Text of version 1, Dz.U. 1951 nr 1 poz. 1 Source (HTML)
W celu stworzenia właściwych podstaw dla planowego i sprawnego zaopatrywania ludności w leki – stanowi się, co następuje:
Apteki, które nie stanowią własności Państwa, podlegają przejęciu na własność Państwa.
W szczególności podlegają przejęciu:
wszystkie składniki majątkowe apteki, jak znajdujące się w niej urządzenia i wyposażenie oraz zapas towarów stanowiących przedmiot obrotu aptecznego, niezależnie od tego, czyją stanowią własność;
znajdujące się poza apteką urządzenia i wyposażenie oraz towary określone w pkt 1, jeżeli są własnością właściciela (dzierżawcy) apteki, niezależnie od tego, w czyim są posiadaniu;
nabyte przez właściciela (dzierżawcę) w związku z prowadzeniem apteki patenty, licencje, znaki towarowe i użytkowe.
Apteka przechodzi na własność Państwa na podstawie orzeczenia Ministra Zdrowia.
Zasady i tryb postępowania w zakresie przejmowania aptek określi rozporządzenie Ministra Zdrowia, wydane w porozumieniu z Przewodniczącym Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego i Ministrem Finansów, tryb zaś ujawniania przejętych aptek w rejestrze handlowym ustali rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości wydane w porozumieniu z Ministrem Zdrowia.
Nieruchomości związane z apteką nie podlegają przejęciu, jednakże lokale zajmowane dotychczas dla potrzeb apteki przechodzą w używanie Państwa za czynszem przyjętym w danej miejscowości dla lokali użytkowych, jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej.
Umowa dzierżawy apteki bądź jej części składowej rozwiązuje się z dniem wejścia w życie ustawy.
Przepisu ust. 1 nie stosuje się w przypadku, gdy dzierżawcą jest przedsiębiorstwo państwowe.
Z dniem wejścia w życie ustawy wygasają prawa rzeczowe przysługujące osobom trzecim, a ciążące na aptece bądź jej składnikach majątkowych.
Przepis ust. 1 nie dotyczy praw rzeczowych przysługujących jednostkom gospodarki uspołecznionej.
Osobom, których prawa rzeczowe wygasły z mocy ust. 1, przysługuje odszkodowanie ze Skarbu Państwa. Rozporządzenie Ministra Finansów, wydane w porozumieniu z Przewodniczącym Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego oraz Ministrem Zdrowia, określi zasady i tryb postępowania przy ustalaniu wysokości odszkodowania oraz warunki i terminy jego płatności.
Państwo przejmuje apteki wolne od obciążeń z wyjątkiem zobowiązań na rzecz jednostek gospodarki uspołecznionej oraz zobowiązań powstałych w związku z prowadzeniem apteki, a mających swe źródło w stosunku najmu pracy lub umowie o dzieło.
Sposób i terminy pokrycia zobowiązań przejętych przez Państwo (ust. 1) ustali rozporządzenie Ministra Finansów, wydane w porozumieniu z Przewodniczącym Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego i Ministrem Zdrowia.
Nie podlegają przejęciu zobowiązania podatkowe właścicieli (dzierżawców) powstałe w związku z prowadzeniem apteki.
Minister Finansów może w całości lub w części umarzać zobowiązania określone w ust. 1. Umorzenie w całości lub w części należności podatkowych pociąga za sobą umorzenie odsetek za zwłokę oraz kosztów egzekucyjnych w odpowiednim stosunku.
Właścicielom (dzierżawcom) przejętych aptek, niezdolnym do zarobkowania, a zamieszkałym na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej i posiadającym obywatelstwo polskie, przyznaje się od dnia przejęcia apteki zaopatrzenie, składające się z renty pieniężnej płatnej miesięcznie oraz ze świadczeń z zakresu opieki lekarskiej. Wysokość renty zależna jest od wkładu pracy osobistej właściciela (dzierżawcy) w okresie prowadzenia przejętej apteki.
Przy udzielaniu opieki lekarskiej osobom określonym w ust. 1 stosuje się odpowiednie przepisy o ubezpieczeniu społecznym.
Po śmierci osoby, której przysługuje zaopatrzenie (ust. 1), jej małżonek i dzieci otrzymują zaopatrzenie według zasad ustalonych w obowiązujących przepisach o zaopatrzeniu emerytalnym dla pracowników państwowych.
Właścicielom (dzierżawcom), będącym farmaceutami, którzy podjęli pracę w aptekach jako pracownicy najemni – okres od dnia nabycia przez nich prawa własności (dzierżawy) apteki do dnia podjęcia pracy, wlicza się do okresów wysługi emerytalnej lub okresów ubezpieczenia bez obowiązku uiszczenia składek lub opłat.
Do okresów wysługi emerytalnej lub okresów ubezpieczenia wlicza się okres 10 lat bez obowiązku uiszczenia składek lub opłat osobom określonym w ust. 4, które:
w dniu wejścia w życie ustawy ukończyły lat 60;
były właścicielami (dzierżawcami) przejętych aptek przez okres krótszy niż 10 lat, a ponadto
nabyły aptekę po małżonku lub rodzicach, na których wyłącznym utrzymaniu pozostawały przez okres brakujący do lat 10 lub
nabyły aptekę z funduszów uzyskanych osobistą pracą.
Osoby określone w ust. 1 w przypadku podjęcia pracy zarobkowej pobierają nadal zaopatrzenie.
Osoba pobierająca zaopatrzenie (ust. 1) w przypadku nabycia prawa do zaopatrzenia z funduszów państwowych z innego tytułu ma prawo wyboru zaopatrzenia.
Prawo do zaopatrzenia wygasa w przypadku:
utraty obywatelstwa polskiego;
skazania prawomocnym wyrokiem sądowym na karę dodatkową utraty praw publicznych.
Szczegółowe zasady i tryb postępowania w sprawach określonych w ustępach poprzednich, a także wysokość renty i fundusze, z jakich będzie ona wypłacana, ustali rozporządzenie Rady Ministrów.
Z dniem wejścia w życie ustawy do czasu zakończenia postępowania dotyczącego przejęcia aptek ustanawia się zarząd państwowy nad aptekami podlegającymi przejęciu.
Do zarządu państwowego, o którym mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio dekret z dnia 16 grudnia 1918 r. w przedmiocie przymusowego zarządu państwowego.
Właściciele (dzierżawcy) aptek będący farmaceutami obowiązani są z dniem wejścia w życie ustawy do objęcia pracy w aptece na stanowisku wyznaczonym im przez zarządcę państwowego.
Zawiesza się na okres jednego roku prawo rozwiązania stosunku pracy przez osoby zatrudnione w dniu wejścia w życie ustawy w aptekach podlegających przejęciu.
W okresie jednego roku od wejścia w życie ustawy prezydium wojewódzkiej rady narodowej na wniosek organu upoważnionego do zatrudnienia pracowników w przejętych aptekach, może zobowiązać osoby określone w art. 10 i 11, będące farmaceutami, do objęcia określonego stanowiska w dotychczasowej aptece bądź w innej położonej w miejscu zamieszkania farmaceuty.
Obowiązek objęcia stanowiska powstaje z dniem doręczenia nakazu i nie może trwać dłużej niż jeden rok.
Przy wydawaniu nakazu uwzględniać należy w miarę możności okoliczności o znaczeniu osobistym bądź społecznym.
Przepis ust. 1 nie dotyczy farmaceutów niezdolnych do zarobkowania, co powinno być stwierdzone urzędowym świadectwem lekarskim.
Kto usuwa, ukrywa lub uszkadza majątek podlegający przejęciu lub przedsiębierze inne czynności w celu udaremnienia bądź utrudnienia przejęcia apteki, podlega karze więzienia do lat pięciu i grzywny lub jednej z tych kar.
Kto samowolnie opuszcza stanowisko wbrew postanowieniom art. 10, 11 bądź 12, odmawia podjęcia pracy w aptece, a także uchyla się od jej wykonania, podlega karze aresztu do sześciu miesięcy i grzywny do 7.500 zł albo jednej z tych kar.
Wykonanie ustawy porucza się Ministrom: Zdrowia, Finansów i Sprawiedliwości.
Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.