Ustawa z dnia 17 listopada 2021 r. o rekompensacie dochodów utraconych przez gminy w 2018 r. w związku ze zmianą zakresu opodatkowania elektrowni wiatrowych

Ustawa określa zasady i tryb zrekompensowania gminom dochodów utraconych w 2018 r. w związku ze zmianą opodatkowania budowli wchodzących w skład elektrowni wiatrowych.

Ilekroć w ustawie jest mowa o:

podatku - rozumie się przez to podatek od nieruchomości w rozumieniu ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych, którego przedmiotem opodatkowania są budowle w rozumieniu tej ustawy;

elektrowni wiatrowej - rozumie się przez to elektrownię wiatrową w rozumieniu art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych, z uwzględnieniem art. 10;

dochodach utraconych w 2018 r. - rozumie się przez to różnicę między dochodami należnymi gminie za okres od dnia 1 stycznia 2018 r. do dnia 31 grudnia 2018 r. z tytułu podatku obliczonymi z uwzględnieniem:

art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane i wiersza „Kategoria XXIX - wolno stojące kominy i maszty oraz elektrownie wiatrowe” załącznika do tej ustawy oraz art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2017 r., oraz

art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane i wiersza „Kategoria XXIX - wolno stojące kominy i maszty oraz części budowlane elektrowni wiatrowych” załącznika do tej ustawy oraz art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych, w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 7 czerwca 2018 r. o zmianie ustawy o odnawialnych źródłach energii oraz niektórych innych ustaw, obowiązującym na dzień 1 stycznia 2018 r.

Gmina jest uprawniona do rekompensaty z tytułu dochodów utraconych w 2018 r., zwanej dalej „rekompensatą”, w pełnej wysokości ustalonej na podstawie danych zawartych we wniosku gminy o zwrot dochodów utraconych w 2018 r., zwanym dalej „wnioskiem”, którego wzór określa załącznik do ustawy.

Rekompensatę wypłaca się z budżetu państwa na wniosek gminy.

Wniosek zawiera:

dane wnioskodawcy i wskazanie właściwego miejscowo wojewody, zwanego dalej „wojewodą”, do którego składany jest wniosek;

stawkę podatku obowiązującą w roku podatkowym 2018, ustaloną przez radę gminy, oraz wskazanie uchwały rady gminy ustalającej wysokość tej stawki;

wykaz elektrowni wiatrowych objętych opodatkowaniem i zlokalizowanych na terenie gminy w dniu 31 grudnia 2017 r., obejmujący:

moc zainstalowaną elektryczną każdej z tych elektrowni wiatrowych,

nazwę lub firmę i adres podatnika;

wskazanie podstawy opodatkowania podatkiem budowli wchodzących w skład każdej z elektrowni wiatrowych, o których mowa w pkt 3, według stanu na dzień 1 stycznia 2018 r., ustalonej z uwzględnieniem art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane i wiersza określającego kategorię XXIX obiektów budowlanych w załączniku do tej ustawy oraz art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych, w brzmieniu obowiązującym:

na dzień 31 grudnia 2017 r. oraz

na dzień 1 stycznia 2018 r., nadanym ustawą z dnia 7 czerwca 2018 r. o zmianie ustawy o odnawialnych źródłach energii oraz niektórych innych ustaw;

wskazanie kwoty podatku ustalonej na podstawie danych, o których mowa w:

pkt 2 i pkt 4 lit. a oraz

pkt 2 i pkt 4 lit. b;

wskazanie kwoty dochodów utraconych w 2018 r., stanowiącej różnicę między kwotą podatku ustaloną zgodnie z pkt 5 lit. a i pkt 5 lit. b;

numer rachunku bankowego gminy, na który ma zostać przekazana rekompensata;

dane do kontaktu z właściwym urzędem gminy;

datę sporządzenia wniosku i podpis osoby upoważnionej.

Do wniosku należy dołączyć kopie decyzji o pozwoleniu na użytkowanie, o którym mowa w art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, wydanych dla elektrowni wiatrowych, o których mowa w ust. 1 pkt 3.

Gmina składa wniosek do wojewody w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy. Wniosek złożony po upływie terminu określonego w zdaniu pierwszym pozostawia się bez rozpoznania.

Wojewoda sprawdza prawidłowość złożonych wniosków pod względem rachunkowym i formalnym w terminie 3 miesięcy od dnia ich złożenia.

W przypadku stwierdzenia we wniosku braków lub błędów wojewoda wzywa gminę do ich odpowiednio uzupełnienia lub usunięcia w terminie 30 dni od dnia doręczenia wezwania. Wniosek, którego braków lub błędów gmina odpowiednio nie uzupełniła lub nie usunęła w tym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.

Wojewoda wydaje decyzję o przyznaniu lub odmowie przyznania rekompensaty. Decyzję o odmowie przyznania rekompensaty wojewoda wydaje w przypadku stwierdzenia, że w gminie nie wystąpiły dochody utracone w 2018 r.

Organem odwoławczym od decyzji wojewody, o której mowa w art. 6, jest minister właściwy do spraw klimatu.

Wojewoda przekazuje rekompensatę na rachunek bankowy gminy do dnia 31 grudnia 2022 r.

Rekompensatę zalicza się do dochodu podatkowego gminy w rozumieniu ustawy z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego, uwzględnianego do wyliczenia części wyrównawczej i równoważącej subwencji ogólnej dla gmin oraz wpłat do budżetu państwa, o których mowa w art. 29 tej ustawy.

Do celów stosowania ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2018 r. do dnia 13 lipca 2018 r.:

budowlę w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane stanowiła elektrownia wiatrowa;

elektrownią wiatrową była budowla w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, składająca się co najmniej z fundamentu, wieży oraz elementów technicznych, o mocy większej niż moc instalacji odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 40 kW, przyłączonej do sieci elektroenergetycznej o napięciu znamionowym niższym niż 110 kV lub o mocy osiągalnej cieplnej w skojarzeniu nie większej niż 120 kW.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 5 lutego 2022 r.

Wniosek o zwrot dochodów utraconych w 2018 r. (wzór)

patrz oryginał