Where each line comes from

Art. 1 | Ustawa określa:

Art. 1 pkt 1 | (uchylony)

Art. 1 pkt 2 | (uchylony)

Art. 1 pkt 2a | wymagania weterynaryjne przy przemieszczaniu w celach niehandlowych zwierząt domowych towarzyszących podróżnym oraz zasady identyfikacji tych zwierząt;

Art. 1 pkt 2b | wymagania weterynaryjne przy przemieszczaniu w celach niehandlowych zwierząt cyrkowych;

Art. 1 pkt 3 | zasady:

Art. 1 pkt 3 lit. a | (uchylona)

Art. 1 pkt 3 lit. b | stosowania substancji o działaniu hormonalnym, tyreostatycznym i beta-agonistycznym,

Art. 1 pkt 3 lit. c | (uchylona)

Art. 1 pkt 3 lit. d | (uchylona)

Art. 2 | Użyte w ustawie określenia oznaczają:

Art. 2 pkt 1 | (uchylony)

Art. 2 pkt 1a | akwakultura - chów lub hodowlę zwierząt akwakultury przy użyciu technik stosowanych w celu zwiększenia produkcji tych zwierząt powyżej parametrów możliwych do osiągnięcia w naturalnym środowisku, przy czym zwierzęta te na etapie chowu lub hodowli wraz z odłowem lub zbiorem stanowią przedmiot własności osób fizycznych, osób prawnych lub jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej;

Art. 2 pkt 2 | (uchylony)

Art. 2 pkt 3 | (uchylony)

Art. 2 pkt 3a | (uchylony)

Art. 2 pkt 3b | (uchylony)

Art. 2 pkt 3c | (uchylony)

Art. 2 pkt 4 | (uchylony)

Art. 2 pkt 5 | (uchylony)

Art. 2 pkt 6 | zwierzęta gospodarskie - zwierzęta gospodarskie w rozumieniu przepisów o organizacji hodowli i rozrodzie zwierząt gospodarskich, a w przypadku działalności w zakresie określonym w art. 23 ust. 1 lit. a lub art. 24 ust. 1 rozporządzenia nr 1069/2009 - zwierzęta gospodarskie w rozumieniu art. 3 pkt 6 rozporządzenia nr 1069/2009;

Art. 2 pkt 6a | (uchylony)

Art. 2 pkt 6b | (uchylony)

Art. 2 pkt 7 | (uchylony)

Art. 2 pkt 8 | (uchylony)

Art. 2 pkt 8a | (uchylony)

Art. 2 pkt 8b | (uchylony)

Art. 2 pkt 9 | (uchylony)

Art. 2 pkt 10 | (uchylony)

Art. 2 pkt 10a | (uchylony)

Art. 2 pkt 11 | (uchylony)

Art. 2 pkt 11a | (uchylony)

Art. 2 pkt 12 | (uchylony)

Art. 2 pkt 12a | (uchylony)

Art. 2 pkt 13 | umieszczanie na rynku - przetrzymywanie lub prezentację w celu sprzedaży, oferowanie do sprzedaży, sprzedaż, dostarczanie lub każdy inny sposób wprowadzania na rynek, a w przypadku produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego i produktów pochodnych oraz nawozów organicznych i polepszaczy gleby w rozumieniu art. 3 pkt 22 rozporządzenia nr 1069/2009 - wprowadzanie do obrotu w rozumieniu art. 3 pkt 14 rozporządzenia nr 1069/2009;

Art. 2 pkt 14 | (uchylony)

Art. 2 pkt 15 | (uchylony)

Art. 2 pkt 16 | (uchylony)

Art. 2 pkt 17 | (uchylony)

Art. 2 pkt 18 | (uchylony)

Art. 2 pkt 19 | (uchylony)

Art. 2 pkt 20 | (uchylony)

Art. 2 pkt 20a | przedsiębiorstwo produkcyjne sektora akwakultury - zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych, przeznaczony do prowadzenia dowolnej działalności w zakresie chowu, hodowli, utrzymania lub pielęgnacji zwierząt akwakultury;

Art. 2 pkt 20b | zakład przetwórczy - zakład, w którym jest prowadzona działalność w zakresie przetwarzania zwierząt akwakultury przeznaczonych do spożycia przez ludzi, zatwierdzony zgodnie z art. 4 rozporządzenia nr 853/2004;

Art. 2 pkt 21 | (uchylony)

Art. 2 pkt 21a | choroby odzwierzęce - choroby zakaźne zwierząt lub zakażenia, które w sposób naturalny mogą być pośrednio lub bezpośrednio przenoszone między zwierzętami a ludźmi;

Art. 2 pkt 21b | odzwierzęce czynniki chorobotwórcze - bakterie, wirusy, pasożyty, grzyby lub inne czynniki biologiczne mogące wywoływać choroby odzwierzęce;

Art. 2 pkt 21c | oporność na środki przeciwdrobnoustrojowe - zdolność niektórych gatunków drobnoustrojów do przeżycia, a nawet do wzrostu przy takiej koncentracji czynnika przeciwdrobnoustrojowego, która jest wystarczająca do powstrzymania wzrostu lub zabicia drobnoustrojów tego samego gatunku;

Art. 2 pkt 21d | podwyższona śmiertelność - niewyjaśnione przypadki śmiertelności u zwierząt akwakultury znacznie przekraczające poziom ustalony między podmiotem prowadzącym działalność w danym gospodarstwie lub na danym obszarze hodowli mięczaków a powiatowym lekarzem weterynarii dla tego gospodarstwa lub obszaru w danych warunkach;

Art. 2 pkt 22 | (uchylony)

Art. 2 pkt 23 | (uchylony)

Art. 2 pkt 24 | (uchylony)

Art. 2 pkt 25 | (uchylony)

Art. 2 pkt 26 | (uchylony)

Art. 2 pkt 27 | (uchylony)

Art. 2 pkt 28 | (uchylony)

Art. 2 pkt 29 | (uchylony)

Art. 2 pkt 30 | (uchylony)

Art. 2 pkt 31 | (uchylony)

Art. 2 pkt 32 | (uchylony)

Art. 2 pkt 33 | (uchylony)

Art. 2 pkt 34 | (uchylony)

Art. 2 pkt 35 | (uchylony)

Art. 2 pkt 36 | (uchylony)

Art. 2 pkt 36a | enklawa - gospodarstwo lub gospodarstwa, w których utrzymuje się populacje zwierząt wodnych o ustalonym statusie zdrowotnym w odniesieniu do określonej choroby zakaźnej, z tym że w przypadku kilku gospodarstw za enklawę uważa się gospodarstwa objęte wspólnym systemem bezpieczeństwa biologicznego, na który składają się takie same środki nadzoru stanu zdrowia zwierząt wodnych, zapobiegania chorobom zakaźnym tych zwierząt oraz zwalczania tych chorób;

Art. 2 pkt 36b | strefa - obszar geograficzny z jednolitym systemem hydrologicznym obejmujący:

Art. 2 pkt 36b lit. a | część obszaru zlewni od źródła lub źródeł cieków wodnych do miejsca zlokalizowania naturalnych lub sztucznych barier, zapobiegających wędrówce zwierząt wodnych z niżej położonej części zlewni, lub

Art. 2 pkt 36b lit. b | całkowity obszar zlewni od źródła lub źródeł cieków wodnych do ujścia rzeki, lub

Art. 2 pkt 36b lit. c | co najmniej 2 obszary zlewni wraz z ujściami rzek, które są przez te ujścia ze sobą powiązane epizootycznie;

Art. 2 pkt 37 | (uchylony)

Art. 2 pkt 38 | czynności lecznicze - podawanie zwierzęciu, po uprzednim zbadaniu przez lekarza weterynarii, substancji o działaniu hormonalnym, tyreostatycznym lub beta-agonistycznym w celu leczenia problemu płodności - włącznie z przerwaniem ciąży, a substancji o działaniu beta-agonistycznym także w celu leczenia trudności z oddychaniem, choroby kości łódkowatej, ochwatu kopyta u koniowatych oraz wywoływania tokolizy u krów lub koniowatych;

Art. 2 pkt 39 | czynności zootechniczne - podawanie:

Art. 2 pkt 39 lit. a | zwierzęciu gospodarskiemu lub zwierzęciu dzikiemu utrzymywanemu przez człowieka jak zwierzę gospodarskie - każdej substancji dozwolonej w celu synchronizowania rui oraz przygotowywania dawców i biorców zarodków do implantacji, po zbadaniu zwierzęcia przez lekarza weterynarii i na jego odpowiedzialność,

Art. 2 pkt 39 lit. b | zwierzętom akwakultury - każdej substancji dozwolonej w celu zmiany płci, na podstawie recepty lekarza weterynarii i na jego odpowiedzialność;

Art. 2 pkt 40 | (uchylony)

Art. 2 pkt 41 | (uchylony)

Art. 2 pkt 42 | (uchylony)

Art. 2 pkt 43 | (uchylony)

Art. 2 pkt 44 | (uchylony)

Art. 3 ust. 1 | Do postępowania w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej.

Art. 3 ust. 2 | (uchylony)

Art. 3a | (uchylony)

Art. 3b | (uchylony)

Art. 4 ust. 1 | Podmiot prowadzący działalność nadzorowaną, z wyłączeniem działalności, o której mowa w art. 1 pkt 1 lit. o, jest obowiązany spełniać wymagania weterynaryjne określone dla danego rodzaju i zakresu prowadzonej działalności nadzorowanej.

Art. 4 ust. 2 | Podmiot, o którym mowa w ust. 1, w zakresie spełniania wymagań weterynaryjnych jest obowiązany zapewniać wymagania lokalizacyjne, zdrowotne, higieniczne, sanitarne, organizacyjne, techniczne lub technologiczne, zabezpieczające przed zagrożeniem epizootycznym, epidemicznym lub zapewniające właściwą jakość produktów, obejmujące w szczególności wymagania dotyczące:

Art. 4 ust. 2 pkt 1 | stanu zdrowia zwierząt będących przedmiotem działalności nadzorowanej lub wykorzystywanych do jej prowadzenia, w tym odnoszące się do badań potwierdzających ten stan oraz określonych szczepień ochronnych, lub

Art. 4 ust. 2 pkt 2 | gospodarstw, miejsc gromadzenia zwierząt, innych miejsc przetrzymywania zwierząt oraz stad lub obszarów, z których pochodzą zwierzęta będące przedmiotem działalności nadzorowanej lub wykorzystywane do jej prowadzenia, lub

Art. 4 ust. 2 pkt 3 | sposobu ustalania pochodzenia zwierząt będących przedmiotem działalności nadzorowanej lub zwierząt, z których lub od których pozyskuje się produkty wytwarzane w ramach prowadzenia działalności nadzorowanej, w tym zakres i sposób prowadzenia rejestru zwierząt, lub

Art. 4 ust. 2 pkt 4 | obiektów budowlanych lub miejsc, w których prowadzi się działalność nadzorowaną, lub osób wykonujących określone czynności w ramach tej działalności oraz zakresu takich czynności, lub

Art. 4 ust. 2 pkt 5 | niejadalnych produktów pochodzenia zwierzęcego wytwarzanych w ramach prowadzonej działalności nadzorowanej, sposobu ich znakowania i pakowania, w tym wymagania dotyczące opakowań, lub

Art. 4 ust. 2 pkt 6 | świadectw zdrowia lub innych dokumentów, w które zaopatruje się zwierzęta będące przedmiotem działalności nadzorowanej lub niejadalne produkty pochodzenia zwierzęcego wytwarzane przy prowadzeniu tej działalności, lub

Art. 4 ust. 2 pkt 7 | sposobu i zakresu prowadzenia dokumentacji oraz okresu jej przechowywania, lub

Art. 4 ust. 2 pkt 8 | środków transportu i warunków transportu zwierząt lub niejadalnych produktów pochodzenia zwierzęcego, będących przedmiotem działalności nadzorowanej lub wykorzystywanych do jej prowadzenia.

Art. 4 ust. 3 | Wymagania weterynaryjne dla prowadzenia działalności nadzorowanej w zakresie określonym w art. 23 ust. 1 lit. a lub art. 24 ust. 1 rozporządzenia nr 1069/2009, zwanej dalej „działalnością nadzorowaną w zakresie produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub produktów pochodnych”, są określone w rozporządzeniu nr 1069/2009, w przepisach Unii Europejskiej wydanych w trybie tego rozporządzenia oraz w ustawie.

Art. 4 ust. 3a | Wymagania weterynaryjne dla prowadzenia działalności nadzorowanej w zakresie prowadzenia przedsiębiorstwa produkcyjnego sektora akwakultury lub zakładu przetwórczego obejmują także wymagania dotyczące programów nadzoru stanu zdrowia zwierząt akwakultury opracowanych przez podmioty prowadzące tę działalność oraz kontroli.

Art. 4 ust. 4 | Za miejsce odpoczynku zwierząt, o którym mowa w art. 1 pkt 1 lit. d, uważa się miejsce, w którym transportowanie zwierząt zostaje przerwane w celu umożliwienia im odpoczynku oraz nakarmienia i napojenia.

Art. 4 ust. 5 | Za miejsce przeładunku zwierząt, o którym mowa w art. 1 pkt 1 lit. d, uważa się miejsce, w którym transportowanie zwierząt zostaje przerwane w celu przeładowania ich z jednego środka transportu do innego.

Art. 5 ust. 1 | Podjęcie działalności nadzorowanej, o której mowa:

Art. 5 ust. 1 pkt 1 | w art. 1 pkt 1 lit. a, c-f, h, i, l, jest dozwolone po stwierdzeniu przez powiatowego lekarza weterynarii właściwego ze względu na przewidywane miejsce jej prowadzenia, w drodze decyzji, spełniania wymagań weterynaryjnych określonych dla prowadzenia danego rodzaju działalności;

Art. 5 ust. 1 pkt 2 | w art. 1 pkt 1 lit. b, g, j, k, n, p, jest dozwolone po uprzednim zgłoszeniu, w formie pisemnej, zamiaru jej prowadzenia powiatowemu lekarzowi weterynarii właściwemu ze względu na przewidywane miejsce jej prowadzenia.

Art. 5 ust. 2 | Powiatowy lekarz weterynarii wydaje decyzję, o której mowa w ust. 1 pkt 1, na wniosek podmiotu zamierzającego prowadzić działalność nadzorowaną, złożony co najmniej na 30 dni przed planowanym rozpoczęciem działalności.

Art. 5 ust. 3 | Wniosek, o którym mowa w ust. 2, zawiera:

Art. 5 ust. 3 pkt 1 | imię, nazwisko, numer PESEL, a w przypadku osoby nieposiadającej numeru PESEL - numer paszportu lub innego dokumentu potwierdzającego tożsamość oraz miejsce zamieszkania i adres albo nazwę, numer identyfikacji podatkowej (NIP), jeżeli numer taki został nadany, siedzibę i adres podmiotu;

Art. 5 ust. 3 pkt 2 | określenie rodzaju i zakresu działalności nadzorowanej, którą wnioskodawca zamierza prowadzić, z tym że w przypadku działalności nadzorowanej dotyczącej zwierząt akwakultury ze wskazaniem gatunku tych zwierząt;

Art. 5 ust. 3 pkt 3 | określenie lokalizacji obiektów budowlanych i miejsc, w których ma być prowadzona działalność nadzorowana, oraz planowanego czasu jej prowadzenia.

Art. 5 ust. 4 | Powiatowy lekarz weterynarii, po przeprowadzeniu kontroli, wydaje decyzję:

Art. 5 ust. 4 pkt 1 | stwierdzającą spełnianie wymagań weterynaryjnych, jeżeli wymagania określone dla danego rodzaju działalności nadzorowanej, o której mowa w art. 1 pkt 1 lit. a, c-f, h, i, l, są spełnione;

Art. 5 ust. 4 pkt 2 | odmawiającą stwierdzenia spełniania wymagań weterynaryjnych, jeżeli wymagania określone dla danego rodzaju działalności nadzorowanej, o której mowa w art. 1 pkt 1 lit. a, c-f, h, i, l, nie są spełnione.

Art. 5 ust. 5 | Wydając decyzję, o której mowa w ust. 4 pkt 1, powiatowy lekarz weterynarii:

Art. 5 ust. 5 pkt 1 | stwierdza spełnianie wymagań weterynaryjnych przez poszczególne obiekty budowlane lub miejsca, w których ma być prowadzona działalność nadzorowana, lub osoby wykonujące określone czynności w ramach tej działalności, jeżeli stwierdzenie takie jest wymagane;

Art. 5 ust. 5 pkt 2 | nadaje weterynaryjny numer identyfikacyjny:

Art. 5 ust. 5 pkt 2 lit. a | podmiotowi lub

Art. 5 ust. 5 pkt 2 lit. b | poszczególnym obiektom budowlanym lub miejscom, w których ma być prowadzona działalność nadzorowana, lub osobom wykonującym określone czynności w ramach tej działalności w przypadku, o którym mowa w pkt 1.

Art. 5 ust. 6 | Do zgłoszenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, przepisy ust. 3 stosuje się odpowiednio, z tym że w przypadku zgłoszenia dotyczącego działalności nadzorowanej obejmującej utrzymywanie bydła, owiec i kóz z zamiarem ich przeznaczenia do handlu zgłoszenie dodatkowo zawiera wniosek o uznanie:

Art. 5 ust. 6 pkt 1 | stada bydła za urzędowo wolne od gruźlicy, urzędowo wolne od brucelozy lub wolne od brucelozy i urzędowo wolne od enzootycznej białaczki bydła;

Art. 5 ust. 6 pkt 2 | gospodarstwa, w którym są utrzymywane owce i kozy, za urzędowo wolne od brucelozy lub wolne od brucelozy.

Art. 5 ust. 7 | W przypadku działalności nadzorowanej obejmującej utrzymywanie bydła, owiec i kóz, z zamiarem ich przeznaczania do handlu, powiatowy lekarz weterynarii na podstawie zgłoszenia, o którym mowa w ust. 6, po przeprowadzeniu kontroli, wydaje decyzję o:

Art. 5 ust. 7 pkt 1 | uznaniu:

Art. 5 ust. 7 pkt 1 lit. a | danego stada bydła za urzędowo wolne od gruźlicy, urzędowo wolne od brucelozy lub wolne od brucelozy i urzędowo wolne od enzootycznej białaczki bydła,

Art. 5 ust. 7 pkt 1 lit. b | gospodarstwa, w którym są utrzymywane owce i kozy, za urzędowo wolne od brucelozy lub wolne od brucelozy

Art. 5 ust. 7 pkt 1 | - jeżeli wymagania weterynaryjne dla danego rodzaju uznania są spełnione;

Art. 5 ust. 7 pkt 2 | odmowie uznania:

Art. 5 ust. 7 pkt 2 lit. a | danego stada bydła za urzędowo wolne od gruźlicy, urzędowo wolne od brucelozy lub wolne od brucelozy i urzędowo wolne od enzootycznej białaczki bydła,

Art. 5 ust. 7 pkt 2 lit. b | gospodarstwa, w którym są utrzymywane owce i kozy, za urzędowo wolne od brucelozy lub wolne od brucelozy

Art. 5 ust. 7 pkt 2 | - jeżeli wymagania weterynaryjne dla danego rodzaju uznania nie są spełnione.

Art. 5 ust. 8 | Podmioty prowadzące działalność nadzorowaną, o której mowa w art. 1 pkt 1 lit. a-c, są obowiązane zawiadomić powiatowego lekarza weterynarii właściwego ze względu na miejsce organizowania targów, wystaw, pokazów lub konkursów oraz załadunku i wyładunku zwierząt o:

Art. 5 ust. 8 pkt 1 | czasie i miejscu organizowania:

Art. 5 ust. 8 pkt 1 lit. a | targów, wystaw lub konkursów - co najmniej na 30 dni,

Art. 5 ust. 8 pkt 1 lit. b | pokazów - co najmniej na 7 dni

Art. 5 ust. 8 pkt 1 | - przed planowanym terminem ich zorganizowania;

Art. 5 ust. 8 pkt 2 | załadunku i wyładunku zwierząt co najmniej na 24 godziny przed planowanym terminem ich załadunku i wyładunku.

Art. 5 ust. 9 | Powiatowy lekarz weterynarii po otrzymaniu zgłoszenia zamiaru prowadzenia przez podmiot działalności nadzorowanej, o której mowa w art. 1 pkt 1 lit. b, g, j, k, p, wydaje decyzję o nadaniu temu podmiotowi weterynaryjnego numeru identyfikacyjnego.

Art. 6 ust. 1 | Za zatwierdzone w rozumieniu przepisów Unii Europejskiej uważa się:

Art. 6 ust. 1 pkt 1 | podmioty, które uzyskały decyzję, określoną w art. 5 ust. 4 pkt 1;

Art. 6 ust. 1 pkt 2 | działalność nadzorowaną prowadzoną przez podmioty, o których mowa w pkt 1;

Art. 6 ust. 1 pkt 3 | poszczególne obiekty budowlane lub miejsca, w których jest prowadzona działalność nadzorowana, lub osoby wykonujące określone czynności w jej ramach - w przypadku, o którym mowa w art. 5 ust. 5 pkt 1.

Art. 6 ust. 1a | Podjęcie działalności nadzorowanej w zakresie produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub produktów pochodnych jest dozwolone po:

Art. 6 ust. 1a pkt 1 | dokonaniu rejestracji podmiotu, przedsiębiorstwa lub zakładu, o której mowa w art. 23 rozporządzenia nr 1069/2009,

Art. 6 ust. 1a pkt 2 | zatwierdzeniu przedsiębiorstwa lub zakładu, o którym mowa w art. 24 ust. 1 rozporządzenia nr 1069/2009, lub

Art. 6 ust. 1a pkt 3 | warunkowym zatwierdzeniu przedsiębiorstwa lub zakładu, o którym mowa w art. 44 ust. 2 rozporządzenia nr 1069/2009.

Art. 6 ust. 2 | Powiatowy lekarz weterynarii właściwy ze względu na planowane miejsce prowadzenia działalności nadzorowanej w zakresie produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub produktów pochodnych, na wniosek podmiotu zamierzającego prowadzić taką działalność, dokonuje rejestracji, o której mowa w ust. 1a pkt 1, oraz wydaje decyzje w sprawach, o których mowa w ust. 1a pkt 2 lub 3.

Art. 6 ust. 3 | Wniosek, o którym mowa w ust. 2:

Art. 6 ust. 3 pkt 1 | składa się co najmniej na 30 dni przed planowanym rozpoczęciem działalności;

Art. 6 ust. 3 pkt 2 | zawiera:

Art. 6 ust. 3 pkt 2 lit. a | imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo nazwę, siedzibę i adres wnioskodawcy,

Art. 6 ust. 3 pkt 2 lit. b | określenie rodzaju działalności, którą wnioskodawca zamierza prowadzić, oraz informacje określone w art. 23 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1069/2009,

Art. 6 ust. 3 pkt 2 lit. c | określenie adresu przedsiębiorstwa lub zakładu w rozumieniu art. 3 pkt 13 rozporządzenia nr 1069/2009, jeżeli działalność będzie prowadzona w takim przedsiębiorstwie lub zakładzie.

Art. 6 ust. 4 | Powiatowy lekarz weterynarii:

Art. 6 ust. 4 pkt 1 | dokonując rejestracji podmiotu, przedsiębiorstwa lub zakładu, o której mowa w art. 23 rozporządzenia nr 1069/2009, w drodze decyzji,

Art. 6 ust. 4 pkt 2 | wydając decyzje o:

Art. 6 ust. 4 pkt 2 lit. a | zatwierdzeniu przedsiębiorstwa lub zakładu, o którym mowa w art. 24 ust. 1 rozporządzenia nr 1069/2009,

Art. 6 ust. 4 pkt 2 lit. b | warunkowym zatwierdzeniu przedsiębiorstwa lub zakładu, o którym mowa w art. 44 ust. 2 rozporządzenia nr 1069/2009

Art. 6 ust. 4 pkt 2 | - nadaje numer urzędowy, o którym mowa w art. 47 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia nr 1069/2009, będący weterynaryjnym numerem identyfikacyjnym, podmiotowi, przedsiębiorstwu lub zakładowi w rozumieniu art. 3 pkt 11 lub 13 rozporządzenia nr 1069/2009.

Art. 7 | Podmiot prowadzący działalność nadzorowaną, o której mowa w art. 1 pkt 1 lit. a-l, n, p oraz w art. 4 ust. 3, informuje, w formie pisemnej, powiatowego lekarza weterynarii o zaprzestaniu prowadzenia określonego rodzaju działalności nadzorowanej, a także o każdej zmianie stanu prawnego lub faktycznego związanego z prowadzeniem tej działalności, w zakresie dotyczącym wymagań weterynaryjnych, w terminie 7 dni od dnia zaistnienia takiego zdarzenia.

Art. 8 ust. 1 | Powiatowy lekarz weterynarii w przypadku stwierdzenia, że przy prowadzeniu działalności nadzorowanej, o której mowa w art. 1 pkt 1 lit. a-n oraz p, są naruszone wymagania weterynaryjne określone dla tej działalności, w zależności od zagrożenia stwarzanego dla zdrowia publicznego lub zdrowia zwierząt, wydaje decyzję:

Art. 8 ust. 1 pkt 1 | nakazującą usunięcie uchybień w określonym terminie lub

Art. 8 ust. 1 pkt 2 | nakazującą wstrzymanie działalności do czasu usunięcia uchybień, lub

Art. 8 ust. 1 pkt 3 | zakazującą umieszczania na rynku lub handlu określonymi zwierzętami będącymi przedmiotem działalności albo zakazującą produkcji, umieszczania na rynku lub handlu określonymi produktami wytwarzanymi przy prowadzeniu tej działalności.

Art. 8 ust. 1a | Powiatowy lekarz weterynarii, w drodze decyzji:

Art. 8 ust. 1a pkt 1 | zawiesza zatwierdzenie przedsiębiorstwa lub zakładu - w przypadku, o którym mowa w art. 46 ust. 1 lit. a rozporządzenia nr 1069/2009;

Art. 8 ust. 1a pkt 2 | cofa zatwierdzenie przedsiębiorstwa lub zakładu - w przypadku, o którym mowa w art. 46 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1069/2009;

Art. 8 ust. 1a pkt 3 | nakłada na przedsiębiorstwo lub zakład obowiązek usunięcia nieprawidłowości, o którym mowa w art. 46 ust. 1 lit. c rozporządzenia nr 1069/2009.

Art. 8 ust. 1b | W przypadku, o którym mowa w art. 46 ust. 2 rozporządzenia nr 1069/2009, powiatowy lekarz weterynarii, w drodze decyzji:

Art. 8 ust. 1b pkt 1 | zakazuje wykonywania:

Art. 8 ust. 1b pkt 1 lit. a | określonych czynności przez dany podmiot lub w danym przedsiębiorstwie lub zakładzie,

Art. 8 ust. 1b pkt 1 lit. b | wszystkich czynności przez dany podmiot lub w danym przedsiębiorstwie lub zakładzie;

Art. 8 ust. 1b pkt 2 | zakazuje tymczasowo wykonywania określonych lub wszystkich czynności przez dany podmiot lub w danym przedsiębiorstwie lub zakładzie.

Art. 8 ust. 2 | Powiatowy lekarz weterynarii w przypadku stwierdzenia, że prowadzenie działalności polegającej na świadczeniu usług z zakresu medycyny weterynaryjnej stwarza zagrożenie epizootyczne lub epidemiczne, w drodze decyzji, wstrzymuje działalność i nakazuje niezwłoczne usunięcie uchybień, zawiadamiając o tym właściwą okręgową izbę lekarsko-weterynaryjną.

Art. 8 ust. 3 | Jeżeli jest wymagane stwierdzenie spełniania wymagań weterynaryjnych przez poszczególne obiekty budowlane lub miejsca, w których jest prowadzona działalność nadzorowana, lub osoby wykonujące określone czynności w ramach tej działalności, decyzje, o których mowa w ust. 1, dotyczą tylko tych obiektów, miejsc lub osób, w stosunku do których stwierdzono naruszenie wymagań weterynaryjnych.

Art. 8 ust. 4 | Powiatowy lekarz weterynarii, w drodze decyzji, zawiesza albo cofa uznanie, o którym mowa w art. 5 ust. 7 pkt 1, w przypadku:

Art. 8 ust. 4 pkt 1 | stwierdzenia, że nie są spełniane wymagania weterynaryjne niezbędne do uzyskania lub zachowania tego uznania, lub

Art. 8 ust. 4 pkt 2 | zagrożenia epizootycznego lub epidemicznego, w tym uzasadnionego podejrzenia zachorowania przez zwierzę na chorobę zakaźną, której dotyczy uznanie, lub stwierdzenia tego zachorowania.

Art. 8a | Do postępowania w sprawach:

Art. 8a pkt 1 | o których mowa w art. 5, art. 6, art. 8, art. 9, art. 24i ust. 2, art. 43a, art. 43b oraz art. 89 ust. 5,

Art. 8a pkt 2 | dotyczących uchylenia, zmiany lub stwierdzenia nieważności decyzji wydanej na podstawie art. 5, art. 6, art. 8, art. 9, art. 24i ust. 2, art. 43a, art. 43b lub art. 89 ust. 5 oraz w sprawach wznowienia postępowania zakończonego wydaniem takiej decyzji

Art. 8a | - nie stosuje się przepisów art. 29 i art. 32 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców oraz działu III ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej i Punkcie Informacji dla Przedsiębiorcy.

Art. 9 ust. 1 | Powiatowy lekarz weterynarii, w przypadku gdy podmiot prowadzący działalność nadzorowaną nie zastosuje się do nakazu lub zakazu określonego w decyzji, o której mowa w art. 8 ust. 1 i 3, wydaje decyzję zakazującą prowadzenia określonego rodzaju działalności nadzorowanej i skreśla podmiot z rejestru, o którym mowa w art. 11.

Art. 9 ust. 1a | W przypadku wydania decyzji, o której mowa w art. 8 ust. 1a pkt 2 lub ust. 1b pkt 1 lit. b, powiatowy lekarz weterynarii skreśla podmiot, przedsiębiorstwo lub zakład z rejestru, o którym mowa w art. 11.

Art. 9 ust. 2 | Powiatowy lekarz weterynarii informuje o wydaniu decyzji zakazującej prowadzenia działalności nadzorowanej, o której mowa w art. 1 pkt 1 lit. a, d-f, h, i, l, p, oraz decyzji, o której mowa w art. 8 ust. 1a pkt 2 i ust. 1b pkt 1 lit. b, Głównego Lekarza Weterynarii za pośrednictwem wojewódzkiego lekarza weterynarii.

Art. 9 ust. 3 | Przepisu ust. 1 nie stosuje się do podmiotów prowadzących działalność nadzorowaną, o której mowa w art. 1 pkt 1 lit. n.

Art. 10 ust. 1 | Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe wymagania weterynaryjne:

Art. 10 ust. 1 pkt 1 | dla prowadzenia poszczególnych rodzajów działalności nadzorowanej, o której mowa w art. 1 pkt 1 lit. a-n, p, w tym może określić:

Art. 10 ust. 1 pkt 1 lit. a | przypadki, w których wymaga się stwierdzenia spełniania wymagań weterynaryjnych przez poszczególne obiekty budowlane lub miejsca, w których ma być prowadzona działalność nadzorowana, lub osoby wykonujące określone czynności w ramach tej działalności, lub

Art. 10 ust. 1 pkt 1 lit. b | szczegółowe warunki, po zaistnieniu których wydaje się decyzje określone w art. 8 ust. 1 i art. 9 ust. 1, w zależności od rodzaju działalności nadzorowanej, lub

Art. 10 ust. 1 pkt 1 lit. c | warunki ponownego stwierdzania spełniania wymagań weterynaryjnych przez dany podmiot, obiekt budowlany, miejsce lub osoby wykonujące określone czynności, w stosunku do których wydano decyzję, o której mowa w art. 9 ust. 1, w zależności od rodzaju działalności nadzorowanej,

Art. 10 ust. 1 pkt 2 | niezbędne do uzyskania i zachowania uznania, o którym mowa w art. 5 ust. 7 pkt 1, warunki i tryb zawieszania i cofania tego uznania oraz ponownego uznania stada lub gospodarstwa, w stosunku do których zawieszono albo cofnięto uznanie, w tym metody badań w tym zakresie

Art. 10 ust. 1 | - mając na względzie zapewnienie ochrony zdrowia publicznego, właściwego sprawowania nadzoru nad prowadzeniem działalności nadzorowanej oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy Unii Europejskiej.

Art. 10 ust. 2 | Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, sposób ustalania weterynaryjnego numeru identyfikacyjnego nadawanego podmiotom prowadzącym działalność nadzorowaną, o której mowa w art. 1 pkt 1 lit. a-l, o, p, mając na względzie zapewnienie właściwego sprawowania nadzoru nad prowadzeniem danego rodzaju działalności.

Art. 10 ust. 3 | Minister właściwy do spraw rolnictwa może określić, w drodze rozporządzenia:

Art. 10 ust. 3 pkt 1 | dodatkowe wymagania, jakie powinien spełniać wniosek o stwierdzenie spełniania wymagań weterynaryjnych lub zgłoszenie zamiaru prowadzenia działalności nadzorowanej, o której mowa w art. 1 pkt 1 lit. a-l, n, p oraz w art. 4 ust. 3,

Art. 10 ust. 3 pkt 2 | szczegółowy sposób dokonywania zgłoszenia zamiaru zaprzestania prowadzenia działalności nadzorowanej, o której mowa w art. 1 pkt 1 lit. a-l, n, p oraz w art. 4 ust. 3

Art. 10 ust. 3 | - mając na względzie zapewnienie prawidłowego sprawowania przez powiatowego lekarza weterynarii nadzoru nad prowadzeniem danego rodzaju działalności nadzorowanej.

Art. 11 ust. 1 | Powiatowy lekarz weterynarii prowadzi rejestr podmiotów prowadzących działalność nadzorowaną, o której mowa w art. 1 pkt 1 lit. a-l, n, p oraz w art. 4 ust. 3, oraz przedsiębiorstw i zakładów zatwierdzonych lub warunkowo zatwierdzonych na podstawie art. 24 ust. 1 lub art. 44 ust. 2 rozporządzenia nr 1069/2009, na obszarze jego właściwości.

Art. 11 ust. 2 | Rejestr zawiera w szczególności:

Art. 11 ust. 2 pkt 1 | imię, nazwisko, numer PESEL, a w przypadku osoby nieposiadającej numeru PESEL - numer paszportu lub innego dokumentu potwierdzającego tożsamość oraz miejsce zamieszkania i adres albo nazwę, numer identyfikacji podatkowej (NIP), jeżeli numer taki został nadany, siedzibę i adres podmiotu;

Art. 11 ust. 2 pkt 2 | weterynaryjny numer identyfikacyjny, jeżeli został nadany;

Art. 11 ust. 2 pkt 3 | określenie rodzaju i zakresu prowadzonej działalności nadzorowanej;

Art. 11 ust. 2 pkt 4 | informacje o decyzji, o której mowa w art. 8 ust. 1 pkt 2 i 3, ust. 1a pkt 1 i 3, ust. 1b pkt 1 lit. a i pkt 2 lub ust. 3;

Art. 11 ust. 2 pkt 5 | datę wpisu i wykreślenia z rejestru.

Art. 11 ust. 3 | Powiatowy lekarz weterynarii przekazuje, za pośrednictwem wojewódzkiego lekarza weterynarii, Głównemu Lekarzowi Weterynarii dane zawarte w rejestrze, z wyłączeniem danych zawartych w rejestrze podmiotów prowadzących działalność, o której mowa w art. 1 pkt 1 lit. n, a także informacje o każdej zmianie stanu faktycznego lub prawnego ujawnionego w tym rejestrze. Informacje te są umieszczane na stronie internetowej administrowanej przez Główny Inspektorat Weterynarii.

Art. 11 ust. 4 | Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia:

Art. 11 ust. 4 pkt 1 | szczegółowy zakres informacji zawartych w rejestrze,

Art. 11 ust. 4 pkt 2 | sposób prowadzenia rejestru oraz jego wzór,

Art. 11 ust. 4 pkt 3 | zakres i tryb przekazywania informacji, o których mowa w ust. 3,

Art. 11 ust. 4 pkt 4 | zakres informacji, o których mowa w ust. 3, które umieszcza się na stronie internetowej administrowanej przez Główny Inspektorat Weterynarii

Art. 11 ust. 4 | - mając na względzie zapewnienie sprawnego wykonywania nadzoru nad podmiotami objętymi tym rejestrem.

Art. 12 ust. 1 | Główny Lekarz Weterynarii, na podstawie informacji, o których mowa w art. 11 ust. 3, prowadzi:

Art. 12 ust. 1 pkt 1 | listy podmiotów prowadzących działalność nadzorowaną, o której mowa w art. 1 pkt 1 lit. a, c-f, h, l;

Art. 12 ust. 1 pkt 2 | wykaz podmiotów prowadzących działalność nadzorowaną w zakresie produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub produktów pochodnych oraz przedsiębiorstw i zakładów objętych tą działalnością.

Art. 12 ust. 2 | Główny Lekarz Weterynarii umieszcza na stronie internetowej administrowanej przez Główny Inspektorat Weterynarii, w sposób określony przez Komisję Europejską, listy podmiotów prowadzących działalność nadzorowaną, o której mowa w art. 1 pkt 1 lit. a, c-f, h oraz l, a w przypadku działalności nadzorowanej w zakresie produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub produktów pochodnych - wykaz podmiotów prowadzących tę działalność i przedsiębiorstw lub zakładów objętych tą działalnością, a także aktualizuje te listy i ten wykaz.

Art. 12a | Przepisów rozdziału 2 nie stosuje się do działalności w zakresie utrzymywania ozdobnych zwierząt wodnych w celach zarobkowych w akwariach (akwaria komercyjne), sklepach zoologicznych, sklepach ogrodniczych, stawach ogrodowych lub hurtowniach, jeżeli obiekty te:

Art. 12a pkt 1 | nie mają bezpośredniego kontaktu z wodami naturalnymi lub

Art. 12a pkt 2 | są wyposażone w system oczyszczania ścieków ograniczający do dopuszczalnego poziomu ryzyko przeniesienia chorób zakaźnych tych zwierząt do wód naturalnych.

Art. 13 ust. 1 | Dopuszcza się przywóz zwierząt kopytnych, ptaków, zwierząt akwakultury, małp (Simiae i Prosimiae), pszczół (Apis mellifera), trzmieli, zającowatych, norek, lisów, psów, kotów, fretek i salamander wyłącznie z tych państw trzecich lub ich części, które znajdują się na listach ogłaszanych przez Komisję Europejską, jeżeli:

Art. 13 ust. 1 pkt 1 | są spełnione wymagania zdrowotne, sanitarne, higieniczne i organizacyjne zabezpieczające przed zagrożeniem epizootycznym lub epidemicznym lub zapewniające właściwą jakość produktów, obejmujące w szczególności wymagania dotyczące:

Art. 13 ust. 1 pkt 1 lit. a | stanu zdrowia przywożonych zwierząt, w tym odnoszące się do badań potwierdzających ten stan oraz określonych szczepień ochronnych, lub

Art. 13 ust. 1 pkt 1 lit. b | gospodarstw, innych miejsc przetrzymywania zwierząt oraz stad lub obszarów, z których pochodzą zwierzęta, lub

Art. 13 ust. 1 pkt 1 lit. c | okresów przebywania zwierząt lub ich stad w danym państwie lub na określonym obszarze tego państwa, z którego są sprowadzane zwierzęta, lub

Art. 13 ust. 1 pkt 1 lit. d | sposobu ustalania pochodzenia zwierząt, w tym zakresu i sposobu prowadzenia ich rejestrów w miejscu pochodzenia, lub

Art. 13 ust. 1 pkt 1 lit. e | przeprowadzenia kwarantanny, lub

Art. 13 ust. 1 pkt 1 lit. f | sposobu i zakresu prowadzenia dokumentacji oraz okresu jej przechowywania, lub

Art. 13 ust. 1 pkt 1 lit. g | środków transportu i warunków transportowania zwierząt

Art. 13 ust. 1 pkt 1 | - zwane dalej „wymaganiami zdrowotnymi dla zwierząt”, określone przy przywozie danego gatunku zwierząt, uwzględniające ich przeznaczenie;

Art. 13 ust. 1 pkt 2 | przesyłka zwierząt jest zaopatrzona w oryginał świadectwa zdrowia;

Art. 13 ust. 1 pkt 3 | zwierzęta są zidentyfikowane zgodnie z odrębnymi przepisami - w przypadku koniowatych.

Art. 13 ust. 2 | Przepisów ust. 1 nie stosuje się do zwierząt przeznaczonych wyłącznie na tymczasowe wypasanie lub na cele pociągowe, w pobliżu granicy Rzeczypospolitej Polskiej z państwami trzecimi.

Art. 13 ust. 3 | Świadectwo zdrowia, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, powinno:

Art. 13 ust. 3 pkt 1 | być wystawione przez urzędowego lekarza weterynarii tego państwa trzeciego, z którego są przywożone zwierzęta;

Art. 13 ust. 3 pkt 2 | być sporządzone co najmniej w jednym z języków urzędowych państwa członkowskiego Unii Europejskiej, w którym jest przeprowadzana kontrola w punkcie kontroli granicznej lub miejscu innym niż punkt kontroli granicznej;

Art. 13 ust. 3 pkt 3 | potwierdzać, że zostały spełnione wymagania zdrowotne dla zwierząt, w tym wymagania określone w przepisach Unii Europejskiej.

Art. 13 ust. 4 | Zwierzęta inne niż określone w ust. 1 mogą być przywożone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jako państwa końcowego przeznaczenia, jeżeli na ten przywóz zostało wydane pozwolenie Głównego Lekarza Weterynarii, a przesyłka zwierząt jest zaopatrzona w oryginał świadectwa zdrowia wystawionego przez urzędowego lekarza weterynarii tego państwa trzeciego, z którego są wysyłane zwierzęta.

Art. 13 ust. 5 | Pozwolenie wydaje się, w drodze decyzji, jeżeli zwierzę:

Art. 13 ust. 5 pkt 1 | pochodzi z gospodarstwa lub obszaru wolnego od chorób zakaźnych zwierząt, właściwych dla danego gatunku;

Art. 13 ust. 5 pkt 2 | nie stanowi zagrożenia epizootycznego i epidemicznego.

Art. 13 ust. 6 | Wniosek o wydanie pozwolenia składa się nie później niż na 14 dni przed dniem zamierzonego wwozu przesyłki na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Art. 13 ust. 7 | Wniosek o wydanie pozwolenia zawiera:

Art. 13 ust. 7 pkt 1 | imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo nazwę, siedzibę i adres podmiotu przywożącego zwierzęta;

Art. 13 ust. 7 pkt 2 | określenie gatunku, rodzaju i liczby przywożonych zwierząt, przy czym w przypadku zwierząt określonych w przepisach wydanych w trybie art. 48 lit. b rozporządzenia 2017/625 liczbę przywożonych zwierząt określa się, jeżeli jest to możliwe;

Art. 13 ust. 7 pkt 3 | nazwę państwa nabycia zwierząt;

Art. 13 ust. 7 pkt 4 | określenie przejścia granicznego, z wyłączeniem zwierząt określonych w przepisach wydanych w trybie art. 48 lit. b rozporządzenia 2017/625;

Art. 13 ust. 7 pkt 5 | określenie zamierzonego terminu wwozu zwierząt;

Art. 13 ust. 7 pkt 6 | określenie zamierzonego sposobu wykorzystania zwierząt określonych w przepisach wydanych w trybie art. 48 lit. b rozporządzenia 2017/625;

Art. 13 ust. 7 pkt 7 | podanie miejsca przeznaczenia zwierząt określonych w przepisach wydanych w trybie art. 48 lit. b rozporządzenia 2017/625;

Art. 13 ust. 7 pkt 8 | wskazanie terminu przeprowadzenia działań związanych z celami naukowymi - w przypadku zwierząt określonych w przepisach wydanych w trybie art. 48 lit. b rozporządzenia 2017/625.

Art. 13 ust. 8 | Do wniosku o wydanie pozwolenia dołącza się dowód opłaty za rozpatrzenie tego wniosku, w wysokości określonej w przepisach o Inspekcji Weterynaryjnej.

Art. 13 ust. 9 | W pozwoleniu określa się szczegółowe wymagania zdrowotne dla zwierząt będących przedmiotem przesyłki, a w przypadku zwierząt określonych w przepisach wydanych w trybie art. 48 lit. b rozporządzenia 2017/625 dodatkowo określa się:

Art. 13 ust. 9 pkt 1 | sposób postępowania z tymi zwierzętami, w szczególności ze zwierzętami wykorzystywanymi do celów naukowych i zwierzętami, które nie zostały wykorzystane do tych celów;

Art. 13 ust. 9 pkt 2 | termin przeprowadzenia działań związanych z celami naukowymi.

Art. 13 ust. 10 | Świadectwo zdrowia, o którym mowa w ust. 4, powinno:

Art. 13 ust. 10 pkt 1 | być sporządzone co najmniej w języku polskim oraz języku urzędowym państwa trzeciego, z którego są przywożone zwierzęta;

Art. 13 ust. 10 pkt 2 | potwierdzać, że zostały spełnione wymagania zdrowotne dla zwierząt określone w pozwoleniu wydanym przez Głównego Lekarza Weterynarii, oraz zawierać numer i datę wydania tego pozwolenia.

Art. 13a ust. 1 | Podmiot przywożący zwierzęta określone w przepisach wydanych w trybie art. 48 lit. b rozporządzenia 2017/625, który uzyskał pozwolenie, o którym mowa w art. 13 ust. 4:

Art. 13a ust. 1 pkt 1 | zgłasza powiatowemu lekarzowi weterynarii przywóz przesyłki w terminie do dnia następującego po dniu dostarczenia zwierząt objętych tą przesyłką;

Art. 13a ust. 1 pkt 2 | informuje powiatowego lekarza weterynarii o przeprowadzeniu działań związanych z celami naukowymi.

Art. 13a ust. 2 | Powiatowy lekarz weterynarii po otrzymaniu informacji, o której mowa w ust. 1 pkt 2, lub po upływie terminu, o którym mowa w art. 13 ust. 9 pkt 2, przeprowadza kontrolę w celu sprawdzenia, czy sposób postępowania ze zwierzętami jest zgodny ze sposobem określonym w pozwoleniu, o którym mowa w art. 13 ust. 4.

Art. 14 ust. 1 | Dopuszcza się wprowadzenie przywożonego bydła i świń przeznaczonych do chowu lub hodowli do stada po uprzednim stwierdzeniu, w drodze decyzji powiatowego lekarza weterynarii właściwego ze względu na położenie gospodarstwa, w którym przebywa stado, że nie naruszy to statusu zdrowotnego zwierząt znajdujących się w tym stadzie.

Art. 14 ust. 2 | Dopuszcza się przemieszczanie przywożonego bydła i świń, jeżeli są spełnione wymagania weterynaryjne dla tych zwierząt niezbędne dla prowadzenia nimi handlu.

Art. 14 ust. 3 | Po wprowadzeniu do gospodarstwa bydła lub świń pochodzących z państwa trzeciego żadne zwierzę z tego gospodarstwa nie może być zbyte w okresie 30 dni od dnia wprowadzenia tych zwierząt, chyba że przywożone zwierzę było poddane kwarantannie.

Art. 14 ust. 4 | Przywożone bydło, świnie, owce i kozy przeznaczone do uboju niezwłocznie dostarcza się bezpośrednio do rzeźni i poddaje ubojowi w terminie 5 dni roboczych od dnia ich dostarczenia.

Art. 14 ust. 5 | Przywożone koniowate przeznaczone do uboju dostarcza się do rzeźni bezpośrednio albo za pośrednictwem miejsca gromadzenia zwierząt i poddaje ubojowi w terminie określonym w przepisach Unii Europejskiej dotyczących warunków zdrowotnych zwierząt i wymagań weterynaryjnych przy przywozie zwierząt koniowatych na ubój.

Art. 14 ust. 6 | Przywożony drób przeznaczony do uboju dostarcza się bezpośrednio do rzeźni i poddaje ubojowi niezwłocznie, nie później jednak niż przed upływem 72 godzin od jego dostarczenia do rzeźni.

Art. 14 ust. 7 | Powiatowy lekarz weterynarii może, uwzględniając warunki określone w przepisach Unii Europejskiej, o których mowa w ust. 5, i biorąc pod uwagę warunki zdrowotne zwierząt, wyznaczyć rzeźnię, do której dostarcza się i poddaje ubojowi zwierzęta wymienione w ust. 4 i 5.

Art. 15 ust. 1 | Dopuszcza się przywóz niejadalnych produktów pochodzenia zwierzęcego, jeżeli:

Art. 15 ust. 1 pkt 1 | są spełnione wymagania zdrowotne, sanitarne, higieniczne, techniczne, technologiczne i organizacyjne zabezpieczające przed zagrożeniem epizootycznym lub epidemicznym lub zapewniające właściwą jakość tych produktów, obejmujące w szczególności:

Art. 15 ust. 1 pkt 1 lit. a | wymagania zdrowotne dla zwierząt, z których lub od których są pozyskiwane produkty, lub

Art. 15 ust. 1 pkt 1 lit. b | wymagania sanitarne dla poszczególnych etapów pozyskiwania, wytwarzania lub przetwarzania tych produktów, lub

Art. 15 ust. 1 pkt 1 lit. c | wymagania zdrowotne dla tych produktów, lub

Art. 15 ust. 1 pkt 1 lit. d | wymagania dla osób wykonujących określone czynności w ramach pozyskiwania, wytwarzania lub przetwarzania tych produktów, lub

Art. 15 ust. 1 pkt 1 lit. e | sposób i zakres przeprowadzania urzędowej kontroli pozyskiwania, wytwarzania lub przetwarzania tych produktów w państwie, z którego są sprowadzane, oraz po ich wprowadzeniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, lub

Art. 15 ust. 1 pkt 1 lit. f | warunki i sposób pakowania, przepakowywania, przechowywania lub magazynowania tych produktów, w tym wymagania dotyczące opakowań, lub

Art. 15 ust. 1 pkt 1 lit. g | wymagania dla znakowania tych produktów, lub

Art. 15 ust. 1 pkt 1 lit. h | wymagania dla sposobu i zakresu prowadzenia dokumentacji oraz okresu jej przechowywania, lub

Art. 15 ust. 1 pkt 1 lit. i | wymagania dla środków transportu i warunków transportowania tych produktów

Art. 15 ust. 1 pkt 1 | - zwane dalej „wymaganiami zdrowotnymi dla niejadalnych produktów”, określone dla przywozu danego rodzaju niejadalnych produktów pochodzenia zwierzęcego;

Art. 15 ust. 1 pkt 2 | przesyłka produktów jest zaopatrzona w oryginał świadectwa zdrowia.

Art. 15 ust. 2 | Świadectwo zdrowia, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, powinno:

Art. 15 ust. 2 pkt 1 | być wystawione przez urzędowego lekarza weterynarii tego państwa trzeciego, z którego są przywożone niejadalne produkty pochodzenia zwierzęcego;

Art. 15 ust. 2 pkt 2 | potwierdzać, że zostały spełnione wymagania zdrowotne dla niejadalnych produktów, w tym wymagania określone w przepisach Unii Europejskiej;

Art. 15 ust. 2 pkt 3 | być sporządzone co najmniej w jednym z języków urzędowych państwa członkowskiego Unii Europejskiej, w którym jest przeprowadzana kontrola w punkcie kontroli granicznej lub miejscu innym niż punkt kontroli granicznej.

Art. 15 ust. 3 | (uchylony)

Art. 16 | Dopuszcza się wysyłanie przywiezionego materiału biologicznego z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, jeżeli:

Art. 16 pkt 1 | są spełnione wymagania weterynaryjne niezbędne do prowadzenia handlu tym materiałem;

Art. 16 pkt 2 | przesyłka tego materiału jest zaopatrzona w oryginał świadectwa zdrowia wystawionego przez urzędowego lekarza weterynarii państwa, z którego przywieziono ten materiał, albo kopię tego świadectwa poświadczoną zgodnie z art. 50 ust. 2 rozporządzenia 2017/625, a także we wspólny zdrowotny dokument wejścia wystawiony przez granicznego lekarza weterynarii.

Art. 17 ust. 1 | Minister właściwy do spraw rolnictwa w przypadku podejrzenia wystąpienia lub wystąpienia choroby zakaźnej na terytorium państwa trzeciego lub jego części może, w drodze rozporządzenia, zakazać przywozu zwierząt lub produktów, które mogą przenosić tę chorobę, z całego terytorium tego państwa lub z jego części, mając na uwadze ochronę zdrowia publicznego i ochronę zdrowia zwierząt oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy Unii Europejskiej.

Art. 17 ust. 2 | Minister właściwy do spraw rolnictwa niezwłocznie informuje inne państwa członkowskie Unii Europejskiej oraz Komisję Europejską o wprowadzonym zakazie, podając uzasadnienie jego wprowadzenia.

Art. 17 ust. 3 | Zakaz obowiązuje do czasu wydania przez Komisję Europejską decyzji w sprawie zakazu przywozu zwierząt lub produktów.

Art. 18 | Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia:

Art. 18 pkt 1 | szczegółowe wymagania weterynaryjne, w tym wymagania zdrowotne dla zwierząt i produktów niejadalnych, przy przywozie:

Art. 18 pkt 1 lit. a | zwierząt, o których mowa w art. 13 ust. 1, z uwzględnieniem ich gatunku i przeznaczenia,

Art. 18 pkt 1 lit. b | niejadalnych produktów pochodzenia zwierzęcego, z uwzględnieniem rodzaju tych produktów i ich przeznaczenia

Art. 18 pkt 1 | - biorąc pod uwagę stan bezpieczeństwa epizootycznego i epidemicznego państwa trzeciego, z którego są one przywożone;

Art. 18 pkt 2 | szczegółowe wymagania, jakim powinny odpowiadać świadectwa zdrowia, o których mowa w art. 13 ust. 1 pkt 2 oraz art. 15 ust. 1 pkt 2, sposób ich wystawiania oraz wzory tych świadectw, z uwzględnieniem gatunku i przeznaczenia zwierząt oraz rodzaju niejadalnych produktów pochodzenia zwierzęcego i ich przeznaczenia, mając na względzie zapewnienie ujednolicenia wzoru tych świadectw z wzorami obowiązującymi w pozostałych państwach członkowskich Unii Europejskiej.

Art. 18a | Dopuszcza się tranzyt zwierząt przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wyłącznie z państw trzecich lub ich części, które znajdują się na listach ogłaszanych przez Komisję Europejską, jeżeli:

Art. 18a pkt 1 | są spełnione wymagania zdrowotne dla zwierząt określone przy tranzycie danego gatunku zwierząt;

Art. 18a pkt 2 | przesyłka zwierząt jest zaopatrzona w oryginał świadectwa zdrowia.

Art. 18b ust. 1 | Minister właściwy do spraw rolnictwa może określić, w drodze rozporządzenia, wymagania weterynaryjne, w tym wymagania zdrowotne dla zwierząt, przy tranzycie zwierząt, z uwzględnieniem ich gatunku i przeznaczenia, biorąc pod uwagę stan bezpieczeństwa epizootycznego i epidemicznego państwa trzeciego, z którego one pochodzą.

Art. 18b ust. 2 | Minister właściwy do spraw rolnictwa może określić, w drodze rozporządzenia:

Art. 18b ust. 2 pkt 1 | wymagania, jakim powinny odpowiadać świadectwa zdrowia przy tranzycie zwierząt i sposób ich wystawiania, lub

Art. 18b ust. 2 pkt 2 | wzory świadectw zdrowia przy tranzycie zwierząt

Art. 18b ust. 2 | - uwzględniając gatunek i przeznaczenie zwierząt oraz biorąc pod uwagę przepisy Unii Europejskiej dotyczące warunków zdrowia zwierząt oraz przywozu i tranzytu przez terytorium Wspólnoty niektórych żywych zwierząt kopytnych w zakresie obowiązków wynikających z ochrony zdrowia zwierząt.

Art. 19 ust. 1 | Dopuszcza się handel zwierzętami, z wyłączeniem koniowatych i zwierząt akwakultury, jeżeli są spełnione wymagania zdrowotne dla zwierząt określone dla handlu danym gatunkiem zwierząt lub ze względu na przeznaczenie tych zwierząt, w tym:

Art. 19 ust. 1 pkt 1 | w przypadku bydła:

Art. 19 ust. 1 pkt 1 lit. a | zostały zbadane klinicznie przez urzędowego lekarza weterynarii nie później niż na 24 godziny przed wysyłką i podczas tego badania nie wykazywały klinicznych objawów chorób,

Art. 19 ust. 1 pkt 1 lit. b | pochodzą z gospodarstw lub obszarów nieobjętych ze względów zdrowotnych ograniczeniami,

Art. 19 ust. 1 pkt 1 lit. c | nie są zwierzętami, które powinny być zabite lub poddane ubojowi zgodnie z programami zwalczania chorób zakaźnych zwierząt, realizowanymi w regionie lub państwie pochodzenia zwierząt,

Art. 19 ust. 1 pkt 1 lit. d | urzędowy lekarz weterynarii po zidentyfikowaniu zwierząt i sprawdzeniu dokumentów ich dotyczących stwierdził, że pochodzą one z państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub zostały przywiezione z państwa trzeciego zgodnie z wymaganiami weterynaryjnymi określonymi w przepisach Unii Europejskiej,

Art. 19 ust. 1 pkt 1 lit. e | pochodzą ze stada urzędowo wolnego od gruźlicy, brucelozy i enzootycznej białaczki bydła;

Art. 19 ust. 1 pkt 2 | w przypadku świń - spełniają wymagania określone w pkt 1 lit. a-d;

Art. 19 ust. 1 pkt 3 | w przypadku owiec i kóz:

Art. 19 ust. 1 pkt 3 lit. a | zostały zbadane klinicznie przez urzędowego lekarza weterynarii nie później niż na 24 godziny przed wysyłką i podczas tego badania nie wykazywały klinicznych objawów chorób,

Art. 19 ust. 1 pkt 3 lit. b | pochodzą z gospodarstw, które ze względów zdrowotnych nie są objęte ograniczeniami i nie miały kontaktu ze zwierzętami pochodzącymi z gospodarstw objętych takimi ograniczeniami,

Art. 19 ust. 1 pkt 3 lit. c | nie były objęte środkami związanymi ze zwalczaniem pryszczycy, w tym nie były szczepione przeciwko pryszczycy,

Art. 19 ust. 1 pkt 3 lit. d | nie są zwierzętami, które powinny być zabite lub poddane ubojowi zgodnie z programami zwalczania chorób zakaźnych zwierząt, realizowanymi w regionie lub państwie pochodzenia zwierząt,

Art. 19 ust. 1 pkt 3 lit. e | pochodzą z państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub zostały przywiezione z państwa trzeciego zgodnie z wymaganiami weterynaryjnymi określonymi w przepisach Unii Europejskiej,

Art. 19 ust. 1 pkt 3 lit. f | pochodzą z gospodarstwa urzędowo wolnego od brucelozy lub wolnego od brucelozy, z wyłączeniem owiec i kóz przeznaczonych do uboju;

Art. 19 ust. 1 pkt 4 | w przypadku drobiu:

Art. 19 ust. 1 pkt 4 lit. a | pochodzą z zakładów drobiu zatwierdzonych przez urzędowego lekarza weterynarii, położonych w gospodarstwach lub na obszarach, które ze względów zdrowotnych nie są objęte ograniczeniami,

Art. 19 ust. 1 pkt 4 lit. b | zostały zbadane klinicznie przez urzędowego lekarza weterynarii przed wysłaniem i podczas tego badania nie wykazywały klinicznych objawów chorób,

Art. 19 ust. 1 pkt 4 lit. c | nie są zwierzętami, które powinny być zabite lub poddane ubojowi zgodnie z programami zwalczania chorób zakaźnych zwierząt, realizowanymi w regionie lub państwie pochodzenia zwierząt,

Art. 19 ust. 1 pkt 4 lit. d | przeznaczonego do uboju, pochodzą z gospodarstw, które ze względów zdrowotnych nie są objęte ograniczeniami oraz nie znajdują się w obszarze zapowietrzonym lub zagrożonym wysokiej zjadliwości grypą ptaków lub rzekomym pomorem drobiu.

Art. 19 ust. 2 | Jeżeli ograniczenia zostały wprowadzone w związku z brucelozą, wścieklizną lub wąglikiem, zwierzęta pochodzące z takiego gospodarstwa mogą być przedmiotem handlu po upływie co najmniej:

Art. 19 ust. 2 pkt 1 | 42 dni od dnia zabicia ostatniego zwierzęcia chorego lub zakażonego, podejrzanego o zakażenie lub o chorobę lub z gatunku wrażliwego na brucelozę z tego gospodarstwa;

Art. 19 ust. 2 pkt 2 | 30 dni od dnia zabicia ostatniego zwierzęcia chorego lub zakażonego, podejrzanego o zakażenie lub o chorobę lub z gatunku wrażliwego na wściekliznę z tego gospodarstwa;

Art. 19 ust. 2 pkt 3 | 15 dni od dnia zabicia ostatniego zwierzęcia chorego lub zakażonego, podejrzanego o zakażenie lub o chorobę lub z gatunku wrażliwego na wąglika z tego gospodarstwa.

Art. 19 ust. 3 | Przepisów ust. 1 pkt 4 nie stosuje się do drobiu przeznaczonego na wystawy, pokazy i konkursy.

Art. 20 ust. 1 | Spełnienie wymagań weterynaryjnych, o których mowa w art. 19, jest potwierdzane w świadectwie zdrowia wystawionym przez urzędowego lekarza weterynarii tego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, z którego są wysyłane zwierzęta.

Art. 20 ust. 2 | (uchylony)

Art. 20 ust. 3 | (uchylony)

Art. 20 ust. 4 | (uchylony)

Art. 20 ust. 5 | Badanie kliniczne, o którym mowa w art. 19 ust. 1, przeprowadza się w gospodarstwie pochodzenia zwierząt, w miejscu gromadzenia zwierząt lub w pomieszczeniu podmiotu prowadzącego działalność określoną w art. 1 pkt 1 lit. c.

Art. 21 ust. 1 | Bydło, świnie, owce i kozy będące przedmiotem handlu od czasu opuszczenia gospodarstwa pochodzenia do czasu przybycia do miejsca przeznaczenia nie powinny mieć kontaktu z innymi zwierzętami parzystokopytnymi o odmiennym statusie zdrowotnym.

Art. 21 ust. 2 | Urzędowy lekarz weterynarii przeprowadza kontrolę bydła i świń przed ich wprowadzeniem do miejsca gromadzenia zwierząt.

Art. 21 ust. 3 | Jeżeli bydło i świnie będące przedmiotem handlu są transportowane do innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej za pośrednictwem miejsca gromadzenia zwierząt znajdującego się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, powiatowy lekarz weterynarii właściwy dla tego miejsca wystawia dla zwierząt drugie świadectwo zdrowia i wpisuje do niego numer świadectwa zdrowia wystawionego przez urzędowego lekarza weterynarii właściwego ze względu na miejsce pochodzenia zwierząt, po czym dołącza je do tego świadectwa lub do jego urzędowo potwierdzonej kopii.

Art. 21 ust. 4 | Świadectwo zdrowia, o którym mowa w ust. 3, wystawione przez powiatowego lekarza weterynarii jest ważne nie dłużej niż 10 dni od dnia przeprowadzenia badania dokonanego w celu wystawienia świadectwa zdrowia przez urzędowego lekarza weterynarii państwa wysyłającego.

Art. 21 ust. 5 | Bydło i świnie przeznaczone do uboju wprowadzone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej dostarczone do:

Art. 21 ust. 5 pkt 1 | rzeźni - powinny być poddane ubojowi niezwłocznie, ale nie później niż przed upływem 72 godzin od dostarczenia do rzeźni;

Art. 21 ust. 5 pkt 2 | miejsca gromadzenia zwierząt - powinny być poddane ubojowi w rzeźni niezwłocznie, ale nie później niż przed upływem 3 dni roboczych od dnia dostarczenia ich do tego miejsca.

Art. 21 ust. 6 | Zwierzęta, o których mowa w ust. 5, dostarczone do miejsca gromadzenia zwierząt nie powinny mieć kontaktu ze zwierzętami parzystokopytnymi niespełniającymi wymagań dla handlu takimi zwierzętami do czasu ich dostarczenia do rzeźni.

Art. 22 ust. 1 | Dopuszcza się handel niejadalnymi produktami pochodzenia zwierzęcego, jeżeli:

Art. 22 ust. 1 pkt 1 | przy ich wytworzeniu zostały spełnione wymagania weterynaryjne określone dla danego rodzaju działalności nadzorowanej, której przedmiotem są te produkty;

Art. 22 ust. 1 pkt 2 | zostały spełnione wymagania zdrowotne dla produktów niejadalnych określone w handlu danym rodzajem niejadalnych produktów pochodzenia zwierzęcego.

Art. 22 ust. 2 | Spełnienie wymagań weterynaryjnych, o których mowa w ust. 1, jest potwierdzane w świadectwie zdrowia wystawionym przez urzędowego lekarza weterynarii państwa członkowskiego Unii Europejskiej wysyłającego niejadalne produkty pochodzenia zwierzęcego.

Art. 22 ust. 3 | (uchylony)

Art. 22 ust. 4 | (uchylony)

Art. 22 ust. 5 | (uchylony)

Art. 22 ust. 6 | (uchylony)

Art. 23 ust. 1 | Szczegółowe wymagania weterynaryjne dla handlu czynnikami chorobotwórczymi, z wyłączeniem immunologicznych produktów leczniczych weterynaryjnych dopuszczonych do obrotu na podstawie przepisów prawa farmaceutycznego, określa prawodawstwo weterynaryjne.

Art. 23 ust. 2 | Za czynnik chorobotwórczy, o którym mowa w ust. 1, uważa się zbiór lub kulturę organizmów mogących wywołać u zwierząt choroby zakaźne, a także wszelkie pochodne tego zbioru lub kultury, w tym zmodyfikowane, poprzez które lub za pomocą których mogą być one przenoszone lub przekazywane.

Art. 23a | Podmiot, któremu zostały dostarczone zwierzęta, produkty lub czynniki chorobotwórcze, zgłasza niezwłocznie dostarczenie tych zwierząt, produktów lub czynników chorobotwórczych powiatowemu lekarzowi weterynarii właściwemu ze względu na miejsce ich dostarczenia.

Art. 24 ust. 1 | Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia:

Art. 24 ust. 1 pkt 1 | szczegółowe wymagania weterynaryjne, w tym wymagania zdrowotne dla zwierząt i produktów niejadalnych, w handlu:

Art. 24 ust. 1 pkt 1 lit. a | zwierzętami, o których mowa w art. 19 ust. 1, z uwzględnieniem ich gatunku i przeznaczenia,

Art. 24 ust. 1 pkt 1 lit. b | niejadalnymi produktami pochodzenia zwierzęcego, o których mowa w art. 22 ust. 1, z uwzględnieniem rodzaju produktów

Art. 24 ust. 1 pkt 1 | - mając na uwadze ochronę zdrowia publicznego i obowiązujące w tym zakresie przepisy Unii Europejskiej;

Art. 24 ust. 1 pkt 2 | szczegółowe wymagania, jakim powinny odpowiadać świadectwa zdrowia zwierząt oraz niejadalnych produktów pochodzenia zwierzęcego, o których mowa w pkt 1, sposób ich wystawiania, a także wzory tych świadectw, z uwzględnieniem gatunku, przeznaczenia lub pochodzenia zwierząt oraz rodzaju niejadalnych produktów pochodzenia zwierzęcego i ich przeznaczenia, mając na względzie zapewnienie ujednolicenia wzoru tych świadectw z wzorami obowiązującymi w pozostałych państwach członkowskich Unii Europejskiej.

Art. 24 ust. 2 | Minister właściwy do spraw rolnictwa może określić, w drodze rozporządzenia, wymagania weterynaryjne w handlu:

Art. 24 ust. 2 pkt 1 | zwierzętami, dla których nie określono wymagań weterynaryjnych w przepisach Unii Europejskiej, z uwzględnieniem ich gatunku i przeznaczenia,

Art. 24 ust. 2 pkt 2 | niejadalnymi produktami pochodzenia zwierzęcego, dla których nie określono wymagań weterynaryjnych w przepisach Unii Europejskiej, z uwzględnieniem rodzaju produktów

Art. 24 ust. 2 | - mając na uwadze ochronę zdrowia publicznego i obowiązujące w tym zakresie przepisy innych państw członkowskich Unii Europejskiej.

Art. 24a ust. 1 | Powiatowy lekarz weterynarii przeprowadza na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej kontrolę spełniania wymagań weterynaryjnych przy przemieszczaniu w celach niehandlowych zwierząt domowych towarzyszących podróżnym, które są określone w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 576/2013 z dnia 12 czerwca 2013 r. w sprawie przemieszczania o charakterze niehandlowym zwierząt domowych oraz uchylającym rozporządzenie (WE) nr 998/2003, zwanym dalej „rozporządzeniem nr 576/2013”.

Art. 24a ust. 2 | Powiatowy lekarz weterynarii w przypadku stwierdzenia niespełnienia wymagań określonych w rozporządzeniu nr 576/2013 wydaje decyzję o zastosowaniu środków przewidzianych w rozporządzeniu nr 576/2013 oraz nadzoruje jej wykonanie.

Art. 24aa ust. 1 | Wymagania weterynaryjne dla przemieszczanych z państwa trzeciego lub jego terytorium zwierząt domowych towarzyszących podróżnym z gatunków, o których mowa w załączniku I w części B rozporządzenia nr 576/2013, są określone w art. 14 rozporządzenia nr 576/2013.

Art. 24aa ust. 2 | Minister właściwy do spraw rolnictwa może określić, w drodze rozporządzenia, szczegółowe wymagania weterynaryjne dla przemieszczanych z państwa trzeciego lub jego terytorium zwierząt z gatunków, o których mowa w załączniku I w części B rozporządzenia nr 576/2013, w tym maksymalną liczbę tych zwierząt, jaka może towarzyszyć właścicielowi w rozumieniu art. 3 lit. c rozporządzenia nr 576/2013 lub osobie upoważnionej w rozumieniu art. 3 lit. d rozporządzenia nr 576/2013 podczas pojedynczego przemieszczenia o charakterze niehandlowym, oraz wzory świadectw zdrowia dla tych zwierząt, mając na względzie zapewnienie ochrony zdrowia zwierząt oraz zdrowia publicznego.

Art. 24b ust. 1 | Organy celne przeprowadzają kontrolę, o której mowa w art. 34 ust. 1 rozporządzenia nr 576/2013, w punktach wjazdu podróżnych w rozumieniu art. 3 lit. k rozporządzenia nr 576/2013, zwanych dalej „punktami wjazdu podróżnych”.

Art. 24b ust. 2 | Do przemieszczania w celach niehandlowych zwierząt domowych towarzyszących podróżnym, o których mowa w art. 5 ust. 4 rozporządzenia nr 576/2013, stosuje się przepisy o wymaganiach weterynaryjnych przy przywozie zwierząt, a to przemieszczanie podlega kontrolom przewidzianym w przepisach rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 z dnia 15 marca 2017 r. w sprawie kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych przeprowadzanych w celu zapewnienia stosowania prawa żywnościowego i paszowego oraz zasad dotyczących zdrowia i dobrostanu zwierząt, zdrowia roślin i środków ochrony roślin, zmieniającego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001, (WE) nr 396/2005, (WE) nr 1069/2009, (WE) nr 1107/2009, (UE) nr 1151/2012, (UE) nr 652/2014, (UE) 2016/429 i (UE) 2016/2031, rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2005 i (WE) nr 1099/2009 oraz dyrektywy Rady 98/58/WE, 1999/74/WE, 2007/43/WE, 2008/119/WE i 2008/120/WE, oraz uchylającego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 854/2004 i (WE) nr 882/2004, dyrektywy Rady 89/608/EWG, 89/662/EWG, 90/425/EWG, 91/496/EWG, 96/23/WE, 96/93/WE i 97/78/WE oraz decyzję Rady 92/438/EWG (rozporządzenie w sprawie kontroli urzędowych) (Dz. Urz. UE L 95 z 07.04.2017, str. 1, z późn. zm.).

Art. 24b ust. 3 | (uchylony)

Art. 24b ust. 4 | Organ celny w przypadku stwierdzenia niespełniania wymagań przy przemieszczaniu w celach niehandlowych zwierząt domowych towarzyszących podróżnym z państwa trzeciego lub jego terytorium niezwłocznie powiadamia o tym powiatowego lekarza weterynarii właściwego ze względu na miejsce położenia punktu wjazdu podróżnych.

Art. 24b ust. 4a | Organ celny, w przypadku gdy kontrola:

Art. 24b ust. 4a pkt 1 | dokumentacji, o której mowa w art. 34 rozporządzenia nr 576/2013, wykaże braki formalne lub

Art. 24b ust. 4a pkt 2 | tożsamości wykaże niezgodności w zakresie oznakowania zwierzęcia

Art. 24b ust. 4a | - po konsultacji z powiatowym lekarzem weterynarii właściwym ze względu na miejsce położenia punktu wjazdu podróżnych, a jeżeli to konieczne - po wysłuchaniu właściciela lub osoby upoważnionej, wydaje decyzję o zastosowaniu środka, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lit. a rozporządzenia nr 576/2013, i nadzoruje wykonanie tej decyzji.

Art. 24b ust. 4b | Do konsultacji, o której mowa w ust. 4a, nie stosuje się przepisów art. 106 Kodeksu postępowania administracyjnego.

Art. 24b ust. 4c | Konsultacja, o której mowa w ust. 4a, może odbywać się ustnie, telefonicznie, za pomocą środków komunikacji elektronicznej w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną lub innych środków łączności.

Art. 24b ust. 4d | Szczegółowy sposób przeprowadzania konsultacji, o której mowa w ust. 4a, określa porozumienie zawarte między wojewódzkim lekarzem weterynarii a dyrektorem izby administracji skarbowej, właściwymi terytorialnie dla danego punktu wjazdu podróżnych.

Art. 24b ust. 4e | Decyzji, o której mowa w ust. 4a, nie wydaje się, jeżeli właściciel albo osoba upoważniona odstąpi od przemieszczenia zwierzęcia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Art. 24b ust. 5 | Powiatowy lekarz weterynarii w przypadku, o którym mowa w ust. 4, z wyjątkiem ust. 4a i 4e:

Art. 24b ust. 5 pkt 1 | niezwłocznie udaje się do punktu wjazdu podróżnych;

Art. 24b ust. 5 pkt 2 | wydaje decyzję o zastosowaniu środków przewidzianych w rozporządzeniu nr 576/2013 oraz nadzoruje wykonanie tej decyzji.

Art. 24b ust. 5a | Powiatowy lekarz weterynarii nie wydaje decyzji o zastosowaniu środka, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lit. a rozporządzenia nr 576/2013, jeżeli organ celny już zastosował ten środek.

Art. 24b ust. 6 | Zwierzęta domowe towarzyszące podróżnym w przypadku niespełniania wymagań, o których mowa w ust. 4, do czasu zastosowania środków, o których mowa w art. 35 ust. 1 rozporządzenia nr 576/2013, przetrzymuje się pod dozorem organów celnych.

Art. 24b ust. 7 | Zarządzający punktem wjazdu podróżnych w przypadku stwierdzenia niespełnienia wymagań przy przemieszczaniu w celach niehandlowych zwierząt domowych towarzyszących podróżnym udostępnia nieodpłatnie pomieszczenie przystosowane do przetrzymywania tych zwierząt.

Art. 24b ust. 8 | W czasie przebywania zwierząt domowych towarzyszących podróżnym w pomieszczeniu, o którym mowa w ust. 7, opiekę nad tymi zwierzętami zapewnia właściciel lub osoba odpowiedzialna za zwierzę.

Art. 24b ust. 9 | Główny Lekarz Weterynarii:

Art. 24b ust. 9 pkt 1 | umieszcza na stronie internetowej administrowanej przez Główny Inspektorat Weterynarii informacje, o których mowa w art. 37 rozporządzenia nr 576/2013, oraz przekazuje Komisji Europejskiej adres tej strony;

Art. 24b ust. 9 pkt 2 | powiadamia Komisję Europejską zgodnie z art. 42 rozporządzenia nr 576/2013.

Art. 24b ust. 10 | Minister właściwy do spraw rolnictwa w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wykaz punktów wjazdu podróżnych oraz warunki i sposób współpracy organów Inspekcji Weterynaryjnej z organami celnymi przy kontroli przemieszczanych w celach niehandlowych zwierząt domowych towarzyszących podróżnym, mając na względzie zapewnienie sprawnego przeprowadzania kontroli przez te organy oraz ochronę zdrowia zwierząt.

Art. 24ba ust. 1 | Główny Lekarz Weterynarii może wydać zezwolenie na przemieszczenie zwierząt, o którym mowa w art. 10 ust. 3 rozporządzenia nr 576/2013.

Art. 24ba ust. 2 | Zezwolenie, o którym mowa w art. 10 ust. 3 rozporządzenia nr 576/2013, wydaje się w drodze decyzji.

Art. 24ba ust. 3 | W zezwoleniu, o którym mowa w art. 10 ust. 3 rozporządzenia nr 576/2013, określa się punkt wjazdu inny niż punkt wjazdu podróżnych, przez który zwierzęta mogą być przemieszczone.

Art. 24ba ust. 4 | Wniosek o wydanie zezwolenia, o którym mowa w art. 10 ust. 3 rozporządzenia nr 576/2013, składa się nie później niż na 2 dni przed dniem zamierzonego przemieszczenia zwierząt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Art. 24ba ust. 5 | Wniosek, o którym mowa w ust. 4, zawiera:

Art. 24ba ust. 5 pkt 1 | imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i adres właściciela albo nazwę, siedzibę i adres podmiotu przemieszczającego zwierzęta;

Art. 24ba ust. 5 pkt 2 | określenie liczby przemieszczanych zwierząt;

Art. 24ba ust. 5 pkt 3 | nazwę państwa pochodzenia przemieszczanych zwierząt;

Art. 24ba ust. 5 pkt 4 | określenie punktu wjazdu, o którym mowa w ust. 3, i zamierzonego terminu przemieszczenia zwierząt.

Art. 24bb ust. 1 | Główny Lekarz Weterynarii może wydać zezwolenie na przemieszczenie zwierząt domowych towarzyszących podróżnym, o którym mowa w art. 32 ust. 1 rozporządzenia nr 576/2013.

Art. 24bb ust. 2 | Zezwolenie, o którym mowa w art. 32 ust. 1 rozporządzenia nr 576/2013, wydaje się w drodze decyzji po uzgodnieniu z powiatowym lekarzem weterynarii właściwym dla miejsca przeznaczenia zwierząt miejsca oraz warunków kwarantanny zwierząt.

Art. 24bb ust. 3 | Uzgodnienie, o którym mowa w ust. 2, może odbywać się ustnie, telefonicznie, za pomocą środków komunikacji elektronicznej w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną lub innych środków łączności.

Art. 24bb ust. 4 | Do uzgodnienia, o którym mowa w ust. 2, nie stosuje się przepisów art. 106 Kodeksu postępowania administracyjnego.

Art. 24bb ust. 5 | Wniosek o wydanie zezwolenia, o którym mowa w art. 32 ust. 1 rozporządzenia nr 576/2013, składa się nie później niż na 14 dni przed dniem zamierzonego przemieszczenia zwierząt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Art. 24bb ust. 6 | Wniosek, o którym mowa w ust. 5, zawiera:

Art. 24bb ust. 6 pkt 1 | imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i adres właściciela przemieszczanych zwierząt;

Art. 24bb ust. 6 pkt 2 | określenie gatunku i liczby przemieszczanych zwierząt;

Art. 24bb ust. 6 pkt 3 | nazwę państwa pochodzenia przemieszczanych zwierząt;

Art. 24bb ust. 6 pkt 4 | nazwy państw, przez które zwierzęta będą przemieszczane;

Art. 24bb ust. 6 pkt 5 | określenie punktu wjazdu podróżnych i zamierzonego terminu przemieszczenia zwierząt;

Art. 24bb ust. 6 pkt 6 | miejsce przeznaczenia przemieszczanych zwierząt.

Art. 24bb ust. 7 | Do wniosku, o którym mowa w ust. 5, dołącza się kopie dokumentów pozwalających na ustalenie statusu epizootycznego zwierząt domowych towarzyszących podróżnym, które mają zostać przemieszczone, w tym zaświadczeń o wykonanych szczepieniach, wyników badań diagnostycznych w kierunku chorób zakaźnych zwierząt, książeczki zdrowia i zaświadczenia o stanie zdrowia wystawionego przez lekarza weterynarii w państwie trzecim.

Art. 24bb ust. 8 | Koszty działań określonych w zezwoleniu, o którym mowa w art. 32 ust. 1 rozporządzenia nr 576/2013, ponosi właściciel lub osoba upoważniona.

Art. 24bb ust. 9 | O przybyciu zwierzęcia na miejsce przeznaczenia właściciel lub osoba upoważniona niezwłocznie powiadamia powiatowego lekarza weterynarii właściwego ze względu na miejsce przeznaczenia zwierzęcia.

Art. 24c ust. 1 | Koszty działań podjętych w wyniku wydania decyzji, o których mowa w art. 24a ust. 2 oraz art. 24b ust. 4a i ust. 5 pkt 2, w tym koszty przetrzymywania zwierząt i opieki nad tymi zwierzętami, ponosi właściciel lub osoba upoważniona.

Art. 24c ust. 2 | Organ, który wydał decyzje wymienione w art. 24a ust. 2 oraz art. 24b ust. 4a i ust. 5 pkt 2, ustala, w drodze decyzji, wysokość kosztów, o których mowa w ust. 1.

Art. 24c ust. 3 | Decyzjom, o których mowa w art. 24a ust. 2 oraz art. 24b ust. 4a i ust. 5 pkt 2, oraz decyzji w sprawie wysokości kosztów, o której mowa w ust. 2, nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.

Art. 24d ust. 1 | Okręgowa rada lekarsko-weterynaryjna prowadzi rejestr lekarzy weterynarii upoważnionych do wydawania paszportu, przeprowadzania szczepienia przeciwko wściekliźnie zgodnie z ust. 2 lit. a załącznika III do rozporządzenia nr 576/2013 oraz pobierania próbek w celu określenia miana przeciwciał w rozumieniu przepisów rozporządzenia nr 576/2013.

Art. 24d ust. 2 | Lekarz weterynarii wpisany do rejestru, o którym mowa w ust. 1, jest upoważniony do wydawania paszportu, przeprowadzania szczepienia przeciwko wściekliźnie zgodnie z ust. 2 lit. a załącznika III do rozporządzenia nr 576/2013 oraz pobierania próbek w celu określenia miana przeciwciał w rozumieniu przepisów rozporządzenia nr 576/2013.

Art. 24d ust. 3 | Krajowa Rada Lekarsko-Weterynaryjna określi, w drodze uchwały, sposób prowadzenia tego rejestru.

Art. 24d ust. 4 | Do rejestru wpisuje się wyłącznie lekarzy weterynarii świadczących usługi weterynaryjne w ramach działalności zakładu leczniczego dla zwierząt.

Art. 24d ust. 5 | Wpisu do rejestru dokonuje się na wniosek lekarza weterynarii. Podstawą wpisu jest uchwała okręgowej rady lekarsko-weterynaryjnej.

Art. 24d ust. 6 | Odmowa wpisu do rejestru następuje w drodze uchwały okręgowej rady lekarsko-weterynaryjnej.

Art. 24d ust. 7 | Okręgowa rada lekarsko-weterynaryjna skreśla, w drodze uchwały, lekarza weterynarii z rejestru, o którym mowa w ust. 1, w przypadku:

Art. 24d ust. 7 pkt 1 | skreślenia lekarza weterynarii z rejestru członków okręgowej izby lekarsko-weterynaryjnej lub

Art. 24d ust. 7 pkt 2 | skreślenia zakładu leczniczego dla zwierząt z ewidencji takich zakładów prowadzonej przez tę radę, lub

Art. 24d ust. 7 pkt 3 | stwierdzenia rażącego naruszenia przepisów dotyczących:

Art. 24d ust. 7 pkt 3 lit. a | wydawania paszportów lub

Art. 24d ust. 7 pkt 3 lit. aa | szczepień przeciwko wściekliźnie, lub

Art. 24d ust. 7 pkt 3 lit. b | pobrania próbek w celu określenia miana przeciwciał w rozumieniu przepisów rozporządzenia nr 576/2013.

Art. 24e ust. 1 | Krajowa Izba Lekarsko-Weterynaryjna, za pośrednictwem okręgowych izb lekarsko-weterynaryjnych, zaopatruje lekarzy weterynarii, o których mowa w art. 24d ust. 1, w druki paszportów. Każdy z druków paszportu posiada niepowtarzalny numer.

Art. 24e ust. 2 | Lekarz weterynarii, o którym mowa w art. 24d ust. 1, wydaje paszport, jeżeli zwierzę zostało oznakowane zgodnie z przepisami rozporządzenia nr 576/2013.

Art. 24e ust. 3 | Lekarz weterynarii, o którym mowa w art. 24d ust. 1, wydaje decyzję o odmowie wydania paszportu w przypadku niespełnienia wymagań określonych w przepisach rozporządzenia nr 576/2013.

Art. 24e ust. 4 | Od decyzji, o której mowa w ust. 3, przysługuje odwołanie do okręgowej rady lekarsko-weterynaryjnej właściwej dla lekarza weterynarii wydającego paszport.

Art. 24e ust. 5 | Okręgowa rada lekarsko-weterynaryjna rozpatruje odwołanie od decyzji, o której mowa w ust. 3, oraz wydaje uchwałę w tej sprawie.

Art. 24e ust. 6 | W zakresie nieuregulowanym ustawą w sprawach wpisu, odmowy wpisu do rejestru i skreślenia z rejestru oraz wydawania paszportów stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.

Art. 24ea ust. 1 | Lekarz weterynarii, o którym mowa w art. 24d ust. 1, przekazuje okręgowej radzie lekarsko-weterynaryjnej właściwej dla lekarza wydającego paszport informację o wydaniu paszportu zawierającą następujące dane:

Art. 24ea ust. 1 pkt 1 | imię i nazwisko, miejsce zamieszkania i adres oraz numer telefonu i adres poczty elektronicznej posiadacza zwierząt;

Art. 24ea ust. 1 pkt 2 | gatunek, rasę i płeć zwierzęcia;

Art. 24ea ust. 1 pkt 3 | numer mikroczipa lub wytatuowany numer;

Art. 24ea ust. 1 pkt 4 | datę implantacji mikroczipa lub wykonania tatuażu;

Art. 24ea ust. 1 pkt 5 | miejsce implantacji mikroczipa lub wykonania tatuażu.

