Ustawa z dnia 20 sierpnia 1997 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowym Rejestrze Sądowym.

Ustawa o Krajowym Rejestrze Sądowym wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2001 r., z wyjątkiem art. 38 pkt 1 lit. f), który wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 2001 r.

(uchylony)

Osoby fizyczne, które do dnia 31 grudnia 2000 r. wykonywały działalność gospodarczą nieobjętą obowiązkiem ewidencjonowania, są obowiązane w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy, o której mowa w ust. 1, zgłosić wykonywanie tej działalności do ewidencji działalności gospodarczej.

Osoby fizyczne, które do dnia 31 grudnia 2000 r. wykonywały działalność gospodarczą jako wspólnicy spółek cywilnych, są obowiązane w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy, o której mowa w ust. 1, dostosować formę wykonywanej działalności do wymogów tej ustawy.

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

Sprawy o dokonanie pierwszego wpisu do dotychczasowego rejestru sądowego, wszczęte, a nie zakończone do dnia wejścia w życie ustawy, o której mowa w art. 1, sąd dotychczas właściwy przekazuje sądowi rejestrowemu.

Sąd rejestrowy rozpoznaje sprawę zgodnie z przepisami ustawy, o której mowa w art. 1.

Sąd rejestrowy może wezwać wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku zgodnie z przepisami ustawy, o której mowa w art. 1.

Sprawy o dokonanie dalszych wpisów do dotychczasowego rejestru sądowego, wszczęte, a nie zakończone do dnia wejścia w życie ustawy, o której mowa w art. 1, sąd dotychczas właściwy przekazuje sądowi rejestrowemu. Przepisy art. 5 ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.

Sąd dotychczas właściwy przekazuje sądowi rejestrowemu również akta podmiotu, którego sprawa dotyczy.

Sąd rejestrowy dokonuje z urzędu wpisu podmiotu do Krajowego Rejestru Sądowego zgodnie z przepisami ustawy, o której mowa w art. 1.

Podmiot podlegający zgodnie z przepisami ustawy, o której mowa w art. 1, obowiązkowi wpisu do rejestru przedsiębiorców, wpisany do ewidencji działalności gospodarczej lub do rejestru sądowego na podstawie przepisów obowiązujących do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, jest obowiązany do złożenia wniosku o wpis do rejestru przedsiębiorców. Przepis art. 50 ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym stosuje się odpowiednio.

(uchylony)

(uchylony)

Sąd rejestrowy prowadzi postępowanie zgodnie z przepisami ustawy, o której mowa w art. 1. Przepisu art. 19 ust. 3 ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym nie stosuje się.

Sąd rejestrowy może wezwać wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, nie podlega opłacie sądowej, z zastrzeżeniem art. 8 ust. 2.

Wniosek, o którym mowa w art. 7 ust. 1, należy złożyć nie później niż do dnia 31 grudnia 2003 r.

W razie przekroczenia terminu określonego w ust. 1, wnioskodawca ponosi opłaty sądowe przewidziane w postępowaniu rejestrowym.

(uchylony)

Do czasu rejestracji, zgodnie z przepisami ustawy, o której mowa w art. 1, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2015 r., zachowują moc dotychczasowe wpisy w rejestrach sądowych.

Podmioty podlegające obowiązkowi wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego zgodnie z przepisami ustawy, o której mowa w art. 1, które były wpisane do rejestru sądowego na podstawie przepisów obowiązujących do dnia wejścia w życie tej ustawy i które do dnia 31 grudnia 2015 r. nie złożyły wniosku o wpis do rejestru, uznaje się za wykreślone z rejestru z dniem 1 stycznia 2016 r. W przypadku gdy wniosek o wpis złożony przed dniem 1 stycznia 2016 r. został po tej dacie zwrócony, odrzucony, oddalony albo postępowanie o wpis zostało umorzone, skutki określone w niniejszym przepisie oraz przepisach ust. 2b–2g i 2i powstają z dniem następującym po dniu zwrotu, odrzucenia, oddalenia wniosku albo umorzenia postępowania.

Z dniem 1 stycznia 2016 r. Skarb Państwa nabywa nieodpłatnie z mocy prawa mienie podmiotów, o których mowa w ust. 2a. Skarb Państwa ponosi odpowiedzialność z nabytego mienia za zobowiązania podmiotów, o których mowa w ust. 2a. Prawa wspólników, członków spółdzielni i innych osób uprawnionych do udziału w majątku likwidacyjnym wygasają z chwilą wykreślenia podmiotu z rejestru.

Roszczenia wierzycieli podmiotów, o których mowa w ust. 2a, wygasają, jeżeli nie będą dochodzone przeciwko Skarbowi Państwa w terminie roku od chwili nabycia mienia przez Skarb Państwa. Jeżeli przed nabyciem mienia przez Skarb Państwa wierzyciel uzyskał tytuł egzekucyjny przeciwko podmiotowi, o którym mowa w ust. 2a, roszczenie stwierdzone w tym tytule wygasa, w przypadku gdy wierzyciel nie złoży wniosku o wszczęcie egzekucji w terminie roku od chwili nabycia mienia przez Skarb Państwa.

W postępowaniach egzekucyjnych prowadzonych przeciwko Skarbowi Państwa nie stosuje się przepisu art. 1060 Kodeksu postępowania cywilnego. Skarb Państwa może uczestniczyć w podziale sumy uzyskanej z egzekucji wszczętej na rzecz innego wierzyciela, jeżeli wierzytelność Skarbu Państwa jest stwierdzona tytułem egzekucyjnym, tytułem wykonawczym stanowiącym podstawę wszczęcia egzekucji administracyjnej albo była zabezpieczona hipoteką albo zastawem rejestrowym lub skarbowym. Wierzytelność, która była zabezpieczona hipoteką albo zastawem rejestrowym lub skarbowym podlega zaspokojeniu w kolejności przewidzianej w art. 1025 § 1 pkt 5 Kodeksu postępowania cywilnego albo w art. 115 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2014 r. poz. 1619).

Jeżeli tytuł egzekucyjny został wystawiony przeciwko podmiotowi, o którym mowa w ust. 2a, sąd na wniosek wierzyciela nadaje klauzulę wykonalności przeciwko Skarbowi Państwa. Przepis art. 792 Kodeksu postępowania cywilnego stosuje się odpowiednio.

Wierzyciel któremu przysługuje należność podlegająca egzekucji administracyjnej, w tym Skarb Państwa, wystawia tytuł wykonawczy przeciwko Skarbowi Państwa. Jeżeli tytuł wykonawczy został wystawiony przeciwko podmiotowi, o którym mowa w ust. 2a, wierzyciel wystawia nowy tytuł wykonawczy przeciwko Skarbowi Państwa i kieruje go do organu egzekucyjnego bez potrzeby dołączania dokumentu wykazującego przejście dochodzonego obowiązku na następcę prawnego. Tytuł wykonawczy wystawiony przeciwko Skarbowi Państwa stanowi podstawę do kontynuowania postępowania egzekucyjnego wszczętego wobec podmiotu, o którym mowa w ust. 2a, a dokonane czynności egzekucyjne pozostają w mocy.

W przypadku gdy podmiotem, o którym mowa w ust. 2a, jest spółdzielnia mieszkaniowa, z chwilą nabycia przez Skarb Państwa zgodnie z ust. 2b mienia spółdzielni mieszkaniowej spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego przekształca się w prawo najmu podlegające przepisom ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2014 r. poz. 150), a spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu przekształca się w prawo odrębnej własności lokalu lub we własność domu jednorodzinnego.

Na wniosek osoby, która na podstawie ust. 2g, nabyła odrębną własność lokalu albo własność domu jednorodzinnego, lub innej osoby mającej w tym interes prawny, sąd stwierdza nabycie tego prawa w postępowaniu nieprocesowym. Postanowienie o stwierdzeniu nabycia prawa odrębnej własności lokalu ustala wielkość udziału właściciela w nieruchomości wspólnej, zgodnie z uchwałą zarządu spółdzielni mieszkaniowej, o której mowa w art. 42 ust. 2–5 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (Dz. U. z 2013 r. poz. 1222), a w przypadku jej braku zgodnie z art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2000 r. Nr 80, poz. 903 oraz z 2004 r. Nr 141, poz. 1492).

Nabycie przez Skarb Państwa zgodnie z ust. 2b własności nieruchomości albo użytkowania wieczystego stwierdza, w drodze decyzji, starosta właściwy ze względu na miejsce położenia nieruchomości. Użytkowanie wieczyste ustanowione na nieruchomości, której właścicielem jest Skarb Państwa, nie wygasa, a z tytułu użytkowania wieczystego Skarb Państwa nie wnosi opłat rocznych. Jeżeli nie ma praw obciążających użytkowanie wieczyste lub prawa takie wygasły ani nie zostało wszczęte postępowanie w celu dochodzenia lub zaspokojenia roszczeń określonych w ust. 2c, Skarb Państwa może złożyć wniosek o wykreślenie prawa użytkowania wieczystego z księgi wieczystej. Do wniosku należy dołączyć zaświadczenie starosty o wygaśnięciu lub nieistnieniu praw obciążających użytkowanie wieczyste oraz o nieistnieniu lub wygaśnięciu roszczeń określonych w ust. 2c. Użytkowanie wieczyste wygasa z chwilą uprawomocnienia się wpisu o wykreśleniu.

W postępowaniach dotyczących mienia i zobowiązań, o których mowa w ust. 2b, oraz w innych sprawach dotyczących gospodarowania tym mieniem Skarb Państwa jest reprezentowany przez starostę, wykonującego zadania z zakresu administracji rządowej, właściwego ze względu na ostatnią siedzibę podmiotu, o którym mowa w ust. 2a.

Po zakończeniu postępowania dotyczącego mienia i zobowiązań, o których mowa w ust. 2b, nieruchomości Skarbu Państwa przejmuje protokolarnie do zasobu Skarbu Państwa, na wniosek starosty, wykonującego zadania z zakresu administracji rządowej, właściwego ze względu na ostatnią siedzibę podmiotu, o którym mowa w ust. 2a, w terminie 30 dni od dnia złożenia wniosku, starosta wykonujący zadania z zakresu administracji rządowej właściwy ze względu na miejsce położenia nieruchomości, o którym mowa w ust. 2i – a w przypadku lasów albo nieruchomości rolnych w rozumieniu przepisów odrębnych odpowiednio dyrektor regionalnej dyrekcji Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe albo dyrektor oddziału terenowego Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa. Po upływie terminu, o którym mowa w zdaniu pierwszym, starosta, wykonujący zadania z zakresu administracji rządowej, właściwy ze względu na ostatnią siedzibę podmiotu, o którym mowa w ust. 2a, przekazuje nieruchomość w drodze czynności jednostronnej, o czym zamieszcza wzmiankę w protokole. Protokół stanowi podstawę do dokonania wpisu w księdze wieczystej.

Do czasu rejestracji, o której mowa w ust. 2, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2015 r., do odpisów, wyciągów, zaświadczeń oraz skutków prawnych wpisów stosuje się przepisy obowiązujące do dnia wejścia w życie ustawy, wyłącznie w zakresie niezbędnym do tej rejestracji oraz do dochodzenia lub zaspokojenia roszczeń wobec podmiotów wpisanych do dotychczasowego rejestru.

Organy administracji publicznej, sądy, banki, komornicy i notariusze są obowiązani niezwłocznie informować sąd rejestrowy o przypadkach posługiwania się odpisami, wyciągami lub zaświadczeniami, o których mowa w ust. 3, oraz o okolicznościach wskazujących na prowadzenie działalności przez podmioty wpisane do dotychczasowego rejestru.

Podmiot podlegający zgodnie z przepisami ustawy, o której mowa w art. 1, obowiązkowi wpisu do rejestru stowarzyszeń, innych organizacji społecznych i zawodowych, fundacji oraz publicznych zakładów opieki zdrowotnej wpisuje się do tego rejestru z urzędu.

Sąd rejestrowy może z urzędu wezwać podmiot podlegający obowiązkowi wpisu do rejestru, o którym mowa w ust. 1, do uzupełnienia wniosku, zgodnie z przepisami ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym.

W razie nieuzupełnienia danych pomimo wezwania, sąd rejestrowy umarza postępowanie o wpis.

Umorzenie postępowania, o którym mowa w ust. 3, nie stanowi przeszkody do dokonania wpisu podmiotu do rejestru na jego wniosek.

Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, sposób przechowywania dotychczasowych rejestrów i przekazywania akt rejestrowych oraz wydawania z nich odpisów, wyciągów i zaświadczeń.

(uchylony)

W rozporządzeniu Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 27 czerwca 1934 r. – Kodeks handlowy w art. 151 wyrazy „podmiotem gospodarczym” zastępuje się wyrazem „przedsiębiorcą”.

W rozporządzeniu Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 24 października 1934 r. – Prawo o postępowaniu układowym w art. 1 wyrazy „Podmiot gospodarczy” zastępuje się wyrazem „Przedsiębiorca”.

W rozporządzeniu Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 24 października 1934 r. – Prawo upadłościowe użyte w art. 1 w § 1–3, w art. 3 w § 3, w art. 5 w § 1 oraz w art. 9 w § 3 w różnych przypadkach i liczbach wyrazy „podmiot gospodarczy” zastępuje użytym w odpowiednich przypadkach i liczbach się wyrazem „przedsiębiorca”.

W dekrecie z dnia 2 sierpnia 1951 r. o targach i targowiskach w art. 4 w ust. 2 wyrazy „inne podmioty gospodarcze” zastępuje się wyrazami „inni przedsiębiorcy”.

W ustawie z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego wprowadza się następujące zmiany:

w art. 479⁶ wyrazy „podmiot ten” zastępuje się wyrazami „przedsiębiorca ten”;

w art. 479⁷ wyrazy „podmioty gospodarcze będące jednostkami organizacyjnymi, nie mającymi osobowości prawnej, utworzone” zastępuje się wyrazami „przedsiębiorcy będący jednostkami organizacyjnymi, nie mającymi osobowości prawnej, utworzonymi”;

w art. 479⁸ wyrazy „tego podmiotu” zastępuje się wyrazami „tego przedsiębiorcy”;

użyte w art. 87 w § 2 dwukrotnie, w art. 133 w § 2a, w art. 479¹ w § 1 i w § 2 w pkt 2, w art. 479² w § 1, w art. 479⁶ dwukrotnie, w art. 479⁸, w art. 479¹³ w § 1 oraz w tytule działu II tytułu III księgi drugiej części drugiej w różnych przypadkach i liczbach wyrazy „podmiot gospodarczy” zastępuje się użytymi w odpowiednich przypadkach i liczbach wyrazem „przedsiębiorca”.

W ustawie z dnia 31 marca 1965 r. o wyższym szkolnictwie wojskowym w art. 2 w ust. 5 w pkt 5 wyrazy „podmiotami gospodarczymi” zastępuje się wyrazem „przedsiębiorcami”.

W ustawie z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej wprowadza się następujące zmiany:

w art. 18 w ust. 4 wyrazy „podmioty gospodarcze nie będące jednostkami organizacyjnymi” zastępuje się wyrazami „przedsiębiorców nie będących jednostkami organizacyjnymi”;

w art. 139 w ust. 5 wyrazy „podmiotach gospodarczych” zastępuje się wyrazami „u przedsiębiorców”;

użyte w art. 2, w art. 6 w ust. 2 w pkt 6, w art. 17 w ust. 7, w art. 18 w ust. 2–4, w art. 20 w ust. 4, w art. 22 w pkt 2, w art. 25 w ust. 3, w art. 140 w pkt 1, w art. 174 w ust. 3, w art. 189 w ust. 3, w art. 208 w ust. 1, w art. 217 w ust. 1 oraz w art. 221 w ust. 1 w zdaniu wstępnym i w ust. 2 w różnych przypadkach i liczbach wyrazy „podmiot gospodarczy” zastępuje się użytym w odpowiednich przypadkach i liczbach wyrazem „przedsiębiorca”.

W ustawie z dnia 30 czerwca 1970 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych wprowadza się następujące zmiany:

w art. 21 w ust. 2 w pkt 3 wyrazy „podmiotach gospodarczych” zastępuje się wyrazami „u przedsiębiorców”;

w art. 50 w ust. 1 wyrazy „podmiotów gospodarczych” zastępuje się wyrazem „przedsiębiorców”.

W ustawie karnej skarbowej z dnia 26 października 1971 r. użyte w art. 113 w § 1, w art. 114 oraz w art. 115 w § 1 i 2 w różnych przypadkach i liczbach wyrazy „podmiot gospodarczy” zastępuje się użytym w odpowiednich przypadkach i liczbach wyrazem „przedsiębiorca”.

W ustawie z dnia 19 października 1972 r. o wynalazczości wprowadza się następujące zmiany:

w art. 9 w ust. 1 wyrazy „w podmiotach gospodarczych” zastępuje się wyrazami „u przedsiębiorców”;

w art. 20 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. W przypadku dokonania wynalazku przez twórcę przy pomocy przedsiębiorcy, przedsiębiorcy temu przysługuje prawo korzystania z wynalazku we własnym zakresie. W umowie o udzielenie pomocy strony mogą ustalić, że prawo do uzyskania patentu na taki wynalazek przysługuje w całości lub w części przedsiębiorcy.”;

w art. 98:

w ust. 1 wyrazy „podmiotu gospodarczego lub przekazać wynalazek do korzystania przez ten podmiot” zastępuje się wyrazami „przedsiębiorcy lub przekazać wynalazek do korzystania przez tego przedsiębiorcę”,

w ust. 2 wyrazy „podmiotowi gospodarczemu, pod warunkiem przyjęcia go przez ten podmiot” zastępuje się wyrazami „przedsiębiorcy, pod warunkiem przejęcia go przez tego przedsiębiorcę”;

w art. 98a:

w ust. 1 wyrazy „podmiot gospodarczy, gdy podmiotowi” zastępuje się wyrazami „przedsiębiorcę, gdy przedsiębiorcy”,

w ust. 2 wyrazy „podmiot gospodarczy w słusznej proporcji do korzyści uzyskanych z wynalazku przez ten podmiot” zastępuje się wyrazami „przedsiębiorca w słusznej proporcji do korzyści uzyskanych z wynalazku przez tego przedsiębiorcę”;

w art. 111 w ust. 1 wyrazy „w podmiocie gospodarczym” zastępuje się wyrazami „u przedsiębiorcy”;

użyte w art. 9 w ust. 2, w art. 20 w ust. 4, w art. 60 w ust. 2, w art. 75, w art. 83, w art. 100 oraz w art. 124 w ust. 1 w różnych przypadkach i liczbach wyrazy „podmiot gospodarczy” zastępuje się użytym w odpowiednich przypadkach i liczbach wyrazem „przedsiębiorca”.

W ustawie z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy w art. 241¹⁴ w § 2 wyrazy „ogólnokrajowe podmioty gospodarcze” zastępuje się wyrazami „ogólnokrajowych przedsiębiorców”.

W ustawie z dnia 18 lipca 1974 r. o funduszu alimentacyjnym w art. 14 w ust. 3 wyrazy „podmiotów gospodarczych” zastępuje się wyrazem „przedsiębiorców”.

W ustawie z dnia 31 stycznia 1980 r. o ochronie i kształtowaniu środowiska w art. 3 w pkt 8 wyrazy „podmioty gospodarcze” zastępuje się wyrazem „przedsiębiorców”.

W ustawie z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych w art. 26:

w ust. 2a wyrazy „podmiot gospodarczy” zastępuje się wyrazem „przedsiębiorcę”,

ust. 2b otrzymuje brzmienie:

„2b. Przepis ust. 2a stosuje się do przedsiębiorców, którzy zgodnie z odrębnymi przepisami obowiązani są do prowadzenia ksiąg rachunkowych, oraz podatkowej księgi przychodów i rozchodów.”.

W ustawie z dnia 25 września 1981 r. o przedsiębiorstwach państwowych wprowadza się następujące zmiany:

w art. 1 wyrazy „podmiotem gospodarczym” zastępuje się wyrazem „przedsiębiorcą”;

w art. 37a w ust. 1 w pkt 4 wyrazy „w podmiotach gospodarczych” zastępuje się wyrazami „u przedsiębiorców”;

w art. 42:

w ust. 1 wyrazy „w podmiotach gospodarczych” zastępuje się wyrazem „przedsiębiorców”,

w ust. 3 wyrazy „w podmiotach gospodarczych” zastępuje się wyrazami „u przedsiębiorców”.

