Ustawa z dnia 17 października 2025 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw

W ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1251 oraz z 2025 r. poz. 820 i 1006) wprowadza się następujące zmiany:

w art. 6 w ust. 3 w pkt 1 wyrazy „w ust. 1 pkt 1” zastępuje się wyrazami „w ust. 1 pkt 1 i 3”;

w art. 20 w ust. 6 w pkt 1 wyrazy „30 km/h” zastępuje się wyrazami „40 km/h”;

w art. 32 w ust. 6a liczbę „5” zastępuje się liczbą „10”;

w art. 33:

po ust. 1a dodaje się ust. 1b w brzmieniu: „1b. Kierujący rowerem, rowerem z napędem, o którym mowa w art. 4 ust. 2 lit. a pkt (i) rozporządzenia 168/2013, hulajnogą elektryczną lub urządzeniem transportu osobistego, który nie ukończył 16 roku życia, jest obowiązany używać w czasie jazdy kasku ochronnego odpowiadającego właściwym warunkom technicznym.”,

ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. Dziecko w wieku do 7 lat może być przewożone na rowerze albo na rowerze z napędem, o którym mowa w art. 4 ust. 2 lit. a pkt (i) rozporządzenia 168/2013, pod warunkiem, że używa w czasie jazdy kasku ochronnego odpowiadającego właściwym warunkom technicznym oraz jest ono umieszczone na dodatkowym siodełku zapewniającym bezpieczną jazdę lub w foteliku rowerowym odpowiadającym właściwym warunkom technicznym albo jest przewożone w sposób, o którym mowa w art. 63 ust. 3 pkt 4.”,

po ust. 2 dodaje się ust. 2a–2d w brzmieniu: „2a. Obowiązek używania kasku ochronnego, o którym mowa w ust. 2, nie dotyczy przypadku, w którym dziecko jest przewożone:

rowerem w foteliku bezpieczeństwa, o którym mowa w art. 39 ust. 3, lub rowerem przeznaczonym do przewozu osób wyposażonym fabrycznie w pasy bezpieczeństwa, którego konstrukcja uniemożliwia użycie kasku;

w sposób, o którym mowa w art. 63 ust. 3 pkt 4, i korzysta z pasów bezpieczeństwa, w które fabrycznie jest wyposażona przyczepa konstrukcyjnie przystosowana do przewozu osób, ciągnięta przez rower. Niniejsza ustawa w zakresie swojej regulacji wdraża dyrektywę 2006/126/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie praw jazdy (przekształcenie) (Dz. Urz. UE L 403 z 30.12.2006, str. 18, Dz. Urz. UE L 223 z 26.08.2009, str. 31, Dz. Urz. UE L 314 z 29.11.2011, str. 31, Dz. Urz. UE L 321 z 20.11.2012, str. 54, Dz. Urz. UE L 158 z 10.06.2013, str. 356, Dz. Urz. UE L 261 z 03.10.2013, str. 29, Dz. Urz. UE L 194 z 02.07.2014, str. 10, Dz. Urz. UE L 107 z 25.04.2015, str. 68, Dz. Urz. UE L 126 z 14.05.2016, str. 85, Dz. Urz. UE L 183 z 08.07.2016, str. 59, Dz. Urz. UE L 112 z 02.05.2018, str. 29, Dz. Urz. UE L 165 z 02.07.2018, str. 35 oraz Dz. Urz. UE L 141 z 05.05.2020, str. 9) oraz dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2561 z dnia 14 grudnia 2022 r. w sprawie wstępnej kwalifikacji i okresowego szkolenia kierowców niektórych pojazdów drogowych do przewozu rzeczy lub osób (ujednolicenie) (Dz. Urz. UE L 330 z 23.12.2022, str. 46 oraz Dz. Urz. UE L 128 z 15.05.2023, str. 89). Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 20 maja 1971 r. – Kodeks wykroczeń, ustawę z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, ustawę z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami, ustawę z dnia 20 marca 2015 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw, ustawę z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy – Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw, ustawę z dnia 14 października 2021 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz niektórych innych ustaw oraz ustawę z dnia 2 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy – Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw. s. 2/18 2b. Przewożenie dziecka w wieku do 7 lat wózkiem rowerowym jest dozwolone pod warunkiem, że używa ono w czasie jazdy kasku ochronnego odpowiadającego właściwym warunkom technicznym. Obowiązek ten nie dotyczy przypadku, w którym dziecko jest przewożone:

wózkiem rowerowym w foteliku bezpieczeństwa, o którym mowa w art. 39 ust. 3;

korzysta z pasów bezpieczeństwa, w które fabrycznie jest wyposażony wózek rowerowy, jeżeli konstrukcja wózka uniemożliwia użycie kasku.

Przewożenie dziecka w wieku do 7 lat wózkiem rowerowym w sposób, o którym mowa w art. 63 ust. 3 pkt 4, nie wymaga stosowania kasku ochronnego w przypadku, kiedy dziecko korzysta z pasów bezpieczeństwa, w które fabrycznie jest wyposażona przyczepa konstrukcyjnie przystosowana do przewozu osób, ciągnięta przez wózek rowerowy.

Zabrania się przewożenia dziecka w sposób, o którym mowa w art. 63 ust. 3 pkt 4, na rowerze z napędem, o którym mowa w art. 4 ust. 2 lit. a pkt (i) rozporządzenia 168/2013, oraz wózkiem rowerowym, jeżeli rower ten lub wózek rowerowy są wyposażone w silnik spalinowy.”;

art. 33d otrzymuje brzmienie: „Art. 33d. 1. Zabrania się dopuszczania dziecka w wieku do 13 lat do kierowania hulajnogą elektryczną lub urządzeniem transportu osobistego na drodze.

W strefie zamieszkania dopuszcza się kierowanie hulajnogą elektryczną lub urządzeniem transportu osobistego przez dziecko w wieku do 13 lat wyłącznie pod opieką osoby dorosłej.”;

po art. 53 dodaje się art. 53a w brzmieniu: „Art. 53a. Dopuszcza się poruszanie się pojazdu zespołu ratownictwa medycznego po wyznaczonych przez zarządcę drogi pasach ruchu dla autobusów.”;

w art. 100aa w ust. 4:

pkt 8 otrzymuje brzmienie: „8) o okresie próbnym, jego przedłużeniu i nałożeniu uzupełniającego okresu próbnego;”,

po pkt 8 dodaje się pkt 8a w brzmieniu: „8a) o ukończeniu praktycznego szkolenia w zakresie zagrożeń w ruchu drogowym, o którym mowa w art. 91 ust. 6 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami;”;

w art. 100aa ust. 8 otrzymuje brzmienie: „8. Minister właściwy do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy katalog gromadzonych w ewidencji danych, o których mowa w:

ust. 4:

pkt 7‒10 i 12b,

pkt 11–12a,

pkt 14,

pkt 15,

pkt 16,

pkt 17–19,

pkt 20–22,

pkt 23,

pkt 24 i 25,

pkt 26, ust. 5:

pkt 13 i 14, s. 3/18

pkt 16 i 16a,

pkt 18 i 19,

pkt 20 i 20a,

pkt 21–23,

pkt 24,

ust. 7 pkt 9,

ust. 71 pkt 9,

ust. 72 pkt 9,

ust. 7a pkt 5,

ust. 7b pkt 7 – przekazywanych przez podmioty, o których mowa w art. 100ac ust. 1, oraz uzupełnianych automatycznie przez system teleinformatyczny obsługujący ewidencję, mając na względzie użyteczność oraz proporcjonalność zakresu i rodzaju przetwarzanych danych, a także konieczność zapewnienia prawidłowego funkcjonowania ewidencji oraz bezpieczeństwo gromadzonych w niej danych.”;

w art. 100ac w ust. 1:

w pkt 1 wyrazy „pkt 7–10 i pkt 23–26” zastępuje się wyrazami „7, 8, 9, 10 i 23–26”,

po pkt 7 dodaje się pkt 7a w brzmieniu: „7a) kierownik ośrodka doskonalenia techniki jazdy w zakresie danych, o których mowa w art. 100aa ust. 4 pkt 8a;”;

w art. 129 w ust. 2:

po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu: „3a) żądania poddania się przez pasażera, o którym mowa w art. 8a ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami, badaniu w celu ustalenia zawartości w organizmie alkoholu lub środka działającego podobnie do alkoholu;”,

pkt 13 otrzymuje brzmienie: „13) występowania w uzasadnionym przypadku z wnioskiem o ocenę stanu zdrowia kierującego pojazdem lub pasażera, o którym mowa w art. 8a ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami;”;

art. 129ja otrzymuje brzmienie: „Art. 129ja. W toku kontroli ruchu drogowego uprawniony organ kontroli może poddać badaniu w celu ustalenia w organizmie zawartości alkoholu lub obecności środka działającego podobnie do alkoholu:

kierującego pojazdem lub inną osobę, w stosunku do której zachodzi uzasadnione podejrzenie, że mogła kierować pojazdem;

pasażera, o którym mowa w art. 8a ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami.”;

w art. 135 w ust. 1:

w pkt 1:

lit. c i d otrzymują brzmienie: „c) przekroczenia przez kierującego pojazdem liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego w okresie 5 lat od dnia wysłania informacji o obowiązku ukończenia kursu reedukacyjnego, o którym mowa w art. 98a ust. 3 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami, zgodnie z art. 98a ust. 5 lub 7 tej ustawy,

przekroczenia przez kierującego pojazdem w okresie 1 roku od dnia wydania po raz pierwszy prawa jazdy liczby 20 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego lub stwierdzenia, na podstawie s. 4/18 prawomocnych rozstrzygnięć, że w okresie próbnym, o którym mowa w art. 91 ust. 1 albo art. 92 ust. 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami, popełnił on:

przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji lub – trzy wykroczenia określone w:

– art. 86 § 1, 1a lub 2, art. 86b § 1, art. 87 § 1, art. 92a § 2, art. 92b, art. 97a lub art. 98 ustawy z dnia 20 maja 1971 r. – Kodeks wykroczeń (Dz. U. z 2025 r. poz. 734),

– art. 90, art. 92 § 1 lub 2 lub art. 97 ustawy z dnia 20 maja 1971 r. – Kodeks wykroczeń, w związku z niestosowaniem się odpowiednio do art. 25 ust. 1–3 lub znaków drogowych regulujących pierwszeństwo przejazdu, sygnałów świetlnych zakazujących wjazdu za sygnalizator lub poleceń i sygnałów dawanych przez osoby kierujące ruchem lub uprawnione do jego kontroli,”,

lit. f otrzymuje brzmienie: „f) uzasadnionego podejrzenia, że kierujący pojazdem znajdujący się w okresie próbnym, o którym mowa w art. 91 ust. 1 albo art. 92 ust. 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami, narusza zakaz, o którym mowa w art. 91 ust. 3 pkt 1 tej ustawy;”,

w pkt 2 lit. a otrzymuje brzmienie: „a) kierowaniu pojazdem z prędkością przekraczającą dopuszczalną o więcej niż 50 km/h na obszarze zabudowanym lub na drodze jednojezdniowej dwukierunkowej poza obszarem zabudowanym lub”;

w art. 135a:

w ust. 1:

w pkt 1:

– lit. g i h otrzymują brzmienie: „g) przekroczenia przez kierującego pojazdem liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego w okresie 5 lat od dnia wysłania informacji o obowiązku ukończenia kursu reedukacyjnego, o którym mowa w art. 98a ust. 3 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami, zgodnie z art. 98a ust. 5 lub 7 tej ustawy,

przekroczenia przez kierującego pojazdem w okresie 1 roku od dnia wydania po raz pierwszy prawa jazdy liczby 20 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego lub stwierdzenia, na podstawie prawomocnych rozstrzygnięć, że w okresie 2 lat od dnia wydania po raz pierwszy prawa jazdy popełnił on:

przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji lub – trzy wykroczenia określone w:

– art. 86 § 1, 1a lub 2, art. 86b § 1, art. 87 § 1, art. 92a § 2, art. 92b, art. 97a lub art. 98 ustawy z dnia 20 maja 1971 r. – Kodeks wykroczeń,

– art. 90, art. 92 § 1 lub 2 lub art. 97 ustawy z dnia 20 maja 1971 r. – Kodeks wykroczeń, w związku z niestosowaniem się odpowiednio do art. 25 ust. 1–3 lub znaków drogowych regulujących pierwszeństwo przejazdu, sygnałów świetlnych zakazujących wjazdu za sygnalizator lub poleceń i sygnałów dawanych przez osoby kierujące ruchem lub uprawnione do jego kontroli,”,

– uchyla się lit. j,

w pkt 2 lit. a otrzymuje brzmienie: „a) kierowaniu pojazdem z prędkością przekraczającą dopuszczalną o więcej niż 50 km/h na obszarze zabudowanym lub na drodze jednojezdniowej dwukierunkowej poza obszarem zabudowanym lub”,

w ust. 6 skreśla się wyrazy „oraz j”; s. 5/18

w art. 137 po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu: „4a. W przypadku gdy w następstwie rozpatrzenia zażalenia wydano postanowienie o zwrocie zatrzymanego prawa jazdy, ust. 4 stosuje się odpowiednio.”;

w art. 140d w pkt 4 po wyrazach „Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad” dodaje się wyrazy „oraz Głównego Inspektora Transportu Drogowego”;

w art. 148a w ust. 1 wyrazy „1 stycznia 2026 r.” zastępuje się wyrazami „31 grudnia 2027 r.”.

W ustawie z dnia 20 maja 1971 r. – Kodeks wykroczeń (Dz. U. z 2025 r. poz. 734) po art. 89 dodaje się art. 89a w brzmieniu: „Art. 89a. § 1. Kto, mając obowiązek opieki lub nadzoru nad osobą, która nie ukończyła 16 roku życia, dopuszcza do kierowania przez nią rowerem, hulajnogą elektryczną lub urządzeniem transportu osobistego, jeżeli osoba ta wbrew obowiązkowi nie używa kasku ochronnego odpowiadającego właściwym warunkom technicznym, podlega karze grzywny do 100 złotych.

Tej samej karze podlega ten, kto, mając obowiązek opieki lub nadzoru nad osobą, która nie ukończyła 17 roku życia, dopuszcza do przewożenia przez nią dziecka w wieku do lat 7 na rowerze albo na rowerze z napędem, o którym mowa w art. 4 ust. 2 lit. a pkt (i) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 168/2013 z dnia 15 stycznia 2013 r. w sprawie homologacji i nadzoru rynku pojazdów dwu- lub trzykołowych oraz czterokołowców (Dz. Urz. UE L 60 z 02.03.2013, str. 52, z późn. zm.3)), jeżeli wbrew obowiązkowi przewozi to dziecko:

bez kasku ochronnego odpowiadającego właściwym warunkom technicznym, lub

nieumieszczone na dodatkowym siodełku zapewniającym bezpieczną jazdę, lub

nieumieszczone w foteliku rowerowym odpowiadającym właściwym warunkom technicznym, lub

niezgodnie ze sposobem, o którym mowa w art. 63 ust. 3 pkt 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym, lub

w sposób, o którym mowa w art. 33 ust. 2d ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym.

Tej samej karze podlega ten, kto, mając obowiązek opieki lub nadzoru nad osobą, która nie ukończyła 17 roku życia, dopuszcza do przewożenia przez nią dziecka wózkiem rowerowym, jeżeli wbrew obowiązkowi przewozi to dziecko:

bez kasku ochronnego odpowiadającego właściwym warunkom technicznym, lub

niezgodnie ze sposobem, o którym mowa w art. 63 ust. 3 pkt 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym, lub

w sposób, o którym mowa w art. 33 ust. 2d ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym.”.

