Ustawa z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o cudzoziemcach oraz niektórych innych ustaw

W ustawie z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach wprowadza się następujące zmiany:

w art. 3 pkt 1 otrzymuje brzmienie:

„ 1) szefów i członków personelu misji dyplomatycznych, kierowników urzędów konsularnych i członków personelu konsularnego państw obcych oraz innych osób zrównanych z nimi na podstawie ustaw, umów lub powszechnie ustalonych zwyczajów międzynarodowych, pod warunkiem wzajemności i posiadania przez te osoby dokumentów potwierdzających pełnienie przez nie funkcji, uprawniających do wjazdu i pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z wyjątkiem art. 13 ust. 1, art. 21 a, art. 25, art. 26, art. 28, art. 29, art. 33, art. 34, art. 35 ust. 3 i 4, art. 38 ust. 1, art. 40, art. 46-48, art. 48a, art. 48b ust. 1 pkt 4 i art. 48c-48h; ”;

w art. 4:

pkt 5 otrzymuje brzmienie:

„ 5) wiza - zezwolenie wydane cudzoziemcowi przez organ polski lub organ, którego właściwość w tej sprawie wynika z postanowień umów międzynarodowych obowiązujących Rzeczpospolitą Polską lub organ państwa obszaru Schengen, uprawniające go do wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub innych państw obszaru Schengen, przejazdu przez to terytorium i pobytu na nim w czasie, w celu i na warunkach w nim określonych oraz na warunkach określonych w Konwencji Wykonawczej z dnia 19 czerwca 1990 r. do Układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r. między Rządami Państw Unii Gospodarczej Beneluksu, Republiki Federalnej Niemiec oraz Republiki Francuskiej w sprawie stopniowego znoszenia kontroli na wspólnych granicach, zwanej dalej „Konwencją Wykonawczą Schengen”; ”,

pkt 5b otrzymuje brzmienie:

„ 5b) wiza krajowa - wiza, o której mowa w art. 18 Konwencji Wykonawczej Schengen, wydana przez organ polski; ”;

w art. 21 w ust. 1 pkt 9 otrzymuje brzmienie:

„ 9) dane cudzoziemca znajdują się w Systemie Informacyjnym Schengen, o którym mowa w art. 92 Konwencji Wykonawczej Schengen, do celów odmowy wjazdu; ”;

w art. 26 w ust. 1 uchyla się pkt 21;

art. 28 i art. 29 otrzymują brzmienie:

„ Art. 28. Wizę Schengen lub wizę krajową wydaje się jako wizę dyplomatyczną szefowi i członkowi personelu misji dyplomatycznej, kierownikowi urzędu konsularnego i członkowi personelu konsularnego państwa obcego oraz innej osobie zrównanej z nimi pod względem przywilejów i immunitetów na podstawie ustaw, umów lub powszechnie ustalonych zwyczajów międzynarodowych, a także członkom ich rodzin. Art. 29. Wizę Schengen lub wizę krajową wydaje się jako wizę służbową członkowi personelu administracyjnego i technicznego, członkowi personelu służby misji dyplomatycznej, pracownikowi konsularnemu, członkowi personelu służby urzędu konsularnego, innej osobie skierowanej do pracy w Rzeczypospolitej Polskiej oraz przyjeżdżającej służbowo zrównanej z nimi na podstawie ustaw, umów lub powszechnie ustalonych zwyczajów międzynarodowych, a także członkom ich rodzin. ”;

w art. 30:

dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1,

w ust. 1 po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu:

„ 1a) jego dane znajdują się w Systemie Informacyjnym Schengen do celów odmowy wjazdu; ”,

po ust. 1 dodaje się ust. 2 w brzmieniu:

„ 2. Jeżeli dane cudzoziemca znajdują się w Systemie Informacyjnym Schengen do celów odmowy wjazdu, wizę krajową można wydać tylko w razie istnienia poważnych przyczyn, zwłaszcza ze względów humanitarnych lub z powodu zobowiązań międzynarodowych, z uwzględnieniem interesu państwa, które dokonało wpisu do Systemu Informacyjnego Schengen. ”;

w art. 31:

ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„ 1. Wiza krajowa uprawnia do wjazdu i ciągłego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub kilku pobytów następujących po sobie, trwających łącznie dłużej niż 3 miesiące. ”,

ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„ 3. Okres ważności wizy krajowej nie może przekroczyć 1 roku. ”;

w art. 33 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„ 1. Konsul rozpatrujący wniosek o wydanie wizy Schengen lub wizy krajowej może zwrócić się do Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców o przekazanie informacji, czy wobec cudzoziemca zachodzą okoliczności odmowy wydania wizy Schengen, o których mowa w art. 32 ust. 1 lit. a tiret ii lub vi Wspólnotowego Kodeksu Wizowego, albo wizy krajowej, o których mowa w art. 30 ust. 1 pkt 4 lub 7. ”;

po art. 34 dodaje się art. 34a w brzmieniu:

„ Art. 34a. 1. Jeżeli dane cudzoziemca ubiegającego się o wydanie wizy krajowej znajdują się w Systemie Informacyjnym Schengen do celów odmowy wjazdu, a zachodzą poważne przyczyny wydania tej wizy, o których mowa w art. 30 ust. 2, konsul rozpatrujący wniosek o wydanie wizy krajowej, za pośrednictwem Komendanta Głównego Policji, zasięga na podstawie art. 25 ust. 1 Konwencji Wykonawczej Schengen opinii państwa obszaru Schengen, które dokonało wpisu. 2. W przypadku, o którym mowa w art. 25 ust. 1 Konwencji Wykonawczej Schengen, konsul informuje, za pośrednictwem Komendanta Głównego Policji, właściwy organ państwa obszaru Schengen o wydaniu wizy krajowej. ”;

uchyla się art. 39;

w art. 43 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„ 1. Wniosek o przedłużenie wizy Schengen lub wizy krajowej złożony po terminie pozostawia się bez rozpoznania. ”;

po art. 43 dodaje się art. 43a w brzmieniu:

„ Art. 43a. 1. Jeżeli dane cudzoziemca znajdują się w Systemie Informacyjnym Schengen do celów odmowy wjazdu, a zachodzą poważne przyczyny wydania wizy krajowej, o których mowa w art. 30 ust. 2, organ rozpatrujący wniosek o przedłużenie wizy krajowej zasięga opinii, o której mowa w art. 25 ust. 1 Konwencji Wykonawczej Schengen, za pośrednictwem Komendanta Głównego Policji. 2. W przypadku, o którym mowa w art. 25 ust. 1 Konwencji Wykonawczej Schengen, organ rozpatrujący wniosek o przedłużenie wizy krajowej informuje, za pośrednictwem Komendanta Głównego Policji, właściwy organ państwa obszaru Schengen o przedłużeniu wizy krajowej. ”;

w art. 48a ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„ 2. Jeżeli okoliczności uzasadniające odmowę wydania wizy krajowej, z wyjątkiem okoliczności, o których mowa w art. 30 ust. 1 pkt 1a, powstały po jej wydaniu, wizę krajową cofa się. ”;

po art. 48a dodaje się art. 48aa w brzmieniu:

„ Art. 48aa. Jeżeli państwo obszaru Schengen zasięga opinii na podstawie art. 25 ust. 2 Konwencji Wykonawczej Schengen, organ właściwy do unieważnienia lub cofnięcia wizy krajowej ustala, czy zachodzą przesłanki do unieważnienia lub cofnięcia wizy krajowej, a w razie gdy ich brak, informuje o tym właściwy organ tego państwa, za pośrednictwem Komendanta Głównego Policji. ”;

w art. 48f pkt 1 otrzymuje brzmienie:

„ 1) dokumenty potwierdzające pełnienie funkcji szefów i członków personelu misji dyplomatycznych, kierowników urzędów konsularnych i członków personelu konsularnego państw obcych oraz innych osób zrównanych z nimi pod względem przywilejów i immunitetów na podstawie ustaw, umów lub powszechnie ustalonych zwyczajów międzynarodowych, a także status członków ich rodzin, uprawniające do wjazdu i pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, ”;

w art. 48g:

w ust. 1 uchyla się pkt 5 i 12,

ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„ 2. Sposób odnotowywania przyjęcia wniosku o wydanie wizy krajowej, zamieszczania wizy krajowej w dokumencie podróży, polskim dokumencie tożsamości cudzoziemca lub na osobnym blankiecie wizowym, odnotowywania wydania decyzji o unieważnieniu lub cofnięciu wizy krajowej powinien zapewniać możliwość kontroli wykonania tych czynności. ”,

uchyla się ust. 4;

w art. 61:

po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu:

„ 2a. Jeżeli termin do złożenia wniosku został zachowany i wniosek nie zawiera braków formalnych lub braki formalne zostały uzupełnione w terminie, wojewoda zamieszcza w dokumencie podróży cudzoziemca odcisk stempla, który potwierdza złożenie wniosku o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony. ”,

ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„ 3. Jeżeli termin do złożenia wniosku został zachowany i wniosek nie zawiera braków formalnych lub braki formalne zostały uzupełnione w terminie, pobyt cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się za legalny do czasu wydania decyzji ostatecznej w sprawie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony. ”;

w art. 63 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„ 1. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia: 1) wzór formularza wniosku o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, z uwzględnieniem danych dotyczących cudzoziemca, o których mowa w art. 12, w zakresie niezbędnym do udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, oraz danych, o których mowa w art. 60 ust. 4, 2) liczbę fotografii i wymogi dotyczące fotografii dołączanych do wniosku o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, 3) wzór stempla potwierdzającego złożenie wniosku o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony - mając na uwadze potrzebę zapewnienia sprawności postępowania o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony. ”;

w art. 71a:

po ust. 2a dodaje się ust. 2b w brzmieniu:

„ 2b. Jeżeli cudzoziemiec złożył wniosek w czasie zgodnego z prawem pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i wniosek nie zawiera braków formalnych lub braki formalne zostały uzupełnione w terminie, wojewoda zamieszcza w dokumencie podróży cudzoziemca odcisk stempla, który potwierdza złożenie wniosku o udzielenie zezwolenia na osiedlenie się lub zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE. ”,

ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„ 3. Jeżeli cudzoziemiec złożył wniosek w czasie zgodnego z prawem pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i wniosek nie zawiera braków formalnych lub braki formalne zostały uzupełnione w terminie, pobyt cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się za legalny do czasu wydania decyzji ostatecznej w sprawie zezwolenia na osiedlenie się lub zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE. ”;

art. 71d otrzymuje brzmienie:

„ Art. 71d. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia: 1) wzory formularzy wniosków o udzielenie zezwolenia na osiedlenie się i zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE, z uwzględnieniem danych dotyczących cudzoziemca, o których mowa w art. 12, w zakresie niezbędnym do udzielenia zezwolenia na osiedlenie się lub zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE, oraz danych, o których mowa w art. 71 ust. 3, 2) liczbę fotografii i wymogi dotyczące fotografii dołączanych do wniosków o udzielenie zezwolenia na osiedlenie się i zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE, 3) wzory stempli potwierdzających złożenie wniosku o udzielenie zezwolenia na osiedlenie się lub wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE - mając na uwadze potrzebę zapewnienia sprawności postępowania o udzielenie zezwolenia na osiedlenie się i zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE. ”.

W ustawie z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych w art. 26 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„ 3. Cudzoziemiec, dokonując zameldowania się na pobyt czasowy trwający ponad 3 miesiące, zgłasza wymagane dane do zameldowania oraz przedstawia wizę, a w przypadku gdy wjazd cudzoziemca nastąpił na podstawie umowy przewidującej zniesienie lub ograniczenie obowiązku posiadania wizy albo cudzoziemiec przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie art. 61 ust. 3 lub art. 71a ust. 3 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach - dokument podróży, tymczasowe zaświadczenie tożsamości cudzoziemca, kartę pobytu albo zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, zezwolenie na osiedlenie się, zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego Wspólnot Europejskich lub decyzję o nadaniu statusu uchodźcy w Rzeczypospolitej Polskiej, udzieleniu w Rzeczypospolitej Polskiej ochrony uzupełniającej lub zgody na pobyt tolerowany. ”.

W ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy wprowadza się następujące zmiany:

w art. 1 w ust. 3 pkt 4 otrzymuje brzmienie:

„ 4) cudzoziemców - członków rodzin obywateli polskich, którzy uzyskali zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo po złożeniu wniosku o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, zezwolenia na osiedlenie się lub zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Wspólnot Europejskich przebywają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie art. 61 ust. 3 lub art. 71a ust. 3 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach, jeżeli bezpośrednio przed złożeniem wniosku o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, zezwolenia na osiedlenie się lub zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Wspólnot Europejskich posiadali zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony; ”;

w art. 87:

w ust. 1 pkt 12 otrzymuje brzmienie:

„ 12) posiada zezwolenie na pracę oraz przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej: a) na podstawie wizy, z wyjątkiem wizy, o której mowa w art. 26 ust. 1 pkt 1, 20, 25 i 26 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach, lub b) na podstawie art. 61 ust. 3 lub art. 71a ust. 3 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach, jeżeli bezpośrednio przed złożeniem wniosku był uprawniony do wykonywania pracy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, lub c) na podstawie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, z wyjątkiem zezwolenia udzielonego w związku z okolicznością, o której mowa w art. 53a ust. 2 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach, lub d) na podstawie wizy wydanej przez inne państwo obszaru Schengen, lub e) na podstawie dokumentu pobytowego wydanego przez inne państwo obszaru Schengen, lub f) w ruchu bezwizowym, o ile postanowienia umowy o ruchu bezwizowym przewidują możliwość wykonywania pracy przez cudzoziemców. ”,

w ust. 2 pkt 5 otrzymuje brzmienie:

„ 5) przebywający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie art. 61 ust. 3 lub art. 71a ust. 3 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach, jeżeli bezpośrednio przed złożeniem wniosku był zwolniony z obowiązku posiadania zezwolenia na pracę na podstawie pkt 1 -4; ”.

