Ustawa z dnia 12 grudnia 2003 r. o zmianie ustawy - Kodeks morski, ustawy o pracy na morskich statkach handlowych oraz ustawy o bezpieczeństwie morskim

W ustawie z dnia 18 września 2001 r. - Kodeks morski wprowadza się następujące zmiany:

w art. 9:

uchyla się § 2,

§ 3 otrzymuje brzmienie:

„ § 3. Terenowy organ administracji morskiej, na którego obszarze działania znajduje się port rozpoczęcia podróży, może w uzasadnionych przypadkach zezwolić na wykonywanie przez czas oznaczony stałego przewozu między portami polskimi przez statek podnoszący banderę państwa innego niż państwo członkowskie Unii Europejskiej. ”;

w art. 12:

§ 2 otrzymuje brzmienie:

„ § 2. Właściciel nadaje statkowi nazwę i wskazuje port morski jako port macierzysty statku. Nazwa podlega zatwierdzeniu przez dyrektora urzędu morskiego właściwego dla portu macierzystego statku, w drodze decyzji administracyjnej, z zastrzeżeniem § 2a. ”,

po § 2 dodaje się § 2a w brzmieniu:

„ § 2a. Nazwa statku morskiego używanego wyłącznie do celów sportowych lub rekreacyjnych o długości kadłuba do 24 m podlega zatwierdzeniu, w drodze decyzji administracyjnej, przez zarząd związku sportowego, o którym mowa w art. 23 § 3. ”;

w art. 23 § 3 otrzymuje brzmienie:

„ § 3. Statek morski stanowiący polską własność, używany wyłącznie do celów sportowych lub rekreacyjnych, o długości kadłuba do 24 m, podlega obowiązkowi wpisu do polskiego rejestru jachtów prowadzonego przez związek sportowy, o którym mowa w art. 10 ustawy z dnia 18 stycznia 1996 r. o kulturze fizycznej. ”;

w art. 26 § 2 otrzymuje brzmienie:

„ § 2. Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej określi, w drodze rozporządzenia, sposób i tryb prowadzenia polskiego rejestru jachtów, wzór dokumentu rejestracyjnego i wysokość opłat rejestrowych, z uwzględnieniem odpowiednio przepisów art. 29 ustawy i zasady proporcjonalności opłat. ”;

w art. 33:

§ 2 otrzymuje brzmienie:

„ § 2. W razie niezgłoszenia statku lub okoliczności podlegających wpisowi do rejestru okrętowego izba morska może, w drodze postanowienia, nałożyć na obowiązanego do zgłoszenia karę grzywny w wysokości od 500 do 10 000 PLN w celu spowodowania zgłoszenia. Grzywny nieuiszczone mogą być umorzone w całości lub części w przypadku dokonania zgłoszenia przez obowiązanego. ”,

po § 2 dodaje się § 2a w brzmieniu:

„ § 2a. Na postanowienie o nałożeniu kary grzywny, o której mowa w § 2, przysługuje zażalenie. ”;

w art. 37 w § 2 dodaje się zdanie drugie w brzmieniu:

„ W razie niezwrócenia certyfikatu okrętowego stosuje się art. 33 § 2 i § 2a. ”;

w art. 39 w § 1 dodaje się zdanie drugie w brzmieniu:

„ Obowiązek ten nie dotyczy statków używanych do celów sportowych lub rekreacyjnych, o długości do 5 m, nieuprawiających żeglugi międzynarodowej. ”;

w art. 282 uchyla się § 4;

w art. 284 § 2 otrzymuje brzmienie:

„ § 2. Postanowienie art. 282 § 3 stosuje się odpowiednio. ”.

W ustawie z dnia 23 maja 1991 r. o pracy na morskich statkach handlowych w art. 57 w ust. 3 pkt 1 otrzymuje brzmienie:

„ 1) minimalny czas wypoczynku nie może być krótszy niż 77 godzin na tydzień oraz 10 godzin na dobę, ”.

W ustawie z dnia 9 listopada 2000 r. o bezpieczeństwie morskim wprowadza się następujące zmiany:

w art. 7 ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„ 4. Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej może powierzyć, w drodze rozporządzenia, niektóre zadania organu inspekcyjnego w stosunku do statków sportowych o długości kadłuba do 24 m - związkowi sportowemu, o którym mowa w art. 10 ustawy z dnia 18 stycznia 1996 r. o kulturze fizycznej, kierując się względami uproszczenia procedur i specjalistycznym charakterem zadań realizowanych przez związki sportowe. ”;

w art. 14:

ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„ 2. Opłaty, o których mowa w ust. 1, stanowią dochód budżetu państwa, z zastrzeżeniem ust. 2a. ”,

po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu:

„ 2a. W przypadku, o którym mowa w art. 7 ust. 4, opłaty, o których mowa w ust. 1, pobiera właściwy związek sportowy i stanowią one dochód tego związku. ”.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1 pkt 1, który wchodzi w życie z dniem przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej.