Ustawa z dnia 21 kwietnia 2017 r. o zwalczaniu dopingu w sporcie

Ustawa reguluje sprawy dotyczące zwalczania dopingu w sporcie, w szczególności organizację i zakres działania Polskiej Agencji Antydopingowej oraz Polskiego Laboratorium Antydopingowego.

Użyte w ustawie określenia oznaczają:

substancja zabroniona - substancję określoną w załączniku nr 1 do Międzynarodowej konwencji o zwalczaniu dopingu w sporcie, sporządzonej w Paryżu dnia 19 października 2005 r.;

metoda zabroniona - działanie określone w załączniku nr 1 do konwencji, o której mowa w pkt 1;

okres podczas zawodów - okres rozpoczynający się o godzinie 23.59 w dniu poprzedzającym zawody rozumiane jako pojedynczy wyścig, gra lub konkurencja sportowa, w której zawodnik ma uczestniczyć, trwający do ich zakończenia, o ile przepisy właściwej międzynarodowej organizacji sportowej lub organizatora zawodów nie stanowią inaczej, obejmujący również okres kontroli antydopingowej związanej z zawodami.

Za doping w sporcie uznaje się:

obecność substancji zabronionej, jej metabolitów lub markerów w próbce fizjologicznej zawodnika;

użycie lub usiłowanie użycia przez zawodnika substancji zabronionej lub metody zabronionej;

unikanie pobrania próbki fizjologicznej, niewyrażenie zgody na pobranie próbki fizjologicznej lub niezgłoszenie się na to pobranie bez ważnego uzasadnienia, po uprzednim powiadomieniu zawodnika o wytypowaniu do pobrania próbki fizjologicznej przez osobę upoważnioną do jej pobrania;

nieprzedstawienie wymaganych informacji na temat miejsca pobytu zawodnika na potrzeby kontroli antydopingowej;

manipulowanie lub usiłowanie manipulowania jakąkolwiek częścią kontroli antydopingowej;

posiadanie substancji zabronionej lub przyrządów umożliwiających użycie metody zabronionej;

wprowadzenie do obrotu lub usiłowanie wprowadzenia do obrotu substancji zabronionej lub przyrządów umożliwiających użycie metody zabronionej;

podanie lub usiłowanie podania zawodnikowi w okresie podczas zawodów substancji zabronionej lub metody zabronionej albo podanie lub usiłowanie podania zawodnikowi w okresie poza zawodami substancji zabronionej w okresie poza zawodami lub metody zabronionej w okresie poza zawodami;

pomocnictwo, podżeganie lub każdy inny rodzaj świadomego współdziałania wiążący się z zachowaniem uznawanym za doping w sporcie lub usiłowaniem takiego zachowania lub naruszeniem warunków kary dyskwalifikacji przez inną osobę;

współpracę w ramach obowiązków zawodowych lub innych obowiązków związanych ze sportem z osobą pomagającą w przygotowaniu do współzawodnictwa sportowego, która:

podlegając przepisom o odpowiedzialności dyscyplinarnej za doping w sporcie, odbywa karę dyskwalifikacji, lub

nie podlegając przepisom o odpowiedzialności dyscyplinarnej za doping w sporcie, została skazana lub dowiedziono jej udziału w zachowaniu uznawanym za doping w sporcie w postępowaniu karnym, dyscyplinarnym lub dotyczącym odpowiedzialności zawodowej, lub

działa jako przedstawiciel lub pośrednik osób, o których mowa w lit. a lub b;

poza manipulowaniem lub usiłowaniem manipulowania, o którym mowa w pkt 5, działanie zawodnika lub innej osoby zmierzające do zniechęcenia osoby zgłaszającej naruszenie przepisów antydopingowych lub grożenie osobie zgłaszającej naruszenie przepisów antydopingowych.

Współpracę, o której mowa w ust. 1 pkt 10, uznaje się za doping w sporcie, jeżeli zawodnik lub inna osoba podejmująca tę współpracę nie przedstawi dowodów potwierdzających, że współpraca z osobą o statusie osoby pomagającej w przygotowaniu do współzawodnictwa sportowego nie była związana ze sportem, z wykonywaniem pracy zawodowej lub że nie można było tej współpracy uniknąć.

Zakaz współpracy z osobą, o której mowa w ust. 1 pkt 10 lit. b, trwa przez okres 6 lat, licząc od dnia rozstrzygnięcia w postępowaniu karnym, dyscyplinarnym lub dotyczącym odpowiedzialności zawodowej, albo przez okres odbywania kary orzeczonej w tym postępowaniu, jeżeli jej wymiar przekracza 6 lat.

Za doping w sporcie nie uznaje się przypadków, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 2, 6 lub 8, jeżeli są one uzasadnione względami leczniczymi, a zawodnik otrzymał zgodę na używanie danej substancji zabronionej lub metody zabronionej na zasadach określonych w załączniku nr 2 do konwencji, o której mowa w art. 2 pkt 1.

Polska Agencja Antydopingowa, zwana dalej „Agencją”, z siedzibą w Warszawie, jest państwową osobą prawną.

Agencja może posługiwać się skrótem „POLADA”.

Nadzór nad Agencją sprawuje minister właściwy do spraw kultury fizycznej.

Minister właściwy do spraw kultury fizycznej nadaje, w drodze rozporządzenia, statut Agencji, w którym określa jej organizację wewnętrzną oraz tryb pracy jej organów, mając na względzie sprawne wykonywanie zadań przez Agencję.

Do zadań Agencji należy, w szczególności:

określanie zasad i przebiegu kontroli antydopingowej;

ustanawianie reguł dyscyplinarnych dotyczących dopingu w sporcie;

planowanie i przeprowadzanie kontroli antydopingowej w okresie podczas zawodów oraz w okresie poza nimi;

prowadzenie czynności wyjaśniających zmierzających do ustalenia odpowiedzialności dyscyplinarnej za doping w sporcie zawodnika lub, w przypadkach, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 5-9, osoby pomagającej w przygotowaniu do współzawodnictwa sportowego;

szkolenie i podnoszenie kwalifikacji kontrolerów antydopingowych Agencji, zwanych dalej „kontrolerami”;

przyznawanie zgody na używanie danej substancji zabronionej lub metody zabronionej przez zawodnika, o której mowa w art. 3 ust. 4;

opracowywanie, wdrażanie i wspieranie programów edukacyjnych, informacyjnych i szkoleniowych w zakresie zwalczania dopingu w sporcie;

(uchylony)

opiniowanie projektów założeń projektów ustaw oraz projektów aktów prawnych w zakresie zwalczania dopingu w sporcie;

współpraca z zagranicznymi podmiotami właściwymi w zakresie zwalczania dopingu w sporcie;

współpraca z organami administracji publicznej, instytutami badawczymi oraz innymi podmiotami właściwymi w zakresie badań wspierających zwalczanie dopingu w sporcie.

Agencja zleca analizę antydopingową próbki fizjologicznej zawodnika, pobranej w toku prowadzonej kontroli antydopingowej, o której mowa w ust. 1 pkt 3, wyłącznie laboratorium antydopingowemu akredytowanemu przez Światową Agencję Antydopingową.

Zadanie, o którym mowa w ust. 1a, należy do działalności bieżącej Agencji w zakresie, w jakim pobranie próbki fizjologicznej zawodnika nastąpiło w toku prowadzonej kontroli antydopingowej dofinansowanej ze środków dotacji podmiotowej, o której mowa w art. 30 ust. 1.

Agencja wykonuje zadania w sposób niezależny i bezstronny.

Organami Agencji są:

Dyrektor Agencji;

Rada Agencji.

Dyrektor Agencji kieruje Agencją.

Do zadań Dyrektora Agencji należy, w szczególności:

reprezentowanie Agencji na zewnątrz;

sporządzanie projektu rocznego planu finansowego Agencji;

występowanie do ministra właściwego do spraw kultury fizycznej z wnioskami w sprawie wysokości dotacji podmiotowej z budżetu państwa przeznaczonej na dofinansowanie działalności bieżącej Agencji;

sporządzanie rocznego sprawozdania finansowego Agencji;

sporządzanie projektów rocznych i wieloletnich planów działania Agencji;

sporządzanie i przedstawianie ministrowi właściwemu do spraw kultury fizycznej, w terminie do dnia 31 marca każdego roku, sprawozdania z działalności Agencji w roku poprzednim.

Dyrektor Agencji wykonuje wobec osób zatrudnionych w Agencji czynności wynikające ze stosunku pracy.

Dyrektor Agencji przekazuje ministrowi właściwemu do spraw kultury fizycznej informacje o przeprowadzonych w Agencji kontrolach. Po zakończeniu kontroli oraz po otrzymaniu wystąpienia pokontrolnego, Dyrektor Agencji przekazuje ministrowi właściwemu do spraw kultury fizycznej, w terminie 30 dni od dnia otrzymania wystąpienia pokontrolnego, kopię tego wystąpienia oraz informację o działaniach podjętych w związku z jego realizacją.