Art. 24ea ust. 2 | Okręgowa rada lekarsko-weterynaryjna prowadzi rejestr wydanych paszportów.

Art. 24ea ust. 3 | Okręgowa rada lekarsko-weterynaryjna przekazuje Krajowej Radzie Lekarsko-Weterynaryjnej dane zawarte w rejestrze, o którym mowa w ust. 2. Krajowa Rada Lekarsko-Weterynaryjna prowadzi centralny rejestr wydanych paszportów.

Art. 24ea ust. 4 | Krajowa Rada Lekarsko-Weterynaryjna określi, w drodze uchwały, sposób prowadzenia rejestru wydanych paszportów oraz sposób i terminy przekazywania informacji o wydanych paszportach oraz danych zawartych w tym rejestrze.

Art. 24f ust. 1 | Oznakowania, o którym mowa w art. 17 ust. 1 rozporządzenia nr 576/2013, dokonuje:

Art. 24f ust. 1 pkt 1 | lekarz weterynarii;

Art. 24f ust. 1 pkt 2 | osoba, która posiada tytuł technika weterynarii, w ramach działalności zakładu leczniczego dla zwierząt.

Art. 24f ust. 2 | (uchylony)

Art. 24g ust. 1 | Lekarz weterynarii pobiera opłatę za wydanie paszportu, o którym mowa w art. 24e ust. 2.

Art. 24g ust. 2 | Środki z tytułu opłaty, o której mowa w ust. 1, przeznacza się na pokrycie kosztów:

Art. 24g ust. 2 pkt 1 | wynagrodzenia lekarza weterynarii za wydanie paszportu, o którym mowa w art. 24e ust. 2;

Art. 24g ust. 2 pkt 2 | ponoszonych przez Krajową Izbę Lekarsko-Weterynaryjną, związanych z drukiem paszportów i ich przekazywaniem okręgowym izbom lekarsko-weterynaryjnym;

Art. 24g ust. 2 pkt 3 | prowadzenia przez okręgowe rady lekarsko-weterynaryjne rejestru, o którym mowa w art. 24d ust. 1, oraz przekazywania druków paszportów lekarzom weterynarii.

Art. 24g ust. 3 | Minister właściwy do spraw rolnictwa w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Lekarsko-Weterynaryjnej, określi, w drodze rozporządzenia:

Art. 24g ust. 3 pkt 1 | wysokość opłaty za wydanie paszportu, o którym mowa w art. 24e ust. 2,

Art. 24g ust. 3 pkt 2 | wysokość wynagrodzenia lekarza weterynarii za wydanie paszportu, o którym mowa w art. 24e ust. 2,

Art. 24g ust. 3 pkt 3 | wysokość kwoty, stanowiącej część opłaty, przeznaczonej na pokrycie kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 2 i 3

Art. 24g ust. 3 | - mając na względzie koszty poniesione na prowadzenie rejestru, druk paszportów, ich przekazywanie oraz wydawanie.

Art. 24g ust. 4 | Krajowa Rada Lekarsko-Weterynaryjna określi, w drodze uchwały:

Art. 24g ust. 4 pkt 1 | sposób podziału kwoty, o której mowa w ust. 3 pkt 3, między Krajową Izbą Lekarsko-Weterynaryjną a okręgowymi izbami lekarsko-weterynaryjnymi oraz sposób i częstotliwość przekazywania przez okręgowe izby lekarsko-weterynaryjne do Krajowej Izby Lekarsko-Weterynaryjnej kwoty stanowiącej część opłaty przeznaczonej na pokrycie kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 2;

Art. 24g ust. 4 pkt 2 | sposób i częstotliwość przekazywania przez lekarzy weterynarii okręgowym izbom lekarsko-weterynaryjnym kwoty stanowiącej różnicę między wysokością opłaty a wynagrodzeniem przysługującym im za wydanie paszportu.

Art. 24h | Minister właściwy do spraw rolnictwa, z własnej inicjatywy lub na wniosek Głównego Lekarza Weterynarii, może wystąpić do Komisji Europejskiej z wnioskiem, o którym mowa w art. 36 ust. 1 rozporządzenia nr 576/2013.

Art. 24i ust. 1 | Powiatowy lekarz weterynarii wykonuje zadania i czynności właściwego organu w rozumieniu przepisów rozporządzenia Komisji (WE) nr 1739/2005 z dnia 21 października 2005 r. ustanawiającego wymogi dotyczące zdrowia zwierząt w odniesieniu do przemieszczania zwierząt cyrkowych między Państwami Członkowskimi, zwanego dalej „rozporządzeniem nr 1739/2005”, w tym przeprowadza na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej kontrolę spełniania wymagań weterynaryjnych przy przemieszczaniu w celach niehandlowych zwierząt cyrkowych, określonych w przepisach tego rozporządzenia.

Art. 24i ust. 2 | Powiatowy lekarz weterynarii jest organem właściwym do wydawania dokumentów określonych w art. 5 i art. 7 ust. 1 i 2 rozporządzenia nr 1739/2005.

Art. 24i ust. 3 | Za wydanie dokumentów określonych w art. 5-7 rozporządzenia nr 1739/2005 powiatowy lekarz weterynarii pobiera opłatę stanowiącą dochód budżetu państwa.

Art. 24i ust. 4 | (uchylony)

Art. 24j ust. 1 | Główny Lekarz Weterynarii zaopatruje powiatowych lekarzy weterynarii w druki dokumentów określonych w art. 5-7 rozporządzenia nr 1739/2005. Każdy z druków paszportów posiada indywidualny numer.

Art. 24j ust. 2 | Powiatowy lekarz weterynarii za pośrednictwem wojewódzkiego lekarza weterynarii niezwłocznie informuje Głównego Lekarza Weterynarii o wydaniu dokumentów określonych w art. 5 i art. 7 ust. 1 i 2 rozporządzenia nr 1739/2005.

Art. 24j ust. 3 | Główny Lekarz Weterynarii prowadzi rejestr wydanych dokumentów określonych w art. 5-7 rozporządzenia nr 1739/2005.

Art. 24j ust. 4 | Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia:

Art. 24j ust. 4 pkt 1 | wysokość i sposób pobierania opłaty za wydanie dokumentów określonych w art. 5-7 rozporządzenia nr 1739/2005, mając na względzie koszty poniesione przy prowadzeniu rejestru, druku dokumentów, ich przekazywaniu i wydawaniu;

Art. 24j ust. 4 pkt 2 | (uchylony)

Art. 25 | Dopuszcza się umieszczenie na rynku, wyłącznie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niejadalnych produktów pochodzenia zwierzęcego, o których mowa w art. 22 ust. 1, jeżeli przy ich wytworzeniu zostały spełnione wymagania weterynaryjne określone dla danego rodzaju działalności nadzorowanej, której przedmiotem są te produkty.

Art. 26 | (uchylony)

Art. 26a ust. 1 | Wymagania weterynaryjne dla produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego i produktów pochodnych są określone w rozporządzeniu nr 1069/2009, w przepisach wydanych w trybie tego rozporządzenia oraz w ustawie.

Art. 26a ust. 2 | Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej:

Art. 26a ust. 2 pkt 1 | właściwy miejscowo powiatowy lekarz weterynarii na obszarze swojej właściwości wykonuje zadania i czynności państwa członkowskiego, właściwego organu oraz właściwej władzy określone w rozporządzeniu nr 1069/2009 i przepisach wydanych w trybie tego rozporządzenia, w tym przeprowadza kontrole spełniania wymagań określonych w tych przepisach;

Art. 26a ust. 2 pkt 2 | Główny Lekarz Weterynarii:

Art. 26a ust. 2 pkt 2 lit. a | wykonuje zadania i czynności państwa członkowskiego, właściwego organu oraz właściwej władzy w zakresie udostępniania oraz przekazywania Komisji Europejskiej i państwom członkowskim Unii Europejskiej informacji, dokumentów i danych oraz dokonywania zgłoszeń i składania wniosków określonych w rozporządzeniu nr 1069/2009 oraz w przepisach wydanych w trybie tego rozporządzenia,

Art. 26a ust. 2 pkt 2 lit. b | wykonuje zadania i czynności właściwego organu i krajowego punktu kontaktowego w sprawach, o których mowa w art. 20, art. 30 i art. 49 rozporządzenia nr 1069/2009 oraz art. 16 ust. 2 i art. 27 ust. 1 akapit drugi lit. a rozporządzenia Komisji (UE) nr 142/2011 z dnia 25 lutego 2011 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 określającego przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, oraz w sprawie wykonania dyrektywy Rady 97/78/WE w odniesieniu do niektórych próbek i przedmiotów zwolnionych z kontroli weterynaryjnych na granicach w myśl tej dyrektywy, zwanego dalej „rozporządzeniem nr 142/2011”.

Art. 26a ust. 3 | Graniczny lekarz weterynarii wykonuje zadania i czynności:

Art. 26a ust. 3 pkt 1 | właściwego organu odpowiedzialnego za punkt kontroli granicznej, właściwego organu punktu kontroli granicznej oraz zadania i czynności właściwego organu i urzędowego lekarza weterynarii w punkcie kontroli granicznej określone w rozporządzeniu nr 142/2011;

Art. 26a ust. 3 pkt 2 | właściwego organu określone w art. 27 ust. 1 akapit pierwszy, art. 28 ust. 1 i 3, w załączniku XII w ust. 1 w lit. c i w załączniku XIV w rozdziale I w sekcji 2 ust. 4 lit. b rozporządzenia nr 142/2011.

Art. 26a ust. 4 | Jeżeli wykonanie zadań lub czynności, o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz ust. 3, wymaga indywidualnego rozstrzygnięcia o prawach lub obowiązkach adresatów przepisów wymienionych w ust. 1, powiatowy lekarz weterynarii albo graniczny lekarz weterynarii dokonuje rozstrzygnięcia w drodze decyzji.

Art. 26a ust. 5 | Decyzjom wydanym w sprawach, o których mowa w rozporządzeniu nr 142/2011 w załączniku VI w rozdziale II:

Art. 26a ust. 5 pkt 1 | w sekcji 2 w ust. 1 w lit. e pkt iii,

Art. 26a ust. 5 pkt 2 | w sekcji 3 w ust. 2 lit. c,

Art. 26a ust. 5 pkt 3 | w sekcji 4 w lit. b

Art. 26a ust. 5 | - nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.

Art. 26a ust. 6 | Minister właściwy do spraw rolnictwa, w przypadku gdy z rozporządzenia nr 1069/2009 lub z przepisów Unii Europejskiej wydanych w trybie tego rozporządzenia wynika:

Art. 26a ust. 6 pkt 1 | obowiązek podjęcia lub wykonania przez państwo członkowskie Unii Europejskiej, właściwy organ, właściwą władzę lub urzędowego lekarza weterynarii określonych zadań lub czynności, określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje zadań lub czynności wykonywanych przez organy Inspekcji Weterynaryjnej, a także sposób ich wykonania,

Art. 26a ust. 6 pkt 2 | możliwość podjęcia lub wykonania przez państwo członkowskie Unii Europejskiej, właściwy organ, właściwą władzę lub urzędowego lekarza weterynarii określonych zadań lub czynności, może określić, w drodze rozporządzenia, rodzaje zadań lub czynności wykonywanych przez organy Inspekcji Weterynaryjnej, a także sposób ich wykonania

Art. 26a ust. 6 | - mając na względzie zapobieżenie zagrożeniu stwarzanemu przez produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego lub produkty pochodne dla zdrowia ludzi lub zwierząt oraz ograniczenie lub zlikwidowanie tego zagrożenia.

Art. 26b | Zabrania się przewozu wyłącznie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i przechowywania na tym terytorium nawozów organicznych i polepszaczy gleby w opakowaniach i workach o wadze przekraczającej 50 kg, które zostały oznakowane w sposób określony w załączniku VIII w rozdziale II w ust. 2 lit. c pkt ii tiret drugie rozporządzenia nr 142/2011.

Art. 26c | Jeżeli na terenach odosobnionych w rozumieniu art. 3 pkt 23 rozporządzenia nr 1069/2009, położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, występuje potrzeba zastosowania odstępstwa określonego w art. 19 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1069/2009, właściwy miejscowo wojewoda, kierując się potrzebą zapewnienia ochrony zdrowia ludzi i zwierząt, po uzgodnieniu z Głównym Lekarzem Weterynarii, określa, w drodze rozporządzenia - aktu prawa miejscowego, granice terenów odosobnionych, na których stosuje się odstępstwa.

Art. 26d ust. 1 | Przy przewozie wyłącznie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego i produktów pochodnych dopuszcza się przekazywanie informacji, o których mowa w art. 21 ust. 3 akapit pierwszy rozporządzenia nr 1069/2009, przez ich umieszczenie w dokumencie handlowym, w który zaopatruje się produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego i produkty pochodne.

Art. 26d ust. 2 | Minister właściwy do spraw rolnictwa może określić, w drodze rozporządzenia, wzór dokumentu handlowego, o którym mowa w ust. 1, mając na uwadze zapewnienie ochrony zdrowia ludzi i zwierząt, a także sprawny przepływ informacji o produktach ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub produktach pochodnych.

Art. 26e ust. 1 | Powiatowy lekarz weterynarii zakazuje, w drodze decyzji, posiadaczowi zwierząt gospodarskich przemieszczania tych zwierząt w przypadku powzięcia podejrzenia, że w żywieniu tych zwierząt były stosowane niedozwolone produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego lub produkty pochodne.

Art. 26e ust. 2 | W przypadku wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, zwierzęta mogą być przemieszczone wyłącznie do rzeźni w celu zabicia. Przed dokonaniem przemieszczenia posiadacz zwierząt informuje powiatowego lekarza weterynarii, który wydał taką decyzję, o lokalizacji rzeźni, do której zostaną przemieszczone te zwierzęta.

Art. 26e ust. 3 | W przypadku, o którym mowa w ust. 1, powiatowy lekarz weterynarii niezwłocznie podejmuje czynności mające na celu potwierdzenie albo wykluczenie podejrzenia, że w żywieniu zwierząt gospodarskich były stosowane niedozwolone produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego lub produkty pochodne.

Art. 26e ust. 4 | W przypadku wykluczenia podejrzenia, że w żywieniu zwierząt gospodarskich były stosowane niedozwolone produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego lub produkty pochodne, powiatowy lekarz weterynarii cofa, w drodze decyzji, zakaz, o którym mowa w ust. 1.

Art. 26e ust. 5 | W przypadku potwierdzenia podejrzenia, że w żywieniu zwierząt gospodarskich były stosowane niedozwolone produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego lub produkty pochodne, powiatowy lekarz weterynarii nakazuje, w drodze decyzji, zabicie takich zwierząt.

Art. 26e ust. 6 | Decyzjom, o których mowa w ust. 1 i 5, nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.

Art. 26f ust. 1 | Powiatowy lekarz weterynarii zakazuje, w drodze decyzji, posiadaczowi produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, produktów pochodnych lub produktów zawierających produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego lub produkty pochodne lub wytworzonych z produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub z produktów pochodnych przemieszczania, zbywania lub udostępniania takich produktów, jeżeli posiadacz ten:

Art. 26f ust. 1 pkt 1 | nie dokonał rejestracji, o której mowa w art. 6 ust. 1a pkt 1, lub

Art. 26f ust. 1 pkt 2 | nie uzyskał zatwierdzenia albo warunkowego zatwierdzenia, o których mowa w art. 6 ust. 1a pkt 2.

Art. 26f ust. 2 | W przypadku wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, przemieszczanie, zbycie lub udostępnienie produktów wymienionych w ust. 1 może być dokonane wyłącznie po uzyskaniu zgody powiatowego lekarza weterynarii, wydanej w drodze decyzji, na warunkach określonych w tej zgodzie.

Art. 26f ust. 3 | Powiatowy lekarz weterynarii cofa, w drodze decyzji, zakaz, o którym mowa w ust. 1, w przypadku gdy posiadacz produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, produktów pochodnych lub produktów zawierających produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego lub produkty pochodne lub wytworzonych z produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub z produktów pochodnych dokona rejestracji, o której mowa w art. 6 ust. 1a pkt 1, lub uzyska zatwierdzenie albo warunkowe zatwierdzenie, o których mowa w art. 6 ust. 1a pkt 2.

Art. 26f ust. 4 | Decyzji, o której mowa w ust. 1, nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.

Art. 26g | Próbki, o których mowa w załączniku XI w rozdziale I w sekcji 2 w lit. d rozporządzenia nr 142/2011, są pobierane i badane na koszt podmiotu prowadzącego działalność nadzorowaną w zakresie produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub produktów pochodnych.

Art. 26ga | Do podmiotu będącego odbiorcą przesyłki produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub produktów pochodnych, który został wskazany w świadectwie zdrowia lub innym dokumencie towarzyszącym przesyłce jako odbiorca tych produktów, stosuje się przepis art. 23a.

Art. 26h ust. 1 | Minister właściwy do spraw rolnictwa, w przypadku gdy przepisy rozporządzenia nr 1069/2009 lub przepisy Unii Europejskiej wydane w trybie tego rozporządzenia upoważniają państwo członkowskie Unii Europejskiej do wprowadzenia odrębnych regulacji prawnych, może określić, w drodze rozporządzenia, wymagania weterynaryjne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub produktów pochodnych oraz tryb postępowania z tymi produktami, w tym wprowadzić zakazy, nakazy i ograniczenia oraz wskazać przypadki, w których takich zakazów, nakazów i ograniczeń nie stosuje się, mając na względzie realizację celów określonych w przepisach Unii Europejskiej dotyczących bezpieczeństwa epizootycznego oraz zapewnienie ochrony zdrowia ludzi i zwierząt.

Art. 26h ust. 2 | Jeżeli wprowadzenie zakazów, nakazów i ograniczeń, o których mowa w ust. 1, wymaga indywidualnego rozstrzygnięcia o prawach lub obowiązkach adresatów przepisów wymienionych w ust. 1, powiatowy lekarz weterynarii dokonuje rozstrzygnięcia w drodze decyzji.

Art. 27 ust. 1 | Koniowate mogą być przemieszczane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z innych państw członkowskich Unii Europejskiej oraz z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do innych państw członkowskich Unii Europejskiej, jeżeli:

Art. 27 ust. 1 pkt 1 | są zidentyfikowane zgodnie z odrębnymi przepisami;

Art. 27 ust. 1 pkt 2 | zostały zbadane klinicznie przez urzędowego lekarza weterynarii nie później niż na 48 godzin przed załadunkiem i podczas tego badania nie wykazywały klinicznych objawów chorób;

Art. 27 ust. 1 pkt 3 | nie miały kontaktu z koniowatymi chorymi na chorobę zakaźną zwierząt w okresie 15 dni poprzedzających dzień badania, o którym mowa w pkt 2;

Art. 27 ust. 1 pkt 4 | pochodzą z gospodarstw, które ze względów zdrowotnych nie są objęte ograniczeniami, o których mowa w ust. 3 i 4;

Art. 27 ust. 1 pkt 5 | nie są zwierzętami, które powinny być zabite lub poddane ubojowi zgodnie z programami zwalczania chorób zakaźnych zwierząt, realizowanymi w regionie lub państwie pochodzenia zwierząt;

Art. 27 ust. 1 pkt 6 | zostały spełnione inne wymagania zdrowotne dla zwierząt określone w przepisach wydanych na podstawie art. 30 pkt 1, przy przemieszczaniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej koniowatych z innych państw członkowskich Unii Europejskiej.

Art. 27 ust. 2 | W przypadku zarejestrowanych koniowatych wymóg, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, stosuje się wyłącznie do koniowatych przeznaczonych do handlu.

Art. 27 ust. 3 | Jeżeli nie wszystkie znajdujące się w gospodarstwie zwierzęta z gatunków wrażliwych na daną chorobę zakaźną były zabite lub poddane ubojowi w związku z zastosowaniem środków, o których mowa w ust. 1 pkt 5, koniowate nie mogą opuścić tego gospodarstwa w celu ich przemieszczenia:

Art. 27 ust. 3 pkt 1 | przez co najmniej:

Art. 27 ust. 3 pkt 1 lit. a | 6 miesięcy od dnia kontaktu ze zwierzęciem chorym na zarazę stadniczą lub zakażonym tą chorobą - w przypadku koniowatych podejrzanych o zakażenie tą chorobą lub podejrzanych o tę chorobę, z tym że dla ogiera okres ten liczy się do czasu jego wykastrowania,

Art. 27 ust. 3 pkt 1 lit. b | 6 miesięcy od dnia, w którym koniowate chore na nosaciznę lub wirusowe zapalenie mózgu i rdzenia kręgowego koni lub zakażone tymi chorobami zostały zabite lub poddane ubojowi,

Art. 27 ust. 3 pkt 1 lit. c | 6 miesięcy w przypadku pęcherzykowego zapalenia jamy ustnej,

Art. 27 ust. 3 pkt 1 lit. d | 1 miesiąc w przypadku wścieklizny,

Art. 27 ust. 3 pkt 1 lit. e | 15 dni w przypadku wąglika;

Art. 27 ust. 3 pkt 2 | do dnia, w którym, po zabiciu lub poddaniu ubojowi zwierząt chorych na niedokrwistość zakaźną koni lub zakażonych tą chorobą, pozostałe koniowate wykazały ujemną reakcję na dwa testy Cogginsa wykonane w trzymiesięcznych odstępach.

Art. 27 ust. 4 | Jeżeli znajdujące się w gospodarstwie zwierzęta z gatunków wrażliwych na daną chorobę zakaźną zostały zabite lub poddane ubojowi w związku z zastosowaniem środków, o których mowa w ust. 1 pkt 5, koniowate nie powinny opuszczać tego gospodarstwa w celu ich przemieszczenia przed upływem 30 dni od dnia, w którym zwierzęta zostały zabite lub poddane ubojowi, a obiekty znajdujące się w gospodarstwie poddane odkażaniu, z tym że w przypadku wąglika okres ten wynosi 15 dni.

Art. 27 ust. 5 | Główny Lekarz Weterynarii może, w drodze decyzji, pozwolić na przemieszczenie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej koniowatych, o których mowa w ust. 3 i 4, na zawody sportowe lub wyścigi konne, mimo niezachowania terminów określonych w tych przepisach, powiadamiając niezwłocznie Komisję Europejską o wydaniu takiego pozwolenia. Do wniosków o wydanie pozwolenia przepisy art. 13 ust. 6-8 stosuje się odpowiednio.

Art. 27 ust. 6 | Spełnianie wymagań weterynaryjnych, o których mowa w ust. 1, 3 i 4, jest potwierdzane w świadectwie zdrowia wystawionym przez urzędowego lekarza weterynarii państwa członkowskiego Unii Europejskiej wysyłającego zwierzęta.

Art. 27 ust. 7 | W przypadku zarejestrowanych koniowatych potwierdza się wyłącznie wymagania weterynaryjne, o których mowa w ust. 1 pkt 2-5 oraz ust. 3 i 4, w informacji o stanie zdrowia wystawionej przez urzędowego lekarza weterynarii państwa członkowskiego Unii Europejskiej wysyłającego te zwierzęta, dołączonej do dokumentów identyfikacyjnych tych zwierząt. Informacja o stanie zdrowia powinna być sporządzona co najmniej w jednym z języków urzędowych państwa wysyłającego zwierzęta i państwa ich przeznaczenia oraz jest ważna przez 10 dni od dnia przeprowadzenia badania klinicznego zwierząt dokonanego w celu jej wystawienia.

Art. 27 ust. 8 | Spełnienie wymagania, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, potwierdza się w szczególności na podstawie oświadczenia posiadacza zwierzęcia.

Art. 27 ust. 9 | Koniowate przemieszczane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z innych państw członkowskich Unii Europejskiej oraz z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do innych państw członkowskich Unii Europejskiej powinny być przemieszczane z gospodarstwa pochodzenia bezpośrednio lub za pośrednictwem miejsca gromadzenia, tak szybko, jak to możliwe.

Art. 28 ust. 1 | Główny Lekarz Weterynarii może, w drodze decyzji, pozwolić na przemieszczenie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej koniowatych, o których mowa w art. 27 ust. 3 i 4, przeznaczonych do uboju, mimo niezachowania terminów określonych w tych przepisach.

Art. 28 ust. 2 | Wniosek o wydanie pozwolenia zawiera:

Art. 28 ust. 2 pkt 1 | określenie państwa pochodzenia zwierząt;

Art. 28 ust. 2 pkt 2 | liczbę zwierząt oraz ich numery identyfikacyjne lub numery ich dokumentów identyfikacyjnych;

Art. 28 ust. 2 pkt 3 | określenie rzeźni, w której zwierzęta zostaną poddane ubojowi.

Art. 28 ust. 3 | W pozwoleniu Główny Lekarz Weterynarii określa:

Art. 28 ust. 3 pkt 1 | liczbę zwierząt oraz ich numery identyfikacyjne lub numery ich dokumentów identyfikacyjnych;

Art. 28 ust. 3 pkt 2 | rzeźnię, w której zwierzęta zostaną poddane ubojowi.

Art. 28 ust. 4 | W przypadku udzielenia pozwolenia:

Art. 28 ust. 4 pkt 1 | koniowate powinny być oznakowane specjalnymi znakami wskazującymi na ich przeznaczenie do uboju, określonymi w przepisach Unii Europejskiej, o których mowa w art. 14 ust. 5;

Art. 28 ust. 4 pkt 2 | świadectwo zdrowia zwierząt objętych pozwoleniem powinno zawierać numer i datę wydania pozwolenia;

Art. 28 ust. 4 pkt 3 | koniowate powinny być dostarczone bezpośrednio do rzeźni i poddane ubojowi w terminie 5 dni od dnia dostarczenia.

Art. 28 ust. 5 | Po dokonaniu uboju koniowatych, o których mowa w ust. 1, powiatowy lekarz weterynarii właściwy ze względu na miejsce położenia rzeźni, w której je poddano ubojowi, spisuje numery identyfikacyjne tych zwierząt lub numery ich dokumentów identyfikacyjnych i na wniosek właściwych organów miejsca wysyłki przesyła te numery jako potwierdzenie uboju zwierząt.

Art. 28a | Do podmiotu będącego odbiorcą koniowatych przemieszczanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z innych państw członkowskich Unii Europejskiej, który został wskazany w świadectwie zdrowia towarzyszącym przesyłce koniowatych jako odbiorca tych koniowatych, stosuje się przepis art. 23a.

Art. 29 ust. 1 | Koniowate mogą być przemieszczane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli są spełnione wymagania, o których mowa w art. 27 ust. 1 pkt 1, 4 i 5 oraz ust. 3 i 4.

Art. 29 ust. 2 | Powiatowy lekarz weterynarii może, w drodze decyzji, pozwolić na przemieszczenie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej koniowatych, o których mowa w art. 27 ust. 3 i 4, mimo niezachowania terminów określonych w tych przepisach:

Art. 29 ust. 2 pkt 1 | na zawody sportowe lub wyścigi konne;

Art. 29 ust. 2 pkt 2 | przeznaczonych do uboju.

Art. 29 ust. 3 | Wniosek o wydanie pozwolenia zawiera:

Art. 29 ust. 3 pkt 1 | określenie miejsca pochodzenia zwierząt;

Art. 29 ust. 3 pkt 2 | liczbę zwierząt oraz ich numery identyfikacyjne lub numery ich dokumentów identyfikacyjnych;

Art. 29 ust. 3 pkt 3 | określenie miejsca i terminu zawodów sportowych lub wyścigów konnych albo określenie rzeźni, w której zwierzęta zostaną poddane ubojowi.

Art. 29 ust. 4 | W pozwoleniu powiatowy lekarz weterynarii określa:

Art. 29 ust. 4 pkt 1 | liczbę zwierząt oraz ich numery identyfikacyjne lub numery ich dokumentów identyfikacyjnych;

Art. 29 ust. 4 pkt 2 | rzeźnię, w której zwierzęta zostaną poddane ubojowi - w przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 2.

Art. 29 ust. 5 | W przypadku udzielenia pozwolenia, o którym mowa w ust. 2 pkt 2:

Art. 29 ust. 5 pkt 1 | koniowate powinny być oznakowane specjalnymi znakami wskazującymi na ich przeznaczenie do uboju określonymi w przepisach Unii Europejskiej, o których mowa w art. 14 ust. 5;

Art. 29 ust. 5 pkt 2 | świadectwo zdrowia zwierząt objętych pozwoleniem powinno zawierać numer i datę wydania pozwolenia;

Art. 29 ust. 5 pkt 3 | koniowate powinny być dostarczone bezpośrednio do rzeźni i poddane ubojowi w terminie 5 dni od dnia ich dostarczenia.

Art. 29 ust. 6 | Po dokonaniu uboju koniowatych, o których mowa w ust. 2 pkt 2, powiatowy lekarz weterynarii właściwy ze względu na miejsce położenia rzeźni, w której poddano je ubojowi, spisuje numery identyfikacyjne tych zwierząt lub numery ich dokumentów identyfikacyjnych.

Art. 30 | Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia:

Art. 30 pkt 1 | szczegółowe wymagania weterynaryjne, w tym wymagania zdrowotne dla zwierząt, przy przemieszczaniu koniowatych, biorąc pod uwagę ich przeznaczenie oraz mając na uwadze ochronę zdrowia publicznego i obowiązujące w tym zakresie przepisy Unii Europejskiej;

Art. 30 pkt 2 | szczegółowe wymagania, jakim powinny odpowiadać świadectwa zdrowia koniowatych, sposób ich wystawiania, a także wzory tych świadectw, z uwzględnieniem gatunku, przeznaczenia lub pochodzenia tych zwierząt, mając na względzie zapewnienie ujednolicenia wzoru tych świadectw z wzorami obowiązującymi w pozostałych państwach członkowskich Unii Europejskiej;

Art. 30 pkt 3 | szczegółowe warunki i sposób sporządzania informacji o stanie zdrowia zarejestrowanych koniowatych oraz wzór tego dokumentu, mając na względzie konieczność zabezpieczenia tego dokumentu przed podrobieniem, przerobieniem lub sfałszowaniem.

Art. 31 ust. 1 | Zwierzęta akwakultury przeznaczone do chowu lub hodowli umieszcza się na rynku, jeżeli:

Art. 31 ust. 1 pkt 1 | nie wykazują klinicznych objawów chorób;

Art. 31 ust. 1 pkt 2 | pochodzą z gospodarstw lub obszarów hodowli mięczaków, w których nie stwierdzono podwyższonej śmiertelności;

Art. 31 ust. 1 pkt 3 | nie są zwierzętami, które powinny być zabite lub poddane unieszkodliwieniu w związku ze zwalczaniem chorób zakaźnych tych zwierząt.

Art. 31 ust. 2 | Dopuszcza się umieszczanie na rynku zwierząt akwakultury przeznaczonych do chowu lub hodowli pochodzących z gospodarstw lub obszarów hodowli mięczaków, w których stwierdzono podwyższoną śmiertelność, jeżeli:

Art. 31 ust. 2 pkt 1 | pochodzą z części gospodarstwa lub obszaru hodowli mięczaków, która nie jest powiązana z jednostką epizootyczną, w której stwierdzono podwyższoną śmiertelność;

Art. 31 ust. 2 pkt 2 | w wyniku przeprowadzonej przez powiatowego lekarza weterynarii analizy ryzyka stwierdzono, że zwierzęta te nie stwarzają zagrożenia dla zdrowia zwierząt w miejscu przeznaczenia.

Art. 31 ust. 3 | Za obszar hodowli mięczaków uważa się obszar:

Art. 31 ust. 3 pkt 1 | wód słodkich, morski, przyujściowy, kontynentalny lub lagunę, w którym znajdują się naturalne siedliska mięczaków lub miejsca wykorzystywane do hodowli mięczaków, z których zbiera się mięczaki, lub

Art. 31 ust. 3 pkt 2 | wód słodkich, morski, przyujściowy lub lagunę, z granicami wyraźnie oznakowanymi bojami, stanowiskami lub jakimikolwiek innymi stałymi urządzeniami, wykorzystywany wyłącznie do naturalnego oczyszczania żywych mięczaków

Art. 31 ust. 3 | - gdzie przedsiębiorstwa produkcyjne sektora akwakultury są objęte wspólnym systemem bezpieczeństwa biologicznego.

Art. 31 ust. 4 | Za jednostkę epizootyczną uważa się grupę zwierząt wodnych przebywających na określonym obszarze w podobnym stopniu narażonych na kontakt z czynnikiem chorobotwórczym, w szczególności przez przebywanie w tym samym środowisku wodnym lub w wyniku działalności człowieka, zwiększających prawdopodobieństwo szybkiego rozprzestrzeniania się czynnika chorobotwórczego z jednej grupy tych zwierząt na inną.

Art. 32 ust. 1 | Zwierzęta akwakultury przeznaczone do odnowy populacji lub łowisk typu „wpuść i złów” powinny:

Art. 32 ust. 1 pkt 1 | spełniać wymagania określone w art. 31 ust. 1;

Art. 32 ust. 1 pkt 2 | pochodzić z gospodarstwa lub obszaru hodowli mięczaków o statusie zdrowotnym co najmniej równoważnym ze statusem zdrowotnym wód, do których mają zostać wpuszczone.

Art. 32 ust. 2 | Minister właściwy do spraw rolnictwa może określić, w drodze rozporządzenia, inne wymagania weterynaryjne co do pochodzenia zwierząt akwakultury przeznaczonych do odnowy populacji lub łowisk typu „wpuść i złów” niż określone w ust. 1 pkt 2, mając na względzie postępy przy realizacji programów zwalczania chorób zakaźnych zwierząt akwakultury oraz konieczność zapewnienia bezpieczeństwa epizootycznego na obszarze realizacji tego programu.

Art. 33 | Podmiot prowadzący przedsiębiorstwo produkcyjne sektora akwakultury niezwłocznie przekazuje, w formie pisemnej, powiatowemu lekarzowi weterynarii właściwemu dla miejsca wysyłki informację o umieszczeniu na rynku zwierząt akwakultury przeznaczonych do chowu, hodowli lub odnowy populacji, zawierającą miejsce pochodzenia i przeznaczenia tych zwierząt.

Art. 34 ust. 1 | Zwierzęta akwakultury z gatunków wrażliwych na choroby podlegające obowiązkowi zwalczania, przeznaczone do chowu, hodowli lub odnowy populacji, umieszcza się na rynku w państwie członkowskim Unii Europejskiej, strefie lub enklawie, które są uznane za wolne od danych chorób zakaźnych tych zwierząt, jeżeli pochodzą z państwa członkowskiego Unii Europejskiej, strefy lub enklawy, uznanych za wolne od danych chorób zakaźnych tych zwierząt.

Art. 34 ust. 2 | Zwierzęta akwakultury, o których mowa w ust. 1, znajdujące się w stadiach rozwoju, w których nie przenoszą danej choroby podlegającej obowiązkowi zwalczania, mogą być umieszczane na rynku w państwie członkowskim Unii Europejskiej, strefie lub enklawie, które są uznane za wolne od danej choroby zakaźnej tych zwierząt, także gdy pochodzą z obszarów o innym statusie epizootycznym w odniesieniu do danej choroby.

Art. 34 ust. 3 | Wykaz:

Art. 34 ust. 3 pkt 1 | stadiów rozwoju zwierząt, o których mowa w ust. 2,

Art. 34 ust. 3 pkt 2 | gatunków zwierząt akwakultury wrażliwych na choroby podlegające obowiązkowi zwalczania

Art. 34 ust. 3 | - określają przepisy Unii Europejskiej dotyczące wymogów w zakresie zdrowia zwierząt akwakultury i produktów akwakultury oraz zapobiegania niektórym chorobom zwierząt wodnych i zwalczania tych chorób.

Art. 35 ust. 1 | Zwierzęta akwakultury z gatunków innych niż wrażliwe na choroby podlegające obowiązkowi zwalczania, przeznaczone do chowu, hodowli lub odnowy populacji, będące wektorami, umieszcza się na rynku w państwie członkowskim Unii Europejskiej, strefie lub enklawie, które są uznane za wolne od danych chorób zakaźnych tych zwierząt, jeżeli:

Art. 35 ust. 1 pkt 1 | pochodzą z państwa członkowskiego Unii Europejskiej, strefy lub enklawy, uznanych za wolne od danych chorób zakaźnych tych zwierząt, lub

Art. 35 ust. 1 pkt 2 | przebywały w miejscu kwarantanny, w wodzie pozbawionej danego czynnika chorobotwórczego, przez okres wystarczający do zminimalizowania ryzyka przeniesienia danej choroby do poziomu zapobiegającego jej przeniesieniu.

Art. 35 ust. 2 | Wykaz wektorów, o których mowa w ust. 1, oraz ich stadiów rozwoju i warunków, w których mogą one przenosić czynnik chorobotwórczy, określają przepisy Unii Europejskiej dotyczące wymogów w zakresie zdrowia zwierząt akwakultury i produktów akwakultury oraz zapobiegania niektórym chorobom zwierząt wodnych i zwalczania tych chorób.

Art. 36 ust. 1 | Zwierzęta akwakultury z gatunków wrażliwych na choroby, dla których mogą być opracowane programy określone w art. 57 ust. 1 pkt 1 lub 3, oraz produkty z nich pozyskane umieszcza się na rynku w państwie członkowskim Unii Europejskiej, strefie lub enklawie, które są uznane za wolne od danych chorób zakaźnych tych zwierząt, w celu dalszego przetworzenia, jeżeli:

Art. 36 ust. 1 pkt 1 | pochodzą z państwa członkowskiego Unii Europejskiej, strefy lub enklawy, uznanych za wolne od danych chorób zakaźnych tych zwierząt lub

Art. 36 ust. 1 pkt 2 | są przetwarzane w zakładzie przetwórczym w sposób zapobiegający rozprzestrzenianiu się chorób tych zwierząt, lub

Art. 36 ust. 1 pkt 3 | zostały poddane ubojowi i wypatroszone przed ich wysyłką - w przypadku ryb;

Art. 36 ust. 1 pkt 4 | są wysyłane jako produkty nieprzetworzone lub przetworzone - w przypadku mięczaków i skorupiaków.

Art. 36 ust. 2 | Za dalsze przetwarzanie uważa się przetwarzanie zwierząt akwakultury, przed ich spożyciem przez ludzi, przy użyciu jakichkolwiek środków i metod naruszających ich pierwotną budowę anatomiczną, obejmujących w szczególności wykrwawianie, patroszenie, odgławianie, krojenie i filetowanie, w wyniku których powstają odpady lub produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego, które mogą stwarzać ryzyko rozprzestrzeniania się chorób tych zwierząt.

Art. 36 ust. 3 | Żywe zwierzęta akwakultury, o których mowa w ust. 1, mogą być tymczasowo przetrzymywane w miejscu przetwarzania znajdującym się w państwie członkowskim Unii Europejskiej, strefie lub enklawie, które są uznane za wolne od danych chorób zakaźnych tych zwierząt, jeżeli:

Art. 36 ust. 3 pkt 1 | pochodzą z państwa członkowskiego Unii Europejskiej, strefy lub enklawy, uznanych za wolne od danych chorób zakaźnych tych zwierząt, lub

Art. 36 ust. 3 pkt 2 | są tymczasowo przetrzymywane w zakładach wysyłkowych, zakładach oczyszczania lub innych zakładach prowadzących podobną działalność:

Art. 36 ust. 3 pkt 2 lit. a | wyposażonych w system oczyszczania ścieków unieszkodliwiający dany czynnik chorobotwórczy, lub

Art. 36 ust. 3 pkt 2 lit. b | stosujących inny niż określony w lit. a sposób oczyszczania ścieków zmniejszający do dopuszczalnego poziomu ryzyko przeniesienia danej choroby zakaźnej zwierząt akwakultury do wód naturalnych.

Art. 36 ust. 4 | Przepisów ust. 1-3 nie stosuje się do zwierząt akwakultury z gatunków wrażliwych na choroby podlegające obowiązkowi zwalczania oraz produktów z nich pozyskanych, umieszczanych na rynku w celu bezpośredniego spożycia przez ludzi, jeżeli są one zapakowane w opakowania przeznaczone do sprzedaży detalicznej, zgodnie z przepisami rozporządzenia nr 853/2004.

Art. 36 ust. 5 | Przepis ust. 3 stosuje się także do żywych mięczaków i skorupiaków z gatunków wrażliwych na choroby podlegające obowiązkowi zwalczania, tymczasowo umieszczanych w wodach naturalnych lub zakładach wysyłkowych, zakładach oczyszczania lub innych zakładach prowadzących podobną działalność.

Art. 37 | Dzikie zwierzęta wodne z gatunków wrażliwych na choroby podlegające obowiązkowi zwalczania, złowione w państwie członkowskim Unii Europejskiej, strefie lub enklawie, które nie są uznane za wolne od danych chorób zakaźnych tych zwierząt, umieszcza się na rynku w gospodarstwie lub obszarze hodowli mięczaków znajdujących się na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej, w strefie lub enklawie, uznanych za wolne od danych chorób zakaźnych tych zwierząt, jeżeli zostały poddane kwarantannie, pod nadzorem urzędowego lekarza weterynarii, przez okres wystarczający do zminimalizowania ryzyka przeniesienia danej choroby do poziomu zapobiegającego jej przeniesieniu.

Art. 38 ust. 1 | Do stref lub enklaw:

Art. 38 ust. 1 pkt 1 | uznanych za wolne od danej choroby zakaźnej zwierząt lub objętych programem określonym w art. 57 ust. 1 pkt 1 lub 3, mogą być wprowadzane zwierzęta akwakultury przeznaczone do chowu, hodowli lub odnowy populacji pochodzące wyłącznie ze stref lub enklaw uznanych za wolne od danej choroby zakaźnej zwierząt;

Art. 38 ust. 1 pkt 2 | o statusie nieokreślonym mogą być wprowadzane zwierzęta akwakultury przeznaczone do chowu, hodowli lub odnowy populacji pochodzące ze stref lub enklaw o statusie nieokreślonym, uznanych za wolne od danej choroby zakaźnej zwierząt lub objętych programem określonym w art. 57 ust. 1 pkt 3;

Art. 38 ust. 1 pkt 3 | skażonych mogą być wprowadzane zwierzęta akwakultury przeznaczone do chowu, hodowli lub odnowy populacji pochodzące ze stref lub enklaw skażonych, o statusie nieokreślonym, uznanych za wolne od danej choroby zakaźnej zwierząt lub objętych programem określonym w art. 57 ust. 1 pkt 1 lub 3.

Art. 38 ust. 2 | Ze stref lub enklaw:

Art. 38 ust. 2 pkt 1 | uznanych za wolne od danej choroby zakaźnej zwierząt, zwierzęta akwakultury przeznaczone do chowu, hodowli lub odnowy populacji mogą być wysyłane do stref lub enklaw skażonych, o statusie nieokreślonym, uznanych za wolne od danej choroby zakaźnej zwierząt lub objętych programem określonym w art. 57 ust. 1 pkt 1 lub 3;

Art. 38 ust. 2 pkt 2 | o statusie nieokreślonym lub objętych programem określonym w art. 57 ust. 1 pkt 3, zwierzęta akwakultury przeznaczone do chowu, hodowli lub odnowy populacji mogą być wysyłane do stref lub enklaw o statusie nieokreślonym lub skażonych;

Art. 38 ust. 2 pkt 3 | skażonych lub objętych programem określonym w art. 57 ust. 1 pkt 1, zwierzęta akwakultury przeznaczone do chowu, hodowli lub odnowy populacji mogą być wysyłane wyłącznie do stref lub enklaw skażonych.

Art. 38 ust. 3 | Zwierzęta akwakultury:

Art. 38 ust. 3 pkt 1 | określone w ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 3,

Art. 38 ust. 3 pkt 2 | określone w ust. 2 pkt 1, wysyłane do stref lub enklaw uznanych za wolne od danych chorób zakaźnych zwierząt lub objętych programem określonym w art. 57 ust. 1 pkt 1 lub 3,

Art. 38 ust. 3 pkt 3 | umieszczane na rynku w państwie członkowskim Unii Europejskiej, strefie lub enklawie, uznanych za wolne od danych chorób zakaźnych tych zwierząt lub objętych programem określonym w art. 57 ust. 1 pkt 1 lub 3, w celu dalszego przetwarzania

Art. 38 ust. 3 | - zaopatruje się w świadectwo zdrowia wystawione przez urzędowego lekarza weterynarii.

Art. 38 ust. 4 | Świadectwo zdrowia zwierząt, o których mowa w ust. 3 pkt 3, dołącza się wyłącznie do przesyłki ryb żywych lub niewypatroszonych oraz mięczaków i skorupiaków, jeżeli nie są wysyłane jako produkty nieprzetworzone lub przetworzone.

Art. 38 ust. 5 | Powiatowy lekarz weterynarii przekazuje właściwemu organowi państwa członkowskiego Unii Europejskiej miejsca przeznaczenia zwierząt akwakultury, za pomocą elektronicznego systemu wymiany informacji, informacje o przemieszczaniu między państwami członkowskimi Unii Europejskiej:

Art. 38 ust. 5 pkt 1 | zwierząt akwakultury - w przypadku gdy jest wymagane świadectwo zdrowia;

Art. 38 ust. 5 pkt 2 | żywych zwierząt akwakultury przeznaczonych do chowu, hodowli lub odnowy populacji - w przypadku gdy nie jest wymagane świadectwo zdrowia.

Art. 38 ust. 6 | Minister właściwy do spraw rolnictwa, w przypadku podejrzenia lub stwierdzenia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, strefie lub enklawie uznanych za wolne od danej choroby zakaźnej zwierząt naruszenia wymagań niezbędnych do utrzymania tego statusu, zakazuje, w drodze rozporządzenia, przemieszczania zwierząt akwakultury z gatunków wrażliwych na choroby, dla których mogą być opracowane programy określone w art. 57 ust. 1 pkt 1 lub 3 oraz ich wektorów do innych państw członkowskich Unii Europejskiej, stref lub enklaw o wyższym statusie zdrowotnym w odniesieniu do danej choroby, dla której mogą być opracowane programy określone w art. 57 ust. 1 pkt 1 lub 3, mając na uwadze ochronę zdrowia publicznego i ochronę zdrowia zwierząt oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy Unii Europejskiej.

Art. 38 ust. 7 | Minister właściwy do spraw rolnictwa może, w drodze rozporządzenia, określić wzory świadectw zdrowia zwierząt akwakultury, o których mowa w ust. 3, mając na względzie zapewnienie ujednolicenia wzoru tych świadectw z wzorami obowiązującymi w pozostałych państwach członkowskich Unii Europejskiej.

Art. 39 | Zwierzęta akwakultury umieszczane na rynku transportuje się w warunkach umożliwiających zachowanie przez nie stanu zdrowia oraz pozwalających na zachowanie statusu zdrowotnego miejsca ich przeznaczenia lub tranzytu.

Art. 40 ust. 1 | Dopuszcza się umieszczanie na rynku w celach naukowych zwierząt akwakultury oraz produktów z nich pozyskanych, niespełniających wymagań określonych w art. 31-39, jeżeli na to umieszczenie zostało wydane pozwolenie Głównego Lekarza Weterynarii.

Art. 40 ust. 2 | Wniosek o wydanie pozwolenia składa się nie później niż na 14 dni przed dniem zamierzonego umieszczenia na rynku.

Art. 40 ust. 3 | Wniosek o wydanie pozwolenia zawiera:

Art. 40 ust. 3 pkt 1 | imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo nazwę, siedzibę i adres podmiotu umieszczającego na rynku zwierzęta lub produkty;

Art. 40 ust. 3 pkt 2 | określenie gatunku, rodzaju i liczby umieszczanych na rynku zwierząt lub produktów;

Art. 40 ust. 3 pkt 3 | miejsce pochodzenia i przeznaczenia zwierząt lub produktów;

Art. 40 ust. 3 pkt 4 | termin zamierzonego umieszczenia na rynku zwierząt lub produktów.

Art. 40 ust. 4 | Do wniosku o wydanie pozwolenia dołącza się kopię dowodu uiszczenia opłaty za rozpatrzenie tego wniosku, w wysokości określonej w przepisach o Inspekcji Weterynaryjnej.

Art. 40 ust. 5 | W pozwoleniu określa się szczegółowe wymagania zdrowotne mające zastosowanie do zwierząt będących przedmiotem przesyłki.

Art. 40 ust. 6 | Jeżeli zwierzęta, o których mowa w ust. 1, są przemieszczane do innych państw członkowskich Unii Europejskiej, Główny Lekarz Weterynarii przekazuje informację o tym przemieszczaniu właściwym organom państw członkowskich tranzytu i przeznaczenia.

Art. 40a ust. 1 | Przepisy art. 31-40 stosuje się do ozdobnych zwierząt wodnych umieszczanych na rynku, z wyłączeniem ozdobnych zwierząt wodnych utrzymywanych w akwariach komercyjnych, sklepach zoologicznych, sklepach ogrodniczych, stawach ogrodowych lub hurtowniach, jeżeli obiekty te:

Art. 40a ust. 1 pkt 1 | nie mają bezpośredniego kontaktu z wodami naturalnymi lub

Art. 40a ust. 1 pkt 2 | są wyposażone w system oczyszczania ścieków ograniczający do dopuszczalnego poziomu ryzyko przeniesienia chorób zakaźnych tych zwierząt do wód naturalnych.

Art. 40a ust. 2 | Minister właściwy do spraw rolnictwa może określić, w drodze rozporządzenia, szczegółowe wymagania weterynaryjne, jakie powinny spełniać ozdobne zwierzęta wodne umieszczane na rynku, mając na względzie aktualną sytuację epizootyczną, status epizootyczny państwa, strefy lub enklawy oraz przepisy Unii Europejskiej obowiązujące w tym zakresie.

Art. 40b | Do podmiotu będącego odbiorcą zwierząt akwakultury przemieszczanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z innych państw członkowskich Unii Europejskiej, który został wskazany w świadectwie zdrowia lub innym dokumencie towarzyszącym przesyłce zwierząt akwakultury jako odbiorca tych zwierząt, stosuje się przepis art. 23a.

Art. 41 | (uchylony)

Art. 42 | (uchylony)

Art. 43 | (uchylony)

Art. 43a | (uchylony)

Art. 43b | (uchylony)

Art. 43c | (uchylony)

Art. 44 | (uchylony)

Art. 45 | (uchylony)

Art. 46 | (uchylony)

Art. 46a | (uchylony)

Art. 46b | (uchylony)

Art. 46c | (uchylony)

Art. 47 | (uchylony)

Art. 47a | (uchylony)

Art. 47b | (uchylony)

Art. 47c | (uchylony)

Art. 48 | (uchylony)

Art. 48a | (uchylony)

Art. 48b | (uchylony)

Art. 49 | (uchylony)

Art. 50 | (uchylony)

Art. 51 | (uchylony)

Art. 52 | (uchylony)

Art. 52a | (uchylony)

Art. 52b | (uchylony)

Art. 52c | (uchylony)

Art. 53 ust. 1 | Posiadacz zwierząt gospodarskich jest obowiązany do prowadzenia ewidencji leczenia zwierząt.

Art. 53 ust. 2 | Lekarze weterynarii są obowiązani do prowadzenia dokumentacji lekarsko-weterynaryjnej z wykonywanych zabiegów leczniczych i profilaktycznych oraz stosowanych produktów leczniczych i pasz leczniczych.

Art. 53 ust. 3 | Lekarz weterynarii leczący zwierzęta dokonuje wpisów w ewidencji leczenia zwierząt.

Art. 53 ust. 4 | Minister właściwy do spraw rolnictwa, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Lekarsko-Weterynaryjnej, określi, w drodze rozporządzenia, zakres i sposób prowadzenia ewidencji leczenia zwierząt i dokumentacji lekarsko-weterynaryjnej oraz wzory tej ewidencji i dokumentacji, mając na względzie obowiązujące w tym zakresie przepisy Unii Europejskiej, a także możliwość ustalenia przebiegu leczenia zwierzęcia i zastosowanych u zwierzęcia produktów leczniczych.

Art. 53 ust. 1 | Posiadacze zwierząt, z których lub od których pozyskuje się żywność, prowadzą w systemie teleinformatycznym udostępnionym przez Głównego Lekarza Weterynarii dokumentację określoną w:

Art. 53 ust. 1 pkt 1 | art. 108 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/6 z dnia 11 grudnia 2018 r. w sprawie weterynaryjnych produktów leczniczych i uchylającego dyrektywę 2001/82/WE, zwanego dalej „rozporządzeniem 2019/6”, która oprócz danych wymienionych w art. 108 ust. 2 lit. a-d oraz f-i rozporządzenia 2019/6 zawiera:

Art. 53 ust. 1 pkt 1 lit. a | numer serii podanego zwierzętom produktu leczniczego,

Art. 53 ust. 1 pkt 1 lit. b | nazwy substancji czynnych podanego zwierzętom produktu leczniczego,

Art. 53 ust. 1 pkt 1 lit. c | w odniesieniu do podanych zwierzętom weterynaryjnych produktów leczniczych zaliczonych zgodnie z art. 34 rozporządzenia 2019/6 do produktów wydawanych na receptę weterynaryjną - dodatkowo:

Art. 53 ust. 1 pkt 1 lit. c tiret 1 | postać farmaceutyczną i moc tego produktu,

Art. 53 ust. 1 pkt 1 lit. c tiret 2 | liczbę i wielkość opakowań tego produktu,

Art. 53 ust. 1 pkt 1 lit. c tiret 3 | zastosowany schemat dawek tego produktu,

Art. 53 ust. 1 pkt 1 lit. c tiret 4 | ostrzeżenia niezbędne do zapewnienia właściwego stosowania tego produktu, w tym - jeżeli to konieczne - niezbędne do prawidłowego stosowania środków przeciwdrobnoustrojowych,

Art. 53 ust. 1 pkt 1 lit. c tiret 5 | informację o zastosowaniu tego produktu zgodnie z art. 107 ust. 3 albo 4, art. 113 albo art. 114 rozporządzenia 2019/6 - w przypadku takiego zastosowania tego produktu,

Art. 53 ust. 1 pkt 1 lit. c tiret 6 | potwierdzenie przez posiadacza zwierząt, że przepisane lub nabyte weterynaryjne produkty lecznicze zostaną zastosowane zgodnie z zaleceniami lekarza weterynarii;

Art. 53 ust. 1 pkt 2 | art. 102 ust. 1 lit. e oraz f rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie przenośnych chorób zwierząt oraz zmieniającego i uchylającego niektóre akty w dziedzinie zdrowia zwierząt („Prawo o zdrowiu zwierząt”), która zawiera:

Art. 53 ust. 1 pkt 2 lit. a | datę i godzinę wykonania czynności lekarsko-weterynaryjnych,

Art. 53 ust. 1 pkt 2 lit. b | rozpoznanie albo wstępne rozpoznanie choroby zwierząt,

Art. 53 ust. 1 pkt 2 lit. c | zabiegi lecznicze lub zalecenia lekarskie,

Art. 53 ust. 1 pkt 2 lit. d | zabiegi profilaktyczne,

Art. 53 ust. 1 pkt 2 lit. e | wyniki badań.

Art. 53 ust. 2 | Wpisu w dokumentacji, o której mowa w ust. 1, danych wymienionych w:

Art. 53 ust. 2 pkt 1 | art. 108 ust. 2 lit. a-d oraz f-i rozporządzenia 2019/6 i w ust. 1 pkt 1 - dokonuje:

Art. 53 ust. 2 pkt 1 lit. a | lekarz weterynarii w dniu podania zwierzętom produktu leczniczego, a posiadacz zwierząt zatwierdza ten wpis - w przypadku gdy weterynaryjny produkt leczniczy został podany przez lekarza weterynarii świadczącego usługi weterynaryjne w ramach działalności zakładu leczniczego dla zwierząt,

Art. 53 ust. 2 pkt 1 lit. b | posiadacz zwierząt w dniu podania zwierzętom produktu leczniczego - w przypadku innym niż określony w lit. a;

Art. 53 ust. 2 pkt 2 | ust. 1 pkt 2:

Art. 53 ust. 2 pkt 2 lit. a | lit. a-c - dokonuje lekarz weterynarii w dniu wykonania dokumentowanej czynności, a posiadacz zwierząt zatwierdza ten wpis,

Art. 53 ust. 2 pkt 2 lit. b | lit. d oraz e - dokonuje:

Art. 53 ust. 2 pkt 2 lit. b tiret 1 | lekarz weterynarii w terminie 5 dni od dnia wykonania zabiegu profilaktycznego albo uzyskania przez niego wyniku badania, a posiadacz zwierząt zatwierdza ten wpis - w przypadku zabiegów profilaktycznych, które zostały wykonane przez lekarza weterynarii świadczącego usługi weterynaryjne w ramach działalności zakładu leczniczego dla zwierząt, oraz badań, które zostały zlecone przez takiego lekarza weterynarii,

Art. 53 ust. 2 pkt 2 lit. b tiret 2 | posiadacz zwierząt w terminie 5 dni od dnia wykonania zabiegu profilaktycznego albo uzyskania przez niego wyniku badania - w przypadku innym niż określony w tiret pierwszym.

Art. 53 ust. 3 | Główny Lekarz Weterynarii udostępnia nieodpłatnie system teleinformatyczny, o którym mowa w ust. 1:

Art. 53 ust. 3 pkt 1 | posiadaczom zwierząt, z których lub od których pozyskuje się żywność;

Art. 53 ust. 3 pkt 2 | lekarzom weterynarii posiadającym prawo wykonywania zawodu lekarza weterynarii w Rzeczypospolitej Polskiej lub w państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub w państwie członkowskim Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym;

Art. 53 ust. 3 pkt 3 | podmiotom prowadzącym zakłady lecznicze dla zwierząt.

Art. 53 ust. 4 | Podmiot prowadzący zakład leczniczy dla zwierząt wskazuje w systemie teleinformatycznym, o którym mowa w ust. 1, jacy lekarze weterynarii świadczą usługi w ramach tego zakładu leczniczego dla zwierząt.

Art. 53 ust. 5 | Podmioty, o których mowa w ust. 3, uzyskują dostęp do systemu teleinformatycznego, o którym mowa w ust. 1, po potwierdzeniu przez nich swojej tożsamości przy użyciu indywidualnych loginu i hasła.

Art. 53 ust. 6 | Główny Lekarz Weterynarii nadaje każdemu z podmiotów, o których mowa w ust. 3, indywidualne login i hasło, o których mowa w ust. 5.

Art. 53 ust. 7 | Główny Lekarz Weterynarii:

Art. 53 ust. 7 pkt 1 | obsługuje system teleinformatyczny, o którym mowa w ust. 1, pod względem technicznym i organizacyjnym oraz zapewnia funkcjonowanie tego systemu;

Art. 53 ust. 7 pkt 2 | jest administratorem danych zgromadzonych w systemie teleinformatycznym, o którym mowa w ust. 1, w rozumieniu art. 4 pkt 7 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz. Urz. UE L 119 z 04.05.2016, str. 1, z późn. zm.).

Art. 54 | (uchylony)

Art. 55 | (uchylony)

Art. 56 | (uchylony)

Art. 56a | (uchylony)

Art. 57 | (uchylony)

Art. 57a | (uchylony)

Art. 57b | (uchylony)

Art. 57c | (uchylony)

Art. 57d | (uchylony)

Art. 57e | (uchylony)

Art. 57f | (uchylony)

Art. 57g | (uchylony)

Art. 57h | (uchylony)

Art. 58 | (uchylony)

Art. 59 | (uchylony)

Art. 60 | (uchylony)

Art. 60a | (uchylony)

Art. 61 | (uchylony)

Art. 62 | (uchylony)

Art. 63 | Zabrania się umieszczania na rynku, w celu podawania zwierzętom, z których lub od których są pozyskiwane produkty pochodzenia zwierzęcego w rozumieniu przepisów o produktach pochodzenia zwierzęcego, substancji o działaniu tyreostatycznym, stilbenów, pochodnych stilbenów, ich soli i estrów, substancji o działaniu beta-agonistycznym oraz oestradiolu 17 i jego pochodnych estropodobnych.

Art. 64 ust. 1 | Zabrania się podawania zwierzętom gospodarskim, zwierzętom dzikim utrzymywanym przez człowieka jak zwierzęta gospodarskie oraz zwierzętom akwakultury:

Art. 64 ust. 1 pkt 1 | substancji o działaniu tyreostatycznym;

Art. 64 ust. 1 pkt 2 | stilbenów, pochodnych stilbenów, ich soli i estrów;

Art. 64 ust. 1 pkt 3 | substancji o działaniu beta-agonistycznym;

Art. 64 ust. 1 pkt 4 | oestradiolu 17 i jego pochodnych estropodobnych;

Art. 64 ust. 1 pkt 5 | substancji o działaniu estrogennym innych niż oestradiol 17 i jego pochodne estropodobne oraz o działaniu androgennym lub gestagennym.

Art. 64 ust. 2 | Zabrania się:

Art. 64 ust. 2 pkt 1 | utrzymywania w gospodarstwie zwierząt akwakultury, w których organizmie znajdują się lub u których wykryto substancje wymienione w ust. 1, z wyłączeniem przypadków, gdy stwierdzono, że substancje te podawano zgodnie z art. 65 lub 67;

Art. 64 ust. 2 pkt 2 | umieszczania na rynku lub uboju zwierząt gospodarskich lub zwierząt dzikich utrzymywanych przez człowieka jak zwierzęta gospodarskie, w których organizmach znajdują się lub u których wykryto substancje wymienione w ust. 1, z wyłączeniem przypadków, gdy stwierdzono, że substancje te podawano zgodnie z art. 65 lub 67.

Art. 64 ust. 3 | Zabrania się umieszczania na rynku przeznaczonych do spożycia przez ludzi zwierząt akwakultury, którym były podawane substancje wymienione w ust. 1, oraz przetworzonych produktów pochodzących od tych zwierząt.

Art. 64 ust. 4 | Zabrania się umieszczania na rynku i przetwarzania mięsa zwierząt, o których mowa w ust. 2.

Art. 65 ust. 1 | Zakazy, o których mowa w art. 63 i 64, nie dotyczą podawania w celach leczniczych:

Art. 65 ust. 1 pkt 1 | testosteronu i progesteronu oraz ich pochodnych, łatwo uwalniających w miejscu ich podawania związki macierzyste w wyniku procesu hydrolizy, zachodzącego po ich wchłonięciu, zidentyfikowanym zwierzętom gospodarskim i zwierzętom dzikim utrzymywanym przez człowieka jak zwierzęta gospodarskie;

Art. 65 ust. 1 pkt 2 | produktów leczniczych weterynaryjnych z zawartością:

Art. 65 ust. 1 pkt 2 lit. a | trenbolonu alilu, podawanego doustnie, lub substancji o działaniu beta-agonistycznym zidentyfikowanym koniowatym, jeżeli są one stosowane zgodnie ze wskazaniami producenta,

Art. 65 ust. 1 pkt 2 lit. b | substancji mających działanie beta-agonistyczne, w postaci zastrzyków, w celu przyspieszenia porodu u krów.

Art. 65 ust. 2 | Produkty lecznicze weterynaryjne, o których mowa w ust. 1 pkt 1, stosowane w celach leczniczych powinny spełniać wymagania dla dopuszczenia ich do obrotu określone w przepisach Prawa farmaceutycznego i mogą być podawane wyłącznie przez lekarza weterynarii w postaci zastrzyku lub w postaci spirali dopochwowych - w przypadku leczenia dysfunkcji hormonów płciowych.

Art. 66 | Zabrania się posiadaczom zwierząt posiadania i przechowywania w gospodarstwie produktów leczniczych weterynaryjnych zawierających:

Art. 66 pkt 1 | substancje o działaniu beta-agonistycznym, które mogą być stosowane w celu przyspieszenia porodu;

Art. 66 pkt 2 | oestradiol 17 lub jego pochodne estropodobne.

Art. 67 | Zabrania się podawania w postaci zastrzyków substancji, o których mowa w art. 65 ust. 1 pkt 2 lit. b, zwierzętom hodowlanym, włącznie ze zwierzętami reprodukcyjnymi, które nie będą dalej wykorzystywane do celów rozpłodowych.

Art. 68 ust. 1 | Zakazy, o których mowa w art. 63 i art. 64 ust. 1, nie dotyczą podawania, w ramach czynności zootechnicznych, zidentyfikowanym zwierzętom gospodarskim lub zwierzętom dzikim utrzymywanym przez człowieka jak zwierzęta gospodarskie produktów leczniczych weterynaryjnych o działaniu estrogennym innych niż oestradiol 17 i jego pochodne estropodobne oraz o działaniu androgennym lub gestagennym.

Art. 68 ust. 2 | Dopuszcza się poddawanie ryb, w pierwszych 3 miesiącach życia, zabiegom mającym na celu zmianę płci, przy zastosowaniu produktów leczniczych weterynaryjnych o działaniu androgennym, których umieszczanie na rynku jest dopuszczone na podstawie przepisów Prawa farmaceutycznego.

Art. 68 ust. 3 | Zabrania się wykonywania czynności zootechnicznych na zwierzętach przeznaczonych do chowu lub hodowli, włącznie ze zwierzętami reprodukcyjnymi, które nie będą dalej wykorzystywane do celów rozpłodowych.

