Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych

Ustawa określa zasady:

wykonywania działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania biokomponentów innych niż biometan;

wykonywania działalności gospodarczej w zakresie importu lub nabycia wewnątrzwspólnotowego biokomponentów;

wytwarzania przez rolników biopaliw ciekłych na własny użytek;

wykonywania działalności gospodarczej w zakresie wprowadzania do obrotu biokomponentów i biopaliw ciekłych;

potwierdzania spełnienia kryteriów zrównoważonego rozwoju;

wykonywania działalności gospodarczej w zakresie udzielania zgody na korzystanie z uznanego systemu certyfikacji;

wykonywania działalności gospodarczej w zakresie wydawania certyfikatów;

określania i realizacji Narodowego Celu Wskaźnikowego;

uwzględniania energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii stosowanej w transporcie w określaniu i realizacji Narodowego Celu Wskaźnikowego;

I) I)

Poz. 901 3f) uwzględniania innych paliw odnawialnych oraz ciekłych paliw węglowych pochodzących z recyklingu i gazowych paliw węglowych pochodzących z recyklingu stosowanych w transporcie w określaniu i realizacji Narodowego Celu Wskaźnikowego;

przeprowadzania kontroli;

sporządzania sprawozdawczości i tryb przedkładania sprawozdań.

(uchylony) 1a.6) Przepisy ustawy stosuje się do biokomponentów, biopaliw ciekłych, innych paliw odnawialnych, ciekłych paliw węglowych pochodzących z recyklingu, gazowych paliw węglowych pochodzących z recyklingu i energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii stosowanych w transporcie.

Przepisów ustawy nie stosuje się do paliw ciekłych:

nabywanych z przeznaczeniem do rezerw strategicznych lub pochodzących z rezerw strategicznych, o których mowa w ustawie z dnia 17 grudnia 2020 r. o rezerwach strategicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1598 i 1907), podlegających wymianie albo sprzedaży ze względu na upływający termin przydatności ich do użycia, którego przekroczenie może w szczególności spowodować utratę parametrów jakościowych określonych w przepisach odrębnych;

pochodzących z rezerw strategicznych podlegających udostępnieniu, sprzedaży albo nieodpłatnemu przekazaniu, o których mowa odpowiednio w art. 19, 25–27b oraz 28c–28e ustawy wymienionej w pkt 1;

nabywanych z przeznaczeniem do zapasów agencyjnych lub pochodzących z zapasów agencyjnych, o których mowa w art. 3 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o zapasach ropy naftowej, produktów naftowych i gazu ziemnego oraz zasadach postępowania w sytuacjach zagrożenia bezpieczeństwa paliwowego państwa i zakłóceń na rynku naftowym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1281), podlegających wymianie z przyczyn, o których mowa w pkt 1, lub zamianie.

Użyte w ustawie określenia oznaczają:

surowce rolnicze – produkty z rolnictwa lub ich części, uprawiane na użytkach rolnych, przeznaczone do wytwarzania biokomponentów;

biomasa – ulegająca biodegradacji i pochodzenia biologicznego część:

produktów, odpadów lub pozostałości – pochodząca z działów przemysłu powiązanych z rolnictwem, rybołówstwem, akwakulturą lub leśnictwem,

produktów lub odpadów – pochodząca z rolnictwa, rybołówstwa, akwakultury lub leśnictwa,

pozostałości z rolnictwa, rybołówstwa, akwakultury lub leśnictwa,

odpadów lub pozostałości, w tym odpadów komunalnych, odpadów lub pozostałości przemysłowych oraz odpadów z uzdatniania wody i oczyszczania ścieków – w tym substancje roślinne lub zwierzęce;

biomasa rolnicza – biomasę pochodzącą z rolnictwa, nieobejmującą biomasy pochodzącej z działów przemysłu powiązanych z rolnictwem;

biomasa leśna – biomasę pochodzącą z leśnictwa, nieobejmującą biomasy pochodzącej z działów przemysłu powiązanych z leśnictwem;

biokomponenty:

ciekłe:

bioetanol – alkohol etylowy wytworzony z biomasy, w tym bioetanol zawarty w eterze etylo-tert-butylowym lub eterze etylo-tert-amylowym; za biomasę do wytwarzania bioetanolu nie uznaje się alkoholu etylowego zawierającego powyżej 96 % objętościowo alkoholu, W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 2 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2. W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 2 lit. c tiret pierwsze ustawy, o której mowa w odnośniku 2. Poz. 901 – biometanol – alkohol metylowy wytworzony z biomasy, w tym biometanol zawarty w eterze metylo-tert-butylowym lub eterze metylo-tert-amylowym,

biobutanol – alkohol butylowy wytworzony z biomasy,

ester – ester metylowy albo ester etylowy kwasów tłuszczowych wytworzony z biomasy,

czysty olej roślinny – olej roślinny wytworzony z roślin oleistych przez tłoczenie, ekstrakcję lub za pomocą porównywalnych metod, czysty lub rafinowany, niemodyfikowany chemicznie,

biowęglowodory ciekłe – ciekłe węglowodory lub ich mieszaniny wytworzone z biomasy w procesach przemian chemicznych i biochemicznych, w tym hydrorafinowane oleje oraz węglowodory syntetyczne wytworzone metodą Fishera-Tropscha,

gazowe:

bioeter dimetylowy – eter dimetylowy wytworzony z biomasy,

bio propan-butan – mieszaninę skroplonych gazów węglowodorowych, głównie propanu C3 i butanu C4, wytworzonych z biomasy,

bio propan – skroplony propan C3 wytworzony z biomasy,

biometan – biometan w rozumieniu art. 2 pkt 3c ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2024 r. poz. 1361, 1847 i 1881 oraz z 2025 r. poz. 303 i 759),

biowodór – wodór wytworzony z biomasy, w tym również wytworzony z biometanu – wytworzone z przeznaczeniem do wytwarzania paliw, paliw lotniczych lub paliw żeglugowych, a w przypadku biokomponentów gazowych – również do mieszania z kopalnymi odpowiednikami biokomponentu lub zastąpienia ich w całości;

biokomponenty zaawansowane – biokomponenty, które zostały wytworzone z surowców, o których mowa w części A załącznika nr 1 do ustawy;

(uchylony)14)

(uchylony)14)

(uchylony)14)

(uchylony)14)

(uchylony)14)

(uchylony)14)

(uchylony)14)

(uchylony)14)

(uchylony)14)

(uchylony)14)

(uchylony)14)

(uchylony)14)

paliwa ciekłe – paliwa ciekłe, o których mowa w ustawie z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw (Dz. U. z 2024 r. poz. 1209, 1940 i 1946 oraz z 2025 r. poz. 303);

paliwa – paliwa, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, z wyłączeniem lekkiego oleju opałowego oraz ciężkiego oleju opałowego;

Poz. 901 10b) ciekłe paliwa węglowe pochodzące z recyklingu – paliwa wytworzone w procesie, o którym mowa w art. 3 pkt 45 lit. b tiret czwarte ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne (Dz. U. z 2024 r. poz. 266, z późn. zm.16)), ze źródeł nieodnawialnych, z ciekłych i stałych strumieni odpadów, które nie nadają się do odzysku materiałów w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 15a ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. z 2023 r. poz. 1587, z późn. zm.17)) zgodnie z hierarchią sposobów postępowania z odpadami określoną w tej ustawie, lub z gazu odlotowego z procesów technologicznych, lub z gazu spalinowego, które powstały jako nieuniknione i niezamierzone następstwo procesu produkcyjnego;

gazowe paliwa węglowe pochodzące z recyklingu – sprężony gaz ziemny (CNG), skroplony gaz ziemny (LNG) lub wodór, z wyłączeniem biowodoru, w rozumieniu odpowiednio art. 2 ust. 1 pkt 7, 7a i 10a ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, wytworzone ze źródeł nieodnawialnych, z ciekłych i stałych strumieni odpadów, które nie nadają się do odzysku materiałów w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 15a ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach zgodnie z hierarchią sposobów postępowania z odpadami określoną w tej ustawie, lub z gazu odlotowego z procesów technologicznych, lub z gazu spalinowego, które powstały jako nieuniknione i niezamierzone następstwo procesu produkcyjnego;

energia elektryczna z odnawialnych źródeł energii – energię elektryczną wytworzoną w instalacji odnawialnego źródła energii w rozumieniu art. 2 pkt 13 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii;

biopaliwa ciekłe:

18) benzyny silnikowe zawierające powyżej 10,0 % objętościowo biokomponentów lub powyżej 22,0 % objętościowo eterów, o których mowa w pkt 3 lit. a tiret pierwsze, z wyłączeniem benzyn silnikowych zawierających biowęglowodory ciekłe,

olej napędowy zawierający powyżej 7 % objętościowo biokomponentów, z wyłączeniem oleju napędowego zawierającego biowęglowodory ciekłe,

19) bioetanol, biometanol, biobutanol, ester, czysty olej roślinny oraz biowęglowodory ciekłe, stanowiące samoistne paliwa;

(uchylona)

(uchylona)

(uchylona)

rośliny wysokoskrobiowe:

zboża, niezależnie od tego, czy są wykorzystywane tylko ziarna czy całe rośliny,

rośliny bulwiaste i korzeniowe, takie jak: ziemniaki, topinambur, bataty, maniok i ignamy,

rośliny cebulowe, takie jak kolokazja jadalna i ksantosoma;

rośliny spożywcze lub pastewne – rośliny:

wysokoskrobiowe,

cukrowe,

oleiste – uprawiane na gruntach rolnych jako uprawa główna, z wyłączeniem pozostałości, odpadów lub materiału lignocelulozowego oraz międzyplonów, takich jak rośliny międzyplonowe i uprawy okrywowe, chyba że stosowanie takich międzyplonów powoduje zapotrzebowanie na dodatkowe grunty; Dodany przez art. 1 pkt 3 lit. f ustawy, o której mowa w odnośniku 2. Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2024 r. poz. 834, 859, 1847 i 1881 oraz z 2025 r. poz. 303 i 759. Poz. 901

biokomponenty, biopłyny i paliwa z biomasy o niskim ryzyku spowodowania pośredniej zmiany użytkowania gruntów – oznaczają biokomponenty, biopłyny i paliwa z biomasy, które zostały wytworzone z surowców wyprodukowanych w ramach systemów niepowodujących efektu przeniesienia będącego wynikiem stosowania roślin spożywczych lub pastewnych, a także dzięki uprawom prowadzonym na obszarach poprzednio niewykorzystywanych do tego celu i które to surowce spełniają kryteria zrównoważonego rozwoju określone w art. 28ba–28bcb i art. 28bcc ust. 1 oraz kryteria ograniczenia emisji gazów cieplarnianych określone odpowiednio w:

art. 28b – dla biokomponentów,

art. 135a ust. 2 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii – dla biopłynów,

art. 135a ust. 3 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii – dla paliw z biomasy; pozostałości z rolnictwa, rybołówstwa, akwakultury lub leśnictwa – pozostałości pochodzenia biologicznego wytworzone bezpośrednio w rolnictwie, rybołówstwie, akwakulturze lub leśnictwie, z wyłączeniem pozostałości pochodzących z działów przemysłu powiązanych z rolnictwem, rybołówstwem, akwakulturą lub leśnictwem, w tym z przetwórstwem;

11b) 11c) pozostałości – substancje, które pochodzą z procesu produkcyjnego i nie są produktem końcowym tego procesu oraz nie są podstawowym celem takiego procesu produkcyjnego, a proces produkcyjny nie został w sposób zamierzony zmodyfikowany w celu wytworzenia tych substancji;

współuwodornienie – proces polegający na jednoczesnej hydrorafinacji frakcji pochodzących z przerobu ropy naftowej i biomasy, w wyniku którego powstają biowęglowodory ciekłe oraz bio propan w mieszaninie z węglowodorami z przerobu ropy naftowej;

import – przywóz na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej paliw, biokomponentów lub surowców do ich wytworzenia, spoza obszaru celnego Unii Europejskiej;

nabycie wewnątrzwspólnotowe – przemieszczenie paliw, biokomponentów lub surowców do ich wytworzenia z terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

wprowadzanie do obrotu – rozporządzenie biokomponentami lub paliwami przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się biokomponentów lub paliw na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym;

stacja paliwowa – stację paliwową, o której mowa w ustawie z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw;

stacja zakładowa – stację zakładową, o której mowa w ustawie z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw;

operator infrastruktury ładowania – operatora stacji ładowania w rozumieniu art. 2 pkt 27 ustawy z dnia 11 stycznia 2018 r. o elektromobilności i paliwach alternatywnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1289, 1853 i 1881) oraz podmiot eksploatujący infrastrukturę ładowania drogowego transportu publicznego;

ładowanie – ładowanie w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 11 stycznia 2018 r. o elektromobilności i paliwach alternatywnych;

infrastruktura ładowania drogowego transportu publicznego – infrastrukturę ładowania drogowego transportu publicznego w rozumieniu art. 2 pkt 3 ustawy z dnia 11 stycznia 2018 r. o elektromobilności i paliwach alternatywnych w zakresie ładowania;

przewoźnik kolejowy – przewoźnika kolejowego w rozumieniu art. 4 pkt 9 ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym (Dz. U. z 2024 r. poz. 697 i 731);

energia elektryczna dostarczona do pojazdu drogowego lub kolejowego – energię elektryczną dostarczoną:

w drodze ładowania – w przypadku pojazdów, o których mowa w art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 11 stycznia 2018 r. o elektromobilności i paliwach alternatywnych,

za pośrednictwem sieci trakcyjnej – w przypadku pojazdu kolejowego w rozumieniu art. 4 pkt 6 ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym; W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 3 lit. j ustawy, o której mowa w odnośniku 2. Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 3 lit. k ustawy, o której mowa w odnośniku 2. Poz. 901

bezpośrednie podłączenie do instalacji wytwarzającej energię elektryczną z odnawialnych źródeł energii – podłączenie do instalacji wytwarzającej energię elektryczną z odnawialnych źródeł energii przy pomocy linii bezpośredniej w rozumieniu art. 3 pkt 11f ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne;

rolnik – osobę fizyczną, osobę prawną oraz jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, prowadzącą w gospodarstwie rolnym w rozumieniu ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1176, 1635 i 1757) działalność rolniczą w rozumieniu ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 163, 340, 368, 620 i 680) i ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 278, 340, 620 i 680);

producent rolny – rolnika w rozumieniu art. 2 lit. a rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniającego rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (Dz. Urz. UE L 30 z 31.01.2009, str. 16, z późn. zm.), oraz rolnika z kraju trzeciego, uprawiającego surowce rolnicze na potrzeby wytwarzania biokomponentów;

przedsiębiorca – przedsiębiorcę w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2024 r. poz. 236, 1222 i 1871 oraz z 2025 r. poz. 222, 621 i 622);

wytwórca – przedsiębiorcę wykonującego działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania biokomponentów innych niż biometan, a następnie rozporządzenia nimi przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się tych biokomponentów, lub przeznaczenia ich do wytworzenia przez siebie paliw;

przetwórca – przedsiębiorcę wykonującego działalność gospodarczą w zakresie przetwarzania biomasy, a następnie rozporządzenia produktami jej przetworzenia przeznaczonymi do wytwarzania biokomponentów, przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się tych produktów;

pośrednik – przedsiębiorcę wykonującego działalność gospodarczą w zakresie:

zakupu, importu lub nabycia wewnątrzwspólnotowego biomasy przeznaczonej do wytwarzania biokomponentów, a następnie rozporządzenia nią przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się tej biomasy, lub

zakupu biokomponentów, a następnie rozporządzenia nimi przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się tych biokomponentów;

(uchylony)

podmiot sprowadzający – przedsiębiorcę wykonującego działalność gospodarczą w zakresie importu lub nabycia wewnątrzwspólnotowego biokomponentów dokonanego samodzielnie lub za pośrednictwem innego podmiotu, a następnie rozporządzenia tymi biokomponentami przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się tych biokomponentów;

magazynowanie – działalność gospodarczą polegającą na przechowywaniu paliw przeznaczonych do wprowadzenia do obrotu;

skład podatkowy – skład podatkowy w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2025 r. poz. 126, 222 i 340);

inne paliwa odnawialne – paliwa pochodzące z odnawialnych źródeł energii w rozumieniu ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii, z wyłączeniem paliw pochodzących z biomasy, stosowane w transporcie;

Narodowy Cel Wskaźnikowy – minimalny udział innych paliw odnawialnych i biokomponentów zawartych w paliwach stosowanych we wszystkich rodzajach transportu w ogólnej ilości paliw ciekłych i biopaliw ciekłych zużywanych w ciągu roku kalendarzowego w transporcie drogowym i kolejowym, liczony według wartości opałowej;

Narodowy Cel Wskaźnikowy – minimalny udział innych paliw odnawialnych, ciekłych paliw węglowych pochodzących z recyklingu, gazowych paliw węglowych pochodzących z recyklingu i biokomponentów zawartych w paliwach, paliwach lotniczych i paliwach żeglugowych stosowanych we wszystkich rodzajach transportu oraz energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii dostarczanej do pojazdów drogowych lub kolejowych w ogólnej ilości paliw ciekłych i biopaliw ciekłych, zużywanych w danym roku kalendarzowym w transporcie drogowym lub kolejowym, liczony według wartości energetycznej; Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 3 lit. m ustawy, o której mowa w odnośniku 2. Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 3 lit. n ustawy, o której mowa w odnośniku 2.

W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 28. Poz. 901 25) podmiot realizujący Narodowy Cel Wskaźnikowy – każdy podmiot, w tym mający siedzibę lub miejsce zamieszkania poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, dokonujący, samodzielnie lub za pośrednictwem innego podmiotu, wytwarzania, importu lub nabycia wewnątrzwspólnotowego paliw ciekłych lub biopaliw ciekłych, który:

29) rozporządza nimi po raz pierwszy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się tych paliw ciekłych lub biopaliw ciekłych lub

zużywa je na potrzeby własne na tym terytorium, z wyłączeniem przywozu paliw ciekłych lub biopaliw ciekłych przeznaczonych do użycia podczas transportu i przywożonych w standardowych zbiornikach, o których mowa w art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym;

gazy cieplarniane – dwutlenek węgla, podtlenek azotu oraz metan;

cykl życia biokomponentu – okres obejmujący etapy niezbędne do wytworzenia danego biokomponentu, uwzględniający w szczególności uprawę i przetwarzanie surowców, wytwarzanie, transport i dystrybucję, aż do jego zużycia w transporcie;

cykl życia kopalnego odpowiednika biokomponentu – okres obejmujący etapy niezbędne do wytworzenia danego kopalnego odpowiednika biokomponentu, uwzględniający w szczególności wydobycie, wytwarzanie, magazynowanie, transport i dystrybucję, aż do jego zużycia w transporcie;

kopalny odpowiednik biokomponentu – paliwo ciekłe lub paliwo gazowe wytworzone z zasobów nieodnawialnych, stosowane w transporcie;

ograniczenie emisji gazów cieplarnianych – różnicę całkowitej emisji gazów cieplarnianych w cyklu życia kopalnego odpowiednika biokomponentu i całkowitej emisji tych gazów w cyklu życia biokomponentu, odniesioną do całkowitej emisji gazów cieplarnianych w cyklu życia kopalnego odpowiednika biokomponentu, wyrażoną w procentach;

odpady – odpady w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, z wyłączeniem substancji lub przedmiotów, które zostały w sposób zamierzony zmodyfikowane lub zanieczyszczone w celu uznania za odpady;

bioodpady – bioodpady w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach;

(uchylony)

materiał lignocelulozowy – surowce składające się z ligniny, celulozy lub hemicelulozy, takie jak biomasa leśna lub biomasa z upraw drzewiastych roślin energetycznych, w szczególności wierzby, brzozy i topoli, oraz pozostałości i odpady z działów przemysłu powiązanych z leśnictwem;

niespożywczy materiał celulozowy – surowce składające się głównie z celulozy i hemicelulozy o niższej zawartości ligniny niż materiał lignocelulozowy, obejmujące:

pozostałości pożniwne roślin spożywczych i pastewnych, takie jak: słoma, łodygi roślin zbożowych, łuski nasion i łupiny,

trawiaste rośliny energetyczne o niskiej zawartości skrobi, takie jak: życica, proso rózgowate, miskantus i arundo trzcinowate,

uprawy okrywowe przed uprawami głównymi i po nich, w szczególności w ramach międzyplonu, poplonu lub wsiewki międzyplonowej,

uprawy płodozmianowe,

pozostałości, w tym pozostałości z roślin spożywczych i pastewnych po wyekstrahowaniu olejów roślinnych, cukrów, skrobi i białek,

materiał z odpadów ulegających biodegradacji pochodzący z międzyplonu, poplonu lub wsiewki międzyplonowej, w sytuacji gdy są tymczasowo, krótkoterminowo wykorzystywane jako pastwiska i zasianych mieszankami traw i roślin strączkowych o niskiej zawartości skrobi w celu uzyskania paszy dla zwierząt gospodarskich lub poprawy żyzności gleby w celu uzyskania wyższych plonów z głównych upraw; Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 3 lit. p ustawy, o której mowa w odnośniku 2. W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 3 lit. q ustawy, o której mowa w odnośniku 2. Poz. 901

zużyty olej kuchenny – odpad o kodzie 20 01 25, o którym mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, będący mieszaniną olejów oraz tłuszczów, powstały w wyniku czynności prowadzonych w związku z produkcją lub przetwarzaniem produktów spożywczych, w wyniku której nastąpiła zmiana ich właściwości fizycznych i chemicznych;

zużyty olej kuchenny – olej, tłuszcz lub ich mieszaninę powstałą w wyniku czynności prowadzonych w związku z produkcją lub przetwarzaniem produktów spożywczych, w wyniku której nastąpiła zmiana ich właściwości fizycznych i chemicznych; za zużyty olej kuchenny nie uważa się oleju, tłuszczu lub ich mieszaniny, których ilość lub wartość przewyższa ilość lub wartość produktu głównego powstającego w wyniku czynności prowadzonych w związku z produkcją lub przetwarzaniem produktów spożywczych;

tłuszcze zwierzęce – tłuszcze otrzymane z materiałów kategorii 1 lub kategorii 2, o których mowa w art. 8 i 9 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 z dnia 21 października 2009 r. określającego przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1774/2002 (rozporządzenie o produktach ubocznych pochodzenia zwierzęcego) (Dz. Urz. UE L 300 z 14.11.2009, str. 1, z późn. zm.36));

uznany system certyfikacji – zatwierdzony przez Komisję Europejską w drodze decyzji system certyfikacji, który w zależności od ścieżki certyfikacji gwarantuje, że dana ilość:

biomasy, biokomponentów, biopłynów w rozumieniu art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii lub paliw z biomasy w rozumieniu art. 2 pkt 26c tej ustawy spełnia kryteria zrównoważonego rozwoju określone w art. 28ba–28bcb i art. 28bcc ust. 1,

biokomponentów, biopłynów w rozumieniu art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii lub paliw z biomasy w rozumieniu art. 2 pkt 26c tej ustawy spełnia kryteria ograniczenia emisji gazów cieplarnianych określone odpowiednio w:

art. 28b – dla biokomponentów,

art. 135a ust. 2 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii – dla biopłynów,

art. 135a ust. 3 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii – dla paliw z biomasy,

– art. 28b2 – dla ciekłych paliw węglowych pochodzących z recyklingu i gazowych paliw węglowych pochodzących z recyklingu;

unijna baza danych – unijną bazę danych, o której mowa w art. 31a ust. 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/2001 z dnia 11 grudnia 2018 r. w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych (wersja przekształcona) (Dz. Urz. UE L 328 z 21.12.2018, str. 82, z późn. zm.6)), zwanej dalej „dyrektywą 2018/2001”, umożliwiającą monitorowanie:

obrotu innymi paliwami odnawialnymi, biopaliwami ciekłymi, ciekłymi paliwami węglowymi pochodzącymi z recyklingu, gazowymi paliwami węglowymi pochodzącymi z recyklingu i biokomponentami zawartymi w paliwach, paliwach lotniczych lub paliwach żeglugowych stosowanych we wszystkich rodzajach transportu, które kwalifikują się do zaliczenia na poczet realizacji celów określonych w art. 23 ust. 1 i art. 23b ust. 1,

obowiązków sprawozdawczych dostawców paliw lotniczych, o których mowa w art. 10 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/2405 z dnia 18 października 2023 r. w sprawie zapewnienia równych warunków działania dla zrównoważonego transportu lotniczego (ReFuelEU Aviation) (Dz. Urz. UE L 2023/2405 z 31.10.2023, z późn. zm.7)), zwanego dalej „rozporządzeniem 2023/2405”;

administrator systemu certyfikacji – przedsiębiorcę, który ma tytuł prawny do dysponowania uznanym systemem certyfikacji i wykonuje działalność gospodarczą w zakresie udzielania zgody na korzystanie z tego systemu; W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 35. W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 3 lit. t ustawy, o której mowa w odnośniku 2; wejdzie w życie z dniem 1 stycznia 2026 r. Poz. 901

ścieżki certyfikacji – wskazane przez administratora systemu certyfikacji zakresy certyfikacji wykonywanych przez jednostkę certyfikującą, obejmujące prawo do wydawania certyfikatów podmiotom certyfikowanym zajmującym się wytwarzaniem biokomponentów, innych paliw odnawialnych, ciekłych paliw węglowych pochodzących z recyklingu, gazowych paliw węglowych pochodzących z recyklingu, biopłynów w rozumieniu art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii lub paliw z biomasy w rozumieniu art. 2 pkt 26c tej ustawy lub pozostałym uczestnikom procesu certyfikacji zajmującym się pozyskiwaniem, obrotem lub przetwarzaniem biomasy, odnawialnych źródeł energii w rozumieniu art. 2 pkt 22 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii lub surowców, o których mowa w pkt 10b i 10c, wykorzystywanych na potrzeby wytwarzania biokomponentów, innych paliw odnawialnych, ciekłych paliw węglowych pochodzących z recyklingu, gazowych paliw węglowych pochodzących z recyklingu, biopłynów lub paliw z biomasy;

jednostka certyfikująca – przedsiębiorcę, który, działając w ramach uznanego systemu certyfikacji, ma prawo wydawania certyfikatu podmiotom certyfikowanym zgodnie z daną ścieżką certyfikacji;

podmiot certyfikowany – podmiot, który zgodnie z uznanym systemem certyfikacji uzyskał certyfikat;

certyfikat – dokument wydany przez jednostkę certyfikującą uprawniający podmiot certyfikowany do stosowania uznanego systemu certyfikacji zgodnie z daną ścieżką certyfikacji;

certyfikat jakości – dokument wydany przez akredytowaną jednostkę certyfikującą potwierdzający, że biokomponenty wprowadzane do obrotu lub wykorzystywane do wytwarzania paliw spełniają wymagania, o których mowa w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na jej podstawie;

świadectwo – dokument wystawiany przez podmiot realizujący Narodowy Cel Wskaźnikowy potwierdzający, że wskazana w tym dokumencie ilość innych paliw odnawialnych, ciekłych paliw węglowych pochodzących z recyklingu, gazowych paliw węglowych pochodzących z recyklingu lub biokomponentów zawartych w paliwach, paliwach lotniczych i paliwach żeglugowych, rozporządzonych przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się innych paliw odnawialnych, ciekłych paliw węglowych pochodzących z recyklingu, gazowych paliw węglowych pochodzących z recyklingu lub biokomponentów przez ten podmiot na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub zużytych na tym terytorium na potrzeby własne, spełnia kryteria zrównoważonego rozwoju określone w art. 28ba–28bcb i art. 28bcc ust. 1 oraz kryteria ograniczenia emisji gazów cieplarnianych określone odpowiednio w:

art. 28b – dla biokomponentów,

art. 28b1 – dla innych paliw odnawialnych,

art. 28b2 – dla ciekłych paliw węglowych pochodzących z recyklingu i gazowych paliw węglowych pochodzących z recyklingu;

poświadczenie – dokument przewidziany przez uznany system certyfikacji lub umowę, o których mowa w art. 28c ust. 2 pkt 2 lub w art. 117 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii, potwierdzający, że określona w tym dokumencie ilość:

biomasy, biokomponentów, biopłynów w rozumieniu art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii lub paliw z biomasy w rozumieniu art. 2 pkt 26c tej ustawy spełnia kryteria zrównoważonego rozwoju określone w art. 28ba–28bcb i art. 28bcc ust. 1,

biokomponentów, biopłynów w rozumieniu art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii lub paliw z biomasy w rozumieniu art. 2 pkt 26c tej ustawy spełnia kryteria ograniczenia emisji gazów cieplarnianych określone odpowiednio w:

art. 28b – dla biokomponentów,

art. 135a ust. 2 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii – dla biopłynów,

art. 135a ust. 3 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii – dla paliw z biomasy, Dodany przez art. 1 pkt 3 lit. w ustawy, o której mowa w odnośniku 2. Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 3 lit. x ustawy, o której mowa w odnośniku 2.

– art. 28b2 – dla ciekłych paliw węglowych pochodzących z recyklingu i gazowych paliw węglowych pochodzących z recyklingu;

dystrybutor – odmierzacz będący instalacją pomiarową, przeznaczony do tankowania biopaliw ciekłych na stacjach paliwowych i zakładowych.

Przez biopaliwa ciekłe rozumie się także biopaliwa produkowane z biomasy i stanowiące samoistne paliwa inne niż wymienione w ust. 1 pkt 11.

Przez rolnika rozumie się także:

grupę osób fizycznych prowadzących w gospodarstwach rolnych w rozumieniu ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym działalność rolniczą w rozumieniu ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, pod warunkiem, że grupa ta wytwarza biopaliwa ciekłe wyłącznie na własny użytek członków tej grupy;

grupę producentów rolnych w rozumieniu ustawy z dnia 15 września 2000 r. o grupach producentów rolnych i ich związkach oraz o zmianie innych ustaw (Dz. U. z 2023 r. poz. 1145), pod warunkiem, że grupa ta wytwarza biopaliwa ciekłe wyłącznie na własny użytek członków tej grupy.

Przez wytwarzanie biokomponentów rozumie się także wytwarzanie biokomponentów w procesie współuwodornienia.

Do postępowania przed Dyrektorem Generalnym Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572).

Organem wyższego stopnia w stosunku do Dyrektora Generalnego Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa jest minister właściwy do spraw rynków rolnych.

W sprawach dotyczących:

działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania biometanu stosuje się przepisy ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii;

działalności regulowanej, nieuregulowanych w ustawie, stosuje się przepisy ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców.

Działalność gospodarcza w zakresie wytwarzania biokomponentów, a następnie rozporządzenia nimi przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się tych biokomponentów, lub przeznaczenia ich do wytworzenia przez wytwórcę paliw, jest działalnością regulowaną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców, i wymaga wpisu do rejestru wytwórców.

Organem prowadzącym rejestr wytwórców jest Dyrektor Generalny Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa, zwany dalej „organem rejestrowym”. 3.46) Przepisów niniejszego rozdziału nie stosuje się do działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania biometanu.

Wytwórca jest obowiązany spełniać następujące warunki:

posiadać tytuł prawny do obiektów budowlanych, w których będzie wykonywana działalność gospodarcza;

dysponować odpowiednimi urządzeniami technicznymi i obiektami budowlanymi, spełniającymi wymagania określone w szczególności w przepisach o ochronie przeciwpożarowej, sanitarnych i o ochronie środowiska, umożliwiającymi prawidłowe wykonywanie działalności gospodarczej;

posiadać zezwolenie na prowadzenie składu podatkowego. W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 2. Tytuł rozdziału ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 2. Poz. 901

Działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania biokomponentów, a następnie rozporządzenia nimi przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się tych biokomponentów, lub przeznaczenia ich do wytworzenia przez wytwórcę paliw, może wykonywać wytwórca, który nie był karany za przestępstwo skarbowe, przestępstwo przeciwko mieniu, wiarygodności dokumentów, a także przeciwko obrotowi pieniędzmi i papierami wartościowymi oraz obrotowi gospodarczemu, a w przypadku wytwórcy będącego osobą prawną lub jednostką organizacyjną niebędącą osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną – którego odpowiednio członkowie zarządu albo osoby uprawnione do reprezentowania nie były karane za te przestępstwa.

Organ rejestrowy dokonuje wpisu do rejestru wytwórców na pisemny wniosek wytwórcy.

Wniosek o wpis do rejestru wytwórców zawiera:

oznaczenie firmy wytwórcy, jej siedziby, adresu oraz inne dane teleadresowe;

numer identyfikacji podatkowej (NIP) wytwórcy;

określenie:

rodzaju i zakresu wykonywanej działalności gospodarczej,

miejsca lub miejsc wykonywania działalności gospodarczej,

rodzaju i rocznej wydajności instalacji do wytwarzania biokomponentów;

wskazanie członków zarządu albo osób uprawnionych do reprezentowania – w przypadku wytwórcy będącego odpowiednio osobą prawną lub jednostką organizacyjną niebędącą osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną;

oświadczenie, że w chwili składania wniosku wytwórca nie zalega z uiszczaniem podatków, opłat lub składek na ubezpieczenia społeczne.

Wytwórca dołącza do wniosku o wpis do rejestru wytwórców:

oświadczenie następującej treści: „Oświadczam, że:

dane zawarte we wniosku o wpis do rejestru wytwórców są kompletne i zgodne z prawdą;

znane mi są warunki wykonywania działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania biokomponentów, a następnie rozporządzenia nimi przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się tych biokomponentów, lub przeznaczenia ich do wytworzenia przez wytwórcę paliw, określone w ustawie z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych, i spełniam warunki, o których mowa w art. 5 ust. 1 i 2 tej ustawy.”;

oświadczenie o niekaralności wytwórcy, a w przypadku wytwórcy będącego osobą prawną lub jednostką organizacyjną niebędącą osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną – odpowiednio oświadczenia członków zarządu albo osób uprawnionych do jej reprezentowania.

Oświadczenia, o których mowa w ust. 5, powinny również zawierać:

oznaczenie:

firmy wytwórcy, jej siedziby i adres,

miejsca i datę złożenia oświadczenia;

podpis osoby uprawnionej do reprezentowania wytwórcy, ze wskazaniem imienia i nazwiska oraz pełnionej funkcji.

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 5 pkt 2, składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli o następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań.

W przypadku gdy wniosek nie zawiera danych, o których mowa w ust. 4, lub do wniosku nie dołączono oświadczeń, o których mowa w ust. 5, organ rejestrowy niezwłocznie wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku lub dołączenia oświadczeń w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania z pouczeniem, że nieuzupełnienie tych danych spowoduje pozostawienie wniosku bez rozpoznania.

Przepis ust. 4 stosuje się do wniosku o zmianę danych zawartych w rejestrze wytwórców. Poz. 901

Wpisowi do rejestru wytwórców podlegają dane, o których mowa w art. 5 ust. 4 pkt 1–3, z wyłączeniem innych danych teleadresowych.

Rejestr wytwórców może być prowadzony w systemie informatycznym.

Rejestr wytwórców jest jawny.

Organ rejestrowy prostuje z urzędu wpis do rejestru wytwórców zawierający oczywiste błędy lub niezgodności ze stanem faktycznym.

Organ rejestrowy wydaje z urzędu zaświadczenie o dokonaniu wpisu do rejestru wytwórców.

Wytwórca wpisany do rejestru wytwórców jest obowiązany informować organ rejestrowy o każdej zmianie danych zawartych w tym rejestrze, w szczególności o zakończeniu lub zawieszeniu wykonywania działalności gospodarczej, w terminie 14 dni od dnia zmiany tych danych, pod rygorem wykreślenia z rejestru wytwórców.

Organ rejestrowy jest obowiązany dokonać wpisu wytwórcy do rejestru wytwórców w terminie 7 dni od dnia wpływu do niego wniosku o wpis wraz z oświadczeniami, o których mowa w art. 5 ust. 5.

Jeżeli organ rejestrowy nie dokona wpisu w terminie, o którym mowa w ust. 1, a od dnia wpływu wniosku do organu upłynęło 14 dni, wytwórca może rozpocząć działalność. Nie dotyczy to przypadku, gdy organ rejestrowy wezwał wytwórcę do uzupełnienia wniosku o wpis nie później niż przed upływem 7 dni od dnia jego otrzymania. W takiej sytuacji termin, o którym mowa w zdaniu pierwszym, biegnie odpowiednio od dnia wpływu uzupełnienia wniosku o wpis.

Organ rejestrowy wydaje decyzję o zakazie wykonywania przez wytwórcę działalności gospodarczej, o której mowa w art. 4 ust. 1, w przypadku gdy wytwórca:

nie usunął naruszeń warunków wymaganych do wykonywania działalności gospodarczej, o których mowa w art. 5 ust. 1, w wyznaczonym przez organ terminie;

złożył oświadczenie, o którym mowa w art. 5 ust. 4 pkt 4 lub ust. 5, niezgodne ze stanem faktycznym;

przestał spełniać warunek, o którym mowa w art. 5 ust. 2.

Decyzja, o której mowa w ust. 1, podlega natychmiastowemu wykonaniu.

Przed wydaniem decyzji na podstawie ust. 1 pkt 1 organ rejestrowy wyznacza termin usunięcia stwierdzonych naruszeń.

W przypadku wydania decyzji, o której mowa w art. 8 ust. 1, organ rejestrowy z urzędu wykreśla wytwórcę wykonującego działalność gospodarczą, o której mowa w art. 4 ust. 1, z rejestru wytwórców.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, w przypadku gdy wytwórca wykonuje działalność gospodarczą, o której mowa w art. 4 ust. 1, także na podstawie wpisów do innych rejestrów działalności regulowanej w tym samym zakresie działalności gospodarczej.

Wytwórca, wobec którego wydano decyzję, o której mowa w art. 8 ust. 1, może uzyskać wpis do rejestru wytwórców nie wcześniej niż po upływie 3 lat od dnia wydania decyzji.

Organ rejestrowy wykreśla wytwórcę z rejestru wytwórców na jego wniosek, a także po uzyskaniu informacji z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej albo Krajowego Rejestru Sądowego o wykreśleniu przedsiębiorcy.

(uchylony)

Wytwarzając biokomponenty należy wykorzystywać:

surowce rolnicze pozyskiwane z gospodarstwa rolnego położonego na obszarze co najmniej jednego z państw członkowskich Unii Europejskiej, w Republice Turcji albo w państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym na podstawie umowy kontraktacji zawartej między producentem rolnym prowadzącym to gospodarstwo a wytwórcą, przetwórcą lub pośrednikiem lub

biomasę pozyskiwaną na podstawie umowy dostawy zawartej między wytwórcą a pośrednikiem lub przetwórcą, lub

surowce rolnicze pozyskane z produkcji własnej wytwórców lub biomasę otrzymywaną przez wytwórców w prowadzonych przez nich procesach przetwarzania surowców rolniczych lub biomasy na cele inne niż paliwowe.

surowce rolnicze pozyskane z produkcji własnej wytwórców lub biomasę otrzymywaną przez wytwórców w prowadzonych przez nich procesach przetwarzania surowców rolniczych lub biomasy.

W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 48. Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 7 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2; wejdzie w życie z dniem 1 stycznia 2026 r. Poz. 901 2.49) Umowy, o których mowa w ust. 1, są zawierane na okres nie krótszy niż 1 rok. 2.50) Umowy, o których mowa w ust. 1 pkt 1, są zawierane na okres nie krótszy niż 1 rok.

Udział biokomponentów wytwarzanych z biomasy pozyskiwanej w sposób inny niż określony w ust. 1 nie może przekraczać w skali roku 25 % całości biokomponentów wytwarzanych przez tego wytwórcę. 4.51) Wymagania, o których mowa w ust. 1 i 3, nie mają zastosowania do surowców, o których mowa w załączniku nr 1 do ustawy.

Zabrania się wytwórcom wykorzystywania biomasy pochodzącej z działów przemysłu powiązanych z rolnictwem, przy dostawie której została zastosowana stawka podatku od towarów i usług wyższa niż 5 %, do wytwarzania estrów lub biowęglowodorów ciekłych, chyba że zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług powinna do takiej biomasy rolniczej, innej niż oleje pochodzenia roślinnego, być stosowana stawka wyższa niż 5 %.

Umowa kontraktacji lub umowa dostawy zawiera w szczególności:

określenie ilości i rodzajów:

surowców rolniczych przewidzianych do dostarczenia przez producenta rolnego lub

biomasy przewidzianej do dostarczenia przez przetwórcę lub pośrednika – w poszczególnych latach obowiązywania umowy;

cenę za jednostkę masy lub objętości dostarczonego surowca rolniczego lub innego rodzaju biomasy;

określenie minimalnych wymagań jakości surowca rolniczego lub innego rodzaju biomasy;

termin płatności za dostarczone surowce rolnicze lub inny rodzaj biomasy, który nie może być dłuższy niż 30 dni od dnia ich dostarczenia;

termin obowiązywania umowy;

określenie odpowiedzialności stron z tytułu niedotrzymania warunków umowy;

postanowienia dotyczące zmiany i rozwiązania umowy.

W przypadku gdy surowce rolnicze mogą być przeznaczone do wytworzenia biokomponentów na poczet realizacji obowiązków, o których mowa w art. 23 ust. 1 oraz art. 23b ust. 1, umowa kontraktacji zawiera zobowiązanie producenta rolnego do wystawienia dokumentu przewidzianego przez uznany system certyfikacji stosowany przez kontraktującego, potwierdzającego, że surowce rolnicze spełniają kryteria zrównoważonego rozwoju, oraz do poddania się kontroli przewidzianej przez ten uznany system certyfikacji. 3.53) W przypadku gdy odpady, biomasa leśna, pozostałości lub pozostałości z rolnictwa, rybołówstwa, akwakultury lub leśnictwa mogą być przeznaczone do wytworzenia biokomponentów na poczet realizacji obowiązków, o których mowa w art. 23 ust. 1 i art. 23b ust. 1, i zostały pozyskane przez podmiot, który zgodnie z wymaganiami uznanego systemu certyfikacji nie jest obowiązany do uzyskania certyfikatu, podmiot wraz z dostawą odpadów, biomasy leśnej, pozostałości lub pozostałości z rolnictwa, rybołówstwa, akwakultury lub leśnictwa wystawia odbiorcy dokument przewidziany przez uznany system certyfikacji stosowany przez tego odbiorcę oraz zobowiązuje się do poddania się kontroli przewidzianej przez ten uznany system certyfikacji.

Działalność gospodarcza w zakresie importu lub nabycia wewnątrzwspólnotowego biokomponentów dokonanego samodzielnie lub za pośrednictwem innego podmiotu oraz rozporządzania tymi biokomponentami przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się tych biokomponentów jest działalnością regulowaną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców i wymaga wpisu do rejestru podmiotów sprowadzających. W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 50. Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 7 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2; wejdzie w życie z dniem 1 stycznia 2026 r. Poz. 901

Czasowe świadczenie usług w zakresie wykonywania działalności gospodarczej, o której mowa w ust. 1, przez przedsiębiorców z państw członkowskich w rozumieniu art. 3 pkt 6 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2025 r. poz. 89, 619 i 621) wymaga uzyskania wpisu do rejestru podmiotów sprowadzających. Przepisy niniejszego rozdziału oraz rozdziałów 1, 4a i 5–7 stosuje się.

Rejestr podmiotów sprowadzających prowadzi organ rejestrowy.

Podmiot sprowadzający jest obowiązany spełniać następujące warunki:

dysponować odpowiednimi warunkami technicznymi umożliwiającymi prawidłowe wykonywanie działalności gospodarczej, w tym obiektami budowlanymi, w szczególności w przypadku gdy odrębne przepisy nakładają na podmiot sprowadzający obowiązek prowadzenia składu podatkowego;

prowadzić dokumentację dotyczącą importu lub nabycia wewnątrzwspólnotowego biokomponentów dokonanego samodzielnie lub za pośrednictwem innego podmiotu oraz rozporządzania tymi biokomponentami przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się tych biokomponentów;

posiadać zezwolenie określone w przepisach o podatku akcyzowym, o ile taki obowiązek wynika z tych przepisów;

zapewnić, aby biokomponenty, które poddawane są jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się tych biokomponentów, spełniały wymagania jakościowe określone w ustawie.

Działalność gospodarczą w zakresie określonym w art. 12a ust. 1 i 2 może wykonywać podmiot sprowadzający, który nie był karany za przestępstwo skarbowe, przestępstwo przeciwko mieniu, wiarygodności dokumentów, a także przeciwko obrotowi pieniędzmi i papierami wartościowymi oraz obrotowi gospodarczemu, a w przypadku podmiotu sprowadzającego będącego osobą prawną lub jednostką organizacyjną niebędącą osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną – którego odpowiednio członkowie zarządu albo osoby uprawnione do reprezentowania nie były karane za te przestępstwa.

Organ rejestrowy dokonuje wpisu do rejestru podmiotów sprowadzających na pisemny wniosek podmiotu sprowadzającego.

Wniosek o wpis do rejestru podmiotów sprowadzających zawiera:

oznaczenie firmy podmiotu sprowadzającego, jego siedziby, adres oraz inne dane teleadresowe;

numer identyfikacji podatkowej (NIP) podmiotu sprowadzającego;

określenie:

rodzaju i zakresu wykonywanej działalności gospodarczej,

miejsca lub miejsc wykonywania działalności gospodarczej;

wskazanie członków zarządu albo osób uprawnionych do reprezentowania – w przypadku podmiotu sprowadzającego będącego odpowiednio osobą prawną lub jednostką organizacyjną niebędącą osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną;

oświadczenie, że w chwili składania wniosku podmiot sprowadzający nie zalega z uiszczaniem podatków, opłat lub składek na ubezpieczenia społeczne.

Do wniosku o wpis do rejestru podmiotów sprowadzających podmiot sprowadzający dołącza:

oświadczenie następującej treści: „Oświadczam, że:

dane zawarte we wniosku o wpis do rejestru podmiotów sprowadzających są kompletne i zgodne z prawdą;

znane mi są warunki wykonywania działalności gospodarczej w zakresie importu lub nabycia wewnątrzwspólnotowego biokomponentów dokonanego samodzielnie lub za pośrednictwem innego podmiotu oraz rozporządzania tymi biokomponentami przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się tych biokomponentów określone w ustawie z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych oraz spełniam warunki, o których mowa w art. 12b pkt 1 i 3 oraz w art. 12c ust. 1 tej ustawy.”;

oświadczenie o niekaralności podmiotu sprowadzającego, a w przypadku podmiotu sprowadzającego będącego osobą prawną lub jednostką organizacyjną niebędącą osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną – odpowiednio oświadczenia członków zarządu albo osób uprawnionych do reprezentowania. Poz. 901

Oświadczenia, o których mowa w ust. 4, powinny również zawierać:

oznaczenie:

firmy podmiotu sprowadzającego, jego siedziby i adresu,

miejsca i daty złożenia oświadczenia;

podpis osoby uprawnionej do reprezentowania podmiotu sprowadzającego, ze wskazaniem imienia i nazwiska oraz pełnionej funkcji.

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 4 pkt 2, składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli o następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań.

W przypadku gdy wniosek nie zawiera danych, o których mowa w ust. 3, lub do wniosku nie dołączono oświadczeń, o których mowa w ust. 4, organ rejestrowy niezwłocznie wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku lub dołączenia oświadczeń w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania z pouczeniem, że nieuzupełnienie tych danych spowoduje pozostawienie wniosku bez rozpoznania.

Przepis ust. 3 stosuje się do wniosku o zmianę danych zawartych w rejestrze podmiotów sprowadzających.

Organ rejestrowy wydaje z urzędu zaświadczenie o dokonaniu wpisu do rejestru podmiotów sprowadzających.

Wpisowi do rejestru podmiotów sprowadzających podlegają dane, o których mowa w art. 12c ust. 3 pkt 1–3, z wyłączeniem innych danych teleadresowych.

Rejestr podmiotów sprowadzających może być prowadzony w systemie informatycznym.

Rejestr podmiotów sprowadzających jest jawny.

Organ rejestrowy prostuje z urzędu wpis do rejestru podmiotów sprowadzających zawierający oczywiste błędy lub niezgodności ze stanem faktycznym.

Organ rejestrowy jest obowiązany dokonać wpisu podmiotu sprowadzającego do rejestru podmiotów sprowadzających w terminie 7 dni od dnia wpływu do tego organu wniosku o wpis wraz z oświadczeniem o spełnieniu warunków wymaganych prawem do wykonywania działalności gospodarczej, o której mowa w art. 12a ust. 1, oraz oświadczenia o niekaralności, o którym mowa w art. 12c ust. 4 pkt 2.

Jeżeli organ rejestrowy nie dokona wpisu w terminie, o którym mowa w ust. 1, a od dnia wpływu wniosku do tego organu upłynęło 14 dni, podmiot sprowadzający może rozpocząć działalność. Nie dotyczy to przypadku, gdy organ wezwał podmiot sprowadzający do uzupełnienia wniosku o wpis nie później niż przed upływem 7 dni od dnia jego otrzymania. W takiej sytuacji termin, o którym mowa w zdaniu pierwszym, biegnie odpowiednio od dnia wpływu uzupełnienia wniosku o wpis.

Podmiot sprowadzający wpisany do rejestru podmiotów sprowadzających jest obowiązany informować organ rejestrowy o każdej zmianie danych zawartych w tym rejestrze, w szczególności o zakończeniu albo zawieszeniu wykonywania działalności gospodarczej, w terminie 14 dni od dnia zmiany tych danych, pod rygorem wykreślenia z rejestru podmiotów sprowadzających.

Organ rejestrowy wydaje decyzję o zakazie wykonywania przez podmiot sprowadzający działalności gospodarczej, o której mowa w art. 12a ust. 1, w przypadku gdy podmiot sprowadzający:

nie usunął naruszeń warunków wymaganych do wykonywania działalności gospodarczej, o których mowa w art. 12b, w wyznaczonym przez organ terminie;

złożył oświadczenie, o którym mowa w art. 12c ust. 3 pkt 5 lub ust. 4, niezgodne ze stanem faktycznym;

przestał spełniać warunek, o którym mowa w art. 12c ust. 1.

Decyzja, o której mowa w ust. 1, podlega natychmiastowemu wykonaniu.

Przed wydaniem decyzji na podstawie ust. 1 pkt 1 organ rejestrowy wyznacza termin usunięcia stwierdzonych naruszeń.

W przypadku wydania decyzji, o której mowa w art. 12f ust. 1, organ rejestrowy z urzędu wykreśla podmiot sprowadzający wykonujący działalność gospodarczą, o której mowa w art. 12a ust. 1, z rejestru podmiotów sprowadzających. Poz. 901

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, w przypadku gdy podmiot sprowadzający wykonuje działalność gospodarczą objętą wpisem także na podstawie wpisów do innych rejestrów działalności regulowanej w tym samym zakresie działalności gospodarczej.

Podmiot sprowadzający, wobec którego wydano decyzję o zakazie wykonywania działalności, o której mowa w art. 12f ust. 1, może uzyskać wpis do rejestru podmiotów sprowadzających nie wcześniej niż po upływie 3 lat od dnia wydania decyzji.

Organ rejestrowy wykreśla podmiot sprowadzający z rejestru podmiotów sprowadzających na jego wniosek, a także po uzyskaniu informacji z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej albo Krajowego Rejestru Sądowego o wykreśleniu przedsiębiorcy.

Organ rejestrowy wykreśla podmiot sprowadzający z rejestru podmiotów sprowadzających, w przypadku gdy podmiot sprowadzający nie złożył sprawozdania, o którym mowa w art. 30 ust. 1b, albo oświadczenia, o którym mowa w art. 30 ust. 2e, w terminie, o którym mowa w art. 30 ust. 2g.

Rolnicy mogą wytwarzać biopaliwa ciekłe, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 11 lit. c i ust. 2, na własny użytek, po uzyskaniu wpisu do rejestru rolników wytwarzających biopaliwa ciekłe na własny użytek, zwanego dalej „rejestrem rolników”.

Rejestr rolników prowadzi organ rejestrowy.

Rolnik wytwarzając biopaliwa ciekłe na własny użytek jest obowiązany spełniać następujące warunki:

dysponować odpowiednimi urządzeniami technicznymi i obiektami budowlanymi, spełniającymi wymagania określone w szczególności w przepisach o ochronie przeciwpożarowej, sanitarnych i o ochronie środowiska, umożliwiającymi prawidłowe wytwarzanie biopaliw ciekłych;

posiadać zezwolenie na prowadzenie składu podatkowego albo wytwarzać biopaliwa ciekłe na własny użytek poza składem podatkowym z zastosowaniem przedpłaty akcyzy, o której mowa w ustawie z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym.

Organ rejestrowy dokonuje wpisu do rejestru rolników na pisemny wniosek rolnika i po złożeniu oświadczenia o spełnieniu warunków, o których mowa w ust. 1.

Wniosek o wpis do rejestru rolników zawiera:

imię, nazwisko i adres miejsca zamieszkania albo nazwę i adres siedziby rolnika, a w przypadku grup, o których mowa w art. 2 ust. 3 – imiona, nazwiska i adresy członków grupy lub nazwę grupy i jej siedzibę;

numer identyfikacyjny nadany na podstawie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, o ile taki numer posiada;

określenie:

miejsca i rodzaju wytwarzanych biopaliw ciekłych na własny użytek,

rodzaju i wydajności instalacji do wytwarzania biopaliw ciekłych na własny użytek,

maksymalnej dopuszczalnej ilości biopaliw ciekłych, do wytwarzania których rolnik jest uprawniony w okresie roku kalendarzowego,

powierzchni użytków rolnych będących w posiadaniu rolnika, a w przypadku grup, o których mowa w art. 2 ust. 3 – będących w posiadaniu członków grupy.

Rolnik dołącza do wniosku o wpis do rejestru rolników:

oświadczenie następującej treści: „Oświadczam, że:

dane zawarte we wniosku o wpis do rejestru rolników wytwarzających biopaliwa ciekłe na własny użytek są kompletne i zgodne z prawdą;

znane mi są i spełniam warunki, o których mowa w art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych; Poz. 901

zobowiązuję się do:

wytwarzania biopaliw ciekłych na własny użytek w składzie podatkowym albo poza składem podatkowym z zastosowaniem przedpłaty akcyzy, o której mowa w ustawie z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym,

nierozporządzania przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej biopaliwami ciekłymi, przestrzegania wymagań jakościowych, nieprzekraczania dopuszczalnego limitu ilości wytworzonych biopaliw ciekłych, składania rocznych sprawozdań, a także przestrzegania innych wymagań wynikających z ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych.”;

dokumenty potwierdzające dane, o których mowa w ust. 3 pkt 3 lit. d.

Oświadczenie powinno również zawierać:

imię, nazwisko i adres miejsca zamieszkania albo nazwę i adres siedziby rolnika, a w przypadku grup, o których mowa w art. 2 ust. 3 – imiona, nazwiska i adresy członków grupy lub nazwę grupy i jej siedzibę;

oznaczenie miejsca i datę złożenia oświadczenia;

podpis rolnika, a w przypadku:

grupy osób fizycznych, o której mowa w art. 2 ust. 3 pkt 1 – podpisy członków tej grupy,

grupy producentów rolnych, o której mowa w art. 2 ust. 3 pkt 2 – podpisy członków tej grupy lub osób ją reprezentujących.

W przypadku gdy wniosek nie zawiera danych, o których mowa w ust. 3, przepis art. 5 ust. 7 stosuje się odpowiednio.

Przepis ust. 3 stosuje się do wniosku o zmianę danych zawartych w rejestrze rolników.

(uchylony)

Wpisowi do rejestru rolników podlegają dane, o których mowa w art. 14 ust. 3.

Rejestr rolników może być prowadzony w systemie informatycznym.

Rejestr rolników jest jawny, z wyłączeniem, określonych w art. 14 ust. 3 pkt 1, adresu miejsca zamieszkania rolnika oraz adresów członków grupy.

Przepis art. 7 stosuje się odpowiednio w przypadku zmiany danych zawartych w rejestrze rolników, a także zakończenia lub zawieszenia wytwarzania biopaliw ciekłych na własny użytek.

Organ rejestrowy wydaje zaświadczenie o wpisie do rejestru rolników, w terminie 14 dni od dnia wpływu kompletnego wniosku wraz z oświadczeniem.

Zaświadczenie o wpisie do rejestru rolników zawiera dane, o których mowa w art. 14 ust. 3, oraz datę wpisu i numer w rejestrze rolników.

W przypadku wezwania rolnika do uzupełnienia wniosku o wpis do rejestru rolników, termin, o którym mowa w ust. 1, biegnie od dnia wpływu uzupełnionego wniosku.

Organ rejestrowy, w drodze decyzji administracyjnej, odmawia wpisu do rejestru rolników, w przypadku gdy rolnik nie spełnia warunków, o których mowa w art. 14 ust. 1.

Wpis w rejestrze rolników podlega wykreśleniu przez organ rejestrowy albo na wniosek rolnika.

Organ rejestrowy, w drodze decyzji administracyjnej, wykreśla wpis w rejestrze rolników w przypadku:

gdy rolnik rozporządza poprzez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej biopaliwami ciekłymi wytworzonymi na własny użytek;

cofnięcia przez właściwego dla podatnika naczelnika urzędu skarbowego zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego.

Rolnik, którego wpis wykreślono z rejestru rolników, może uzyskać ponowny wpis do tego rejestru nie wcześniej niż po upływie 3 lat od dnia, w którym decyzja o wykreśleniu z rejestru na podstawie ust. 2 stała się ostateczna.

Wytwarzane przez rolników biopaliwa ciekłe na własny użytek powinny spełniać wymagania jakościowe określone w przepisach o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw.

Zabrania się: Poz. 901 1) wytwarzania przez rolników biopaliw ciekłych na własny użytek, innych niż określone w art. 2 ust. 1 pkt 11 lit. c i ust. 2;

rozporządzania poprzez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej biopaliwami ciekłymi wytworzonymi na własny użytek przez rolników;

wytwarzania przez rolników biopaliw ciekłych na własny użytek w ilości przekraczającej w okresie roku kalendarzowego limit określony w ust. 2 i 3.

Dla estru, czystego oleju roślinnego oraz biowęglowodorów ciekłych stanowiących samoistne paliwo, roczny limit ustala się na 100 litrów na hektar powierzchni użytków rolnych będących w posiadaniu rolnika w dniu 1 stycznia roku, którego dotyczy limit. 3.55) Dla biopaliw ciekłych: bioetanolu, biometanolu, biobutanolu oraz biowęglowodorów ciekłych, a także biopaliw, o których mowa w art. 2 ust. 2, roczny limit ustala się jako objętość odpowiadającą pod względem wartości energetycznej 100 litrom oleju napędowego, oznaczonego kodem CN 2710 19 44, na hektar powierzchni użytków rolnych będących w posiadaniu rolnika w dniu 1 stycznia roku, którego dotyczy limit.

Podmiot realizujący Narodowy Cel Wskaźnikowy może wykorzystać energię elektryczną z odnawialnych źródeł energii dostarczaną do pojazdów drogowych lub kolejowych na poczet realizacji obowiązku, o którym mowa w art. 23 ust. 1.

Do obliczenia ilości energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii dostarczonej do pojazdów drogowych lub kolejowych uwzględnia się średni udział energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii w całości zużytej energii elektrycznej brutto w okresie dwóch lat poprzedzających rok poprzedzający rok zużycia energii elektrycznej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Energię elektryczną z odnawialnych źródeł energii uzyskaną z bezpośredniego podłączenia do instalacji wytwarzającej energię elektryczną z odnawialnych źródeł energii i dostarczaną do pojazdów drogowych w całości zalicza się jako odnawialną.

W przypadku gdy do wytworzenia energii elektrycznej, o której mowa w ust. 3, wykorzystano biopłyny w rozumieniu art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii lub paliwa z biomasy w rozumieniu art. 2 pkt 26c tej ustawy, taką energię w całości zalicza się jako odnawialną, jeżeli te biopłyny lub te paliwa z biomasy spełniają kryteria zrównoważonego rozwoju określone w art. 28ba–28bcb i art. 28bcc ust. 1 oraz kryteria ograniczenia emisji gazów cieplarnianych określone w art. 135a ust. 2 lub 3 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii.

Minister właściwy do spraw klimatu ogłasza, w terminie do dnia 31 stycznia każdego roku, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” średni udział energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii w całości zużytej energii elektrycznej brutto, o którym mowa w ust. 2.

Ilość energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii dostarczonej do pojazdów drogowych lub kolejowych oblicza się według wzoru: 𝐼𝑜𝑧𝑒 = (𝐼𝑒 ∙ 𝑈𝑜𝑧𝑒) + 𝐼𝑏 gdzie poszczególne symbole oznaczają: 𝐼𝑜𝑧𝑒 – ilość energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii dostarczonej do pojazdów drogowych lub kolejowych, wyrażoną w MJ, 𝐼𝑒 – ilość energii elektrycznej dostarczonej z sieci elektroenergetycznej do pojazdów drogowych lub kolejowych, wyrażoną w MJ, 𝑈𝑜𝑧𝑒 – średni udział energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii w całości zużytej energii elektrycznej brutto, o którym mowa w art. 21a ust. 2, określony w obwieszczeniu, o którym mowa w art. 21a ust. 5,

𝐼𝑏 Poz. 901 – ilość energii elektrycznej, o której mowa w art. 21a ust. 3 i 4, dostarczonej do pojazdów drogowych, wyrażoną w MJ; w przypadku gdy dany rodzaj energii elektrycznej nie występuje, wpisuje się wartość „0”.

Operator infrastruktury ładowania oraz przewoźnik kolejowy mogą wyrazić, w drodze umowy, zgodę na zaliczenie przez podmiot realizujący Narodowy Cel Wskaźnikowy energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii dostarczonej przez nich do pojazdów drogowych lub kolejowych na poczet realizacji obowiązku, o którym mowa w art. 23 ust. 1.

Operator infrastruktury ładowania oraz przewoźnik kolejowy w umowie, o której mowa w ust. 1, zobowiązują się, że ilość energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii objęta tą umową nie będzie przedmiotem innej umowy, której skutkiem byłoby zaliczenie tej samej energii elektrycznej na poczet realizacji obowiązku, o którym mowa w art. 23 ust. 1, przez inny podmiot realizujący Narodowy Cel Wskaźnikowy.

Spełnienie zobowiązania, o którym mowa w ust. 2, odbywa się przez umorzenie gwarancji pochodzenia, o której mowa w art. 120 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii, w ilości odpowiadającej ilości energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii pobranej z sieci elektroenergetycznej, obliczonej zgodnie ze wzorem, o którym mowa w art. 21b.

Operator infrastruktury ładowania oraz przewoźnik kolejowy przekazują Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki informację o wyrażeniu zgody, o której mowa w ust. 1, w terminie 30 dni od dnia zawarcia umowy, o której mowa w tym przepisie.

W informacji, o której mowa w ust. 4, wskazuje się następujące dane:

w odniesieniu do operatora infrastruktury ładowania oraz przewoźnika kolejowego:

nazwę i adres siedziby,

numer identyfikacji podatkowej (NIP),

rodzaj oraz zakres wykonywanej działalności gospodarczej;

nazwę podmiotu realizującego Narodowy Cel Wskaźnikowy, o którym mowa w ust. 1;

ilość energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii objęta umową, o której mowa w ust. 1, obliczoną zgodnie ze wzorem, o którym mowa w art. 21b;

identyfikator i datę zawarcia umowy, o której mowa w ust. 1.

Do informacji, o której mowa w ust. 4, operator infrastruktury ładowania oraz przewoźnik kolejowy dołączają oświadczenia zawierające oznaczenie miejsca i daty złożenia oraz podpis osoby uprawnionej do ich reprezentowania o następującej treści:

w przypadku operatora infrastruktury ładowania: „Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia, wynikającej z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny, oświadczam, że:

dane zawarte w informacji są kompletne i zgodne z prawdą;

znane mi są i spełniam obowiązki wynikające z prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie zapewnienia usługi ładowania określone w ustawie z dnia 11 stycznia 2018 r. o elektromobilności i paliwach alternatywnych;

ilość energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii objęta umową, której dotyczy informacja, nie jest przedmiotem innej umowy, której skutkiem byłoby zaliczenie tej samej energii na poczet realizacji obowiązku, o którym mowa w art. 23 ust. 1, przez inny podmiot realizujący Narodowy Cel Wskaźnikowy;

znane jest mi zobowiązanie, o którym mowa w art. 21c ust. 2 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych, i zobowiązuję się do jego spełnienia.”; klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń; w przypadku przewoźnika kolejowego: „Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia, wynikającej z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny, oświadczam, że: Poz. 901 1) dane zawarte w informacji są kompletne i zgodne z prawdą;

znane mi są i spełniam obowiązki przewoźnika kolejowego określone w ustawie z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym;

ilość energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii objęta umową, której dotyczy informacja, nie jest przedmiotem innej umowy, której skutkiem byłoby zaliczenie tej samej energii na poczet realizacji obowiązku, o którym mowa w art. 23 ust. 1, przez inny podmiot realizujący Narodowy Cel Wskaźnikowy;

znane jest mi zobowiązanie, o którym mowa w art. 21c ust. 2 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych, i zobowiązuję się do jego spełnienia.”; klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń.

Dokumenty potwierdzające ilość energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii oraz potwierdzenie umorzenia gwarancji pochodzenia potwierdzające spełnienie zobowiązania, o którym mowa w ust. 2, operator infrastruktury ładowania oraz przewoźnik kolejowy przekazują podmiotowi realizującemu Narodowy Cel Wskaźnikowy w terminie do dnia 31 stycznia roku następującego po roku, w którym dostarczono energię elektryczną z odnawialnych źródeł energii do pojazdów drogowych lub kolejowych.

Informacja, o której mowa w ust. 4, może być sporządzona w postaci elektronicznej i przesłana za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną (Dz. U. z 2024 r. poz. 1513).

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki jest uprawniony do przeprowadzania kontroli operatora infrastruktury ładowania oraz przewoźnika kolejowego, o których mowa w art. 21c ust. 1, w zakresie umów, informacji i oświadczeń, o których mowa w art. 21c.

Czynności kontrolne wykonują upoważnieni pracownicy Urzędu Regulacji Energetyki po doręczeniu operatorowi infrastruktury ładowania lub przewoźnikowi kolejowemu, o których mowa w art. 21c ust. 1, albo osobie przez nich upoważnionej upoważnienia do przeprowadzenia kontroli.

Upoważnienie, o którym mowa w ust. 2, zawiera:

imię, nazwisko oraz stanowisko służbowe pracownika organu kontroli, uprawnionego do przeprowadzenia kontroli;

oznaczenie podmiotu kontrolowanego;

określenie zakresu przedmiotowego kontroli;

wskazanie daty rozpoczęcia i przewidywanego terminu zakończenia kontroli;

wskazanie podstawy prawnej kontroli;

oznaczenie organu kontroli;

określenie daty i miejsca wystawienia upoważnienia;

podpis osoby wystawiającej upoważnienie, z podaniem zajmowanego stanowiska służbowego;

pouczenie o prawach i obowiązkach podmiotu kontrolowanego.

Kontrolę, o której mowa w ust. 1, przeprowadza się w siedzibie:

Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki, na podstawie dokumentów i wyjaśnień złożonych na piśmie na jego żądanie przez podmiot kontrolowany, lub

podmiotu kontrolowanego.

Kontrola, o której mowa w ust. 1, polega na analizie wyjaśnień oraz dokumentów przedstawionych przez kontrolowanych operatora infrastruktury ładowania lub przewoźnika kolejowego, o których mowa w art. 21c ust. 1.

Upoważnieni pracownicy, o których mowa w ust. 2, mają prawo żądania od kontrolowanych operatora infrastruktury ładowania lub przewoźnika kolejowego, o których mowa w art. 21c ust. 1:

ustnych i pisemnych wyjaśnień, a także przedstawienia dokumentów dotyczących wyrażenia zgody, o której mowa w art. 21c ust. 1;

Poz. 901 przedstawienia dokumentów umożliwiających sprawdzenie zgodności stanu faktycznego z wartością obliczoną zgodnie ze wzorem, o którym mowa w art. 21b.

Z przeprowadzonej kontroli sporządza się protokół, który w szczególności zawiera wnioski oraz pouczenie o sposobie złożenia zastrzeżeń co do jego treści w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia.

W przypadku odmowy podpisania protokołu przez kontrolowanych operatora infrastruktury ładowania lub przewoźnika kolejowego, o których mowa w art. 21c ust. 1, kontrolujący dokonuje adnotacji w protokole. Odmowa podpisania protokołu nie stanowi przeszkody do jego podpisania przez kontrolującego i realizacji ustaleń kontroli.

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki może wezwać kontrolowanych operatora infrastruktury ładowania lub przewoźnika kolejowego, o których mowa w art. 21c ust. 1, do usunięcia uchybień określonych w protokole w terminie nie krótszym niż 7 dni od dnia doręczenia wezwania.

Proces współuwodornienia, w którym wytwarzane są biokomponenty, powinien zapewnić odpowiedni stopień przereagowania biomasy, którego minimalny poziom jest określony w przepisach wydanych na podstawie art. 23 ust. 1e, potwierdzony certyfikatem jakości wydanym przez akredytowane jednostki certyfikujące.

W przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 1–2d, 3a, 4a, 8–8b, 8d–8f i 15 kara pieniężna, o której mowa w ust. 1, wynosi 5000 zł.

Certyfikat jakości biokomponentu wydaje się na wniosek podmiotu w terminie 30 dni roboczych od dnia złożenia wniosku, po dokonaniu oceny informacji oraz dokumentów potwierdzających ich zgodność z wymogami określonymi w przepisach wydanych na podstawie ust. 5. Wniosek zawiera w szczególności informacje o rodzaju biokomponentu przewidzianego do wprowadzenia do obrotu lub wykorzystania do wytwarzania paliw oraz nazwę surowców, z których biokomponent jest wytwarzany.

Przed wydaniem certyfikatu jakości biokomponentu upoważniony przedstawiciel akredytowanego laboratorium badawczego może dokonać sprawdzenia spełniania wymogów określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 5, w miejscu wytwarzania biokomponentów.

Certyfikat jakości biokomponentu zawiera w szczególności nazwę akredytowanej jednostki certyfikującej, która go wydała, określenie rodzaju biokomponentu oraz nazwę surowców, z których jest wytwarzany.

Certyfikat jakości biokomponentu zachowuje ważność przez okres roku od dnia jego wydania.

Akredytowana jednostka certyfikująca może cofnąć certyfikat jakości biokomponentu:

w przypadku gdy biokomponent przestał spełniać wymagania jakościowe;

jeżeli proces współuwodornienia nie zapewnia odpowiedniego stopnia przereagowania biomasy, stanowiącego podstawę wydania certyfikatu jakości;

na wniosek podmiotu, któremu został wydany certyfikat jakości.

Akredytowane jednostki certyfikujące informują organ rejestrowy o wydaniu lub cofnięciu certyfikatu jakości, o którym mowa w ust. 1, w terminie 14 dni od dnia jego wydania lub cofnięcia. 4.58) Minister właściwy do spraw klimatu określi, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, wykaz akredytowanych jednostek certyfikujących uprawnionych do wydawania certyfikatów jakości biokomponentów.

Poz. 901 5. Minister właściwy do spraw klimatu określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy:

zakres informacji, jakie powinien zawierać wniosek o wydanie certyfikatu jakości złożony przez wnioskodawcę, oraz dokumenty, jakie należy do niego dołączyć,

zakres danych zawartych w certyfikacie jakości,

tryb wydawania certyfikatów jakości, o których mowa w ust. 1 i 1a, przez akredytowane jednostki certyfikujące – uwzględniając obowiązujące wymagania normalizacyjne i normatywne do przeprowadzania badań i orzekania w sprawach jakości, a także konieczność sprawnego rozpatrywania wniosków.

Minister właściwy do spraw klimatu określi, w drodze rozporządzenia, dla biokomponentów, z wyłączeniem biokomponentów wytwarzanych w procesie współuwodornienia, biokomponentów gazowych oraz biokomponentów wykorzystywanych do wytwarzania paliw lotniczych i paliw żeglugowych:

wymagania jakościowe,

metody badań ich jakości,

sposób pobierania ich próbek – biorąc pod uwagę stan wiedzy technicznej oraz postanowienia właściwych norm w tym zakresie.

Biokomponenty wytworzone lub dopuszczone do obrotu w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej, w Republice Turcji albo w państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, zgodnie z przepisami obowiązującymi w tych państwach, które spełniają wymagania wynikające z przepisów Unii Europejskiej w tym zakresie, mogą być dopuszczone do obrotu lub wykorzystywane do wytwarzania paliw, o ile odpowiadają wymaganiom wynikającym z przepisów technicznych, wydanych ze względu na ochronę zdrowia i życia ludzi i zwierząt, środowiska lub interesów konsumentów.

Podmiot, który w danym roku kalendarzowym dokonał po raz pierwszy czynności powodujących powstanie obowiązku, o którym mowa w art. 23 ust. 1, jest obowiązany poinformować o dokonaniu takiej czynności Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki, w terminie 14 dni od dnia jej dokonania.

Informacja, o której mowa w ust. 1, zawiera:

oznaczenie firmy podmiotu, adresu jego siedziby lub imię i nazwisko i adres zamieszkania;

numer PESEL lub numer identyfikacji podatkowej (NIP) podmiotu oraz numer identyfikacyjny w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej (REGON), jeżeli został nadany, albo numer identyfikacji podmiotu w odpowiednim rejestrze państwa obcego;

datę dokonania czynności powodującej powstanie obowiązku, o którym mowa w art. 23 ust. 1;

określenie rodzaju czynności powodującej powstanie obowiązku, o którym mowa w art. 23 ust. 1;

podpis osoby uprawnionej do reprezentowania podmiotu.

Do informacji, o której mowa w ust. 1, podmiot dołącza oświadczenie zawierające oznaczenie miejsca i datę jego złożenia oraz podpis osoby uprawnionej do jego reprezentowania, o następującej treści: „Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia, wynikającej z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny, oświadczam, że dane zawarte w informacji są kompletne i zgodne z prawdą.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń.

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki prowadzi wykaz podmiotów, które są zobowiązane do realizacji Narodowego Celu Wskaźnikowego w danym roku kalendarzowym, w szczególności na podstawie informacji przekazanych na podstawie ust. 1 oraz sprawozdań, o których mowa w art. 30b ust. 3.

Wykaz, o którym mowa w ust. 4, zawiera:

oznaczenie firm podmiotów, adresów ich siedzib lub imię i nazwisko i adres zamieszkania; Wprowadzenie do wyliczenia ze zmianą wprowadzoną przez art. 19 pkt 1 ustawy, o której mowa w odnośniku 58. Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 13 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2.

Poz. 901 numery PESEL lub numery identyfikacji podatkowej (NIP) podmiotów oraz numery identyfikacyjne w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej (REGON), jeżeli zostały nadane, albo numery identyfikacji podmiotów w odpowiednich rejestrach państw obcych.

Wykaz, o którym mowa w ust. 4, jest jawny, z wyłączeniem numerów PESEL, i podlega publikacji w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Regulacji Energetyki.

Ciekłe paliwa węglowe pochodzące z recyklingu i gazowe paliwa węglowe pochodzące z recyklingu mogą być zaliczone podmiotowi realizującemu Narodowy Cel Wskaźnikowy na poczet realizacji obowiązku, o którym mowa w art. 23 ust. 1, wyłącznie wtedy, gdy spełniają warunek określony w ust. 1 pkt 3 oraz kryterium ograniczenia emisji gazów cieplarnianych określone w art. 28b2.

Inne paliwa odnawialne mogą być zaliczone podmiotowi realizującemu Narodowy Cel Wskaźnikowy na poczet realizacji obowiązku, o którym mowa w art. 23 ust. 1, wyłącznie wtedy, gdy spełniają warunki określone w ust. 1 pkt 2 i 3 oraz kryterium ograniczenia emisji gazów cieplarnianych określone w art. 28b1.

(uchylony)

1.80) Podmiot realizujący Narodowy Cel Wskaźnikowy jest obowiązany realizować obowiązek, o którym mowa w art. 23 ust. 1, zapewniając w danym roku kalendarzowym minimalny udział biokomponentów, liczony według wartości energetycznej, zawartych w paliwach ciekłych stosowanych we wszystkich rodzajach transportu, wykorzystanych przez niego do realizacji obowiązku, o którym mowa w art. 23 ust. 1, które zostały przez ten podmiot rozporządzone przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się tych paliw ciekłych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub zużyte przez niego na potrzeby własne na tym terytorium.

Podmiot realizujący Narodowy Cel Wskaźnikowy, który wytwarza paliwa ciekłe wyłącznie w procesie mieszania komponentów lub dodatków z paliwami ciekłymi w ilości stanowiącej nie więcej niż 0,2 % objętości wytworzonego w ten sposób paliwa ciekłego, jest zwolniony z obowiązku, o którym mowa w ust. 1, w zakresie dotyczącym dodawania tych komponentów lub dodatków.

Przy ustalaniu minimalnego udziału biokomponentów, o którym mowa w ust. 1, nie uwzględnia się biokomponentów powstałych w wyniku współuwodornienia, a także biokomponentów, które zostały wytworzone z surowców, o których mowa w załączniku nr 1 do ustawy.

Minimalny udział biokomponentów, o którym mowa w ust. 1, wynosi:

5,3 % – w benzynach silnikowych o kodzie CN 2710 12 45, z czego 4,59 % wynosi udział bioetanolu;

3,2 % – w benzynach silnikowych o kodzie CN 2710 12 49;

6,2 % – w oleju napędowym. 4.58) Minister właściwy do spraw klimatu może określić, w drodze rozporządzenia, niższy niż określony w ust. 3, minimalny udział biokomponentów, o którym mowa w ust. 1, biorąc pod uwagę techniczne możliwości branży paliwowej w zakresie dodawania biokomponentów do paliw ciekłych.

Podmiot realizujący Narodowy Cel Wskaźnikowy jest obowiązany do zapewnienia w danym roku kalendarzowym co najmniej minimalnego udziału biokomponentów zaawansowanych zawartych w paliwach, paliwach lotniczych i paliwach żeglugowych stosowanych we wszystkich rodzajach transportu rozporządzanych przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się tych biokomponentów zawartych w paliwach, paliwach lotniczych i paliwach żeglugowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podmiot realizujący Narodowy Cel Wskaźnikowy lub zużywanych przez ten podmiot na potrzeby własne na tym terytorium w ogólnej ilości paliw ciekłych i biopaliw ciekłych, stosowanych w transporcie drogowym i kolejowym, rozporządzanych przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się tych paliw ciekłych lub biopaliw ciekłych, na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podmiot realizujący Narodowy Cel Wskaźnikowy lub zużywanych przez ten podmiot na potrzeby własne na tym terytorium.

Udział, o którym mowa w ust. 1, jest liczony według wartości energetycznej poszczególnych biokomponentów zaawansowanych, z uwzględnieniem mnożników, o których mowa w art. 23 ust. 2 pkt 3 i 4.

Minister właściwy do spraw rolnictwa może określić, w drodze rozporządzenia, szczegółową listę surowców stanowiących pozostałości lub pozostałości z rolnictwa, rybołówstwa, akwakultury lub leśnictwa, w tym stanowiących surowce do produkcji biokomponentów zaawansowanych, biorąc pod uwagę aktualny stan wiedzy, potencjał surowcowy przemysłu rolno-spożywczego, rybołówstwa i akwakultury oraz możliwości ich wykorzystania w łańcuchu żywnościowym ludzi i zwierząt.

Poz. 901 Art. 24. (uchylony)82) Art. 25. (uchylony)

(uchylony)

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki jest uprawniony do przeprowadzania kontroli podmiotów realizujących Narodowy Cel Wskaźnikowy, w zakresie wykonania obowiązków, o których mowa w art. 23 ust. 1 oraz w art. 23b.

Czynności kontrolne wykonują upoważnieni pracownicy Urzędu Regulacji Energetyki po doręczeniu podmiotowi realizującemu Narodowy Cel Wskaźnikowy albo osobie przez niego upoważnionej upoważnienia do przeprowadzenia kontroli jego działalności.

Upoważnienie, o którym mowa w ust. 2, zawiera:

imię, nazwisko oraz stanowisko służbowe pracownika organu kontroli, uprawnionego do przeprowadzenia kontroli;

oznaczenie kontrolowanego;

określenie zakresu przedmiotowego kontroli;

wskazanie daty rozpoczęcia i przewidywanego terminu zakończenia kontroli;

wskazanie podstawy prawnej kontroli;

oznaczenie organu kontroli;

określenie daty i miejsca wystawienia upoważnienia;

podpis osoby wystawiającej upoważnienie, z podaniem zajmowanego stanowiska służbowego;

pouczenie o prawach i obowiązkach kontrolowanego.

Kontrola, o której mowa w ust. 1, polega na analizie wyjaśnień oraz dokumentów przedstawionych przez podmiot realizujący Narodowy Cel Wskaźnikowy.

Upoważnionym pracownikom, o których mowa w ust. 2, przysługuje prawo żądania od kontrolowanego podmiotu ustnych i pisemnych wyjaśnień, a także przedstawienia dokumentów, dotyczących wykonania obowiązków, o których mowa w art. 23 ust. 1 oraz art. 23b ust. 1.

Z przeprowadzonej kontroli sporządza się protokół, który w szczególności zawiera wnioski oraz pouczenie o sposobie złożenia zastrzeżeń co do jego treści, w terminie 14 dni od dnia doręczenia protokołu.

W przypadku odmowy podpisania protokołu przez podmiot realizujący Narodowy Cel Wskaźnikowy, kontrolujący dokonuje stosownej adnotacji w protokole. Odmowa podpisania protokołu nie stanowi przeszkody do jego podpisania przez kontrolującego i realizacji ustaleń kontroli.

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki może wezwać podmiot realizujący Narodowy Cel Wskaźnikowy do usunięcia uchybień określonych w protokole, w terminie nie krótszym niż 7 dni od dnia doręczenia wezwania.

Kontrolę w zakresie jakości biokomponentów wprowadzanych do obrotu lub wykorzystywanych do wytwarzania paliw prowadzi Inspekcja Handlowa.

Do kontroli, o której mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 229), z wyłączeniem art. 4 pkt 3 tej ustawy.

Koncesje na wytwarzanie biopaliw ciekłych oraz na obrót tymi paliwami udzielane są na zasadach określonych w ustawie z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne.

Przez art. 1 pkt 17 ustawy, o której mowa w odnośniku 2. Tytuł rozdziału w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 18 ustawy, o której mowa w odnośniku 2. Poz. 901

Biokomponenty mogą być zaliczone podmiotowi realizującemu Narodowy Cel Wskaźnikowy na poczet realizacji obowiązków, o których mowa w art. 23 ust. 1 oraz art. 23b ust. 1, wyłącznie wtedy, gdy:

spełniają kryteria zrównoważonego rozwoju określone odpowiednio w art. 28ba–28bcb i art. 28bcc ust. 1 oraz kryterium ograniczenia emisji gazów cieplarnianych określone w art. 28b;

nie zostały wcześniej zaliczone na poczet realizacji obowiązku określonego w art. 3 ust. 4 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/28/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych zmieniającej i w następstwie uchylającej dyrektywy 2001/77/WE oraz 2003/30/WE, zwanej dalej „dyrektywą 2009/28/WE”;

nie zostały wcześniej zaliczone na poczet realizacji obowiązków, o których mowa w art. 23 ust. 1 oraz art. 23b ust. 1, przez ten sam lub przez inny podmiot realizujący Narodowy Cel Wskaźnikowy lub na poczet innych obowiązków nałożonych przez państwa członkowskie Unii Europejskiej inne niż Rzeczpospolita Polska wynikających z art. 25 ust. 1 akapit pierwszy i czwarty dyrektywy 2018/2001 (w brzmieniu z dnia 7 czerwca 2022 r.). 2.86) Biokomponenty wytworzone z odpadów lub pozostałości, z wyłączeniem odpadów pochodzących z rolnictwa, rybołówstwa, akwakultury lub leśnictwa lub pozostałości z rolnictwa, rybołówstwa, akwakultury lub leśnictwa, mogą być zaliczone podmiotowi realizującemu Narodowy Cel Wskaźnikowy na poczet realizacji obowiązków, o których mowa w art. 23 ust. 1 oraz art. 23b ust. 1, jeżeli spełniają:

odpowiednie kryterium ograniczenia emisji gazów cieplarnianych określone w art. 28b;

warunki określone w ust. 1 pkt 2 i 3. 2a.87) Przepis ust. 2 stosuje się także do substancji lub produktów uzyskanych z odpadów lub pozostałości, o których mowa w tym przepisie, powstałych przed przetworzeniem ich w biokomponenty. 2b.87) Kryteria zrównoważonego rozwoju określone w art. 28ba–28bcb i art. 28bcc ust. 1 oraz kryteria ograniczenia emisji gazów cieplarnianych określone w art. 28b oraz art. 135a ust. 2 i 3 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii stosuje się bez względu na pochodzenie geograficzne biomasy. 3.88) Wsparcie finansowe w zakresie wytwarzania biokomponentów i biopaliw ciekłych oraz ich wykorzystania, pochodzące ze środków publicznych, w tym ze środków funduszy Unii Europejskiej, może zostać udzielone podmiotowi ubiegającemu się o przyznanie wsparcia finansowego, pod warunkiem że biokomponenty i biopaliwa ciekłe, które będą objęte wsparciem, spełniają kryteria zrównoważonego rozwoju określone w art. 28ba–28bcb i art. 28bcc ust. 1 oraz kryterium ograniczenia emisji gazów cieplarnianych określone w art. 28b.

(uchylony)89) 5.90) Ciekłe paliwa węglowe pochodzące z recyklingu i gazowe paliwa węglowe pochodzące z recyklingu mogą być zaliczone podmiotowi realizującemu Narodowy Cel Wskaźnikowy na poczet realizacji obowiązku, o którym mowa w art. 23 ust. 1, wyłącznie wtedy, gdy spełniają warunek określony w ust. 1 pkt 3 oraz kryteria określone w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) 2023/1185 z dnia 10 lutego 2023 r. uzupełniającym dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/2001 poprzez ustanowienie minimalnego progu ograniczenia emisji gazów cieplarnianych w przypadku ciekłych i gazowych pochodzących z recyklingu paliw węglowych oraz poprzez określenie metodyki oceny ograniczenia emisji gazów cieplarnianych, uzyskanego dzięki odnawialnym ciekłym i gazowym paliwom transportowym pochodzenia niebiologicznego oraz ciekłym i gazowym pochodzącym z recyklingu paliwom węglowym (Dz. Urz. UE L 157 z 20.06.2023, str. 20). 6.90) Inne paliwa odnawialne mogą być zaliczone podmiotowi realizującemu Narodowy Cel Wskaźnikowy na poczet realizacji obowiązku, o którym mowa w art. 23 ust. 1, wyłącznie wtedy, gdy spełniają warunki określone w ust. 1 pkt 2 i 3 oraz kryterium ograniczenia emisji gazów cieplarnianych określone w art. 28b1 ustalone zgodnie z metodyką określoną w załączniku do rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2023/1185 z dnia 10 lutego 2023 r. uzupełniającego dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/2001 poprzez ustanowienie minimalnego progu ograniczenia emisji gazów cieplarnianych w przypadku ciekłych i gazowych pochodzących z recyklingu paliw węglowych oraz poprzez określenie metodyki oceny ograniczenia emisji gazów cieplarnianych, uzyskanego dzięki odnawialnym ciekłym i gazowym paliwom transportowym pochodzenia niebiologicznego oraz pochodzącym z recyklingu paliwom węglowym. W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 19 lit. a tiret pierwsze ustawy, o której mowa w odnośniku 2. Dodany przez art. 1 pkt 19 lit. a tiret drugie ustawy, o której mowa w odnośniku 2. Poz. 901 Art. 28b. 1.91) Biokomponenty spełniają kryteria ograniczenia emisji gazów cieplarnianych, jeżeli ograniczenie emisji tych gazów w wyniku wykorzystania tych biokomponentów wynosi co najmniej:

50 % – w przypadku ich wytworzenia w instalacjach będących w eksploatacji w dniu 5 października 2015 r. lub wcześniej;

60 % – w przypadku ich wytworzenia w instalacjach oddanych do eksploatacji w okresie od dnia 6 października 2015 r. do dnia 31 grudnia 2020 r.;

65 % – w przypadku ich wytworzenia w instalacjach oddanych do eksploatacji od dnia 1 stycznia 2021 r. 1a.92) Uznaje się, że instalacja jest w eksploatacji od dnia rozpoczęcia fizycznego wytwarzania biokomponentów.

(uchylony)93)

(uchylony)93) 3.94) Ograniczenie emisji gazów cieplarnianych w cyklu życia biokomponentu i biopłynu w rozumieniu art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii oblicza się zgodnie z zasadami określonymi w załączniku nr 2 do ustawy. 4.95) Do obliczenia emisji gazów cieplarnianych spowodowanych uprawą surowców rolniczych przeznaczanych do wytworzenia biokomponentów, paliw z biomasy w rozumieniu art. 2 pkt 26c ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii lub biopłynów w rozumieniu art. 2 pkt 4 tej ustawy stosuje się:

wartości standardowe ograniczenia emisji gazów cieplarnianych określone w załączniku nr 2 do ustawy – w przypadku biokomponentów lub biopłynów w rozumieniu art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii;

wartości standardowe ograniczenia emisji gazów cieplarnianych określone w załączniku do ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii – w przypadku paliw z biomasy w rozumieniu art. 2 pkt 26c tej ustawy – lub

wartości emisji gazów cieplarnianych umieszczone w wykazie ogłoszonym na podstawie ust. 6 lub wartości rzeczywiste dla tej uprawy, które oblicza się zgodnie z metodyką określoną w części II.3 załącznika nr 2 do ustawy lub w części II.2 załącznika do ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii.

Jeżeli do wytwarzania innych paliw odnawialnych bezpośrednio albo do wytwarzania produktów pośrednich jest wykorzystywana energia elektryczna, udział energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii oblicza się zgodnie z art. 21a ust. 2.

Energia elektryczna z odnawialnych źródeł energii uzyskana z bezpośredniego podłączenia do instalacji wytwarzającej energię elektryczną z odnawialnych źródeł energii lub energia elektryczna, która została pobrana z sieci, może być w całości zaliczona jako energia elektryczna z odnawialnych źródeł energii, jeżeli jest zużywana do wytwarzania innych paliw odnawialnych, pod warunkiem spełnienia kryteriów określonych w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) 2023/1184 z dnia 10 lutego 2023 r. uzupełniającym dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/2001 przez ustanowienie unijnej metodyki określającej szczegółowe zasady produkcji odnawialnych ciekłych i gazowych paliw transportowych pochodzenia niebiologicznego (Dz. Urz. UE L 157 z 20.06.2023, str. 11). W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 20 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2. Dodany przez art. 1 pkt 20 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2.

Przez art. 1 pkt 20 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 2. Poz. 901

Inne paliwa odnawialne mogą być zaliczone podmiotowi realizującemu Narodowy Cel Wskaźnikowy na poczet realizacji obowiązku, o którym mowa w art. 23 ust. 1, również wtedy, gdy są one stosowane jako produkt pośredni w produkcji paliw.

Biokomponenty wytworzone z biomasy rolniczej spełniają kryterium ochrony terenów o wysokiej wartości bioróżnorodności, jeżeli biomasa wykorzystywana do ich wytwarzania nie pochodzi z terenów, które w okresie od 1 do 31 stycznia 2008 r. lub po tym okresie, posiadały następujący status, niezależnie od tego, czy posiadają go nadal: 98) 1) lasów pierwotnych i innych zalesionych gruntów, czyli lasów i innych zalesionych gruntów z gatunkami rodzimymi, gdzie nie istnieją wyraźnie widoczne ślady działalności człowieka, a procesy ekologiczne nie zostały w istotny sposób zaburzone;

lasów i innych zalesionych gruntów o wysokiej różnorodności biologicznej, charakteryzujących się obfitością gatunków i niezdegradowanych, które zostały przez właściwy organ uznane za mające wysoką różnorodność biologiczną, chyba że zainteresowany podmiot przedstawi dowody, że produkcja tych surowców nie narusza tych celów ochrony przyrody;

obszarów wyznaczonych:

na cele ochrony przyrody, o których mowa w ustawie z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2024 r. poz. 1478 i 1940),

100) do ochrony rzadkich, zagrożonych lub poważnie zagrożonych ekosystemów lub gatunków, które zostały uznane za takie na podstawie umów międzynarodowych lub wykazów sporządzonych przez organizacje międzyrządowe lub Międzynarodową Unię Ochrony Przyrody, pod warunkiem uznania ich przez Komisję Europejską zgodnie z art. 30 ust. 4 akapit pierwszy dyrektywy 2018/2001 (w brzmieniu z dnia 7 czerwca 2022 r.);

obszarów trawiastych o wysokiej bioróżnorodności o powierzchni powyżej jednego hektara:

naturalnych, czyli obszarów trawiastych, które pozostaną takimi obszarami jeżeli nie dojdzie do interwencji człowieka i które zachowają naturalny skład gatunkowy oraz cechy i procesy ekologiczne,

102) nienaturalnych, czyli obszarów trawiastych, które przestaną być takimi obszarami na skutek braku interwencji człowieka, są bogate gatunkowo i nie są zdegradowane, chyba że zbiory surowców rolniczych są konieczne, aby mogły zachować status obszarów trawiastych. 2.103) Uznaje się, że biokomponenty wytworzone z biomasy rolniczej pochodzące z obszarów określonych w ust. 1 pkt 2 spełniają kryterium ochrony terenów o wysokiej wartości bioróżnorodności, pod warunkiem, że zainteresowany podmiot przedstawi dowody, że produkcja biomasy wykorzystanej do ich wytworzenia nie narusza celów ochrony przyrody.

1.104) Biokomponenty wytworzone z biomasy rolniczej spełniają kryterium ochrony terenów zasobnych w duże ilości pierwiastka węgla, jeżeli biomasa wykorzystywana do ich wytwarzania nie pochodzi z takich terenów.

Do terenów zasobnych w duże ilości pierwiastka węgla zalicza się tereny, które w okresie od 1 do 31 stycznia 2008 r. posiadały jeden z poniższych statusów, ale już go nie posiadają:

terenów podmokłych, które są pokryte lub nasączone wodą stale lub przez znaczną część roku;

obszarów stale zalesianych, czyli obszarów obejmujących więcej niż 1 ha z drzewami o wysokości powyżej 5 metrów i pokryciem powierzchni przez korony drzew powyżej 30 %, lub drzewami mogącymi osiągnąć te wartości w miejscu ich naturalnego występowania;

obszarów obejmujących więcej niż 1 ha z drzewami o wysokości powyżej 5 metrów i z pokryciem powierzchni przez korony drzew pomiędzy 10 % a 30 % lub drzewami mogącymi osiągnąć te wartości w miejscu ich naturalnego występowania, z wyjątkiem sytuacji, gdy przedstawiono dowody, że obszar ten przed i po przekształceniu magazynuje taką ilość pierwiastka węgla, że stosując metodykę określoną w pkt II.3. załącznika nr 2 do ustawy, zostałoby spełnione kryterium określone w art. 28b.

Przepisów ust. 2 nie stosuje się, jeżeli w czasie pozyskiwania biomasy teren posiadał ten sam status co w okresie od 1 do 31 stycznia 2008 r. Wprowadzenie do wyliczenia ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 22 lit. a tiret pierwsze ustawy, o której mowa w odnośniku 2. Dodany przez art. 1 pkt 22 lit. a tiret drugie ustawy, o której mowa w odnośniku 2. Poz. 901

Biokomponenty wytworzone z biomasy rolniczej spełniają kryterium ochrony torfowisk, jeżeli biomasa wykorzystywana do ich wytwarzania nie pochodzi z terenów, które w okresie od 1 do 31 stycznia 2008 r. były torfowiskami, chyba że podmiot zainteresowany przedstawi dowody, że przy uprawie i zbiorach biomasy nie stosowano melioracji uprzednio niemeliorowanych gleb.

Uznaje się, że biokomponenty, biopłyny w rozumieniu art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii i paliwa z biomasy w rozumieniu art. 2 pkt 26c tej ustawy wytworzone z pozostałości pochodzących z gruntów rolnych spełniają kryteria określone w art. 29 ust. 2 dyrektywy 2018/2001 (w brzmieniu z dnia 7 czerwca 2022 r.), jeżeli producent rolny stosuje zasady ochrony powierzchni gleby, o których mowa w art. 101 pkt 4 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2025 r. poz. 647), i działa na podstawie krajowego planu zachowania żyzności gleb, w szczególności w zakresie zachowania zasobów pierwiastka węgla w glebie. W przypadku gdy krajowy plan zachowania żyzności gleb nie został przyjęty, producent rolny jest obowiązany do działania na podstawie indywidualnego planu gospodarki glebą, opracowanego zgodnie z wymaganiami uznanego systemu certyfikacji, w którym w szczególności potwierdza, że stosuje praktyki upraw zapewniające zachowanie jak najlepszego stanu gleby, w tym zasobów pierwiastka węgla w glebie.

Indywidualny plan gospodarki glebą, o którym mowa w ust. 1:

zawiera w szczególności wskazanie stosowanych podstawowych praktyk gospodarowania glebami mających na celu utrzymanie pierwiastka węgla w glebie (sekwestracja dwutlenku węgla), oddziałujących na zmniejszenie emisji dwutlenku węgla z gleby do atmosfery;

opracowuje się na podstawie analiz, o których mowa w art. 128 ust. 4a pkt 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii.

Audytorzy systemów dobrowolnych, o których mowa w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2022/996 z dnia 14 czerwca 2022 r. w sprawie zasad weryfikacji kryteriów zrównoważonego rozwoju i ograniczania emisji gazów cieplarnianych oraz kryteriów niskiego ryzyka spowodowania pośredniej zmiany użytkowania gruntów (Dz. Urz. UE L 168 z 27.06.2022, str. 1, z późn. zm.107)), weryfikują stosowanie przez producentów rolnych indywidualnych planów gospodarki glebą lub praktyk przy ustalaniu emisji gazów cieplarnianych z biokomponentów, biopłynów w rozumieniu art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii i paliw z biomasy w rozumieniu art. 2 pkt 26c tej ustawy zgodnie z art. 20 oraz art. 21 tego rozporządzenia.

Biokomponenty spełniają kryterium zrównoważonej gospodarki leśnej, jeżeli pozyskanie biomasy leśnej wykorzystywanej do ich wytworzenia było prowadzone zgodnie z:

rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2022/2448 z dnia 13 grudnia 2022 r. ustanawiającym operacyjne wytyczne dotyczące dowodów do celów wykazania zgodności z kryteriami zrównoważonego rozwoju dotyczącymi biomasy leśnej i określonymi w art. 29 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/2001 (Dz. Urz. UE L 320 z 14.12.2022, str. 4) oraz

zasadami trwale zrównoważonej gospodarki leśnej określonymi w ustawie z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz. U. z 2025 r. poz. 567).

Biokomponenty, biopłyny w rozumieniu art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii i paliwa z biomasy w rozumieniu art. 2 pkt 26c tej ustawy spełniają kryterium niskiego ryzyka spowodowania pośredniej zmiany użytkowania gruntów, jeżeli w stosunku do biomasy wykorzystywanej do ich wytworzenia nie zaobserwowano znaczącej ekspansji obszaru produkcji na tereny zasobne w pierwiastek węgla, o której mowa w art. 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/807 z dnia 13 marca 2019 r. uzupełniającego dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/2001 w odniesieniu do określenia surowców o wysokim ryzyku spowodowania pośredniej zmiany użytkowania gruntów, w przypadku których zaobserwowano znaczącą ekspansję obszaru produkcji na tereny zasobne w pierwiastek węgla oraz certyfikowania biopaliw, biopłynów i paliw z biomasy o niskim ryzyku spowodowania pośredniej zmiany użytkowania gruntów (Dz. Urz. UE L 133 z 21.05.2019, str. 1), chyba że te biokomponenty spełniają warunki określone w art. 4 i art. 5 tego rozporządzenia.

Przy obliczaniu spełnienia kryterium, o którym mowa w ust. 1, uwzględnia się dane wejściowe do obliczania emisji surowców określone w załączniku nr 3 do ustawy. Poz. 901

Kryteria zrównoważonego rozwoju określone w art. 28ba–28bcb i art. 28bcc ust. 1 stosuje się odpowiednio do biopłynów w rozumieniu art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii i do paliw z biomasy w rozumieniu art. 2 pkt 26c tej ustawy.

(uchylony)108) Art. 28be. 1.109) Potwierdzenie spełnienia kryteriów zrównoważonego rozwoju oraz kryteriów ograniczenia emisji gazów cieplarnianych określonych w poświadczeniu odbywa się przez system bilansu masy. 2.109) Podmioty certyfikowane są obowiązane do wdrożenia systemu bilansu masy, który:

umożliwia mieszanie – w szczególności w kontenerze, w zakładzie przetwórczym lub logistycznym, w infrastrukturze lub obiekcie do przesyłu lub dystrybucji – partii surowców lub paliw o różnych właściwościach pod względem zrównoważonego rozwoju i ograniczenia emisji gazów cieplarnianych;

dopuszcza mieszanie partii surowców o różnej wartości energetycznej w celu dalszego przetworzenia, pod warunkiem że wielkość partii jest dostosowana do ich wartości energetycznej;

wymaga, aby informacje na temat właściwości dotyczących zrównoważonego rozwoju i ograniczenia emisji gazów cieplarnianych, a także wielkości partii, o których mowa w pkt 1, pozostały przypisane mieszance;

zapewnia, że suma wszystkich partii, o których mowa w pkt 1, wycofanych z mieszanki jest opisana jako posiadająca te same właściwości dotyczące zrównoważonego rozwoju i te same ilości jak suma wszystkich partii dodanych do mieszanki oraz zawiera wymóg, aby ten bilans został uzyskany w odpowiednim czasie;

zapewnia, aby każda dostawa surowców lub paliw była zaliczana tylko raz do celów obliczenia końcowego zużycia energii brutto w rozumieniu art. 2 pkt 16 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii ze źródeł odnawialnych oraz zawierała informacje, czy na rzecz produkcji danej dostawy udzielono wsparcia oraz jaki jest rodzaj systemu wsparcia, jeżeli zostało ono udzielone. 3.110) W przypadku gdy partia surowców jest przetwarzana, informacje o właściwościach partii pod względem zrównoważonego rozwoju i ograniczenia emisji gazów cieplarnianych koryguje się i przypisuje produktowi zgodnie z następującymi zasadami:

jeżeli w procesie przetwarzania partii surowca powstaje tylko jeden produkt, który jest przeznaczony do produkcji biokomponentów, biopłynów w rozumieniu art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii lub paliw z biomasy w rozumieniu art. 2 pkt 26c tej ustawy, innych paliw odnawialnych, ciekłych paliw węglowych pochodzących z recyklingu lub gazowych paliw węglowych pochodzących z recyklingu, wielkość partii i powiązane wartości zrównoważonego rozwoju i ograniczenia emisji gazów cieplarnianych koryguje się z zastosowaniem współczynników przeliczeniowych odzwierciedlających stosunek masy produktu przeznaczonego do takiej produkcji do masy surowca wprowadzonego do procesu;

jeżeli w procesie przetwarzania partii surowca powstaje więcej niż jeden produkt, który jest przeznaczony do produkcji biokomponentów, biopłynów w rozumieniu art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii lub paliw z biomasy w rozumieniu art. 2 pkt 26c tej ustawy, innych paliw odnawialnych, ciekłych paliw węglowych pochodzących z recyklingu lub gazowych paliw węglowych pochodzących z recyklingu, do każdego produktu stosuje się oddzielny współczynnik przeliczeniowy i osobny bilans masy.

1.111) Sposób weryfikacji spełnienia kryteriów zrównoważonego rozwoju, o których mowa w art. 28ba–28bcb i art. 28bcc ust. 1, zgodnie z systemem bilansu masy, o którym mowa w art. 28be, określa uznany system certyfikacji. 2.112) Wykazanie spełnienia kryteriów zrównoważonego rozwoju określonych w art. 28ba–28bcb i art. 28bcc ust. 1 przez podmioty realizujące Narodowy Cel Wskaźnikowy odbywa się w szczególności zgodnie z art. 28i.

(uchylony)113) 108) Przez art. 1 pkt 26 ustawy, o której mowa w odnośniku 2. Poz. 901 Art. 28c. 1.114) Dokumentami potwierdzającymi spełnienie przez biomasę lub biokomponenty kryteriów zrównoważonego rozwoju i umożliwiającymi zaliczenie tych biokomponentów na poczet realizacji obowiązków, o których mowa w art. 23 ust. 1 oraz art. 23b ust. 1, wystawianymi na poszczególnych etapach wytwarzania biokomponentów, są:

dokument wystawiony przez producenta rolnego przewidziany przez uznany system certyfikacji;

poświadczenie;

świadectwo. 1.115) Dokumentami umożliwiającymi zaliczenie biokomponentów, innych paliw odnawialnych, ciekłych paliw węglowych pochodzących z recyklingu lub gazowych paliw węglowych pochodzących z recyklingu na poczet realizacji obowiązków, o których mowa w art. 23 ust. 1, art. 23b ust. 1 oraz art. 23c, wystawianymi na poszczególnych etapach wytwarzania biokomponentów, innych paliw odnawialnych, ciekłych paliw węglowych pochodzących z recyklingu lub gazowych paliw węglowych pochodzących z recyklingu są:

dokument wystawiony przez producenta rolnego przewidziany przez uznany system certyfikacji;

poświadczenie;

świadectwo;

dokument wystawiony przez podmiot, który pozyskuje po raz pierwszy odpady, pozostałości lub pozostałości z rolnictwa, rybołówstwa, akwakultury lub leśnictwa, przewidziany przez uznany system certyfikacji. 1a.116) Dokumenty, o których mowa w ust. 1, potwierdzają spełnienie przez:

biomasę lub biokomponenty kryteriów zrównoważonego rozwoju określonych w art. 28ba–28bcb i art. 28bcc ust. 1 oraz kryterium ograniczenia emisji gazów cieplarnianych określonego w art. 28b;

inne paliwa odnawialne, ciekłe paliwa węglowe pochodzące z recyklingu lub gazowe paliwa węglowe pochodzące z recyklingu kryterium ograniczenia emisji gazów cieplarnianych określonego:

w art. 28b1 – dla innych paliw odnawialnych lub

w przepisach wydanych na podstawie art. 25 ust. 2 akapit drugi dyrektywy 2018/2001 (w brzmieniu z dnia 7 czerwca 2022 r.) – dla ciekłych paliw węglowych pochodzących z recyklingu lub gazowych paliw węglowych pochodzących z recyklingu.

Za dokumenty, o których mowa w ust. 1, uznaje się również dokumenty wystawione:

w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej, w państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub w kraju trzecim, pod warunkiem że zostały wystawione w ramach uznanego systemu certyfikacji;

w kraju trzecim, pod warunkiem że Unia Europejska zawarła z tym krajem umowę, na mocy której uznaje się, że biomasa wytworzona w tym kraju spełnia kryteria zrównoważonego rozwoju.

Dokument przewidziany przez uznany system certyfikacji lub przez umowę, o której mowa w art. 28c ust. 2 pkt 2, wystawiony przez producenta rolnego, zawiera dane określone w tym systemie lub umowie.

Podmioty wykonujące działalność gospodarczą w zakresie: wytwarzania biokomponentów, przetwarzania biomasy, zakupu, importu lub nabycia wewnątrzwspólnotowego biomasy lub biokomponentów, które mają być zaliczone do realizacji Narodowego Celu Wskaźnikowego, są obowiązane do uzyskania certyfikatu.

Podmiot certyfikowany, dokonując rozporządzenia przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się:

biomasy lub

biokomponentów lub, w przypadku wytwórców, przeznaczenia biokomponentów do wytworzenia przez siebie paliw – na potrzeby realizacji Narodowego Celu Wskaźnikowego, jest obowiązany posiadać ważny certyfikat oraz wystawić poświadczenie.

Poświadczenie, o którym mowa w ust. 2, jest wystawiane zgodnie z wymaganiami uznanego systemu certyfikacji.

W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 115. Poz. 901

Zabrania się podmiotowi realizującemu Narodowy Cel Wskaźnikowy wystawiania poświadczeń dla biokomponentów zawartych w paliwach, które zostały wykorzystane przez ten podmiot do realizacji obowiązku, o którym mowa w art. 23 ust. 1.

Świadectwa są wystawiane na podstawie poświadczeń, a w przypadku biokomponentów, które zostały wytworzone poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej – na podstawie dokumentów, o których mowa w art. 28c ust. 2.

Wskazana w świadectwie ilość biokomponentów zawartych w paliwach rozporządzonych przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się tych paliw na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub zużytych na potrzeby własne, które mają być zaliczone do realizacji Narodowego Celu Wskaźnikowego, nie może być większa niż ilość biokomponentów wskazana w poświadczeniach lub w dokumentach, o których mowa w art. 28c ust. 2, posiadanych przez podmiot wystawiający świadectwo.

1.117) Świadectwo zawiera:

oznaczenie firmy podmiotu wystawiającego świadectwo, jego siedziby i adresu;

numer identyfikacji podatkowej (NIP) podmiotu wystawiającego świadectwo;

indywidualny numer świadectwa;

wskazanie uznanego systemu certyfikacji lub innego dokumentu, o którym mowa w art. 28c ust. 2, potwierdzającego spełnienie:

kryteriów zrównoważonego rozwoju oraz kryterium ograniczenia emisji gazów cieplarnianych – dotyczącego biokomponentów będących przedmiotem świadectwa,

kryterium ograniczenia emisji gazów cieplarnianych – dotyczącego innych paliw odnawialnych, ciekłych paliw węglowych pochodzących z recyklingu lub gazowych paliw węglowych pochodzących z recyklingu będących przedmiotem świadectwa;

informacje o ilości i rodzaju biokomponentów, w tym wytworzonych z surowców wymienionych w załączniku 1 do ustawy, innych paliw odnawialnych, ciekłych paliw węglowych pochodzących z recyklingu i gazowych paliw węglowych pochodzących z recyklingu wskazanych w świadectwie;

oświadczenie o spełnieniu:

kryteriów zrównoważonego rozwoju oraz kryterium ograniczenia emisji gazów cieplarnianych przez biokomponenty wskazane w świadectwie,

kryterium ograniczenia emisji gazów cieplarnianych przez inne paliwa odnawialne, ciekłe paliwa węglowe pochodzące z recyklingu i gazowe paliwa węglowe pochodzące z recyklingu wskazane w świadectwie;

datę uruchomienia instalacji, z której pochodzi partia biokomponentów, innych paliw odnawialnych, ciekłych paliw węglowych pochodzących z recyklingu lub gazowych paliw węglowych pochodzących z recyklingu wskazana w świadectwie;

wartość energetyczną biokomponentów, innych paliw odnawialnych, ciekłych paliw węglowych pochodzących z recyklingu lub gazowych paliw węglowych pochodzących z recyklingu wyrażoną w MJ/kg;

informację dotyczącą poziomu emisji gazów cieplarnianych partii biokomponentów, innych paliw odnawialnych, ciekłych paliw węglowych pochodzących z recyklingu lub gazowych paliw węglowych pochodzących z recyklingu wskazanych w świadectwie;

wartość ograniczenia emisji gazów cieplarnianych;

wykaz poświadczeń lub dokumentów, o których mowa w art. 28c ust. 2, wykorzystanych na potrzeby wystawienia świadectwa. 2.58) Minister właściwy do spraw klimatu określi, w drodze rozporządzenia, wzór świadectwa oraz może określić dodatkowe dane, które powinno zawierać świadectwo, mając na względzie konieczność zapewnienia prawidłowości rozliczenia obowiązku, o którym mowa w art. 23 ust. 1. Poz. 901

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki jest uprawniony do weryfikacji danych zawartych w świadectwie. 2.118) Weryfikacja, o której mowa w ust. 1, polega na ustaleniu, czy ilość biokomponentów, innych paliw odnawialnych, ciekłych paliw węglowych pochodzących z recyklingu lub gazowych paliw węglowych pochodzących z recyklingu wskazana w świadectwie odpowiada ilości odpowiednio biokomponentów, innych paliw odnawialnych, ciekłych paliw węglowych pochodzących z recyklingu lub gazowych paliw węglowych pochodzących z recyklingu wskazanej w poświadczeniach lub dokumentach, o których mowa w art. 28c ust. 2, posiadanych przez podmiot wystawiający świadectwo, oraz czy te poświadczenia lub dokumenty są wiarygodne.

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki może żądać przedstawienia dokumentów i informacji dotyczących realizacji Narodowego Celu Wskaźnikowego, z zachowaniem przepisów o ochronie informacji niejawnych i innych informacji prawnie chronionych.

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki może żądać przedstawienia dokumentów i informacji dotyczących:

realizacji Narodowego Celu Wskaźnikowego,

dostarczenia przez operatora infrastruktury ładowania lub przewoźnika kolejowego energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii objętej umową, o której mowa w art. 21c ust. 1, do pojazdów drogowych lub kolejowych – z zachowaniem przepisów o ochronie informacji niejawnych i innych informacji prawnie chronionych.

Działalność gospodarcza w zakresie udzielania zgody na korzystanie z uznanego systemu certyfikacji jest działalnością regulowaną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców i wymaga wpisu do rejestru administratorów systemów certyfikacji.

Czasowe świadczenie usług w zakresie udzielania zgody na korzystanie z uznanego systemu certyfikacji przez przedsiębiorców z państw członkowskich w rozumieniu art. 3 pkt 6 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wymaga uzyskania wpisu do rejestru administratorów systemów certyfikacji. Przepisy niniejszego rozdziału oraz rozdziałów 1, 4a i 5–7 stosuje się.

Rejestr administratorów systemów certyfikacji prowadzi organ rejestrowy.

Administrator systemu certyfikacji jest obowiązany spełniać następujące warunki:

posiadać tytuł prawny do dysponowania uznanym systemem certyfikacji;

posiadać tłumaczenie na język polski dokumentów uznanego systemu certyfikacji – w przypadku uznanego systemu certyfikacji sporządzonego w języku obcym;

prowadzić dokumentację dotyczącą zgód udzielonych jednostkom certyfikującym na korzystanie z uznanego systemu certyfikacji.

Działalność gospodarczą, o której mowa w art. 28k ust. 1, może wykonywać osoba, która nie była karana za przestępstwo skarbowe, przestępstwo przeciwko mieniu, wiarygodności dokumentów, a także przeciwko obrotowi pieniędzmi i papierami wartościowymi oraz obrotowi gospodarczemu, a w przypadku osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niebędącej osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną – którego odpowiednio członkowie zarządu albo osoby uprawnione do reprezentowania nie były karane za te przestępstwa.

Organ rejestrowy dokonuje wpisu do rejestru administratorów systemów certyfikacji na pisemny wniosek administratora systemu certyfikacji.

Wniosek o wpis do rejestru administratorów systemów certyfikacji zawiera:

oznaczenie firmy administratora systemu certyfikacji, jego siedziby, adresu i innych danych teleadresowych;

numer identyfikacji podatkowej (NIP) administratora systemu certyfikacji; Poz. 901

nazwę uznanego systemu certyfikacji, którym dysponuje administrator systemu certyfikacji, oraz wskazanie decyzji Komisji Europejskiej o uznaniu systemu certyfikacji, okres jej ważności oraz ścieżkę certyfikacji;

wskazanie tytułu prawnego do dysponowania uznanym systemem certyfikacji;

wskazanie członków zarządu albo osób uprawnionych do reprezentowania – w przypadku administratora systemu certyfikacji będącego odpowiednio osobą prawną lub jednostką organizacyjną niebędącą osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną;

oświadczenie, że w chwili składania wniosku o wpis do rejestru administratorów systemów certyfikacji wnioskodawca nie zalega z uiszczeniem podatków, opłat lub składek na ubezpieczenie społeczne.

Administrator systemu certyfikacji do wniosku o wpis do rejestru administratorów systemów certyfikacji dołącza:

oświadczenie następującej treści: „Oświadczam, że:

dane zawarte we wniosku o wpis do rejestru administratorów systemów certyfikacji są kompletne i zgodne z prawdą;

znane mi są warunki wykonywania działalności gospodarczej, o której mowa w art. 28k ust. 1, określone w art. 28l ust. 1 i 2 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych oraz spełniam warunki, o których mowa w art. 28l ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 2 tej ustawy.”;

oświadczenie o niekaralności osoby, a w przypadku osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niebędącej osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną – odpowiednio oświadczenia członków zarządu albo osób uprawnionych do reprezentowania;

kopię uznanego systemu certyfikacji wraz z jego tłumaczeniem na język polski.

Oświadczenia, o których mowa w ust. 5 pkt 1 i 2, powinny również zawierać:

oznaczenie:

firmy administratora systemu certyfikacji, jego siedziby i adresu,

miejsca i daty złożenia oświadczenia;

podpis osoby uprawnionej do reprezentowania administratora systemu certyfikacji, ze wskazaniem imienia i nazwiska oraz pełnionej funkcji.

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 5 pkt 2, składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli o następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań.

W przypadku gdy wniosek o wpis do rejestru administratorów systemów certyfikacji nie zawiera danych, o których mowa w ust. 4, lub do wniosku nie dołączono oświadczeń lub dokumentu, o których mowa w ust. 5, organ rejestrowy niezwłocznie wzywa administratora systemu certyfikacji do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania z pouczeniem, że nieuzupełnienie tych danych spowoduje pozostawienie wniosku bez rozpoznania.

Przepis ust. 4 stosuje się do wniosku o zmianę danych zawartych w rejestrze administratorów systemów certyfikacji.

Organ rejestrowy wydaje z urzędu zaświadczenie o dokonaniu wpisu do rejestru administratorów systemów certyfikacji.

Wpisowi do rejestru administratorów systemów certyfikacji podlegają dane, o których mowa w art. 28l ust. 4 pkt 1–4, z wyłączeniem innych danych teleadresowych.

Rejestr administratorów systemów certyfikacji może być prowadzony w systemie informatycznym.

Rejestr administratorów systemów certyfikacji jest jawny.

Organ rejestrowy prostuje z urzędu wpis do rejestru administratorów systemów certyfikacji zawierający oczywiste błędy lub niezgodności ze stanem faktycznym. Poz. 901

Organ rejestrowy jest obowiązany dokonać wpisu administratora systemu certyfikacji do rejestru administratorów systemów certyfikacji w terminie 7 dni od dnia wpływu do tego organu wniosku o wpis wraz z dokumentami, o których mowa w art. 28l ust. 5.

Jeżeli organ rejestrowy nie dokona wpisu w terminie, o którym mowa w ust. 1, a od dnia wpływu wniosku do tego organu upłynęło 14 dni, administrator systemu certyfikacji może rozpocząć działalność. Nie dotyczy to przypadku, gdy organ wezwał administratora systemu certyfikacji do uzupełnienia wniosku o wpis nie później niż przed upływem 7 dni od dnia jego otrzymania. W takiej sytuacji termin, o którym mowa w zdaniu pierwszym, biegnie odpowiednio od dnia wpływu uzupełnienia wniosku o wpis.

Administrator systemu certyfikacji wpisany do rejestru administratorów systemów certyfikacji jest obowiązany informować organ rejestrowy o każdej zmianie danych zawartych w rejestrze, w szczególności o zawieszeniu wykonywania działalności gospodarczej, w terminie 14 dni od dnia zmiany tych danych, pod rygorem wykreślenia z rejestru administratorów systemów certyfikacji.

Administrator systemu certyfikacji wpisany do rejestru administratorów systemów certyfikacji jest obowiązany przekazać organowi rejestrowemu kopię uznanego systemu certyfikacji wraz z jego tłumaczeniem na język polski, w terminie 30 dni od dnia zatwierdzenia przez Komisję Europejską wprowadzonych zmian, pod rygorem wykreślenia z rejestru administratorów systemów certyfikacji.

Organ rejestrowy wydaje decyzję o zakazie wykonywania przez administratora systemu certyfikacji działalności gospodarczej, o której mowa w art. 28k ust. 1, w przypadku gdy administrator systemu certyfikacji:

nie usunął naruszeń warunków wymaganych do wykonywania działalności gospodarczej, o których mowa w art. 28l ust. 1, w wyznaczonym przez organ terminie;

złożył oświadczenia, o których mowa w art. 28l ust. 4 pkt 6 lub ust. 5 pkt 1 lub 2, niezgodne ze stanem faktycznym;

przestał spełniać warunek, o którym mowa w art. 28l ust. 2.

Decyzja, o której mowa w ust. 1, podlega natychmiastowemu wykonaniu.

Przed wydaniem decyzji na podstawie ust. 1 pkt 1 organ rejestrowy wyznacza termin usunięcia stwierdzonych naruszeń.

W przypadku wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, organ rejestrowy z urzędu:

wykreśla administratora systemu certyfikacji wykonującego działalność gospodarczą, o której mowa w art. 28k ust. 1, z rejestru administratorów systemów certyfikacji;

informuje jednostki certyfikujące, które posiadały zgodę tego administratora na korzystanie z uznanego systemu certyfikacji, o wykreśleniu administratora z rejestru administratorów systemów certyfikacji.

Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio, w przypadku gdy administrator systemu certyfikacji wykonuje działalność gospodarczą objętą wpisem także na podstawie wpisów do innych rejestrów działalności regulowanej w tym samym zakresie działalności gospodarczej.

Administrator systemu certyfikacji, wobec którego wydano decyzję o zakazie wykonywania działalności, o której mowa w ust. 1, może uzyskać wpis do rejestru administratorów systemu certyfikacji nie wcześniej niż po upływie 3 lat od dnia wydania decyzji.

Organ rejestrowy wykreśla administratora systemu certyfikacji z rejestru administratorów systemów certyfikacji na jego wniosek, a także po uzyskaniu informacji z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej albo Krajowego Rejestru Sądowego o wykreśleniu przedsiębiorcy.

Administrator systemu certyfikacji, co najmniej raz w roku kalendarzowym, przeprowadza kontrolę jednostek certyfikujących, które posiadają zgodę na korzystanie z uznanego systemu certyfikacji udzieloną przez tego administratora. Kontrola jednostek certyfikujących jest przeprowadzana w celu weryfikacji, czy certyfikacja przeprowadzana przez jednostki certyfikujące nie narusza wymagań przewidzianych przez uznany system certyfikacji oraz jest zgodna ze ścieżką certyfikacji, której dotyczy zgoda administratora systemu certyfikacji.123)

Administrator systemu certyfikacji informuje organ rejestrowy o cofnięciu zgody na korzystanie z uznanego systemu certyfikacji jednostce certyfikującej, w terminie 14 dni od dnia jej cofnięcia.

Zdanie drugie ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 34 ustawy, o której mowa w odnośniku 2. Poz. 901

Działalność gospodarcza w zakresie wydawania certyfikatów podmiotom certyfikowanym jest działalnością regulowaną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców i wymaga wpisu do rejestru jednostek certyfikujących.

Czasowe świadczenie usług w zakresie wydawania certyfikatów przez przedsiębiorców z państw członkowskich w rozumieniu art. 3 pkt 6 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz z państw trzecich wymaga uzyskania wpisu do rejestru jednostek certyfikujących.124) Przepisy niniejszego rozdziału oraz rozdziałów 1, 4a i 5–7 stosuje się.

Rejestr jednostek certyfikujących prowadzi organ rejestrowy.

Jednostka certyfikująca jest obowiązana spełniać następujące warunki:

posiadać pisemną zgodę administratora systemu certyfikacji na korzystanie z uznanego systemu certyfikacji wraz ze wskazaniem ścieżki certyfikacji;

prowadzić dokumentację dotyczącą wydanych certyfikatów;

zatrudniać osoby posiadające: niezbędną wiedzę do przeprowadzania weryfikacji kryteriów zrównoważonego rozwoju,

udokumentowane doświadczenie w zakresie obliczania emisji gazów cieplarnianych dla wskazanych przez administratora systemu certyfikacji ścieżek certyfikacji lub stosowania wymogów uznanego systemu certyfikacji;

spełniać jedno z wymagań nakładanych na jednostki certyfikujące określonych w aktach wykonawczych Komisji Europejskiej wydanych na podstawie art. 30 ust. 8 dyrektywy 2018/2001 (w brzmieniu z dnia 7 czerwca 2022 r.), w tym:

posiadać akredytację w rozumieniu art. 4 pkt 1 ustawy z dnia 13 kwietnia 2016 r. o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku (Dz. U. z 2025 r. poz. 568), zwaną dalej „akredytacją”, udzieloną przez Polskie Centrum Akredytacji lub inną krajową jednostkę akredytującą w rozumieniu art. 2 pkt 11 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 765/2008 z dnia 9 lipca 2008 r. ustanawiającego wymagania w zakresie akredytacji i nadzoru rynku odnoszące się do warunków wprowadzania produktów do obrotu i uchylającego rozporządzenie (EWG) nr 339/93 (Dz. Urz. UE L 218 z 13.08.2008, str. 30, z późn. zm.128)) w obszarze certyfikacji zrównoważonej produkcji biokomponentów, biopłynów i paliw z biomasy do celów określonych w dyrektywie 2018/2001 (w brzmieniu z dnia 7 czerwca 2022 r.) lub

być uznaną przez właściwy organ w zakresie objętym dyrektywą 2018/2001 (w brzmieniu z dnia 7 czerwca 2022 r.) lub w określonym zakresie systemu dobrowolnego.

Działalność gospodarczą, o której mowa w art. 28q ust. 1, może wykonywać osoba, która nie była karana za przestępstwo skarbowe, przestępstwo przeciwko mieniu, wiarygodności dokumentów, a także przeciwko obrotowi pieniędzmi i papierami wartościowymi oraz obrotowi gospodarczemu, a w przypadku osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niebędącej osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną – której odpowiednio członkowie zarządu albo osoby uprawnione do reprezentowania nie były karane za te przestępstwa.

Organ rejestrowy dokonuje wpisu do rejestru jednostek certyfikujących na pisemny wniosek jednostki certyfikującej.

Wniosek o wpis do rejestru jednostek certyfikujących zawiera:

oznaczenie firmy jednostki certyfikującej, jej siedziby, adresu i innych danych teleadresowych;

numer identyfikacji podatkowej (NIP) jednostki certyfikującej;

nazwę uznanego systemu certyfikacji, na stosowanie którego jednostka certyfikująca uzyskała zgodę administratora systemu certyfikacji;

wskazanie ścieżki certyfikacji, której dotyczy zgoda administratora systemu certyfikacji;

oznaczenie administratora systemu certyfikacji, który udzielił zgody na korzystanie z uznanego systemu certyfikacji;

Zdanie pierwsze ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 35 ustawy, o której mowa w odnośniku 2. Poz. 901 4a) informację o uzyskaniu akredytacji oraz zakresie tej akredytacji;

wskazanie członków zarządu albo osób uprawnionych do reprezentowania – w przypadku jednostki certyfikującej będącej odpowiednio osobą prawną lub jednostką organizacyjną niebędącą osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną;

oświadczenie, że w chwili składania wniosku o wpis do rejestru jednostek certyfikujących wnioskodawca nie zalega z uiszczeniem podatków, opłat lub składek na ubezpieczenie społeczne.

Jednostka certyfikująca do wniosku o wpis do rejestru jednostek certyfikujących dołącza:

oświadczenie następującej treści: „Oświadczam, że:

dane zawarte we wniosku o wpis do rejestru jednostek certyfikujących są kompletne i zgodne z prawdą;

znane mi są warunki wykonywania działalności gospodarczej, o której mowa w art. 28q ust. 1, określone w ustawie z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych oraz spełniam warunki, o których mowa w art. 28r ust. 1 pkt 1 i 3 oraz ust. 2 tej ustawy.”;

oświadczenie o niekaralności osoby, a w przypadku osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niebędącej osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną – odpowiednio oświadczenia członków zarządu albo osób uprawnionych do reprezentowania;

kopię dokumentu potwierdzającego posiadanie tytułu prawnego do korzystania z uznanego systemu certyfikacji;

kopię dokumentu potwierdzającego uzyskanie akredytacji.

Oświadczenia, o których mowa w ust. 5 pkt 1 i 2, powinny również zawierać:

oznaczenie:

firmy jednostki certyfikującej, jej siedziby i adresu,

miejsca i daty złożenia oświadczenia;

podpis osoby uprawnionej do reprezentowania jednostki certyfikującej, ze wskazaniem imienia i nazwiska oraz pełnionej funkcji.

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 5 pkt 2, składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli o następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań.

W przypadku gdy wniosek o wpis do rejestru jednostek certyfikujących nie zawiera danych, o których mowa w ust. 4, lub do wniosku nie dołączono oświadczeń lub dokumentu, o których mowa w ust. 5, organ rejestrowy niezwłocznie wzywa jednostkę certyfikującą do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania z pouczeniem, że nieuzupełnienie tych danych spowoduje pozostawienie wniosku bez rozpoznania.

Przepis ust. 4 stosuje się do wniosku o zmianę danych zawartych w rejestrze jednostek certyfikujących.

Organ rejestrowy wydaje z urzędu zaświadczenie o dokonaniu wpisu do rejestru jednostek certyfikujących. 11.132) W przypadku zawieszenia, ograniczenia zakresu lub cofnięcia akredytacji jednostka certyfikująca w okresie zawieszenia, ograniczenia zakresu lub cofnięcia akredytacji nie może wykonywać działalności gospodarczej, o której mowa w art. 28q ust. 1, w zakresie, w jakim zawieszono lub cofnięto akredytację, lub ograniczono jej zakres.

Polskie Centrum Akredytacji lub inna krajowa jednostka akredytująca w rozumieniu art. 2 pkt 11 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 765/2008 z dnia 9 lipca 2008 r. ustanawiającego wymagania w zakresie akredytacji i nadzoru rynku odnoszące się do warunków wprowadzania produktów do obrotu i uchylającego rozporządzenie (EWG) nr 339/93 przekazują organowi rejestrowemu informację o jednostkach certyfikujących, którym zawieszono lub cofnięto akredytację, o której mowa w art. 28r ust. 1 pkt 4 lit. a, lub ograniczono jej zakres, w terminie 14 dni od dnia tego zawieszenia, cofnięcia lub ograniczenia. Poz. 901 Art. 28s. 1.134) Wpisowi do rejestru jednostek certyfikujących podlegają dane, o których mowa w art. 28r ust. 4 pkt 1–4, z wyłączeniem innych danych teleadresowych. 1.135) Wpisowi do rejestru jednostek certyfikujących podlegają dane, o których mowa w art. 28r ust. 4 pkt 1–4a i informację, o której mowa w art. 28ra, z wyłączeniem innych danych teleadresowych.

Rejestr jednostek certyfikujących może być prowadzony w systemie informatycznym.

Rejestr jednostek certyfikujących jest jawny.

Organ rejestrowy prostuje z urzędu wpis do rejestru jednostek certyfikujących zawierający oczywiste błędy lub niezgodności ze stanem faktycznym.

Organ rejestrowy jest obowiązany dokonać wpisu jednostki certyfikującej do rejestru jednostek certyfikujących w terminie 7 dni od dnia wpływu do tego organu wniosku o wpis wraz z dokumentami, o których mowa w art. 28r ust. 5.

Jeżeli organ rejestrowy nie dokona wpisu w terminie, o którym mowa w ust. 1, a od dnia wpływu wniosku do tego organu upłynęło 14 dni, jednostka certyfikująca może rozpocząć działalność. Nie dotyczy to przypadku, gdy organ wezwał jednostkę certyfikującą do uzupełnienia wniosku o wpis nie później niż przed upływem 7 dni od dnia jego otrzymania. W takiej sytuacji termin, o którym mowa w zdaniu pierwszym, biegnie odpowiednio od dnia wpływu uzupełnienia wniosku o wpis.

Jednostka certyfikująca wpisana do rejestru jednostek certyfikujących jest obowiązana informować organ rejestrowy o każdej zmianie danych zawartych w rejestrze, w szczególności o zawieszeniu wykonywania działalności gospodarczej, w terminie 14 dni od dnia zmiany tych danych, pod rygorem wykreślenia z rejestru jednostek certyfikujących.

Organ rejestrowy wydaje decyzję o zakazie wykonywania przez jednostkę certyfikującą działalności gospodarczej, o której mowa w art. 28q ust. 1, w przypadku gdy jednostka certyfikująca:

nie usunęła naruszeń warunków wymaganych do wykonywania działalności gospodarczej, o których mowa w art. 28r ust. 1, w wyznaczonym przez organ terminie;

złożyła oświadczenia, o których mowa w art. 28r ust. 4 pkt 6 lub ust. 5 pkt 1 lub 2, niezgodne ze stanem faktycznym;

przestała spełniać warunek, o którym mowa w art. 28r ust. 2.

Decyzja, o której mowa w ust. 1, podlega natychmiastowemu wykonaniu.

Przed wydaniem decyzji na podstawie ust. 1 pkt 1 organ rejestrowy wyznacza termin usunięcia stwierdzonych naruszeń. 1c.136) W przypadku:

ograniczenia zakresu akredytacji,

zawieszenia akredytacji – organ rejestrowy z urzędu dokonuje zmiany wpisu w rejestrze jednostek certyfikujących i wydaje zaświadczenie o dokonaniu tej zmiany. 1d.136) Po upływie terminu zawieszenia akredytacji organ rejestrowy z urzędu dokonuje zmiany wpisu w rejestrze jednostek certyfikujących i wydaje zaświadczenie o dokonaniu tej zmiany.

W przypadku wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, organ rejestrowy z urzędu wykreśla jednostkę certyfikującą wykonującą działalność gospodarczą, o której mowa w art. 28q ust. 1, z rejestru jednostek certyfikujących.

Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio, w przypadku gdy jednostka certyfikująca wykonuje działalność gospodarczą objętą wpisem także na podstawie wpisów do innych rejestrów działalności regulowanej w tym samym zakresie działalności gospodarczej.

Jednostka certyfikująca, wobec której wydano decyzję o zakazie wykonywania działalności, o której mowa w ust. 1, może uzyskać wpis do rejestru jednostek certyfikujących nie wcześniej niż po upływie 3 lat od dnia wydania decyzji.

Organ rejestrowy wykreśla jednostkę certyfikującą z rejestru jednostek certyfikujących na jej wniosek, a także po uzyskaniu informacji z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej albo Krajowego Rejestru Sądowego o wykreśleniu przedsiębiorcy.

W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 135. Poz. 901

W przypadku wykreślenia administratora systemu certyfikacji z rejestru administratorów systemów certyfikacji:

certyfikaty wydane przez jednostki certyfikujące posługujące się uznanym systemem certyfikacji prowadzonym przez wykreślonego administratora systemu certyfikacji zachowują ważność do upływu okresu, na jaki zostały wydane, jednak nie dłużej niż do końca roku kalendarzowego następującego po roku, w którym została przeprowadzona ostatnia kontrola, o której mowa w art. 28p;

jednostki certyfikujące:

wydające certyfikaty na podstawie zgody administratora systemu certyfikacji, który został wykreślony z rejestru administratorów systemów certyfikacji, z dniem jego wykreślenia z tego rejestru nie mogą w ramach tego systemu przeprowadzać kontroli podmiotów certyfikowanych oraz wydawać certyfikatów,

w terminie 3 miesięcy od dnia wykreślenia administratora systemu certyfikacji z rejestru administratorów systemów certyfikacji mogą uzyskać zgodę innego administratora systemu certyfikacji na korzystanie z uznanego systemu certyfikacji; po bezskutecznym upływie tego terminu jednostki certyfikujące podlegają wykreśleniu z rejestru jednostek certyfikujących, o którym mowa w art. 28q ust. 1.

W przypadku wykreślenia jednostki certyfikującej z rejestru jednostek certyfikujących, certyfikaty wydane przez te jednostki zachowują ważność do upływu okresu, na jaki zostały wydane, jednak nie dłużej niż do ostatniego dnia, w którym powinna być przeprowadzona kontrola, o której mowa w art. 28v.

Jednostka certyfikująca przeprowadza kontrolę podmiotu certyfikowanego, któremu wydała certyfikat, na zasadach i w trybie przewidzianych przez uznany system certyfikacji.

Jednostka certyfikująca, na wniosek organu rejestrowego i w zakresie przez niego wskazanym, jest obowiązana do przeprowadzenia kontroli wskazanego przez ten organ podmiotu certyfikowanego, któremu ta jednostka wydała certyfikat, w terminie 30 dni od dnia wpływu wniosku. Jednostka certyfikująca pisemnie informuje organ rejestrowy o wynikach kontroli, w terminie 14 dni od jej zakończenia.

Jednostka certyfikująca wydaje certyfikat zgodnie z zasadami określonymi przez uznany system certyfikacji.

(uchylony)

Organ rejestrowy jest uprawniony do kontroli: wykonywania działalności gospodarczej, o której mowa w art. 4 ust. 1;

1a) wykonywania działalności gospodarczej, o której mowa w art. 12a ust. 1; wytwarzania przez rolników biopaliw ciekłych na własny użytek;

przestrzegania zakazów, o których mowa w art. 21 ust. 1;

wykonywania działalności gospodarczej, o której mowa w art. 28k ust. 1;

wykonywania działalności gospodarczej, o której mowa w art. 28q ust. 1.

2. Czynności kontrolne wykonują pracownicy organu rejestrowego na podstawie pisemnego upoważnienia oraz po okazaniu legitymacji służbowej.

Upoważnienie, o którym mowa w ust. 2, zawiera:

imię, nazwisko, stanowisko służbowe oraz numer legitymacji służbowej osoby przeprowadzającej kontrolę;

oznaczenie kontrolowanego;

określenie zakresu kontroli;

określenie czasu trwania kontroli;

wskazanie podstawy prawnej kontroli;

oznaczenie organu kontroli;

określenie miejsca kontroli;

określenie daty i miejsca wystawienia upoważnienia;

podpis osoby wystawiającej upoważnienie, z podaniem zajmowanego stanowiska lub funkcji; Poz. 901

pouczenie o prawach i obowiązkach kontrolowanego;

termin ważności upoważnienia.

Osoby upoważnione do przeprowadzania kontroli są uprawnione do:

wstępu na teren nieruchomości, obiektów, lokali lub ich części, gdzie jest wykonywana działalność, o której mowa w art. 4 ust. 1, art. 12a ust. 1, art. 28k ust. 1 oraz art. 28q ust. 1, a także wytwarzanie przez rolników biopaliw ciekłych na własny użytek;

żądania ustnych lub pisemnych wyjaśnień, okazania dokumentów lub innych nośników informacji oraz udostępniania danych mających związek z przedmiotem kontroli.

Czynności kontrolne przeprowadza się w obecności:

przedsiębiorcy lub osoby przez niego upoważnionej, w przypadku kontroli działalności, o której mowa w art. 4 ust. 1, art. 12a ust. 1, art. 28k ust. 1 oraz art. 28q ust. 1;

rolnika lub osoby przez niego upoważnionej, w przypadku kontroli wytwarzania przez tego rolnika biopaliw ciekłych.

Z przeprowadzonej kontroli sporządza się protokół, który powinien zawierać także wnioski i zalecenia oraz informację o sposobie złożenia zastrzeżeń co do jego treści. Termin do złożenia zastrzeżeń nie może być krótszy niż 7 dni od dnia doręczenia protokołu.

W przypadku odmowy podpisania protokołu przez kontrolowanego przeprowadzający kontrolę zamieszcza stosowną adnotację w tym protokole.

Organ rejestrowy może upoważnić do przeprowadzania kontroli inny organ administracji wyspecjalizowany w kontroli danego rodzaju działalności; przepisy ust. 2–7 stosuje się odpowiednio.

Organ rejestrowy może przekazywać ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych informacje na temat dostaw biomasy wykorzystanej do wytwarzania estrów, dla której zastosowana została stawka podatku od towarów i usług wyższa niż 5 %, oraz dane podmiotów, od których wytwórca zakupił tę biomasę.

Dane podmiotów, o których mowa w ust. 9, zawierają oznaczenie firmy dostawcy, adresu jego siedziby oraz numer identyfikacji podatkowej (NIP).

Wytwórcy, którzy w danym kwartale wytworzyli biokomponenty, a następnie rozporządzili nimi przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się tych biokomponentów, lub przeznaczyli je do wytworzenia paliw, są obowiązani do przekazywania, w terminie do 45 dni po zakończeniu kwartału, Dyrektorowi Generalnemu Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa sprawozdań kwartalnych sporządzonych na podstawie faktur VAT lub innych dokumentów, zawierających informacje dotyczące:

ilości i rodzajów:

wytworzonych biokomponentów, ze wskazaniem:

biokomponentów wytworzonych z biomasy pozyskanej na podstawie umów kontraktacji i dostawy, o których mowa w art. 11 ust. 1 pkt 1 i 2, oraz z produkcji własnej, z podziałem na spełniające i niespełniające kryteriów zrównoważonego rozwoju dotyczących uprawy surowców rolniczych,

biokomponentów, które mogą być podwójnie zaliczane do realizacji Narodowego Celu Wskaźnikowego,

pozostałych surowców, które zostały wykorzystane do wytworzenia biokomponentów, Poz. 901

139) surowców rolniczych lub biomasy wykorzystanej do wytworzenia biokomponentów, ze wskazaniem:

surowców rolniczych pozyskanych na podstawie umów kontraktacji, o których mowa w art. 11 ust. 1 pkt 1,

biomasy pozyskanej na podstawie umów dostawy, o których mowa w art. 11 ust. 1 pkt 2,

surowców rolniczych pozyskanych z produkcji własnej wytwórców lub biomasy otrzymywanej przez wytwórców w prowadzonych przez nich procesach przetwarzania surowców rolniczych lub biomasy na cele inne niż paliwowe,

biomasy spełniającej i niespełniającej kryteriów zrównoważonego rozwoju dotyczących uprawy surowców rolniczych,

biomasy uprawniającej do podwójnego zaliczenia do realizacji Narodowego Celu Wskaźnikowego, ze wskazaniem rodzajów surowców określonych w załączniku nr 1 do ustawy,

pośredników lub przetwórców dostarczających poszczególne rodzaje biomasy, a w przypadku zakupu surowców rolniczych, łącznej ilości poszczególnych rodzajów tych surowców dostarczanych przez producentów rolnych,

kraju pochodzenia – w przypadku surowców rolniczych, a także surowców rolniczych wykorzystanych do wytworzenia biomasy, spełniających kryteria zrównoważonego rozwoju,

kraju wytworzenia – w przypadku odpadów lub pozostałości,

140) biomasy wykorzystanej do wytworzenia biokomponentów, ze wskazaniem:

surowców rolniczych pozyskanych na podstawie umów kontraktacji, o których mowa w art. 11 ust. 1 pkt 1,

biomasy pozyskanej na podstawie umów dostawy, o których mowa w art. 11 ust. 1 pkt 2,

surowców rolniczych pozyskanych z produkcji własnej wytwórców lub biomasy otrzymywanej przez wytwórców w prowadzonych przez nich procesach przetwarzania surowców rolniczych lub biomasy,

biomasy spełniającej i niespełniającej kryteriów zrównoważonego rozwoju,

biomasy uprawniającej do podwójnego zaliczenia do realizacji Narodowego Celu Wskaźnikowego, ze wskazaniem rodzajów surowców określonych w załączniku nr 1 do ustawy,

podmiotów, o których mowa w art. 11 ust. 1, dostarczających poszczególne rodzaje biomasy, a w przypadku zakupu surowców rolniczych, łącznej ilości poszczególnych rodzajów tych surowców dostarczanych przez producentów rolnych,

kraju pochodzenia – w przypadku surowców rolniczych, a także surowców rolniczych wykorzystanych do wytworzenia biomasy, spełniających kryteria zrównoważonego rozwoju,

kraju wytworzenia – w przypadku biomasy innej niż wytworzona z surowców rolniczych,

biokomponentów rozporządzonych przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się tych biokomponentów, lub przeznaczonych do wytworzenia przez siebie paliw, w podziale na biokomponenty wytworzone z biomasy spełniającej i niespełniającej kryteriów zrównoważonego rozwoju dotyczących uprawy surowców rolniczych, ze wskazaniem:

nabywców tych biokomponentów, –141) poziomu emisji gazów cieplarnianych wyrażonego w gCO2eq/MJ dla biokomponentów,

(uchylone)142) – nazwy uznanego systemu certyfikacji, w ramach którego zostały wystawione dowody potwierdzające spełnienie przez biokomponenty kryteriów zrównoważonego rozwoju, a w przypadku gdy dokument został wystawiony w kraju trzecim, z którym Unia Europejska zawarła umowę, o której mowa w art. 28c ust. 2 pkt 2, daty zawarcia tej umowy,

W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 140. Poz. 901 – nazwy jednostki certyfikującej, która wystawiła wytwórcy certyfikat, oraz numeru tego certyfikatu, – ilości i rodzajów biokomponentów, które mogą być podwójnie zaliczane do realizacji Narodowego Celu Wskaźnikowego.

(uchylony)

(uchylony)

Podmioty sprowadzające, które w danym kwartale dokonały samodzielnie lub za pośrednictwem innego podmiotu importu lub nabycia wewnątrzwspólnotowego biokomponentów, a następnie rozporządzenia tymi biokomponentami przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się tych biokomponentów, są obowiązane do przekazywania, w terminie do 45 dni po zakończeniu kwartału, Dyrektorowi Generalnemu Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa sprawozdań kwartalnych sporządzonych na podstawie faktur VAT lub innych dokumentów, zawierających informacje dotyczące:

ilości i rodzajów importowanych lub nabytych wewnątrzwspólnotowo biokomponentów ze wskazaniem:

biokomponentów spełniających i niespełniających kryteriów zrównoważonego rozwoju,

biokomponentów, które mogą być podwójnie zaliczane do realizacji Narodowego Celu Wskaźnikowego, wraz ze wskazaniem rodzajów surowców określonych w załączniku nr 1 do ustawy,

biokomponentów wytworzonych z roślin wysokoskrobiowych, roślin cukrowych i oleistych oraz roślin uprawianych do celów energetycznych na użytkach rolnych jako uprawy główne,

143) poziomu emisji gazów cieplarnianych wyrażonego w gCO2eq/MJ dla biokomponentów spełniających kryteria zrównoważonego rozwoju;

(uchylona)144)

dostawców poszczególnych rodzajów biokomponentów, ze wskazaniem:

ich nazwy, adresu oraz kraju wykonywania działalności, a w przypadku gdy dostawcą nie jest podmiot, który wytworzył biokomponent, również nazwy, adresu oraz kraju pochodzenia podmiotu, który wytworzył dany biokomponent,

nazwy uznanego systemu certyfikacji, w ramach którego dostawca wystawił dokument potwierdzający spełnienie kryteriów zrównoważonego rozwoju dla biokomponentu, wraz z numerem tego dokumentu, a w przypadku gdy dokument został wystawiony w kraju trzecim, z którym Unia Europejska zawarła umowę, o której mowa w art. 28c ust. 2 pkt 2, daty zawarcia tej umowy;

ilości i rodzajów biokomponentów rozporządzonych przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się tych biokomponentów, w podziale na biokomponenty spełniające i niespełniające kryteriów zrównoważonego rozwoju dotyczących uprawy surowców rolniczych, ze wskazaniem:

nabywców tych biokomponentów,

145) poziomu emisji gazów cieplarnianych wyrażonego w gCO2eq/MJ dla biokomponentów,

(uchylona)146)

biokomponentów, które mogą być podwójnie zaliczane do realizacji Narodowego Celu Wskaźnikowego, wraz ze wskazaniem surowców, z których zostały wytworzone,

nazwy uznanego systemu certyfikacji, w ramach którego zostały wystawione przez podmiot sprowadzający dowody potwierdzające spełnienie przez biokomponenty kryteriów zrównoważonego rozwoju, a w przypadku gdy dokument został wystawiony w kraju trzecim, z którym Unia Europejska zawarła umowę, o której mowa w art. 28c ust. 2 pkt 2, daty zawarcia tej umowy,

nazwy jednostki certyfikującej, która wystawiła podmiotowi sprowadzającemu certyfikat, wraz z numerem tego certyfikatu;

Obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 144.

Przez art. 1 pkt 42 lit. b tiret pierwsze ustawy, o której mowa w odnośniku 2; wejdzie w życie z dniem 1 stycznia 2026 r.

Obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 146.

Przez art. 1 pkt 42 lit. b tiret drugie ustawy, o której mowa w odnośniku 2; wejdzie w życie z dniem 1 stycznia 2026 r.

Poz. 901 kraju pochodzenia surowców rolniczych i surowców rolniczych zużytych do wytworzenia biomasy, spełniających kryteria zrównoważonego rozwoju, wykorzystanych do produkcji importowanych lub nabytych wewnątrzwspólnotowo biokomponentów;

kraju wytworzenia odpadów lub pozostałości, wykorzystanych do produkcji importowanych lub nabytych wewnątrzwspólnotowo biokomponentów.

kraju wytworzenia biomasy innej niż wytworzona z surowców rolniczych, wykorzystanej do produkcji importowanych lub nabytych wewnątrzwspólnotowo biokomponentów.

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

Podmioty realizujące Narodowy Cel Wskaźnikowy, które w danym kwartale dokonały samodzielnie lub za pośrednictwem innego podmiotu importu lub nabycia wewnątrzwspólnotowego biokomponentów, w tym biokomponentów zawartych w paliwach, lub dokonały rozporządzenia tymi biokomponentami lub zużyły je na potrzeby własne, są obowiązane do przekazywania, w terminie do 45 dni po zakończeniu kwartału, Dyrektorowi Generalnemu Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa sprawozdań kwartalnych, sporządzonych na podstawie faktur VAT lub innych dokumentów zawierających informacje dotyczące:

ilości i rodzajów importowanych lub nabytych wewnątrzwspólnotowo biokomponentów, w tym biokomponentów zawartych w paliwach, ze wskazaniem:

biokomponentów spełniających i niespełniających kryteriów zrównoważonego rozwoju,

biokomponentów, które mogą być podwójnie zaliczane do realizacji Narodowego Celu Wskaźnikowego, wraz ze wskazaniem rodzajów surowców określonych w załączniku nr 1 do ustawy,

biokomponentów wytworzonych z roślin wysokoskrobiowych, roślin cukrowych i oleistych oraz roślin uprawianych do celów energetycznych na użytkach rolnych jako uprawy główne,

149) poziomu emisji gazów cieplarnianych, wyrażonego w gCO2eq/MJ, dla biokomponentów spełniających kryteria zrównoważonego rozwoju;

(uchylona)150)

podmiotów, od których nabyto poszczególne rodzaje biokomponentów, o których mowa w pkt 1, z wyłączeniem biokomponentów zawartych w paliwach, ze wskazaniem nazwy tych podmiotów, ich adresu oraz kraju wykonywania działalności;

ilości i rodzajów importowanych lub nabytych wewnątrzwspólnotowo biokomponentów, o których mowa w pkt 1, które w danym kwartale zostały rozporządzone przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się tych biokomponentów, lub zużyte na potrzeby własne.

(uchylony)

(uchylony)

Wytwórcy, podmioty sprowadzające oraz podmioty realizujące Narodowy Cel Wskaźnikowy, które w danym kwartale nie dokonały czynności, o których mowa odpowiednio w ust. 1, 1b albo 2b, są obowiązane do przekazywania, w terminie do 45 dni po zakończeniu kwartału, Dyrektorowi Generalnemu Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa oświadczeń o niewykonywaniu tych czynności.

W sprawozdaniach, o których mowa w ust. 1, 1b i 2b, oraz w oświadczeniu, o którym mowa w ust. 2e, umieszcza się klauzulę następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia wynikającej z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń.

W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 148. Poz. 901 2g.151) W przypadku niezłożenia przez podmiot sprowadzający sprawozdania, o którym mowa w ust. 1b, albo oświadczenia, o którym mowa w ust. 2e, organ rejestrowy wzywa podmiot sprowadzający do ich złożenia w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania, z pouczeniem, że niezłożenie sprawozdania albo oświadczenia w wyznaczonym terminie skutkuje wykreśleniem z rejestru podmiotów sprowadzających.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych w terminie do 45 dni po zakończeniu kwartału przekazuje Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki, sporządzone według kodów CN, na podstawie danych z systemów Krajowej Administracji Skarbowej prowadzonych na podstawie odrębnych przepisów, sprawozdanie kwartalne zawierające informacje o ilościach i rodzajach paliw ciekłych i biopaliw ciekłych importowanych oraz sprowadzonych w ramach nabycia wewnątrzwspólnotowego przez poszczególne podmioty wraz z danymi identyfikacyjnymi tych podmiotów obejmującymi: oznaczenie firmy podmiotu, adres jego siedziby lub imię i nazwisko i adres zamieszkania, numer PESEL lub numer identyfikacji podatkowej (NIP) podmiotu.

(uchylony)

Dyrektor Generalny Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa, na podstawie sprawozdań kwartalnych, o których mowa w ust. 1 i 1b oraz ust. 2b, sporządza zbiorczy raport kwartalny dotyczący wytworzonych oraz importowanych lub nabytych wewnątrzwspólnotowo biokomponentów i przekazuje go ministrom właściwym do spraw: finansów publicznych, energii, klimatu, rynków rolnych oraz środowiska, w terminie do 75 dni po zakończeniu kwartału.

Zbiorczy raport kwartalny, o którym mowa w ust. 4a, zawiera informacje określone w:

ust. 1, z wyłączeniem pkt 1 lit. b tiret szóste i lit. c tiret pierwsze i czwarte;

ust. 1b, z wyłączeniem pkt 2 i pkt 3 lit. a i e;

ust. 2b, z wyłączeniem pkt 2.

(uchylony)

Podmioty, które rozporządziły biokomponentami przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się biokomponentów, są obowiązane do przekazania nabywcy tych biokomponentów informacji pisemnych wskazujących rodzaje i ilości surowców rolniczych i biomasy, z których zostały wytworzone te biokomponenty, w podziale na biokomponenty wytworzone z:

surowców rolniczych pozyskiwanych z gospodarstwa rolnego położonego na obszarze co najmniej jednego z państw członkowskich Unii Europejskiej, w Republice Turcji albo w państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym na podstawie umowy kontraktacji zawartej między producentem rolnym prowadzącym to gospodarstwo a wytwórcą, przetwórcą lub pośrednikiem lub

biomasy pozyskanej na podstawie umowy dostawy zawartej między wytwórcą a pośrednikiem lub przetwórcą, lub 152) surowców rolniczych pozyskanych z produkcji własnej wytwórców lub biomasy otrzymywanej przez wytwórców w prowadzonych przez nich procesach przetwarzania surowców rolniczych lub biomasy na cele inne niż paliwowe;

surowców rolniczych pozyskanych z produkcji własnej wytwórców lub biomasy otrzymywanej przez wytwórców w prowadzonych przez nich procesach przetwarzania surowców rolniczych lub biomasy, lub

surowców rolniczych lub biomasy pozyskanych w inny sposób niż określony w pkt 1–3.

surowców rolniczych lub biomasy pozyskanych w inny sposób niż określony w pkt 1–3, w tym surowców, o których mowa w załączniku nr 1 do ustawy.

Wytwórcy są obowiązani do przekazania Dyrektorowi Generalnemu Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa informacji pisemnych, o których mowa w ust. 1, w odniesieniu do biokomponentów wytworzonych przez tych wytwórców, a następnie rozporządzonych przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się tych biokomponentów.

Informacje, o których mowa w ust. 1 i 2, są przekazywane nie później niż do końca miesiąca następującego po kwartale, w którym nastąpiło rozporządzenie przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się tych biokomponentów.

Wzór informacji, o których mowa w ust. 1 i 2, opracowuje i udostępnia Dyrektor Generalny Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa. Poz. 901

Podmioty realizujące Narodowy Cel Wskaźnikowy są obowiązane do przekazywania Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki, w terminie do 60 dni po zakończeniu roku kalendarzowego, sprawozdań rocznych sporządzonych na podstawie faktur VAT lub informacji, o których mowa w art. 30a ust. 1, lub innych dokumentów, zawierających informacje dotyczące:

ilości paliw ciekłych rozporządzonych przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się tych paliw lub paliw ciekłych zużytych przez nie na potrzeby własne, z określeniem zawartości biokomponentów w tych paliwach;

ilości biopaliw ciekłych rozporządzonych przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się tych biopaliw lub biopaliw ciekłych zużytych przez nie na potrzeby własne, z określeniem zawartości biokomponentów w tych biopaliwach;

ilości paliw, z wyłączeniem paliw, o których mowa w pkt 1, 2 i 4:

rozporządzonych przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się tych paliw,

zużytych przez nie na potrzeby własne – z podziałem na rodzaje paliw oraz określeniem zawartości biokomponentów w tych paliwach;

ilości i rodzajów innych paliw odnawialnych rozporządzonych przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się tych paliw zużytych przez nie na potrzeby własne;

ilości i rodzajów innych paliw odnawialnych, ciekłych paliw węglowych pochodzących z recyklingu i gazowych paliw węglowych pochodzących z recyklingu rozporządzonych przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się tych paliw lub zużytych przez nie na potrzeby własne;

ilości i rodzajów biokomponentów wykorzystanych w poszczególnych rodzajach paliw, o których mowa w pkt 1–3, ze wskazaniem pochodzenia tych biokomponentów według podziału określonego w art. 30a ust. 1;

ilości biokomponentów wykorzystanych w paliwach, o których mowa w pkt 1–3, wytworzonych z surowców określonych w załączniku nr 1 do ustawy;

wysokości udziałów biokomponentów, o których mowa w art. 23 ust. 10 i 12, oraz udziału biokomponentów, o którym mowa w art. 23c;

ilości energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii dostarczonej przez nie do pojazdów drogowych lub kolejowych;

ilości energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii dostarczonej do pojazdów drogowych lub kolejowych przez operatora infrastruktury ładowania oraz przewoźnika kolejowego, o której mowa w art. 21c ust. 1;

ilości i rodzajów paliw lotniczych i paliw żeglugowych rozporządzonych przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się tych paliw lub zużytych przez nie na potrzeby własne, z określeniem zawartości biokomponentów w tych paliwach.

W sprawozdaniach, o których mowa w ust. 1, podmioty realizujące Narodowy Cel Wskaźnikowy są obowiązane wyszczególnić biokomponenty spełniające kryteria zrównoważonego rozwoju, podając w odniesieniu do nich dodatkowo:

ilości i rodzaje biokomponentów, które mogą być podwójnie zaliczane do realizacji Narodowego Celu Wskaźnikowego, wraz ze wskazaniem rodzajów surowców określonych w załączniku nr 1 do ustawy;

ilości i rodzaje biokomponentów wytworzonych z roślin wysokoskrobiowych, roślin cukrowych i oleistych oraz roślin uprawianych do celów energetycznych na użytkach rolnych jako uprawy główne;

poziom emisji gazów cieplarnianych dla każdego rodzaju biokomponentu wyrażony w gCO2eq/MJ;

(uchylony)158) 154) W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 155. Poz. 901

nazwę uznanego systemu certyfikacji, w ramach którego dostawca wystawił dokument potwierdzający spełnienie kryteriów zrównoważonego rozwoju dla danego rodzaju biokomponentu, wraz z numerem tego dokumentu, a w przypadku gdy dokument został wystawiony w kraju trzecim, z którym Unia Europejska zawarła umowę, o której mowa w art. 28c ust. 2 pkt 2, datę zawarcia tej umowy;

(uchylony)158)

kraj pochodzenia surowców rolniczych lub biomasy wykorzystanej do wytworzenia biokomponentów zawartych w paliwach ciekłych lub biopaliwach ciekłych rozporządzonych przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się paliw ciekłych lub biopaliw ciekłych lub zużytych przez nie na potrzeby własne.

(uchylony)158) 1b.159) Podmioty realizujące Narodowy Cel Wskaźnikowy wraz ze sprawozdaniami, o których mowa w ust. 1, przekazują Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki:

świadectwa potwierdzające spełnienie kryteriów zrównoważonego rozwoju przez biokomponenty, które zostały zaliczone do realizacji obowiązku, o którym mowa w art. 23 ust. 1;

kopie dowodów wpłaty z tytułu opłaty zastępczej, o której mowa w art. 23 ust. 1a. 1b.160) Podmioty realizujące Narodowy Cel Wskaźnikowy wraz ze sprawozdaniami, o których mowa w ust. 1, przekazują Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki świadectwa potwierdzające spełnienie kryteriów zrównoważonego rozwoju przez biokomponenty, inne paliwa odnawialne, ciekłe paliwa węglowe pochodzące z recyklingu i gazowe paliwa węglowe pochodzące z recyklingu, które zostały zaliczone do realizacji obowiązku, o którym mowa w art. 23 ust. 1.

Wzór sprawozdania, o którym mowa w ust. 1, opracowuje i udostępnia Prezes Urzędu Regulacji Energetyki.

Podmioty realizujące Narodowy Cel Wskaźnikowy są obowiązane do przekazywania Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki, w terminie do 30 dni po zakończeniu kwartału, sprawozdań kwartalnych sporządzonych zgodnie z wzorem określonym w przepisach wydanych na podstawie ust. 6, zawierających informacje dotyczące:

ilości i rodzajów paliw ciekłych rozporządzanych przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się paliw ciekłych lub zużytych przez nie na potrzeby własne, z określeniem zawartości biokomponentów w tych paliwach w podziale na:

paliwa ciekłe wykorzystane do realizacji obowiązku, o którym mowa w art. 23b,

pozostałe paliwa ciekłe;

ilości i rodzajów biopaliw ciekłych rozporządzanych przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się biopaliw ciekłych lub zużytych przez nie na potrzeby własne, z określeniem zawartości biokomponentów w tych biopaliwach;

ilości i rodzajów innych paliw odnawialnych rozporządzanych przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej lub zużytych przez nie na potrzeby własne;

ilości i rodzajów innych paliw odnawialnych, ciekłych paliw węglowych pochodzących z recyklingu i gazowych paliw węglowych pochodzących z recyklingu rozporządzonych przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się tych paliw lub zużytych przez nie na potrzeby własne;

wartości energetycznej paliw ciekłych oraz biokomponentów, o których mowa w pkt 1 lit. a, wyrażonej w MJ, wraz z określeniem udziału tych biokomponentów w paliwach ciekłych, wyrażonego w procentach;

ilości energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii dostarczonej przez nie do pojazdów drogowych lub kolejowych;

ilości energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii dostarczonej do pojazdów drogowych lub kolejowych przez operatora infrastruktury ładowania oraz przewoźnika kolejowego, o której mowa w art. 21c ust. 1.

W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 160. Poz. 901

W sprawozdaniu, o którym mowa w ust. 3, umieszcza się klauzulę następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia wynikającej z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń.

Podmiot realizujący Narodowy Cel Wskaźnikowy sporządza sprawozdanie kwartalne, o którym mowa w ust. 3, na podstawie dokumentów potwierdzających informacje w nim zawarte, w szczególności:

dokumentów potwierdzających parametry jakościowe paliw ciekłych, biopaliw ciekłych lub innych paliw odnawialnych, o których mowa w ust. 3 pkt 1–3, wraz z potwierdzeniem zawartości biokomponentów w tych paliwach ciekłych lub biopaliwach ciekłych;

dokumentów potwierdzających parametry jakościowe paliw ciekłych, biopaliw ciekłych, ciekłych paliw węglowych pochodzących z recyklingu i gazowych paliw węglowych pochodzących z recyklingu lub innych paliw odnawialnych, o których mowa w ust. 3 pkt 1–3, wraz z potwierdzeniem zawartości biokomponentów w tych paliwach ciekłych lub biopaliwach ciekłych;

poświadczeń dla biokomponentów zawartych w paliwach ciekłych lub biopaliwach ciekłych, o których mowa w ust. 3 pkt 1 i 2;

poświadczeń dla biokomponentów zawartych w paliwach ciekłych lub biopaliwach ciekłych, o których mowa w ust. 3 pkt 1 i 2 oraz dla innych paliw odnawialnych, ciekłych paliw węglowych pochodzących z recyklingu i gazowych paliw węglowych pochodzących z recyklingu, o których mowa w ust. 3 pkt 3;

faktur VAT;

wskazań systemu pomiarowego umożliwiającego pomiar zużycia energii elektrycznej i przekazywanie danych pomiarowych z tego systemu do systemu zarządzania stacji ładowania w czasie zbliżonym do rzeczywistego, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 4 lit. b ustawy z dnia 11 stycznia 2018 r. o elektromobilności i paliwach alternatywnych, lub wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego dostarczającego energię do urządzenia zasilania elektrotrakcyjnego. 6.58) Minister właściwy do spraw klimatu określi, w drodze rozporządzenia, wzór sprawozdania kwartalnego, o którym mowa w ust. 3, mając na względzie zakres danych określonych w ust. 3 oraz konieczność ujednolicenia formy przekazywania tych danych. 7.169) Prezes Urzędu Regulacji Energetyki, na podstawie sprawozdań rocznych, o których mowa w ust. 1, oraz sprawozdań kwartalnych, o których mowa w ust. 3, sporządza zbiorczy raport roczny dotyczący rynku paliw ciekłych, biopaliw ciekłych i innych paliw odnawialnych i przekazuje go ministrom właściwym do spraw: finansów publicznych, klimatu, rynków rolnych i środowiska oraz Dyrektorowi Generalnemu Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa, w terminie do 90 dni po zakończeniu roku kalendarzowego. 7.170) Prezes Urzędu Regulacji Energetyki, na podstawie sprawozdań rocznych, o których mowa w ust. 1, oraz sprawozdań kwartalnych, o których mowa w ust. 3, sporządza zbiorczy raport roczny dotyczący rynku paliw ciekłych, biopaliw ciekłych, ciekłych paliw węglowych pochodzących z recyklingu i gazowych paliw węglowych pochodzących z recyklingu, energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii dostarczanej do pojazdów drogowych lub kolejowych i innych paliw odnawialnych i przekazuje go ministrom właściwym do spraw: finansów publicznych, klimatu, rynków rolnych i środowiska oraz Dyrektorowi Generalnemu Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa, w terminie do 90 dni po zakończeniu roku kalendarzowego.

Wytwórcy, przetwórcy, pośrednicy, podmioty sprowadzające, podmioty realizujące Narodowy Cel Wskaźnikowy, podmioty wytwarzające, importujące lub nabywające wewnątrzwspólnotowo SAF lub paliwa lotnicze z dodatkiem SAF oraz dostawcy paliw lotniczych wprowadzają do unijnej bazy danych informacje umożliwiające nadzór nad rynkiem biokomponentów, ciekłych paliw węglowych pochodzących z recyklingu, gazowych paliw węglowych pochodzących z recyklingu lub innych paliw odnawialnych, które zawierają dane określone w załączniku I do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2022/996 z dnia 14 czerwca 2022 r. w sprawie zasad weryfikacji kryteriów zrównoważonego rozwoju i ograniczania emisji gazów cieplarnianych oraz kryteriów niskiego ryzyka spowodowania pośredniej zmiany użytkowania gruntów.

Rolnicy, wytwarzający biopaliwa ciekłe na własny użytek, są obowiązani do przekazywania, w terminie do 45 dni po zakończeniu roku kalendarzowego, Dyrektorowi Generalnemu Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa, sprawozdań rocznych zawierających informacje dotyczące ilości i rodzajów:

surowców użytych do wytworzenia biopaliw ciekłych;

biopaliw ciekłych wytworzonych i zużytych na własny użytek.

Dyrektor Generalny Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa na podstawie danych zawartych w rejestrze rolników oraz sprawozdań rocznych, o których mowa w ust. 1, sporządza zbiorczy raport roczny zawierający:

wykaz rolników wytwarzających biopaliwa ciekłe na własny użytek;

informacje o ilości i rodzajach:

surowców użytych przez rolników do wytworzenia biopaliw ciekłych na własny użytek,

biopaliw ciekłych wytworzonych i zużytych przez rolników na własny użytek.

Zbiorczy raport roczny, o którym mowa w ust. 2, Dyrektor Generalny Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa przekazuje ministrom właściwym do spraw: finansów publicznych, energii, klimatu, rynków rolnych oraz środowiska, do dnia 15 marca następnego roku.

Administratorzy systemów certyfikacji są obowiązani do przekazywania, w terminie do 45 dni po zakończeniu roku kalendarzowego, Dyrektorowi Generalnemu Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa sprawozdań rocznych zawierających wykaz przeprowadzonych kontroli jednostek certyfikujących w ramach uznanego systemu certyfikacji wraz z ich wynikami.

W sprawozdaniach, o których mowa w ust. 1, umieszcza się klauzulę następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia wynikającej z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń.

(uchylony)172)

(uchylony)172)

Jednostki certyfikujące są obowiązane do przekazywania, w terminie do 45 dni po zakończeniu roku kalendarzowego, Dyrektorowi Generalnemu Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa sprawozdań rocznych zawierających:

listę podmiotów certyfikowanych, którym jednostka certyfikująca wydała certyfikat, wraz z określeniem ich firmy oraz numeru identyfikacji podatkowej (NIP);

wykaz przeprowadzonych przez jednostkę certyfikującą kontroli podmiotów certyfikowanych w ramach uznanego systemu certyfikacji wraz z ich wynikami. 4.173) W sprawozdaniach, o których mowa w ust. 3 umieszcza się klauzulę następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia wynikającej z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń.

(uchylony)

Uznane systemy certyfikacji na podstawie danych otrzymywanych od jednostek certyfikujących i od podmiotów gospodarczych przekazują Komisji Europejskiej sprawozdanie zawierające informacje zawarte w załączniku III do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2022/996 z dnia 14 czerwca 2022 r. w sprawie zasad weryfikacji kryteriów zrównoważonego rozwoju i ograniczania emisji gazów cieplarnianych oraz kryteriów niskiego ryzyka spowodowania pośredniej zmiany użytkowania gruntów oraz dane dotyczące zgodności z kryteriami zrównoważonego rozwoju określonymi w art. 28ba–28bcb i art. 28bcc ust. 1 oraz kryteriami ograniczenia emisji gazów cieplarnianych określonymi w art. 28b, art. 28b1 oraz art. 135a ust. 2 i 3 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii.

