Ustawa z dnia 16 lipca 2009 r. o zmianie ustawy o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym oraz ustawy o Narodowym Banku Polskim

W ustawie z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym wprowadza się następujące zmiany:

w art. 39b w ust. 1 po pkt 11c dodaje się pkt 11d w brzmieniu:

„ 11d) pożyczek z budżetu państwa; ”;

po rozdziale 6 dodaje się rozdział 6a w brzmieniu:

„ Rozdział 6a Zasady i tryb emisji obligacji poręczanych i gwarantowanych przez Skarb Państwa Art. 39p. 1. Obligacje emitowane przez Bank Gospodarstwa Krajowego na rzecz Funduszu i poręczane lub gwarantowane przez Skarb Państwa są papierami wartościowymi na okaziciela, w których Bank Gospodarstwa Krajowego stwierdza, że jest dłużnikiem właściciela takiego papieru i zobowiązuje się wobec niego do spełnienia określonego świadczenia pieniężnego. 2. Dokonanie przez Bank Gospodarstwa Krajowego emisji obligacji, o których mowa w ust. 1, wymaga uprzedniej akceptacji warunków emisji ministra właściwego do spraw budżetu. 3. Obligacje są oprocentowane w postaci dyskonta lub odsetek. 4. Obligacje nie posiadają formy dokumentu. 5. Obligacje są dopuszczone do obrotu na giełdowym lub pozagiełdowym rynku regulowanym, o ile emitent nie postanowi inaczej w warunkach emisji. 6. Prawa z obligacji powstają z chwilą dokonania zapisu w ewidencji i przysługują osobie w niej wskazanej jako posiadacz tych obligacji. 7. Podmiotami uprawnionymi do prowadzenia ewidencji obligacji są: 1) Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych S.A.; 2) firma inwestycyjna; 3) bank; 4) zagraniczna instytucja rozliczeniowa, która prowadzi działalność w zakresie rejestrowania papierów wartościowych, rozliczania lub rozrachunku transakcji zawieranych w obrocie papierami wartościowymi. 8. Obligacje dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym lub wprowadzone do alternatywnego systemu obrotu są rejestrowane w depozycie papierów wartościowych prowadzonym przez Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych S.A. Art. 39q. 1. Bank Gospodarstwa Krajowego określi przez wydanie listu emisyjnego warunki emisji obligacji dotyczące treści świadczeń wynikających z obligacji i sposób ich realizacji. 2. List emisyjny zawiera w szczególności: 1) datę emisji; 2) powołanie podstawy prawnej emisji; 3) wartość nominalną jednej obligacji; 4) wielkość emisji; 5) cenę emisyjną lub sposób jej ustalenia; 6) stopę procentową lub sposób jej obliczania; 7) terminy, sposoby i warunki sprzedaży; 8) określenie sposobu i terminów wypłaty należności głównej oraz należności ubocznych; 9) datę, od której nalicza się oprocentowanie obligacji danej emisji; 10) termin i warunki wykupu oraz zastrzeżenia w przedmiocie możliwości wcześniejszego wykupu; 11) informację o zabezpieczeniu obligacji poręczeniem lub gwarancją Skarbu Państwa. 3. Bank Gospodarstwa Krajowego podaje do publicznej wiadomości warunki danej emisji poprzez ich opublikowanie na stronach internetowych Banku Gospodarstwa Krajowego lub w innych środkach masowego przekazu o zasięgu ogólnopolskim, w szczególności w elektronicznych systemach informacyjnych. 4. Podanie do publicznej wiadomości listu emisyjnego, w sposób określony w ust. 3, jest warunkiem dojścia emisji do skutku. 5. Emisja następuje z dniem rozliczenia zaoferowanych do nabycia obligacji oraz w kwocie równej wartości nominalnej zbytych obligacji. Art. 39r. Sprzedaż obligacji może być dokonywana poprzez: 1) publiczne proponowanie nabycia, o którym mowa w art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych; 2) publiczne proponowanie nabycia w sposób wskazany w art. 3 ust. 1 ustawy, o której mowa w pkt 1, obligacji, do których nie stosuje się przepisów tej ustawy; 3) przetargi organizowane przez Bank Gospodarstwa Krajowego albo inny podmiot na podstawie umowy zawartej przez Bank Gospodarstwa Krajowego z tym podmiotem; 4) proponowanie nabycia obligacji w inny sposób niż określony w pkt 1-3. Art. 39s. 1. W przetargach, o których mowa w art. 39r pkt 3, mogą brać udział wyłącznie banki, instytucje kredytowe lub instytucje finansowe, w rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe, a także ich oddziały, z którymi minister właściwy do spraw budżetu zawarł umowę przyznającą im prawo do składania ofert na przetargach obligacji skarbowych. 2. Uczestnicy przetargu nabywają obligacje we własnym imieniu i na własny rachunek. Art. 39t. 1. Z chwilą wykupu obligacje podlegają umorzeniu. 2. Bank Gospodarstwa Krajowego może nabywać własne obligacje jedynie w celu ich umorzenia. Art. 39u. Jeżeli dzień, w którym na podstawie listu emisyjnego powstaje obowiązek wykonania czynności, przypada na dzień ustawowo wolny od pracy lub sobotę, termin wykonania tej czynności upływa w pierwszym dniu roboczym po tym dniu. Art. 39w. Do obligacji, o których mowa w art. 39p, nie stosuje się: 1) art. 163 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi; 2) art. 94 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych; 3) ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o obligacjach, z wyjątkiem art. 29-37 i art. 43, które stosuje się w przypadku, gdy obligacje nie zostaną zarejestrowane w Krajowym Depozycie Papierów Wartościowych S.A.; 4) art. 17 ustawy z dnia 8 maja 1997 r. o poręczeniach i gwarancjach udzielanych przez Skarb Państwa oraz niektóre osoby prawne, o ile rejestracja obligacji jest dokonywana w Krajowym Depozycie Papierów Wartościowych S.A. ”.

W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. o Narodowym Banku Polskim w art. 48 pkt 3 otrzymuje brzmienie:

„ 3) organizować obrót papierami wartościowymi, których jest emitentem oraz papierami wartościowymi emitowanymi albo poręczanymi lub gwarantowanymi przez Skarb Państwa; ”.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.