Ustawa z dnia 20 marca 2025 r. o zmianie ustawy o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej oraz ustawy o inwestycjach w zakresie budowy portów zewnętrznych

W ustawie z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej (Dz. U. z 2024 r. poz. 1125) wprowadza się następujące zmiany:

skreśla się użyty w art. 17 w pkt 2 w lit. b, w art. 22 w ust. 1, w art. 31 w ust. 1, 1a i 2 oraz w art. 55 w ust. 1 w pkt 3, w różnym przypadku, wyraz „naukowe”;

w dziale II tytuł rozdziału 5 otrzymuje brzmienie „Badania na polskich obszarach morskich”;

w art. 28:

ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Badania na polskich obszarach morskich mogą być prowadzone przez obce państwa oraz obce osoby prawne, obce jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej i obce osoby fizyczne, a także przez właściwe organizacje międzynarodowe, po uzyskaniu pozwolenia ministra właściwego do spraw gospodarki morskiej, wydanego w drodze decyzji, po uzgodnieniu z ministrami właściwymi do spraw: klimatu, środowiska, gospodarki, kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, wewnętrznych, szkolnictwa wyższego i nauki, z Ministrem Obrony Narodowej, Szefem Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Szefem Agencji Wywiadu, z zastrzeżeniem art. 32a.”,

po ust. 1 dodaje się ust. 1a–1g w brzmieniu: „1a. Przez obce osoby prawne oraz obce jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej rozumie się osoby prawne i jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, mające siedzibę na terytorium innego państwa niż Rzeczypospolita Polska, a w przypadku gdy przepisy danego państwa nie wymagają ustanowienia siedziby – z centralą na terytorium tego innego państwa.

Przez obce osoby fizyczne rozumie się osoby fizyczne nieposiadające obywatelstwa polskiego.

Wniosek o wydanie pozwolenia na prowadzenie badań, o których mowa w ust. 1, składa się nie później niż na 3 miesiące przed przewidywaną datą rozpoczęcia badań, o których mowa w ust. 1, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

Wniosek o wydanie pozwolenia na prowadzenie badań, o których mowa w ust. 1, dotyczących posadowienia morskiej farmy wiatrowej lub związanego z nią zespołu urządzeń służących do wyprowadzenia mocy w rozumieniu ustawy z dnia 17 grudnia 2020 r. o promowaniu wytwarzania energii elektrycznej w morskich farmach wiatrowych składa się nie później niż na miesiąc przed przewidywaną datą rozpoczęcia badań, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

We wniosku o wydanie pozwolenia na prowadzenie badań, o których mowa w ust. 1, wskazuje się:

lokalizację, w której jest planowane prowadzenie badań, o których mowa w ust. 1, z uwzględnieniem współrzędnych szerokości i długości geograficznej;

termin, w którym jest planowane przeprowadzenie badań, o których mowa w ust. 1;

nazwę, siedzibę albo imię i nazwisko oraz adres zamieszkania i obywatelstwo osoby informującej o badaniach, o których mowa w ust. 1, wykonującego te badania, armatora statku i zlecającego przeprowadzenie tych badań, a także adres poczty elektronicznej lub numer telefonu, jeżeli je posiadają;

przedmiot i zakres badań, o których mowa w ust. 1, z uwzględnieniem ewentualnych planowanych działań dotyczących zatopionych materiałów niebezpiecznych;

dane statku obejmujące: nazwę, określenie bandery, portu macierzystego, długości całkowitej, maksymalnego zanurzenia, pojemności brutto, sygnału wywoławczego, a także numer IMO, numer MMSI, określenie Systemu Automatycznej Identyfikacji (AIS), adres poczty elektronicznej lub numer telefonu satelitarnego, jeżeli je posiadają;

imię i nazwisko kapitana statku oraz osoby odpowiedzialnej na statku za przeprowadzenie badań, o których mowa w ust. 1, liczbę członków załogi, z wyodrębnieniem liczby pracowników prowadzących badania.

Do wniosku o wydanie pozwolenia na prowadzenie badań, o których mowa w ust. 1, dołącza się mapę rejsu na polskich obszarach morskich, z uwzględnieniem trasy rejsu, oraz dzienny plan rejsu na polskich obszarach morskich, z uwzględnieniem rodzaju planowanych badań, a także kopię dokumentów bezpieczeństwa statku, z którego będą prowadzone badania, o których mowa w ust. 1.

Do wniosku o wydanie pozwolenia na prowadzenie badań, o których mowa w ust. 1, dotyczące broni chemicznej dołącza się dodatkowo kopię pozwolenia na prowadzenie działalności z wykorzystaniem toksycznych związków chemicznych lub ich prekursorów, wydanego przez ministra właściwego do spraw gospodarki.”,

ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej, po uzgodnieniu z ministrami właściwymi do spraw: klimatu, środowiska, gospodarki, kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, wewnętrznych, szkolnictwa wyższego i nauki, z Ministrem Obrony Narodowej, Szefem Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Szefem Agencji Wywiadu, odmawia, w drodze decyzji, wydania pozwolenia na prowadzenie badań, o których mowa w ust. 1, jeżeli badania mogą grozić zanieczyszczeniem środowiska morskiego, zniszczeniem zabytków, zagrażać bezpieczeństwu żeglugi morskiej lub obronności i bezpieczeństwu państwa.”,

po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu: „2a. W trybie określonym w ust. 2 minister właściwy do spraw gospodarki morskiej może odmówić wydania pozwolenia na prowadzenie badań, o których mowa w ust. 1, jeżeli badania te:

dotyczą bezpośrednio zasobów naturalnych;

wymagają drążenia dna, użycia środków wybuchowych lub wprowadzenia do środowiska morskiego substancji szkodliwych;

wymagają budowy lub użytkowania sztucznych wysp, konstrukcji i urządzeń.”,

po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu: „3a. W przypadku wniosku o wydanie pozwolenia na prowadzenie badań, o których mowa w ust. 1, dotyczących posadowienia morskiej farmy wiatrowej lub związanego z nią zespołu urządzeń służących do wyprowadzenia mocy w rozumieniu ustawy z dnia 17 grudnia 2020 r. o promowaniu wytwarzania energii elektrycznej w morskich farmach wiatrowych, organy, o których mowa w ust. 1, uzgadniają pozwolenie w terminie nie dłuższym niż 14 dni od dnia otrzymania projektu tego pozwolenia; niezajęcie stanowiska w tym terminie traktuje się jako uzgodnienie pozwolenia.”;

uchyla się art. 29;

w art. 30 wyrazy „obce osoby prawne i fizyczne” zastępuje się wyrazami „obce osoby prawne, obce jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej i obce osoby fizyczne”;

w art. 30a skreśla się wyrazy „i art. 29”;

w art. 31:

w ust. 1 wyrazy „polskie osoby prawne i fizyczne” zastępuje się wyrazami „polskie osoby prawne, polskie jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej i polskie osoby fizyczne”,

w ust. 1a wyrazy „polskich osób prawnych i fizycznych” zastępuje się wyrazami „polskich osób prawnych, polskich jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej i polskich osób fizycznych”,

po ust. 1a dodaje się ust. 1b–1j w brzmieniu: „1b. Przez polskie osoby prawne oraz polskie jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej rozumie się osoby prawne i jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, mające siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Przez polskie osoby fizyczne rozumie się osoby fizyczne posiadające obywatelstwo polskie.

Za prowadzenie badań na polskich obszarach morskich przez polskie osoby prawne, polskie jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej i polskie osoby fizyczne uznaje się wyłącznie przypadki, w których zarówno osoba informująca właściwego terytorialnie dyrektora urzędu morskiego o lokalizacji i sposobie prowadzenia badań, jak i wykonujący badania oraz armator statku, a także zlecający przeprowadzenie badań, o których mowa w ust. 1, są polskimi osobami prawnymi, polskimi jednostkami organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej i polskimi osobami fizycznymi.

