminie co najmniej 14 dni przed dniem wdrożenia rozwiązań technicznych określonym w tym komunikacie.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie:

art. 107 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 107 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jednak nie dłużej niż przez 6 miesięcy od dnia wejścia w życie art. 1 pkt 13;

art. 204 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 204 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jednak nie dłużej niż przez 6 miesięcy od dnia wejścia w życie art. 1 pkt 31;

art. 222 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 222 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jednak nie dłużej niż przez 6 miesięcy od dnia wejścia w życie art. 1 pkt 38.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 120b ustawy zmienianej w art. 1 zachowują moc do dnia wejścia w życie nowych przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 120b ustawy zmienianej w art. 1, jednak nie dłużej niż przez 6 miesięcy od dnia wejścia w życie art. 1 pkt 17 lit. a i c.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 26 ust. 7 ustawy zmienianej w art. 3 zachowują moc do dnia wejścia w życie nowych przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 26 ust. 7 ustawy zmienianej w art. 3, jednak nie dłużej niż przez 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:

art. 9 i art. 17, które wchodzą w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia;

art. 1 pkt 3–5, 8–41, 44 lit. b, pkt 47–50 i 52, art. 2, art. 5–7, art. 8 pkt 1 lit. b oraz c, art. 10, art. 11, art. 13, art. 14 oraz art. 18 ust. 1 i 2, które wchodzą w życie z dniem określonym w komunikacie, o którym mowa w art. 17;

art. 1 pkt 42, 43, 44 lit. a, pkt 45, 46, 51, 59 lit. a tiret pierwsze, pkt 60 lit. a, pkt 61 lit. a i pkt 63, które wchodzą w życie z dniem 1 kwietnia 2026 r.;

art. 8 pkt 2 i 3, które wchodzą w życie z dniem określonym w komunikacie, o którym mowa w art. 33 ustawy z dnia 15 maja 2024 r. o zmianie ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 854). Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej: K. Nawrocki