W ustawie z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2025 r. poz. 1490) wprowadza się następujące zmiany:

w art. 39a w ust. 1 w pkt 1:

w lit. a dodaje się tiret trzecie i czwarte w brzmieniu: „– D lub D+E, o ile przewóz jest wykonywany na liniach regularnych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, których trasa nie przekracza 50 km, i o ile kierowca uzyskał odpowiednią kwalifikację wstępną, – D1 lub D1+E, o ile przewóz jest wykonywany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i o ile kierowca uzyskał odpowiednią kwalifikację wstępną,”,

po lit. a dodaje się lit. aa w brzmieniu: „aa) 20 lat – w przypadku kierowcy prowadzącego pojazd samochodowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, dla którego wymagane jest posiadanie prawa jazdy kategorii D lub D+E, o ile uzyskał on odpowiednią kwalifikację wstępną,”;

s. 6/18 w art. 39aa:

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu: „1a. Szkolenie osób zamierzających wykonywać przewóz drogowy lub wykonujących przewóz drogowy na stanowisku kierowcy może być prowadzone przez branżowe centrum umiejętności, o którym mowa w art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe, prowadzące działalność w dziedzinie zawodowej transport drogowy, spedycja, logistyka, diagnostyka i naprawa pojazdów, elektromobilność lub przemysł motoryzacyjny, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 46c ust. 1 tej ustawy – w ramach kwalifikacji wstępnej, kwalifikacji wstępnej przyspieszonej, kwalifikacji wstępnej uzupełniającej, kwalifikacji wstępnej uzupełniającej przyspieszonej oraz szkolenia okresowego, w zakresie bloku programowego określonego do kategorii prawa jazdy C1, C1+E, C i C+E lub D1, D1+E, D i D+E, jeżeli branżowe centrum umiejętności spełnia wymagania, o których mowa w art. 39g ust. 2 pkt 2 i 3 oraz w przepisach wydanych na podstawie art. 39i ust. 1. Szkolenie to jest prowadzone w formie pozaszkolnej, o której mowa w art. 117 ust. 1a pkt 5 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe.”,

ust. 3 otrzymuje brzmienie: „3. Podmiot, o którym mowa w:

ust. 1 pkt 1 – prowadzi szkolenia w formie stacjonarnej lub w formie nauczania na odległość z wykorzystaniem technik komputerowych i Internetu;

ust. 1 pkt 2–4 i ust. 1a zdanie pierwsze – prowadzi szkolenia w formie dziennej lub w formie stacjonarnej w rozumieniu art. 4 pkt 29a i 29b ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe.”; w art. 39b po ust. 1b dodaje się ust. 1c w brzmieniu: „1c. W przypadku osób uczestniczących w szkoleniach, o których mowa w art. 39aa ust. 1a, spełnienie wymogu braku przeciwwskazań zdrowotnych i psychologicznych do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy, o którym mowa w ust. 1, następuje również na podstawie orzeczenia lekarskiego, o którym mowa w art. 79 ust. 2 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami, oraz na podstawie orzeczenia psychologicznego, o którym mowa w art. 84 ust. 1 tej ustawy.”;

w art. 39b1 w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie: „2)

kursu kwalifikacyjnego – w ośrodku szkolenia lub w branżowym centrum umiejętności prowadzącym szkolenie, o którym mowa w art. 39aa ust. 1a.”; w art. 39e ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Kierownik ośrodka szkolenia lub dyrektor branżowego centrum umiejętności prowadzącego szkolenie, o którym mowa w art. 39aa ust. 1a, wydaje osobie, która ukończyła wymagane zajęcia w ramach szkolenia okresowego, świadectwo kwalifikacji zawodowej potwierdzające ukończenie szkolenia okresowego.”;

po art. 39ha dodaje się art. 39hb w brzmieniu: „Art. 39hb. 1. Wojewoda właściwy ze względu na siedzibę branżowego centrum umiejętności prowadzącego szkolenie, o którym mowa w art. 39aa ust. 1a, sprawuje nadzór nad prowadzeniem tego szkolenia.

Branżowe centrum umiejętności prowadzące szkolenie, o którym mowa w art. 39aa ust. 1a, informuje wojewodę o rozpoczęciu prowadzenia szkolenia.

Przed rozpoczęciem szkolenia oraz w ramach sprawowanego nadzoru wojewoda przeprowadza kontrolę w branżowym centrum umiejętności prowadzącym szkolenie, o którym mowa w art. 39aa ust. 1a, w zakresie spełniania wymagań, o których mowa w art. 39g ust. 2 pkt 2 i 3 oraz w przepisach wydanych na podstawie art. 39i ust. 1.

W przypadku gdy branżowe centrum umiejętności prowadzące szkolenie, o którym mowa w art. 39aa ust. 1a, nie spełnia wymagań, o których mowa w art. 39g ust. 2 pkt 2 i 3 oraz w przepisach wydanych na podstawie art. 39i ust. 1, wojewoda wyznacza termin dostosowania się do tych wymagań.

Do kontroli, o której mowa w ust. 3, przepisy art. 39h ust. 2a i ust. 3 pkt 1, 3 i 4 stosuje się odpowiednio.

Wojewoda wydaje decyzję administracyjną o zakazie prowadzenia przez branżowe centrum umiejętności szkolenia, o którym mowa w art. 39aa ust. 1a, w przypadku gdy branżowe centrum umiejętności nie dostosowało się do wymagań, o których mowa w art. 39g ust. 2 pkt 2 i 3 oraz w przepisach wydanych na podstawie art. 39i ust. 1, w wyznaczonym przez wojewodę terminie, lub rażąco naruszyło warunki, o których mowa w art. 39h ust. 3 pkt 1, 3 i 4. Decyzja podlega natychmiastowemu wykonaniu. s. 7/18

Decyzję, o której mowa w ust. 6, wojewoda przekazuje do organu prowadzącego branżowe centrum umiejętności prowadzące szkolenie, o którym mowa w art. 39aa ust. 1a, i do kuratora oświaty właściwego ze względu na siedzibę tego centrum.

Branżowe centrum umiejętności może wznowić prowadzenie szkolenia, o którym mowa w art. 39aa ust. 1a, po upływie 2 lat od dnia wydania decyzji, o której mowa w ust. 7. Przepisy ust. 2‒7 stosuje się.”;

w art. 39i w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie: „1) szczegółowe wymagania w stosunku do przedsiębiorcy prowadzącego ośrodek szkolenia, o którym mowa w art. 39g, oraz branżowego centrum umiejętności prowadzącego szkolenie, o którym mowa w art. 39aa ust. 1a, w zakresie infrastruktury technicznej, warunków lokalowych, wyposażenia dydaktycznego oraz pojazdów używanych w trakcie szkolenia;”.

W ustawie z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2025 r. poz. 1226) wprowadza się następujące zmiany:

w art. 3 w ust. 3a:

pkt 1 otrzymuje brzmienie: „1) uzyskania prawa jazdy kategorii D1 lub D w przypadku całkowitego ubytku słuchu lub w przypadku częściowego ubytku słuchu w stopniu uniemożliwiającym rozumienie mowy z odległości jednego metra i mniejszej, w tym przy zastosowaniu aparatów słuchowych lub implantów słuchowych;”,

pkt 3 otrzymuje brzmienie: „3)

w art. 5b w ust. 3 pkt 1 otrzymuje brzmienie: „1)

cofnięcia uprawnień w zakresie prawa jazdy kategorii C, C1, D lub D1 osobie, która w wyniku nagłego zdarzenia utraciła słuch w stopniu uniemożliwiającym jej rozumienie mowy z odległości jednego metra i mniejszej, w tym przy zastosowaniu aparatów słuchowych lub implantów słuchowych – przez rok od dnia tego zdarzenia.”; w dniu uzyskania pozytywnego wyniku egzaminu państwowego, o którym mowa w art. 49 ust. 1 pkt 1, w zakresie kategorii AM, A1, A2, A, B1, B, B+E lub T, ale nie wcześniej niż po osiągnięciu wymaganego wieku do kierowania, o którym mowa odpowiednio w art. 8;”; w art. 7 w ust. 1:

w pkt 2 po wyrazie „B1” dodaje się przecinek i wyraz „B”,

w pkt 3 po wyrazie „B1” dodaje się przecinek i wyraz „B”;

w art. 8:

w ust. 1:

pkt 3 otrzymuje brzmienie: „3) 17 lat – dla pojazdów określonych w prawie jazdy kategorii B;”,

po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu: „3a) 18 lat – dla pojazdów określonych w prawie jazdy kategorii A2, B+E, C1 i C1+E;”,

pkt 10 otrzymuje brzmienie: „10) 10 lat – dla roweru;”,

po pkt 10 dodaje się pkt 10a w brzmieniu: „10a) 13 lat – dla hulajnogi elektrycznej lub urządzenia transportu osobistego;”,

w ust. 2 we wprowadzeniu do wyliczenia po wyrazach „Rzeczypospolitej Polskiej” dodaje się wyrazy „lub pobranymi w ramach świadczeń na rzecz obrony”;

po art. 8 dodaje się art. 8a w brzmieniu: „Art. 8a. 1. Prawo jazdy kategorii B uzyskane po ukończeniu 17 lat a przed ukończeniem 18 lat stwierdza posiadanie uprawnienia do kierowania pojazdami wyłącznie podczas jazdy:

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej – do czasu ukończenia 18 lat;

s. 8/18 w towarzystwie pasażera siedzącego na przednim siedzeniu, w przypadku pojazdu samochodowego innego niż czterokołowiec – przez okres 6 miesięcy, licząc od dnia uzyskania prawa jazdy, jednak nie dłużej niż do czasu ukończenia 18 lat.

Pasażerem, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, może być osoba, która spełnia łącznie następujące warunki:

ukończyła 25 lat;

posiada nieprzerwanie uprawnienia do kierowania pojazdami stwierdzone prawem jazdy kategorii B od co najmniej 5 lat, licząc od dnia, w którym odbywa się jazda;

nie podlega zakazowi prowadzenia pojazdów mechanicznych i nie podlegała temu zakazowi w okresie ostatnich 5 lat, licząc od dnia, w którym odbywa się jazda;

nie znajduje się w stanie nietrzeźwości, w stanie po użyciu alkoholu lub środka działającego podobnie do alkoholu.

Wymogi określone w ust. 2 pkt 1 i 2 nie dotyczą instruktora, o którym mowa w art. 33 ust. 1, i egzaminatora, o którym mowa w art. 58 ust. 1.”;

w art. 9 w ust. 1:

pkt 2 otrzymuje brzmienie: „2) D i D+E wynosi 18 lat, o ile przewóz drogowy w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym jest wykonywany na liniach regularnych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, których trasa nie przekracza 50 km;”,

dodaje się pkt 3–5 w brzmieniu:

„3) D1 i D1+E wynosi 18 lat, o ile przewóz drogowy w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym jest wykonywany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

D i D+E wynosi 20 lat, o ile przewóz drogowy w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym jest wykonywany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

D i D+E wynosi 21 lat.”; w art. 11:

w ust. 1 w pkt 5 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie: „posiada miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przy czym:”,

po ust. 1 dodaje się ust. 1a i 1b w brzmieniu: „1a. Osoba ubiegająca się o wydanie prawa jazdy najpóźniej w dniu osobistego odbioru prawa jazdy we właściwym organie wydającym prawo jazdy, planowanego przekazania prawa jazdy za pośrednictwem operatora pocztowego lub w dniu przystąpienia do egzaminu państwowego, o którym mowa w art. 49 ust. 1 pkt 1 w zakresie kategorii AM, A1, A2, A, B1, B, B+E lub T:

spełnia wymagania, o których mowa w ust. 1 pkt 5;

uprzedzona o odpowiedzialności karnej za zeznanie nieprawdy lub zatajenie prawdy składa oświadczenie pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń, że posiada miejsce zamieszkania, o którym mowa w ust. 1 pkt 5.

Składający oświadczenie, o którym mowa w ust. 1a pkt 2, jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej treści: „Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia, wynikającej z art. 233 § 6 Kodeksu karnego, oświadczam, że posiadam na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsce zamieszkania, o którym mowa w art. 11 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami.” Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń.”,

ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. Osoba, która nie ukończyła 18 lat, może uzyskać prawo jazdy kategorii AM, A1, B1, B lub T za pisemną zgodą rodzica lub opiekuna.”;

s. 9/18 w art. 14:

w ust. 1 wyrazy „nie jest określone w konwencjach o ruchu drogowym, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2 lit. a i b” zastępuje się wyrazami „nie jest zgodne ze wzorem i zakresem danych wymaganych w konwencji o ruchu drogowym, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2 lit. b”;

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu: „1a. Krajowe zagraniczne prawo jazdy podlegające wymianie, którego termin ważności upłynął, a osoba posiadająca to prawo jazdy spełnia warunek, o którym mowa w art. 11 ust. 1 pkt 5, podlega wymianie na zasadach określonych w ust. 1, po potwierdzeniu danych zamieszczonych w oryginale dokumentu przez właściwy organ tego państwa, który go wydał oraz po dostarczeniu przez osobę wnioskującą o wymianę prawa jazdy dokumentów umożliwiających przedłużenie terminu ważności prawa jazdy.”;

w art. 31 w ust. 1:

w pkt 4 w lit. c skreśla się wyraz „oraz” i dodaje się kropkę,

uchyla się pkt 5;

w art. 35:

w ust. 1 w pkt 5 wyrazy „pkt 3–5” zastępuje się wyrazami „pkt 3 i 4”,

w ust. 6 wyrazy „pkt 3–5” zastępuje się wyrazami „pkt 3 i 4”;

w art. 51 po ust. 4a dodaje się ust. 4b w brzmieniu: „4b. Egzamin państwowy w zakresie prawa jazdy kategorii C, C+E, T, w części, o której mowa w ust. 3 pkt 1b, może być także przeprowadzany poza granicami administracyjnymi miasta, o którym mowa w ust. 4.”;

w art. 52 ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. Część praktyczna egzaminu może zostać zakończona przed wykonaniem wszystkich określonych zakresem egzaminu zadań w przypadku, gdy zachowanie osoby zdającej może zagrażać życiu lub zdrowiu egzaminatora lub innego uczestnika ruchu drogowego lub bezpośrednio wpływa na bezpieczeństwo ruchu drogowego.”;

w art. 56 ust. 6 otrzymuje brzmienie: „6. Minister właściwy do spraw gospodarki wyznacza podmiot właściwy do prowadzenia i aktualizowania internetowej bazy, o której mowa w ust. 5, oraz zapewnia z części budżetu państwa, której jest dysponentem, środki na jej prowadzenie, biorąc pod uwagę doświadczenie tego podmiotu w zakresie prowadzenia badań naukowych lub prac rozwojowych z zakresu motoryzacji lub działalności na rzecz poprawy bezpieczeństwa ruchu drogowego oraz uwzględniając zaplecze techniczne niezbędne do prowadzenia i aktualizowania tej bazy.”;

w art. 63:

ust. 3 otrzymuje brzmienie: „3. Egzaminator zatrudniony w wojewódzkim ośrodku ruchu drogowego przed podjęciem dodatkowych zajęć zarobkowych pisemnie powiadamia o tym dyrektora wojewódzkiego ośrodka ruchu drogowego.”,

uchyla się ust. 5;

w art. 71:

w ust. 1 w pkt 4 w lit. c kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 5 w brzmieniu: „5) podjęcie przez egzaminatora dodatkowych zajęć zarobkowych bez pisemnego powiadomienia dyrektora wojewódzkiego ośrodka ruchu drogowego lub wykonywanie czynności lub zajęć sprzecznych z obowiązkami wynikającymi z przepisów ustawy lub podważających zaufanie do wykonywania zawodu egzaminatora.”,

