Ustawa z dnia 30 lipca 2004 r. o uposażeniu posłów do Parlamentu Europejskiego wybranych w Rzeczypospolitej Polskiej

Posłom do Parlamentu Europejskiego wybranym w Rzeczypospolitej Polskiej, zwanym dalej „posłami do Parlamentu Europejskiego”, przysługuje w okresie sprawowania mandatu, licząc od pierwszego posiedzenia Parlamentu Europejskiego, uposażenie wypłacane miesięcznie, także za niepełne miesiące sprawowania mandatu.

Posłom do Parlamentu Europejskiego, którzy obejmują mandat w trakcie trwania kadencji Parlamentu Europejskiego, przysługuje w okresie sprawowania mandatu, licząc od pierwszego posiedzenia Parlamentu Europejskiego, w którym wzięli udział, uposażenie wypłacane miesięcznie, także za niepełne miesiące sprawowania mandatu.

Uposażenie odpowiada wysokości wynagrodzenia podsekretarza stanu, ustalonego na podstawie przepisów o wynagrodzeniu osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe, z wyłączeniem dodatku z tytułu wysługi lat.

Uposażenie jest traktowane jako wynagrodzenie ze stosunku pracy.

Okres pobierania uposażenia jest traktowany jak okres zatrudnienia.

Wydatki wynikające z uprawnień określonych w ustawie są pokrywane z budżetu państwa w części dotyczącej Kancelarii Sejmu.

Posłowi do Parlamentu Europejskiego, który uległ wypadkowi przy sprawowaniu mandatu, przysługują świadczenia na zasadach i w wysokości określonych przepisami o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych.

Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw pracy, po zasięgnięciu opinii Marszałka Sejmu, określa, w drodze rozporządzenia:

wzór dokumentu potwierdzającego okres i wysokość pobieranego uposażenia i składek od tego świadczenia;

skład zespołu powypadkowego badającego okoliczności i przyczyny wypadku przy sprawowaniu mandatu oraz zakres zadań Kancelarii Sejmu w stosunku do poszkodowanych w tych wypadkach posłów do Parlamentu Europejskiego, uwzględniając w szczególności czynności niezbędne do ustalenia uprawnienia do świadczeń należnych z tytułu wypadku.

W ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych wprowadza się następujące zmiany:

w art. 4 w pkt 2 lit. e otrzymuje brzmienie:

„ e) Kancelaria Sejmu w stosunku do posłów i posłów do Parlamentu Europejskiego wybranych w Rzeczypospolitej Polskiej oraz Kancelaria Senatu w stosunku do senatorów, ”;

w art. 6 w ust. 1 pkt 6 otrzymuje brzmienie:

„ 6) posłami i senatorami pobierającymi uposażenie oraz posłami do Parlamentu Europejskiego wybranymi w Rzeczypospolitej Polskiej, zwanymi dalej „posłami i senatorami”, ”.

W ustawie z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych wprowadza się następujące zmiany:

w art. 3 w ust. 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu:

„ 3a) sprawowania mandatu posła do Parlamentu Europejskiego wybranego w Rzeczypospolitej Polskiej; ”;

w art. 5 w ust. 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie:

„ 3) Kancelaria Sejmu w stosunku do posłów i posłów do Parlamentu Europejskiego wybranych w Rzeczypospolitej Polskiej oraz Kancelaria Senatu w stosunku do senatorów; ”.

W ustawie z dnia 23 stycznia 2003 r. o powszechnym ubezpieczeniu w Narodowym Funduszu Zdrowia wprowadza się następujące zmiany:

w art. 9 w ust. 1 dodaje się pkt 13a w brzmieniu:

„ 13a) posłowie do Parlamentu Europejskiego wybrani w Rzeczypospolitej Polskiej; ”;

w art. 14 po wyrazach „w art. 9 ust. 1 pkt 13” dodaje się wyrazy „i 13a”;

w art. 27 dodaje się ust. 7a w brzmieniu:

„ 7a. Za osobę pobierającą uposażenie posła do Parlamentu Europejskiego wybranego w Rzeczypospolitej Polskiej składkę jako płatnik oblicza, pobiera z dochodu ubezpieczonego i odprowadza Kancelaria Sejmu. ”.

W 2004 r. wydatki wynikające z uprawnień określonych w ustawie są pokrywane ze środków budżetu państwa przekazanych na ten cel Kancelarii Sejmu.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.