W ustawie z dnia 6 lipca 1982 r. o zasadach prowadzenia na terytorium Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej działalności gospodarczej w zakresie drobnej wytwórczości przez zagraniczne osoby prawne i fizyczne wprowadza się następujące zmiany:

w art. 3 w pkt 3 wyrazy „zagraniczne oraz polskie podmioty gospodarcze” zastępuje się wyrazami „zagraniczni i polscy przedsiębiorcy”;

w art. 18 wyrazy „Zagraniczne i polskie podmioty gospodarcze” zastępuje się wyrazami „Zagraniczni i polscy przedsiębiorcy”;

w art. 22 wyrazy „krajowymi podmiotami gospodarczymi” zastępuje się wyrazami „krajowymi przedsiębiorcami”;

w art. 27 w ust. 1 w pkt 1 wyrazy „przez te podmioty” zastępuje się wyrazami „przez tych przedsiębiorców”;

w art. 35 wyrazy „polskim podmiotom gospodarczym będącym” zastępuje się wyrazami „polskim przedsiębiorcom będącym”;

użyte w art. 1 w ust. 1 i 2, w art. 3 w pkt 1 w lit. f) i dwukrotnie w pkt 2, w art. 6 w ust. 1, 2 w pkt 1–3 i w ust. 5, w art. 9 w ust. 1, w art. 13 w ust. 1 i 2, w art. 27 w ust. 1 w zdaniu wstępnym, w art. 29, w art. 36 w ust. 4 oraz w art. 37 w różnych przypadkach i liczbach wyrazy „zagraniczny podmiot gospodarczy” zastępuje się użytymi w odpowiednich przypadkach i liczbach wyrazami „zagraniczny przedsiębiorca”;

użyte w art. 1 w ust. 2, w art. 3 w pkt 1, w art. 7 w pkt 5 oraz w art. 12 w różnych przypadkach i liczbach wyrazy „polski podmiot gospodarczy” zastępuje się użytymi w odpowiednich przypadkach i liczbach wyrazami „polski przedsiębiorca”.

W ustawie z dnia 16 września 1982 r. – Prawo spółdzielcze w art. 56 w § 3 wyrazy „w podmiotach gospodarczych” zastępuje się wyrazem „przedsiębiorców”.

W ustawie z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi użyte w art. 9 w ust. 5 dwukrotnie, w ust. 6 w pkt 5, w ust. 7 w pkt 1 i 4, w ust. 8 i w ust. 9, w art. 18 w ust. 6 w pkt 6, w ust. 7a i w ust. 8 w pkt 4, w art. 18¹, w art. 45² w ust. 3 oraz w art. 45³ w ust. 4 w różnych przypadkach i liczbach wyrazy „podmiot gospodarczy” zastępuje się użytym w odpowiednich przypadkach i liczbach wyrazem „przedsiębiorca”.

W ustawie z dnia 26 stycznia 1984 r. – Prawo prasowe w art. 36 w ust. 5 wyrazy „podmiotów gospodarczych” zastępuje się wyrazem „przedsiębiorców”.

W ustawie z dnia 25 lipca 1985 r. o jednostkach badawczo-rozwojowych w art. 15 w ust. 3 wyrazy „podmioty gospodarcze wdrażające” zastępuje się wyrazami „przedsiębiorców wdrażających”.

W ustawie z dnia 25 listopada 1986 r. o organizacji i finansowaniu ubezpieczeń społecznych w art. 32 w ust. 2 wyrazy „inne podmioty gospodarcze” zastępuje się wyrazami „innych przedsiębiorców”.

W ustawie z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej wprowadza się następujące zmiany:

w art. 3:

w ust. 3 w pkt 4 i w ust. 3a wyrazy „tego podmiotu” zastępuje się wyrazami „tego przedsiębiorcy”,

ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4. Przepis ust. 3 stosuje się do przedsiębiorców, którzy zgodnie z odrębnymi przepisami obowiązani są do prowadzenia ksiąg rachunkowych oraz podatkowej księgi przychodów i rozchodów.”;

w art. 24a w ust. 1 wyrazy „Podmioty gospodarcze prowadzące” zastępuje się wyrazami „Przedsiębiorcy prowadzący”;

w art. 25a w ust. 1 wyrazy „w podmiotach gospodarczych” zastępuje się wyrazami „u przedsiębiorców”;

w art. 25c w ust. 1 wyrazy „w podmiocie gospodarczym” zastępuje się wyrazami „u przedsiębiorcy”;

w art. 47 w ust. 3 wyrazy „Podmioty gospodarcze prowadzące” zastępuje się wyrazami „Przedsiębiorcy prowadzący”;

użyte w art. 2 w ust. 2, w art. 3 w ust. 1, 2 i 3 w zdaniu wstępnym i w pkt 1, w ust. 3a–3c, w art. 4 w ust. 1, w art. 5, w art. 6 w ust. 1 dwukrotnie i w ust. 2, w art. 7, w art. 12 w ust. 1–3, w art. 15 w ust. 2, w art. 16 w ust. 1 w pkt 1 dwukrotnie, w art. 18, w art. 22 w ust. 6, w art. 22a w ust. 1 w pkt 1 i 4, w art. 24a w ust. 2, w art. 25, w art. 25a w ust. 3, w art. 25b w ust. 1 i 2 oraz w art. 49 w ust. 1 w różnych przypadkach i liczbach wyrazy „podmiot gospodarczy” zastępuje się użytym w odpowiednich przypadkach i liczbach wyrazem „przedsiębiorca”.

W ustawie z dnia 31 stycznia 1989 r. – Prawo bankowe użyte w art. 13 w ust. 3, w art. 26 w ust. 2 oraz w art. 48 w ust. 3 dwukrotnie w różnych przypadkach i liczbach wyrazy „podmiot gospodarczy” zastępuje się użytym w odpowiednich przypadkach i liczbach wyrazem „przedsiębiorca”.

W ustawie z dnia 31 stycznia 1989 r. o Narodowym Banku Polskim w art. 21 w ust. 1 wyrazy „inne podmioty gospodarcze uczestniczące w obrotach z zagranicą są obowiązane” zastępuje się wyrazami „inni przedsiębiorcy uczestniczący w obrotach z zagranicą są obowiązani”.

W ustawie z dnia 22 marca 1989 r. o rzemiośle w art. 4 w ust. 1 w pkt 3 wyrazy „podmioty gospodarcze” zastępuje się wyrazem „przedsiębiorców”.

W ustawie z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne w art. 7 w ust. 1 w pkt 4 wyrazy „podmiotów gospodarczych” zastępuje się wyrazem „przedsiębiorców”.

W ustawie z dnia 24 maja 1989 r. o rozpoznawaniu przez sądy spraw gospodarczych użyte w art. 2 w ust. 1 i w ust. 2 w pkt 2 w różnych przypadkach wyrazy „podmioty gospodarcze” zastępuje się użytym w odpowiednich przypadkach wyrazem „przedsiębiorcy”.

W ustawie z dnia 30 maja 1989 r. o samorządzie zawodowym niektórych podmiotów gospodarczych użyte w tytule ustawy, w art. 1 w ust. 1 w zdaniu wstępnym oraz w art. 2 w zdaniu wstępnym i w pkt 3 w różnych przypadkach wyrazy „podmioty gospodarcze” zastępuje się użytym w odpowiednich przypadkach wyrazem „przedsiębiorcy”.

W ustawie z dnia 30 maja 1989 r. o izbach gospodarczych użyte w art. 5 w ust. 2 w pkt 6 oraz w art. 12¹ w ust. 1 wyrazy „podmiotów gospodarczych” zastępuje się wyrazem „przedsiębiorców”.

W ustawie z dnia 20 grudnia 1989 r. o utworzeniu urzędu Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej w art. 2 wyrazy „podmiotów gospodarczych” zastępuje się wyrazem „przedsiębiorców”.

W ustawie z dnia 24 lutego 1990 r. o likwidacji Wspólnoty Węgla Kamiennego i Wspólnoty Energetyki i Węgla Brunatnego oraz o zmianie niektórych ustaw w art. 8 w ust. 2 wyrazy „podmiotów gospodarczych” zastępuje się wyrazem „przedsiębiorców”.

W ustawie z dnia 24 lutego 1990 r. o przeciwdziałaniu praktykom monopolistycznym wprowadza się następujące zmiany:

w art. 2:

w pkt 3 lit. a) otrzymuje brzmienie:

„a) umowy zawierane między przedsiębiorcami, między związkami tych przedsiębiorców oraz między przedsiębiorcami i związkami albo niektóre postanowienia tych umów,”

pkt 6 i 7 otrzymują brzmienie:

„6) pozycji monopolistycznej – rozumie się przez to pozycję przedsiębiorcy, polegającą na tym, że przedsiębiorca ten nie spotyka się z konkurencją na rynku krajowym lub lokalnym, 7) pozycji dominującej – rozumie się przez to pozycję przedsiębiorcy, polegającą na tym, że przedsiębiorca ten nie spotyka się z istotną konkurencją na rynku krajowym lub lokalnym; domniemywa się, że przedsiębiorca ma pozycję dominującą, jeżeli jego udział w rynku przekracza 40%,”

w pkt 8 wyrazy „podmioty gospodarcze, które” zastępuje się wyrazami „przedsiębiorców, którzy”;

w art. 5 w ust. 1 w pkt 4 wyrazy „niektóre podmioty gospodarcze” zastępuje się wyrazami „niektórych przedsiębiorców”;

w art. 11:

w ust. 2 w pkt 5 wyrazy „w konkurujących ze sobą podmiotach gospodarczych” zastępuje się wyrazami „u konkurujących ze sobą przedsiębiorców”,

w ust. 8 pkt 2 otrzymuje brzmienie:

„2) dane charakteryzujące przedsiębiorców uczestniczących w łączeniu, ich związki z innymi przedsiębiorcami oraz zakres i obszar ich działania,”;

w art. 11a w ust. 4 pkt 1 otrzymuje brzmienie:

„1) zakazującą łączenia przedsiębiorców, jeżeli w jego wyniku przedsiębiorcy ci uzyskaliby lub umocnili pozycję dominującą na rynku,”;

użyte we wstępie, w art. 1, w art. 2 w pkt 1, 2 i 3 w lit. b) i c), w art. 4 w pkt 4, w art. 5 w ust. 1 w pkt 3 i 6, w art. 7 w ust. 1 w zdaniu wstępnym i w ust. 2 dwukrotnie, w art. 8 w ust. 3, w art. 9 w ust. 1, w tytule rozdziału 3, w art. 11 w ust. 1 i 2 w pkt 1, 2 dwukrotnie, 3, 4 i 6, w ust. 7 dwukrotnie i w ust. 8 w zdaniu wstępnym oraz w pkt 1 i 3, w art. 11a w ust. 1 w pkt 1, w ust. 2, w art. 11b w pkt 2 dwukrotnie, w art. 11d, w art. 11e, w art. 12 w ust. 2, 4 i 5, w art. 13, w art. 14 w ust. 2, w art. 15 w ust. 1, w art. 15a w ust. 1 w zdaniu wstępnym, w art. 16 w ust. 1 i 2 w pkt 1 i 2 oraz w ust. 3, w art. 19 w ust. 1 w pkt 1, 3 i 4, w art. 19a w ust. 1 dwukrotnie, w art. 20 w ust. 1, 2 i 3 w pkt 1, w art. 20a w ust. 1, w art. 21 w ust. 2 w pkt 1 dwukrotnie oraz w art. 22 w ust. 1, 2, 3 i 4 w pkt 1 dwukrotnie i w ust. 5 w różnych przypadkach i liczbach wyrazy „podmiot gospodarczy” zastępuje się użytym w odpowiednich przypadkach i liczbach wyrazem „przedsiębiorca”;

użyty w art. 11a w ust. 4 w pkt 2 i w art. 20 w ust. 3 w pkt 2–5 w różnych przypadkach i liczbach wyraz „podmiot” zastępuje się użytym w odpowiednich przypadkach i liczbach wyrazem „przedsiębiorca”.

W ustawie z dnia 7 czerwca 1990 o utworzeniu Agencji Rynku Rolnego w art. 4 w ust. 2 w pkt 3 wyrazy „podmiotom gospodarczym” zastępuje się wyrazem „przedsiębiorcom”.

W ustawie z dnia 28 lipca 1990 r. o działalności ubezpieczeniowej wprowadza się następujące zmiany:

w art. 61 w ust. 2 pkt 1 otrzymuje brzmienie:

„1) nabyciu udziałów bądź akcji przedsiębiorcy, jeżeli przekraczają one 10% wartości nominalnego kapitału akcyjnego (zakładowego) tego przedsiębiorcy,”;

użyte w art. 37e w ust. 1 oraz w art. 89a w ust. 2 w różnych przypadkach wyrazy „podmiot gospodarczy” zastępuje się użytym w odpowiednich przypadkach wyrazem „przedsiębiorca”.

W ustawie z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym w art. 23 w ust. 2 w pkt 4 wyrazy „podmiotów gospodarczych” zastępuje się wyrazem „przedsiębiorców”.

W ustawie z dnia 27 września 1990 r. o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w art. 86 w pkt 4 wyrazy „podmiotów gospodarczych” zastępuje się wyrazem „przedsiębiorców”.

W ustawie z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej w art. 12 w ust. 1 wyrazy „samodzielne podmioty gospodarcze” zastępuje się wyrazami „samodzielnych przedsiębiorców”.

W ustawie z dnia 23 listopada 1990 r. o łączności w art. 42 w ust. 1 i 2 wyrazy „podmiotu gospodarczego” zastępuje się wyrazem „przedsiębiorcy”.

W ustawie z dnia 5 stycznia 1991 r. – Prawo budżetowe użyte w art. 19 w ust. 3, w art. 19a w ust. 1, w art. 26 w pkt 2 w lit. b), w art. 27 w ust. 1 oraz w art. 29 w ust. 5 dwukrotnie w różnych przypadkach i liczbach wyrazy „podmiot gospodarczy” zastępuje się użytym w odpowiednich przypadkach i liczbach wyrazem „przedsiębiorca”.

W ustawie z dnia 12 stycznia 1991 r. o utworzeniu Komitetu Badań Naukowych użyte w art. 8 w ust. 2 w pkt 3 i w art. 14 w ust. 2 w pkt 4 w różnych przypadkach wyrazy „podmioty gospodarcze” zastępuje się użytym w odpowiednich przypadkach wyrazem „przedsiębiorcy”.

W ustawie z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych w art. 5 w ust. 3 w zdaniu wstępnym wyrazy „podmiotu gospodarczego” zastępuje się wyrazem „przedsiębiorcy”.

W ustawie z dnia 19 kwietnia 1991 r. o izbach aptekarskich w art. 76 wyrazy „Podmioty gospodarcze prowadzące” zastępuje się wyrazami „Przedsiębiorcy prowadzący”.

W ustawie z dnia 20 lipca 1991 r. o Państwowej Inspekcji Ochrony Środowiska użyte w art. 23 w ust. 2 oraz w art. 29 w pkt 1 i 2 w różnych przypadkach wyrazy „podmioty gospodarcze” zastępuje się użytym w odpowiednich przypadkach wyrazem „przedsiębiorcy”.

W ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o warunkach wykonywania międzynarodowego transportu drogowego wprowadza się następujące zmiany:

w art. 1 w ust. 1 wyrazy „krajowe podmioty gospodarcze” zastępuje się wyrazami „krajowych przedsiębiorców”;

w art. 16 w ust. 1 wyrazy „Zagraniczne podmioty gospodarcze, wykonujące” zastępuje się wyrazami „Zagraniczni przedsiębiorcy wykonujący”;

w art. 23 w ust. 2 wyrazy „Podmioty gospodarcze prowadzące” zastępuje się wyrazami „Przedsiębiorcy prowadzący”;

użyte w art. 1 w ust. 1, w art. 11 w ust. 1, w art. 12, w art. 13 oraz w art. 19 w pkt 1 w różnych przypadkach i liczbach wyrazy „zagraniczny podmiot gospodarczy” zastępuje się użytymi w odpowiednich przypadkach i liczbach wyrazami „zagraniczny przedsiębiorca”;

użyte w art. 6 w ust. 1 w zdaniu wstępnym i w art. 7 w ust. 1 w zdaniu wstępnym w różnych przypadkach wyrazy „podmiot gospodarczy” zastępuje się użytym w odpowiednich przypadkach wyrazem „przedsiębiorca”.

W ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych użyte w art. 13 w pkt 8 w lit. a), w art. 24 w ust. 3 oraz w art. 41 w ust. 1 w różnych przypadkach i liczbach wyrazy „podmiot gospodarczy” zastępuje się użytym w odpowiednich przypadkach i liczbach wyrazem „przedsiębiorca”.

W ustawie z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej użyte w art. 6 w ust. 1, w art. 14 w ust. 3 oraz w art. 25 w ust. 2 w różnych przypadkach wyrazy „podmioty gospodarcze” zastępuje się użytym w odpowiednich przypadkach wyrazem „przedsiębiorcy”.

W ustawie z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej użyte w art. 17 w ust. 1 w pkt 6 i w art. 35 w różnych przypadkach i liczbach wyrazy „podmiot gospodarczy” zastępuje się użytym w odpowiednich przypadkach i liczbach wyrazem „przedsiębiorca”.

W ustawie z dnia 28 września 1991 r. o lasach w art. 34 w pkt 7 wyrazy „podmiotów gospodarczych” zastępuje się wyrazem „przedsiębiorców”.

W ustawie z dnia 10 października 1991 r. o środkach farmaceutycznych, materiałach medycznych, aptekach, hurtowniach i nadzorze farmaceutycznym wprowadza się następujące zmiany:

w art. 20 wyrazy „Podmioty gospodarcze ubiegające się” zastępuje się wyrazami „Przedsiębiorcy ubiegający się”;

w art. 50:

w pkt 1 wyrazy „podmioty gospodarcze” zastępuje się wyrazami „przedsiębiorców”,

w pkt 2 wyrazy „podmioty gospodarcze prowadzące” zastępuje się wyrazami „przedsiębiorców prowadzących”.

W ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych użyte w art. 7 w ust. 4, w art. 18a w ust. 21 w pkt 2 oraz w art. 26 w ust. 1 w różnych przypadkach wyrazy „podmioty gospodarcze” zastępuje się użytym w odpowiednich przypadkach wyrazem „przedsiębiorcy”.

W ustawie z dnia 29 lipca 1992 r. o grach losowych i zakładach wzajemnych użyte w art. 14 oraz w art. 44 w ust. 1 i 2 w różnych przypadkach wyrazy „podmiot gospodarczy” zastępuje się użytym w odpowiednich przypadkach wyrazem „przedsiębiorca”.

W ustawie z dnia 30 października 1992 r. o ochronie topografii układów scalonych wprowadza się następujące zmiany:

w art. 8:

ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. W przypadku dokonania topografii przez twórcę przy pomocy przedsiębiorcy, przedsiębiorcy temu przysługuje prawo do reprodukcji chronionej topografii i jej wykorzystania w celach handlowych. W umowie o udzielenie pomocy strony mogą inaczej ustalić zakres prawa do korzystania z topografii przez przedsiębiorcę, a także postanowić, że prawo do rejestracji topografii przysługuje w całości lub w części przedsiębiorcy.”,

w ust. 4 wyrazy „podmiotami gospodarczymi” zastępuje się wyrazem „przedsiębiorcami”;

w art. 14 w ust. 2 wyrazy „z podmiotem gospodarczym” zastępuje się wyrazami „z przedsiębiorcą”.

W ustawie z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji w art. 32 wyrazy „podmioty gospodarcze przewidziane” zastępuje się wyrazami „przedsiębiorców przewidzianych”.

W ustawie z dnia 3 kwietnia 1993 r. – Prawo o miarach w art. 16 w ust. 4 wyrazy „podmiotu gospodarczego” zastępuje się wyrazem „przedsiębiorcy”.

W ustawie z dnia 3 kwietnia 1993 r. o badaniach i certyfikacji użyte w art. 3 w pkt 15, w art. 11 w ust. 2, w art. 26 w ust. 1 i 2 oraz w art. 27 w ust. 1 w różnych przypadkach i liczbach wyrazy „podmiot gospodarczy” zastępuje się użytym w odpowiednich przypadkach i liczbach wyrazem „przedsiębiorca”.

W ustawie z dnia 3 kwietnia 1993 r. o normalizacji użyte w art. 1 w ust. 2, w art. 2 w pkt 3, w art. 7 w ust. 1 w pkt 2, w art. 14 w ust. 1 w pkt 1 oraz w art. 21 w ust. 1 w różnych przypadkach i liczbach wyrazy „podmiot gospodarczy” zastępuje się użytym w odpowiednich przypadkach i liczbach wyrazem „przedsiębiorca”.

W ustawie z dnia 28 maja 1993 r. – Ordynacja wyborcza do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej w art. 153 w ust. 1 w pkt 4 wyrazy „podmiotów gospodarczych” zastępuje się wyrazem „przedsiębiorców”.

W ustawie z dnia 2 grudnia 1993 r. o oznaczaniu wyrobów znakami skarbowymi akcyzy użyte w art. 4 w ust. 2 i w art. 7 w ust. 2 w różnych przypadkach wyrazy „podmioty gospodarcze” zastępuje się użytym w odpowiednich przypadkach wyrazem „przedsiębiorcy”.

W ustawie z dnia 10 grudnia 1993 r. o finansowaniu gmin w art. 4 w pkt 2 w lit. b) wyrazy „podmioty gospodarcze” zastępuje się wyrazem „przedsiębiorców”.

W ustawie z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych użyte w art. 2 w pkt 6 i w art. 7 w ust. 4 w różnych przypadkach i liczbach wyrazy „podmiot gospodarczy” zastępuje się użytym w odpowiednich przypadkach i liczbach wyrazem „przedsiębiorca”.

W ustawie z dnia 24 czerwca 1994 r. o restrukturyzacji banków spółdzielczych i Banku Gospodarki Żywnościowej oraz o zmianie niektórych ustaw w art. 28 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2. Osoby będące członkami zarządu, o których mowa w ust. 1, nie mogą uczestniczyć jako właściciele, wspólnicy, członkowie organów bądź opłacani doradcy u innych przedsiębiorców, jeżeli przedsiębiorcy ci są klientami banku.”

W ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. o gwarantowanych przez Skarb Państwa ubezpieczeniach kontraktów eksportowych w art. 1 w ust. 2 wyrazy „podmiotom gospodarczym” zastępuje się wyrazem „przedsiębiorcom”.

W ustawie z dnia 26 sierpnia 1994 r. o regulacji rynku cukru i przekształceniach własnościowych w przemyśle cukrowniczym w art. 1a:

w pkt 4 wyrazy „podmioty gospodarcze” zastępuje się wyrazem „przedsiębiorców”,

pkt 5 otrzymuje brzmienie:

„5) producent cukru – przedsiębiorcę będącego właścicielem środków produkcji niezbędnych do wytworzenia cukru z buraków cukrowych pochodzących z kontraktacji prowadzonej przez tego przedsiębiorcę,”.

W ustawie z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych wprowadza się następujące zmiany:

w art. 11 w ust. 1 wyrazy „Podmioty gospodarcze prowadzące” zastępuje się wyrazami „Przedsiębiorcy prowadzący”;

w art. 12:

w ust. 3 wyrazy „podmioty gospodarcze, które” zastępuje się wyrazami „przedsiębiorców, którzy”,

w ust. 4 wyrazy „podmioty gospodarcze, które” zastępuje się wyrazami „przedsiębiorców, którzy”;

w art. 14 wyrazy „Podmioty gospodarcze uprawnione” zastępuje się wyrazami „Przedsiębiorcy uprawnieni”;

w art. 16 w ust. 7:

w pkt 1 wyrazy „podmiot gospodarczy ubiegający się” zastępuje się wyrazami „przedsiębiorcę ubiegającego się”,

w pkt 2 wyrazy „podmiot gospodarczy” zastępuje się wyrazem „przedsiębiorca” oraz wyrazy „podmiot ubiegający” zastępuje się wyrazem „przedsiębiorcę ubiegającego”;

w art. 17 w ust. 1 wyrazy „podmiotów gospodarczych, które” zastępuje się wyrazami „przedsiębiorców, którzy”;

użyte w art. 8 w ust. 1 w pkt 1 i 3, w art. 10 w ust. 3, w art. 12 w ust. 5 w pkt 1 i 2 oraz w ust. 6 pkt 2–4, w art. 16 w ust. 3, w ust. 8 dwukrotnie i w ust. 10, w art. 17 w ust. 1 dwukrotnie i w ust. 3, w art. 18, w art. 19 w ust. 1, 2 w zdaniu wstępnym i w ust. 3 oraz w art. 20 w ust. 1 w różnych przypadkach i liczbach wyrazy „podmiot gospodarczy” zastępuje się użytym w odpowiednich przypadkach i liczbach wyrazem „przedsiębiorca”.

W ustawie z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu wprowadza się następujące zmiany:

w art. 49 w ust. 2 wyrazy „polskie podmioty gospodarcze” zastępuje się wyrazami „polskich przedsiębiorców”;

w art. 60 w ust. 4 wyrazy „jednoosobowe podmioty gospodarcze” zastępuje się wyrazami „jednoosobowi przedsiębiorcy”;

użyte w art. 18 w ust. 7 dwukrotnie, w art. 19 w ust. 4, w art. 28 w ust. 5, w art. 50 w ust. 8 oraz w art. 54 w różnych przypadkach i liczbach wyrazy „podmiot gospodarczy” zastępuje się użytym w odpowiednich przypadkach i liczbach wyrazem „przedsiębiorca”.

W ustawie z dnia 16 grudnia 1994 r. o negocjacyjnym systemie kształtowania przyrostu przeciętnych wynagrodzeń w podmiotach gospodarczych oraz o zmianie niektórych ustaw wprowadza się następujące zmiany:

w art. 4 w ust. 3 wyrazy „W podmiotach gospodarczych, w których” zastępuje się wyrazami „U przedsiębiorców, u których”;

użyte w tytule ustawy, w art. 1, w art. 2 w pkt 2, w art. 4 w ust. 1 i 5 dwukrotnie, w art. 5 w ust. 1 i 2 oraz w art. 7 w ust. 4 w różnych przypadkach i liczbach wyrazy „w podmiocie gospodarczym” zastępuje się użytymi w odpowiednich przypadkach i liczbach wyrazami „u przedsiębiorcy”;

użyte w art. 2 w pkt 1, w art. 4 w ust. 1, 3a i 5 oraz w art. 6 w pkt 1 i 3 w różnych przypadkach i liczbach wyrazy „podmiot gospodarczy” zastępuje się użytym w odpowiednich przypadkach i liczbach wyrazem „przedsiębiorca”.

W ustawie z dnia 23 grudnia 1994 r. o Najwyższej Izbie Kontroli użyte w art. 2 w ust. 3 i w art. 5 ust. 3 wyrazy „podmiotów gospodarczych” zastępuje się wyrazem „przedsiębiorców”.

W ustawie z dnia 5 stycznia 1995 r. o dopłatach do oprocentowania niektórych kredytów bankowych użyte w art. 2, w art. 3 w ust. 1 i 2, w art. 4 w ust. 1 w pkt 1 i 2 oraz w ust. 2 w różnych przypadkach i liczbach wyrazy „krajowy podmiot gospodarczy” zastępuje się użytymi w odpowiednich przypadkach i liczbach wyrazami „krajowy przedsiębiorca”.

W ustawie z dnia 6 lipca 1995 r. o przedsiębiorstwie państwowym „Polskie Koleje Państwowe” wprowadza się następujące zmiany:

w art. 22 wyrazy „podmioty gospodarcze przewidziane” zastępuje się wyrazami „przedsiębiorców przewidzianych”;

użyte w art. 7 w ust. 1 w pkt 4 oraz w art. 32 w ust. 1 w pkt 8 w różnych przypadkach wyrazy „podmioty gospodarcze” zastępuje się użytym w odpowiednich przypadkach wyrazem „przedsiębiorcy”.

W ustawie z dnia 12 lipca 1995 r. o ochronie roślin uprawnych wprowadza się następujące zmiany:

w art. 52 wyrazy „Podmioty gospodarcze, prowadzące” zastępuje się wyrazami „Przedsiębiorcy, prowadzący”;

użyte w art. 23 w ust. 4, w art. 24 w ust. 1 w pkt 1 i w ust. 3 w różnych przypadkach i liczbach wyrazy „podmiot gospodarczy” zastępuje się użytym w odpowiednich przypadkach i liczbach wyrazem „przedsiębiorca”.

W ustawie z dnia 9 listopada 1995 r. o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych w art. 14 w ust. 1 wyrazy „podmiotu gospodarczego” zastępuje się wyrazem „przedsiębiorcy”.

W ustawie z dnia 24 listopada 1995 r. o nasiennictwie wprowadza się następujące zmiany:

w art. 44:

w ust. 1 w pkt 2 wyrazy „podmioty gospodarcze organizujące” zastępuje się wyrazami „przedsiębiorców organizujących”,

w ust. 2 zdanie wstępne otrzymuje brzmienie:

„Przedsiębiorcy wymienieni w ust. 1 w pkt 2 są obowiązani do:”,

w ust. 3 w pkt 2 wyrazy „podmioty gospodarcze wymienione” zastępuje się wyrazami „przedsiębiorców wymienionych”;

w art. 55:

w ust. 2 wyrazy „upoważnione podmioty gospodarcze prowadzące” zastępuje się wyrazami „upoważnieni przedsiębiorcy prowadzący”,

w ust. 5 wyrazy „podmioty gospodarcze prowadzące” zastępuje się wyrazami „przedsiębiorcy prowadzący”;

w art. 56 ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4. Przepis ust. 3 nie dotyczy próbobiorców zatrudnionych u przedsiębiorców upoważnionych do oceny materiału siewnego, jeżeli pobierają próbki na zlecenie tych przedsiębiorców.”;

w art. 63 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Obrót materiałem siewnym mogą prowadzić przedsiębiorcy posiadający zezwolenie na prowadzenie tego obrotu, wydane przez dyrektora okręgowego inspektoratu właściwego terytorialnie dla siedziby tego przedsiębiorcy.”;

w art. 64:

w ust. 1 zdanie wstępne otrzymuje brzmienie:

„Przedsiębiorcy prowadzący obrót materiałem siewnym są obowiązani:”,

ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2. Przepis ust. 1 pkt 2 lit. b) stosuje się odpowiednio do przedsiębiorców sprzedających wytworzony przez nich materiał siewny.”;

w art. 69 w ust. 1:

w zdaniu wstępnym wyrazy „podmioty gospodarcze” zastępuje się wyrazem „przedsiębiorcy”,

w pkt 1 wyraz „prowadzące” zastępuje się wyrazem „prowadzący”,

pkt 2 otrzymuje brzmienie:

„2) wytwarzający materiał siewny, jeżeli sprzedali go przedsiębiorcom nie prowadzącym obrotu materiałem siewnym.”;

użyte w art. 55 w ust. 4, w art. 63 w ust. 2, w art. 65, w art. 67 w ust. 1 w pkt 2, w art. 68 w ust. 1 oraz w art. 69 w ust. 2 dwukrotnie w różnych przypadkach i liczbach wyrazy „podmiot gospodarczy” zastępuje się użytym w odpowiednich przypadkach i liczbach wyrazem „przedsiębiorca”.

W ustawie z dnia 14 grudnia 1995 r. o izbach rolniczych w art. 5 w ust. 1 w pkt 5 wyrazy „podmiotów gospodarczych” zastępuje się wyrazem „przedsiębiorców”.

W ustawie z dnia 14 grudnia 1995 r. o urzędzie Ministra Obrony Narodowej w art. 2 w pkt 4 wyrazy „podmioty gospodarcze” zastępuje się wyrazem „przedsiębiorców”.

W ustawie z dnia 22 grudnia 1995 r. o wydawaniu Monitora Sądowego i Gospodarczego wprowadza się następujące zmiany:

użyte w art. 2 w ust. 1 dwukrotnie oraz w art. 4 w ust. 1 w różnych przypadkach i liczbach wyrazy „podmiot gospodarczy” zastępuje się użytym w odpowiednich przypadkach i liczbach wyrazem „przedsiębiorca”;

w art. 4 w ust. 1 wyrazy „tego podmiotu” zastępuje się wyrazami „tego przedsiębiorcy”.

W ustawie z dnia 18 stycznia 1996 r. o kulturze fizycznej w art. 39 w ust. 2 wyrazy „podmioty gospodarcze prowadzące” zastępuje się wyrazami „przedsiębiorcy prowadzący”.

W ustawie z dnia 12 kwietnia 1996 r. o utworzeniu Agencji Techniki i Technologii w art. 3 w ust. 1 w pkt 4 wyrazy „podmiotów gospodarczych” zastępuje się wyrazem „przedsiębiorców”.

W ustawie z dnia 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora w art. 34 użyte w ust. 2 dwukrotnie oraz w ust. 4 wyrazy „podmiotów gospodarczych” zastępuje się wyrazem „przedsiębiorców”.

W ustawie z dnia 30 maja 1996 r. o rezerwach państwowych oraz zapasach obowiązkowych paliw użyte w art. 8 w ust. 1 i 2, w art. 22 w ust. 1 w zdaniu wstępnym oraz w art. 23 w ust. 1 w zdaniu wstępnym w różnych przypadkach i liczbach wyrazy „podmiot gospodarczy” zastępuje się użytym w odpowiednich przypadkach i liczbach wyrazem „przedsiębiorca”.

W ustawie z dnia 30 maja 1996 r. o gospodarowaniu niektórymi składnikami mienia Skarbu Państwa oraz o Agencji Mienia Wojskowego w art. 23 w ust. 4 wyrazy „podmiot gospodarczy” zastępuje się wyrazem „przedsiębiorca”.

W ustawie z dnia 14 czerwca 1996 r. o łączeniu i grupowaniu niektórych banków w formie spółki akcyjnej w art. 12 w ust. 1 wyrazy „jeden podmiot gospodarczy” zastępuje się wyrazami „jednego przedsiębiorcę”.

W ustawie z dnia 21 czerwca 1996 r. o urzędzie Ministra Finansów oraz o urzędach i izbach skarbowych w art. 5 w ust. 7 w pkt 3 wyrazy „podmiotów gospodarczych” zastępuje się wyrazem „przedsiębiorców”.

W ustawie z dnia 30 sierpnia 1996 r. o komercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych w art. 13:

użyte w ust. 1 w pkt 2 i 3 wyrazy „w podmiotach gospodarczych” zastępuje się wyrazami „u przedsiębiorców”,

w ust. 2 wyrazy „podmiotów gospodarczych” zastępuje się wyrazem „przedsiębiorców”.

W ustawie z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach w art. 13 wyrazy „Podmioty gospodarcze prowadzące” zastępuje się wyrazami „Przedsiębiorcy prowadzący”.

W ustawie z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej w art. 11 w ust. 1 i 3 wyrazy „podmiotów gospodarczych” zastępuje się wyrazem „przedsiębiorców”.

W ustawie z dnia 20 grudnia 1996 r. o portach i przystaniach morskich w art. 12 wyrazy „Podmioty gospodarcze, działające” zastępuje się wyrazami „Przedsiębiorcy, działający”.

W ustawie z dnia 9 stycznia 1997 r. – Kodeks celny w art. 293 w § 3 wyrazy „Podmioty gospodarcze posiadające” zastępuje się wyrazami „Przedsiębiorcy posiadający”.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2001 r., z tym że przepisy art. 12–98 wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.