Ustawa z dnia 23 lipca 1999 r. o zmianie ustawy o zrekompensowaniu okresowego niepodwyższania płac w sferze budżetowej oraz utraty niektórych wzrostów lub dodatków do emerytur i rent.

W ustawie z dnia 6 marca 1997 r. o zrekompensowaniu okresowego niepodwyższania płac w sferze budżetowej oraz utraty niektórych wzrostów lub dodatków do emerytur i rent wprowadza się następujące zmiany:

art. 2 otrzymuje brzmienie:

„ Art. 2. 1. Zrekompensowanie, o którym mowa w art. 1, następuje przez wypłatę rekompensaty pieniężnej, zwanej dalej „rekompensatą”, na zasadach i w trybie określonym w ustawie. 2. Do rekompensat nie stosuje się przepisów dotyczących świadczeń ze stosunku pracy i ubezpieczeń społecznych. ”;

w art. 3 w zdaniu wstępnym wyrazy „nieodpłatnego nabycia świadectw rekompensacyjnych” zastępuje się wyrazem „rekompensaty”;

w art. 4 wyrazy „przysługują świadectwa rekompensacyjne” zastępuje się wyrazami „przysługuje rekompensata”;

w art. 5:

w ust. 1 wyrazy „wartość należnych świadectw rekompensacyjnych” zastępuje się wyrazami „nominalną wartość rekompensaty”,

w ust. 3 w zdaniu pierwszym wyrazy „wartości świadectw rekompensacyjnych” zastępuje się wyrazami „nominalnej wartości rekompensaty”;

art. 6 otrzymuje brzmienie:

„ Art. 6. Prawo do rekompensaty jest niezbywalne. ”;

w art. 7 wyrazy „Prawo nieodpłatnego nabycia świadectw rekompensacyjnych” zastępuje się wyrazami „Prawo do rekompensaty”;

art. 8 otrzymuje brzmienie:

„ Art. 8. Wypłata rekompensaty stanowi zaspokojenie wszelkich roszczeń z tytułów określonych w art. 1. ”;

tytuł rozdziału 2 otrzymuje brzmienie:

„ Zasady i tryb wypłaty rekompensat ”;

art. 9-11 otrzymują brzmienie:

„ Art. 9. 1. Nominalna wartość rekompensaty podlega waloryzacji. 2. Wartość zwaloryzowanej rekompensaty na kolejny kwartał ustala się, mnożąc jej wartość nominalną przez wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem za poprzedni kwartał w stosunku do IV kwartału 1995 r., zaokrąglając w górę do pełnych groszy. 3. Prezes Głównego Urzędu Statystycznego, w terminie 15 dni po zakończeniu kwartału, ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” wysokość wskaźnika, o którym mowa w ust. 2. Art. 10. Wypłata rekompensat nastąpi w latach 2000-2004. Art. 11. 1. Łączną kwotę przeznaczoną na wypłatę rekompensat w danym roku ustala ustawa budżetowa. 2. Minister właściwy do spraw Skarbu Państwa zapewni, w okresie wskazanym w art. 10, wpływy z prywatyzacji przeznaczone na finansowanie wypłat, o których mowa w ust. 1. ”;

skreśla się art. 12-16;

skreśla się wyrazy „Rozdział 3 Dystrybucja świadectw rekompensacyjnych”;

w art. 17 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„ 2. W spisie uprawnionych określa się wartość nominalną rekompensaty, jaka przysługuje uprawnionemu. ”;

w art. 18:

w ust. 2 wyrazy „o przysługującej liczbie świadectw rekompensacyjnych” zastępuje się wyrazami „o nominalnej wartości rekompensaty”,

w ust. 3 wyrazy „właściwej liczby przysługujących mu świadectw rekompensacyjnych” zastępuje się wyrazami „nominalnej wartości rekompensaty”;

w art. 20:

w ust. 1 wyrazy „o łącznej liczbie świadectw rekompensacyjnych” zastępuje się wyrazami „o nominalnej wartości rekompensaty”,

w ust. 3 wyrazy „emitentowi świadectw” zastępuje się wyrazami „ministrowi właściwemu do spraw administracji publicznej”, a wyrazy „liczbie świadectw rekompensacyjnych” zastępuje się wyrazami „nominalnej wartości rekompensat”,

w ust. 4 wyrazy „emitentowi” zastępuje się wyrazami „ministrowi właściwemu do spraw administracji publicznej”;

art. 21 otrzymuje brzmienie:

„ Art. 21. 1. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, tryb i harmonogram wypłat rekompensat według kryterium wieku uprawnionych oraz zadania poszczególnych podmiotów odpowiedzialnych za realizację zobowiązań Skarbu Państwa wobec uprawnionych. 2. Minister właściwy do spraw Skarbu Państwa, w celu realizacji wypłat rekompensat, wyłoni w drodze przetargu podmiot prowadzący działalność bankową lub konsorcjum takich podmiotów lub inną instytucję, która spełni wymogi przetargowe. 3. Minister właściwy do spraw administracji publicznej przekaże wykazy uprawnionych, o których mowa w art. 3, na nośniku magnetycznym do podmiotu wyłonionego w drodze przetargu, o którym mowa w ust. 2. ”;

po art. 21 dodaje się art. 21a w brzmieniu:

„ Art. 21a. Spadkobiercy uprawnionych odbierają rekompensatę w instytucji, o której mowa w art. 21 ust. 2, po uprzednim okazaniu prawomocnego postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku po osobie uprawnionej. ”;

art. 22 otrzymuje brzmienie:

„ Art. 22. 1. Roszczenie o wypłatę rekompensaty przedawnia się z upływem pięciu lat. 2. Bieg przedawnienia rozpoczyna się od pierwszego dnia, w którym uprawniony lub jego spadkobierca mógł odebrać rekompensatę. ”;

art. 23 i 24 otrzymują brzmienie:

„ Art. 23. 1. Minister właściwy do spraw administracji publicznej przekaże na nośniku magnetycznym bankowi bazę danych adresowych uprawnionych, o których mowa w art. 3. 2. Bank, niezwłocznie po otrzymaniu bazy danych, o której mowa w ust. 1, prześle każdemu uprawnionemu informację o możliwości i trybie odbioru rekompensaty. Art. 24. 1. Minister właściwy do spraw administracji publicznej aktualizuje spisy, na podstawie zebranych od organów sporządzających spisy danych aktualizacyjnych, przekazywanych na nośniku magnetycznym, w standardzie określonym przez ministra właściwego do spraw administracji publicznej. 2. Minister właściwy do spraw administracji publicznej przekazuje instytucji, o której mowa w art. 21 ust. 2, zaktualizowane spisy, o których mowa w ust. 1. ”

W ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych wprowadza się następujące zmiany:

w art. 21 w ust. 1 w pkt 53 wyrazy „świadectw rekompensacyjnych otrzymanych” zastępuje się wyrazami „rekompensaty pieniężnej otrzymanej”;

w art. 52 skreśla się pkt 5.

W ustawie z dnia 28 sierpnia 1997 r. o funduszach inwestycyjnych w art. 150 wprowadza się następujące zmiany:

w ust. 1 skreśla się wyrazy „oraz świadectwami rekompensacyjnymi, jeżeli statuty tych funduszy tak stanowią”;

skreśla się ust. 2.

W ustawie z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych w art. 15 w ust. 3 w zdaniu pierwszym wyrazy „wartość świadectw rekompensacyjnych” zastępuje się wyrazami „wartość rekompensaty pieniężnej ustaloną zgodnie z pkt 3 załącznika do ustawy z dnia 6 marca 1997 r. o zrekompensowaniu okresowego niepodwyższania płac w sferze budżetowej oraz utraty niektórych wzrostów lub dodatków do emerytur i rent.”

Środki finansowe, o których mowa w art. 39 ust. 1 ustawy z dnia 30 kwietnia 1993 r. o narodowych funduszach inwestycyjnych i ich prywatyzacji, przewidziane na pokrycie kosztów realizacji ustawy o zrekompensowaniu okresowego niepodwyższania płac w sferze budżetowej oraz utraty niektórych wzrostów lub dodatków do emerytur i rent, pozostawia się w dyspozycji ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa z dotychczasowym przeznaczeniem, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2001 r.

Spisy uprawnionych do świadectw rekompensacyjnych, sporządzone zgodnie z ustawą o zrekompensowaniu okresowego niepodwyższania płac w sferze budżetowej oraz utraty niektórych wzrostów lub dodatków do emerytur i rent, są spisami uprawnionych do rekompensaty.

Wykonanie obowiązku, o którym mowa w art. 18 ustawy o zrekompensowaniu okresowego niepodwyższania płac w sferze budżetowej oraz utraty niektórych wzrostów lub dodatków do emerytur i rent, dotyczącego poinformowania uprawnionych o liczbie przysługujących świadectw rekompensacyjnych jest tożsame z poinformowaniem o umieszczeniu w spisie uprawnionych do rekompensaty i wartości przysługującej rekompensaty.

Liczba świadectw rekompensacyjnych stanowi nominalną wartość rekompensaty wyrażoną w złotych.

Minister właściwy do spraw Skarbu Państwa ogłosi tekst jednolity ustawy z dnia 6 marca 1997 r. o zrekompensowaniu okresowego niepodwyższania płac w sferze budżetowej oraz utraty niektórych wzrostów lub dodatków do emerytur i rent, z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem wydania tekstu jednolitego.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.