W ustawie z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej w art. 13 wprowadza się następujące zmiany:

w ust. 2 w pkt 1 uchyla się lit. i;

po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu:

„ 2a. Obywatele innych państw niż wymienione w ust. 1, którzy przebywają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie art. 61 ust. 3 lub art. 71a ust. 3 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach, jeżeli bezpośrednio przed złożeniem wniosku o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, zezwolenia na osiedlenie się lub zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Wspólnot Europejskich byli uprawnieni do podejmowania i wykonywania działalności gospodarczej na podstawie ust. 2 pkt 1 lit. c, mogą podejmować i wykonywać działalność gospodarczą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na takich samych zasadach jak obywatele polscy. ”;

ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„ 3. Osoby zagraniczne inne niż wymienione w ust. 1-2a mają prawo do podejmowania i wykonywania działalności gospodarczej wyłącznie w formie spółki: komandytowej, komandytowo-akcyjnej, z ograniczoną odpowiedzialnością i akcyjnej, a także do przystępowania do takich spółek oraz obejmowania bądź nabywania ich udziałów lub akcji, o ile umowy międzynarodowe nie stanowią inaczej. ”.

W ustawie z dnia 24 sierpnia 2007 r. o udziale Rzeczypospolitej Polskiej w Systemie Informacyjnym Schengen oraz Wizowym Systemie Informacyjnym wprowadza się następujące zmiany:

w art. 5 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„ 1. Bezpośredni dostęp do Wizowego Systemu Informacyjnego jest realizowany poprzez Krajowy System Informatyczny (KSI) w celu dokonywania wpisów danych VIS przez Straż Graniczną, konsula, wojewodę, ministra właściwego do spraw zagranicznych lub Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców. ”;

w art. 6:

pkt 1 otrzymuje brzmienie:

„ 1) rozpatrzenia złożonych wniosków wizowych oraz podjęcia decyzji dotyczących tych wniosków, jak również decyzji o unieważnieniu, przedłużeniu, cofnięciu wizy, przysługuje Straży Granicznej, konsulowi, wojewodzie, ministrowi właściwemu do spraw zagranicznych lub Szefowi Urzędu do Spraw Cudzoziemców; ”,

pkt 3 otrzymuje brzmienie:

„ 3) sporządzania sprawozdań i statystyk, przysługuje Straży Granicznej, konsulowi, wojewodzie, ministrowi właściwemu do spraw zagranicznych lub Szefowi Urzędu do Spraw Cudzoziemców; ”;

w art. 25 ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„ 4. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, tryb dostępu do Krajowego Systemu Informatycznego (KSI), sposób przydzielania osobom upoważnionym do dostępu osobistych i niepowtarzalnych identyfikatorów użytkownika, a także wzór upoważnienia do dostępu do Krajowego Systemu Informatycznego (KSI) oraz wykorzystywania danych, uwzględniając prawidłową realizację przez Rzeczpospolitą Polską obowiązków wynikających z udziału w Systemie Informacyjnym Schengen i Wizowym Systemie Informacyjnym. ”.

W ustawie z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności w art. 43 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„ 3. Cudzoziemiec, dokonujący zameldowania się na pobyt czasowy przedstawia wizę, a w przypadku gdy wjazd cudzoziemca nastąpił na podstawie umowy przewidującej zniesienie lub ograniczenie obowiązku posiadania wizy albo cudzoziemiec przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie art. 61 ust. 3 lub art. 71a ust. 3 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach - dokument podróży, tymczasowe zaświadczenie tożsamości cudzoziemca, kartę pobytu albo zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, zezwolenie na osiedlenie się, zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego Wspólnot Europejskich lub decyzję o nadaniu statusu uchodźcy w Rzeczypospolitej Polskiej, udzieleniu w Rzeczypospolitej Polskiej ochrony uzupełniającej lub zgody na pobyt tolerowany. ”.

Wizy wydane na podstawie ustawy, o której mowa w art. 1, zachowują ważność przez okres, na jaki zostały wydane.

Cudzoziemiec, któremu wydano wizę na podstawie art. 61 ust. 3 lub art. 71a ust. 3 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym, zachowuje uprawnienia, o których mowa w art. 87 ust. 1 pkt 12 lit. b lub ust. 2 pkt 5 ustawy zmienianej w art. 3 w brzmieniu dotychczasowym oraz w art. 13 ust. 2 pkt 1 lit. i ustawy zmienianej w art. 4 w brzmieniu dotychczasowym, przez okres ważności tej wizy.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 48f, art. 48g ust. 1 i 4, art. 63 ust. 1 i art. 71d ustawy zmienianej w art. 1 zachowują moc do dnia wejścia w życie nowych przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 48f, art. 48g ust. 1,art. 63 ust. 1 i art. 71d ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż przez okres 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 25 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 5 zachowują moc do dnia wejścia w życie nowych przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 25 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 5 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż przez okres 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia.