Ustawa z dnia 16 września 2011 r. o wymianie informacji z organami ścigania państw członkowskich Unii Europejskiej, państw trzecich, agencjami Unii Europejskiej oraz organizacjami międzynarodowymi

Ustawa określa:

zasady i warunki wymiany informacji z organami ścigania państw członkowskich Unii Europejskiej, organami ścigania państw trzecich, agencjami Unii Europejskiej, organizacjami międzynarodowymi w celu rozpoznawania, wykrywania lub zwalczania przestępstw lub przestępstw skarbowych, w tym zagrożeń dla bezpieczeństwa i porządku publicznego oraz zapobiegania takim przestępstwom i zagrożeniom, a także ścigania sprawców przestępstw lub przestępstw skarbowych;

podmioty uprawnione do wymiany informacji z podmiotami, o których mowa w pkt 1;

zasady i sposób działania oraz zadania punktu kontaktowego do wymiany informacji między podmiotami uprawnionymi a podmiotami, o których mowa w pkt 1.

Podmiotami uprawnionymi do wymiany informacji z podmiotami, o których mowa w ust. 1 pkt 1, są:

Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego;

Centralne Biuro Antykorupcyjne;

Biuro Nadzoru Wewnętrznego;

(uchylony)4)

Policja;

Krajowa Administracja Skarbowa;

Straż Graniczna;

(uchylony)

I) I)

Żandarmeria Wojskowa;

Służba Ochrony Państwa. Poz. 230

Ustawę stosuje się również do wymiany oraz przetwarzania informacji:

(uchylony)

w sposób całkowicie lub częściowo zautomatyzowany, zgromadzonych w zbiorach danych referencyjnych, w szczególności obejmujących dane o wynikach analizy kwasu deoksyrybonukleinowego (DNA), oraz w zbiorach danych biometrycznych;

uzyskanych przez podmioty, o których mowa w ust. 2, od Generalnego Inspektora Informacji Finansowej, obejmujących informacje finansowe, o których mowa w art. 2 ust. 2 pkt 10a ustawy z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu (Dz. U. z 2025 r. poz. 644 i 1669), oraz analizy finansowe, o których mowa w art. 2 ust. 2 pkt 1a tej ustawy.

Ustawa nie narusza przepisów o pomocy prawnej w sprawach karnych oraz postanowień umów międzynarodowych dotyczących współpracy w sprawach zapobiegania przestępczości, jej zwalczania oraz współdziałania na terenach przygranicznych.

Przepisy ustawy stosuje się odpowiednio do wymiany informacji przez krajowe biuro do spraw odzyskiwania mienia, o którym mowa w decyzji Rady 2007/845/WSiSW z dnia 6 grudnia 2007 r. dotyczącej współpracy pomiędzy biurami ds. odzyskiwania mienia w państwach członkowskich w dziedzinie wykrywania i identyfikacji korzyści pochodzących z przestępstwa lub innego mienia związanego z przestępstwem (Dz. Urz. UE L 332 z 18.12.2007, str. 103).

Podmiotami uprawnionymi do wymiany informacji za pośrednictwem krajowego biura do spraw odzyskiwania mienia są podmioty, o których mowa w art. 1 ust. 2, oraz:

minister właściwy do spraw finansów publicznych;

(uchylony)

(uchylony)

prokurator.

Przepisy ustawy stosuje się odpowiednio do wymiany informacji przez podmioty, o których mowa w art. 1 ust. 2, z wyznaczonymi właściwymi organami w celu przeciwdziałania praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu.

W ramach wymiany informacji, o której mowa w ust. 1, podmioty, o których mowa w art. 1 ust. 2, mogą przekazywać wyznaczonym właściwym organom informacje finansowe, o których mowa w art. 2 ust. 2 pkt 10a ustawy z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu, oraz analizy finansowe, o których mowa w art. 2 ust. 2 pkt 1a tej ustawy, a także występować do wyznaczonych właściwych organów o przekazanie informacji pochodzących od jednostki analityki finansowej z państwa pochodzenia tego organu.

Ilekroć w ustawie jest mowa o:

pseudonimizacji – rozumie się przez to przetworzenie danych osobowych w taki sposób, aby nie można ich było już przypisać konkretnej osobie, której dane dotyczą, bez użycia dodatkowych informacji, pod warunkiem że takie dodatkowe informacje są przechowywane osobno i są objęte środkami technicznymi i organizacyjnymi uniemożliwiającymi ich przypisanie zidentyfikowanej lub możliwej do zidentyfikowania osobie fizycznej;

(uchylony)

informacji – rozumie się przez to wszelkie treści dotyczące co najmniej jednej osoby fizycznej lub prawnej, faktów lub okoliczności istotnych dla podmiotów uprawnionych do celów wykonywania przez nie zadań na podstawie przepisów odrębnych w zakresie zapobiegania przestępstwom lub przestępstwom skarbowym, ich wykrywania lub prowadzenia postępowań przygotowawczych w ich sprawie, w tym dane wywiadowcze dotyczące tych przestępstw;

informacjach dostępnych – rozumie się przez to informacje przechowywane w bazie danych, do których dostęp bezpośredni posiada punkt kontaktowy lub upoważniony podmiot uprawniony, do którego zwrócono się o informacje, oraz informacje, do których punkt kontaktowy lub upoważniony podmiot uprawniony, do którego zwrócono się o informacje, posiada dostęp pośredni;

Poz. 230 3b) informacjach dostępnych bezpośrednio – rozumie się przez to informacje przechowywane w bazie danych, do których bezpośredni dostęp posiada punkt kontaktowy lub upoważniony podmiot uprawniony, do którego zwrócono się o informacje;

informacjach dostępnych pośrednio – rozumie się przez to informacje, które punkt kontaktowy lub upoważniony podmiot uprawniony, do którego zwrócono się o informacje, może uzyskać od innych organów lub podmiotów;

danych osobowych – rozumie się przez to dane osobowe, o których mowa w art. 4 pkt 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych osobowych) (Dz. Urz. UE L 119 z 04.05.2016, str. 1, z późn. zm.7));

organach ścigania państw członkowskich Unii Europejskiej – rozumie się przez to organy państw członkowskich Unii Europejskiej oraz państw niebędących państwami członkowskimi Unii Europejskiej stosujących przepisy dorobku Schengen, które są uprawnione w tych państwach do wykrywania i ścigania sprawców przestępstw lub przestępstw skarbowych oraz zapobiegania przestępczości i jej zwalczania, oraz każdy organ, który uczestniczy we wspólnych podmiotach utworzonych przez co najmniej dwa państwa członkowskie Unii Europejskiej w celu zapobiegania przestępstwom lub przestępstwom skarbowym, ich wykrywania i ścigania;

wyznaczonym organie ścigania – rozumie się przez to organ ścigania państwa członkowskiego Unii Europejskiej upoważniony do:

składania wniosków o udzielenie informacji bezpośrednio do punktu kontaktowego lub upoważnionego podmiotu uprawnionego,

udzielania odpowiedzi na wnioski składane przez punkt kontaktowy lub upoważniony podmiot uprawniony;

upoważnionym podmiocie uprawnionym – rozumie się przez to podmiot uprawniony upoważniony do składania wniosków o udzielenie informacji do punktu kontaktowego państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub bezpośrednio do wyznaczonego organu ścigania;

państwie trzecim – rozumie się przez to państwo niebędące państwem członkowskim Unii Europejskiej i niestosujące przepisy dorobku Schengen;

podmiotach uprawnionych – rozumie się przez to podmioty, o których mowa w art. 1 ust. 2 oraz art. 2 ust. 2;

przestępstwie katalogowym – rozumie się przez to przestępstwo, o którym mowa w art. 2 ust. 2 decyzji ramowej Rady 2002/584/WSiSW z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie europejskiego nakazu aresztowania i procedury wydawania osób między państwami członkowskimi (Dz. Urz. WE L 190 z 18.07.2002, str. 1, z późn. zm.11) – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 19, t. 6, str. 34), oraz przestępstwo, o którym mowa w art. 3 ust. 1 i 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/794 z dnia 11 maja 2016 r. w sprawie Agencji Unii Europejskiej ds. Współpracy Organów Ścigania (Europol), zastępującego i uchylającego decyzje Rady 2009/371/WSiSW, 2009/934/WSiSW, 2009/935/WSiSW, 2009/936/WSiSW i 2009/968/WSiSW (Dz. Urz. UE L 135 z 24.05.2016, str. 53, z późn. zm. 12)), zwanego dalej „rozporządzeniem (UE) 2016/794”;