Dyrektor Agencji działa przy pomocy swoich zastępców, kierowników komórek organizacyjnych oraz głównego księgowego.

Dyrektor Agencji może upoważnić pracowników Agencji do załatwiania w jego imieniu spraw należących do jego kompetencji.

Dyrektorem Agencji może być osoba, która:

posiada tytuł zawodowy magistra lub równorzędny;

jest obywatelem polskim;

ma pełną zdolność do czynności prawnych oraz korzysta z pełni praw publicznych;

ma nieposzlakowaną opinię;

posiada co najmniej 3-letni staż pracy na stanowisku kierowniczym;

posiada wiedzę i doświadczenie zawodowe w zakresie zwalczania dopingu w sporcie;

nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe;

nie była karana dyscyplinarnie za doping w sporcie.

Dyrektora Agencji odwołuje się w przypadku:

złożenia rezygnacji;

utraty zdolności do pełnienia obowiązków na skutek długotrwałej choroby, trwającej co najmniej 6 miesięcy;

zaprzestania spełniania jednego z wymagań, o których mowa w ust. 1 pkt 2-4, 7 lub 8;

działania niezgodnego z prawem lub zasadami rzetelności lub gospodarności;

niezatwierdzenia rocznego sprawozdania finansowego Agencji lub jego nieprzedstawienia w terminie.

(uchylony)

Dyrektora Agencji powołuje i odwołuje minister właściwy do spraw kultury fizycznej, po zasięgnięciu opinii Rady Agencji.

Kadencja Dyrektora Agencji trwa 5 lat.

Powołanie, o którym mowa w ust. 1, stanowi nawiązanie stosunku pracy na podstawie powołania w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy.

Kandydatów na stanowisko Dyrektora Agencji wyłania się w drodze otwartego i konkurencyjnego naboru przeprowadzonego przez ministra właściwego do spraw kultury fizycznej.

W razie śmierci lub odwołania Dyrektora Agencji, do czasu powołania jego następcy, funkcję Dyrektora Agencji pełni zastępca Dyrektora Agencji wskazany przez ministra właściwego do spraw kultury fizycznej.

Informację o naborze na stanowisko Dyrektora Agencji ogłasza się przez umieszczenie w miejscu powszechnie dostępnym w siedzibie urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw kultury fizycznej oraz na jego stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej ogłoszenia o naborze, które zawiera:

nazwę i adres Agencji;

określenie stanowiska;

wymagania związane ze stanowiskiem;

zakres zadań wykonywanych na stanowisku;

wskazanie dokumentów wymaganych w procesie naboru;

termin i miejsce składania dokumentów;

informację o sposobach oceny kandydatów.

Umieszczenie na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw kultury fizycznej ogłoszenia o naborze oraz o wyniku tego naboru jest bezpłatne.

Termin, o którym mowa w ust. 1 pkt 6, nie może być krótszy niż 10 dni od dnia umieszczenia ogłoszenia o naborze na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw kultury fizycznej.

Nabór przeprowadza zespół powołany przez ministra właściwego do spraw kultury fizycznej, liczący co najmniej 3 osoby, których wiedza i doświadczenie dają rękojmię wyłonienia najlepszych kandydatów, zwany dalej „zespołem”.

W toku naboru zespół ocenia doświadczenie zawodowe kandydata, wiedzę niezbędną do wykonywania zadań na stanowisku Dyrektora Agencji oraz kompetencje kierownicze.

Ocena wiedzy i kompetencji kierowniczych kandydata może być dokonana, na zlecenie zespołu, przez osobę niebędącą jego członkiem, która posiada odpowiednie kwalifikacje do dokonania tej oceny.

Członek zespołu oraz osoba, o której mowa w ust. 6, mają obowiązek zachowania w tajemnicy informacji dotyczących osób ubiegających się o stanowisko, uzyskanych w toku naboru.

W toku naboru zespół wyłania nie więcej niż 3 kandydatów, których przedstawia ministrowi właściwemu do spraw kultury fizycznej.

Z przeprowadzonego naboru zespół sporządza protokół zawierający:

nazwę i adres Agencji;

określenie stanowiska oraz liczbę kandydatów;

imiona, nazwiska i adresy nie więcej niż 3 najlepszych kandydatów uszeregowanych według stopnia spełniania przez nich wymagań określonych w ogłoszeniu o naborze;

informację o zastosowanych sposobach oceny kandydatów;

uzasadnienie dokonanego wyboru albo powody niewyłonienia kandydata;

skład zespołu.

Wynik naboru ogłasza się niezwłocznie przez umieszczenie informacji na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw kultury fizycznej, która zawiera:

nazwę i adres Agencji;

określenie stanowiska;

imiona i nazwiska wybranych kandydatów oraz ich miejsca zamieszkania w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny albo komunikat o niewyłonieniu kandydata.

Do zadań Rady Agencji należy, w szczególności, opiniowanie:

projektu rocznego planu finansowego Agencji;

rocznego sprawozdania finansowego Agencji;

rocznych i wieloletnich planów działania Agencji;

sprawozdania z działalności Agencji.

(uchylony)

Rada Agencji składa się z siedmiu członków.

W skład Rady Agencji wchodzą następujące osoby:

przedstawiciel ministra właściwego do spraw wewnętrznych,

przedstawiciel ministra właściwego do spraw zdrowia,

przedstawiciel ministra właściwego do spraw finansów publicznych,

przedstawiciel Polskiego Komitetu Olimpijskiego,

trzy osoby wykonujące zawody w dziedzinach medycyny, sportu, etyki, biologii lub prawa

- dające rękojmię prawidłowego wykonywania zadań Rady Agencji.

Członkiem Rady Agencji nie może być osoba skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe, niemająca pełnej zdolności do czynności prawnych lub karana dyscyplinarnie za doping w sporcie.

Członkostwa w Radzie Agencji nie można łączyć z funkcją we władzach polskiego związku sportowego ani z funkcją członka Panelu Dyscyplinarnego.

Członka Rady Agencji odwołuje się w przypadku:

utraty zdolności do pełnienia obowiązków na skutek długotrwałej choroby, trwającej co najmniej 6 miesięcy;

niewypełniania lub nienależytego wypełniania obowiązków;

zaprzestania spełniania jednego z wymagań, o których mowa w art. 13 ust. 2-4.

Ustanie członkostwa w Radzie Agencji następuje również z powodu rezygnacji albo śmierci.

Minister właściwy do spraw kultury fizycznej powołuje i odwołuje członków Rady Agencji, a także stwierdza ustanie ich członkostwa w Radzie Agencji, z tym że powołanie członków, o których mowa w art. 13 ust. 2 pkt 1-4, następuje na wniosek organów lub podmiotu, których są przedstawicielami.

Kadencja Rady Agencji trwa 4 lata.

Członkowie Rady Agencji, o których mowa w art. 13 ust. 2 pkt 5, mogą pełnić swoją funkcję nie dłużej niż przez dwie kolejne kadencje.

W przypadku odwołania członka Rady Agencji lub stwierdzenia ustania jego członkostwa w Radzie Agencji, minister właściwy do spraw kultury fizycznej powołuje nowego członka Rady Agencji na okres do końca jej kadencji.

Rada Agencji wybiera ze swojego grona, w głosowaniu tajnym, bezwzględną większością głosów, w obecności co najmniej 4 członków Rady Agencji, Przewodniczącego Rady Agencji i jego zastępcę.

Do zadań Przewodniczącego Rady Agencji należy, w szczególności, zwoływanie i prowadzenie posiedzeń Rady Agencji.

Rada Agencji obraduje na posiedzeniach, które odbywają się nie rzadziej niż raz na trzy miesiące.

Przewodniczący Rady Agencji zwołuje posiedzenia Rady Agencji:

z własnej inicjatywy lub

na wniosek członka Rady Agencji, Dyrektora Agencji lub ministra właściwego do spraw kultury fizycznej.

W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, posiedzenie Rady Agencji zwołuje się w terminie nie dłuższym niż 14 dni od dnia wpłynięcia wniosku.

Pierwsze posiedzenie Rady Agencji nowej kadencji zwołuje minister właściwy do spraw kultury fizycznej, w terminie nie dłuższym niż 14 dni od dnia powołania członków Rady Agencji.

Rada Agencji wyraża swoje stanowisko w formie uchwał podejmowanych zwykłą większością głosów, w obecności co najmniej połowy składu Rady Agencji.

Przewodniczący Rady Agencji, z własnej inicjatywy lub na wniosek członka Rady Agencji, może zdecydować o podjęciu uchwały przez Radę Agencji w trybie obiegowym. Do uchwał podejmowanych w trybie obiegowym stosuje się odpowiednio przepis ust. 1.

Członkowie Rady Agencji mogą złożyć sprzeciw do projektu uchwały podejmowanej w trybie obiegowym w terminie 5 dni od dnia jego otrzymania.

