Ustawa z dnia 7 stycznia 2000 r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz innych ustaw.

W ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami wprowadza się następujące zmiany:

w art. 1 w pkt 1 wyraz „jednostki” zastępuje się wyrazem „jednostek”;

w art. 2 w pkt 5 kropkę zastępuje się przecinkiem oraz dodaje się pkt 6 i pkt 7 w brzmieniu:

„ 6) ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 86, poz. 433, z 1996 r. Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 6, poz. 31, Nr 80, poz. 506 i Nr 106, poz. 678, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 oraz z 1999 r. Nr 86, poz. 964 i Nr 93, poz. 1063), 7) ustawy z dnia 30 maja 1996 r. o gospodarowaniu niektórymi składnikami mienia Skarbu Państwa oraz o Agencji Mienia Wojskowego (Dz. U. Nr 90, poz. 405 i Nr 156, poz. 775 oraz z 1997 r. Nr 80, poz. 509 i Nr 121, poz. 770). ”;

w art. 4:

po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu:

„ 3a) działce budowlanej - należy przez to rozumieć nieruchomość gruntową lub działkę gruntu, której wielkość, cechy geometryczne, dostęp do drogi publicznej oraz wyposażenie w urządzenia infrastruktury technicznej spełniają wymogi realizacji obiektów budowlanych wynikające z odrębnych przepisów i aktów prawa miejscowego, ”

w pkt 9 skreśla się wyraz „samorządu”,

w pkt 9b wyrazy „samorząd województwa” zastępuje się wyrazem „województwo”,

po pkt 9b dodaje się pkt 9b¹ w brzmieniu:

„ 9b¹) staroście - należy przez to rozumieć również prezydenta miasta na prawach powiatu, ”

w pkt 11 wyrazy „publicznych albo scaleniem i podziałem gruntów” zastępuje się wyrazami „Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego albo scaleniem i podziałem nieruchomości, a także podziałem nieruchomości,”;

w art. 6:

po pkt 5 dodaje się pkt 5a w brzmieniu:

„ 5a) ochrona Pomników Zagłady w rozumieniu przepisów o ochronie terenów byłych hitlerowskich obozów zagłady, ”

po pkt 9 dodaje się pkt 9a i pkt 9b w brzmieniu:

„ 9a) ustanawianie i ochrona miejsc pamięci narodowej, 9b) ochrona zagrożonych wyginięciem gatunków roślin i zwierząt lub siedlisk przyrody, ”;

w art. 9 po wyrazach „działu III,” dodaje się wyrazy „z wyłączeniem art. 122 i art. 126,” oraz skreśla się wyrazy „, z uwzględnieniem art. 122 i 126”;

w art. 9a po wyrazach „własność Skarbu Państwa” dodaje się wyrazy „oraz w sprawach wywłaszczeń, odszkodowań za wywłaszczone nieruchomości i zwrotów tych nieruchomości”;

w art. 10:

w ust. 1 po wyrazach „jednostek samorządu terytorialnego” stawia się kropkę i skreśla się wyrazy „z wyłączeniem nieruchomości wchodzących w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa, chyba że przepisy dotyczące gospodarowania tym Zasobem stanowią inaczej. Wyłączenie nie dotyczy art. 13 ust. 4.”,

dodaje się ust. 3 w brzmieniu:

„ 3. Przepisy dotyczące czynności cywilnoprawnych, dokonywanych między Skarbem Państwa a jednostkami samorządu terytorialnego, stosuje się odpowiednio do czynności cywilnoprawnych dokonywanych między tymi jednostkami. ”;

w art. 11 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 w brzmieniu:

„ 2. Jeżeli przepisy ustawy wymagają udzielenia zgody przez radę, sejmik lub wojewodę, wyrażenie zgody następuje odpowiednio w drodze uchwały rady lub sejmiku albo zarządzenia wojewody. ”;

w art. 14 w ust. 4 wyraz „dokonywanego” zastępuje się wyrazem „dokonywanej”;

w art. 23:

w ust. 1 w pkt 7 wyrazy „na podstawie pełnomocnictwa” zastępuje się wyrazami „za zgodą”,

dodaje się ust. 3 w brzmieniu:

„ 3. Od wpływów osiąganych ze: sprzedaży, opłat z tytułu trwałego zarządu, użytkowania, użytkowania wieczystego, czynszu dzierżawnego i najmu - nieruchomości Skarbu Państwa, o których mowa w ust. 1, potrąca się 5% środków, które stanowią dochód powiatu, na którego terenie znajdują się te nieruchomości. ”;

w art. 34:

ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„ 1. W przypadku zbywania nieruchomości osobom fizycznym i prawnym pierwszeństwo w ich nabyciu, z zastrzeżeniem art. 216a, przysługuje osobie, która spełnia jeden z następujących warunków: 1) przysługuje jej roszczenie o nabycie nieruchomości z mocy niniejszej ustawy lub odrębnych przepisów, jeżeli złoży wniosek o nabycie przed upływem terminu określonego w wykazie, o którym mowa w art. 35 ust. 1; termin złożenia wniosku nie może być krótszy niż 6 tygodni, licząc od dnia wywieszenia wykazu, 2) jest poprzednim właścicielem zbywanej nieruchomości pozbawionym prawa własności tej nieruchomości przed dniem 5 grudnia 1990 r. albo jego spadkobiercą, jeżeli złoży wniosek o nabycie przed upływem terminu określonego w wykazie, o którym mowa w art. 35 ust. 1; termin złożenia wniosku nie może być krótszy niż 6 tygodni, licząc od dnia wywieszenia wykazu, 3) jest najemcą lokalu mieszkalnego, a najem został nawiązany na czas nieoznaczony. ”,

w ust. 4 po wyrazach „ust. 1” dodaje się wyrazy „pkt 3”,

w ust. 5 po wyrazach „ust. 1” dodaje się wyrazy „i ust. 6”;

w art. 35:

w ust. 1 w zdaniu drugim wyrazy „publicznej wiadomości w” zastępuje się wyrazami „publicznej wiadomości przez ogłoszenie w prasie lokalnej oraz w inny”,

w ust. 2 w pkt 11 kropkę zastępuje się przecinkiem oraz dodaje się pkt 12 w brzmieniu:

„ 12) termin do złożenia wniosku przez osoby, którym przysługuje pierwszeństwo w nabyciu nieruchomości na podstawie art. 34 ust. 1 pkt 1 i pkt 2. ”;

w art. 37:

w ust. 2 w pkt 7 kropkę zastępuje się przecinkiem oraz dodaje się pkt 8 w brzmieniu:

„ 8) jest zbywana na rzecz zarządzającego specjalną strefą ekonomiczną, na której terenie jest położona. ”,

w ust. 3 dodaje się zdanie trzecie w brzmieniu:

„ Przepisu tego nie stosuje się, w przypadku gdy o nabycie nieruchomości ubiega się więcej niż jeden podmiot spełniający powyższe warunki. ”;

w art. 38 w ust. 2 w zdaniu pierwszym wyrazy „okresu wywieszenia wykazu nieruchomości oraz terminu wyznaczonego w zawiadomieniu o przeznaczeniu nieruchomości do zbycia, o którym mowa w art. 34 ust. 4” zastępuje się wyrazami „terminów, o których mowa w art. 34 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 oraz ust. 4”;

w art. 43:

w ust. 3 po wyrazach „urzędom wojewódzkim” dodaje się wyrazy „lub części tych nieruchomości”,

po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu:

„ 4a. Zgoda, o której mowa w ust. 2 pkt 2 i pkt 3 oraz w ust. 4, a także w art. 47 ust. 1 i art. 48 ust. 1, nie jest wymagana w przypadku Kancelarii Sejmu, Kancelarii Senatu, Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, Trybunału Konstytucyjnego, Rzecznika Praw Obywatelskich, Sądu Najwyższego, Naczelnego Sądu Administracyjnego, Najwyższej Izby Kontroli, Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji, Krajowego Biura Wyborczego oraz Państwowej Inspekcji Pracy. ”,

w ust. 5 wyrazy „odpowiedniej jednostce samorządowej” zastępuje się wyrazami „odpowiedniej samorządowej jednostce organizacyjnej”;

w art. 46:

w ust. 2 w pkt 2 po wyrazie „nieruchomości” dodaje się wyrazy „lub jej części”,

w ust. 4:

w pkt 1 wyrazy „Ministrem Obrony Narodowej” zastępuje się wyrazami „ministrem właściwym do spraw obrony narodowej”,

w pkt 2 wyrazy „Ministrem Spraw Wewnętrznych i Administracji” zastępuje się wyrazami „ministrem właściwym do spraw wewnętrznych”;

użyte w art. 51 w ust. 1, w art. 52, w art. 53 w ust. 1 i w ust. 2, w art. 58 w ust. 1 oraz w art. 59 w ust. 1 w różnych przypadkach wyrazy „Minister Skarbu Państwa” zastępuje się użytymi w odpowiednich przypadkach wyrazami „minister właściwy do spraw Skarbu Państwa”;

w art. 59 dodaje się ust. 3 w brzmieniu:

„ 3. Przepisy ust. 1 i ust. 2 stosuje się odpowiednio do nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa, w stosunku do których prawa właścicielskie Skarbu Państwa wykonywane są przez Agencję Własności Rolnej Skarbu Państwa, Agencję Mienia Wojskowego oraz Wojskową Agencję Mieszkaniową. ”;

w art. 61 w ust. 2 wyrazy „Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji” zastępuje się wyrazami „minister właściwy do spraw administracji publicznej”;

w art. 63 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„ 1. W razie niedotrzymania terminów zagospodarowania nieruchomości gruntowej, o których mowa w art. 62, właściwy organ może wyznaczyć termin dodatkowy. ”;

w art. 68:

w ust. 1:

w pkt 4 wyrazy „następcy prawnemu” zastępuje się wyrazem „spadkobiercy”,

w pkt 7 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 8 w brzmieniu:

„ 8) w wyniku uwzględnienia roszczeń, o których mowa w art. 209a ust. 1 i ust. 2. ”,

w ust. 2 skreśla się wyrazy „i 7” oraz po wyrazach „w ust. 1 pkt 1-3” dodaje się wyrazy „lub przed upływem 5 lat na inne cele niż wymienione w ust. 1 pkt 7”,

dodaje się ust. 4 w brzmieniu:

„ 4. W razie zbiegu praw do bonifikat z tytułów, o których mowa w ust. 1 oraz ust. 3, stosuje się jedną bonifikatę korzystniejszą dla nabywcy. ”;

w art. 72 w ust. 3 w pkt 3 po wyrazach „na działalność charytatywną” skreśla się przecinek i dodaje się wyrazy „oraz na niezarobkową działalność:”;

w art. 73 w ust. 3 po wyrazach „w art. 68 ust. 1 pkt 1-6” dodaje się wyrazy „i pkt 8”;

w art. 74 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„ 1. Osobom fizycznym, których dochód miesięczny na jednego członka rodziny nie przekracza 50% średniego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce narodowej za ostatni kwartał roku poprzedzającego rok, za który opłata ma być wnoszona, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, właściwy organ udziela na ich wniosek 50% bonifikaty od opłat rocznych z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej, jeżeli nieruchomość jest przeznaczona lub wykorzystywana na cele mieszkaniowe. ”;

w art. 75 po wyrazach „w art. 73 ust. 3 i” dodaje się wyrazy „ust. 4 oraz”;

w art. 77 w ust. 4 po wyrazach „art. 148 ust. 4” kropkę zastępuje się przecinkiem oraz dodaje się wyrazy „z tym że wartość świadczeń zalicza się na poczet różnicy między opłatą dotychczasową a opłatą zaktualizowaną.”;

w art. 79 w ust. 7 skreśla się wyrazy „oraz przepisów o opłatach i kosztach postępowania” oraz dodaje się drugie zdanie w brzmieniu:

„ Do postępowania, o którym mowa wyżej, stosuje się również przepisy o opłatach i kosztach. ”;

w art. 83 w ust. 3 po wyrazach „drogi publiczne” dodaje się wyrazy „, parki, zieleńce, ogrody botaniczne oraz ogrody zoologiczne”;

w art. 84:

w ust. 3 w zdaniu wstępnym wyraz „oddawana” zastępuje się wyrazem „oddana”,

po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu:

„ 4a. W razie zbiegu praw do bonifikat z tytułów, o których mowa w ust. 3 i ust. 4, stosuje się jedną bonifikatę korzystniejszą dla jednostki organizacyjnej. ”;

w art. 85 w ust. 1 po wyrazach „tę nieruchomość” dodaje się wyrazy „lub jej część”;

w art. 87 w ust. 4 po wyrazach „art. 148 ust. 4” kropkę zastępuje się przecinkiem oraz dodaje się wyrazy „z tym że wartość świadczeń zalicza się na poczet różnicy między opłatą dotychczasową a opłatą zaktualizowaną.”;

w art. 92 po wyrazach „nowych dróg” dodaje się wyrazy „nie będących niezbędnymi drogami dojazdowymi do nieruchomości wchodzących w skład gospodarstw rolnych”;

w art. 93:

w ust. 1 po wyrazach „planu miejscowego” dodaje się wyrazy „oraz przepisami szczególnymi”,

ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„ 3. Podział nieruchomości nie jest dopuszczalny, jeżeli projektowane do wydzielenia działki gruntu nie mają dostępu do drogi publicznej; za dostęp do drogi publicznej uważa się również wydzielenie drogi wewnętrznej wraz z ustanowieniem na tej drodze odpowiednich służebności dla wydzielonych działek gruntu albo ustanowienie dla tych działek innych służebności drogowych, jeżeli nie ma możliwości wydzielenia drogi wewnętrznej z nieruchomości objętej podziałem. Nie ustanawia się służebności na drodze wewnętrznej w przypadku sprzedaży wydzielonych działek gruntu wraz ze sprzedażą udziału w prawie do działki gruntu stanowiącej drogę wewnętrzną. ”,

ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„ 4. Zgodność proponowanego podziału nieruchomości z ustaleniami planu miejscowego oraz przepisami szczególnymi, z zastrzeżeniem art. 94 i art. 95, opiniuje wójt, burmistrz albo prezydent miasta. ”,

ust. 6 otrzymuje brzmienie:

„ 6. Jeżeli przy dokonywaniu podziału nieruchomości zaistnieje konieczność wydzielenia działek gruntu pod drogi publiczne, a ustalenia planu miejscowego nie określają zasad podziału nieruchomości, wójt, burmistrz albo prezydent miasta może żądać od osoby, która składa wniosek o podział, dołączenia do wniosku koncepcji zagospodarowania tej nieruchomości. W koncepcji określa się linie rozgraniczające układy komunikacyjne oraz rodzaje zabudowy, z uwzględnieniem ustaleń planu miejscowego i przepisów szczególnych. Koncepcję opracowuje osoba posiadająca uprawnienia urbanistyczne lub uprawnienia budowlane w specjalności architektonicznej. ”;

w art. 94 w ust. 1 po wyrazach „zagospodarowania terenu” dodaje się wyrazy „wydanej w trybie przepisów o zagospodarowaniu przestrzennym”;

w art. 95 w pkt 6 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 7 w brzmieniu:

„ 7) wydzielenia działki budowlanej jako działki niezbędnej do korzystania z istniejącego budynku, w którym ustanowiono odrębną własność co najmniej jednego lokalu. ”;

w art. 96 w ust. 3 skreśla się wyrazy „położonych i”;

art. 98 otrzymuje brzmienie:

„ Art. 98. 1. Działki gruntu wydzielone pod drogi publiczne: gminne, powiatowe, wojewódzkie, krajowe - z nieruchomości, której podział został dokonany na wniosek właściciela, przechodzą z mocy prawa odpowiednio na własność gminy, powiatu, województwa lub Skarbu Państwa z dniem, w którym decyzja zatwierdzająca projekt podziału stała się ostateczna, a orzeczenie o podziale prawomocne. Przepis ten stosuje się także do nieruchomości, której podział został dokonany na wniosek użytkownika wieczystego, z tym że prawo użytkowania wieczystego działek gruntu wydzielonych pod drogi publiczne wygasa z dniem, w którym decyzja zatwierdzająca projekt podziału stała się ostateczna, a orzeczenie o podziale prawomocne. 2. Właściwy organ składa wniosek o ujawnienie w księdze wieczystej praw gminy, powiatu, województwa lub Skarbu Państwa do działek gruntu wydzielonych pod drogi publiczne. 3. Za działki gruntu, o których mowa w ust. 1, przysługuje odszkodowanie w wysokości uzgodnionej między właścicielem lub użytkownikiem wieczystym a właściwym organem. Jeżeli do takiego uzgodnienia nie dojdzie, odszkodowanie ustala się i wypłaca według zasad i trybu obowiązujących przy wywłaszczaniu nieruchomości. 4. Jeżeli w wyniku podziału nieruchomości wzrośnie jej wartość, zarząd gminy może ustalić w drodze decyzji opłatę adiacencką z tego tytułu. Stawkę procentową opłaty adiacenckiej ustala rada gminy w drodze uchwały w wysokości nie większej niż 50% różnicy wartości nieruchomości. Przepisy art. 145, art. 146 ust. 2 i ust. 3, art. 147 oraz art. 148 ust. 1-3 stosuje się odpowiednio. ”;

art. 99 otrzymuje brzmienie:

„ Art. 99. Jeżeli zapewnienie dostępu do drogi publicznej ma polegać na ustanowieniu służebności, o których mowa w art. 93 ust. 3, podziału nieruchomości dokonuje się pod warunkiem, że przy zbywaniu działek wydzielonych w wyniku podziału zostaną one ustanowione. Za spełnienie warunku uważa się także sprzedaż wydzielonych działek gruntu wraz ze sprzedażą udziału w prawie do działki gruntu stanowiącej drogę wewnętrzną. ”;

w art. 105 po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu:

„ 2a. Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio do samoistnych posiadaczy nieruchomości. ”;

w art. 106:

w ust. 1 zdanie drugie otrzymuje brzmienie:

„ Dopłatę, o której mowa w art. 105 ust. 2, oraz odszkodowanie, jeżeli nie dojdzie do jego uzgodnienia, ustala się i wypłaca według zasad i trybu obowiązujących przy wywłaszczaniu nieruchomości. ”,

skreśla się ust. 2;

w art. 109 w ust. 3 pkt 3 i pkt 4 otrzymują brzmienie:

„ 3) prawo własności lub prawo użytkowania wieczystego zostało ustanowione jako odszkodowanie lub rekompensata za utratę własności nieruchomości, 4) prawo własności lub prawo użytkowania wieczystego zostało ustanowione w wyniku zamiany własności nieruchomości, ”;

w art. 113 dodaje się ust. 5 i ust. 6 w brzmieniu:

„ 5. W przypadku nieruchomości o nieuregulowanym stanie prawnym, przy jej wywłaszczeniu, przyjmuje się dane z katastru nieruchomości. 6. Przez nieruchomość o nieuregulowanym stanie prawnym rozumie się nieruchomość, dla której ze względu na brak księgi wieczystej, zbioru dokumentów albo innych dokumentów nie można ustalić osób, którym przysługują do niej prawa rzeczowe. ”;

w art. 114:

w ust. 1 po wyrazach „ust. 2” dodaje się wyrazy „i ust. 3”,

dodaje się ust. 3 i ust. 4 w brzmieniu:

„ 3. W przypadku nieruchomości o nieuregulowanym stanie prawnym informację o zamiarze wywłaszczenia starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, podaje do publicznej wiadomości w sposób zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości oraz przez ogłoszenie w prasie o zasięgu ogólnopolskim. 4. Jeżeli w terminie 2 miesięcy od dnia ogłoszenia, o którym mowa w ust. 3, nie zgłoszą się osoby, którym przysługują prawa rzeczowe do nieruchomości, można wszcząć postępowanie wywłaszczeniowe. ”;

w art. 115:

w ust. 3 po wyrazach „zawiadomienia stronom” dodaje się wyrazy „lub z dniem określonym w ogłoszeniu o wszczęciu postępowania, wywieszonym w urzędzie starostwa powiatowego, po upływie terminu, o którym mowa w art. 114 ust. 4”,

dodaje się ust. 5 w brzmieniu:

„ 5. Przepisu ust. 2 nie stosuje się w przypadku nieruchomości o nieuregulowanym stanie prawnym. ”;

w art. 116 w ust. 1 pkt 5 otrzymuje brzmienie:

„ 5) lokale zamienne oraz sposób ich zapewnienia najemcom wywłaszczonych lokali, ”;

w art. 117 w ust. 2 po wyrazach „postępowania wywłaszczeniowego” dodaje się wyrazy „albo złożyć odpowiednie zawiadomienie do zbioru dokumentów”;

w art. 118 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:

„ 1a. Przepisu ust. 1 nie stosuje się w przypadku nieruchomości o nieuregulowanym stanie prawnym. ”;

po art. 118 dodaje się art. 118a w brzmieniu:

„ Art. 118a. 1. Jeżeli, w terminie określonym w art. 114 ust. 4, nie zostały ustalone osoby, którym przysługują prawa rzeczowe do nieruchomości, starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, wydaje decyzję o nabyciu własności nieruchomości przez Skarb Państwa lub jednostkę samorządu terytorialnego, wnioskującą o wywłaszczenie. Nabycie prawa własności następuje z dniem, w którym decyzja stała się ostateczna. 2. Decyzja podlega ogłoszeniu w sposób określony w art. 49 Kodeksu postępowania administracyjnego. 3. Odszkodowanie za nieruchomość, której własność przeszła na rzecz Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego, ustala się według przepisów rozdziału 5 i składa do depozytu sądowego na okres 10 lat. ”;

w art. 119:

w ust. 1:

w zdaniu wstępnym wyrazy „w art. 107 § 2” zastępuje się wyrazami „w art. 107 § 1”,

w pkt 4 skreśla się wyrazy „a w razie braku danych umożliwiających ustalenie tych osób - władającego nieruchomością zgodnie z wpisem w katastrze nieruchomości,”

w pkt 6 kropkę zastępuje się przecinkiem oraz dodaje się pkt 7 w brzmieniu:

„ 7) ustalenie wysokości odszkodowania. ”,

w ust. 2 po wyrazach „ust. 1 pkt 4” dodaje się wyrazy „i pkt 5”;

w art. 122 dodaje się ust. 3 w brzmieniu:

„ 3. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio w przypadkach ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości, o których mowa w art. 124 i art. 124a. ”;

w art. 124 w ust. 6 dodaje się zdanie drugie i trzecie w brzmieniu:

„ Obowiązek udostępnienia nieruchomości podlega egzekucji administracyjnej. Przepisy ust. 4 stosuje się odpowiednio. ”;

po art. 124 dodaje się art. 124a w brzmieniu:

„ Art. 124a. Przepisy art. 124, z wyłączeniem ust. 3, stosuje się odpowiednio do nieruchomości o nieuregulowanym stanie prawnym. Do postępowania w sprawie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości stosuje się przepisy art. 114 ust. 3 i ust. 4, art. 115 ust. 3 oraz art. 118a ust. 2 i ust. 3. ”;

w art. 129:

ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„ 1. Odszkodowanie ustala starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, w decyzji o wywłaszczeniu nieruchomości. ”,

skreśla się ust. 2,

w ust. 3 wyrazy „o odszkodowaniu” zastępuje się wyrazami „, o której mowa w ust. 1,”

skreśla się ust. 4;

w art. 130 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„ 1. Wysokość odszkodowania ustala się według stanu i wartości wywłaszczonej nieruchomości w dniu wydania decyzji o wywłaszczeniu. ”;

w art. 131 w ust. 5 oraz w art. 132 w ust. 1 i w ust. 3 wyraz „odszkodowaniu” zastępuje się wyrazem „wywłaszczeniu”;

w art. 133 w pkt 2 wyrazy „nie posiadającej uregulowanego stanu prawnego” zastępuje się wyrazami „o nieuregulowanym stanie prawnym.”;

w art. 136:

w ust. 1 po wyrazach „w decyzji o wywłaszczeniu,” dodaje się wyrazy „z uwzględnieniem art. 137,” a wyrazy „następca prawny” zastępuje się wyrazem „spadkobierca”,

w ust. 2 wyrazy „następcę prawnego” zastępuje się wyrazem „spadkobiercę”,

w ust. 3 wyrazy „następca prawny” zastępuje się wyrazem „spadkobierca”;

w art. 140 w ust. 1 wyrazy „następca prawny” zastępuje się wyrazem „spadkobierca”;

w art. 141:

w ust. 1 wyrazy „następcy prawnego” zastępuje się wyrazem „spadkobiercy”,

w ust. 2 wyrazy „ust. 1” zastępuje się wyrazami „art. 140”,

w ust. 3 wyraz „Należności” zastępuje się wyrazem „Raty”;

w art. 147 w ust. 2 wyraz „Opłaty” zastępuje się wyrazem „Raty”;

w art. 150:

w ust. 1 w pkt 3 kropkę zastępuje się przecinkiem oraz dodaje się pkt 4 w brzmieniu:

„ 4) określenia propozycji bankowo-hipotecznej wartości nieruchomości. ”,

dodaje się ust. 6 w brzmieniu:

„ 6. Propozycję bankowo-hipotecznej wartości nieruchomości określają rzeczoznawcy majątkowi na podstawie regulaminu, o którym mowa w art. 22 ust. 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o listach zastawnych i bankach hipotecznych (Dz. U. Nr 140, poz. 940 i z 1998 r. Nr 107, poz. 669). ”;

w art. 174 w ust. 6 wyrazy „Podmioty gospodarcze” zastępuje się wyrazem „Przedsiębiorcy”;

w art. 175 dodaje się ust. 4 w brzmieniu:

„ 4. Rzeczoznawca majątkowy podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu od odpowiedzialności cywilnej za szkody, które mogą wyniknąć w związku z wykonywaniem czynności w zakresie szacowania nieruchomości, o których mowa w art. 174 ust. 3, oraz wyceny nieruchomości. Przepis ten stosuje się odpowiednio do przedsiębiorcy, o którym mowa w art. 174 ust. 6. ”;

w art. 179 ust. 2 i ust. 3 otrzymują brzmienie:

„ 2. Pośrednikiem w obrocie nieruchomościami jest osoba fizyczna posiadająca licencję zawodową nadaną w trybie przepisów rozdziału 4 niniejszego działu oraz, z zastrzeżeniem art. 232 ust. 3, osoba fizyczna prowadząca bez posiadania licencji zawodowej działalność zawodową w zakresie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami. 3. Przedsiębiorcy mogą prowadzić działalność w zakresie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami, jeżeli pośrednictwo będzie wykonywane przez pośredników w obrocie nieruchomościami, o których mowa w ust. 2. ”;

w art. 180:

w ust. 1 w zdaniu wstępnym po wyrazach „polega na” dodaje się wyraz „zawodowym”,

ust. 3 i ust. 4 otrzymują brzmienie:

„ 3. Zakres czynności pośrednictwa w obrocie nieruchomościami określa umowa pośrednictwa. Umowa wymaga formy pisemnej pod rygorem nieważności. 4. Przez umowę pośrednictwa pośrednik lub przedsiębiorca, o którym mowa w art. 179 ust. 3, zobowiązuje się do dokonywania dla zamawiającego czynności zmierzających do zawarcia umów wymienionych w ust. 1, a zamawiający zobowiązuje się do zapłaty pośrednikowi lub przedsiębiorcy wynagrodzenia. ”;

w art. 181 dodaje się ust. 3 w brzmieniu:

„ 3. Pośrednik w obrocie nieruchomościami podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu od odpowiedzialności cywilnej za szkody, które mogą wyniknąć w związku z wykonywaniem czynności pośrednictwa, o których mowa w art. 180 ust. 1. Jeżeli pośrednik wykonuje czynności pośrednictwa przy pomocy innych osób, działających pod jego nadzorem, podlega ubezpieczeniu również od odpowiedzialności za szkody, które mogą wyniknąć z działania tych osób. W umowie pośrednictwa pośrednik składa oświadczenie o posiadanym ubezpieczeniu. Przepis ten stosuje się odpowiednio do przedsiębiorcy, o którym mowa w art. 179 ust. 3. ”;

w art. 182 w ust. 1 zdanie wstępne otrzymuje brzmienie:

„ 1. Osoba fizyczna może złożyć wniosek o nadanie licencji zawodowej pośrednika w obrocie nieruchomościami. Licencję zawodową nadaje się osobie, która: ”;

w art. 183:

w ust. 1 po wyrazie „Pośrednik” dodaje się wyraz „licencjonowany”,

w ust. 2 po wyrazie „pośrednika” dodaje się wyraz „licencjonowanego”;

po art. 183 dodaje się art. 183a w brzmieniu:

„ Art. 183a. Czynności pośrednictwa w obrocie nieruchomościami stanowiącymi zasoby, o których mowa w art. 20, mogą być wykonywane wyłącznie przez pośredników licencjonowanych albo przez przedsiębiorców, jeżeli czynności pośrednictwa będą wykonywane przez takich pośredników. ”;

w art. 184 ust. 2 i ust. 3 otrzymują brzmienie:

„ 2. Zarządcą nieruchomości jest osoba fizyczna posiadająca licencję zawodową nadaną w trybie przepisów rozdziału 4 niniejszego działu oraz, z zastrzeżeniem art. 232 ust. 3, osoba fizyczna prowadząca bez posiadania licencji zawodowej działalność zawodową w zakresie zarządzania nieruchomościami. 3. Przedsiębiorcy mogą prowadzić działalność w zakresie zarządzania nieruchomościami, jeżeli zarządzanie będzie wykonywane przez zarządców nieruchomości, o których mowa w ust. 2. ”;

w art. 185:

ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„ 2. Zarządca nieruchomości lub przedsiębiorca, o którym mowa w art. 184 ust. 3, działa na podstawie umowy o zarządzanie nieruchomością zawartej z jej właścicielem, wspólnotą mieszkaniową albo inną osobą lub jednostką organizacyjną, której przysługuje prawo do nieruchomości, ze skutkiem prawnym bezpośrednio dla tej osoby lub jednostki organizacyjnej. Umowa wymaga formy pisemnej pod rygorem nieważności. ”,

ust. 4 i ust. 5 otrzymują brzmienie:

„ 4. Sposób ustalenia lub wysokość wynagrodzenia za zarządzanie nieruchomością określa umowa o zarządzanie nieruchomością. 5. Zarządca nieruchomości lub przedsiębiorca, o którym mowa w art. 184 ust. 3, nie może czerpać korzyści z zarządzania nieruchomością oprócz pobierania wynagrodzenia, chyba że umowa o zarządzanie stanowi inaczej. ”;

w art. 186 dodaje się ust. 3 w brzmieniu:

„ 3. Zarządca nieruchomości podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu od odpowiedzialności cywilnej za szkody, które mogą wyniknąć w związku z wykonywaniem czynności zarządzania, o których mowa w art. 185 ust. 1. W umowie o zarządzanie nieruchomością zarządca składa oświadczenie o posiadanym ubezpieczeniu. Przepis ten stosuje się odpowiednio do przedsiębiorcy, o którym mowa w art. 184 ust. 3. ”;

w art. 187 w ust. 1 zdanie wstępne otrzymuje brzmienie:

„ 1. Osoba fizyczna może złożyć wniosek o nadanie licencji zawodowej zarządcy nieruchomości. Licencję zawodową nadaje się osobie, która: ”;

w art. 188:

w ust. 1 po wyrazie „Zarządca” dodaje się wyraz „licencjonowany”,

w ust. 2 po wyrazie „zarządcy” dodaje się wyraz „licencjonowanego”;

art. 189 otrzymuje brzmienie:

„ Art. 189. 1. Nieruchomości stanowiące zasoby, o których mowa w art. 20, mogą być zarządzane wyłącznie przez zarządców licencjonowanych albo przez przedsiębiorców zatrudniających takich zarządców do wykonywania czynności zarządzania. 2. Wyłonienie zarządcy lub przedsiębiorcy, o których mowa w ust. 1, następuje na podstawie przepisów ustawy z dnia 10 czerwca 1994 r. o zamówieniach publicznych (Dz. U. z 1998 r. Nr 119, poz. 773 i z 1999 r. Nr 45, poz. 437). ”;

art. 190 otrzymuje brzmienie:

„ Art. 190. Przepisów art. 189 nie stosuje się do gospodarowania nieruchomościami przez Agencję Własności Rolnej Skarbu Państwa, Wojskową Agencję Mieszkaniową, Agencję Mienia Wojskowego oraz Agencję Budowy i Eksploatacji Autostrad, a także do zarządzania nieruchomościami bezpośrednio przez właścicieli lub użytkowników wieczystych nieruchomości. ”;

w art. 193 w ust. 1 zdanie drugie otrzymuje brzmienie:

„ Z dniem wpisu do właściwego rejestru osoby te uzyskują prawo wykonywania działalności zawodowej odpowiednio jako rzeczoznawcy majątkowi, licencjonowani pośrednicy w obrocie nieruchomościami lub licencjonowani zarządcy nieruchomości. ”;

w art. 194 w ust. 1 dodaje się zdanie drugie i trzecie w brzmieniu:

„ Na decyzję przysługuje skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Do postępowania w tym zakresie stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. ”;

w art. 200:

w ust. 2 w pkt 3 po wyrazach „z tego tytułu” przecinek zastępuje się średnikiem i dodaje się wyrazy „za korzyści te uważa się przychody pomniejszone o koszty związane z zawarciem umowy,”

w ust. 3 w pkt 1 po wyrazach „Skarbu Państwa” dodaje się wyrazy „lub przekształcenia przedsiębiorstwa komunalnego w jednoosobową spółkę gminy”;

w art. 202 dodaje się ust. 3 w brzmieniu:

„ 3. Przepisy ust. 1 i ust. 2 stosuje się odpowiednio do komunalnych instytucji kultury, które uzyskały osobowość prawną w trybie art. 41 ustawy wymienionej w ust. 1. ”;

w art. 207:

ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„ 1. Osoby, które były posiadaczami nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa lub własność gminy w dniu 5 grudnia 1990 r. i pozostawały nimi nadal w dniu 1 stycznia 1998 r., mogą żądać oddania nieruchomości w drodze umowy w użytkowanie wieczyste wraz z przeniesieniem własności budynków, jeżeli zabudowały te nieruchomości na podstawie pozwolenia na budowę z lokalizacją stałą. Nabycie własności budynków wybudowanych ze środków własnych posiadaczy następuje nieodpłatnie. ”,

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:

„ 1a. Jeżeli nieruchomość została zabudowana na podstawie pozwolenia na budowę z lokalizacją czasową, zawarcie umowy, o której mowa w ust. 1, jest uzależnione od zgodności tej lokalizacji z ustaleniami planu miejscowego obowiązującego w dniu zgłoszenia żądania. ”;

w art. 208 w ust. 1 kropkę na końcu zastępuje się przecinkiem oraz dodaje się wyrazy „jednak nie później niż do dnia 31 grudnia 2000 r.”;

po art. 209 dodaje się art. 209a w brzmieniu:

„ Art. 209a. 1. Jeżeli przy wyodrębnianiu własności lokali w budynku wydzielono dla tego budynku działkę gruntu nie spełniającą wymogów działki budowlanej, właścicielom lokali przysługuje w stosunku do Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego roszczenie o zawarcie umowy przeniesienia własności lub oddania w użytkowanie wieczyste przyległej nieruchomości gruntowej lub jej części, która wraz z dotychczas wydzieloną działką gruntu będzie spełniać wymogi działki budowlanej, pod warunkiem że roszczenie to zostało zgłoszone łącznie przez właścicieli wszystkich lokali; w razie braku zgody stosuje się przepisy art. 199 Kodeksu cywilnego. 2. Przeniesienie własności nieruchomości, o którym mowa w ust. 1, może nastąpić po rozpatrzeniu przez właściwe organy wniosków poprzednich właścicieli lub ich spadkobierców o przywrócenie własności tej nieruchomości. 3. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, Skarbowi Państwa lub jednostce samorządu terytorialnego przysługuje w stosunku do właścicieli lokali roszczenie o zawarcie umowy przeniesienia na ich rzecz własności lub oddania im w użytkowanie wieczyste przyległej nieruchomości gruntowej lub jej części. 4. Roszczenie, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje, jeżeli: 1) toczy się postępowanie dotyczące prawidłowości nabycia nieruchomości przez Skarb Państwa lub jednostkę samorządu terytorialnego, 2) przyległa nieruchomość gruntowa, stanowiąca własność Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego, została oddana w użytkowanie wieczyste innej osobie lub w trwały zarząd jednostce organizacyjnej na cele obronności i bezpieczeństwa państwa, lub graniczy z tymi nieruchomościami, 3) wskutek realizacji roszczenia przyległa nieruchomość gruntowa przestałaby spełniać wymogi działki budowlanej. ”;

w art. 210 w ust. 1 wyrazy „przepisy Kodeksu cywilnego” zastępuje się wyrazami „odpowiednio przepisy dotyczące trwałego zarządu”;

w art. 211 dodaje się ust. 3 w brzmieniu:

„ 3. Uprawnienie, o którym mowa w ust. 1, wygasa, jeżeli żądanie nabycia garażu na własność oraz oddania użytkowania wieczystego gruntu niezbędnego do korzystania z tego garażu nie zostanie złożone właściwemu organowi do dnia 31 grudnia 2000 r. ”;

w art. 216 po wyrazach „ustawy z dnia 31 stycznia 1961 r. o terenach budowlanych na obszarach wsi (Dz. U. z 1969 r. Nr 27, poz. 216, z 1972 r. Nr 49, poz. 312 oraz z 1985 r. Nr 22, poz. 99),” dodaje się wyrazy „art. 22 ustawy z dnia 14 lipca 1961 r. o gospodarce terenami w miastach i osiedlach (Dz. U. z 1969 r. Nr 22, poz. 159, z 1972 r. Nr 27, poz. 193 oraz z 1974 r. Nr 14, poz. 84),”;

po art. 216 dodaje się art. 216a w brzmieniu:

„ Art. 216a. Przepisu art. 34 ust. 1 pkt 2 nie stosuje się do nieruchomości, o których mowa w: 1) art. 2 ust. 1 lit. b) dekretu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej (Dz. U. z 1945 r. Nr 3, poz. 13, z 1946 r. Nr 49, poz. 279, z 1957 r. Nr 39, poz. 172 oraz z 1968 r. Nr 3, poz. 6), 2) ustawie z dnia 6 maja 1945 r. o wyłączeniu ze społeczeństwa polskiego wrogich elementów (Dz. U. Nr 17, poz. 96, Nr 34, poz. 203 i Nr 55, poz. 307 oraz z 1946 r. Nr 11, poz. 73), 3) art. 38 w związku z art. 2 ustawy z dnia 6 maja 1945 r. o majątkach opuszczonych i porzuconych (Dz. U. Nr 17, poz. 97, Nr 24, poz. 144 i Nr 30, poz. 179), 4) art. 2 ustawy z dnia 3 stycznia 1946 r. o przejęciu na własność Państwa podstawowych gałęzi gospodarki narodowej (Dz. U. Nr 3, poz. 17, Nr 71, poz. 389 i Nr 72, poz. 394, z 1947 r. Nr 2, poz. 7, z 1956 r. Nr 58, poz. 270, z 1958 r. Nr 45, poz. 224 oraz z 1969 r. Nr 13, poz. 95), 5) art. 2 dekretu z dnia 8 marca 1946 r. o majątkach opuszczonych i poniemieckich (Dz. U. Nr 13, poz. 87, Nr 49, poz. 279, Nr 71, poz. 389 i Nr 72, poz. 395, z 1947 r. Nr 19, poz. 77 i Nr 66, poz. 402, z 1948 r. Nr 57, poz. 454 oraz z 1969 r. Nr 13, poz. 95), 6) art. 1 dekretu z dnia 5 września 1947 r. o przejściu na własność Państwa mienia pozostałego po osobach przesiedlonych do ZSRR (Dz. U. Nr 59, poz. 318, z 1949 r. Nr 53, poz. 404 i z 1969 r. Nr 13, poz. 95), 7) art. 38 ust. 3 ustawy z dnia 14 lipca 1961 r. o gospodarce terenami w miastach i osiedlach (Dz. U. z 1969 r. Nr 22, poz. 159, z 1972 r. Nr 27, poz. 193 oraz z 1974 r. Nr 14, poz. 84). ”;

w art. 217 w ust. 1 wyrazy „następcom prawnym” zastępuje się wyrazem „spadkobiercom”;

w art. 219 w ust. 1 po wyrazach „nieruchomości gruntowych” dodaje się wyrazy „lub należności z tytułu nabycia własności budynków, innych urządzeń i lokali”;

w art. 221:

ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„ 1. Przepisy art. 72 ust. 3 stosuje się odpowiednio do nieruchomości gruntowych oddanych w użytkowanie wieczyste przed dniem 1 stycznia 1998 r., z wyjątkiem nieruchomości, dla których stawki procentowe opłat rocznych zostały ustalone w wysokości powyżej 3%. Zmiany wysokości stawek procentowych opłat rocznych dokonują właściwe organy stosując tryb postępowania określony w art. 78-81. ”,

w ust. 2 wyrazy „w terminie roku od dnia wejścia w życie ustawy” zastępuje się wyrazami „stosując tryb postępowania określony w art. 78-81” oraz skreśla się zdanie drugie;

w art. 222 w ust. 1 w zdaniu drugim skreśla się wyrazy „w terminie roku od dnia wejścia w życie ustawy”;

w art. 223:

ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„ 1. Starostowie, wykonujący zadania z zakresu administracji rządowej, przekażą protokolarnie ministrowi właściwemu do spraw administracji publicznej wykaz nieruchomości będących w zarządzie jednostek, o których mowa w art. 60 ust. 1, wraz z niezbędną dokumentacją. ”,

w ust. 2 wyrazy „okręgowym dyrekcjom dróg publicznych” zastępuje się wyrazami „Generalnej Dyrekcji Dróg Publicznych” oraz skreśla się wyrazy „i wojewódzkie, w terminie nie dłuższym niż 2 lata od dnia wejścia w życie ustawy”;

w art. 229 wyrazy „oddana w użytkowanie wieczyste osobie trzeciej, a prawa nabywcy zostały ujawnione w księdze wieczystej” zastępuje się wyrazami „ustanowiono na niej prawo użytkowania wieczystego na rzecz osoby trzeciej i prawo to zostało ujawnione w księdze wieczystej”;

w art. 230:

w ust. 2 wyrazy „przez 2 lata” zastępuje się wyrazami „przez 3 lata”,

w ust. 3 kropkę na końcu zastępuje się przecinkiem oraz dodaje się wyrazy „a także przejścia, z wynikiem pozytywnym, postępowania kwalifikacyjnego, o którym mowa w art. 191.”,

ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„ 4. Osoby z wykształceniem średnim legitymujące się świadectwem, o którym mowa w ust. 3, mogą ubiegać się o nadanie uprawnień zawodowych w zakresie szacowania nieruchomości w ciągu 3 lat od dnia wejścia w życie ustawy, pod warunkiem ukończenia uzupełniającego kursu kwalifikacyjnego, którego program został uzgodniony z Prezesem Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast, wykonania co najmniej 15 operatów szacunkowych oraz przejścia z wynikiem pozytywnym postępowania kwalifikacyjnego, o którym mowa w art. 191. ”;

art. 231 otrzymuje brzmienie:

„ Art. 231. 1. Uprawnienia zawodowe w zakresie szacowania nieruchomości, nadane po dniu 29 listopada 1991 r. na podstawie ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. Nr 30, poz. 163 i Nr 43, poz. 241, z 1990 r. Nr 34, poz. 198, z 1991 r. Nr 103, poz. 446, z 1996 r. Nr 106, poz. 496 i Nr 156, poz. 775, z 1997 r. Nr 54, poz. 349, Nr 115, poz. 741 i Nr 121, poz. 770 oraz z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 162, poz. 1126), uznaje się za uprawnienia zawodowe, o których mowa w art. 174 i art. 191. 2. Osoby, które uzyskały uprawnienia wymienione w ust. 1 przed dniem 29 listopada 1991 r., zachowują prawo do szacowania nieruchomości w zakresie określonym w świadectwach nadania. ”;

w art. 232:

w ust. 1 zdanie wstępne otrzymuje brzmienie:

„ 1. Osoby, które przed dniem wejścia w życie ustawy wykonywały działalność w zakresie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami przez okres: ”,

w ust. 2 wyrazy „2 lat” zastępuje się wyrazami „3 lat”,

ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„ 3. Osoby, o których mowa w art. 179 ust. 2 oraz w art. 184 ust. 2, prowadzące bez posiadania licencji zawodowej działalność zawodową w zakresie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami lub zarządzania nieruchomościami mogą prowadzić tę działalność bez licencji do dnia 31 grudnia 2001 r. ”

Osoby, które przed dniem 1 stycznia 2000 r. wykonywały działalność w zakresie zarządzania nieruchomościami przez okres dłuższy niż 2 lata, zwalnia się z obowiązku odbycia praktyki zawodowej, a jeżeli przez okres dłuższy niż 5 lat - również z obowiązku złożenia egzaminu. Zwolnienia dokonuje Państwowa Komisja Kwalifikacyjna na wniosek osoby ubiegającej się o nadanie licencji zawodowej, złożony do dnia 31 grudnia 2000 r.

Osoby, które w dniu 1 stycznia 1998 r. prowadziły, na podstawie obowiązujących przed tym dniem przepisów, działalność w zakresie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami lub zarządzania nieruchomościami, mogą prowadzić działalność, o której mowa w art. 183a lub art. 189 ust. 1, bez posiadania licencji zawodowych do dnia 31 grudnia 2000 r.

Przedsiębiorcy, którzy w dniu 1 stycznia 1998 r. prowadzili na podstawie obowiązujących przed tym dniem przepisów działalność w zakresie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami lub zarządzania nieruchomościami, mogą prowadzić działalność, o której mowa w art. 183a lub art. 189 ust. 1, pod warunkiem zatrudnienia do dnia 31 grudnia 2000 r. odpowiednio licencjonowanych pośredników lub zarządców.

Do spraw o podział nieruchomości, w przypadku określonym w art. 1 pkt 32 lit. d), w których przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy została wydana ostateczna decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, stosuje się przepisy dotychczasowe.

W ustawie z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa w art. 29 w ust. 1a w pkt 5 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 6 i pkt 7 w brzmieniu:

„ 6) art. 38 ust. 3 ustawy z dnia 14 lipca 1961 r. o gospodarce terenami w miastach i osiedlach (Dz. U. z 1969 r. Nr 22, poz. 159, z 1972 r. Nr 27, poz. 193 i z 1974 r. Nr 14, poz. 84), 7) art. 2 ust. 1 lit. b) dekretu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej (Dz. U. z 1945 r. Nr 3, poz. 13, z 1946 r. Nr 49, poz. 279, z 1957 r. Nr 39, poz. 172 i z 1968 r. Nr 3, poz. 6). ”

W ustawie z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej wprowadza się następujące zmiany:

w art. 58:

w ust. 1 wyrazy „wyszacowanej przez biegłego rzeczoznawcę dla lokalu zajętego, z tym że przy ustalaniu wartości rynkowej” zastępuje się wyrazami „określonej przez rzeczoznawcę majątkowego, z tym że przy ustalaniu ceny” oraz wyrazy „80% tej ceny” zastępuje się wyrazami „90% tej ceny”,

w ust. 3 wyrazy „65% ceny” zastępuje się wyrazami „75% ceny”;

w art. 59 wyrazy „biegłego rzeczoznawcę” zastępuje się wyrazami „rzeczoznawcę majątkowego” oraz wyrazy „60% ceny” zastępuje się wyrazami „70% ceny”.

W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. o listach zastawnych i bankach hipotecznych wprowadza się następujące zmiany:

w art. 2 w pkt 1 wyraz „wycenioną” zastępuje się wyrazem „określoną”;

w art. 22 w ust. 2 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:

„ 2. Szczegółowe zasady określania bankowo-hipotecznej wartości nieruchomości, na których mają być ustanowione hipoteki zabezpieczające wierzytelności wpisywane do rejestru zabezpieczenia listów zastawnych, ustala regulamin wydany przez bank hipoteczny. ”;

w art. 30 w pkt 2 wyraz „wyceniona” zastępuje się wyrazem „określona”.

W ustawie z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną w art. 73 w ust. 4 wyrazy „odrębnej ustawie” zastępuje się wyrazami „przepisach o odszkodowaniach za wywłaszczone nieruchomości”.

Prezes Rady Ministrów ogłosi w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej jednolity tekst ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem wydania jednolitego tekstu.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem przepisów art. 1 pkt 94 lit. a) i c) oraz pkt 96 lit. b), które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 2000 r., a także art. 1 pkt 63, pkt 66 oraz pkt 72, które wchodzą w życie z dniem 31 grudnia 2000 r.