(uchylony)

wymianie – rozumie się przez to przekazywanie, udostępnianie, uzyskiwanie lub otrzymywanie informacji przez organy ścigania państw członkowskich Unii Europejskiej, państw trzecich, agencje Unii Europejskiej, organizacje międzynarodowe lub podmioty uprawnione;

organizacji międzynarodowej – rozumie się przez to organizację i organy jej podlegające działające na podstawie prawa międzynarodowego publicznego lub inny organ powołany w drodze umowy między co najmniej dwoma państwami lub na podstawie takiej umowy; Poz. 230

agencji Unii Europejskiej – rozumie się przez to agencję Unii Europejskiej zajmującą się zapobieganiem i zwalczaniem przestępczości;

wyznaczonych właściwych organach – rozumie się przez to organy państw członkowskich Unii Europejskiej wyznaczone na podstawie przepisów wdrażających art. 3 ust. 2 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1153 z dnia 20 czerwca 2019 r. ustanawiającej zasady ułatwiające korzystanie z informacji finansowych i innych informacji w celu zapobiegania niektórym przestępstwom, ich wykrywania, prowadzenia dochodzeń w ich sprawie lub ich ścigania oraz uchylającej decyzję Rady 2000/642/WSiSW (Dz. Urz. UE L 186 z 11.07.2019, str. 122).

W ramach struktury Komendy Głównej Policji wyznacza się komórkę organizacyjną pełniącą funkcję punktu kontaktowego do wymiany informacji między podmiotami uprawnionymi a podmiotami, o których mowa w art. 1 ust.1 pkt 1, zwaną dalej „punktem kontaktowym”. 1a.13) Szefa punktu kontaktowego powołuje i odwołuje Komendant Główny Policji. 1b.13) Komendant Główny Policji organizuje i wyposaża punkt kontaktowy w sposób pozwalający na efektywne i skuteczne wykonywanie zadań, o których mowa w art. 5. 1c.13) Punkt kontaktowy działa całodobowo przez 7 dni w tygodniu. 1d.13) Podmioty uprawnione współdziałają, w ramach swoich kompetencji, z punktem kontaktowym w zakresie niezbędnym do realizacji jego zadań.

Dopuszcza się bezpośrednią wymianę informacji z pominięciem punktu kontaktowego między przedstawicielami uprawnionych podmiotów a podmiotów, o których mowa w art. 1 ust. 1 pkt 1, podczas prowadzonych wspólnych patroli, spotkań operacyjnych lub innych operacji transgranicznych.

Dopuszcza się bezpośrednią wymianę informacji z pominięciem punktu kontaktowego między przedstawicielami uprawnionych podmiotów a podmiotów, o których mowa w art. 1 ust. 1 pkt 1, w ramach:

współpracy na terenach przygranicznych, w tym realizowanej przez międzynarodowe centra współpracy;

wykonywania zadań oficera łącznikowego podmiotu uprawnionego za granicą lub oficera łącznikowego wchodzącego w skład polskiego biura łącznikowego przy Agencji Unii Europejskiej ds. Współpracy Organów Ścigania (Europol). 4.14) Punkt kontaktowy może upoważnić podmiot uprawniony do bezpośredniej wymiany informacji z podmiotami, o których mowa w art. 1 ust. 1 pkt 1, lub punktem kontaktowym państwa członkowskiego Unii Europejskiej. W upoważnieniu punkt kontaktowy określa warunki, zasady i sposób takiej wymiany.

Ustawa nie narusza przepisów odrębnych o organizacji i zadaniach innych punktów kontaktowych niż wymieniony w ust. 1.

Do zadań punktu kontaktowego należy:

przyjmowanie i ocenianie wniosków o udzielenie informacji składanych przez podmioty, o których mowa w art. 1 ust. 1 pkt 1, oraz udzielanie odpowiedzi na te wnioski;

przekazywanie wniosków o udzielenie informacji składanych przez podmioty, o których mowa w art. 1 ust. 1 pkt 1, podmiotom uprawnionym, zgodnie z ich właściwością, w celu udzielenia odpowiedzi na te wnioski;

ocenianie i przekazywanie podmiotom, o których mowa w art. 1 ust. 1 pkt 1, wniosków o udzielenie informacji składanych przez podmioty uprawnione oraz przekazywanie dodatkowych informacji lub wyjaśnień, o które wystąpiły podmioty, o których mowa w art. 1 ust. 1 pkt 1;

zwracanie się do podmiotów uprawnionych o uzupełnienie lub poprawienie wniosku o udzielenie informacji; Poz. 230

udzielanie informacji z własnej inicjatywy podmiotom, o których mowa w art. 1 ust. 1 pkt 1;

odmawianie udzielenia informacji oraz, w razie potrzeby, zwracanie się do podmiotów, o których mowa w art. 1 ust. 1 pkt 1, o uzupełnienie wniosku o udzielenie informacji lub przekazanie wyjaśnień w zakresie niezbędnym do rozpatrzenia tego wniosku;

koordynowanie wymiany informacji;

przetwarzanie, w tym przechowywanie, informacji wymienianych w oparciu o niniejszą ustawę.

Punkt kontaktowy, w celu realizacji swoich zadań, posiada bezpośredni dostęp do:

Krajowego Systemu Informacyjnego Policji;

rejestru PESEL;

centralnej ewidencji pojazdów;

centralnej ewidencji kierowców;

krajowego zbioru rejestrów, ewidencji i wykazu w sprawach cudzoziemców;

Krajowego Rejestru Karnego;

Krajowego Rejestru Sądowego;

Krajowego Rejestru Urzędowego Podmiotów Gospodarki Narodowej;

ogólnokrajowej ewidencji wydanych i unieważnionych dowodów osobistych;

Rejestru Dokumentów Paszportowych;

Centralnej Bazy Danych Osób Pozbawionych Wolności;

danych udostępnianych za pośrednictwem Krajowego Systemu Informatycznego;

Systemu Informacji Finansowej;

Systemu Rejestracji Broni.

Punkt kontaktowy posiada pośredni dostęp do zbiorów danych zawierających informacje o wynikach analizy kwasu deoksyrybonukleinowego (DNA) oraz zbiorów danych biometrycznych prowadzonych na podstawie przepisów ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2025 r. poz. 636, z późn. zm.4)).

Punkt kontaktowy może na zasadach określonych w ustawie wymieniać informacje zgromadzone w Krajowym Centrum Informacji Kryminalnych, przekazane przez podmioty, o których mowa w art. 1 ust. 2.

Punkt kontaktowy wymienia informacje z podmiotami, o których mowa w art. 1 ust. 1 pkt 1, dostępnymi kanałami komunikacji wykorzystywanymi w międzynarodowej współpracy policyjnej, w szczególności kanałem komunikacji:

Międzynarodowej Organizacji Policji Kryminalnej – Interpol;

wykorzystującym aplikację sieci bezpiecznej wymiany informacji SIENA;

biura SIRENE.

Punkt kontaktowy może przekazywać podmiotom, o których mowa w art. 1 ust. 1 pkt 1, informacje za pośrednictwem oficerów łącznikowych lub innych przedstawicieli podmiotów uprawnionych w podmiotach, o których mowa w art. 1 ust. 1 pkt 1, oraz oficerów łącznikowych lub innych przedstawicieli podmiotów, o których mowa w art. 1 ust. 1 pkt 1, w Rzeczypospolitej Polskiej, z wyłączeniem oficerów łącznikowych, o których mowa w art. 47 ust. 1 Konwencji wyko- Poz. 230 nawczej z dnia 19 czerwca 1990 r. do Układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r. między Rządami Państw Unii Gospodarczej Beneluksu, Republiki Federalnej Niemiec oraz Republiki Francuskiej w sprawie stopniowego znoszenia kontroli na wspólnych granicach (Dz. Urz. WE L 239 z 22.09.2000, str. 19, z późn. zm. 23) – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 19, t. 2, str. 9, z późn. zm.).

W punkcie kontaktowym mogą wykonywać swoje obowiązki funkcjonariusze, żołnierze i pracownicy podmiotów uprawnionych. Sposób ich współdziałania określa się w odrębnych porozumieniach zawieranych między Komendantem Głównym Policji a kierownikiem podmiotu uprawnionego odpowiedzialnego za wymianę informacji z punktem kontaktowym.

Osoba delegowana do wykonywania zadań w punkcie kontaktowym posiada znajomość języka angielskiego na poziomie komunikatywnym oraz wiedzę z zakresu prawa Unii Europejskiej i prawa krajowego, istotnego dla działania punktu kontaktowego, w tym z zakresu ochrony danych osobowych.

W skład punktu kontaktowego wchodzą przedstawiciele:

Jednostki Krajowej Europolu wyznaczonej na podstawie art. 7 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2016/794;

biura SIRENE, o którym mowa w art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 2007 r. o udziale Rzeczypospolitej Polskiej w Systemie Informacyjnym Schengen oraz Wizowym Systemie Informacyjnym (Dz. U. z 2023 r. poz. 1355 oraz z 2024 r. poz. 1688);

Krajowego Biura Interpolu wyznaczonego zgodnie z art. 32 Statutu Międzynarodowej Organizacji Policji Kryminalnej – Interpol, przyjętego w Wiedniu dnia 13 czerwca 1956 r. (Dz. U. z 2015 r. poz. 1758).

Osoby wykonujące obowiązki w punkcie kontaktowym odbywają regularne szkolenia w celu podniesienia kwalifikacji, w szczególności w zakresie:

korzystania z narzędzi przetwarzania danych wykorzystywanych w punkcie kontaktowym, w szczególności kanału komunikacji wykorzystującego aplikację sieci bezpiecznej wymiany informacji SIENA i systemu zarządzania sprawami;

znajomości i stosowania prawa Unii Europejskiej i prawa krajowego, istotnego dla działania punktu kontaktowego, w tym z zakresu ochrony danych osobowych;

znajomości języka angielskiego na poziomie niezbędnym do wykonywania zadań w punkcie kontaktowym lub wyższym.

Szkolenia w zakresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, zapewnia Komendant Główny Policji.

Podmiot uprawniony zapewnia osobom delegowanym do wykonywania zadań w punkcie kontaktowym dostęp do szkoleń w zakresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 3.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia:

minimalne funkcjonalności, jakie musi posiadać system zarządzania sprawami prowadzony przez punkt kontaktowy,

tryb wyznaczania, organizację oraz sposób działania komórek organizacyjnych w podmiocie uprawnionym odpowiedzialnych za wymianę informacji z punktem kontaktowym,

tryb postępowania z wnioskami o udzielenie informacji,

tryb i sposób wymiany informacji między punktem kontaktowym a podmiotami, o których mowa w art. 1 ust. 1 pkt 1, oraz punktem kontaktowym a podmiotami uprawnionymi – mając na uwadze wymogi dotyczące zapewnienia efektywnej wymiany informacji przez punkt kontaktowy oraz ciągłości jego funkcjonowania, a także dotyczące wdrożenia systemu rejestrowania informacji w punkcie kontaktowym, w tym czasu przekazania lub otrzymania informacji oraz wniosków o przekazanie informacji. Poz. 230

Podmioty uprawnione, za pośrednictwem punktu kontaktowego, składają wnioski o udzielenie informacji oraz udzielają odpowiedzi na wnioski złożone przez punkt kontaktowy państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub wyznaczony organ ścigania w terminie umożliwiającym punktowi kontaktowemu przekazanie odpowiedzi z zachowaniem terminów, o których mowa w art. 15.

Podmioty uprawnione składają wnioski o udzielenie informacji oraz udzielają odpowiedzi na wnioski, korzystając z kanału komunikacji wykorzystującego aplikację sieci bezpiecznej wymiany informacji SIENA, do której dostęp uzyskują we własnym zakresie.

Punkt kontaktowy, przesyłając wniosek o udzielenie informacji podmiotowi uprawnionemu, może wyznaczyć termin udzielenia odpowiedzi na wniosek w celu zachowania terminów określonych w art. 15.

Punkt kontaktowy państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub wyznaczony organ ścigania składają wniosek o udzielenie informacji w języku polskim albo w języku angielskim. Udzielenie informacji następuje w języku, w którym złożono wniosek.

Wymiana informacji z punktem kontaktowym państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub wyznaczonym organem ścigania odbywa się na takich samych warunkach jak wymiana informacji prowadzona na podstawie prawa krajowego przez podmioty uprawnione w ramach postępowania przygotowawczego lub czynności operacyjno-rozpoznawczych albo innego rodzaju czynności w sprawach o przestępstwa lub przestępstwa skarbowe.

Podmiot uprawniony występuje z wnioskiem o udzielenie informacji, w przypadku gdy:

informacje, których dotyczy wniosek o udzielenie informacji, są niezbędne i proporcjonalne dla rozpoznawania, wykrywania lub zwalczania przestępstw lub przestępstw skarbowych, w tym zagrożeń dla bezpieczeństwa i porządku publicznego oraz zapobiegania takim przestępstwom i zagrożeniom, a także ścigania sprawców przestępstw lub przestępstw skarbowych oraz

istnieje uzasadnione przypuszczenie, że informacje, których dotyczy wniosek o udzielenie informacji, znajdują się w posiadaniu państw członkowskich Unii Europejskiej lub agencji Unii Europejskiej, do których kierowany jest wniosek.

Wniosek o udzielenie informacji zawiera:

określenie podmiotu uprawnionego składającego wniosek o udzielenie informacji (nazwa, adres, numer telefonu, numer faksu, adres poczty elektronicznej, państwo);

określenie państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub agencji Unii Europejskiej, do których jest kierowany wniosek o udzielenie informacji;

datę i godzinę złożenia wniosku o udzielenie informacji;

specyfikację informacji, których dotyczy wniosek o udzielenie informacji, w szczególności:

określenie rodzaju przestępstwa lub przestępstwa skarbowego lub działalności przestępczej będących przedmiotem prowadzonego postępowania przygotowawczego lub czynności operacyjno-rozpoznawczych,

dane pozwalające na określenie tożsamości osoby, wobec której jest prowadzone postępowanie przygotowawcze lub czynności operacyjno-rozpoznawcze dotyczące przestępstwa lub przestępstwa skarbowego będącego podstawą wniosku o udzielenie informacji;

określenie celu, w jakim składa się wniosek o udzielenie informacji, w tym opis przestępstwa lub przestępstwa skarbowego, którego dotyczy ten wniosek;

określenie przyczyn pozwalających przypuszczać, że informacje, których dotyczy wniosek o udzielenie informacji, znajdują się w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub agencji Unii Europejskiej, do których kierowany jest wniosek;

określenie związku między celem, w jakim składa się wniosek o udzielenie informacji, a osobą, której one dotyczą;

informację, czy wniosek o udzielenie informacji ma charakter pilny, wraz z uzasadnieniem;

Poz. 230 ograniczenia dotyczące wykorzystania informacji zawartej we wniosku o udzielenie informacji do celów innych niż te, z powodu których zostały dostarczone;

inne informacje istotne dla rozpatrzenia wniosku o udzielenie informacji.

Podejmując decyzję w przedmiocie uznania wniosku o udzielenie informacji za pilny, podmiot uprawniony uwzględnia, czy informacja, której dotyczy wniosek:

ma zasadnicze znaczenie dla zapobieżenia bezpośredniemu i poważnemu zagrożeniu dla bezpieczeństwa publicznego;

jest niezbędna, aby zapobiec bezpośredniemu zagrożeniu życia lub zdrowia ludzkiego;

jest niezbędna do zastosowania lub utrzymania środków polegających na pozbawieniu wolności;

ma istotne znaczenie dla rozpoznawania, wykrywania lub zwalczania przestępstw lub przestępstw skarbowych, w tym zagrożeń dla bezpieczeństwa i porządku publicznego, oraz zapobiegania takim przestępstwom i zagrożeniom, a także ścigania sprawców przestępstw lub przestępstw skarbowych, a istnieje bezpośrednie ryzyko, że utraci znaczenie, jeżeli nie zostanie udzielona w trybie pilnym.

Podmioty uprawnione składają wniosek o udzielenie informacji w języku polskim i w języku angielskim.

W przypadku gdy punkt kontaktowy składa wniosek o udzielenie informacji bezpośrednio do wyznaczonego organu ścigania lub udziela informacji na wniosek wyznaczonego organu ścigania, kopię wniosku lub kopię informacji przekazuje punktowi kontaktowemu państwa członkowskiego Unii Europejskiej.

W przypadku gdy upoważniony podmiot uprawniony składa wniosek o udzielenie informacji lub udziela informacji bezpośrednio do:

wyznaczonego organu ścigania – kopię wniosku lub kopię informacji przesyła punktowi kontaktowemu oraz punktowi kontaktowemu państwa członkowskiego Unii Europejskiej;

punktu kontaktowego państwa członkowskiego Unii Europejskiej – kopię wniosku lub kopię informacji przesyła punktowi kontaktowemu.

Kopii wniosków oraz kopii informacji, o których mowa w ust. 10 i 11, nie przekazuje się punktowi kontaktowemu lub punktowi kontaktowemu państwa członkowskiego Unii Europejskiej w tym samym czasie, w którym są one przedkładane lub udzielane, jeżeli ich przekazanie:

mogłoby utrudniać postępowanie przygotowawcze lub czynności operacyjno-rozpoznawcze albo innego rodzaju czynności w sprawach o przestępstwa lub przestępstwa skarbowe, które wymagają odpowiedniego poziomu poufności;

mogłoby utrudniać prowadzenie działań antyterrorystycznych w rozumieniu art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o działaniach antyterrorystycznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 194);

zagrażałoby bezpieczeństwu osoby fizycznej, w tym osoby biorącej udział w czynnościach określonych w pkt 1.

W przypadku gdy informacje, których dotyczy wniosek o udzielenie informacji złożony przez punkt kontaktowy państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub wyznaczony organ ścigania, zostały uzyskane od innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa trzeciego, informacje te mogą być przekazane innemu państwu członkowskiemu Unii Europejskiej tylko w przypadku, gdy to państwo członkowskie Unii Europejskiej lub państwo trzecie wyrazi na to zgodę, przy zapewnieniu przestrzegania warunków regulujących ich wykorzystanie nałożonych przez to państwo członkowskie Unii Europejskiej lub państwo trzecie.

Punkt kontaktowy lub upoważniony podmiot uprawniony mogą z własnej inicjatywy przekazać informacje punktowi kontaktowemu państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub wyznaczonemu organowi ścigania, jeżeli istnieje uzasadnione przypuszczenie, że informacje te przyczynią się do wykrycia i zatrzymania sprawców przestępstw lub przestępstw skarbowych lub zapobieżenia przestępstwu lub przestępstwu skarbowemu na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państw trzecich. Przekazanie informacji następuje w języku angielskim. Przepis art. 11 ust. 13 stosuje się.

Punkt kontaktowy lub upoważniony podmiot uprawniony z własnej inicjatywy przekazują informacje punktowi kontaktowemu państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub wyznaczonemu organowi ścigania, jeżeli istnieje uzasadnione przypuszczenie, że informacje te przyczynią się do zapobieżenia przestępstwu katalogowemu lub do wykrycia i zatrzymania sprawców tego przestępstwa. Przekazanie informacji następuje w języku angielskim. Przepis art. 11 ust. 13 stosuje się. Poz. 230

Informacje, o których mowa w ust. 1 lub 2, podmioty uprawnione przekazują do punktu kontaktowego w celu przekazania do punktu kontaktowego państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub wyznaczonego organu ścigania. Przekazanie informacji do punktu kontaktowego następuje w języku polskim i w języku angielskim.

Informacji, o których mowa w ust. 2, nie przekazuje się w przypadkach, o których mowa w art. 13 ust. 1 pkt 3 i 6.

W przypadku udzielania informacji, o których mowa w ust. 1 lub 2, przez punkt kontaktowy bezpośrednio wyznaczonemu organowi ścigania punkt kontaktowy przesyła kopię tych informacji punktowi kontaktowemu państwa członkowskiego Unii Europejskiej.

W przypadku udzielania informacji, o których mowa w ust. 1 lub 2, przez upoważniony podmiot uprawniony bezpośrednio wyznaczonemu organowi ścigania upoważniony podmiot uprawniony przesyła kopię tych informacji punktowi kontaktowemu oraz punktowi kontaktowemu państwa członkowskiego Unii Europejskiej.

Kopii informacji, o których mowa w ust. 1 lub 2, nie przekazuje się punktowi kontaktowemu lub punktowi kontaktowemu państwa członkowskiego Unii Europejskiej w przypadkach, o których mowa w art. 11 ust. 12.

Punkt kontaktowy oraz upoważniony podmiot uprawniony, występując z wnioskiem o udzielenie informacji, udzielając informacji na podstawie wniosku punktu kontaktowego państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub wyznaczonego organu ścigania lub udzielając informacji z własnej inicjatywy, w przypadku gdy komunikacja dotyczy przestępstw, o których mowa w art. 3 rozporządzenia (UE) 2016/794, każdorazowo oceniają, czy konieczne dla zwalczania i zapobiegania przestępczości jest przekazanie kopii wniosku lub kopii udzielonych informacji Agencji Unii Europejskiej ds. Współpracy Organów Ścigania (Europol), w szczególności w celu zapewnienia współpracy w zakresie zapobiegania i zwalczania poważnej przestępczości, dotykającej co najmniej dwa państwa członkowskie, terroryzmowi i formom przestępczości mającym wpływ na wspólny interes objęty polityką Unii, wymienionym w załączniku I do rozporządzenia (UE) 2016/794.

Punkt kontaktowy oraz upoważniony podmiot uprawniony, przesyłając Agencji Unii Europejskiej ds. Współpracy Organów Ścigania (Europol) kopię wniosku o udzielenie informacji lub kopię udzielonych informacji, informują o celach przetwarzania informacji oraz o możliwych ograniczeniach tego przetwarzania, zgodnie z art. 19 rozporządzenia (UE) 2016/794. Przepisy art. 11c stosuje się.

Informacje uzyskane od innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa trzeciego mogą być przekazane Agencji Unii Europejskiej ds. Współpracy Organów Ścigania (Europol) tylko w przypadku, gdy to państwo członkowskie Unii Europejskiej lub państwo trzecie wyrazi na to zgodę, przy zapewnieniu przestrzegania warunków regulujących ich wykorzystanie nałożonych przez to państwo członkowskie Unii Europejskiej lub państwo trzecie.

Punkt kontaktowy oraz upoważniony podmiot uprawniony składają wnioski o udzielenie informacji, udzielają informacji oraz przekazują informacje, korzystając z kanału komunikacji wykorzystującego aplikację sieci bezpiecznej wymiany informacji SIENA.

Punkt kontaktowy oraz upoważniony podmiot uprawniony, składając wniosek o udzielenie informacji oraz udzielając informacji, mogą skorzystać z innego dostępnego kanału komunikacji wykorzystywanego w międzynarodowej współpracy policyjnej, w przypadku gdy:

wymiana informacji wymaga zaangażowania państw trzecich lub organizacji międzynarodowych lub zachodzą okoliczności uzasadniające przypuszczenie, że konieczne będzie zaangażowanie w wymianę informacji państw trzecich lub organizacji międzynarodowych, w tym za pośrednictwem kanału komunikacji udostępnianego przez Międzynarodową Organizację Policji Kryminalnej – Interpol;

pilny charakter wniosku o udzielenie informacji wymaga tymczasowego wykorzystania innego dostępnego kanału komunikacji;

ze względów technicznych lub operacyjnych nie jest możliwe wykorzystanie kanału komunikacji wykorzystującego aplikację sieci bezpiecznej wymiany informacji SIENA;

przepisy umów dwustronnych lub wielostronnych w większym stopniu ułatwiają wymianę informacji z organami ścigania państw członkowskich Unii Europejskiej.

(uchylony)29)

Podmioty uprawnione, przekazując informacje organom ścigania państw członkowskich Unii Europejskiej, zapewniają, aby wymiana danych osobowych nie była ograniczana ani zakazywana z powodów dotyczących ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych.

Poz. 230

(uchylony)

Przekazując informację, podmiot uprawniony lub punkt kontaktowy, o ile realizuje zadanie określone w art. 5 pkt 1, wskazują organowi ścigania państwa członkowskiego Unii Europejskiej sposób, w jaki może być ona wykorzystana przez ten organ, w szczególności, czy może być ona wykorzystana w postępowaniu karnym.

Punkt kontaktowy lub upoważniony podmiot uprawniony odmawia przekazania informacji punktowi kontaktowemu państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub wyznaczonemu organowi ścigania, w przypadku gdy:

informacje, których dotyczy wniosek o udzielenie informacji, nie są dostępne punktowi kontaktowemu lub podmiotom uprawnionym;

wniosek o udzielenie informacji nie spełnia wymogów, o których mowa w art. 11 ust. 4, 6, ust. 7 pkt 4–9 lub ust. 8;

organ prowadzący postępowanie karne nie wyraził zgody na przekazanie informacji, jeżeli uzyskanie zgody jest wymagane zgodnie z przepisami prawa krajowego;

informacje, których dotyczy wniosek o udzielenie informacji, stanowią dane osobowe inne niż należące do kategorii danych osobowych wymienionych w sekcji B załącznika II do rozporządzenia (UE) 2016/794;

informacje, których dotyczy wniosek o udzielenie informacji, są niedokładne, niekompletne lub nieaktualne i nie mogą zostać przekazane;

zaistniały okoliczności uzasadniające przypuszczenie, że ujawnienie informacji, których dotyczy wniosek o udzielenie informacji:

byłoby sprzeczne z podstawowymi interesami bezpieczeństwa narodowego Rzeczypospolitej Polskiej lub naruszałoby te interesy,

mogłoby utrudniać postępowanie przygotowawcze lub czynności operacyjno-rozpoznawcze albo innego rodzaju czynności w sprawach o przestępstwa lub przestępstwa skarbowe lub zagrażałoby bezpieczeństwu osoby fizycznej, w tym osoby biorącej udział w postępowaniu przygotowawczym lub czynnościach operacyjno-rozpoznawczych albo innego rodzaju czynnościach w sprawach o przestępstwa lub przestępstwa skarbowe,

spowodowałoby nadmierną szkodę dla chronionych ważnych interesów osoby prawnej; wniosek o udzielenie informacji dotyczy:

przestępstwa lub przestępstwa skarbowego zagrożonego w Rzeczypospolitej Polskiej karą pozbawienia wolności do roku lub karą łagodniejszą,

czynu, który w Rzeczypospolitej Polskiej nie stanowi przestępstwa ani przestępstwa skarbowego;

informacje, których dotyczy wniosek o udzielenie informacji, uzyskano od innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa trzeciego i to państwo członkowskie Unii Europejskiej lub państwo trzecie nie wyraziło zgody na udzielenie informacji.

Punkt kontaktowy lub upoważniony podmiot uprawniony oceniają, czy wniosek o udzielenie informacji złożony przez punkt kontaktowy państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub wyznaczony organ ścigania jest zgodny z wymogami określonymi w art. 11 ust. 4, 6, ust. 7 pkt 4–9 lub ust. 8, w szczególności w odniesieniu do tego, czy nie doszło do oczywistego naruszenia praw podstawowych.

Odmowa przekazania informacji dotyczy tylko tej części wniosku o udzielenie informacji, w odniesieniu do której zostaną spełnione przesłanki, o których mowa w ust. 1. W pozostałym zakresie informacje przekazuje się punktowi kontaktowemu państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub wyznaczonemu organowi ścigania zgodnie z wnioskiem o udzielenie informacji.

W terminach, o których mowa w art. 15, punkt kontaktowy lub upoważniony podmiot uprawniony informuje punkt kontaktowy państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub wyznaczony organ ścigania o odmowie przekazania informacji oraz o powodach tej odmowy.

Przed podjęciem decyzji o odmowie przekazania informacji punkt kontaktowy lub upoważniony podmiot uprawniony może niezwłocznie wystąpić do punktu kontaktowego państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub wyznaczonego organu ścigania o uzupełnienie wniosku o udzielenie informacji lub przekazanie wyjaśnień w zakresie niezbędnym do rozpatrzenia wniosku. Bieg terminów, o których mowa w art. 15, ulega zawieszeniu od chwili doręczenia wniosku o uzupełnienie lub przekazanie wyjaśnień punktowi kontaktowemu państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub wyznaczonemu organowi ścigania do chwili dostarczenia wyjaśnień lub uściśleń, o które się zwrócono. Poz. 230

Korespondencję w sprawie odmowy przekazania informacji, uzupełnienia wniosku o udzielenie informacji lub przekazania wyjaśnień w zakresie niezbędnym do rozpatrzenia wniosku przekazuje się w języku, w którym złożono wniosek.

1.31) Jeżeli na podstawie przepisów odrębnych na przekazanie informacji jest wymagana zgoda organu prowadzącego postępowanie karne, podmioty uprawnione zwracają się do organu prowadzącego to postępowanie o wyrażenie zgody na przekazanie informacji. 1a.32) W przypadku, o którym mowa w ust. 1, punkt kontaktowy lub upoważniony podmiot uprawniony niezwłocznie:

informuje punkt kontaktowy państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub wyznaczony organ ścigania o konieczności uzyskania zgody organu prowadzącego postępowanie karne na przekazanie informacji oraz, o ile to możliwe, o planowanym terminie uzyskania zgody;

po uzyskaniu zgody organu prowadzącego postępowanie karne przekazuje informacje punktowi kontaktowemu państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub wyznaczonemu organowi ścigania. 1b.32) Zasadność wydania zgody, o której mowa w ust. 1, jest rozpatrywana zgodnie z prawem krajowym. 1c.32) Organ właściwy do wydania zgody, o której mowa w ust. 1, jest dostępny dla podmiotu uprawnionego całodobowo przez 7 dni w tygodniu. Organ właściwy do wydania zgody może działać w sposób inny niż określony w zdaniu pierwszym, jeżeli zapewni udzielenie odpowiedzi w terminach określonych w art. 15 ust. 1 lub 2.

(uchylony)33)

Punkt kontaktowy lub upoważniony podmiot uprawniony, na podstawie informacji dostępnych lub informacji przekazanych przez podmioty uprawnione, udzielają odpowiedzi na wniosek o udzielenie informacji punktu kontaktowego państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub wyznaczonego organu ścigania niezwłocznie, niepóźniej niż w terminie 7 dni od dnia otrzymania wniosku.

W przypadku wniosku o udzielenie informacji mającego charakter pilny:

jeżeli informacje dotyczące wniosku o udzielenie informacji są przetwarzane w zbiorach danych, do których punkt kontaktowy lub upoważniony podmiot uprawniony mają bezpośredni dostęp, punkt kontaktowy lub upoważniony podmiot uprawniony udzielają odpowiedzi na ten wniosek w terminie 8 godzin od chwili jego otrzymania;

jeżeli informacje dotyczące wniosku o udzielenie informacji są przetwarzane w zbiorach danych, do których punkt kontaktowy lub upoważniony podmiot uprawniony mają pośredni dostęp, punkt kontaktowy lub upoważniony podmiot uprawniony udzielają odpowiedzi na ten wniosek w terminie 3 dni od dnia jego otrzymania.

Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się w przypadku, gdy we wniosku o udzielenie informacji został określony dłuższy termin udzielenia odpowiedzi.

1.35) Podmioty uprawnione przetwarzają informacje uzyskane w wyniku ich wymiany z organami ścigania państw członkowskich Unii Europejskiej zgodnie z celem wskazanym we wniosku o udzielenie informacji.

Podmioty uprawnione mogą przetwarzać informacje, o których mowa w ust. 1:

(uchylony)36)

w innych celach, po uzyskaniu pisemnej zgody organu ścigania państwa członkowskiego Unii Europejskiej, który informacje przekazał.

(uchylony)

Podmioty uprawnione przetwarzają informacje przekazane przez organ ścigania państwa członkowskiego Unii Europejskiej w sposób przez niego określony oraz na wniosek tego organu informują go o sposobie przetwarzania tych informacji. 2.37) Jeżeli przy przekazywaniu informacji organ ścigania państwa członkowskiego Unii Europejskiej wyrazi na to zgodę, informacje uzyskane przez podmiot uprawniony mogą zostać wykorzystane w postępowaniu karnym. Poz. 230

Szczegółowe zasady i warunki wymiany informacji z agencjami Unii Europejskiej przez podmioty uprawnione i punkt kontaktowy określają przepisy Unii Europejskiej.

(uchylony)

Dane osobowe mogą zostać przekazane przez podmioty uprawnione lub punkt kontaktowy, o ile realizuje zadanie określone w art. 5 pkt 1, do państwa trzeciego lub organizacji międzynarodowej, jeżeli:

przekazanie jest niezbędne do celów, o których mowa w art. 1 ust. 1 pkt 1;

dane osobowe są przekazywane administratorowi w państwie trzecim lub organizacji międzynarodowej, który jest podmiotem właściwym do realizacji celów, o których mowa w art. 1 ust. 1 pkt 1, z zastrzeżeniem art. 18e ust. 1;

państwo członkowskie Unii Europejskiej, które przekazało dane osobowe, wyraziło uprzednią zgodę na ich przekazanie do państwa trzeciego lub organizacji międzynarodowej, a w przypadku dalszego przekazania tych danych do kolejnego państwa trzeciego lub organizacji międzynarodowej właściwy organ ścigania, który dokonał pierwotnego przekazania, lub inny właściwy organ ścigania tego samego państwa członkowskiego Unii Europejskiej zezwala na dalsze przekazanie po należytym uwzględnieniu całokształtu sprawy;

Komisja Europejska w przypadku, o którym mowa w art. 18b ust. 1, uznała, że państwo trzecie, terytorium lub przynajmniej jeden sektor w tym państwie trzecim, lub dana organizacja międzynarodowa zapewniają odpowiedni stopień ochrony danych osobowych;

w razie braku decyzji Komisji, o której mowa w art. 18b ust. 1:

zostały zapewnione lub istnieją odpowiednie zabezpieczenia zgodnie z art. 18c – w przypadku gdy nie zostały spełnione warunki, o których mowa w pkt 4,

ma zastosowanie wyjątek w szczególnych sytuacjach zgodnie z art. 18d – w przypadku gdy nie zostały spełnione warunki, o których mowa w lit. a.

Przekazanie danych osobowych bez uprzedniej zgody innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, o której mowa w ust. 1 pkt 3, jest dozwolone wyłącznie wtedy, gdy takiej uprzedniej zgody nie da się uzyskać w odpowiednim terminie, a przekazanie jest:

niezbędne do zapobieżenia bezpośredniemu, poważnemu zagrożeniu dla bezpieczeństwa publicznego w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie trzecim lub

ma istotne znaczenie dla ważnych interesów państwa członkowskiego Unii Europejskiej.

W przypadku zastosowania przepisu ust. 2 państwo członkowskie Unii Europejskiej odpowiadające za wydanie uprzedniej zgody zostaje powiadomione o tym bez zbędnej zwłoki.

Podmiot uprawniony lub punkt kontaktowy mogą, o ile przepisy odrębne nie stanowią inaczej, zezwolić organowi ścigania państwa członkowskiego Unii Europejskiej na przekazanie do państwa trzeciego lub organizacji międzynarodowej danych osobowych, uprzednio przekazanych temu organowi przez podmiot uprawniony lub punkt kontaktowy, o ile przekazał on dane osobowe, realizując zadanie określone w art. 5 pkt 1. Jeżeli organ ścigania państwa członkowskiego Unii Europejskiej wystąpił do podmiotu uprawnionego lub punktu kontaktowego o zgodę na dalsze przekazanie danych osobowych uprzednio od nich otrzymanych do kolejnego państwa trzeciego lub organizacji międzynarodowej, organ uprawniony lub punkt kontaktowy może zezwolić na to dalsze przekazanie po należytym uwzględnieniu całokształtu sprawy, w tym:

wagi czynu zabronionego;

celu, w którym dane osobowe zostały pierwotnie przekazane;

stopnia ochrony danych osobowych w państwie trzecim lub organizacji międzynarodowej, do których dane osobowe są dalej przekazywane.

Dane osobowe mogą zostać przekazane do państwa trzeciego, terytorium lub przynajmniej jednego sektora w tym państwie trzecim, lub danej organizacji międzynarodowej – o ile Komisja Europejska w drodze decyzji uznała, iż państwo trzecie, terytorium lub przynajmniej jeden określony sektor w państwie trzecim, lub dana organizacja międzynarodowa zapewnia odpowiedni stopień ochrony danych osobowych. Poz. 230

Wydanie przez Komisję Europejską decyzji stwierdzającej, że państwo trzecie, terytorium lub przynajmniej jeden określony sektor w państwie trzecim, lub organizacja międzynarodowa przestały zapewniać odpowiedni stopień ochrony danych osobowych – nie wpływa na przekazywanie danych osobowych do danego państwa trzeciego, terytorium lub jednego lub więcej określonych sektorów w tym państwie trzecim, lub do danej organizacji międzynarodowej na mocy art. 18c i art. 18d.

W przypadku braku decyzji Komisji Europejskiej, o której mowa w art. 18b ust. 1, dane osobowe mogą zostać przekazane do państwa trzeciego lub organizacji międzynarodowej, jeżeli przepisy prawa przewidują odpowiednie zabezpieczenia ochrony danych osobowych.

W przypadku braku prawnie wiążącego aktu, o którym mowa w ust. 1, dane osobowe mogą zostać przekazane do państwa trzeciego lub organizacji międzynarodowej, jeżeli administrator danych stwierdził, po przeanalizowaniu wszystkich okoliczności związanych z przekazaniem danych osobowych, że to państwo trzecie lub organizacja międzynarodowa zapewniają odpowiedni poziom zabezpieczenia ochrony danych osobowych, w szczególności poufności przekazanych danych, celu, w którym dane zostały przekazane, lub sposobu ich wykorzystania, tak aby nie zostały one użyte do wydania orzeczenia lub wykonania kary śmierci, lub innego rodzaju okrutnego lub nieludzkiego traktowania lub karania.

Administrator danych dokumentuje fakt przekazania danych osobowych w przypadkach, o których mowa w ust. 2, oraz bez zbędnej zwłoki informuje Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych o tym fakcie.

Podmiot uprawniony lub punkt kontaktowy, o ile realizuje zadanie określone w art. 5 pkt 1, dokumentują, w sposób określony w ust. 5, fakt przekazania danych osobowych do państwa trzeciego lub organizacji międzynarodowej, które zostały przez administratora danych uznane, na podstawie ust. 2, za zapewniające odpowiedni poziom zabezpieczenia ochrony danych osobowych.

Podmiot uprawniony lub punkt kontaktowy, o ile realizował zadanie określone w art. 5 pkt 1, udostępnia Prezesowi Urzędu Ochrony Danych Osobowych, na każde jego żądanie, dokumentację obejmującą:

datę i godzinę przekazania;

informacje o właściwym organie odbierającym;

uzasadnienie przekazania;

wyliczenie danych osobowych, jakie zostały przekazane.

Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych współpracuje z podmiotami uprawnionymi i punktem kontaktowym w celu prawidłowej realizacji obowiązku zawartego w ust. 2.

W przypadku braku decyzji Komisji Europejskiej, o której mowa w art. 18b ust. 1, oraz braku odpowiednich zabezpieczeń, o których mowa w art. 18c ust. 1 i 2, dane osobowe lub określona ich kategoria mogą zostać przekazane do państwa trzeciego lub organizacji międzynarodowej wyłącznie pod warunkiem, że przekazanie jest niezbędne:

w celu ochrony życia lub zdrowia osoby, której dane dotyczą, lub innej osoby;

w celu zabezpieczenia uzasadnionych interesów osoby, której dane dotyczą, jeżeli przepisy odrębne tak stanowią;

dla zapobieżenia bezpośredniemu, poważnemu ryzyku naruszenia bezpieczeństwa publicznego państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa trzeciego;

w indywidualnym przypadku do celów, o których mowa w art. 1 ust. 1 pkt 1;

w indywidualnym przypadku dla ustalenia, dochodzenia lub obrony roszczeń w związku z celami określonymi w art. 1 ust. 1 pkt 1.

Danych osobowych nie przekazuje się, jeżeli podmiot uprawniony lub punkt kontaktowy, o ile realizuje zadanie określone w art. 5 pkt 1, stwierdziły, że podstawowe prawa i wolności konkretnej osoby, której dane dotyczą, są nadrzędne wobec interesu publicznego przemawiającego za przekazaniem, o którym mowa w ust. 1 pkt 4 i 5.

Podmiot uprawniony lub punkt kontaktowy, o ile realizuje zadanie określone w art. 5 pkt 1, dokumentują, w sposób określony w ust. 4, fakt przekazania danych osobowych na podstawie ust. 1 do państwa trzeciego lub organizacji międzynarodowej.

Podmiot uprawniony lub punkt kontaktowy, o ile realizował zadanie określone w art. 5 pkt 1, udostępnia Prezesowi Urzędu Ochrony Danych Osobowych, na każde jego żądanie, dokumentację obejmującą:

datę i godzinę przekazania;

informacje o właściwym organie odbierającym;

uzasadnienie przekazania;

wyliczenie danych osobowych, jakie zostały przekazane. Poz. 230

Z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych w umowach międzynarodowych dotyczących współpracy policyjnej zawartych z państwami trzecimi, dane osobowe w indywidualnych i konkretnych przypadkach mogą zostać przekazane bezpośrednio odbiorcom mającym siedzibę w państwach trzecich jedynie wówczas, gdy spełnione zostały łącznie następujące warunki:

przekazanie jest niezbędne do wykonania prawnie określonego zadania podmiotu uprawnionego do celów, o których mowa w art. 1 ust. 1 pkt 1;

podmiot uprawniony stwierdza, że podstawowe prawa i wolności danej osoby, której dane dotyczą, nie są nadrzędne wobec interesu publicznego przemawiającego za przedmiotowym przekazaniem;

podmiot uprawniony uznaje, że przekazanie organowi ścigania państwa trzeciego do celów, o których mowa w art. 1 ust. 1 pkt 1, byłoby nieskuteczne lub niewłaściwe, w szczególności z uwagi na niemożność zachowania odpowiedniego terminu;

organ ścigania państwa trzeciego zostaje o tym poinformowany bez zbędnej zwłoki, chyba że byłoby to nieskuteczne lub niewłaściwe;

podmiot uprawniony informuje odbiorcę o konkretnym celu, w którym dane osobowe mają być wyłącznie przetwarzane przez odbiorcę, pod warunkiem że takie przetwarzanie jest niezbędne.

Podmiot uprawniony lub punkt kontaktowy, o ile realizuje zadanie określone w art. 5 pkt 1, dokumentują fakt przekazania danych osobowych na podstawie ust. 1 oraz niezwłocznie informują Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych o tym fakcie.

Podmiot uprawniony lub punkt kontaktowy, o ile realizował zadanie określone w art. 5 pkt 1, udostępnia Prezesowi Urzędu Ochrony Danych Osobowych, na każde jego żądanie, dokumentację obejmującą:

datę i godzinę przekazania;

informacje o właściwym organie odbierającym;

uzasadnienie przekazania;

wyliczenie danych osobowych, jakie zostały przekazane.

Do wymiany informacji z państwami trzecimi lub organizacjami międzynarodowymi stosuje się odpowiednio przepisy art. 11 ust. 1, 3, 6, ust. 7 pkt 2–10, ust. 8 i 9 oraz 13, art. 11a ust. 1–4, art. 12 ust. 3, art. 13 ust. 1–3 oraz 5, art. 14, art. 16 i art. 17.

Punkt kontaktowy udziela informacji na wniosek organów ścigania państw trzecich lub organizacji między narodowych w terminie wskazanym przez te podmioty lub wynikającym ze standardów przyjętych przez organizacje międzynarodowe.

Podmioty uprawnione udzielają odpowiedzi na wnioski, o których mowa w ust. 2, w terminie umożliwiającym punktowi kontaktowemu przekazanie odpowiedzi z zachowaniem terminu określonego w ust. 2.

1.42) Dane osobowe, uzyskane w wyniku wymiany z podmiotami, o których mowa w art. 1 ust. 1 pkt 1, podmiot uprawniony przechowuje przez okres niezbędny do realizacji celu, w jakim te dane zostały pozyskane, zgodnie z terminami oraz zasadami przetwarzania danych w zbiorach danych administrowanych przez dany podmiot uprawniony.

Podmioty uprawnione dokonują weryfikacji zgromadzonych danych osobowych i usuwają dane zbędne albo dokonują ich pseudonimizacji.

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)43)

Jeżeli podmiot, o którym mowa w art. 1 ust. 1 pkt 1, przy wymianie danych osobowych określił termin ich przechowywania, po upływie którego wymagane jest ich usunięcie lub zweryfikowanie, podmiot uprawniony, który te dane otrzymał i przechowuje, ma obowiązek zachowania takiego terminu.

(uchylony)44)

Jeżeli podmiot, o którym mowa w art. 1 ust. 1 pkt 1, przy wymianie danych osobowych określił ograniczenia dotyczące przetwarzania tych danych wynikające z prawa krajowego tego państwa, podmiot uprawniony, który te dane otrzymał i przechowuje, ma obowiązek uwzględnić takie ograniczenia.

Podmioty uprawnione, które przekazały lub udostępniły dane osobowe podmiotowi, o którym mowa w art. 1 ust. 1 pkt 1, albo otrzymały takie dane od tego podmiotu, odnotowują lub dokumentują fakt takiego przekazania, udostępnienia lub otrzymania w celu weryfikacji legalności przetwarzanych danych, ich integralności oraz zapewnienia ich bezpieczeństwa.

Odnotowanie lub dokumentowanie, o których mowa w ust. 1, odbywa się zgodnie z przepisami dotyczącymi przetwarzania danych w zbiorach danych administrowanych przez dany podmiot uprawniony.

Obowiązek niezwłocznego odnotowania lub udokumentowania faktu przekazania, udostępnienia lub otrzymania danych osobowych dotyczy również punktu kontaktowego.

Punkt kontaktowy, przy użyciu systemu teleinformatycznego, prowadzi system zarządzania sprawami, dotyczący co najmniej:

wniosków o udzielenie informacji składanych przez podmioty, o których mowa w art. 1 ust. 1 pkt 1 i 2, odmowy udzielenia informacji na taki wniosek, wniosków w sprawie uzupełnienia wniosku o udzielenie informacji lub przekazania wyjaśnień w zakresie niezbędnym do rozpatrzenia wniosku;

wymiany korespondencji między punktem kontaktowym a podmiotami uprawnionymi w sprawie wniosku o udzielenie informacji składanego przez podmioty, o których mowa w art. 1 ust. 1 pkt 1, lub podmioty uprawnione;

informacji udzielonych podmiotom, o których mowa w art. 1 ust. 1 pkt 1.

System zarządzania sprawami zawiera minimalne wymogi funkcjonalne, obejmujące co najmniej:

datę i godzinę złożenia wniosku o udzielenie informacji;

numer referencyjny wniosku o udzielenie informacji;

nazwę i dane kontaktowe podmiotu, o którym mowa w art. 1 ust. 1 pkt 1, składającego wniosek o udzielenie informacji; Poz. 230

termin udzielenia odpowiedzi na wniosek o udzielenie informacji, w tym informację dotyczącą wniosków, które mają charakter pilny;

oznaczenie postępowania, w związku z którym złożono wniosek o udzielenie informacji;

przedmiot wniosku o udzielenie informacji;

wskazanie daty oraz sposobu rozpatrzenia wniosku o udzielenie informacji;

informacje dotyczące korespondencji punktu kontaktowego z podmiotami uprawnionymi, w tym datę i godzinę przekazania wniosku o udzielenie informacji oraz datę i godzinę uzyskania odpowiedzi na wniosek złożony przez podmioty, o których mowa w art. 1 ust. 1 pkt 1;

podstawę odmowy przekazania informacji;

wskazanie daty wystąpienia o uzupełnienie wniosku o udzielenie informacji lub przekazanie wyjaśnień w zakresie niezbędnym do rozpatrzenia wniosku o udzielenie informacji;

wskazanie daty i godziny wystąpienia do organu prowadzącego postępowanie karne o wyrażenie zgody na udzielenie informacji oraz daty i godziny przekazania informacji po uzyskaniu zgody;

numer referencyjny prowadzonej w systemie sprawy.

System zarządzania sprawami spełnia wymogi funkcjonalne pozwalające na tworzenie statystyk do celów oceny i monitorowania wymiany informacji z państwami członkowskimi Unii Europejskiej.

System teleinformatyczny, przy użyciu którego punkt kontaktowy prowadzi system zarządzania sprawami, zapewnia w szczególności:

zabezpieczenia techniczne i organizacyjne uniemożliwiające dostęp osobie nieuprawnionej;

możliwość ustalenia osoby uzyskującej dostęp do systemu zarządzania sprawami oraz wykonanych operacji przetwarzania zgromadzonych w nim danych;

interoperacyjność z kanałem komunikacji wykorzystującym aplikację sieci bezpiecznej wymiany informacji SIENA, kanałem komunikacji udostępnianym przez Międzynarodową Organizację Policji Kryminalnej – Interpol oraz przez Krajowy System Informatyczny (KSI);

możliwość weryfikacji wniosków o udzielenie informacji składanych przez podmioty, o których mowa w art. 1 ust. 1 pkt 1, z informacjami zgromadzonymi w systemie zarządzania sprawami;

monitorowanie wymaganych terminów udzielenia informacji na wniosek podmiotu, o którym mowa w art. 1 ust. 1 pkt 1, lub podmiotu uprawnionego.

Punkt kontaktowy przetwarza dane osobowe zgromadzone w systemie zarządzania sprawami tak długo, jak jest to konieczne, i proporcjonalnie do realizacji zadań, o których mowa w art. 5, a następnie nieodwracalnie usuwa te dane.

Punkt kontaktowy systematycznie, nierzadziej niż co 2 lata, weryfikuje dane zgromadzone w systemie zarządzania sprawami, usuwając dane zbędne. Pierwszą weryfikację punkt kontaktowy przeprowadza niepóźniej niż 6 miesięcy po zakończeniu wymiany informacji.

Do dnia 1 marca każdego roku Komendant Główny Policji przekazuje Komisji Europejskiej dane dotyczące wymiany informacji z państwami członkowskimi Unii Europejskiej, która miała miejsce w poprzednim roku kalendarzowym, obejmujące w szczególności liczbę:

wniosków o udzielenie informacji złożonych przez punkt kontaktowy oraz upoważnione podmioty uprawnione;

wniosków o udzielenie informacji otrzymanych przez punkt kontaktowy i upoważnione podmioty uprawnione oraz liczbę wniosków o udzielenie informacji, na które udzieliły one odpowiedzi, w podziale na pilne i niepilne wnioski oraz państwa członkowskie Unii Europejskiej, które otrzymały informacje;

wniosków o udzielenie informacji rozpatrzonych odmownie na podstawie art. 13, w podziale na państwa członkowskie Unii Europejskiej i podstawy odmowy;

przypadków, w których nastąpiło przekroczenie terminów określonych w art. 15 ust. 1 i 2, ponieważ konieczne było uzyskanie zgody organu prowadzącego postępowanie karne zgodnie z art. 14 ust. 1, w podziale na wnioskujące państwa członkowskie Unii Europejskiej.

(uchylony)

(uchylony) Poz. 230

Punkt kontaktowy prowadzi rejestr realizowanych za jego pośrednictwem wniosków o informacje:

składanych w związku z wymianą informacji, o której mowa w art. 2a ust. 2,

z Systemu Informacji Finansowej składanych przez Agencję Unii Europejskiej ds. Współpracy Organów Ścigania (Europol) – zwanych dalej „wnioskami o informacje”.

Rejestr, o którym mowa w ust. 1, zawiera:

datę złożenia wniosku o informacje;

nazwę i dane kontaktowe podmiotu składającego wniosek o informacje;

imię i nazwisko osoby składającej wniosek o informacje;

imię i nazwisko osoby będącej odbiorcą informacji, jeżeli punkt kontaktowy ma te dane;

oznaczenie postępowania, w związku z którym złożono wniosek o informacje;

przedmiot wniosku o informacje;

wskazanie daty oraz sposobu rozpatrzenia wniosku o informacje.

Dane zgromadzone w rejestrze, o którym mowa w ust. 1, są przechowywane przez okres 5 lat od dnia ich zarejestrowania i mogą być wykorzystane wyłącznie do celów weryfikacji zgodności przetwarzania danych osobowych z prawem.

Dane zgromadzone w rejestrze, o którym mowa w ust. 1, są udostępniane do wglądu Prezesowi Urzędu Ochrony Danych Osobowych, na uzasadniony wniosek, w związku z weryfikacją zgodności przetwarzania danych osobowych z prawem.

W zakresie, w jakim w związku z wymianą informacji, o której mowa w art. 2a ust. 2, podmioty, o których mowa w art. 1 ust. 2, dokonują bezpośredniej wymiany informacji z wyznaczonymi właściwymi organami, podmioty te prowadzą rejestry w zakresie wynikającym z art. 25a. Przepisy art. 25a ust. 2–4 stosuje się odpowiednio.

Organy prowadzące rejestry na podstawie art. 25a i art. 25b przekazują w terminie 4 miesięcy od dnia zakończenia roku kalendarzowego ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych dane za zakończony rok dotyczące informacji zgromadzonych w tych rejestrach, obejmujące w szczególności informacje o:

liczbie złożonych wniosków o informacje wraz ze wskazaniem organu składającego;

sposobie rozpatrzenia wniosku o informacje;

średnim czasie rozpatrzenia wniosku o informacje;

liczbie spraw dotyczących przestępstwa obejmującego co najmniej jedną z form przestępczości, o której mowa w załączniku I do rozporządzenia (UE) 2016/794, w których po przekazaniu odpowiedzi na wniosek wszczęte zostało postępowanie przygotowawcze – w zakresie, w jakim informacje te są dostępne dla organu prowadzącego rejestr;

liczbie osób, wobec których sporządzono akt oskarżenia dotyczący przestępstwa obejmującego co najmniej jedną z form przestępczości, o której mowa w załączniku I do rozporządzenia (UE) 2016/794, oraz liczbie osób skazanych za takie przestępstwa – w zakresie, w jakim informacje te są dostępne dla organu prowadzącego rejestr;

zasobach ludzkich lub informatycznych zaangażowanych przez organy prowadzące rejestry na podstawie art. 25a i art. 25b do obsługi wniosków o informacje składanych w związku z wymianą informacji, o której mowa w art. 2a ust. 2.

W sprawach nieuregulowanych w niniejszej ustawie stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r. o ochronie danych osobowych przetwarzanych w związku z zapobieganiem i zwalczaniem przestępczości (Dz. U. z 2023 r. poz. 1206).

(pominięty)

(pominięty) Poz. 230 Art. 30. (pominięty)

(pominięty)

(pominięty)

(pominięty)

Administratorzy zbiorów danych, o których mowa w art. 6 ust. 1, zapewnią na własny koszt punktowi kontaktowemu bezpośredni dostęp do tych zbiorów w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.

Do czasu uzyskania przez punkt kontaktowy bezpośredniego dostępu do zbiorów danych, o których mowa w art. 6 ust. 1, administratorzy tych zbiorów zapewnią punktowi kontaktowemu dostęp do danych zawartych w tych zbiorach w zakresie niezbędnym do wykonywania zadań przez punkt kontaktowy.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 20 ust. 19 ustawy zmienianej w art. 2747) zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 20 ust. 19 ustawy zmienianej w art. 2747), w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, niedłużej jednak niż przez okres 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2012 r.

Artykuł 27 zawiera zmiany do ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji.