Ustawa z dnia 25 września 2015 r. o zmianie ustawy o rzemiośle

W ustawie z dnia 22 marca 1989 r. o rzemiośle wprowadza się następujące zmiany:

art. 1 otrzymuje brzmienie:

„ Art. 1. Osoby fizyczne wykonujące działalność gospodarczą na podstawie ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej mogą wykonywać tę działalność z zachowaniem warunków określonych w niniejszej ustawie. Działalność takich osób jest zaliczana do rzemiosła. ”;

w art. 2:

ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„ 1. Rzemiosłem jest zawodowe wykonywanie działalności gospodarczej przez: 1) osobę fizyczną, z wykorzystaniem zawodowych kwalifikacji tej osoby i jej pracy własnej, w imieniu własnym i na rachunek tej osoby - jeżeli jest ona mikroprzedsiębiorcą, małym przedsiębiorcą albo średnim przedsiębiorcą w rozumieniu ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej lub 2) wspólników spółki cywilnej osób fizycznych w zakresie wykonywanej przez nich wspólnie działalności gospodarczej - jeżeli spełniają oni indywidualnie i łącznie warunki określone w pkt 1. ”,

uchyla się ust. 1a,

ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„ 4. Do rzemiosła nie zalicza się działalności handlowej, usług hotelarskich, działalności transportowej, usług świadczonych w wykonywaniu wolnych zawodów, usług leczniczych oraz działalności wytwórczej i usługowej artystów plastyków i fotografików. ”,

dodaje się ust. 6 w brzmieniu:

„ 6. Rzemieślnikiem jest osoba, o której mowa w ust. 1. ”;

w art. 3:

w ust. 3g pkt 4 otrzymuje brzmienie:

„ 4) informuje kandydatów o wysokości opłaty za egzaminy - przy czym opłata wynosi za egzamin: a) mistrzowski - 30% podstawy, b) czeladniczy - 15% podstawy, c) sprawdzający - 5% podstawy, d) poprawkowy - 50% opłaty określonej w lit. a albo b; ”,

po ust. 3g dodaje się ust. 3ga w brzmieniu:

„ 3ga. Przez podstawę, o której mowa w ust. 3g pkt 4 lit. a-c, należy rozumieć kwotę przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku w czwartym kwartale roku poprzedniego ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. ”,

ust. 3h otrzymuje brzmienie:

„ 3h. Izba rzemieślnicza może zwolnić osobę przystępującą do egzaminu z opłaty, o której mowa w ust. 3g pkt 4. ”,

ust. 6 otrzymuje brzmienie:

„ 6. Przygotowanie zawodowe w rzemiośle realizowane jest na zasadach dualnego systemu kształcenia. Nadzór nad jego przebiegiem sprawuje izba rzemieślnicza lub z jej upoważnienia cech, którego członkiem jest rzemieślnik. ”;

w art. 4 ust. 5 otrzymuje brzmienie:

„ 5. W przypadkach gdy dany rodzaj rzemiosła może być wykonywany wyłącznie po wykazaniu się przez rzemieślnika posiadaniem uprawnień zawodowych, o których mowa w art. 19 ustawy wymienionej w art. 1, małżonek lub zstępni, o których mowa w ust. 3 i 4, wykonują działalność za pośrednictwem osoby posiadającej wymagane kwalifikacje. ”;

w art. 5 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„ 3. Przepis ust. 1 dotyczy także członków organizacji samorządu gospodarczego rzemiosła, o których mowa w art. 7 ust. 7 pkt 1. ”;

w art. 7:

w ust. 5 pkt 5 otrzymuje brzmienie:

„ 5) uczestniczenie w realizacji zadań z zakresu oświaty i wychowania w celu zapewnienia wykwalifikowanych kadr dla gospodarki, w tym prowadzenie szkół. ”,

ust. 7 otrzymuje brzmienie:

„ 7. Za zgodą organizacji samorządu gospodarczego rzemiosła jej: 1) członkami mogą być także: a) małżonek lub zstępny osoby, o której mowa w art. 2 ust. 1, jeżeli uczestniczy w wykonywaniu przez tę osobę działalności gospodarczej w zakresie rzemiosła, b) osoby fizyczne wykonujące działalność gospodarczą, niebędące rzemieślnikami, zatrudniające nie więcej niż 250 pracowników; 2) członkami wspierającymi mogą być osoby prawne wykonujące działalność gospodarczą. ”;

w art. 17 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„ 1. Podstawą utworzenia cechu w trybie inicjatywy założycielskiej jest uchwalenie statutu cechu odpowiadającego wymogom określonym w art. 16 przez co najmniej 30 członków założycieli. ”;

art. 18 otrzymuje brzmienie:

„ Art. 18. Przepis art. 17 stosuje się odpowiednio do izb rzemieślniczych, z tym że liczba członków założycieli (cechów) wynosi co najmniej 20. ”.

W przypadku postępowań egzaminacyjnych wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy do wysokości opłat za egzaminy, o których mowa w art. 3 ust. 3g pkt 4 ustawy zmienianej w art. 1, stosuje się przepisy dotychczasowe.

Przepisów art. 17 ust. 1 i art. 18 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie stosuje się do cechów i izb rzemieślniczych działających przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.