Właściwy terytorialnie dyrektor urzędu morskiego prowadzi, w postaci elektronicznej, wykaz badań prowadzonych na polskich obszarach morskich, zwany dalej „wykazem badań”, w celu monitorowania i ewidencjonowania badań prowadzonych na danym obszarze morskim.

Wykaz badań zawiera:

nazwę, siedzibę albo imię i nazwisko oraz adres zamieszkania i obywatelstwo osoby informującej o badaniach, wykonującego badania, armatora statku i zlecającego przeprowadzenie badań;

adres poczty elektronicznej i numer telefonu osoby informującej o badaniach, wykonującego badania, armatora statku i zlecającego przeprowadzenie badań – jeżeli je posiadają;

przedmiot i zakres badań z uwzględnieniem ewentualnych planowanych działań dotyczących zatopionych materiałów niebezpiecznych;

określenie lokalizacji i terminu realizacji badań;

informacje dotyczące sposobu prowadzenia badań, niestanowiące danych osobowych.

W przypadku zmiany danych zawartych w wykazie badań osoba informująca, o której mowa w ust. 1d, jest obowiązana zgłosić tę zmianę właściwemu terytorialnie dyrektorowi urzędu morskiego w terminie 14 dni od dnia jej wystąpienia.

Właściwy terytorialnie dyrektor urzędu morskiego dokonuje aktualizacji danych zawartych w wykazie badań w terminie 14 dni od dnia zgłoszenia zmiany, o której mowa w ust. 1g.

Dane zawarte w wykazie badań właściwy terytorialnie dyrektor urzędu morskiego przekazuje ministrowi właściwemu do spraw gospodarki morskiej za dany kwartał w ramach realizacji zadań wynikających z art. 31 ust. 1a oraz art. 38 ust. 2 do 15. dnia miesiąca następującego po zakończeniu danego kwartału.

Dane, o których mowa w ust. 1f pkt 1 i 2, przechowuje się przez okres 10 lat od końca roku kalendarzowego, w którym dokonano wpisu do wykazu badań. Po upływie tego okresu dane te są usuwane.”;

w art. 32 w ust. 1 skreśla się wyrazy „albo art. 29 ust. 1”;

w art. 32a:

ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Jeżeli badania, o których mowa w art. 28 ust. 1, dotyczą żywych zasobów morza, pozwolenie wydaje minister właściwy do spraw rybołówstwa po uzgodnieniu z ministrami właściwymi do spraw: klimatu, środowiska, gospodarki, gospodarki morskiej, kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, wewnętrznych, szkolnictwa wyższego i nauki, z Ministrem Obrony Narodowej, Szefem Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Szefem Agencji Wywiadu.”,

ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. Do badań, o których mowa w art. 28 ust. 1, dotyczących żywych zasobów morza, przepisy art. 30, art. 30a i art. 32 stosuje się odpowiednio.”;

w dziale II po rozdziale 5 dodaje się rozdział 5a w brzmieniu: „Rozdział 5a Zatopione materiały niebezpieczne

Zatopione materiały niebezpieczne oznaczają następujące kategorie substancji i obiektów zalegających na polskich obszarach morskich:

amunicję, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 13 czerwca 2019 r. o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym (Dz. U. z 2023 r. poz. 1743), broń, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 2 tej ustawy, lub materiały wybuchowe, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 9 tej ustawy;

broń chemiczną w rozumieniu ustawy z dnia 22 czerwca 2001 r. o wykonywaniu Konwencji o zakazie prowadzenia badań, produkcji, składowania i użycia broni chemicznej oraz o zniszczeniu jej zapasów (Dz. U. z 2018 r. poz. 359);

wraki, o których mowa w art. 35a ust. 1a, na których lub w bezpośredniej bliskości których znajdują się pozostałości paliwa, różnego rodzaju substancje ropopochodne lub obiekty i substancje wymienione w pkt 1 i 2.

W przypadku podejrzenia wykrycia lub identyfikacji zatopionych materiałów niebezpiecznych jest to zgłaszane Biuru Hydrograficznemu Marynarki Wojennej, zgodnie z art. 41c ust. 1. Biuro Hydrograficzne Marynarki Wojennej niezwłocznie powiadamia o tym właściwego terytorialnie dyrektora urzędu morskiego oraz Dyrektora Morskiej Służby Poszukiwania i Ratownictwa.

Prowadzenie działań mających na celu neutralizację zatopionego materiału niebezpiecznego wymaga uzyskania pozwolenia właściwego terytorialnie dyrektora urzędu morskiego.

Pozwolenie, o którym mowa w ust. 1, jest wydawane, w drodze decyzji, na wniosek podmiotu zainteresowanego prowadzeniem neutralizacji zatopionego materiału niebezpiecznego, w uzgodnieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki, z Ministrem Obrony Narodowej, właściwym regionalnym dyrektorem ochrony środowiska, Komendantem Morskiego Oddziału Straży Granicznej i wojewódzkim konserwatorem zabytków właściwym dla siedziby danego urzędu morskiego oraz po zasięgnięciu opinii Szefa Biura Hydrograficznego Marynarki Wojennej i Dyrektora Morskiej Służby Poszukiwania i Ratownictwa.

We wniosku, o którym mowa w ust. 2, wskazuje się:

lokalizację, w której jest planowane działanie związane z neutralizacją zatopionego materiału niebezpiecznego, z uwzględnieniem współrzędnych szerokości i długości geograficznej;

nazwę lub inne określenie wraku;

rodzaj zatopionego materiału niebezpiecznego;

planowaną metodę neutralizacji zatopionego materiału niebezpiecznego, z uwzględnieniem wpływu planowanych działań i ich skutków na stan środowiska morskiego, w szczególności na obszary chronione, wraz z określeniem zakresu przestrzennego oddziaływania planowanego działania;

analizę możliwych skutków dla stanu środowiska morskiego oraz planowanych metod zapobiegania i zwalczania zanieczyszczeń w przypadku wystąpienia nieprawidłowości lub awarii;

wpływ planowanej metody neutralizacji zatopionego materiału niebezpiecznego na stan zachowania zabytków zlokalizowanych w obrębie wraku;

wpływ planowanej metody neutralizacji zatopionego materiału niebezpiecznego na żeglugę morską;

termin planowanej neutralizacji zatopionego materiału niebezpiecznego.

W przypadku gdy neutralizowany zatopiony materiał niebezpieczny stanowi broń chemiczną, do wniosku, o którym mowa w ust. 2, dołącza się dodatkowo kopię pozwolenia na prowadzenie działalności z wykorzystaniem toksycznych związków chemicznych lub ich prekursorów, wydanego przez ministra właściwego do spraw gospodarki albo Ministra Obrony Narodowej w przypadku jednostek i komórek organizacyjnych jemu podporządkowanych oraz przez niego nadzorowanych.

Odmawia się, w drodze decyzji, wydania pozwolenia, o którym mowa w ust. 1, jeżeli potencjalne szkody dla żeglugi morskiej, środowiska morskiego, obronności i bezpieczeństwa państwa lub stanu zachowania zabytku, które mogą powstać w wyniku neutralizacji zatopionego materiału niebezpiecznego, przeważają nad spodziewanym pozytywnym efektem tej neutralizacji.

Dane pomiarowe, o których mowa w art. 41c ust. 1, pozyskane w wyniku identyfikacji, badania, monitorowania zatopionego materiału niebezpiecznego lub informacje o wykonanej neutralizacji zatopionego materiału niebezpiecznego na polskich obszarach morskich zgłasza się Biuru Hydrograficznemu Marynarki Wojennej w terminie 3 miesięcy od dnia zakończenia wymienionych działań. Biuro Hydrograficzne Marynarki Wojennej niezwłocznie przekazuje te dane lub informacje właściwemu terytorialnie dyrektorowi urzędu morskiego.”;

w art. 35a:

ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Nurkowanie na wraku może być wykonywane przez osoby fizyczne, osoby prawne lub jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej po uzyskaniu pozwolenia właściwego terytorialnie dyrektora urzędu morskiego, wydawanego w drodze decyzji. Nie wymaga uzyskania pozwolenia nurkowanie na wraku, który jest określony w przepisach wydanych na podstawie ust. 7.”,

po ust. 1 dodaje się ust. 1a i 1b w brzmieniu: „1a. Wrak oznacza:

statek, który zatonął lub osiadł na mieliźnie, lub

każdą część statku, który zatonął lub osiadł na mieliźnie, w tym wszystkie przedmioty, które znajdują się lub znajdowały się na pokładzie tego statku, lub

każdy zagubiony na morzu ze statku przedmiot, który osiadł na mieliźnie, lub zatonął lub dryfuje na morzu, lub

statek, któremu grozi, że zatonie lub osiądzie na mieliźnie, lub w przypadku którego jest to prawdopodobne, jeżeli nie zostały podjęte skuteczne środki pomocy statkowi lub mieniu znajdującemu się w niebezpieczeństwie, lub

samolot lub inny środek transportu, które zatonęły bądź zostały porzucone na obszarach morskich, lub każdą ich część, która zatonęła bądź została porzucona na obszarach morskich.

Wniosek o wydanie pozwolenia na nurkowanie na wraku zawiera:

nazwę, siedzibę albo imię i nazwisko oraz adres zamieszkania wnioskodawcy;

lokalizację, cel i termin nurkowania;

port wejścia i wyjścia oraz nazwę statku, z którego będzie wykonywane nurkowanie;

imię i nazwisko i numer PESEL, a w przypadku jego braku – serię i numer dokumentu tożsamości, adres zamieszkania, adres do korespondencji na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub numer telefonu lub adres poczty elektronicznej każdej z osób, które będą nurkowały na wraku.”,

ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. Pozwolenie na nurkowanie na wraku jest wydawane, w drodze decyzji, po uzgodnieniu z Komendantem Morskiego Oddziału Straży Granicznej oraz wojewódzkim konserwatorem zabytków właściwym dla siedziby danego urzędu morskiego, a także po zasięgnięciu opinii Szefa Biura Hydrograficznego Marynarki Wojennej oraz Dyrektora Morskiej Służby Poszukiwania i Ratownictwa.”,

ust. 3 otrzymuje brzmienie: „3. W pozwoleniu, o którym mowa w ust. 1, określa się:

lokalizację nurkowania;

nazwę lub określenie wraku, na którym będzie wykonywane nurkowanie;

nazwę statku, z którego będzie wykonywane nurkowanie;

warunki nurkowania, w tym warunki określające bezpieczeństwo nurkowania, oraz

okres nurkowania.”,

ust. 3a otrzymuje brzmienie: „3a. W przypadku gdy podczas nurkowania na wraku zostaną wykryte materiały mogące zagrażać bezpieczeństwu osób lub środowisku, w szczególności zatopione materiały niebezpieczne, jest to zgłaszane Biuru Hydrograficznemu Marynarki Wojennej, zgodnie z art. 41c ust. 1. Biuro Hydrograficzne Marynarki Wojennej niezwłocznie powiadamia o tym właściwego terytorialnie dyrektora urzędu morskiego oraz Dyrektora Morskiej Służby Poszukiwania i Ratownictwa.”,

ust. 4 otrzymuje brzmienie: „4. Pozwolenie, o którym mowa w ust. 1, może także nakładać na wnioskodawcę obowiązek zapewnienia inspektorowi inspekcji morskiej odpowiednich warunków pracy oraz zakwaterowania i wyżywienia na statku, z którego będzie wykonywane nurkowanie na wraku, oraz umożliwienia temu inspektorowi korzystania w celach służbowych ze środków łączności znajdujących się na statku.”,

uchyla się ust. 5,

ust. 6 otrzymuje brzmienie: „6. Odmawia się, w drodze decyzji, wydania pozwolenia na nurkowanie na wraku, jeżeli:

istnieje zagrożenie bezpieczeństwa żeglugi morskiej lub zanieczyszczenia środowiska morskiego, a także obronności i bezpieczeństwa państwa;

na wraku lub w jego bezpośredniej bliskości znajdują się zatopione materiały niebezpieczne;

