Ustawa z dnia 28 listopada 2014 r. o zmianie ustawy o usługach płatniczych

W ustawie z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych wprowadza się następujące zmiany:

w art. 2:

po pkt 15a dodaje się pkt 15aa i 15ab w brzmieniu:

„ 15aa) karta debetowa - kartę płatniczą umożliwiającą wykonywanie transakcji płatniczych, z wyjątkiem transakcji w ciężar środków pieniężnych udostępnionych użytkownikowi z tytułu kredytu, a w przypadku instytucji płatniczej lub instytucji pieniądza elektronicznego - kredytu, o którym mowa w art. 74 ust. 3 lub art. 132j ust. 3; 15ab) karta kredytowa - kartę płatniczą umożliwiającą wykonywanie transakcji płatniczych w ciężar środków pieniężnych udostępnionych użytkownikowi z tytułu kredytu, a w przypadku instytucji płatniczej lub instytucji pieniądza elektronicznego - kredytu, o którym mowa w art. 74 ust. 3 lub art. 132j ust. 3; ”,

pkt 19a otrzymuje brzmienie:

„ 19a) opłata interchange - ustaloną przez organizację kartową opłatę z tytułu transakcji płatniczej wykonywanej przy użyciu karty płatniczej, uiszczaną przez agenta rozliczeniowego na rzecz wydawcy karty płatniczej; ”,

po pkt 19a dodaje się pkt 19aa i 19ab w brzmieniu:

„ 19aa) opłata akceptanta - opłatę z tytułu transakcji płatniczej wykonywanej przy użyciu karty płatniczej, pobieraną przez agenta rozliczeniowego od akceptanta, na którą składa się: a) opłata interchange, b) opłata systemowa, c) marża agenta rozliczeniowego; 19ab) opłata systemowa - opłatę z tytułu transakcji płatniczej wykonywanej przy użyciu karty płatniczej, stanowiącą przychód organizacji kartowej; ”;

w art. 28:

ust. 1a otrzymuje brzmienie:

„ 1a. Przed zawarciem umowy ramowej z akceptantem agent rozliczeniowy jest obowiązany dostarczyć akceptantowi informację o wysokości opłaty akceptanta wraz z wyszczególnieniem składników tej opłaty. Przepis art. 26 ust. 1 stosuje się odpowiednio. ”,

po ust. 1a dodaje się ust. 1b w brzmieniu:

„ 1b. Przepis ust. 1a stosuje się odpowiednio w przypadku zmiany wysokości opłaty akceptanta. ”;

w art. 38a:

ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„ 1. Stawka opłaty interchange nie może przekroczyć 0,2% wartości jednostkowej krajowej transakcji płatniczej wykonanej przy użyciu karty debetowej oraz 0,3% wartości jednostkowej krajowej transakcji płatniczej wykonanej przy użyciu karty kredytowej. W przypadku karty płatniczej innej niż karta debetowa lub karta kredytowa stawka opłaty interchange nie może przekroczyć 0,3% wartości jednostkowej krajowej transakcji płatniczej. ”,

w ust. 3 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:

„ W okresie 5 lat od rozpoczęcia działalności przez nową organizację kartową w odniesieniu do stawki opłaty interchange od jednostkowej krajowej transakcji płatniczej wykonywanej przy użyciu karty płatniczej wydanej w ramach umowy z tą organizacją przepisu ust. 1 nie stosuje się, jeżeli: ”,

ust. 5 i 6 otrzymują brzmienie:

„ 5. Organizacja kartowa udostępnia na swojej stronie internetowej informację o stawkach opłaty systemowej. 6. Organizacja kartowa przekazuje do KNF oraz agentów rozliczeniowych informację o zmianie stawek opłaty systemowej, nie później niż 3 miesiące przed dniem jej wejścia w życie, wraz z uzasadnieniem zmiany. ”.

W terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy dostawcy usług płatniczych są obowiązani dostosować umowy zawarte przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy do przepisów ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.