Ustawa z dnia 9 czerwca 2000 r. o zmianie ustawy o Trybunale Konstytucyjnym oraz ustawy o zmianie ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych oraz niektórych innych ustaw.

W ustawie z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym wprowadza się następujące zmiany:

w art. 6:

dodaje się ust. 2a w brzmieniu:

„ 2a. Sędziowie Trybunału Konstytucyjnego przechodzą w stan spoczynku po ukończeniu swojej kadencji. ”,

w ust. 3 dodaje się zdanie drugie w brzmieniu:

„ Do sędziów, którzy skorzystają z tego prawa, nie ma zastosowania przepis ust. 2a. ”;

w art. 39 dodaje się ust. 3 w brzmieniu:

„ 3. Przepisu ust. 1 pkt 3 nie stosuje się, jeżeli wydanie orzeczenia o akcie normatywnym, który utracił moc obowiązującą przed wydaniem orzeczenia, jest konieczne dla ochrony konstytucyjnych wolności i praw. ”;

w art. 46:

ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„ 1. Skarga konstytucyjna, zwana dalej „skargą”, może być wniesiona po wyczerpaniu drogi prawnej, o ile droga ta jest przewidziana, w ciągu 3 miesięcy od doręczenia skarżącemu prawomocnego wyroku, ostatecznej decyzji lub innego ostatecznego rozstrzygnięcia. ”,

skreśla się ust. 3 i 4;

w art. 48 w ust. 1 wyrazy „Skarga powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego” zastępuje się wyrazami „Skargę i zażalenie na postanowienie o odmowie nadania skardze dalszego biegu sporządzają adwokat lub radca prawny”;

w art. 59 w ust. 2 skreśla się wyraz „inny”.

W ustawie z dnia 28 sierpnia 1997 r. o zmianie ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych oraz niektórych innych ustaw w art. 7 skreśla się zdanie drugie.

Uprawnienia nabyte niniejszą ustawą przez sędziów Trybunału Konstytucyjnego przysługują od momentu wejścia w życie ustawy również sędziom Trybunału Konstytucyjnego pozostającym w stanie spoczynku.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.