wrak podlega szczególnej ochronie na podstawie przepisów ustawy z dnia 28 marca 1933 r. o grobach i cmentarzach wojennych (Dz. U. z 2018 r. poz. 2337) lub ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U. z 2024 r. poz. 1292 i 1907).”,

dodaje się ust. 7–10 w brzmieniu: „7. Właściwy terytorialnie dyrektor urzędu morskiego określa, w drodze zarządzenia, listę wraków udostępnionych do nurkowania, na które nie jest wymagane uzyskanie pozwolenia na nurkowanie na wraku, biorąc pod uwagę lokalizację i stan zachowania wraku oraz kierując się potrzebą zapewnienia bezpieczeństwa ludzi, żeglugi oraz ochroną podwodnego dziedzictwa kulturowego i środowiska morskiego.

Okres nurkowania na wraku, na które jest wymagane uzyskanie pozwolenia, nie może być dłuższy niż 30 dni.

W tym samym czasie na nurkowanie na wraku pozwolenie na nurkowanie na wraku jest wydawane tylko jednemu podmiotowi.

Zakazuje się jednoczesnego nurkowania na wraku przez więcej niż jeden podmiot.”;

art. 35b otrzymuje brzmienie: „Art. 35b. 1. Podróż statku, z którego ma nastąpić nurkowanie na wraku, zaczyna się i kończy w polskim porcie.

Zabrania się wydobywania jakichkolwiek przedmiotów z wraku i naruszania jego struktury.”;

uchyla się art. 35c;

po art. 41c dodaje się art. 41ca w brzmieniu: „Art. 41ca. 1. Biuro Hydrograficzne Marynarki Wojennej prowadzi, w postaci elektronicznej, rejestr zatopionych materiałów niebezpiecznych, w którym są gromadzone dane i informacje o zatopionych materiałach niebezpiecznych określonych w art. 32b, w tym:

rodzaj, ilość oraz wielkość zatopionego materiału niebezpiecznego;

informacja dotycząca stanu zatopionego materiału niebezpiecznego;

liczba sztuk zatopionego materiału niebezpiecznego – w przypadku składowiska tych materiałów;

dane obrazowe zatopionego materiału niebezpiecznego;

określenie lokalizacji zatopionego materiału niebezpiecznego;

dane sonarowe zarejestrowane w rejonie zatopionego materiału niebezpiecznego;

dane batymetryczne zarejestrowane w rejonie zatopionego materiału niebezpiecznego;

dane magnetometryczne zarejestrowane w rejonie zatopionego materiału niebezpiecznego;

data zgłoszenia zatopionego materiału niebezpiecznego do rejestru zatopionych materiałów niebezpiecznych;

data wykrycia lub identyfikacji zatopionego materiału niebezpiecznego;

informacje o wykonanej neutralizacji zatopionego materiału niebezpiecznego.

Dane i informacje zawarte w rejestrze zatopionych materiałów niebezpiecznych są gromadzone i aktualizowane na podstawie danych przekazywanych Biuru Hydrograficznemu Marynarki Wojennej zgodnie z art. 41c ust. 1.

Dane i informacje gromadzone w rejestrze zatopionych materiałów niebezpiecznych nie stanowią informacji niejawnych w rozumieniu ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 632 i 1222).

W rejestrze zatopionych materiałów niebezpiecznych nie przetwarza się danych osobowych.

Szef Biura Hydrograficznego Marynarki Wojennej udostępnia nieodpłatnie, na wniosek, dane lub informacje zawarte w rejestrze zatopionych materiałów niebezpiecznych, po zasięgnięciu opinii Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Szefa Agencji Wywiadu, Szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego oraz Szefa Służby Wywiadu Wojskowego.

Wniosek o udostępnienie danych lub informacji zawartych w rejestrze zatopionych materiałów niebezpiecznych składa się do Biura Hydrograficznego Marynarki Wojennej na piśmie utrwalonym w postaci papierowej opatrzonym podpisem własnoręcznym albo w postaci elektronicznej przy użyciu środków komunikacji elektronicznej w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną i opatruje kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym.

Wniosek o udostępnienie danych lub informacji zawartych w rejestrze zatopionych materiałów niebezpiecznych zawiera:

imię i nazwisko albo nazwę wnioskodawcy;

numer PESEL, a w przypadku jego braku – serię i numer dokumentu tożsamości, albo numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku jego braku – poświadczony za zgodność z oryginałem wypis z rejestru przedsiębiorców właściwego dla siedziby wnioskodawcy;

obywatelstwo albo państwo siedziby wnioskodawcy;

miejsce zamieszkania albo adres siedziby wnioskodawcy;

adres do doręczeń, jeżeli jest inny niż adres zamieszkania albo adres siedziby wnioskodawcy;

numer telefonu lub adres poczty elektronicznej wnioskodawcy – jeżeli je posiada;

cel wykorzystania danych i informacji o zatopionych materiałach niebezpiecznych;

sposób udostępnienia danych lub informacji z rejestru zatopionych materiałów niebezpiecznych.

Szef Biura Hydrograficznego Marynarki Wojennej odmawia, w drodze decyzji, udostępnienia danych lub informacji zawartych w rejestrze zatopionych materiałów niebezpiecznych, jeżeli takie udostępnienie mogłoby zagrażać bezpieczeństwu lub obronności państwa.

W przypadku, o którym mowa w ust. 8, Szef Biura Hydrograficznego Marynarki Wojennej może odstąpić od sporządzenia uzasadnienia faktycznego decyzji o odmowie udostępnienia danych lub informacji zawartych w rejestrze zatopionych materiałów niebezpiecznych.

Podmiot, któremu udostępniono dane lub informacje z rejestru zatopionych materiałów niebezpiecznych, nie może ich przekazywać lub upubliczniać bez uzyskania uprzedniej pisemnej zgody Szefa Biura Hydrograficznego Marynarki Wojennej.”;

w art. 56:

pkt 19 otrzymuje brzmienie: „19) nurkuje na wraku bez wymaganego pozwolenia na nurkowanie na wraku lub nie stosuje się do warunków określonych w tym pozwoleniu,”,

po pkt 19a dodaje się pkt 19b w brzmieniu: „19b) nie stosuje się do zakazu określonego w art. 35a ust. 10,”,

po pkt 20 dodaje się przecinek i dodaje się pkt 20a w brzmieniu: „20a) przekazuje lub upublicznia udostępnione dane lub informacje z rejestru zatopionych materiałów niebezpiecznych bez uzyskania uprzedniej pisemnej zgody Szefa Biura Hydrograficznego Marynarki Wojennej, o której mowa w art. 41ca ust. 10”.

W ustawie z dnia 9 sierpnia 2019 r. o inwestycjach w zakresie budowy portów zewnętrznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1852) w art. 39d w ust. 5 wyrazy „2027 r.” zastępuje się wyrazami „2031 r.”.

Przepisy ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą stosuje się do prowadzenia badań, o których mowa w art. 28 ust. 1 tej ustawy, na polskich obszarach morskich, dotyczących posadowienia morskiej farmy wiatrowej lub związanego z nią zespołu urządzeń służących do wyprowadzenia mocy w rozumieniu ustawy z dnia 17 grudnia 2020 r. o promowaniu wytwarzania energii elektrycznej w morskich farmach wiatrowych (Dz. U. z 2024 r. poz. 182, 1828 i 1847), od dnia 1 stycznia 2026 r.

Do postępowań w sprawie wydania pozwoleń, o których mowa w art. 28 ust. 1, art. 29 ust. 1, art. 31 ust. 1 i art. 35a ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym.

Właściwy terytorialnie dyrektor urzędu morskiego przekaże po raz pierwszy ministrowi właściwemu do spraw gospodarki morskiej wykaz badań prowadzonych na polskich obszarach morskich, o którym mowa w dodawanym art. 31 ust. 1e ustawy zmienianej w art. 1, w terminie 30 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1 pkt 14 i pkt 15 lit. c, które wchodzą w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej: A. Duda