Text of version 1, Dz.U. 2008 nr 228 poz. 1506 Source (HTML)
W ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny art. 358 otrzymuje brzmienie:
„ Art. 358. § 1. Jeżeli przedmiotem zobowiązania jest suma pieniężna wyrażona w walucie obcej, dłużnik może spełnić świadczenie w walucie polskiej, chyba że ustawa, orzeczenie sądowe będące źródłem zobowiązania lub czynność prawna zastrzega spełnienie świadczenia w walucie obcej. § 2. Wartość waluty obcej określa się według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z dnia wymagalności roszczenia, chyba że ustawa, orzeczenie sądowe lub czynność prawna stanowi inaczej. W razie zwłoki dłużnika wierzyciel może żądać spełnienia świadczenia w walucie polskiej według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z dnia, w którym zapłata jest dokonana. ”.
W ustawie z dnia 27 lipca 2002 r. - Prawo dewizowe w art. 9 uchyla się pkt 15.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.