Ustawa z dnia 8 października 1999 r. o zmianie ustawy o pomocy społecznej i ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych.

W ustawie z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej wprowadza się następujące zmiany:

w art. 2a w ust. 1 po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu:

„ 3a) osobie zatrudnionej - oznacza to osobę zatrudnioną w rozumieniu przepisów o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz osobę prowadzącą działalność w rozumieniu przepisów o działalności gospodarczej, ”;

w art. 27:

ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„ 1. Zasiłek stały przysługuje osobie zdolnej do pracy, lecz nie pozostającej w zatrudnieniu ze względu na konieczność sprawowania opieki nad dzieckiem wymagającym stałej pielęgnacji, polegającej na bezpośredniej, osobistej pielęgnacji i systematycznym współdziałaniu w postępowaniu leczniczym, rehabilitacyjnym oraz edukacyjnym, jeżeli dochód rodziny nie przekracza dwukrotnego dochodu określonego zgodnie z art. 4, a dziecko jest uprawnione do zasiłku pielęgnacyjnego. ”,

w ust. 2 wyrazy „jeżeli dziecko to jest uprawnione do zasiłku pielęgnacyjnego” zastępuje się wyrazami „o którym mowa w ust. 1”,

po ust. 2 dodaje się ust. 2a i 2b w brzmieniu:

„ 2a. Zasiłek stały z tytułu sprawowania opieki nad dzieckiem, o którym mowa w ust. 1 i 2, nie przysługuje osobie: 1) której dziecko przebywa w całodobowym ośrodku rehabilitacyjnym lub innej placówce zapewniającej opiekę przez co najmniej 5 dni w tygodniu, 2) otrzymującej zasiłek dla bezrobotnych lub zasiłek przedemerytalny albo świadczenie przedemerytalne. 2b. W wypadku wystąpienia uzasadnionych wątpliwości dotyczących konieczności sprawowania stałej, bezpośredniej, osobistej opieki nad dzieckiem i jego pielęgnacji w zakresie uniemożliwiającym podjęcie zatrudnienia, kierownik ośrodka pomocy społecznej występuje do powiatowego zespołu do spraw orzekania o stopniu niepełnosprawności, określonego odrębnymi przepisami, w celu uzyskania opinii w sprawie. ”,

w ust. 3a po wyrazach „zasiłku stałego i” dodaje się wyrazy „renty socjalnej, zasiłku stałego wyrównawczego, emerytury, renty, z wyłączeniem renty rodzinnej, a także”;

w art. 27a:

w ust. 4 wyrazy „posiadającej równocześnie uprawnienia do świadczeń z ubezpieczenia społecznego” zastępuje się wyrazami „otrzymującej rentę lub emeryturę”,

w ust. 5 po wyrazie „pracy” dodaje się wyrazy „lub dochód z działalności gospodarczej”;

w art. 31b:

w ust. 1 na końcu dodaje się wyrazy „lub otrzymuje emeryturę albo rentę”,

w ust. 3 na końcu zdania pierwszego dodaje się wyrazy „lub nie otrzymuje emerytury albo renty”,

w ust. 5 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się wyrazy „wydanego przez lekarza ubezpieczenia zdrowotnego.”,

w ust. 6 w pkt 1 wyrazy „przez okres niezbędny do spełnienia warunku do uzyskania prawa do emerytury” zastępuje się wyrazami „przez okres niezbędny do uzyskania 20-letniego w przypadku kobiet i 25-letniego w przypadku mężczyzn, okresu ubezpieczenia (składkowego i nieskładowego)”,

w ust. 7 na końcu zdania pierwszego dodaje się wyrazy „w przypadku kobiet i 25 lat w przypadku mężczyzn”,

po ust. 8 dodaje się ust. 9 w brzmieniu:

„ 9. Nie opłaca się składki na ubezpieczenie emerytalne i rentowe za osobę, o której mowa w ust. 1 i 2, jeżeli w dniu przyznania zasiłku stałego ma więcej niż 50 lat i nie ma okresu ubezpieczenia (składkowego i nieskładowego) wynoszącego co najmniej 10 lat, oraz za osobę, która legitymuje się tym okresem w wymiarze 20 lat w przypadku kobiet i 25 lat w przypadku mężczyzn. ”

W ustawie z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych wprowadza się następujące zmiany:

w art. 6:

po ust. 6 dodaje się ust. 6a w brzmieniu:

„ 6a. Zespół wydaje opinię w sprawie: 1) konieczności sprawowania stałej, bezpośredniej opieki nad dzieckiem i jego pielęgnacji w zakresie, który uniemożliwia podjęcie zatrudnienia lub pracy w prowadzonym gospodarstwie rolnym przez osobę ubiegającą się o zasiłek stały, 2) spełniania przez osobę ubiegającą się o skierowanie do domu pomocy społecznej przesłanek określonych w art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 1998 r. Nr 64, poz. 414, Nr 106, poz. 668, Nr 117, poz. 756 i Nr 162, poz. 1118 i 1126 oraz z 1999 r. Nr 20, poz. 170, Nr 79, poz. 885 i Nr 90, poz. 1001). ”,

w ust. 9 po wyrazach „stopniu niepełnosprawności” dodaje się wyrazy „oraz wydawania opinii,” a po wyrazach „przy orzekaniu” dodaje się wyrazy „i opiniowaniu”;

w art. 28 w ust. 1 zdanie wstępne otrzymuje brzmienie:

„ Pracodawca prowadzący działalność gospodarczą przez okres co najmniej 12 miesięcy, zatrudniający nie mniej niż 20 pracowników w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy i osiągający wskaźniki zatrudnienia osób niepełnosprawnych, o których mowa w pkt 1, przez okres co najmniej 6 miesięcy, uzyskuje status pracodawcy prowadzącego zakład pracy chronionej, jeżeli: ”.

Osoby otrzymujące zasiłek stały na podstawie art. 27 ust. 1 i 2 ustawy, o której mowa w art. 1, zachowują do niego prawo przez okres 90 dni po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy, mimo że nie spełniają warunków do otrzymania zasiłku stałego na podstawie ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Do wniosków pracodawców o przyznanie statusu zakładu pracy chronionej, złożonych i nie rozpatrzonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepis art. 28 ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.