Ustawa z dnia 27 listopada 2003 r. o zmianie ustawy o opłatach w sprawach karnych

W ustawie z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych wprowadza się następujące zmiany:

w art. 2 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„ 1. Skazany w pierwszej instancji obowiązany jest uiścić opłatę w razie skazania na karę pozbawienia wolności: 1) do 3 miesięcy - 60 zł, 2) do 6 miesięcy - 120 zł, 3) do 1 roku - 180 zł, 4) do 2 lat - 300 zł, 5) do 5 lat - 400 zł, 6) do 15 lat albo 25 lat - 600 zł. ”;

art. 3 otrzymuje brzmienie:

„ Art. 3. 1. Skazany w pierwszej instancji na karę grzywny obowiązany jest uiścić opłatę w wysokości 10%, nie mniej jednak niż 30 zł, a w razie orzeczenia grzywny obok kary pozbawienia wolności - w wysokości 20% od kwoty wymierzonej grzywny. 2. W razie orzeczenia grzywny na podstawie art. 71 § 1 Kodeksu karnego skazany w pierwszej instancji obowiązany jest uiścić opłatę w wysokości 10% od kwoty wymierzonej mu grzywny, nie mniej jednak niż 30 zł. ”;

art. 5 otrzymuje brzmienie:

„ Art. 5. W wypadku gdy sąd odstąpił od wymierzenia kary, odstąpił od wymierzenia kary i poprzestał na wymierzeniu środka karnego albo zamiast kary zastosował na podstawie art. 10 § 4 Kodeksu karnego środek wychowawczy albo poprawczy, oskarżony obowiązany jest uiścić opłatę w wysokości 30 zł. ”;

art. 7 otrzymuje brzmienie:

„ Art. 7. W razie warunkowego umorzenia postępowania oskarżony obowiązany jest uiścić opłatę w wysokości od 60 zł do 100 zł. ”;

art. 11 otrzymuje brzmienie:

„ Art. 11. Jeżeli apelacja oskarżonego nie jest zwrócona przeciwko rozstrzygnięciu o winie albo o karze zasadniczej, w razie jej nieuwzględnienia, sąd wymierza za postępowanie odwoławcze opłatę w wysokości 30 zł. ”;

art. 13 otrzymuje brzmienie:

„ Art. 13. 1. W sprawach z oskarżenia publicznego, w których wyłącznym oskarżycielem stał się oskarżyciel posiłkowy, oraz w sprawach z oskarżenia prywatnego, w razie uniewinnienia oskarżonego sąd wymierza oskarżycielowi posiłkowemu albo prywatnemu opłatę w wysokości od 60 zł do 240 zł, jednakże jeżeli oskarżony nie został uniewinniony od wszystkich zarzucanych czynów - sąd może, biorąc pod uwagę ilość i rodzaj zarzutów, od których oskarżony został uniewinniony, wymierzyć opłatę niższą albo odstąpić od jej wymierzenia. Opłaty nie wymierza się, jeżeli uniewinnienie nastąpiło z przyczyn wymienionych w art. 31 § 1 Kodeksu karnego. 2. W razie nieuwzględnienia środka odwoławczego wniesionego przez oskarżyciela posiłkowego albo prywatnego sąd wymierza za postępowanie odwoławcze opłatę w wysokości od 60 zł do 240 zł. ”;

art. 15 otrzymuje brzmienie:

„ Art. 15. 1. W sprawach karnych uiszcza się opłaty od następujących wniosków i próśb: 1) od wniosku o odroczenie wykonania kary pozbawienia wolności albo kary ograniczenia wolności - 80 zł, 2) od wniosku o udzielenie przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności albo kary aresztu - 60 zł, 3) od wniosku o warunkowe przedterminowe zwolnienie - 45 zł, 4) od ponownego wniosku o odroczenie ściągnięcia grzywny lub o rozłożenie grzywny na raty - 2% od kwoty grzywny objętej wnioskiem, nie mniej jednak niż 25 zł, 5) od wniosku o zwolnienie z odbywania reszty kary ograniczenia wolności albo środka karnego - 45 zł, 6) od wniosku o warunkowe zawieszenie wykonania zastępczej kary pozbawienia wolności - 45 zł, 7) od wniosku o zatarcie skazania - 45 zł, 8) od ponownej prośby o ułaskawienie - 45 zł, 9) od wniosku o wznowienie postępowania - 150 zł. 2. Opłaty wymienione w ust. 1 uiszcza się wraz ze złożeniem wniosku lub prośby. Do wniosku lub prośby dołącza się dowód wpłacenia opłaty do kasy sądowej. W razie wznowienia postępowania opłata od wniosku w tym przedmiocie podlega zwrotowi. 3. Organ postępowania wykonawczego i dowódca jednostki wojskowej nie mają obowiązku uiszczania opłat wymienionych w ust. 1. ”;

w art. 16 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:

„ 1. Wysokość przypadającej opłaty określa w orzeczeniu kończącym postępowanie sąd. 2. Jeżeli w orzeczeniu, o którym mowa w ust. 1, opłaty nie określono albo błędnie ustalono jej wysokość, orzeczenie w tym przedmiocie wydaje sąd odwoławczy lub sąd pierwszej instancji. ”;

art. 18 otrzymuje brzmienie:

„ Art. 18. Na orzeczenie w przedmiocie opłat przysługuje zażalenie, jeżeli nie wniesiono apelacji. ”;

art. 19 otrzymuje brzmienie:

„ Art. 19. 1. Za zaświadczenia i inne dokumenty, wydawane na wniosek na podstawie akt, pobiera się od wnioskodawcy opłatę kancelaryjną w wysokości 6 zł za każdą stronę. 2. Opłatę wymienioną w ust. 1 uiszcza się wraz ze złożeniem wniosku lub prośby. Do wniosku lub prośby dołącza się dowód wpłacenia opłaty do kasy sądowej. ”;

art. 21 otrzymuje brzmienie:

„ Art. 21. Przepisy ustawy stosuje się również w postępowaniu: 1) o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe, 2) o wykroczenie, przy czym: a) opłata wymierzona w razie skazania na karę aresztu albo karę ograniczenia wolności wynosi 30 zł, b) opłata od wniosku o wznowienie postępowania jest określana odrębnie w przepisach o postępowaniu w sprawach o wykroczenia, 3) dotyczącym żołnierzy, z wyłączeniem żołnierzy odbywających zasadniczą służbę wojskową albo pełniących służbę wojskową w charakterze kandydata na żołnierza zawodowego, przy czym opłata w razie skazania na karę aresztu wojskowego albo karę ograniczenia wolności nie może być niższa niż 60 zł. ”;

uchyla się art. 22;

uchyla się art. 23.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.