(uchylony)

Przez art. 1 pkt 46 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2. Poz. 901

Karze pieniężnej podlega ten, kto:

wytwarza biokomponenty, a następnie rozporządza nimi przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się tych biokomponentów lub przeznacza je do wytworzenia przez siebie paliw bez wpisu do rejestru, o którym mowa w art. 4 ust. 1;

samodzielnie lub za pośrednictwem innego podmiotu importuje lub nabywa wewnątrzwspólnotowo biokomponenty, a następnie rozporządza nimi przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się tych biokomponentów bez wpisu do rejestru, o którym mowa w art. 12a ust. 1;

udziela zgody na korzystanie z uznanego systemu certyfikacji bez wpisu do rejestru, o którym mowa w art. 28k ust. 1;

wydaje certyfikaty bez wpisu do rejestru, o którym mowa w art. 28q ust. 1, lub wydaje certyfikaty w zakresie ścieżki certyfikacji, której nie obejmuje wpis do tego rejestru;

wydaje certyfikaty bez posiadania akredytacji;

będąc przedsiębiorcą wykonującym działalność, o której mowa w art. 28k ust. 1, nie przekazał w terminie organowi rejestrowemu informacji, o której mowa w art. 28p ust. 2, lub podał w tej informacji nieprawdziwe dane;

(uchylony)177)

będąc przedsiębiorcą wykonującym działalność, o której mowa w art. 4 ust. 1, art. 12a ust. 1, art. 28k ust. 1 lub art. 28q ust. 1, utrudnia czynności kontrolne, o których mowa w art. 29;

będąc podmiotem realizującym Narodowy Cel Wskaźnikowy, odmawia udzielenia informacji lub przedstawienia dokumentów, o których mowa w art. 28j;

będąc podmiotem realizującym Narodowy Cel Wskaźnikowy, operatorem infrastruktury ładowania lub przewoźnikiem kolejowym, odmawia udzielenia informacji lub przedstawienia dokumentów, o których mowa w art. 28j;

wprowadza w błąd Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki w zakresie przedstawianych na jego żądanie informacji lub dokumentów, o których mowa w art. 28j;

będąc wytwórcą wytwarza biokomponenty z biomasy pozyskiwanej w inny sposób niż na podstawie umów kontraktacji lub dostawy, o których mowa w art. 11 ust. 1 pkt 1 i 2, lub z produkcji własnej, których udział przekracza w skali roku 25 % całości biokomponentów wytworzonych przez tego wytwórcę;

będąc wytwórcą wytwarza biokomponenty z biomasy pozyskiwanej w inny sposób niż:

na podstawie umów kontraktacji lub dostawy, o których mowa w art. 11 ust. 1 pkt 1 i 2 lub

określony w art. 11 ust. 1 pkt 3 – których udział, z wyłączeniem biokomponentów wytwarzanych z surowców, o których mowa w załączniku nr 1 do ustawy, przekracza w skali roku 25 % całości biokomponentów wytworzonych przez tego wytwórcę;

nie przekazał w terminie informacji pisemnej, o której mowa w art. 30a ust. 2, lub podał w tej informacji pisemnej nieprawdziwe dane;

będąc wytwórcą wytwarza estry z biomasy, o której mowa w art. 11a;

wprowadza do obrotu lub wykorzystuje do wytwarzania paliw biokomponenty niespełniające wymagań jakościowych;

nie wykonał w terminie obowiązku, o którym mowa w art. 22a ust. 1;

będąc podmiotem realizującym Narodowy Cel Wskaźnikowy, nie wykonuje obowiązku, o którym mowa w art. 23 ust. 1; Poz. 901

(uchylony)

będąc podmiotem realizującym Narodowy Cel Wskaźnikowy, nie wykonuje obowiązku, o którym mowa w art. 23c;

będąc operatorem infrastruktury ładowania lub przewoźnikiem kolejowym, o których mowa w art. 21c ust. 2, naruszył zobowiązanie, o którym mowa w tym przepisie;

będąc podmiotem realizującym Narodowy Cel Wskaźnikowy, nie wykonuje obowiązku, o którym mowa w art. 23b;

(uchylony)

będąc podmiotem realizującym Narodowy Cel Wskaźnikowy wystawił poświadczenie dla biokomponentów, z wyłączeniem biokomponentów wytworzonych w procesie współuwodornienia oraz biokomponentów wykorzystywanych przez dostawcę paliw lotniczych do realizacji obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 lub 7 rozporządzenia 2023/2405, zawartych w paliwach, które zostały wykorzystane przez ten podmiot do realizacji obowiązku, o którym mowa w art. 23 ust. 1;

(uchylony)

(uchylony)

nie złożył w terminie Dyrektorowi Generalnemu Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa sprawozdania kwartalnego, o którym mowa w art. 30 ust. 1, 1b lub 2b, lub oświadczenia, o którym mowa w art. 30 ust. 2e, lub podał w tym sprawozdaniu lub oświadczeniu nieprawdziwe dane;

nie złożył w terminie Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki sprawozdania rocznego, o którym mowa w art. 30b ust. 1, lub podał w tym sprawozdaniu nieprawdziwe dane;

nie złożył w terminie Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki sprawozdania kwartalnego, o którym mowa w art. 30b ust. 3, lub podał w tym sprawozdaniu nieprawdziwe dane;

nie złożył w terminie Dyrektorowi Generalnemu Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa sprawozdania rocznego, o którym mowa w art. 31a ust. 1 albo art. 31b ust. 3, lub podał w tym sprawozdaniu nieprawdziwe dane;

(uchylony)

będąc podmiotem realizującym Narodowy Cel Wskaźnikowy, nie przekazał Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki, wraz ze sprawozdaniami, o których mowa w art. 30b ust. 1, oryginałów wystawionych świadectw potwierdzających spełnienie kryteriów zrównoważonego rozwoju przez biokomponenty, które zostały zaliczone do realizacji obowiązku, o którym mowa w art. 23 ust. 1;

będąc podmiotem realizującym Narodowy Cel Wskaźnikowy, wystawił świadectwo, w którym ilość biokomponentów zawartych w paliwach rozporządzonych przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się paliw na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub zużytych na potrzeby własne na tym terytorium, które mają być zaliczone do realizacji Narodowego Celu Wskaźnikowego, jest większa niż ilość wskazana w poświadczeniach lub w dokumentach, o których mowa w art. 28c ust. 2, będących w posiadaniu tego podmiotu;

będąc podmiotem sprowadzającym, wystawia dokument potwierdzający spełnienie kryteriów zrównoważonego rozwoju, na podstawie dokumentów, które nie spełniają wymogów określonych w art. 28c ust. 2;

będąc rolnikiem wytwarzającym biopaliwa ciekłe na własny użytek:

wytwarza biopaliwa ciekłe bez wpisu do rejestru, o którym mowa w art. 13 ust. 1,

rozporządza biopaliwami ciekłymi poprzez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej,

wytworzył biopaliwa ciekłe w ilości przekraczającej w ciągu roku limit określony w art. 21 ust. 2 lub 3,

utrudnia czynności kontrolne, o których mowa w art. 29,

nie złożył w terminie sprawozdania rocznego, o którym mowa w art. 31 ust. 1, lub podał w tym sprawozdaniu nieprawdziwe dane.

W przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 1–2b, 3a, 4a, 8–8b i 8d–8f kara pieniężna, o której mowa w ust. 1, wynosi 5000 zł. 3.183) W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, kara pieniężna wynosi 50 % wartości netto biokomponentów wytworzonych z biomasy pozyskiwanej w inny sposób niż na podstawie umów kontraktacji lub dostawy, o których mowa w art. 11 ust. 1 pkt 1 i 2, lub z produkcji własnej, których udział przekracza w skali roku 25 % całości biokomponentów wytworzonych przez tego wytwórcę. Poz. 901 3.184) W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, kara pieniężna wynosi 50 % wartości netto biokomponentów wytworzonych z biomasy pozyskiwanej w inny sposób niż:

na podstawie umów kontraktacji lub dostawy, o których mowa w art. 11 ust. 1 pkt 1 i 2 lub

określony w art. 11 ust. 1 pkt 3 – których udział, z wyłączeniem biokomponentów wytwarzanych z surowców, o których mowa w załączniku nr 1 do ustawy, przekracza w skali roku 25 % całości biokomponentów wytworzonych przez tego wytwórcę.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3b, kara pieniężna wynosi 1000 zł za każdą tonę estrów wytworzonych z biomasy, o której mowa w art. 11a.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 4, kara pieniężna wynosi 50 % wartości netto biokomponentów wprowadzonych do obrotu lub wykorzystanych do wytwarzania paliw w ciągu 30 dni poprzedzających kontrolę. 5.185) W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 5, wysokość kary oblicza się według wzoru: K = A × W × (N − R)/100 % gdzie poszczególne symbole oznaczają: K – wysokość kary, wyrażoną w złotych, A – współczynnik równy 0,20, wyrażony w złotych/MJ, W– wartość energetyczną paliw ciekłych i biopaliw ciekłych rozporządzonych przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się paliw ciekłych lub biopaliw ciekłych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podmiot podlegający karze, a także zużytych przez niego na potrzeby własne na tym terytorium, liczoną za rok, w którym podmiot ten nie zrealizował obowiązku wynikającego z art. 23 ust. 1, wyrażoną w MJ; wartość opałową poszczególnych biokomponentów i paliw ciekłych określa się zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 23 ust. 3, N – wysokość Narodowego Celu Wskaźnikowego, do którego realizacji był obowiązany podmiot podlegający karze, wyrażoną w procentach, R – wysokość zrealizowanego udziału innych paliw odnawialnych lub biokomponentów zawartych w paliwach, stosowanych we wszystkich rodzajach transportu, rozporządzanych przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się tych paliw na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub zużywanych przez podmiot podlegający karze na potrzeby własne na tym terytorium w ogólnej ilości paliw ciekłych i biopaliw ciekłych stosowanych w transporcie drogowym i kolejowym, rozporządzanych przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się paliw ciekłych lub biopaliw ciekłych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub zużywanych przez niego w ciągu roku kalendarzowego na potrzeby własne na tym terytorium w roku, w którym podmiot podlegający karze nie zrealizował obowiązku, o którym mowa w art. 23 ust. 1, wyrażoną w procentach. 5.186) W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 5, wysokość kary oblicza się według wzoru: 𝐾 = 𝐴 ∙ 𝑊 ∙ (𝑁 − 𝑅)⁄100 % gdzie poszczególne symbole oznaczają: 𝐾 – wysokość kary, wyrażoną w złotych, 𝐴 – współczynnik równy 0,20, wyrażony w złotych/MJ, 𝑊 – wartość energetyczną paliw ciekłych i biopaliw ciekłych, stosowanych w transporcie drogowym lub kolejowym, rozporządzonych przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się tych paliw ciekłych i biopaliw ciekłych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podmiot podlegający karze, a także zużytych przez ten podmiot na potrzeby własne na tym terytorium, liczoną za rok kalendarzowy, w którym ten podmiot nie zrealizował obowiązku wynikającego z art. 23 ust. 1, wyrażoną w MJ; wartość energetyczną poszczególnych biokomponentów i paliw ciekłych określa się zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 23 ust. 3, Poz. 901 𝑁 – wysokość Narodowego Celu Wskaźnikowego, do którego realizacji był obowiązany podmiot podlegający karze, wyrażoną w procentach, 𝑅 – wysokość zrealizowanego udziału innych paliw odnawialnych, ciekłych paliw węglowych pochodzących z recyklingu, gazowych paliw węglowych pochodzących z recyklingu i biokomponentów zawartych w paliwach, paliwach lotniczych i paliwach żeglugowych stosowanych we wszystkich rodzajach transportu, rozporządzonych przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się tych innych paliw odnawialnych, ciekłych paliw węglowych pochodzących z recyklingu, gazowych paliw węglowych pochodzących z recyklingu i biokomponentów zawartych w paliwach, paliwach lotniczych i paliwach żeglugowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub zużytych przez podmiot podlegający karze na potrzeby własne na tym terytorium i energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii dostarczonej do pojazdów drogowych lub kolejowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w tym objętej umową, o której mowa w art. 21c ust. 1, w ogólnej ilości paliw ciekłych i biopaliw ciekłych stosowanych w transporcie drogowym lub kolejowym, rozporządzonych przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się tych paliw ciekłych i biopaliw ciekłych na tym terytorium lub zużytych przez ten podmiot na potrzeby własne na tym terytorium w roku kalendarzowym, w którym podmiot podlegający karze nie zrealizował obowiązku, o którym mowa w art. 23 ust. 1, wyrażoną w procentach. 5a.187) Wysokość kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1 pkt 5, nie może przekroczyć 15 % przychodu ukaranego podmiotu realizującego Narodowy Cel Wskaźnikowy, osiągniętego w poprzednim roku podatkowym, a jeżeli kara pieniężna związana jest z działalnością prowadzoną na podstawie koncesji, wysokość kary nie może przekroczyć 15 % przychodu ukaranego podmiotu realizującego Narodowy Cel Wskaźnikowy, wynikającego z działalności koncesjonowanej, osiągniętego w poprzednim roku podatkowym. 5a.188) Wysokość kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1 pkt 5, nie może być niższa niż 10 000 zł i nie może przekroczyć 15 % przychodu ukaranego podmiotu realizującego Narodowy Cel Wskaźnikowy, osiągniętego w poprzednim roku podatkowym, a jeżeli kara pieniężna jest związana z działalnością prowadzoną na podstawie koncesji, wysokość kary nie może być niższa niż 10 000 zł i nie może przekroczyć 15 % przychodu ukaranego podmiotu realizującego Narodowy Cel Wskaźnikowy, wynikającego z działalności koncesjonowanej, osiągniętego w poprzednim roku podatkowym. 5aa.189) W przypadku gdy ukarany podmiot w roku poprzedzającym rok wymierzenia kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1 pkt 5, nie osiągnął przychodu, Prezes Urzędu Regulacji Energetyki, wymierzając karę pieniężną, uwzględnia ostatni ustalony przychód osiągnięty przez ten podmiot, a jeżeli kara pieniężna jest związana z działalnością prowadzoną na podstawie koncesji – ostatni ustalony przychód z działalności koncesjonowanej.

(uchylony)

W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 5b, kara pieniężna wynosi 0,10 zł za każdy MJ biokomponentów, które podmiot realizujący Narodowy Cel Wskaźnikowy był obowiązany dodać do paliw ciekłych w celu zrealizowania obowiązku, o którym mowa w art. 23b, a których udziału nie udokumentował.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 6a, kara pieniężna wynosi 0,10 zł za każdy MJ biokomponentów zawartych w paliwach, dla których podmiot realizujący Narodowy Cel Wskaźnikowy wystawił poświadczenie.

W przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 9 lit. a, d lub e kara pieniężna wynosi 1000 zł.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 9 lit. b, kara pieniężna wynosi:

10 000 zł – gdy wydajność instalacji do wytwarzania biopaliw ciekłych przez rolnika jest mniejsza niż 200 litrów na dobę,

20 000 zł – gdy wydajność instalacji do wytwarzania biopaliw ciekłych przez rolnika wynosi od 200 litrów na dobę do 400 litrów na dobę,

30 000 zł – gdy wydajność instalacji do wytwarzania biopaliw ciekłych przez rolnika jest wyższa niż 400 litrów na dobę – powiększone o iloczyn ilości rozporządzonych poprzez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej biopaliw ciekłych i stawki podatku akcyzowego dla oleju napędowego.

W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 188. Poz. 901

W przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 9 lit. c, kara pieniężna wynosi:

5000 zł – gdy wydajność instalacji do wytwarzania biopaliw ciekłych przez rolnika jest mniejsza niż 200 litrów na dobę,

10 000 zł – gdy wydajność instalacji do wytwarzania biopaliw ciekłych przez rolnika wynosi od 200 litrów na dobę do 400 litrów na dobę,

15 000 zł – gdy wydajność instalacji do wytwarzania biopaliw ciekłych przez rolnika jest wyższa niż 400 litrów na dobę – powiększone o iloczyn ilości biopaliw ciekłych wytworzonych ponad limit określony w art. 21 ust. 2 lub 3 i stawki podatku akcyzowego dla oleju napędowego. 8a.190) W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 5aa, wysokość kary pieniężnej oblicza się według wzoru: 𝐾 = 𝐴 ∙ 𝑊 ∙ (𝑍 − 𝑅)⁄100 % gdzie poszczególne symbole oznaczają: 𝐾 – wysokość kary, wyrażoną w złotych, 𝐴 – współczynnik równy 0,05, wyrażony w złotych/MJ, 𝑊 – wartość energetyczną paliw ciekłych i biopaliw ciekłych, stosowanych w transporcie drogowym i kolejowym, rozporządzonych przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się tych paliw ciekłych i biopaliw ciekłych, na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podmiot podlegający karze, a także zużytych przez ten podmiot na potrzeby własne na tym terytorium, liczoną za rok kalendarzowy, w którym ten podmiot nie zrealizował obowiązku wynikającego z art. 23c, wyrażoną w MJ; wartość energetyczną poszczególnych biokomponentów i paliw ciekłych określa się zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 23 ust. 3, 𝑍 – minimalny udział biokomponentów zaawansowanych, do którego zapewnienia był obowiązany podmiot podlegający karze, wyrażony w procentach, 𝑅 – wysokość zrealizowanego udziału biokomponentów zaawansowanych zawartych w paliwach, paliwach lotniczych i paliwach żeglugowych stosowanych we wszystkich rodzajach transportu, rozporządzonych przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się tych biokomponentów zawartych w paliwach, paliwach lotniczych i paliwach żeglugowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub zużytych przez podmiot podlegający karze na potrzeby własne na tym terytorium w ogólnej ilości paliw ciekłych i biopaliw ciekłych, stosowanych w transporcie drogowym i kolejowym, rozporządzonych przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się tych paliw ciekłych i biopaliw ciekłych na tym terytorium lub zużytych przez ten podmiot na potrzeby własne na tym terytorium w roku kalendarzowym, w którym podmiot podlegający karze nie zrealizował obowiązku, o którym mowa w art. 23c, wyrażoną w procentach. 8b.190) W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 5ab, wysokość kary pieniężnej wynosi 10 000 zł.

Karę pieniężną, o której mowa w ust. 1, wymierza, w drodze decyzji administracyjnej:

w zakresie pkt 1–2, 3–3b, 8, 8b, 8f i 9 – Dyrektor Generalny Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa;

w zakresie pkt 4 – wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej właściwy ze względu na miejsce przeprowadzenia kontroli;

w zakresie pkt 2a, 2b, 4a, 5, 5b, 6a, 8a, 8aa, 8d i 8e – Prezes Urzędu Regulacji Energetyki.

w zakresie pkt 2a, 2b, 4a, 5, 5aa–5b, 6a, 8a, 8aa, 8d i 8e – Prezes Urzędu Regulacji Energetyki.

Organy, o których mowa w ust. 9 pkt 2 i 3, przekazują Dyrektorowi Generalnemu Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa informacje o karach wymierzonych wytwórcom lub podmiotom sprowadzającym.

Wpływy z tytułu kar pieniężnych stanowią dochód budżetu państwa. Poz. 901

Do egzekucji kar pieniężnych stosuje się przepisy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Karę pieniężną, o której mowa w ust. 1, uiszcza się w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary pieniężnej stała się prawomocna.

Kary pieniężne wymierzane przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki uiszcza się na rachunek Urzędu Regulacji Energetyki.

(pominięty)

Udział biokomponentów wytworzonych z roślin wysokoskrobiowych, roślin cukrowych i oleistych oraz roślin uprawianych do celów energetycznych na użytkach rolnych jako uprawy główne, zawartych w paliwach stosowanych we wszystkich rodzajach transportu, rozporządzanych przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się tych paliw na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podmiot realizujący Narodowy Cel Wskaźnikowy lub zużywanych przez ten podmiot na potrzeby własne na tym terytorium, liczony według wartości opałowej, nie może przekroczyć w 2020 r. 7,0 % ogólnej ilości paliw ciekłych i biopaliw ciekłych stosowanych w transporcie drogowym i kolejowym, rozporządzanych przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się tych paliw na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podmiot realizujący Narodowy Cel Wskaźnikowy lub zużywanych przez ten podmiot na potrzeby własne na tym terytorium.

Do biokomponentów, o których mowa w ust. 1, nie zalicza się biokomponentów wytworzonych z surowców określonych w załączniku nr 1 do ustawy.

W 2020 r. udział biokomponentów wytworzonych z surowców określonych w części A załącznika nr 1 do ustawy zawartych w paliwach stosowanych we wszystkich rodzajach transportu, rozporządzanych przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się tych paliw na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podmiot realizujący Narodowy Cel Wskaźnikowy lub zużywanych przez ten podmiot na potrzeby własne na tym terytorium, liczony według wartości opałowej, nie może być mniejszy niż 0,1 % ogólnej ilości paliw ciekłych i biopaliw ciekłych stosowanych w transporcie drogowym i kolejowym, rozporządzanych przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się tych paliw na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podmiot realizujący Narodowy Cel Wskaźnikowy lub zużywanych przez ten podmiot na potrzeby własne na tym terytorium. 4.193) Udział biokomponentów zaawansowanych, o którym mowa w art. 23c, nie może być mniejszy niż:

1 % – w roku 2026;

1 % – w roku 2027;

1 % – w roku 2028;

1 % – w roku 2029;

3,5 % – od roku 2030.

W 2023 r.:

minimalny poziom realizacji Narodowego Celu Wskaźnikowego, o którym mowa w art. 23 ust. 1a, wynosi 80 %;

wysokość współczynnika redukcyjnego, o którym mowa w art. 23 ust. 4, wynosi 0,82;

minimalny udział biokomponentów, o którym mowa w art. 23b ust. 1, w oleju napędowym wynosi 5,2 %;

udział biowęglowodorów ciekłych wykorzystanych przez podmiot realizujący Narodowy Cel Wskaźnikowy do realizacji obowiązku, o którym mowa w art. 23 ust. 1, liczony według wartości opałowej, w ogólnej ilości paliw ciekłych i biopaliw ciekłych stosowanych w transporcie drogowym i kolejowym, rozporządzanych przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się tych paliw ciekłych i biopaliw ciekłych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podmiot realizujący Narodowy Cel Wskaźnikowy lub zużywanych przez ten podmiot na potrzeby własne na tym terytorium, nie może przekroczyć 0,9 %;

Poz. 901 udział biokomponentów wytworzonych z surowców określonych w załączniku nr 1 do ustawy, liczony według wartości opałowej, w ogólnej ilości paliw ciekłych i biopaliw ciekłych stosowanych w transporcie drogowym i kolejowym, rozporządzanych przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się tych paliw ciekłych lub biopaliw ciekłych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podmiot realizujący Narodowy Cel Wskaźnikowy lub zużywanych przez ten podmiot na potrzeby własne na tym terytorium, nie może przekroczyć 0,5 %.

Wysokość Narodowego Celu Wskaźnikowego wynosi:

9,2 % – w roku 2025;

10 % – w roku 2026;

10 % – w roku 2027;

10 % – w roku 2028;

10 % – w roku 2029.

1.196) W 2024 r. i 2025 r.:

minimalny poziom realizacji Narodowego Celu Wskaźnikowego, o którym mowa w art. 23 ust. 1a, wynosi 85 %;

minimalny udział biokomponentów, o którym mowa w art. 23b ust. 1, w oleju napędowym wynosi 5,2 %. 2.197) Podmiot realizujący Narodowy Cel Wskaźnikowy może zrealizować obowiązek, o którym mowa w art. 23 ust. 1, w latach 2026–2029, uiszczając opłatę zastępczą, jeżeli wykaże, że w roku kalendarzowym, którego dotyczył ten obowiązek, zrealizował Narodowy Cel Wskaźnikowy na minimalnym poziomie. 3.197) Minimalny poziom realizacji Narodowego Celu Wskaźnikowego wynosi:

88 % – w roku 2026,

90 % – w roku 2027,

92 % – w roku 2028,

95 % – w roku 2029 – obowiązku, o którym mowa w art. 23 ust. 1. 4.197) Opłatę zastępczą, o której mowa w ust. 2, oblicza się według wzoru: 𝑂𝑧 = 𝑂𝑧𝑗 ∙ 𝑊 ∙ (𝑁 − 𝑃) gdzie poszczególne symbole oznaczają: 𝑂𝑧 – wysokość opłaty zastępczej, wyrażoną w złotych, 𝑂𝑧𝑗 – jednostkową opłatę zastępczą wynoszącą 0,014, wyrażoną w złotych/MJ, 𝑊 – wartość energetyczną paliw ciekłych i biopaliw ciekłych, stosowanych w transporcie drogowym i kolejowym, rozporządzonych przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się tych paliw ciekłych i biopaliw ciekłych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podmiot uiszczający opłatę zastępczą, a także zużytych przez ten podmiot na potrzeby własne na tym terytorium, liczoną za rok kalendarzowy, w którym ten podmiot skorzystał z uprawnienia, o którym mowa w ust. 2, wyrażoną w MJ; wartość energetyczną poszczególnych biokomponentów i paliw ciekłych określa się zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 23 ust. 3, 𝑁 – wysokość Narodowego Celu Wskaźnikowego, do którego realizacji był obowiązany podmiot uiszczający opłatę zastępczą, wyrażoną w procentach, 𝑃 Poz. 901 – wysokość zrealizowanego udziału innych paliw odnawialnych, ciekłych paliw węglowych pochodzących z recyklingu, gazowych paliw węglowych pochodzących z recyklingu i biokomponentów zawartych w paliwach, paliwach lotniczych i paliwach żeglugowych stosowanych we wszystkich rodzajach transportu, rozporządzonych przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się tych innych paliw odnawialnych, ciekłych paliw węglowych pochodzących z recyklingu, gazowych paliw węglowych pochodzących z recyklingu i biokomponentów zawartych w paliwach, paliwach lotniczych i paliwach żeglugowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub zużytych przez podmiot uiszczający opłatę zastępczą na potrzeby własne na tym terytorium i energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii dostarczanej do pojazdów drogowych lub kolejowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w tym objętej umową, o której mowa w art. 21c ust. 1, w ogólnej ilości paliw ciekłych i biopaliw ciekłych stosowanych w danym roku kalendarzowym w transporcie drogowym lub kolejowym, rozporządzonych przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się tych paliw ciekłych i biopaliw ciekłych na tym terytorium lub zużytych przez ten podmiot na potrzeby własne na tym terytorium w roku kalendarzowym, w którym podmiot uiszczający opłatę zastępczą skorzystał z uprawnienia, o którym mowa w ust. 2, wyrażoną w procentach. 5.197) Opłatę zastępczą uiszcza się na rachunek bankowy Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w terminie 60 dni od zakończenia roku kalendarzowego, którego dotyczy obowiązek, o którym mowa w art. 23 ust. 1. 6.197) Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej przedstawia ministrowi właściwemu do spraw klimatu i Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki informację o wpłatach z tytułu opłat zastępczych dokonywanych za dany rok kalendarzowy do końca marca roku następującego po roku, którego dotyczy obowiązek, o którym mowa w art. 23 ust. 1. 7.197) Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej przedstawia ostatnią informację, o której mowa w ust. 6, do końca marca 2030 r. 8.197) Podmioty realizujące Narodowy Cel Wskaźnikowy wraz ze sprawozdaniami, o których mowa w art. 30b ust. 1, przekazują Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki kopie dowodów wpłaty z tytułu opłaty zastępczej, o której mowa w ust. 2.

(pominięty)

(uchylony)

(uchylony)

Do spraw wszczętych na podstawie ustawy, o której mowa w art. 41, a niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy niniejszej ustawy.

(uchylony)

Rejestr przedsiębiorców wytwarzających lub magazynujących biokomponenty, o którym mowa w ustawie wymienionej w art. 41, staje się rejestrem wytwórców w rozumieniu niniejszej ustawy.

Traci moc ustawa z dnia 2 października 2003 r. o biokomponentach stosowanych w paliwach ciekłych i biopaliwach ciekłych (Dz. U. poz. 1934, z późn. zm.198)).

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2007 r. Poz. 901 Załączniki do ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. (Dz. U. z 2025 r. poz. 901)