Ustawa z dnia 21 grudnia 2001 r. o zmianie ustawy - Kodeks pracy.

W ustawie z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy wprowadza się następujące zmiany:

w art. 47 w zdaniu drugim po wyrazach „dotyczy to także przypadku, gdy” dodaje się wyrazy „rozwiązano umowę o pracę z pracownikiem-ojcem wychowującym dziecko w okresie korzystania z urlopu macierzyńskiego albo gdy”;

w art. 50 w § 5 w zdaniu pierwszym po wyrazach „urlopu macierzyńskiego” dodaje się przecinek i wyrazy „albo pracownikowi-ojcu wychowującemu dziecko w okresie korzystania z urlopu macierzyńskiego”;

w art. 57 w § 2 po wyrazach „dotyczy to także przypadku, gdy” dodaje się wyrazy „rozwiązano umowę o pracę z pracownikiem-ojcem wychowującym dziecko w okresie korzystania z urlopu macierzyńskiego albo gdy”;

w art. 163 w § 3 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje wyrazy „dotyczy to także pracownika-ojca wychowującego dziecko, który korzysta z urlopu macierzyńskiego.”;

w art. 177 po § 4 dodaje się § 5 w brzmieniu:

„ § 5. Przepisy § 1, 2 i 4 stosuje się odpowiednio także do pracownika-ojca wychowującego dziecko w okresie korzystania z urlopu macierzyńskiego. ”;

art. 180 otrzymuje brzmienie:

„ Art. 180. § 1. Pracownicy przysługuje urlop macierzyński w wymiarze: 1) 16 tygodni przy pierwszym porodzie, 2) 18 tygodni przy każdym następnym porodzie, 3) 26 tygodni w przypadku urodzenia więcej niż jednego dziecka przy jednym porodzie. § 2. Pracownicy, która wychowuje dziecko przysposobione, przysługuje urlop macierzyński w wymiarze 18 tygodni również przy pierwszym porodzie. § 3. Co najmniej 2 tygodnie urlopu macierzyńskiego mogą przypadać przed przewidywaną datą porodu. § 4. Po porodzie przysługuje urlop macierzyński niewykorzystany przed porodem aż do wyczerpania okresu ustalonego w § 1 i 2. § 5. Pracownica, po wykorzystaniu po porodzie co najmniej 14 tygodni urlopu macierzyńskiego, ma prawo zrezygnować z pozostałej części tego urlopu; w takim przypadku niewykorzystanej części urlopu macierzyńskiego udziela się pracownikowi-ojcu wychowującemu dziecko, na jego pisemny wniosek. § 6. Pracownica zgłasza pracodawcy pisemny wniosek w sprawie rezygnacji z części urlopu macierzyńskiego, najpóźniej na 7 dni przed przystąpieniem do pracy; do wniosku dołącza się zaświadczenie pracodawcy zatrudniającego pracownika-ojca wychowującego dziecko, potwierdzające termin rozpoczęcia urlopu macierzyńskiego przez pracownika, wskazany w jego wniosku o udzielenie urlopu, przypadający bezpośrednio po terminie rezygnacji z części urlopu macierzyńskiego przez pracownicę. § 7. W razie zgonu pracownicy w czasie urlopu macierzyńskiego, pracownikowi-ojcu wychowującemu dziecko przysługuje prawo do niewykorzystanej części tego urlopu. ”;

po art. 180 dodaje się art. 180¹ w brzmieniu:

„ Art. 180¹. § 1. W razie urodzenia martwego dziecka lub zgonu dziecka przed upływem 8 tygodni życia, pracownicy przysługuje urlop macierzyński w wymiarze 8 tygodni po porodzie, nie krócej jednak niż przez okres 7 dni od dnia zgonu dziecka. Pracownicy, która urodziła więcej niż jedno dziecko przy jednym porodzie, przysługuje w takim przypadku urlop macierzyński w wymiarze stosownym do liczby dzieci pozostałych przy życiu. § 2. W razie zgonu dziecka po upływie 8 tygodni życia, pracownica zachowuje prawo do urlopu macierzyńskiego przez okres 7 dni od dnia zgonu dziecka. Przepis § 1 zdanie drugie stosuje się. ”;

art. 183 otrzymuje brzmienie:

„ Art. 183. § 1. Pracownica, która przyjęła dziecko na wychowanie i wystąpiła do sądu opiekuńczego z wnioskiem o wszczęcie postępowania w sprawie przysposobienia dziecka, ma prawo do 16 tygodni urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego, nie dłużej jednak niż do ukończenia przez dziecko 12 miesięcy życia. Przepisy art. 180 § 5-7 stosuje się odpowiednio. § 2. Jeżeli pracownica, o której mowa w § 1, przyjęła dziecko w wieku do jednego roku, ma prawo do 8 tygodni urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego. § 3. Przepis § 1 i 2 stosuje się odpowiednio do pracownika. ”;

w art. 184 skreśla się wyraz „pracownicy”;

w art. 189¹:

§ 2 otrzymuje brzmienie:

„ § 2. Przepisy art. 180 § 2 i art. 183 § 1 i 2 stosuje się także do pracownicy, która przyjęła dziecko na wychowanie jako rodzina zastępcza. Przepisy art. 180 § 5-7 stosuje się odpowiednio. ”,

po § 2 dodaje się § 3 i 4 w brzmieniu:

„ § 3. Przepisy art. 183 § 1 i 2 stosuje się odpowiednio do pracownika. § 4. Przepisy § 2 i 3 nie dotyczą rodziny zastępczej pełniącej zadania pogotowia rodzinnego. ”

Pracownica oraz pracownik-ojciec dziecka wychowujący dziecko, korzystający z urlopu macierzyńskiego w dniu wejścia ustawy w życie, zachowują prawo do tego urlopu w wymiarze:

26 tygodni przy pierwszym i każdym następnym porodzie,

39 tygodni w przypadku urodzenia więcej niż jednego dziecka przy jednym porodzie.

Pracownica korzystająca w dniu wejścia ustawy w życie z urlopu przewidzianego w art. 183 Kodeksu pracy zachowuje prawo do tego urlopu w wymiarze:

22 tygodni, nie dłużej jednak niż do ukończenia przez dziecko 12 miesięcy życia,

35 tygodni, w przypadku jednoczesnego przyjęcia na wychowanie więcej niż jednego dziecka i wystąpienia do sądu opiekuńczego z wnioskiem o wszczęcie postępowania w sprawie ich przysposobienia, nie dłużej jednak niż do ukończenia przez każde z dzieci 12 miesięcy życia.

Pracownica będąca w ciąży w dniu wejścia ustawy w życie może wystąpić do pracodawcy z wnioskiem o udzielenie jej urlopu macierzyńskiego w wymiarze określonym w ust. 1. Pracodawca jest obowiązany uwzględnić wniosek pracownicy.

Przepisy art. 2 stosuje się również do ubezpieczonych niebędących pracownikami.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.