Uchwałę uznaje się za przyjętą w trybie obiegowym, jeżeli żaden z członków Rady Agencji nie złoży, w terminie, o którym mowa w ust. 3, pisemnego sprzeciwu wobec zastosowanego trybu lub projektu uchwały. W przypadku gdy w wyznaczonym terminie członek Rady Agencji złoży sprzeciw, projekt uchwały rozpatruje się na najbliższym posiedzeniu Rady Agencji.

Członek Rady Agencji podlega wyłączeniu od udziału w sprawie, w której zachodzi konflikt interesów lub istnieje inna okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności.

Członek Rady Agencji zawiadamia Przewodniczącego Rady Agencji o zachodzącej podstawie swojego wyłączenia i wstrzymuje się od udziału w sprawie.

W przypadku gdy okoliczność, o której mowa w ust. 1, dotyczy Przewodniczącego Rady Agencji, zawiadamia on o podstawie wyłączenia swojego zastępcę.

Członkowie Rady Agencji otrzymują zwrot kosztów związanych z podróżą na zasadach określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 77⁵§ 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy.

Zawodnik jest obowiązany poddać się kontroli antydopingowej przeprowadzanej przez Agencję w okresie podczas zawodów oraz w okresie poza nimi.

Zawodnik, jeżeli wymaga tego Agencja, jest obowiązany do przedstawienia informacji na temat:

miejsca swojego pobytu w okresie kolejnych trzech miesięcy od dnia złożenia informacji;

przyjmowanych przez siebie leków i suplementów diety oraz wykonanych transfuzji krwi, stosownie do art. 28 ust. 2 pkt 5.

Kontrolę antydopingową przeprowadzają kontrolerzy.

Kontrolerem może być osoba, która:

ukończyła 18 lat;

posiada co najmniej wykształcenie średnie lub średnie branżowe;

ma pełną zdolność do czynności prawnych oraz korzysta z pełni praw publicznych;

ma nieposzlakowaną opinię;

nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe;

nie była karana dyscyplinarnie za doping w sporcie;

nie jest pracownikiem oraz nie pełni żadnej funkcji w polskim związku sportowym;

ukończyła szkolenie kontrolerów oraz zdała egzamin kończący to szkolenie;

posiada ważny certyfikat kontrolera.

Szkolenie kontrolerów przeprowadza Agencja.

Podstawą szkolenia kontrolerów jest program szkolenia, obejmujący w szczególności zagadnienia związane z organizacją i działaniem krajowego i międzynarodowego systemu zwalczania dopingu w sporcie, definicją dopingu w sporcie, zasadami i przebiegiem kontroli antydopingowej, prawami i obowiązkami kontrolera antydopingowego oraz odpowiedzialnością dyscyplinarną za doping w sporcie.

Szkolenie kontrolerów jest prowadzone przez wykładowców i instruktorów, którymi mogą być:

osoby posiadające co najmniej dwuletnie doświadczenie zawodowe w zakresie przeprowadzania kontroli antydopingowej;

osoby zatrudnione w Agencji, odpowiedzialne za:

koordynowanie lub planowanie kontroli antydopingowej,

realizację lub obsługę postępowań dyscyplinarnych za doping w sporcie,

rozpoznawanie wniosków o przyznanie zgody na używanie substancji zabronionej lub metody zabronionej na zasadach określonych w załączniku nr 2 do konwencji, o której mowa w art. 2 pkt 1;

lekarze posiadający wiedzę na temat skutków dla zdrowia stosowania dopingu w sporcie;

osoby posiadające co najmniej tytuł magistra z zakresu nauk prawnych oraz wiedzę na temat przepisów prawa dotyczących zwalczania dopingu w sporcie.

Szkolenie kontrolerów jest zakończone egzaminem, który przeprowadza komisja egzaminacyjna, zwana dalej „komisją”.

Komisja przeprowadza egzamin w składzie trzyosobowym, wyznaczanym przez Dyrektora Agencji i złożonym z pracowników Agencji, posiadających odpowiednią wiedzę i doświadczenie w zakresie kontroli antydopingowej.

Dyrektor Agencji przygotowuje plan pracy komisji na dany rok, który zawiera harmonogram egzaminów oraz propozycje w zakresie składu osobowego komisji.

Członek komisji nie może uczestniczyć w egzaminie swojego małżonka, krewnego lub powinowatego w linii prostej, krewnego lub powinowatego w linii bocznej do drugiego stopnia lub osoby związanej z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli.

Członkowie komisji składają oświadczenia o braku występowania okoliczności wyłączających ich udział w egzaminie, o których mowa w ust. 4, najpóźniej w dniu egzaminu.

Członek komisji jest obowiązany, w szczególności, do:

zachowania w tajemnicy treści pytań i zadań przed egzaminem;

bezstronnego i obiektywnego przeprowadzenia egzaminu, w szczególności przez rzetelną ocenę wiedzy lub umiejętności kandydata na kontrolera;

prowadzenia dokumentacji egzaminacyjnej;

niezwłocznego poinformowania kandydata na kontrolera o wyniku egzaminu.

Egzamin kończący szkolenie kontrolerów składa się z części teoretycznej i praktycznej.

Do egzaminu może przystąpić osoba, która odbyła wszystkie zajęcia teoretyczne i praktyczne objęte programem szkolenia kontrolerów.

W przypadku gdy osoba przystępująca do egzaminu nie uzyska wyniku pozytywnego z jego całości lub części, albo nie przystąpi do niego w całości lub do jego części z powodu choroby potwierdzonej zaświadczeniem lekarskim lub wskutek działania siły wyższej, może ponownie przystąpić do egzaminu bez odbycia powtórnego szkolenia tylko raz, w najbliższym wyznaczonym terminie. Ponowny egzamin nie może być przeprowadzony wcześniej niż przed upływem dwóch tygodni od pierwszego egzaminu.

Osobie, która uzyskała pozytywny wynik z egzaminu kończącego szkolenie kontrolerów, Dyrektor Agencji przyznaje certyfikat kontrolera, który jest ważny przez 2 lata od dnia jego przyznania.

Na podstawie ważnego certyfikatu kontrolera Agencja wydaje kontrolerowi legitymację służbową.

Kontrolerowi uprawnionemu do pobierania krwi na podstawie przepisów ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty lub ustawy z dnia 15 lipca 2011 r. o zawodach pielęgniarki i położnej Agencja wydaje legitymację służbową zawierającą informację o możliwości pobierania przez niego próbek krwi.

Przed upływem okresu ważności certyfikatu kontrolera kontroler, w celu potwierdzenia posiadania kwalifikacji do przeprowadzania kontroli antydopingowej, odbywa ponownie szkolenie kontrolerów, zakończone egzaminem.

W przypadku trwającej co najmniej 2 lata przerwy w przeprowadzaniu przez kontrolera kontroli antydopingowych, jest on obowiązany, przed ponownym przystąpieniem do przeprowadzania kontroli antydopingowych, do odbycia szkolenia zakończonego egzaminem.

Do kontrolera, który nie uzyskał pozytywnego wyniku z całości lub z części egzaminu albo nie przystąpił do niego w całości lub w części z powodu choroby potwierdzonej zaświadczeniem lekarskim lub wskutek działania siły wyższej, stosuje się przepis art. 25 ust. 3.

Minister właściwy do spraw kultury fizycznej określi, w drodze rozporządzenia:

organizację i sposób przeprowadzania szkolenia kontrolerów,

program szkolenia kontrolerów,

rodzaje zajęć dydaktycznych w ramach szkolenia kontrolerów oraz ich wymiar czasowy,

tryb przeprowadzania egzaminu kończącego szkolenie kontrolerów,

wzór certyfikatu kontrolera,

wzór legitymacji służbowej kontrolera

- uwzględniając konieczność zapewnienia jednakowego poziomu wiedzy i umiejętności nabywanej przez kontrolerów podczas szkolenia oraz konieczność umieszczenia we wzorach certyfikatu kontrolera i legitymacji służbowej kontrolera informacji niezbędnych do prawidłowego realizowania ich zadań.

W związku z planowaniem i przeprowadzaniem kontroli antydopingowej w okresie podczas zawodów oraz w okresie poza nimi, Agencja przetwarza następujące dane osobowe kontrolerów:

wizerunek twarzy;

płeć;

podpis;

adres poczty elektronicznej;

numer telefonu;

informacje o realizowanej dotychczas kontroli antydopingowej.

Kontrolerzy, w toku prowadzonej kontroli antydopingowej, są obowiązani do:

przygotowania miejsca i sprzętu do przeprowadzenia kontroli antydopingowej i zabezpieczenia tego miejsca i sprzętu przed dostępem osób trzecich;

powiadomienia zawodnika o tym, że został wytypowany do kontroli antydopingowej;

pobrania, zabezpieczenia i dostarczenia do wskazanego przez Agencję laboratorium antydopingowego próbek fizjologicznych zawodnika wraz z dokumentacją;

sporządzenia protokołu kontroli antydopingowej;

przestrzegania standardów międzynarodowych Światowej Agencji Antydopingowej.

Protokół, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, zawiera, w szczególności:

imię, nazwisko, datę urodzenia i adres kontrolowanego zawodnika;

datę i miejsce przeprowadzenia kontroli antydopingowej;

imię i nazwisko kontrolerów, którzy przeprowadzili kontrolę antydopingową;

określenie rodzaju pobranej próbki fizjologicznej i jej ciężaru właściwego;

deklarację zawodnika na temat przyjmowanych przez niego leków i suplementów diety oraz wykonanych transfuzji krwi;

informację o pouczeniu kontrolowanego zawodnika o skutkach niewyrażenia zgody na pobranie próbki fizjologicznej, niezgłoszenia się na to pobranie bez ważnego uzasadnienia lub unikania w inny sposób pobrania próbki fizjologicznej;

podpisy kontrolerów, którzy przeprowadzili kontrolę antydopingową;

podpis kontrolowanego zawodnika, a w przypadku braku możliwości złożenia przez niego podpisu - adnotację o braku takiej możliwości.

Kontrolerzy, podczas pełnienia obowiązków służbowych lub w związku z ich pełnieniem, mają prawo:

żądać niezbędnej pomocy od instytucji państwowych oraz organów administracji rządowej i organów jednostek samorządu terytorialnego, które są obowiązane, w zakresie swojej właściwości, nieodpłatnie udzielać żądanej pomocy;

zwracać się do przedsiębiorców, jednostek organizacyjnych i organizacji społecznych, a w nagłych wypadkach również do każdej osoby, o udzielenie niezbędnej pomocy.

Kontrolerzy, podczas pełnienia obowiązków służbowych, posługują się legitymacjami służbowymi.

Kontrolerzy, podczas pełnienia obowiązków służbowych lub w związku z ich pełnieniem, korzystają z ochrony przewidzianej dla funkcjonariuszy publicznych oraz podlegają odpowiedzialności karnej przewidzianej dla funkcjonariuszy publicznych na zasadach określonych w ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny.

Agencja, przeprowadzając kontrolę antydopingową w okresie podczas zawodów lub w okresie poza nimi, wykonuje zadanie realizowane w interesie publicznym, którego celem jest zapewnienie uczciwości współzawodnictwa sportowego, ujawnienie przestępstw, o których mowa w art. 48 ust. 1 i art. 49, oraz ochrona zdrowia zawodników.

Na potrzeby zadania, o którym mowa w ust. 1, oraz w zakresie niezbędnym do jego wykonania Agencja przetwarza dane osobowe zawodników, które obejmują:

nazwisko;

imię lub imiona;

adres miejsca zamieszkania;

datę i miejsce urodzenia;

numer PESEL;

serię i numer dokumentu tożsamości;

obywatelstwo;

płeć;

wizerunek twarzy;

podpis;

adres poczty elektronicznej;

numer telefonu;

nazwę uprawianego sportu;

przynależność do organizacji sportowej;

informację o miejscu pobytu w okresie kolejnych trzech miesięcy;

informację o przebiegu dotychczasowej kontroli antydopingowej;

informację o stosowanych lekach i suplementach diety oraz wykonanych transfuzjach krwi;

informację o orzeczonych karach dyscyplinarnych za doping w sporcie;

informację o przyznaniu lub odmowie przyznania zgody na używanie substancji zabronionej lub metody zabronionej na zasadach określonych w załączniku nr 2 do konwencji, o której mowa w art. 2 pkt 1;

dokumentację medyczną na potrzeby oceny wniosku o przyznanie zgody na używanie substancji zabronionej lub metody zabronionej na zasadach określonych w załączniku nr 2 do konwencji, o której mowa w art. 2 pkt 1;

wyniki analiz antydopingowych próbki fizjologicznej.

Agencja może przekazywać dane osobowe zawodników:

innym właściwym organizacjom antydopingowym, w tym:

międzynarodowym organizacjom sportowym,

krajowym organizacjom antydopingowym,

organizatorom zawodów, jeżeli w okresie podczas tych zawodów będzie przez nich przeprowadzana kontrola antydopingowa,

Światowej Agencji Antydopingowej

- jeżeli jest to niezbędne dla celów kontroli antydopingowej lub ustalenia odpowiedzialności dyscyplinarnej za doping w sporcie.

Dane osobowe zawodników podlegają zabezpieczeniom zapobiegającym nadużyciom lub niezgodnemu z prawem dostępowi lub przekazaniu, polegającym co najmniej na dopuszczeniu do przetwarzania danych osobowych wyłącznie osób posiadających pisemne upoważnienie wydane przez administratora danych oraz pisemnym zobowiązaniu osób upoważnionych do przetwarzania danych osobowych do zachowania ich w tajemnicy.

Dane osobowe zawodników mogą być przetwarzane w systemie teleinformatycznym.

Agencja przechowuje dane osobowe zawodników przez okres niezbędny do zakończenia czynności związanych z kontrolą antydopingową oraz ustaleniem odpowiedzialności dyscyplinarnej za doping w sporcie, nie dłużej jednak niż przez okres 10 lat od dnia ich uzyskania.

Dane osobowe zawodników, o których mowa w ust. 2 pkt 1, 2, 8, 13 i 18, Agencja może przechowywać przez okres dłuższy niż określony w ust. 5, jeżeli są one niezbędne dla ustalenia odpowiedzialności dyscyplinarnej za doping w sporcie.

Nie rzadziej niż co 18 miesięcy Agencja dokonuje weryfikacji zgromadzonych danych osobowych zawodników, z wyjątkiem danych, o których mowa w ust. 6, które Agencja weryfikuje nie rzadziej niż co 10 lat.

Z zastrzeżeniem ust. 6, po upływie terminu, o którym mowa w ust. 5, lub po przeprowadzeniu weryfikacji, o której mowa w ust. 7, zgromadzone dane osobowe zawodników lub dane takie uznane za zbędne podlegają protokolarnemu i komisyjnemu zniszczeniu, które zarządza Dyrektor Agencji.

Wystąpienie z żądaniem, o którym mowa w art. 18 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych), nie wpływa na realizację zadania, o którym mowa w ust. 1.

Przychody Agencji stanowi dotacja podmiotowa z budżetu państwa, przeznaczona na dofinansowanie działalności bieżącej Agencji.

Przychodami Agencji mogą być środki finansowe pochodzące z innych źródeł niż dotacja podmiotowa z budżetu państwa, a w szczególności:

dotacje celowe z budżetu państwa przeznaczone na:

realizację zadań Agencji, w tym na współfinansowanie programów i projektów finansowanych z udziałem środków europejskich,

finansowanie lub dofinansowanie inwestycji Agencji;

środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej;

środki pochodzące z krajowych i międzynarodowych projektów oraz programów badawczych;

przychody z działalności gospodarczej;

odsetki od środków zgromadzonych na rachunkach bankowych Agencji, z wyjątkiem odsetek od środków pochodzących z dotacji budżetowych oraz od przekazanych w formie zaliczki środków pochodzących z budżetu środków europejskich;

zapisy, spadki i darowizny.

Agencja może prowadzić działalność gospodarczą na podstawie przepisów o działalności gospodarczej w zakresie realizacji zadań, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 3, 6 i 10, oraz w zakresie działalności Panelu Dyscyplinarnego wykonywanej na rzecz podmiotów innych niż polskie związki sportowe.

Przychody z działalności gospodarczej służą wyłącznie realizacji zadań Agencji, o których mowa w art. 5.

Agencja prowadzi samodzielną gospodarkę finansową na podstawie planu finansowego, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych.

Projekt rocznego planu finansowego Agencji, po zaopiniowaniu przez Radę Agencji i zatwierdzeniu przez ministra właściwego do spraw kultury fizycznej, jest przekazywany ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych w trybie określonym w przepisach dotyczących prac nad projektem ustawy budżetowej.

Podstawę gospodarki finansowej Agencji w okresie od 1 stycznia do dnia zatwierdzenia przez ministra właściwego do spraw kultury fizycznej rocznego planu finansowego Agencji stanowi projekt tego planu.

Roczny plan finansowy Agencji obejmuje, w szczególności:

planowane przychody, w tym dotacje, o których mowa w art. 30 ust. 1 i ust. 2 pkt 1;

planowane koszty;

planowane wydatki inwestycyjne;

stan środków obrotowych na początek i koniec roku;

planowany przyrost lub spadek środków obrotowych na początek i koniec roku;

źródła pokrycia planowanego niedoboru przychodów w stosunku do kosztów.

Rokiem obrotowym Agencji jest rok kalendarzowy.

Agencja posiada następujące fundusze własne:

fundusz podstawowy;

fundusz rezerwowy.

Fundusz podstawowy Agencji odzwierciedla równowartość mienia Agencji na dzień jej utworzenia.

Fundusz rezerwowy zwiększa się o zysk netto i zmniejsza o stratę netto.

Decyzję w sprawie podziału wyniku finansowego Agencji za rok obrotowy podejmuje, po zatwierdzeniu sprawozdania finansowego przez ministra właściwego do spraw kultury fizycznej oraz po przedstawieniu propozycji przez organy Agencji, minister właściwy do spraw kultury fizycznej.

Roczne sprawozdanie finansowe Agencji podlega badaniu przez firmę audytorską.

Wyboru firmy audytorskiej do badania rocznego sprawozdania finansowego Agencji dokonuje minister właściwy do spraw kultury fizycznej.

Dyrektor Agencji przedstawia ministrowi właściwemu do spraw kultury fizycznej zaopiniowane przez Radę Agencji roczne sprawozdanie finansowe Agencji wraz z opinią Rady Agencji i sprawozdaniem z badania w rozumieniu art. 2 pkt 31 ustawy z dnia 11 maja 2017 r. o biegłych rewidentach, firmach audytorskich oraz nadzorze publicznym.

Roczne sprawozdanie finansowe Agencji zatwierdza minister właściwy do spraw kultury fizycznej.

Panel Dyscyplinarny, zwany dalej „Panelem”, działa, w sposób niezależny i bezstronny, zgodnie z regułami, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2, Światowym Kodeksem Antydopingowym oraz stosownie do przepisów Międzynarodowej konwencji o zwalczaniu dopingu w sporcie, sporządzonej w Paryżu dnia 19 października 2005 r.

Panel rozstrzyga o odpowiedzialności dyscyplinarnej za doping w sporcie zgodnie z zasadami Światowego Kodeksu Antydopingowego oraz stosownie do przepisów konwencji, o której mowa w art. 2 pkt 1.

Panel orzeka w pierwszej i w drugiej instancji.

W skład Panelu wchodzi nie więcej niż dwudziestu członków, nie mniej niż pięciu do rozstrzygania w każdej instancji.

Członkiem Panelu może być osoba, która:

posiada doświadczenie zawodowe w dziedzinie medycyny, sportu, etyki, biologii lub prawa, przy czym co najmniej połowa członków Panelu musi posiadać wykształcenie wyższe z zakresu nauk prawnych;

daje rękojmię prawidłowego wykonywania zadań Panelu;

ma pełną zdolność do czynności prawnych oraz korzysta z pełni praw publicznych;

ma nieposzlakowaną opinię;

nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe;

nie była karana dyscyplinarnie za doping w sporcie;

posiada doświadczenie w zakresie orzekania w sprawach dyscyplinarnych;

spełnia wymagania w zakresie bezstronności, niezależności oraz zapobiegania konfliktowi interesów zawarte w Światowym Kodeksie Antydopingowym oraz dokumentach o charakterze międzynarodowym określonych przez Światową Agencję Antydopingową.

Członkostwa w Panelu nie można łączyć z funkcją we władzach polskiego związku sportowego.

Członka Panelu odwołuje się w przypadku zaprzestania spełniania przez niego jednego z wymagań, o których mowa w art. 36 ust. 2 pkt 2-6.

Ustanie członkostwa w Panelu następuje również z powodu rezygnacji albo śmierci.

Minister właściwy do spraw kultury fizycznej powołuje i odwołuje członków Panelu.

Kadencja Panelu trwa 3 lata.

W przypadku odwołania członka Panelu lub ustania jego członkostwa w Panelu, minister właściwy do spraw kultury fizycznej powołuje nowego członka Panelu na okres do końca jego kadencji.

Członkowie Panelu każdej instancji wybierają ze swojego grona przewodniczącego.

Przewodniczącego i członków składów orzekających wyznacza Przewodniczący Panelu właściwej instancji.

Panel rozpoznaje sprawę na rozprawie lub na posiedzeniu niejawnym.

Nieobecność na rozprawie osoby, której sprawa dotyczy, jeżeli została ona poinformowana o terminie i miejscu rozprawy, nie stanowi przeszkody do przeprowadzenia rozprawy.

Rozprawy przed Panelem są jawne. Panel może wyłączyć jawność rozprawy, jeżeli jawność mogłaby:

wywołać zakłócenie spokoju publicznego;

obrażać dobre obyczaje;

ujawnić okoliczności, które ze względu na ważny interes państwa powinny być zachowane w tajemnicy;

naruszyć ważny interes prywatny.

Panel rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym, jeżeli osoba, której sprawa dotyczy, zrezygnuje z przysługującego jej uprawnienia do przeprowadzenia rozprawy.

Decyzje Panelu zapadają zwykłą większością głosów.

Prawo udziału w rozprawie Panelu przysługuje Dyrektorowi Agencji lub wyznaczonej przez niego osobie.

Panel może orzec podanie treści decyzji do publicznej wiadomości w określony sposób, zgodnie z zasadami Światowego Kodeksu Antydopingowego, jeżeli uzna to za celowe ze względu na okoliczności sprawy.

Członek Panelu podlega wyłączeniu od udziału w sprawie, w której zachodzi konflikt interesów lub istnieje inna okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności zgodnie ze Światowym Kodeksem Antydopingowym i dokumentami o charakterze międzynarodowym określonymi przez Światową Agencję Antydopingową.

Członek Panelu zawiadamia przewodniczącego Panelu właściwej instancji o zachodzącej podstawie swojego wyłączenia i wstrzymuje się od udziału w sprawie.

W przypadku gdy członek Panelu podlega wyłączeniu, przewodniczący Panelu właściwej instancji wyznacza innego członka Panelu do składu orzekającego w danej sprawie.

W przypadku gdy okoliczność, o której mowa w ust. 1, dotyczy przewodniczącego danej instancji, przewodniczącego i członków składu orzekającego w danej sprawie wyznacza najstarszy stażem członek Panelu właściwej instancji.

Członkowi Panelu przysługuje wynagrodzenie za udział w rozprawie lub posiedzeniu.

Wysokość wynagrodzenia, o którym mowa w ust. 1, przewodniczącego i członka składu orzekającego wynosi odpowiednio 0,16 i 0,12 przeciętnego wynagrodzenia w trzecim kwartale poprzedniego roku kalendarzowego, ogłaszanego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, na podstawie art. 20 pkt 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.

Obsługę Panelu, także w zakresie finansowym, zapewnia Agencja.

Policja, Służba Celno-Skarbowa, Straż Graniczna, Żandarmeria Wojskowa oraz prokurator przekazują Agencji, z urzędu lub na jej wniosek, wszelkie informacje, którymi dysponują, jeżeli są one niezbędne do ustalenia odpowiedzialności dyscyplinarnej za doping w sporcie, o ile nie zachodzi potrzeba zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania lub ochrony ważnego interesu państwa.

Minister właściwy do spraw zdrowia współpracuje z Agencją w ramach informowania społeczeństwa o możliwym ryzyku występowania w suplementach diety nielegalnych substancji zabronionych oraz ryzyku używania substancji zabronionych lub metod zabronionych, a także w ramach zapewniania prawidłowego oznakowania produktów leczniczych, w szczególności jeżeli zawierają one substancje zabronione.

(uchylony)

Minister właściwy do spraw kultury fizycznej może dofinansowywać działania mające na celu przeciwdziałanie dopingowi w sporcie, w tym udzielać Agencji dotacji celowych, o których mowa w art. 30 ust. 2 pkt 1, oraz opłacać składki na rzecz organizacji międzynarodowych zajmujących się zwalczaniem dopingu w sporcie.

Minister właściwy do spraw zdrowia może udzielać Polskiemu Laboratorium Antydopingowemu z siedzibą w Warszawie dotacji celowych na:

realizację przez Laboratorium projektów badawczych, o których mowa w art. 47b ust. 1 pkt 3;

finansowanie lub dofinansowanie kosztów inwestycji niezbędnych do utrzymania akredytacji Światowej Agencji Antydopingowej.

Polskie Laboratorium Antydopingowe, zwane dalej „Laboratorium”, z siedzibą w Warszawie jest państwową osobą prawną.

Nadzór nad Laboratorium sprawuje minister właściwy do spraw zdrowia.

Minister właściwy do spraw zdrowia nadaje, w drodze rozporządzenia, statut Laboratorium, w którym określa jego organizację wewnętrzną oraz tryb pracy jego organów, mając na względzie sprawne wykonywanie zadań przez Laboratorium.

Do zadań Laboratorium należy:

prowadzenie działań niezbędnych do utrzymania akredytacji:

Światowej Agencji Antydopingowej,

krajowej jednostki akredytującej na zgodność z normą ISO obowiązującą w laboratoriach badawczych;

prowadzenie analiz antydopingowych próbek fizjologicznych zawodników i zwierząt;

realizacja projektów badawczych w zakresie zwalczania dopingu w sporcie;

współpraca krajowa i międzynarodowa w zakresie badań naukowych i prac rozwojowych;

inne zadania wynikające ze standardów międzynarodowych Światowej Agencji Antydopingowej.

Poza działalnością, o której mowa w ust. 1, Laboratorium może prowadzić analizy toksykologiczne, w tym w ramach współpracy z Policją, sądami, prokuratorem, Służbą Celno-Skarbową, Głównym Inspektorem Sanitarnym, Głównym Inspektorem Farmaceutycznym, szpitalami, instytutami badawczymi, uczelniami medycznymi oraz Żandarmerią Wojskową.

Laboratorium wykonuje zadania w sposób niezależny i bezstronny.

Organami Laboratorium są:

Dyrektor Laboratorium;

Rada Laboratorium.

Dyrektor Laboratorium kieruje Laboratorium.

Do zadań Dyrektora Laboratorium należy:

reprezentowanie Laboratorium na zewnątrz;

sporządzanie projektu rocznego planu finansowego Laboratorium;

występowanie do ministra właściwego do spraw zdrowia z wnioskami w sprawie wysokości dotacji podmiotowej z budżetu państwa przeznaczonej na dofinansowanie działalności bieżącej Laboratorium;

sporządzanie rocznego sprawozdania finansowego Laboratorium;

sporządzanie projektów rocznych i wieloletnich planów działania Laboratorium;

sporządzanie i przedstawianie ministrowi właściwemu do spraw zdrowia, w terminie do dnia 31 marca każdego roku, sprawozdania z działalności Laboratorium w roku poprzednim;

wykonywanie innych zadań związanych z kierowaniem Laboratorium.

Dyrektor Laboratorium wykonuje wobec osób zatrudnionych w Laboratorium czynności wynikające ze stosunku pracy.

Dyrektor Laboratorium przekazuje ministrowi właściwemu do spraw zdrowia informacje o przeprowadzonych w Laboratorium kontrolach. Po zakończeniu kontroli oraz po otrzymaniu wystąpienia pokontrolnego Dyrektor Laboratorium przekazuje ministrowi właściwemu do spraw zdrowia, w terminie 30 dni od dnia otrzymania wystąpienia pokontrolnego, kopię tego wystąpienia oraz informację o działaniach podjętych w związku z jego realizacją.

Dyrektor Laboratorium działa przy pomocy swoich zastępców, kierowników komórek organizacyjnych oraz głównego księgowego.

Dyrektor Laboratorium może upoważnić pracowników Laboratorium do załatwiania w jego imieniu spraw należących do jego kompetencji.

Dyrektorem Laboratorium może być osoba, która:

spełnia wymagania zawarte w międzynarodowym standardzie wymagań dla laboratoriów określonym przez Światową Agencję Antydopingową;

posiada doświadczenie i kompetencje w zakresie analizy materiału biologicznego na obecność substancji zabronionych;

posiada doświadczenie lub ukończyła szkolenie w zakresie wykorzystywania analiz kryminalistycznych na potrzeby kontroli antydopingowej;

posiada co najmniej 5-letnie doświadczenie w zarządzaniu zespołami pracowniczymi;

posiada znajomość języka angielskiego w stopniu umożliwiającym swobodne porozumiewanie się, również w sprawach dotyczących działalności badawczo-rozwojowej;

posiada co najmniej 5-letnie doświadczenie w sektorze badawczo-rozwojowym;

ma pełną zdolność do czynności prawnych oraz korzysta z pełni praw publicznych;

ma nieposzlakowaną opinię;

nie była skazana prawomocnym wyrokiem sądu za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe;

nie była karana dyscyplinarnie za doping w sporcie.

Dyrektora Laboratorium odwołuje się w przypadku:

złożenia rezygnacji;

utraty zdolności do pełnienia obowiązków na skutek długotrwałej choroby, trwającej co najmniej 6 miesięcy;

zaprzestania spełniania jednego z wymagań, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 7-10;

działania niezgodnego z prawem lub zasadami rzetelności lub gospodarności;

niezatwierdzenia rocznego sprawozdania finansowego Laboratorium lub jego nieprzedstawienia w terminie.

Dyrektora Laboratorium powołuje i odwołuje minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Rady Laboratorium.

Kadencja Dyrektora Laboratorium trwa 5 lat.

Powołanie, o którym mowa w ust. 1, stanowi nawiązanie stosunku pracy na podstawie powołania w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy.

Kandydatów na stanowisko Dyrektora Laboratorium wyłania się w drodze otwartego i konkurencyjnego naboru przeprowadzonego przez ministra właściwego do spraw zdrowia.

W razie śmierci lub odwołania Dyrektora Laboratorium, do czasu powołania jego następcy, funkcję Dyrektora Laboratorium pełni zastępca Dyrektora Laboratorium wskazany przez ministra właściwego do spraw zdrowia.

Informację o naborze na stanowisko Dyrektora Laboratorium ogłasza się przez umieszczenie w miejscu powszechnie dostępnym w siedzibie urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw zdrowia oraz na jego stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej ogłoszenia o naborze, które zawiera:

nazwę i adres Laboratorium;

określenie stanowiska;

wymagania związane ze stanowiskiem;

zakres zadań wykonywanych na stanowisku;

wskazanie dokumentów wymaganych w procesie naboru;

termin i miejsce składania dokumentów;

informację o sposobach oceny kandydatów.

Umieszczenie na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw zdrowia ogłoszenia o naborze oraz o wyniku tego naboru jest bezpłatne.

Termin, o którym mowa w ust. 1 pkt 6, nie może być krótszy niż 10 dni od dnia umieszczenia ogłoszenia o naborze na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw zdrowia.

Nabór przeprowadza zespół powołany przez ministra właściwego do spraw zdrowia, liczący co najmniej 3 osoby, których wiedza i doświadczenie dają rękojmię wyłonienia najlepszych kandydatów, zwany dalej „zespołem”.

W toku naboru zespół ocenia doświadczenie zawodowe kandydata, wiedzę niezbędną do wykonywania zadań na stanowisku Dyrektora Laboratorium oraz kompetencje kierownicze.

Ocena wiedzy i kompetencji kierowniczych kandydata może być dokonana, na zlecenie zespołu, przez osobę niebędącą jego członkiem, która posiada odpowiednie kwalifikacje do dokonania tej oceny.

Członek zespołu oraz osoba, o której mowa w ust. 6, mają obowiązek zachowania w tajemnicy informacji dotyczących osób ubiegających się o stanowisko, uzyskanych w toku naboru.

W toku naboru zespół wyłania nie więcej niż 3 kandydatów, których przedstawia ministrowi właściwemu do spraw zdrowia.

Z przeprowadzonego naboru zespół sporządza protokół zawierający:

nazwę i adres Laboratorium;

określenie stanowiska oraz liczbę kandydatów;

imiona, nazwiska i adresy nie więcej niż 3 najlepszych kandydatów uszeregowanych według stopnia spełniania przez nich wymagań określonych w ogłoszeniu o naborze;

informację o zastosowanych sposobach oceny kandydatów;

uzasadnienie dokonanego wyboru albo powody niewyłonienia kandydata;

skład zespołu.

Wynik naboru ogłasza się niezwłocznie przez umieszczenie informacji na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw zdrowia, która zawiera:

nazwę i adres Laboratorium;

określenie stanowiska;

imiona i nazwiska wybranych kandydatów oraz ich miejsca zamieszkania w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny albo komunikat o niewyłonieniu kandydata.

Do zadań Rady Laboratorium należy, w szczególności, opiniowanie:

projektu rocznego planu finansowego Laboratorium;

rocznego sprawozdania finansowego Laboratorium;

rocznych i wieloletnich planów działania Laboratorium;

sprawozdania z działalności Laboratorium.

Rada Laboratorium składa się z pięciu członków.

W skład Rady Laboratorium wchodzą następujące osoby:

przedstawiciel ministra właściwego do spraw nauki,

przedstawiciel ministra właściwego do spraw zdrowia,

trzy osoby posiadające doświadczenie zawodowe w zakresie nauk farmaceutycznych, medycznych, biologicznych, chemicznych lub pokrewnych

- dające rękojmię prawidłowego wykonywania zadań Rady Laboratorium.

Członkiem Rady Laboratorium nie może być osoba skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe, niemająca pełnej zdolności do czynności prawnych lub karana dyscyplinarnie za doping w sporcie.

Członka Rady Laboratorium odwołuje się w przypadku:

utraty zdolności do pełnienia obowiązków na skutek długotrwałej choroby, trwającej co najmniej 6 miesięcy;

niewypełniania lub nienależytego wypełniania obowiązków;

zaprzestania spełniania jednego z wymagań, o których mowa w art. 47j ust. 2 lub 3.

Ustanie członkostwa w Radzie Laboratorium następuje również z powodu rezygnacji albo śmierci.

Minister właściwy do spraw zdrowia powołuje i odwołuje członków Rady Laboratorium, a także stwierdza ustanie ich członkostwa w Radzie Laboratorium, z tym że powołanie członka, o którym mowa w art. 47j ust. 2 pkt 1, następuje na wniosek organu, którego jest przedstawicielem.

Kadencja Rady Laboratorium trwa 4 lata.

W przypadku odwołania członka Rady Laboratorium lub stwierdzenia ustania jego członkostwa w Radzie Laboratorium, minister właściwy do spraw zdrowia powołuje nowego członka Rady Laboratorium na okres do końca jej kadencji.

Rada Laboratorium wybiera ze swojego grona, w głosowaniu tajnym, bezwzględną większością głosów, w obecności co najmniej 3 członków Rady Laboratorium, Przewodniczącego Rady Laboratorium i jego zastępcę.

Do zadań Przewodniczącego Rady Laboratorium należy, w szczególności, zwoływanie i prowadzenie posiedzeń Rady Laboratorium.

Rada Laboratorium obraduje na posiedzeniach, które odbywają się nie rzadziej niż raz na trzy miesiące.

Przewodniczący Rady Laboratorium zwołuje posiedzenia Rady Laboratorium:

z własnej inicjatywy lub

na wniosek członka Rady Laboratorium, Dyrektora Laboratorium lub ministra właściwego do spraw zdrowia.

W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, posiedzenie Rady Laboratorium zwołuje się w terminie nie dłuższym niż 14 dni od dnia wpłynięcia wniosku.

Pierwsze posiedzenie Rady Laboratorium nowej kadencji zwołuje minister właściwy do spraw zdrowia, w terminie nie dłuższym niż 14 dni od dnia powołania członków Rady Laboratorium.

Rada Laboratorium wyraża swoje stanowisko w formie uchwał podejmowanych zwykłą większością głosów, w obecności co najmniej połowy składu Rady Laboratorium.

Przewodniczący Rady Laboratorium, z własnej inicjatywy lub na wniosek członka Rady Laboratorium, może zdecydować o podjęciu uchwały przez Radę Laboratorium w trybie obiegowym. Do uchwał podejmowanych w trybie obiegowym stosuje się odpowiednio przepis ust. 1.

Członkowie Rady Laboratorium mogą złożyć sprzeciw do projektu uchwały podejmowanej w trybie obiegowym w terminie 5 dni od dnia jego otrzymania.

Uchwałę uznaje się za przyjętą w trybie obiegowym, jeżeli żaden z członków Rady Laboratorium nie złoży, w terminie, o którym mowa w ust. 3, pisemnego sprzeciwu wobec zastosowanego trybu lub projektu uchwały. W przypadku gdy w wyznaczonym terminie członek Rady Laboratorium złoży sprzeciw, projekt uchwały rozpatruje się na najbliższym posiedzeniu Rady Laboratorium.

Członek Rady Laboratorium podlega wyłączeniu od udziału w sprawie, w której zachodzi konflikt interesów lub istnieje inna okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności.

Członek Rady Laboratorium zawiadamia Przewodniczącego Rady Laboratorium o zachodzącej podstawie swojego wyłączenia i wstrzymuje się od udziału w sprawie.

W przypadku gdy okoliczność, o której mowa w ust. 1, dotyczy Przewodniczącego Rady Laboratorium, zawiadamia on o podstawie wyłączenia swojego zastępcę.

Członkowie Rady Laboratorium otrzymują zwrot kosztów związanych z podróżą na zasadach określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 77⁵§ 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy.

Przychodami Laboratorium są następujące dotacje z budżetu państwa:

podmiotowa na dofinansowanie działalności bieżącej Laboratorium, z wyjątkiem zadań, o których mowa w art. 47b ust. 1 pkt 2 i 3;

celowe na:

realizację przez Laboratorium projektów badawczych, o których mowa w art. 47b ust. 1 pkt 3,

finansowanie lub dofinansowanie kosztów inwestycji niezbędnych do utrzymania akredytacji Światowej Agencji Antydopingowej.

Przychodami Laboratorium mogą być także:

dotacje celowe z budżetu państwa przeznaczone na współfinansowanie programów i projektów finansowanych z udziałem środków europejskich;

środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej;

środki pochodzące z krajowych i międzynarodowych projektów oraz programów badawczych;

przychody z działalności gospodarczej;

przychody ze sprzedaży składników własnego mienia oraz z tytułu odpłatności za korzystanie z tych składników przez osoby trzecie na podstawie umowy najmu, dzierżawy albo innej umowy;

odsetki od środków zgromadzonych na rachunkach bankowych Laboratorium, z wyjątkiem odsetek od środków pochodzących z dotacji budżetowych oraz od przekazanych w formie zaliczki środków pochodzących z budżetu środków europejskich;

zapisy, spadki i darowizny.

Laboratorium może prowadzić działalność gospodarczą na podstawie przepisów o działalności gospodarczej w zakresie realizacji zadań, o których mowa w art. 47b ust. 1 pkt 2 i 3 oraz ust. 2, a także w zakresie działalności Jednostki do spraw Zarządzania Paszportem Zawodnika, o której mowa w art. 47x ust. 1.

Przychody z działalności gospodarczej służą wyłącznie realizacji zadań Laboratorium, o których mowa w art. 47b.

Dotacja, o której mowa w ust. 1 pkt 1, jest przekazywana Laboratorium z budżetu państwa z części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw zdrowia.

Laboratorium prowadzi samodzielną gospodarkę finansową na podstawie rocznego planu finansowego ustalanego na okres roku obrotowego, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych.

Rokiem obrotowym Laboratorium jest rok kalendarzowy.

Projekt rocznego planu finansowego Laboratorium, po zaopiniowaniu przez Radę Laboratorium i zatwierdzeniu przez ministra właściwego do spraw zdrowia, jest przekazywany ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych w trybie określonym w przepisach dotyczących prac nad projektem ustawy budżetowej.

Podstawę gospodarki finansowej Laboratorium w okresie od 1 stycznia do dnia zatwierdzenia przez ministra właściwego do spraw zdrowia rocznego planu finansowego Laboratorium stanowi projekt tego planu.

Roczny plan finansowy Laboratorium obejmuje, w szczególności:

planowane przychody, w tym dotacje, o których mowa w art. 47r ust. 1 i ust. 2 pkt 1;

planowane koszty;

planowane wydatki inwestycyjne;

stan środków obrotowych na początek i koniec roku;

planowany przyrost lub spadek środków obrotowych na początek i koniec roku;

źródła pokrycia planowanego niedoboru przychodów w stosunku do kosztów.

Laboratorium posiada następujące fundusze własne:

fundusz podstawowy;

fundusz rezerwowy.

Fundusz podstawowy Laboratorium odzwierciedla równowartość mienia Laboratorium na dzień jego utworzenia.

Fundusz rezerwowy zwiększa się o zysk netto i zmniejsza o stratę netto.

Decyzję w sprawie podziału wyniku finansowego Laboratorium za rok obrotowy podejmuje, po zatwierdzeniu sprawozdania finansowego przez ministra właściwego do spraw zdrowia oraz po przedstawieniu propozycji przez organy Laboratorium, minister właściwy do spraw zdrowia.

Roczne sprawozdanie finansowe Laboratorium podlega badaniu przez firmę audytorską.

Wyboru firmy audytorskiej do badania rocznego sprawozdania finansowego Laboratorium dokonuje minister właściwy do spraw zdrowia.

Dyrektor Laboratorium przedstawia ministrowi właściwemu do spraw zdrowia zaopiniowane przez Radę Laboratorium roczne sprawozdanie finansowe Laboratorium wraz z opinią Rady Laboratorium i sprawozdaniem z badania w rozumieniu art. 2 pkt 31 ustawy z dnia 11 maja 2017 r. o biegłych rewidentach, firmach audytorskich oraz nadzorze publicznym.

Roczne sprawozdanie finansowe Laboratorium zatwierdza minister właściwy do spraw zdrowia.

Laboratorium w zakresie, w jakim prowadzi analizy antydopingowe próbek fizjologicznych zawodników, stosuje standardy i dokumenty międzynarodowe określone przez Światową Agencję Antydopingową.

Laboratorium prowadzi działania związane z zapewnieniem prawidłowych wyników analitycznych, stosownie do standardów i dokumentów międzynarodowych określonych przez Światową Agencję Antydopingową.

Laboratorium może zawierać z uczelniami i instytutami badawczymi umowy o współpracy w zakresie prowadzenia badań naukowych i prac rozwojowych, a także zatrudniania i kształcenia kadr, w szczególności:

podejmowania przez pracowników Laboratorium dodatkowego zatrudnienia w uczelniach i instytutach badawczych w ramach stosunku pracy, w tym praw do wyników badań naukowych i prac rozwojowych powstałych w ramach tego zatrudnienia oraz do know-how związanego z tymi wynikami;

wszczynania i prowadzenia przez pracowników Laboratorium przewodów doktorskich w podstawowych jednostkach organizacyjnych uczelni albo w uczelniach, w których zgodnie z ich statutami nie wyodrębniono takich jednostek, zwanych dalej „uczelniami bezwydziałowymi”, lub w instytutach badawczych;

odbywania przez pracowników Laboratorium studiów doktoranckich w podstawowych jednostkach organizacyjnych uczelni albo w uczelniach bezwydziałowych lub w instytutach badawczych;

korzystania z infrastruktury badawczej należącej do:

Laboratorium przez uczelnie lub instytuty badawcze,

uczelni lub instytutów badawczych przez Laboratorium

- do prowadzenia wspólnie badań naukowych i prac rozwojowych.

W ramach umów, o których mowa w ust. 1, podstawowe jednostki organizacyjne uczelni albo uczelnie bezwydziałowe lub instytuty badawcze mogą:

wykorzystywać w procesie dydaktycznym,

zaliczać do osiągnięć naukowych jednostki branych pod uwagę przy przyznawaniu kategorii naukowej

- wyniki badań naukowych i prac rozwojowych prowadzonych przez pracowników Laboratorium, w przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 1-3, w ramach ich stosunku pracy w Laboratorium, oraz publikacje naukowe prezentujące te wyniki.

Umowy, o których mowa w ust. 1, mogą określać także sposób i warunki wykorzystania przez podstawowe jednostki organizacyjne uczelni albo uczelnie bezwydziałowe lub instytuty badawcze wyników badań naukowych i prac rozwojowych prowadzonych przez pracowników Laboratorium w ramach ich stosunku pracy w Laboratorium oraz publikacji naukowych prezentujących te wyniki do innych celów niż wymienione w ust. 2.

Przy Laboratorium może działać, w sposób niezależny i bezstronny, zgodnie ze standardami międzynarodowymi Światowej Agencji Antydopingowej, Jednostka do spraw Zarządzania Paszportem Zawodnika, zwana dalej „Jednostką”.

Paszport zawodnika obejmuje zbiór wyników analiz jego próbek fizjologicznych pobranych w wyniku kontroli antydopingowej.

Zadaniem Jednostki jest monitorowanie i ocena paszportów zawodników w celu zaplanowania kontroli antydopingowej lub ustalenia stosowania przez zawodnika substancji zabronionej lub metody zabronionej.

Jednostka dzieli się na:

jednostkę steroidową;

jednostkę hematologiczną.

Pracami jednostek, o których mowa w ust. 4, kierują kierownicy, a udział w nich biorą eksperci danej jednostki.

Kierowników i ekspertów jednostek, o których mowa w ust. 5, wyznacza Dyrektor Laboratorium.

Obsługę Jednostki, także w zakresie finansowym, zapewnia Laboratorium.

Kto podaje małoletniemu zawodnikowi substancję zabronioną, określoną w grupie S1, S2 lub S4 załącznika nr 1 do konwencji, o której mowa w art. 2 pkt 1,

podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo karze pozbawienia wolności do lat 3.

Tej samej karze podlega, kto podaje zawodnikowi, bez jego wiedzy, substancję zabronioną, określoną w grupie S1, S2 lub S4 załącznika nr 1 do konwencji, o której mowa w art. 2 pkt 1.

Kto udostępnia osobom trzecim, odpłatnie lub nieodpłatnie, substancję zabronioną, określoną w grupie S1, S2 lub S4 załącznika nr 1 do konwencji, o której mowa w art. 2 pkt 1, lub przechowuje ją w celu udostępnienia osobom trzecim, odpłatnie lub nieodpłatnie, nie posiadając pozwolenia na dopuszczenie do obrotu wydanego na podstawie art. 3 ust. 1 lub ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne,

podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo karze pozbawienia wolności do lat 3.

Tej samej karze podlega, kto, bez zezwolenia, o którym mowa w art. 70 ust. 4, art. 74 ust. 1 lub art. 99 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne, prowadzi obrót substancją zabronioną, określoną w grupie S1, S2 lub S4 załącznika nr 1 do konwencji, o której mowa w art. 2 pkt 1.

Tej samej karze podlega, kto w sposób niezgodny z art. 68 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne przywozi lub sprowadza na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej substancję zabronioną, określoną w grupie S1, S2 lub S4 załącznika nr 1 do konwencji, o której mowa w art. 2 pkt 1.

(pominięty)

Tworzy się Polską Agencję Antydopingową z siedzibą w Warszawie.

Znosi się Komisję do Zwalczania Dopingu w Sporcie oraz likwiduje się państwową jednostkę budżetową „biuro Komisji do Zwalczania Dopingu w Sporcie”.

Czynności związane z likwidacją państwowej jednostki budżetowej „biuro Komisji do Zwalczania Dopingu w Sporcie”, w szczególności inwentaryzacji składników majątkowych i niemajątkowych, zamknięcia rachunków bankowych i ksiąg rachunkowych oraz sporządzenia sprawozdań, dokonuje Dyrektor Agencji albo osoba pełniąca jego funkcję, w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.

Bilans zamknięcia państwowej jednostki budżetowej „biuro Komisji do Zwalczania Dopingu w Sporcie” staje się bilansem otwarcia Agencji.

Na mocy decyzji podjętej przez ministra właściwego do spraw kultury fizycznej w porozumieniu z Ministrem Finansów składniki majątkowe i niemajątkowe państwowej jednostki budżetowej „biuro Komisji do Zwalczania Dopingu w Sporcie” przejmuje Agencja.

Należności i zobowiązania państwowej jednostki budżetowej „biuro Komisji do Zwalczania Dopingu w Sporcie” stają się należnościami i zobowiązaniami Agencji.

Dyrektor państwowej jednostki budżetowej „biuro Komisji do Zwalczania Dopingu w Sporcie” pełni funkcję Dyrektora Agencji do czasu wyłonienia Dyrektora Agencji w drodze pierwszego konkursu, nie dłużej jednak niż przez okres 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.

Pracownicy państwowej jednostki budżetowej „biuro Komisji do Zwalczania Dopingu w Sporcie” stają się pracownikami Agencji. Przepis art. 23¹ ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy stosuje się odpowiednio.

Kontrolerzy antydopingowi Komisji do Zwalczania Dopingu w Sporcie stają się kontrolerami w rozumieniu art. 22, jeżeli spełniają wymagania, o których mowa w art. 22 ust. 2 pkt 1-6, oraz w ciągu 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy ukończą szkolenie zakończone egzaminem, o którym mowa w art. 22 ust. 2 pkt 7.

Sprawy wszczęte przez Komisję do Zwalczania Dopingu w Sporcie lub przez państwową jednostkę budżetową „biuro Komisji do Zwalczania Dopingu w Sporcie” i niezakończone przed dniem wejścia w życie ustawy prowadzi Agencja.

Czynności dokonane w toku prowadzenia spraw, o których mowa w ust. 1, pozostają w mocy.

Dyrektor Agencji albo osoba pełniąca jego funkcję przygotowuje i przedstawia ministrowi właściwemu do spraw kultury fizycznej do zatwierdzenia projekt planu finansowego Agencji na rok 2017. Przepis art. 31 ust. 3 stosuje się odpowiednio.

Po dokonaniu czynności, o których mowa w art. 52 ust. 2, Dyrektor Agencji albo osoba pełniąca jego funkcję przygotowuje i przedstawia ministrowi właściwemu do spraw kultury fizycznej do zatwierdzenia plan finansowy Agencji na rok 2017.

Minister właściwy do spraw kultury fizycznej, po zatwierdzeniu planu finansowego Agencji na rok 2017, niezwłocznie przekazuje go ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych.

W latach 2022-2031 maksymalny limit wydatków budżetu państwa z części 25 - Kultura Fizyczna, będących skutkiem finansowym ustawy, w tym wydatków na finansowanie Agencji oraz opłacanie składek na rzecz organizacji międzynarodowych zajmujących się zwalczaniem dopingu w sporcie, wynosi w roku:

2022 - 10,7 mln zł;

2023 - 11 mln zł;

2024 - 11 mln zł;

2025 - 11,4 mln zł;

2026 - 11,5 mln zł;

2027 - 11,9 mln zł;

2028 - 12 mln zł;

2029 - 12 mln zł;

2030 - 12,3 mln zł;

2031 - 12,5 mln zł.

W przypadku zagrożenia przekroczenia limitu wydatków na dany rok budżetowy, o którym mowa w ust. 1, stosuje się mechanizm korygujący polegający na wprowadzeniu limitu realizowanych zadań.

Organem właściwym do monitorowania wykorzystania limitu wydatków, o którym mowa w ust. 1, jest minister właściwy do spraw kultury fizycznej.

Organem właściwym do wdrożenia mechanizmu korygującego, o którym mowa w ust. 2, jest w zakresie:

wydatków Agencji - Dyrektor Agencji;

pozostałych wydatków - minister właściwy do spraw kultury fizycznej.

Członków pierwszego składu Rady Agencji minister właściwy do spraw kultury fizycznej powołuje z dniem wejścia w życie ustawy, z tym że w przypadku członków Rady Agencji, o których mowa w art. 13 ust. 2 pkt 1-4, powołanie następuje na wniosek organów i podmiotu, których są przedstawicielami, złożony nie później niż na 14 dni przed dniem wejścia w życie ustawy.

Członków pierwszego składu Panelu minister właściwy do spraw kultury fizycznej powołuje bez uprzedniego zasięgania opinii, o której mowa w art. 12 pkt 5.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 58 ust. 1, który wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.