Where each line comes from

Art. 1 | W ustawie z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych wprowadza się następujące zmiany:

Art. 1 pkt 1 | w art. 13:

Art. 1 pkt 1 lit. a | w ust. 1 dodaje się pkt 3 w brzmieniu:

Art. 1 pkt 1 lit. a | „ 3) przejazdy po drogach krajowych pojazdów samochodowych, w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym, za które uważa się także zespół pojazdów składający się z pojazdu samochodowego oraz przyczepy lub naczepy o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 tony, w tym autobusów niezależnie od ich dopuszczalnej masy całkowitej. ”,

Art. 1 pkt 1 lit. b | w ust. 3 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:

Art. 1 pkt 1 lit. b | „ Od opłat, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2 oraz w ust. 2, są zwolnione: ”,

Art. 1 pkt 1 lit. c | po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu:

Art. 1 pkt 1 lit. c | „ 3a. Od opłat, o których mowa w ust. 1 pkt 3, są zwolnione pojazdy: 1) Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, a także sił zbrojnych państw obcych, jeżeli umowa międzynarodowa, której Rzeczpospolita Polska jest stroną, tak stanowi; 2) służb ratowniczych, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Służby Więziennej, Inspekcji Transportu Drogowego oraz Policji; 3) zarządcy dróg krajowych wykorzystywane do utrzymania tych dróg. ”,

Art. 1 pkt 1 lit. d | ust. 5 otrzymuje brzmienie:

Art. 1 pkt 1 lit. d | „ 5. Korzystający z drogi publicznej może być zwolniony z opłat, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2 oraz w ust. 2, w przypadku wykonywania przez niego przejazdów w ramach pomocy humanitarnej lub medycznej. ”;

Art. 1 pkt 2 | w art. 13g ust. 4 otrzymuje brzmienie:

Art. 1 pkt 2 | „ 4. Zobowiązany do uiszczenia kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1, mający miejsce stałego zamieszkania lub siedzibę w kraju, uiszcza tę karę w terminie do 21 dni od dnia jej wymierzenia oraz jest obowiązany do niezwłocznego przekazania dowodu uiszczenia kary pieniężnej organowi, który ją wymierzył. ”;

Art. 1 pkt 3 | po art. 13h dodaje się art. 13ha-13hd w brzmieniu:

Art. 1 pkt 3 | „ Art. 13ha. 1. Opłata, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 3, zwana dalej „opłatą elektroniczną”, jest pobierana za przejazd po drogach krajowych lub ich odcinkach, określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 6. 2. Opłatę elektroniczną ustala się jako iloczyn liczby kilometrów przejazdu i stawki tej opłaty za kilometr dla danej kategorii pojazdu. 3. Ustala się następujące kategorie pojazdów w celu określenia stawki opłaty elektronicznej: 1) kategoria 1 - pojazdy samochodowe o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 tony i poniżej 12 ton; 2) kategoria 2 - pojazdy samochodowe o dopuszczalnej masie całkowitej co najmniej 12 ton; 3) kategoria 3 - autobusy. 4. Stawka opłaty elektronicznej za przejazd kilometra drogą krajową, niezależnie od kategorii pojazdów, o której mowa w ust. 3, nie może być wyższa niż 2 zł oraz nie może przekroczyć stawki tej opłaty obliczonej zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie ust. 5. 5. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółową metodę obliczania maksymalnej stawki opłaty elektronicznej za przejazd 1 kilometra drogi krajowej, uwzględniając koszty budowy drogi krajowej lub jej odcinka, w tym koszty finansowe, koszty utrzymania, koszty remontów, ochrony oraz zarządzania drogą, koszty poboru opłaty elektronicznej oraz inne koszty eksploatacji. 6. Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia: 1) określi drogi krajowe lub ich odcinki, na których pobiera się opłatę elektroniczną, 2) ustali dla nich wysokość stawek opłaty elektronicznej za przejazd kilometra, dla danej kategorii pojazdu, w wysokości nie większej niż określona w ust. 4 - mając na uwadze potrzeby utrzymania i ochrony dróg istotnych dla rozwoju sieci drogowej, koszty poboru opłaty elektronicznej oraz klasę drogi, na której jest pobierana opłata elektroniczna. 7. Rada Ministrów w rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 6, może: 1) zróżnicować stawki opłaty elektronicznej ze względu na liczbę osi, emisję spalin pojazdu samochodowego, porę dnia, kategorię dnia i porę roku, mając na uwadze zapewnienie potrzeb ochrony środowiska, płynności ruchu, ochronę dróg publicznych, optymalizację wykorzystania infrastruktury transportu lądowego, a także propagowanie bezpieczeństwa ruchu drogowego; 2) wprowadzić stawki abonamentowe dla niektórych użytkowników drogi krajowej w wysokości nie mniejszej niż 87% stawki opłaty elektronicznej, z zachowaniem zasady przejrzystości i niedyskryminacji. Art. 13hb. 1. Opłatę elektroniczną pobiera Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad. 2. Opłata elektroniczna stanowi przychód Krajowego Funduszu Drogowego. 3. Minister właściwy do spraw transportu, za zgodą Rady Ministrów, może powierzyć przygotowanie, wdrożenie, budowę lub eksploatację systemu elektronicznego poboru opłat elektronicznych, w tym pobór opłaty elektronicznej, drogowej spółce specjalnego przeznaczenia, utworzonej w trybie ustawy z dnia 12 stycznia 2007 r. o drogowych spółkach specjalnego przeznaczenia, z zastrzeżeniem art. 13hd ust. 3. Art. 13hc. 1. Uiszczenie opłaty elektronicznej następuje w systemie elektronicznego poboru opłat, zgodnie z art. 13i. 2. Podmioty pobierające opłaty elektroniczne z wykorzystaniem systemów elektronicznego poboru opłat mogą umożliwić użytkownikom dróg krajowych uiszczanie tych opłat bez konieczności instalacji urządzenia, o którym mowa w art. 13i ust. 3. Art. 13hd. 1. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad albo drogowa spółka specjalnego przeznaczenia, o której mowa w art. 13hb ust. 3, za zgodą ministra właściwego do spraw transportu i po uzgodnieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych, może w drodze umowy powierzyć budowę lub eksploatację systemu elektronicznego poboru opłat elektronicznych innemu podmiotowi, zwanemu dalej „operatorem”. 2. Wybór operatora następuje zgodnie z ustawą z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych. 3. Umowa, o której mowa w ust. 1, może upoważnić operatora do poboru tych opłat. 4. Umowa, o której mowa w ust. 1, przewiduje coroczne prawo odkupu, za wynagrodzeniem ustalonym na podstawie tej umowy, na rzecz Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad lub drogowej spółki specjalnego przeznaczenia, systemu elektronicznego poboru opłat elektronicznych, w przypadku gdy system ten został sfinansowany ze środków operatora. ”;

Art. 1 pkt 4 | w art. 13i:

Art. 1 pkt 4 lit. a | w ust. 1 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:

Art. 1 pkt 4 lit. a | „ Wprowadzane po dniu 1 stycznia 2007 r. systemy elektronicznego poboru opłat, o których mowa w art. 13 ust. 1 pkt 3 i ust. 2, oraz opłaty za przejazd autostradą, o których mowa w ustawie z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym, powinny wykorzystywać co najmniej jedną z następujących technologii: ”,

Art. 1 pkt 4 lit. b | ust. 3 otrzymuje brzmienie:

Art. 1 pkt 4 lit. b | „ 3. Podmioty pobierające opłaty z wykorzystaniem systemów elektronicznego poboru opłat powinny oferować urządzenia na potrzeby pobierania tych opłat do instalacji w pojazdach samochodowych w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym. ”,

Art. 1 pkt 4 lit. c | po ust. 4 dodaje się ust. 4a i 4b w brzmieniu:

Art. 1 pkt 4 lit. c | „ 4a. Kierujący pojazdem samochodowym wyposażonym w urządzenie, o którym mowa w ust. 3, jest obowiązany do: 1) włączenia urządzenia podczas przejazdu po drodze, na której pobiera się opłatę; 2) wprowadzenia do urządzenia prawidłowych danych o rodzaju pojazdu; 3) używania urządzenia zgodnie z przeznaczeniem. 4b. Kierujący pojazdem samochodowym wyposażonym w urządzenie, o którym mowa w ust. 3, w przypadku stwierdzenia niesprawności tego urządzenia, jest obowiązany do niezwłocznego zjechania z drogi objętej obowiązkiem uiszczenia opłaty elektronicznej. ”;

Art. 1 pkt 5 | po art. 13j dodaje się art. 13k i 13l w brzmieniu:

Art. 1 pkt 5 | „ Art. 13k. 1. Za przejazd po drodze krajowej kierującemu pojazdem samochodowym, o którym mowa w art. 13 ust. 1 pkt 3, za który pobiera się opłatę elektroniczną: 1) bez uiszczenia tej opłaty - wymierza się karę pieniężną w wysokości 3 000 zł; 2) bez uiszczenia tej opłaty w pełnej wysokości - wymierza się karę pieniężną w wysokości 1 500 zł. 2. Kierującemu pojazdem samochodowym, o którym mowa w art. 13 ust. 1 pkt 3, który narusza obowiązek określony w art. 13i: 1) w ust. 4a w: a) pkt 1 - wymierza się karę pieniężną w wysokości 3 000 zł, b) pkt 2 - wymierza się karę pieniężną w wysokości 1 500 zł, c) pkt 3 - wymierza się karę pieniężną w wysokości 1 500 zł; 2) w ust. 4b - wymierza się karę pieniężną w wysokości 3 000 zł. 3. Kar pieniężnych, o których mowa w ust. 2, nie wymierza się, gdy kierujący uiścił w inny sposób opłatę elektroniczną. 4. Kary pieniężne, o których mowa w ust. 1 i 2, nakładają, w drodze decyzji administracyjnej, uprawnieni do kontroli, o których mowa w art. 13l ust. 1. 5. Decyzji, o której mowa w ust. 4, nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności, z zastrzeżeniem ust. 6. 6. Zobowiązany do uiszczenia kary pieniężnej, który kieruje pojazdem samochodowym, mający miejsce stałego zamieszkania w kraju, uiszcza tę karę w terminie do 21 dni od dnia jej nałożenia oraz jest obowiązany do niezwłocznego przekazania dowodu uiszczenia kary pieniężnej organowi, który ją nałożył. 7. Do uiszczania kar pieniężnych, o których mowa w ust. 1 i 2, przepisy art. 13g ust. 5-7 oraz 9-12 stosuje się odpowiednio. 8. W przypadku uwzględnienia odwołania, uiszczona kara pieniężna podlega zwrotowi z rachunku bankowego Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad, o którym mowa w art. 40a ust. 1, w terminie 14 dni od dnia uchylenia decyzji nakładającej karę. Art. 13l. 1. Do kontroli prawidłowości uiszczenia opłaty elektronicznej, w tym kontroli używanego w pojeździe urządzenia, o którym mowa w art. 13i ust. 3, jeżeli jest ono wymagane, oraz nałożenia i pobierania kar pieniężnych, o których mowa w art. 13k, są uprawnieni: 1) funkcjonariusze Policji; 2) inspektorzy Inspekcji Transportu Drogowego; 3) naczelnicy urzędów celnych i dyrektorzy izb celnych; 4) funkcjonariusze Straży Granicznej. 2. Minister właściwy do spraw transportu w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych oraz ministrem właściwym do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb, sposób i zakres kontroli, o której mowa w ust. 1, uwzględniając technologię wykorzystaną w systemie elektronicznego poboru opłat elektronicznych. ”;

Art. 1 pkt 6 | w art. 18 w ust. 2:

Art. 1 pkt 6 lit. a | po pkt 8 dodaje się pkt 8a w brzmieniu:

Art. 1 pkt 6 lit. a | „ 8a) pobieranie opłaty elektronicznej zgodnie z art. 13hb ust. 1; ”,

Art. 1 pkt 6 lit. b | pkt 9 otrzymuje brzmienie:

Art. 1 pkt 6 lit. b | „ 9) podejmowanie działań mających na celu wprowadzenie systemów elektronicznego poboru opłat i szerokiego zastosowania tych systemów, w zakresie określonym w ustawie; ”;

Art. 1 pkt 7 | w art. 40a:

Art. 1 pkt 7 lit. a | ust. 1 otrzymuje brzmienie:

Art. 1 pkt 7 lit. a | „ 1. Opłaty określone w art. 13 ust. 1 i 2, z wyłączeniem opłaty elektronicznej, art. 13f ust. 1 i art. 40 ust. 3 oraz kary pieniężne określone w art. 13g ust. 1, art. 13k ust. 1 i 2, art. 29a ust. 1 i 2 oraz w art. 40 ust. 12, a także opłaty z tytułu umów zawieranych na podstawie art. 22 ust. 2 i art. 39 ust. 7, są przekazywane odpowiednio do budżetów jednostek samorządu terytorialnego lub na wyodrębniony rachunek bankowy Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad. ”,

Art. 1 pkt 7 lit. b | ust. 3 otrzymuje brzmienie:

Art. 1 pkt 7 lit. b | „ 3. Środki z opłat i kar gromadzone na wyodrębnionym rachunku bankowym Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad, o którym mowa w ust. 1, są przekazywane w terminie pierwszych dwóch dni roboczych po zakończeniu tygodnia, w którym wpłynęły, na rachunek Krajowego Funduszu Drogowego, z przeznaczeniem na budowę, przebudowę, remont, utrzymanie i ochronę dróg krajowych, drogowych obiektów inżynierskich i przepraw promowych oraz na zakup urządzeń do ważenia pojazdów. ”,

Art. 1 pkt 7 lit. c | dodaje się ust. 4 i 5 w brzmieniu:

Art. 1 pkt 7 lit. c | „ 4. Środki z opłat elektronicznych są przekazywane na rachunek Krajowego Funduszu Drogowego, z przeznaczeniem na utrzymanie dróg krajowych objętych opłatami elektronicznymi, budowę dróg krajowych oraz wynagrodzenie dla operatora. 5. Minister właściwy do spraw transportu w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia: 1) tryb, sposób i termin wnoszenia opłat elektronicznych oraz ich rozliczania, w tym tryb dokonywania zwrotu nienależnie pobranych opłat elektronicznych, 2) tryb i termin przekazywania opłat elektronicznych oraz kar pieniężnych, o których mowa w art. 13k ust. 1 i 2, na rachunek Krajowego Funduszu Drogowego - mając na uwadze sprawny pobór opłat elektronicznych od użytkowników, efektywną obsługę Krajowego Funduszu Drogowego, o którym mowa w ustawie z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym, oraz technologię wykorzystaną w systemie elektronicznego poboru opłat elektronicznych. ”;

Art. 1 pkt 8 | art. 40d otrzymuje brzmienie:

Art. 1 pkt 8 | „ Art. 40d. 1. W przypadku nieterminowego uiszczenia opłat określonych w art. 13 ust. 1 pkt 2 i w art. 40 ust. 3, opłat wynikających z umów zawieranych zgodnie z art. 22 ust. 2 i art. 39 ust. 7 oraz kar pieniężnych określonych w art. 13k ust. 1 i 2, art. 29a ust. 1 i 2 oraz w art. 40 ust. 12 pobiera się odsetki ustawowe. 2. Opłaty określone w art. 13 ust. 1 pkt 2 i art. 40 ust. 3 wraz z odsetkami za zwłokę, opłaty określone w art. 13f ust. 1 oraz kary pieniężne określone w art. 13k ust. 1 i 2, art. 29a ust. 1 i 2 oraz w art. 40 ust. 12 wraz z odsetkami za zwłokę podlegają przymusowemu ściągnięciu w trybie określonym w przepisach o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. 3. Obowiązek uiszczenia opłat określonych w art. 13 ust. 1 pkt 2, art. 13f ust. 1 i art. 40 ust. 3 oraz kar pieniężnych określonych w art. 13g ust. 1, art. 13k ust. 1 i 2, art. 29a ust. 1 i 2 oraz w art. 40 ust. 12 przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym opłaty lub kary powinny zostać uiszczone. ”.

Art. 2 | W ustawie z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym wprowadza się następujące zmiany:

Art. 2 pkt 1 | art. 37a otrzymuje brzmienie:

Art. 2 pkt 1 | „ Art. 37a. 1. Za przejazd autostradą są pobierane opłaty, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4. 2. Opłaty za przejazd autostradą pobiera spółka, która zawarła umowę o budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady, zwana dalej „spółką”, na warunkach określonych w umowie. 3. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad może pobierać opłaty za przejazd autostradą w okresie nieobjętym umową, o której mowa w ust. 2, pod warunkiem przystosowania autostrady do poboru tych opłat. 4. Drogowa spółka specjalnego przeznaczenia może pobierać opłaty za przejazd autostradą na warunkach określonych w umowie, o której mowa w art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 12 stycznia 2007 r. o drogowych spółkach specjalnego przeznaczenia. 5. Opłatę za przejazd autostradą ustala się jako iloczyn liczby kilometrów przejazdu i stawki opłaty za kilometr dla danej kategorii pojazdu. 6. Ustala się następujące kategorie pojazdów w celu określenia stawek opłat za przejazd autostradą: 1) kategoria 1 - motocykle; 2) kategoria 2 - pojazdy samochodowe o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony; 3) kategoria 3 - pojazdy samochodowe o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 tony i poniżej 12 ton; 4) kategoria 4 - pojazdy samochodowe o dopuszczalnej masie całkowitej co najmniej 12 ton; 5) kategoria 5 - autobusy. ”;

Art. 2 pkt 2 | w art. 37b:

Art. 2 pkt 2 lit. a | ust. 1 otrzymuje brzmienie:

Art. 2 pkt 2 lit. a | „ 1. Opłaty za przejazd autostradą pobrane przez spółkę stanowią jej przychód, z zastrzeżeniem ust. 2-4. ”,

Art. 2 pkt 2 lit. b | dodaje się ust. 4 w brzmieniu:

Art. 2 pkt 2 lit. b | „ 4. Umowa o budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady może stanowić, że opłaty za przejazd autostradą stanowią przychód Funduszu. ”;

Art. 2 pkt 3 | art. 37d i 37e otrzymują brzmienie:

Art. 2 pkt 3 | „ Art. 37d. 1. Stawki opłat, o których mowa w art. 37a ust. 2, warunki zmian tych stawek oraz sposób ich wprowadzenia ustala umowa o budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady. 2. Stawki, o których mowa w ust. 1, nie mogą być wyższe niż stawki obliczone zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 13ha ust. 5 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych. 3. Spółka ogłasza w prasie o zasięgu lokalnym i ogólnokrajowym oraz w punktach poboru opłat informację o wysokości opłat za przejazd autostradą lub ich zmianie, w terminie co najmniej czternastu dni przed dniem rozpoczęcia pobierania tych opłat. Art. 37e. 1. Stawki opłat, o których mowa w art. 37a ust. 3 i 4, za przejazd kilometra autostradą, niezależnie od kategorii pojazdu, o której mowa w art. 37a ust. 6, nie mogą być wyższe niż 2 zł oraz nie mogą przekroczyć stawek opłat za przejazd obliczonych zgodnie z przepisami, wydanymi na podstawie art. 13ha ust. 5 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych. 2. Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, stawki opłat za przejazd autostradą, o których mowa w art. 37a ust. 3 i 4 z uwzględnieniem ust. 1, mając na uwadze potrzeby utrzymania i ochrony dróg istotnych dla rozwoju sieci drogowej. 3. Minister właściwy do spraw transportu w rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 2, może: 1) zróżnicować stawki opłat za przejazd autostradą ze względu na liczbę osi, emisję spalin pojazdu samochodowego, porę dnia, kategorię dnia i porę roku, mając na uwadze zapewnienie potrzeb ochrony środowiska, płynności ruchu, ochronę dróg publicznych, optymalizację wykorzystania infrastruktury transportu lądowego, a także propagowanie bezpieczeństwa ruchu drogowego; 2) wprowadzić stawki abonamentowe dla niektórych użytkowników autostrady w wysokości nie mniejszej niż 87% stawki opłaty za przejazd autostradą, z zachowaniem zasady przejrzystości i niedyskryminacji. ”;

Art. 2 pkt 4 | uchyla się art. 37f;

Art. 2 pkt 5 | art. 37g i 37ga otrzymują brzmienie:

Art. 2 pkt 5 | „ Art. 37g. Od opłat za przejazd autostradą są zwolnione pojazdy uprzywilejowane wykonujące zadania określone w art. 53 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym. Art. 37ga. Zasady poboru opłat w systemie elektronicznym określają przepisy ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych. ”;

Art. 2 pkt 6 | w art. 39b w ust. 1:

Art. 2 pkt 6 lit. a | pkt 5 i 5a otrzymują brzmienie:

Art. 2 pkt 6 lit. a | „ 5) środków pochodzących z opłat za przejazdy autostradą, pobieranych przez Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad; 5a) środków pochodzących z opłat za przejazdy autostradą, pobieranych przez drogową spółkę specjalnego przeznaczenia, jeżeli umowa, o której mowa w art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 12 stycznia 2007 r. o drogowych spółkach specjalnego przeznaczenia, nie stanowi inaczej; ”,

Art. 2 pkt 6 lit. b | po pkt 5a dodaje się pkt 5b i 5c w brzmieniu:

Art. 2 pkt 6 lit. b | „ 5b) środków pochodzących z opłat za przejazd autostradą, pobieranych przez spółkę, jeżeli umowa, o której mowa w art. 37b ust. 4, tak stanowi; 5c) środków pochodzących z opłat elektronicznych, o których mowa w ustawie z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych; ”,

Art. 2 pkt 6 lit. c | pkt 11b otrzymuje brzmienie:

Art. 2 pkt 6 lit. c | „ 11b) innych wpływów z opłat i kar określonych w ustawie z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych oraz wpływów z opłat określonych w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, z zastrzeżeniem ust. 3; ”;

Art. 2 pkt 7 | w art. 39f dodaje się ust. 5 w brzmieniu:

Art. 2 pkt 7 | „ 5. Ze środków Funduszu dokonuje się wypłaty wynagrodzenia operatora, o którym mowa w art. 13hd ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych. ”;

Art. 2 pkt 8 | w art. 39k dodaje się ust. 3 w brzmieniu:

Art. 2 pkt 8 | „ 3. Bank Gospodarstwa Krajowego, na wniosek odpowiednio Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad albo drogowej spółki specjalnego przeznaczenia, wypłaca ze środków Funduszu wynagrodzenie operatorowi, o którym mowa w art. 13hd ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych. ”;

Art. 2 pkt 9 | uchyla się załącznik do ustawy.

Art. 3 | W ustawie z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym wprowadza się następujące zmiany:

Art. 3 pkt 1 | w art. 42:

Art. 3 pkt 1 lit. a | ust. 1 otrzymuje brzmienie:

Art. 3 pkt 1 lit. a | „ 1. Podmioty wykonujące na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przewóz drogowy zobowiązane są do uiszczania opłaty za przejazd pojazdu samochodowego po drogach krajowych, której maksymalna wysokość nie może być wyższa niż równowartość 1 800 euro rocznie, z wyłączeniem: 1) przedsiębiorców wykonujących transport drogowy taksówką; 2) pojazdów transportu kombinowanego; 3) pojazdów realizujących komunikację miejską; 4) zakładów pracy chronionej lub zakładów aktywności zawodowej, w przypadku wykonywania przewozów na potrzeby własne; 5) pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej poniżej 12 ton. ”,

Art. 3 pkt 1 lit. b | w ust. 2 pkt 3 otrzymuje brzmienie:

Art. 3 pkt 1 lit. b | „ 3) liczby osi oraz emisji spalin pojazdu. ”,

Art. 3 pkt 1 lit. c | ust. 3a otrzymuje brzmienie:

Art. 3 pkt 1 lit. c | „ 3a. Podmiot, o którym mowa w ust. 1, uiszcza opłatę roczną, miesięczną, siedmiodniową albo dobową. ”,

Art. 3 pkt 1 lit. d | ust. 4 otrzymuje brzmienie:

Art. 3 pkt 1 lit. d | „ 4. Przedsiębiorcy prowadzący stacje benzynowe mogą pobierać opłatę po zawarciu porozumień z jednostką, o której mowa w art. 17 ust. 2. ”;

Art. 3 pkt 2 | uchyla się art. 42a;

Art. 3 pkt 3 | w art. 43 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

Art. 3 pkt 3 | „ 1. Od przedsiębiorców zagranicznych mogą być pobierane opłaty na zasadach wzajemności. ”;

Art. 3 pkt 4 | w art. 44 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

Art. 3 pkt 4 | „ 1. Jednostki, o których mowa w art. 17 ust. 2, art. 26 pkt 2, art. 32 pkt 2 oraz w art. 43 ust. 2, otrzymują prowizję od pobranych opłat, w wysokości nie mniejszej niż 7% i nie większej niż 10%, z zastrzeżeniem ust. 1b. ”;

Art. 3 pkt 5 | w art. 45 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

Art. 3 pkt 5 | „ 1. Przedsiębiorca wykonujący transport drogowy może być zwolniony z opłat, o których mowa w art. 43, w przypadku wykonywania przez niego przewozów w ramach pomocy humanitarnej, medycznej lub w przypadku klęski żywiołowej. ”;

Art. 3 pkt 6 | uchyla się art. 45a;

Art. 3 pkt 7 | w art. 46:

Art. 3 pkt 7 lit. a | w ust. 1 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:

Art. 3 pkt 7 lit. a | „ Wpływy uzyskane z opłat, o których mowa w art. 43, oraz wpływy z opłat z tytułu: ”,

Art. 3 pkt 7 lit. b | ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie:

Art. 3 pkt 7 lit. b | „ 2. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad sprawuje nadzór nad realizacją wpływów z opłat, o których mowa w art. 43. 3. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad przekazuje kwoty pobranych opłat, o których mowa w ust. 1, w terminie pierwszych dwóch dni roboczych po zakończeniu tygodnia, w którym wpłynęły, na rachunek Krajowego Funduszu Drogowego, z przeznaczeniem na budowę i utrzymanie dróg krajowych oraz na potrzeby gromadzenia danych o drogach publicznych i sporządzania informacji o sieci dróg publicznych, jak również na poprawę bezpieczeństwa ruchu drogowego i budowy autostrad. ”;

Art. 3 pkt 8 | w art. 50 dodaje się pkt 9 w brzmieniu:

Art. 3 pkt 8 | „ 9) prawidłowości uiszczenia opłaty elektronicznej, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych. ”;

Art. 3 pkt 9 | w art. 55 w ust. 1 po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu:

Art. 3 pkt 9 | „ 3a) kontroli używanego w pojeździe urządzenia, o którym mowa w art. 13i ust. 3 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych; ”;

Art. 3 pkt 10 | w art. 87 w ust. 1:

Art. 3 pkt 10 lit. a | wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:

Art. 3 pkt 10 lit. a | „ Podczas wykonywania przewozu drogowego kierowca pojazdu samochodowego, z zastrzeżeniem ust. 4, jest obowiązany mieć przy sobie i okazywać, na żądanie uprawnionego organu kontroli, kartę kierowcy, zapisy urządzenia rejestrującego samoczynnie prędkość jazdy, czas jazdy i czas postoju, obowiązkowe przerwy i czas odpoczynku oraz zaświadczenie albo oświadczenie, o których mowa w art. 31 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców, a ponadto: ”,

Art. 3 pkt 10 lit. b | dodaje się pkt 5 w brzmieniu:

Art. 3 pkt 10 lit. b | „ 5) urządzenie, o którym mowa w art. 13i ust. 3 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, jeżeli jest wymagane. ”;

Art. 3 pkt 11 | w załączniku do ustawy:

Art. 3 pkt 11 lit. a | uchyla się pkt 4,

Art. 3 pkt 11 lit. b | dodaje się pkt 4a w brzmieniu:

Art. 3 pkt 11 lit. b | „ „4a. WYKONYWANIE TRANSPORTU DROGOWEGO PRZEZ PRZEWOŹNIKÓW ZAGRANICZNYCH Z NARUSZENIEM PRZEPISÓW DOTYCZĄCYCH OPŁAT, O KTÓRYCH MOWA W ART. 43 UST 1 4a.1. Wykonywanie transportu drogowego przez przewoźników zagranicznych bez uiszczenia opłaty 3 000 4a.2. Wykonywanie transportu drogowego przez przewoźników zagranicznych bez posiadanego w pojeździe dowodu uiszczenia opłaty 500”

Art. 4 | W ustawie z dnia 12 stycznia 2007 r. o drogowych spółkach specjalnego przeznaczenia wprowadza się następujące zmiany:

Art. 4 pkt 1 | w art. 4 w ust. 2:

Art. 4 pkt 1 lit. a | po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu:

Art. 4 pkt 1 lit. a | „ 1a) przygotowanie, wdrożenie, budowę lub eksploatację systemu elektronicznego poboru opłat elektronicznych, o którym mowa w art. 13i ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych; ”,

Art. 4 pkt 1 lit. b | po pkt 8 dodaje się pkt 8a w brzmieniu:

Art. 4 pkt 1 lit. b | „ 8a) pobieranie opłat elektronicznych, o których mowa w art. 13 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych; ”;

Art. 4 pkt 2 | w art. 6 dodaje się ust. 6 w brzmieniu:

Art. 4 pkt 2 | „ 6. Warunki umowy, o której mowa w ust. 1, wymagają uzgodnienia z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych. ”;

Art. 4 pkt 3 | w art. 7:

Art. 4 pkt 3 lit. a | wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:

Art. 4 pkt 3 lit. a | „ Umowa, o której mowa w art. 6 ust. 1, odpowiednio do zakresu przedsięwzięcia drogowego, określa w szczególności: ”,

Art. 4 pkt 3 lit. b | po pkt 10 dodaje się pkt 10a w brzmieniu:

Art. 4 pkt 3 lit. b | „ 10a) tryb i warunki poboru opłat elektronicznych, o których mowa w art. 13 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych; ”;

Art. 4 pkt 4 | po art. 7 dodaje się art. 7a w brzmieniu:

Art. 4 pkt 4 | „ Art. 7a. 1. Prawa i obowiązki wynikające z decyzji administracyjnych lub postanowień wydanych na rzecz Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad dotyczących przygotowania lub realizacji przedsięwzięcia drogowego stanowiącego przedmiot umowy, o której mowa w art. 6 ust. 1, przechodzą z mocy prawa na drogową spółkę specjalnego przeznaczenia, z dniem zawarcia tej umowy. 2. W sprawach, o których mowa w ust. 1, wszczętych przez Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad i niezakończonych przed dniem zawarcia umowy, o której mowa w art. 6 ust. 1, decyzją administracyjną lub postanowieniem w miejsce Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad wstępuje z mocy prawa drogowa spółka specjalnego przeznaczenia, z dniem zawarcia tej umowy. 3. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do umów lub porozumień zawartych przez Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad dotyczących przygotowania lub realizacji przedsięwzięcia drogowego stanowiącego przedmiot umowy, o której mowa w art. 6 ust. 1. ”;

Art. 4 pkt 5 | art. 9 otrzymuje brzmienie:

Art. 4 pkt 5 | „ Art. 9. 1. W celu realizacji przedsięwzięcia drogowego lub jego części spółka może zawrzeć z wykonawcą umowę na eksploatację drogi, z zastrzeżeniem art. 9a. 2. Do wyboru wykonawcy oraz do zawierania umów, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych, z zastrzeżeniem art. 10. 3. Spółka może powierzyć wykonawcy, o którym mowa w ust. 1, pobieranie opłat, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 7-8a. ”;

Art. 4 pkt 6 | po art. 9 dodaje się art. 9a i 9b w brzmieniu:

Art. 4 pkt 6 | „ Art. 9a. W celu realizacji przedsięwzięcia drogowego lub jego części, o którym mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1a, spółka może powierzyć operatorowi, o którym mowa w art. 13hd ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, pobieranie opłat elektronicznych z zachowaniem warunków określonych w art. 13hd ust. 4 tej ustawy. Art. 9b. Warunki umów, o których mowa w art. 9 i 9a, wymagają uzgodnienia z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych. ”;

Art. 4 pkt 7 | w art. 10 w ust. 2 pkt 1 otrzymuje brzmienie:

Art. 4 pkt 7 | „ 1) obowiązek złożenia oświadczenia przez uczestnika postępowania, że jego wspólnicy albo akcjonariusze, którzy dysponują bezpośrednio lub pośrednio co najmniej 20% głosów na zgromadzeniu wspólników albo na walnym zgromadzeniu lub którzy posiadają bezpośrednio co najmniej 20% udziałów lub akcji w innej spółce kapitałowej, nie ubiegają się o zawarcie umowy, o której mowa w art. 9 ust. 1, dotyczącej tego samego postępowania; ”.

Art. 5 ust. 1 | Do systemów pobierania opłat za przejazd autostradą ustalonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepis art. 37d ustawy, o której mowa w art. 2, w brzmieniu dotychczasowym.

Art. 5 ust. 2 | Do systemów pobierania opłat za przejazd autostradą, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy ustawy, o której mowa w art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą - w zakresie ustalania wysokości opłat za przejazd autostradą, jeżeli ustalony system pobierania opłat za przejazd autostradą jest zmieniony po dniu jej wejścia w życie w stopniu istotnym w zakresie sposobu ustalania stawek opłat za przejazd autostradą.

Art. 6 ust. 1 | Opłaty za przejazd pojazdu samochodowego po drogach krajowych pobiera się do dnia 30 czerwca 2011 r.

Art. 6 ust. 2 | Sprzedaż kart opłaty za przejazd pojazdu samochodowego po drogach krajowych prowadzi się nie dłużej niż:

Art. 6 ust. 2 pkt 1 | w przypadku opłaty rocznej - do dnia 30 czerwca 2010 r.;

Art. 6 ust. 2 pkt 2 | w przypadku opłaty miesięcznej - do dnia 31 maja 2011 r.;

Art. 6 ust. 2 pkt 3 | w przypadku opłaty siedmiodniowej - do dnia 23 czerwca 2011 r.;

Art. 6 ust. 2 pkt 4 | w przypadku opłaty dobowej - do dnia 30 czerwca 2011 r.

Art. 6 ust. 3 | Karty opłaty za przejazd pojazdu samochodowego po drogach krajowych zachowują ważność przez okres, na jaki zostały wydane, jednak nie dłużej niż do dnia 30 czerwca 2011 r.

Art. 7 ust. 1 | Zasady pobierania opłat za przejazd autostradą oraz zwrot środków finansowych, o których mowa w art. 37a ust. 4-13 ustawy wymienionej w art. 2 w brzmieniu dotychczasowym, obowiązują według dotychczasowych zasad do dnia 30 czerwca 2011 r.

Art. 7 ust. 2 | Zwrot środków finansowych, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje za przejazd pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej poniżej 12 ton, chyba że przejazd ten następuje za okazaniem ważnej karty opłaty drogowej, nabytej przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy dla kategorii pojazdu o dopuszczalnej masie całkowitej poniżej 12 ton.

Art. 8 | W ustawie z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym art. 42 traci moc z dniem 30 czerwca 2011 r.

Art. 9 | Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia:

Art. 9 pkt 1 | z tym że art. 13 ust. 1 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 1, dodawany niniejszą ustawą, stosuje się od dnia 1 lipca 2011 r.;

Art. 9 pkt 2 | z wyjątkiem art. 3 pkt 1 lit. b, który wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia niniejszej ustawy oraz art. 3 pkt 2-11, które wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2011 r.