w ust. 3 wyrazy „pkt 2–4” zastępuje się wyrazami „pkt 2–5”; s. 10/18

w art. 72:

w ust. 1:

pkt 1 otrzymuje brzmienie: „1) egzaminowi została poddana osoba, o której mowa w art. 50 ust. 2 lub 3;”,

w pkt 2 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 3 w brzmieniu: „3) odbył się w związku z popełnieniem przestępstwa.”,

ust. 3 otrzymuje brzmienie: „3. Unieważniony egzamin przeprowadza się ponownie na koszt wojewódzkiego ośrodka ruchu drogowego lub zwraca się opłatę za przeprowadzenie egzaminu państwowego na wniosek osoby egzaminowanej.”,

dodaje się ust. 4 w brzmieniu: „4. Przepisu ust. 3 nie stosuje się w przypadku unieważnienia egzaminu:

do którego przystąpiła osoba, o której mowa w art. 50 ust. 2 lub 3;

który odbył się w związku z popełnieniem przestępstwa.”;

w art. 76 w ust. 3 po wyrazach „zespołem pojazdów Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej” dodaje się wyrazy „lub pobranym w ramach świadczeń na rzecz obrony”;

art. 78 otrzymuje brzmienie: „Art. 78. 1. Osoba podlegająca badaniu lekarskiemu, a w przypadku niepełnoletniego kandydata, ucznia lub słuchacza, o których mowa w art. 75 ust. 1 pkt 7 i 8 – rodzic w rozumieniu art. 4 pkt 19 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe, są obowiązani wypełnić oświadczenie dotyczące stanu zdrowia.

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 1, składa się w formie ankiety uprawnionemu lekarzowi pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej treści: „Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia wynikającej z art. 233 § 6 Kodeksu karnego oświadczam, że dane zawarte w ankiecie są zgodne z prawdą”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń.”;

w art. 83 w ust. 3 po wyrazach „zespołem pojazdów Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej” dodaje się wyrazy „lub pobranym w ramach świadczeń na rzecz obrony”;

art. 91 i art. 92 otrzymują brzmienie: „Art. 91. 1. Okres próbny dla osoby, która po raz pierwszy uzyskała prawo jazdy kategorii B, trwa:

2 lata, w przypadku osoby, która ukończyła 18 lat,

3 lata, w przypadku osoby posiadającej prawo jazdy, o którym mowa w art. 8a ust. 1, jednak nie dłużej niż do czasu ukończenia przez nią 20 lat – począwszy od dnia, w którym został jej wydany ten dokument.

W przypadku uzyskania tymczasowego elektronicznego prawa jazdy okres próbny trwa, począwszy od dnia uzyskania pozytywnego wyniku egzaminu państwowego, o którym mowa w art. 49 ust. 1 pkt 1.

Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do osób, które uzyskały prawo jazdy lub tymczasowe elektroniczne prawo jazdy w zakresie kategorii B:

po uprzednim cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami w zakresie kategorii B w trakcie trwania okresu próbnego, o którym mowa w ust. 1 lub w art. 92 ust. 1;

po uprzednim cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami odpowiednio w trybie art. 103 ust. 1 pkt 2 lub 5;

w trybie określonym w art. 14, w przypadku gdy:

wydanie polskiego prawa jazdy nastąpiło w okresie krótszym niż określony w ust. 1, od dnia wydania zagranicznego prawa jazdy, począwszy od tego dnia,

ustalenie dnia wydania zagranicznego prawa jazdy nie jest możliwe, począwszy od dnia wydania polskiego prawa jazdy.

W przypadku gdy starosta cofnie osobie, wobec której trwa okres próbny, uprawnienie do kierowania pojazdami w zakresie prawa jazdy kategorii B, okres próbny ulega zakończeniu z dniem cofnięcia tego uprawnienia. s. 11/18

W okresie próbnym kierującemu pojazdem samochodowym zabrania się jazdy z przekroczeniem stężenia 0,0 ‰ alkoholu we krwi lub 0,0 mg w 1 dm3 wydychanego powietrza lub 0,0 ng/ml środka działającego podobnie do alkoholu w organizmie.

W okresie próbnym kierującemu, który nie ukończył 18 lat i który kieruje pojazdem samochodowym innym niż czterokołowiec, zabrania się:

przewożenia osoby, która nie ukończyła 18 lat, bez pasażera spełniającego wymagania określone w art. 8a ust. 2;

wykonywania transportu drogowego rzeczy, o którym mowa w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, lub wykonywania przewozu osób taksówką lub w ramach przewozu okazjonalnego w rozumieniu art. 4 pkt 11 tej ustawy.

Kierujący pojazdem samochodowym, który w okresie próbnym przekroczył liczbę 12 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego, jest obowiązany ukończyć praktyczne szkolenie w zakresie zagrożeń w ruchu drogowym, przed upływem 12 miesięcy od dnia popełnienia naruszenia powodującego przekroczenie 12 punktów.

W przypadku gdy prawomocne rozstrzygnięcie dotyczące naruszenia, o którym mowa w ust. 6, powodującego przekroczenie 12 punktów zapadło po upływie 9 miesięcy od dnia jego popełnienia, praktyczne szkolenie w zakresie zagrożeń w ruchu drogowym należy ukończyć przed upływem 3 miesięcy od daty uprawomocnienia się tego rozstrzygnięcia.

Administrator danych i informacji zgromadzonych w centralnej ewidencji kierowców przekazuje niezwłocznie staroście informację o przekroczeniu przez kierującego pojazdem samochodowym 12 punktów za naruszenia przepisów ruchu drogowego stwierdzone prawomocnym rozstrzygnięciem.

Informację, o której mowa w ust. 8, przekazuje się z centralnej ewidencji kierowców również użytkownikowi aplikacji mObywatel w rozumieniu art. 2 pkt 16 ustawy z dnia 26 maja 2023 r. o aplikacji mObywatel, którego ta informacja dotyczy.

Starosta przesyła niezwłocznie osobie, o której mowa w ust. 6, informację o obowiązku ukończenia praktycznego szkolenia w zakresie zagrożeń w ruchu drogowym.

W przypadku osób, o których mowa w art. 10 ust. 3, informacje, o których mowa w ust. 10, przekazuje marszałek województwa mazowieckiego.

Jeżeli kierowca w okresie próbnym popełnił dwa wykroczenia przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji stwierdzone prawomocnymi rozstrzygnięciami, starosta wydaje decyzję administracyjną o:

przedłużeniu okresu próbnego o kolejne 2 lata, jeżeli rozstrzygnięcia zostały wydane w okresie próbnym, albo

nałożeniu uzupełniającego okresu próbnego, trwającego 2 lata, jeżeli chociażby jedno rozstrzygnięcie zostało wydane po okresie próbnym.

Administrator danych i informacji zgromadzonych w centralnej ewidencji kierowców przekazuje niezwłocznie staroście informację o popełnieniu przez kierowcę dwóch wykroczeń przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji stwierdzonych prawomocnymi rozstrzygnięciami, będących podstawą wydania decyzji, o której mowa w ust. 1.

Starosta przesyła niezwłocznie informację o wydaniu decyzji, o której mowa w ust. 1, podając odpowiednio datę zakończenia przedłużonego okresu próbnego albo datę początku i zakończenia uzupełniającego okresu próbnego:

kierowcy;

administratorowi danych i informacji zgromadzonych w centralnej ewidencji kierowców.

Informację, o której mowa w ust. 2, przekazuje się z centralnej ewidencji kierowców również użytkownikowi aplikacji mObywatel, w rozumieniu art. 2 pkt 16 ustawy z dnia 26 maja 2023 r. o aplikacji mObywatel, którego ta informacja dotyczy.

Przez wykroczenia, o których mowa w ust. 1, rozumie się czyny popełnione przez kierowcę określone w:

art. 86 § 1, 1a lub 2, art. 86b § 1, art. 87 § 1, art. 92a § 2, art. 92b, art. 97a lub art. 98 ustawy z dnia 20 maja 1971 r. – Kodeks wykroczeń (Dz. U. z 2025 r. poz. 734 i 1676);

art. 90, art. 92 § 1 lub 2 lub art. 97 ustawy z dnia 20 maja 1971 r. – Kodeks wykroczeń, w związku z niestosowaniem się odpowiednio do art. 25 ust. 1–3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym lub s. 12/18 znaków drogowych regulujących pierwszeństwo przejazdu, sygnałów świetlnych zakazujących wjazdu za sygnalizator lub poleceń i sygnałów dawanych przez osoby kierujące ruchem lub uprawnione do jego kontroli.”;

uchyla się art. 93;

po art. 93 dodaje się art. 93a i art. 93b w brzmieniu: „Art. 93a. 1. W przypadku osoby, która uzyskała prawo jazdy, o którym mowa w art. 91 ust. 3 pkt 2 lit. a, która w okresie od dnia wydania zagranicznego prawa jazdy do dnia wydania krajowego prawa jazdy przekroczyła liczbę 12 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego, jest obowiązana ukończyć praktyczne szkolenie w zakresie zagrożeń w ruchu drogowym przed upływem 3 miesięcy od daty wydania krajowego prawa jazdy. Przepis art. 91 ust. 7 stosuje się odpowiednio.

Informację o obowiązku ukończenia praktycznego szkolenia w zakresie zagrożeń w ruchu drogowym, po sprawdzeniu w centralnej ewidencji kierowców informacji o przypisanych punktach za naruszenie przepisów ruchu drogowego, stwierdzonych prawomocnym rozstrzygnięciem, starosta przesyła osobie, o której mowa w ust. 1, niezwłocznie, nie później niż w dniu odbioru prawa jazdy.

W przypadku osób, o których mowa w art. 10 ust. 3, informację, o której mowa w ust. 2, przekazuje marszałek województwa mazowieckiego.

W przypadku osoby, która uzyskała prawo jazdy, o którym mowa w art. 91 ust. 3 pkt 2 lit. a, która w okresie od dnia wydania zagranicznego prawa jazdy do dnia wydania krajowego prawa jazdy popełniła dwa wykroczenia przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji, stwierdzone prawomocnymi rozstrzygnięciami, decyzję, o której mowa w art. 92 ust. 1, starosta wydaje nie później niż w dniu odbioru prawa jazdy.

Starosta wydaje decyzję po sprawdzeniu danych i informacji zgromadzonych w centralnej ewidencji kierowców o popełnieniu przez kierowcę dwóch wykroczeń przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji stwierdzonych prawomocnymi rozstrzygnięciami, będących podstawą wydania tej decyzji.”;

art. 94 i art. 95 otrzymują brzmienie: „Art. 94. 1. Praktyczne szkolenie w zakresie zagrożeń w ruchu drogowym, o którym mowa w art. 91 ust. 6, prowadzi odpłatnie ośrodek doskonalenia techniki jazdy.

Opłata, o której mowa w ust. 1, nie może przekroczyć 500 zł. Opłata stanowi przychód ośrodka doskonalenia techniki jazdy.

Praktyczne szkolenie w zakresie zagrożeń w ruchu drogowym, o którym mowa w art. 91 ust. 6, jest przeprowadzane zgodnie z programem określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 95 ust. 1, w formie ćwiczeń praktycznych trwających 1 godzinę i ma na celu:

uświadomienie niebezpieczeństw wynikających z nadmiernej i niedostosowanej do warunków ruchu prędkości;

kształtowanie postawy defensywnej u osoby szkolonej.

Kierownik ośrodka doskonalenia techniki jazdy wydaje zaświadczenie, że kierujący pojazdem ukończył praktyczne szkolenie, o którym mowa w art. 91 ust. 6, i niezwłocznie wprowadza dane o wydaniu tego zaświadczenia do centralnej ewidencji kierowców na zasadach określonych w art. 100ac ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym.

Zaświadczenie o ukończeniu praktycznego szkolenia w zakresie zagrożeń w ruchu drogowym zawiera:

dane kierowcy uczestniczącego w praktycznym szkoleniu w zakresie zagrożeń w ruchu drogowym:

imię i nazwisko,

datę i miejsce urodzenia,

numer PESEL, a w przypadku osoby nieposiadającej numeru PESEL – serię, numer i nazwę dokumentu potwierdzającego tożsamość oraz nazwę państwa, które wydało ten dokument,

adres zamieszkania;

dane ośrodka doskonalenia techniki jazdy:

firmę przedsiębiorcy oraz oznaczenie jego adresu i siedziby albo miejsca zamieszkania,

numer w rejestrze przedsiębiorców prowadzących ośrodek doskonalenia nauki jazdy; s. 13/18

imię i nazwisko kierownika ośrodka doskonalenia techniki;

datę ukończenia praktycznego szkolenia w zakresie zagrożeń w ruchu drogowym;

datę wystawienia zaświadczenia;

podpis osoby, o której mowa w pkt 3.

Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia:

program praktycznego szkolenia w zakresie zagrożeń w ruchu drogowym;

wzór zaświadczenia o ukończeniu praktycznego szkolenia w zakresie zagrożeń w ruchu drogowym;

wysokość opłaty za praktyczne szkolenie w zakresie zagrożeń w ruchu drogowym.

W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1, należy uwzględnić:

okoliczności, przyczyny wypadków drogowych i ich konsekwencje oraz konieczność przeciwdziałania wypadkom drogowym;

potrzebę ujednolicenia dokumentów stosowanych w związku z przeprowadzaniem praktycznego szkolenia w zakresie zagrożeń w ruchu drogowym;

koszty rzeczowe i osobowe związane z przeprowadzaniem praktycznego szkolenia w zakresie zagrożeń w ruchu drogowym.”;

w art. 100 w ust. 1 wyrazy „art. 99 ust. 1 pkt 4 lub 5” zastępuje się wyrazami „art. 98a ust. 1 pkt 2 lub ust. 3”;

w art. 102:

w ust. 1:

po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu: „1a) osoba posiadająca prawo jazdy nie ukończyła praktycznego szkolenia w zakresie zagrożeń w ruchu drogowym, o którym mowa w art. 91 ust. 6, w okresie, o którym mowa w art. 91 ust. 6 lub 7;”,

pkt 2 otrzymuje brzmienie: „2) osoba posiadająca prawo jazdy lub pozwolenie na kierowanie tramwajem nie przedstawiła w wymaganym terminie zaświadczenia o ukończeniu kursów reedukacyjnych, o których mowa w art. 98a ust. 1 pkt 2 lub ust. 3;”,

pkt 4 otrzymuje brzmienie: „4) kierujący pojazdem przekroczył dopuszczalną prędkość o więcej niż 50 km/h na obszarze zabudowanym lub na drodze jednojezdniowej dwukierunkowej poza obszarem zabudowanym;”,

uchyla się pkt 6,

w pkt 7 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 8 w brzmieniu: „8) osoba, której cofnięto świadectwo kwalifikacji zawodowej, nie wymieniła w terminie 60 dni prawa jazdy, w którym unieważniono wpis kodu 95.”,

ust. 1aa–1c otrzymują brzmienie: „1aa. Przepisów ust. 1 pkt 4 i 5 nie stosuje się, jeżeli kierujący pojazdem dopuścił się co najmniej jednego z naruszeń, o których mowa w tych przepisach, działając w celu uchylenia bezpośredniego niebezpieczeństwa grożącego dobru chronionemu prawem, jeżeli niebezpieczeństwa tego nie można było uniknąć inaczej, a poświęcone dobro w postaci bezpieczeństwa na drodze przedstawiało wartość niższą od dobra ratowanego.

Administrator danych i informacji zgromadzonych w centralnej ewidencji kierowców przekazuje staroście informacje w przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 1a, 2, 4, 5 i 7, będące podstawą wydania decyzji administracyjnej o zatrzymaniu prawa jazdy.

Starosta wydaje decyzję, o której mowa w ust. 1 pkt 4, 5 lub 7, na okres 3 miesięcy, nadając jej rygor natychmiastowej wykonalności.”,

uchyla się ust. 1ca, s. 14/18

po ust. 1ca dodaje się ust. 1cb w brzmieniu: „1cb. Starosta, wydając decyzję, o której mowa w ust. 1 pkt 1a, nadaje jej rygor natychmiastowej wykonalności.”,

uchyla się ust. 1d,

ust. 1e otrzymuje brzmienie: „1e. Okres, o którym mowa w ust. 1c, oblicza się na zasadach określonych w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego, przy czym dla ustalenia początku okresu jest właściwa data zatrzymania prawa jazdy. Jeżeli w chwili wydawania decyzji, o której mowa w ust. 1 pkt 4, 5 lub 7, prawo jazdy było już w posiadaniu starosty z innego tytułu, okres zatrzymania prawa jazdy liczy się od dnia wydania tej decyzji.”,

uchyla się ust. 2a,

ust. 2b otrzymuje brzmienie: „2b. W przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 4, 5 lub 7, zwrot zatrzymanego prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem następuje automatycznie przez odnotowanie zwrotu przez administratora danych i informacji zgromadzonych w centralnej ewidencji kierowców w systemie teleinformatycznym obsługującym tę ewidencję, po upływie okresu, o którym mowa w ust. 1c.”,

ust. 3 otrzymuje brzmienie: „3. Jeżeli sprawa o naruszenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, 5 lub 7, została skierowana do rozpoznania przez sąd lub organ orzekający o sprawie w postępowaniu dyscyplinarnym i nie zakończyła się prawomocnym rozstrzygnięciem w okresie 3 miesięcy od dnia zatrzymania prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem, dokument ten podlega automatycznemu zwrotowi przez odnotowanie zwrotu przez administratora danych i informacji zgromadzonych w centralnej ewidencji kierowców w systemie teleinformatycznym obsługującym tę ewidencję.”;

w art. 102a:

uchyla się ust. 3,

w ust. 4 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie: „W przypadku kierowania pojazdem silnikowym w okresie, o którym mowa w ust. 1 lub 2, prawa jazdy nie wydaje się.”;

w art. 103:

w ust. 1:

pkt 3 otrzymuje brzmienie: „3) przekroczenia przez kierującego pojazdem w okresie 1 roku od dnia wydania po raz pierwszy prawa jazdy liczby 20 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego lub stwierdzenia, na podstawie prawomocnych rozstrzygnięć, że w okresie próbnym, o którym mowa w art. 91 ust. 1 albo art. 92 ust. 1:

popełnił on przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji lub trzy wykroczenia określone w:

art. 86 § 1, 1a lub 2, art. 86b § 1, art. 87 § 1, art. 92a § 2, art. 92b, art. 97a lub art. 98 ustawy z dnia 20 maja 1971 r. – Kodeks wykroczeń lub – art. 90, art. 92 § 1 lub 2 lub art. 97 ustawy z dnia 20 maja 1971 r. – Kodeks wykroczeń, w związku z niestosowaniem się odpowiednio do art. 25 ust. 1–3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym lub znaków drogowych regulujących pierwszeństwo przejazdu, sygnałów świetlnych zakazujących wjazdu za sygnalizator lub poleceń i sygnałów dawanych przez osoby kierujące ruchem lub uprawnione do jego kontroli, lub

stwierdzenia, że kierujący pojazdem znajdujący się w okresie próbnym, o którym mowa w art. 91 ust. 1 albo art. 92 ust. 1, naruszył zakaz, o którym mowa w art. 91 ust. 4 lub 5;”, s. 15/18 – pkt 5 otrzymuje brzmienie: „5) kierowania pojazdem silnikowym pomimo wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy w trybie art. 102 ust. 1 pkt 1a, 2, 4, 5 lub 7 lub zatrzymania prawa jazdy na podstawie art. 135 ust. 1 pkt 2 lub 2a albo art. 135a ust. 1 pkt 2 lub 2a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym – na okres 5 lat od dnia stwierdzenia tego zdarzenia;”,

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu: „1a. Okres, o którym mowa w ust. 1 pkt 5, oblicza się na zasadach określonych w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego, przy czym dla ustalenia początku okresu jest właściwa data stwierdzenia kierowania pojazdem silnikowym pomimo wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy w trybie art. 102 ust. 1 pkt 1a, 2, 4, 5 lub 7 lub zatrzymania prawa jazdy na podstawie art. 135 ust. 1 pkt 2 lub 2a albo art. 135a ust. 1 pkt 2 lub 2a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym.”;

w art. 103a po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu: „1a. Starosta z urzędu unieważnia wpis kodu 95 w prawie jazdy po uzyskaniu informacji o cofnięciu świadectwa kwalifikacji zawodowej, na podstawie którego ten wpis został dokonany, oraz:

informuje posiadacza prawa jazdy o unieważnieniu wpisu, w szczególności o dacie unieważnienia wpisu kodu i obowiązku wymiany prawa jazdy w terminie 60 dni od dnia unieważnienia wpisu;

przekazuje zaktualizowane dane prawa jazdy do centralnej ewidencji kierowców.”;

w art. 104a ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Zawieszeniu ulegają uprawnienia do kierowania pojazdami osoby, której:

zatrzymano dokument stwierdzający posiadanie uprawnienia do kierowania pojazdami lub zaistniały przesłanki do zatrzymania tego dokumentu w trybie art. 135 ust. 1 pkt 1 lit. a, c–f i pkt 2–3 oraz art. 135a ust. 1 pkt 1 lit. a, c–f i pkt 2–3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym lub art. 16a ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy – Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw lub dokument ten nie może być wydany;

starosta wydał decyzję administracyjną o zatrzymaniu dokumentu stwierdzającego posiadanie uprawnienia do kierowania pojazdami na podstawie art. 102 ust. 1 pkt 1a, 2, 4, 5 lub 7 oraz art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 20 marca 2015 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 541, z późn. zm.4)) lub art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz. U. z 2025 r. poz. 438 i 620).”;

w art. 105 w ust. 5 pkt 2 otrzymuje brzmienie: „2) wysokość opłaty za kurs, o którym mowa w art. 98a ust. 1 pkt 2, przy czym jej wysokość nie może przekroczyć wysokości minimalnego wynagrodzenia ustalonego w trybie art. 2 i art. 4 ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz. U. z 2024 r. poz. 1773);”;

w art. 121 skreśla się wyrazy „i ust. 5 pkt 2” oraz wyrazy „art. 95 ust. 1 pkt 3 i 4” zastępuje się wyrazami „art. 95 ust. 1 pkt 3”;

uchyla się art. 133a;

w art. 134 ust. 5 otrzymuje brzmienie: „5. Okres posiadania uprawnień do kierowania pojazdami, o którym mowa w art. 33 ust. 1 pkt 2 lit. b i pkt 3 oraz art. 58 ust. 1 pkt 2, liczy się od dnia zakończenia okresu próbnego, o którym mowa w art. 91 ust. 1 albo art. 92 ust. 1.”.

W ustawie z dnia 20 marca 2015 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 541, z późn. zm.5)) w art. 7 w ust. 1:

w pkt 1 wyrazy „w art. 135 ust. 1 pkt 2 ustawy wymienionej w art. 4, lub wydał prawomocne rozstrzygnięcie” zastępuje się wyrazami „art. 135 ust. 1 pkt 2 i 2a oraz art. 135a ust. 1 pkt 2 i 2a ustawy wymienionej w art. 4, lub wydał prawomocne rozstrzygnięcie”;

w pkt 2 skreśla się wyrazy „ust. 1d i”;

w pkt 3 skreśla się wyrazy „art. 102 ust. 1d albo”;

pkt 4 i 5 otrzymują brzmienie: s. 16/18 „4) starosta niezwłocznie przekazuje do centralnej ewidencji kierowców informację o zaistnieniu okoliczności, o której mowa w art. 103 ust. 1 pkt 5 ustawy wymienionej w art. 5, oraz o wydaniu decyzji o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami na podstawie tego przepisu;

starosta wydaje decyzję administracyjną o zatrzymaniu prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem w przypadku przekroczenia liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego otrzymanych na podstawie art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy – Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2328, z późn. zm.6));”.

W ustawie z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy – Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 957, z późn. zm.7)) wprowadza się następujące zmiany:

w art. 13 ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. Do czasu wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w ust. 1, w zakresie określonym w komunikacie, o którym mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy art. 100b–100e ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym.”;

w art. 14:

ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Do czasu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających przekazywanie danych na zasadach określonych w art. 100aa–100aq ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, przepisów art. 43 ust. 2 pkt 4, art. 44 ust. 3 pkt 2, art. 67 ust. 2 pkt 2, art. 98, art. 99 ust. 2 pkt 1 lit. b i ust. 3, art. 103 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 w zakresie przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, oraz art. 124 ust. 7 ustawy zmienianej w art. 2 nie stosuje się.”,

w ust. 2 w zdaniu pierwszym po wyrazach „określający termin” dodaje się wyrazy „oraz zakres”.

W ustawie z dnia 14 października 2021 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1997 oraz z 2022 r. poz. 1002) w art. 4 w pkt 34 w zakresie art. 103a ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. Administrator danych i informacji zgromadzonych w ewidencji przekazuje staroście dane o cofniętych świadectwach kwalifikacji zawodowej, będących podstawą do unieważnienia karty kwalifikacji kierowcy albo unieważnienia wpisu w prawie jazdy kodu 95.”.

W ustawie z dnia 2 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy – Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2328, z 2022 r. poz. 1002 i 1715 oraz z 2023 r. poz. 1123, 1234 i 1723) w art. 17:

ust. 6a otrzymuje brzmienie: „6a. Osoba wpisana do ewidencji, o której mowa w ust. 1, nie częściej niż raz na 6 miesięcy może na własny koszt uczestniczyć w szkoleniu prowadzonym z wyłączeniem możliwości odbycia szkolenia z wykorzystaniem środków porozumiewania się na odległość, którego odbycie spowoduje zmniejszenie o 6 liczby punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego, określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 7 pkt 7. Szkolenia tego nie może odbyć osoba w okresie 1 roku od dnia wydania jej po raz pierwszy prawa jazdy.”;

w ust. 7 w pkt 6 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 7 w brzmieniu: „7) naruszenia przepisów ruchu drogowego, za które liczba przyznanych punktów podlega zmniejszeniu po odbyciu szkolenia, o którym mowa w ust. 6a.”.

Przepisy art. 13 ust. 1 pkt 1 lit. b, art. 82 ust. 1 pkt 4 lit. c, art. 102 ust. 1 pkt 1a lit. b oraz ust. 1b i ust. 3 oraz art. 103 ust. 1 pkt 3, 5 i 6 oraz przepisy rozdziału 14 ustawy zmienianej w art. 4 stosuje się po upływie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

s. 17/18

Administrator danych i informacji zgromadzonych w ewidencji przekazuje staroście dane w przypadkach, o których mowa w art. 103 ust. 1 pkt 3, 5 i 6 ustawy zmienianej w art. 4, będące podstawą decyzji administracyjnej o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami, o ile dane te są dostępne.

Główny Inspektor Transportu Drogowego wskaże członka Krajowej Rady Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego, o której mowa w art. 140b ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, nie później niż w terminie miesiąca od dnia wejścia w życie niniejszego przepisu.

Do postępowań w przedmiocie wymiany zagranicznego prawa jazdy, o których mowa w art. 14 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 4, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy tej ustawy w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Do postępowań w przedmiocie wydania prawa jazdy w zakresie potwierdzania miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, o którym mowa w art. 11 ust. 1 pkt 5 ustawy zmienianej w art. 4, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy tej ustawy w brzmieniu dotychczasowym.

Do postępowań w przedmiocie wydania poświadczenia potwierdzającego spełnianie dodatkowych wymagań w zakresie prawa jazdy kategorii A, B, C lub D, o którym mowa w art. 31 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 4, wszczętych i niezakończonych do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy tej ustawy w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Do postępowań w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy, cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdami oraz spraw z zakresu uprawnień kierowców wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy ustaw zmienianych w art. 1 oraz art. 3–5 w brzmieniu dotychczasowym.

Do osób, które uzyskały uprawnienia do kierowania pojazdami przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, oraz do osób, które w okresie 6 lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy ukończyły z wynikiem pozytywnym kurs dla kandydatów na instruktorów, o którym mowa w art. 33 ust. 1 pkt 6 ustawy zmienianej w art. 4, albo ukończyły z wynikiem pozytywnym kurs kwalifikacyjny, o którym mowa w art. 58 ust. 1 pkt 6 tej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe dotyczące obliczania okresu posiadania uprawnienia do kierowania pojazdami, o którym mowa w art. 33 ust. 1 pkt 2 lit. b i pkt 3 oraz art. 58 ust. 1 pkt 2 tej ustawy.

Do osób, które uzyskały uprawnienia do kierowania pojazdami przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, nie stosuje się przepisów rozdziału 14 ustawy zmienianej w art. 4 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Do osób, które uzyskały uprawnienia do kierowania pojazdami w zakresie prawa jazdy kategorii B przed dniem stosowania przepisów rozdziału 14 ustawy zmienianej w art. 4 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą stosuje się przepisy tego rozdziału w brzmieniu dotychczasowym.

Do osób, które przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy rozpoczęły szkolenie, o którym mowa w art. 17 ust. 6a ustawy zmienianej w art. 8, stosuje się przepisy dotychczasowe.

Do czasu wydania komunikatu, o którym mowa w art. 14 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 6, w zakresie, o którym mowa w art. 100aa ust. 4 pkt 11 i ust. 5 pkt 18 ustawy zmienianej w art. 1, podstawą decyzji administracyjnej w przypadku, o którym mowa w art. 103 ust. 1 pkt 4 ustawy zmienianej w art. 4, jest także cyfrowe odwzorowanie dokumentu, o którym mowa w art. 182 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. z 2025 r. poz. 911 i 1423).

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 39i ust. 1 ustawy zmienianej w art. 3 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 39i ust. 1 ustawy zmienianej w art. 3 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą i mogą być zmieniane na podstawie tych przepisów, jednak nie dłużej niż przez okres 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 105 ust. 5 ustawy zmienianej w art. 4 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 105 ust. 5 ustawy zmienianej w art. 4 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą i mogą być zmieniane na podstawie tych przepisów, jednak nie dłużej niż przez okres 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 17 ust. 7 ustawy zmienianej w art. 8 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 17 ust. 7 ustawy zmienianej w art. 8 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą i mogą być zmieniane na podstawie tych przepisów, jednak nie dłużej niż przez okres 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:

art. 1 pkt 6 i 16 oraz art. 4 pkt 11 i 13, które wchodzą w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia; s. 18/18

art. 1 pkt 3, pkt 7 lit. b, pkt 8 i 15, art. 3 pkt 2–7, art. 4 pkt 4 lit. b, pkt 8, pkt 17 i 19, art. 6, art. 10 oraz art. 11, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia;

art. 1 pkt 4, art. 2, art. 4 pkt 1 i 18 oraz art. 8, które wchodzą w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia;

art. 1 pkt 7 lit. a, pkt 9, pkt 12 lit. a tiret drugie, pkt 13 lit. a tiret pierwsze podwójne tiret drugie i pkt 14, art. 3 pkt 1, art. 4 pkt 6 i pkt 7 lit. a i b, które wchodzą w życie po upływie 9 miesięcy od dnia ogłoszenia. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej: K. Nawrocki