Art. 69 | (uchylony)

Art. 70 | Zabrania się podawania zwierzętom gospodarskim lub zwierzętom dzikim utrzymywanym przez człowieka jak zwierzęta gospodarskie:

Art. 70 pkt 1 | substancji o działaniu hormonalnym:

Art. 70 pkt 1 lit. a | działających jako osad,

Art. 70 pkt 1 lit. b | o okresie karencji dłuższym niż 15 dni,

Art. 70 pkt 1 lit. c | dla których nie istnieją odczynniki lub urządzenia, stosowane w technikach analitycznych, umożliwiające wykrycie obecności pozostałości przekraczających dopuszczalne poziomy;

Art. 70 pkt 2 | produktów leczniczych weterynaryjnych zawierających substancje o działaniu beta-agonistycznym o okresie karencji dłuższym niż 28 dni.

Art. 71 ust. 1 | Zezwala się, w celu handlu, na:

Art. 71 ust. 1 pkt 1 | umieszczanie na rynku zwierząt do hodowli oraz zwierząt reprodukcyjnych, które nie będą dalej wykorzystywane do celów rozpłodowych, jeżeli w ostatnim czasie były poddane czynnościom leczniczym, o których mowa w art. 65 lub 67;

Art. 71 ust. 1 pkt 2 | oznakowanie, zgodnie z przepisami o wymaganiach weterynaryjnych dla produktów pochodzenia zwierzęcego, mięsa pochodzącego ze zwierząt, o których mowa w pkt 1, jeżeli były przestrzegane okresy karencji określone w przepisach Prawa farmaceutycznego, jako mięsa przeznaczonego do handlu.

Art. 71 ust. 2 | Handel końmi hodowlanymi, włączając zarejestrowane koniowate, którym w celach określonych w art. 65 były podawane produkty lecznicze weterynaryjne, zawierające trembolony alilu lub substancje o działaniu beta-agonistycznym, a w szczególności końmi:

Art. 71 ust. 2 pkt 1 | wyścigowymi,

Art. 71 ust. 2 pkt 2 | biorącymi udział w zawodach,

Art. 71 ust. 2 pkt 3 | cyrkowymi,

Art. 71 ust. 2 pkt 4 | przeznaczonymi do badań lub na wystawy

Art. 71 ust. 2 | - jest dopuszczalny przed upływem okresu karencji, jeżeli zostały zachowane warunki podawania tych produktów, a rodzaj i data leczenia zostały zapisane w dokumentach identyfikacyjnych, w które zaopatrzono zwierzęta.

Art. 71 ust. 3 | Nie umieszcza się na rynku mięsa lub innych produktów pochodzenia zwierzęcego w rozumieniu przepisów o wymaganiach weterynaryjnych dla produktów pochodzenia zwierzęcego, pochodzących ze zwierząt lub od zwierząt, którym były podawane substancje o działaniu estrogennym, androgennym lub gestagennym, jeżeli przed dokonaniem uboju zwierzęcia nie był przestrzegany okres karencji wymagany dla wydalenia z jego organizmu produktów leczniczych weterynaryjnych.

Art. 72 ust. 1 | Organy Inspekcji Weterynaryjnej przeprowadzają kontrole w celu ustalenia:

Art. 72 ust. 1 pkt 1 | posiadania lub przechowywania przez posiadaczy zwierząt substancji, o których mowa w art. 63 i 64;

Art. 72 ust. 1 pkt 2 | stosowania niezgodnie z przepisami substancji o działaniu hormonalnym, tyreostatycznym i beta-agonistycznym lub produktów leczniczych weterynaryjnych zawierających takie substancje (nielegalne leczenie zwierząt);

Art. 72 ust. 1 pkt 3 | nieprzestrzegania okresów karencji, o których mowa w art. 70 pkt 1 lit. b i pkt 2;

Art. 72 ust. 1 pkt 4 | nieprzestrzegania ograniczeń lub zakazów stosowania substancji, o których mowa w art. 65 lub 67.

Art. 72 ust. 2 | Jeżeli w wyniku kontroli zostanie stwierdzony przypadek, o którym mowa w ust. 1, zwierzęta obejmuje się dozorem urzędowego lekarza weterynarii do czasu zastosowania wobec osób odpowiedzialnych środków określonych w art. 79 ust. 2 pkt 1, ust. 3 oraz w art. 80 i 82.

Art. 73 ust. 1 | Zabrania się przywozu:

Art. 73 ust. 1 pkt 1 | zwierząt gospodarskich, zwierząt dzikich utrzymywanych przez człowieka jak zwierzęta gospodarskie i zwierząt akwakultury,

Art. 73 ust. 1 pkt 2 | mięsa i innych produktów pozyskanych ze zwierząt lub od zwierząt, o których mowa w pkt 1

Art. 73 ust. 1 | - z państw trzecich, które dopuszczają umieszczanie na rynku, w celu podawania zwierzętom stilbenów, pochodnych stilbenów, ich soli i estrów lub substancji o działaniu tyreostatycznym.

Art. 73 ust. 2 | Zabrania się przywozu z państw trzecich znajdujących się na listach sporządzanych zgodnie z przepisami Unii Europejskiej:

Art. 73 ust. 2 pkt 1 | zwierząt gospodarskich, zwierząt dzikich utrzymywanych przez człowieka jak zwierzęta gospodarskie oraz zwierząt akwakultury, którym były podawane:

Art. 73 ust. 2 pkt 1 lit. a | substancje o działaniu tyreostatycznym oraz stilbeny, pochodne stilbenów, ich soli i estrów,

Art. 73 ust. 2 pkt 1 lit. b | substancje o działaniu beta-agonistycznym oraz oestradiol 17 i jego pochodne estropodobne, z wyłączeniem przypadków, gdy substancje te były podawane w sposób określony w art. 65-67 lub 71, a okresy karencji przewidziane w umowach międzynarodowych były przestrzegane;

Art. 73 ust. 2 pkt 2 | mięsa i innych produktów pochodzenia zwierzęcego w rozumieniu przepisów o wymaganiach weterynaryjnych dla produktów pochodzenia zwierzęcego, pozyskanych z lub od zwierząt, których przywóz jest zakazany zgodnie z pkt 1.

Art. 74 | Dopuszcza się przywóz z państw trzecich zwierząt przeznaczonych do hodowli, zwierząt reprodukcyjnych, które nie będą dalej wykorzystywane do celów rozpłodowych, lub mięsa z nich pozyskanego, jeżeli państwa te zagwarantują spełnienie wymagań określonych w przepisach art. 63-68 lub 70-73.

Art. 75 ust. 1 | Zabrania się produkcji, marketingu oraz umieszczania na rynku w celu stosowania u krów mlecznych somatotropiny bydlęcej, a także jej podawania krowom mlecznym.

Art. 75 ust. 2 | Przedsiębiorca prowadzący działalność w zakresie skupu lub produkcji substancji zawierających somatotropinę bydlęcą oraz przedsiębiorca umieszczający na rynku takie substancje prowadzą rejestr zawierający w szczególności dane dotyczące:

Art. 75 ust. 2 pkt 1 | ilości wyprodukowanej, nabytej, zbytej lub użytej na cele inne niż umieszczanie na rynku substancji;

Art. 75 ust. 2 pkt 2 | dane osób (imię i nazwisko), którym te substancje zostały zbyte lub od których zostały nabyte.

Art. 76 | Zakaz, o którym mowa w art. 75, nie dotyczy produkcji somatotropiny bydlęcej lub jej przywozu, dokonywanych w celu jej wywozu do państw trzecich.

Art. 76a ust. 1 | Do obrotu i używania może być wprowadzony wyrób do diagnostyki in vitro stosowany w medycynie weterynaryjnej, który uzyskał pozytywną opinię Państwowego Instytutu Weterynaryjnego - Państwowego Instytutu Badawczego i został umieszczony w wykazie wyrobów do diagnostyki in vitro stosowanych w medycynie weterynaryjnej, który prowadzi Główny Lekarz Weterynarii.

Art. 76a ust. 2 | Podmiot jest obowiązany wystąpić do Państwowego Instytutu Weterynaryjnego - Państwowego Instytutu Badawczego, jeżeli zamierza:

Art. 76a ust. 2 pkt 1 | wprowadzić do obrotu wyrób do diagnostyki in vitro stosowany w medycynie weterynaryjnej - z wnioskiem o wydanie opinii o tym wyrobie;

Art. 76a ust. 2 pkt 2 | przedłużyć ważność wpisu wyrobu do diagnostyki in vitro stosowanego w medycynie weterynaryjnej w wykazie, o którym mowa w ust. 1 - z wnioskiem o wydanie opinii o przedłużenie ważności wpisu wyrobu w wykazie wyrobów do diagnostyki in vitro stosowanych w medycynie weterynaryjnej;

Art. 76a ust. 2 pkt 3 | dokonać zmiany w opinii dotyczącej zmian parametrów wyrobu do diagnostyki in vitro stosowanego w medycynie weterynaryjnej - z wnioskiem o wydanie opinii o planowanej zmianie.

Art. 76a ust. 3 | Wnioski, o których mowa w ust. 2, składa się w terminie nie później niż na 60 dni przed:

Art. 76a ust. 3 pkt 1 | planowanym wprowadzeniem do obrotu wyrobu do diagnostyki in vitro stosowanego w medycynie weterynaryjnej - w przypadku wniosku o wydanie opinii o wyrobie do diagnostyki in vitro stosowanym w medycynie weterynaryjnej;

Art. 76a ust. 3 pkt 2 | upływem terminu ważności wpisu w wykazie wyrobów do diagnostyki in vitro stosowanych w medycynie weterynaryjnej - w przypadku wniosku o wydanie opinii o przedłużeniu ważności wpisu wyrobu w tym wykazie;

Art. 76a ust. 3 pkt 3 | planowaną zmianą parametrów wyrobu do diagnostyki in vitro stosowanego w medycynie weterynaryjnej - w przypadku wniosku o zmianę w opinii dotyczącą zmiany parametrów wyrobu do diagnostyki in vitro stosowanego w medycynie weterynaryjnej.

Art. 76a ust. 4 | Wnioski, o których mowa w ust. 2, zawierają:

Art. 76a ust. 4 pkt 1 | imię i nazwisko albo nazwę wytwórcy, jego miejsce zamieszkania i adres albo siedzibę i adres;

Art. 76a ust. 4 pkt 2 | imię i nazwisko albo nazwę dystrybutora, jego miejsce zamieszkania i adres albo siedzibę i adres;

Art. 76a ust. 4 pkt 3 | nazwę handlową wyrobu do diagnostyki in vitro stosowanego w medycynie weterynaryjnej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz nazwy handlowe, pod którymi wyrób do diagnostyki in vitro stosowany w medycynie weterynaryjnej jest sprzedawany na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym;

Art. 76a ust. 4 pkt 4 | nazwę techniczno-medyczną wyrobu do diagnostyki in vitro stosowanego w medycynie weterynaryjnej;

Art. 76a ust. 4 pkt 5 | przeznaczenie oraz ograniczenia w używaniu wyrobu do diagnostyki in vitro stosowanego w medycynie weterynaryjnej;

Art. 76a ust. 4 pkt 6 | wzory opakowań wyrobu do diagnostyki in vitro stosowanego w medycynie weterynaryjnej i dołączane do tego wyrobu wzory ulotek w języku polskim.

Art. 76a ust. 5 | Do wniosków, o których mowa w ust. 2, dołącza się:

Art. 76a ust. 5 pkt 1 | dokumentację wytwórcy dotyczącą sposobu i metodyki wykonywania badań przy użyciu wyrobu do diagnostyki in vitro stosowanego w medycynie weterynaryjnej;

Art. 76a ust. 5 pkt 2 | egzemplarz wyrobu do diagnostyki in vitro stosowanego w medycynie weterynaryjnej.

Art. 76a ust. 6 | Państwowy Instytut Weterynaryjny - Państwowy Instytut Badawczy wydaje opinie, o których mowa w ust. 2, w terminie 60 dni od dnia złożenia odpowiedniego wniosku wraz z dokumentacją wytwórcy i egzemplarzem wyrobu do diagnostyki in vitro stosowanego w medycynie weterynaryjnej.

Art. 76a ust. 7 | Wydanie opinii, o których mowa w ust. 2, następuje na podstawie weryfikacji dokumentacji wytwórcy, o której mowa w ust. 5 pkt 1, i w wyniku badań egzemplarza wyrobu do diagnostyki in vitro stosowanego w medycynie weterynaryjnej, o którym mowa w ust. 5 pkt 2, albo na podstawie weryfikacji dokumentacji wytwórcy, o której mowa w ust. 5 pkt 1.

Art. 76a ust. 8 | Opinie, o których mowa w ust. 2, są wydawane na okres 5 lat.

Art. 76a ust. 9 | Za wydanie opinii, o których mowa w ust. 2, i przeprowadzenie badań wyrobu do diagnostyki in vitro stosowanego w medycynie weterynaryjnej są pobierane opłaty, które stanowią dochód Państwowego Instytutu Weterynaryjnego - Państwowego Instytutu Badawczego.

Art. 76a ust. 10 | Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, wysokość opłat za wydanie opinii, o których mowa w ust. 2, oraz przeprowadzenie badań wyrobu do diagnostyki in vitro stosowanego w medycynie weterynaryjnej, uwzględniając zakres czynności oraz badań, jakie powinny być wykonane do wydania tych opinii, oraz aby łączna wysokość pobranych opłat nie przekraczała ośmiokrotności minimalnego wynagrodzenia za pracę określonego w danym roku na podstawie przepisów o minimalnym wynagrodzeniu.

Art. 76b ust. 1 | Państwowy Instytut Weterynaryjny - Państwowy Instytut Badawczy przekazuje pozytywne opinie, o których mowa w art. 76a ust. 2, Głównemu Lekarzowi Weterynarii, wraz z kopią wniosku o wydanie danej opinii. Opinie te stanowią podstawę wpisu wyrobu do wykazu wyrobów do diagnostyki in vitro stosowanych w medycynie weterynaryjnej.

Art. 76b ust. 2 | Wykaz wyrobów do diagnostyki in vitro stosowanych w medycynie weterynaryjnej zawiera dane, o których mowa w art. 76a ust. 4 pkt 1 i 3-5, oraz termin ważności opinii wydanej przez Państwowy Instytut Weterynaryjny - Państwowy Instytut Badawczy.

Art. 76b ust. 3 | Główny Lekarz Weterynarii udostępnia wykaz wyrobów do diagnostyki in vitro stosowanych w medycynie weterynaryjnej na stronie internetowej administrowanej przez Główny Inspektorat Weterynarii.

Art. 76c | Minister właściwy do spraw rolnictwa, na wniosek Głównego Lekarza Weterynarii, może, w drodze decyzji, zezwolić na wprowadzenie do używania wyrobu do diagnostyki in vitro stosowanego w medycynie weterynaryjnej, bez konieczności spełnienia wymagań, o których mowa w art. 76a ust. 1 i 2, jeżeli jego zastosowanie jest konieczne z uwagi na ważny interes publiczny lub niezbędne do ratowania życia lub zdrowia zwierząt.

Art. 77 | (uchylony)

Art. 77a | Przepisu art. 77 pkt 1 nie stosuje się do działalności w zakresie produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego i produktów pochodnych.

Art. 78 | (uchylony)

Art. 79 ust. 1 | Kto umieszcza na rynku, w celu podawania zwierzętom, z których lub od których są pozyskiwane produkty pochodzenia zwierzęcego w rozumieniu przepisów o produktach pochodzenia zwierzęcego, substancje o działaniu tyreostatycznym, stilbeny, pochodne stilbenów, ich sole i estry, substancje o działaniu beta-agonistycznym oraz oestradiol 17 i jego pochodne estropodobne

Art. 79 ust. 1 tiret 1 | podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 3.

Art. 79 ust. 2 | Kto wbrew zakazowi:

Art. 79 ust. 2 pkt 1 | podaje zwierzętom gospodarskim, zwierzętom dzikim utrzymywanym przez człowieka jak zwierzęta gospodarskie lub zwierzętom akwakultury substancje, o których mowa w art. 64 ust. 1,

Art. 79 ust. 2 pkt 2 | utrzymuje w gospodarstwie zwierzęta akwakultury, w których organizmie znajdują się lub u których wykryto substancje wymienione w art. 64 ust. 1,

Art. 79 ust. 2 pkt 3 | umieszcza na rynku lub dokonuje uboju zwierząt gospodarskich lub zwierząt dzikich utrzymywanych przez człowieka jak zwierzęta gospodarskie, w których organizmach znajdują się lub u których wykryto substancje wymienione w art. 64 ust. 1,

Art. 79 ust. 2 pkt 4 | umieszcza na rynku przeznaczone do spożycia przez ludzi zwierzęta akwakultury, którym były podawane substancje wymienione w art. 64 ust. 1, oraz przetworzone produkty pochodzące od tych zwierząt,

Art. 79 ust. 2 pkt 5 | umieszcza na rynku i przetwarza mięso zwierząt, o których mowa w pkt 2 i 3

Art. 79 ust. 2 | - podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 3.

Art. 79 ust. 3 | Kto podaje w celach leczniczych zwierzętom gospodarskim lub zwierzętom dzikim utrzymywanym przez człowieka jak zwierzęta gospodarskie substancje, o których mowa w art. 65, niezgodnie z przepisami tego artykułu

Art. 79 ust. 3 tiret 1 | podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 3.

Art. 80 ust. 1 | Kto, będąc posiadaczem zwierząt gospodarskich, posiada i przechowuje w gospodarstwie produkty lecznicze weterynaryjne zawierające substancje o działaniu beta-agonistycznym, które mogą być stosowane w celu przyspieszenia porodu, oraz zawierające oestradiol 17 lub jego pochodne estropodobne

Art. 80 ust. 1 tiret 1 | podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 3.

Art. 80 ust. 2 | Kto podaje w postaci zastrzyków substancje, o których mowa w art. 65 ust. 1 pkt 2 lit. b, zwierzętom hodowlanym, włącznie ze zwierzętami reprodukcyjnymi, które nie będą dalej wykorzystywane do celów rozpłodowych

Art. 80 ust. 2 tiret 1 | podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 3.

Art. 80 ust. 3 | Kto wykonuje czynności zootechniczne na zwierzętach przeznaczonych do chowu lub hodowli, włącznie ze zwierzętami reprodukcyjnymi, które nie będą dalej wykorzystywane do celów rozpłodowych

Art. 80 ust. 3 tiret 1 | podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 3.

Art. 80 ust. 4 | Kto podaje zwierzętom gospodarskim lub zwierzętom dzikim utrzymywanym przez człowieka jak zwierzęta gospodarskie:

Art. 80 ust. 4 pkt 1 | substancje o działaniu hormonalnym:

Art. 80 ust. 4 pkt 1 lit. a | działające jako osad,

Art. 80 ust. 4 pkt 1 lit. b | o okresie karencji dłuższym niż 15 dni,

Art. 80 ust. 4 pkt 1 lit. c | dla których nie istnieją odczynniki lub urządzenia stosowane w technikach analitycznych, umożliwiające wykrycie obecności pozostałości przekraczających dopuszczalne poziomy,

Art. 80 ust. 4 pkt 2 | produkty lecznicze weterynaryjne zawierające substancje o działaniu beta-agonistycznym o okresie karencji dłuższym niż 28 dni

Art. 80 ust. 4 | - podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 3.

Art. 80 ust. 5 | Kto umieszcza na rynku mięso lub inne produkty pochodzenia zwierzęcego w rozumieniu przepisów o wymaganiach weterynaryjnych dla produktów pochodzenia zwierzęcego, niezgodnie z przepisami art. 71 ust. 3

Art. 80 ust. 5 tiret 1 | podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 3.

Art. 81 | (uchylony)

Art. 82 | Kto stosuje niezgodnie z przepisami substancje o działaniu hormonalnym, tyreostatycznym i beta-agonistycznym lub produkty lecznicze weterynaryjne zawierające takie substancje

Art. 82 tiret 1 | podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 3.

Art. 83 | Kto produkuje, prowadzi marketing lub umieszcza na rynku w celu stosowania u krów mlecznych somatotropinę bydlęcą albo podaje somatotropinę bydlęcą krowom mlecznym

Art. 83 tiret 1 | podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 3.

Art. 84 | W sprawach o przestępstwo, o którym mowa w art. 79 ust. 2 pkt 1, ust. 3, art. 80 ust. 1 i 2, ust. 4 pkt 1 lit. b i pkt 2 oraz art. 82, sąd orzeka środek karny w postaci przepadku substancji lub produktów.

Art. 85 ust. 1 | Kto:

Art. 85 ust. 1 pkt 1 | (uchylony)

Art. 85 ust. 1 pkt 1a | (uchylony)

Art. 85 ust. 1 pkt 2 | (uchylony)

Art. 85 ust. 1 pkt 2a | (uchylony)

Art. 85 ust. 1 pkt 2b | (uchylony)

Art. 85 ust. 1 pkt 3 | (uchylony)

Art. 85 ust. 1 pkt 4 | świadcząc usługi z zakresu medycyny weterynaryjnej:

Art. 85 ust. 1 pkt 4 lit. a | (uchylona)

Art. 85 ust. 1 pkt 4 lit. b | nie prowadzi lub prowadzi w sposób nieprawidłowy dokumentację lekarsko-weterynaryjną,

Art. 85 ust. 1 pkt 4 | będąc lekarzem weterynarii świadczącym usługi z zakresu medycyny weterynaryjnej wbrew obowiązkowi nie dokonuje w terminie wpisu w dokumentacji określonej w art. 53 ust. 1 lub dokonuje wpisu w tej dokumentacji w sposób nieprawidłowy,

Art. 85 ust. 1 pkt 4a | (uchylony)

Art. 85 ust. 1 pkt 5 | (uchylony)

Art. 85 ust. 1 pkt 5a | (uchylony)

Art. 85 ust. 1 pkt 6 | (uchylony)

Art. 85 ust. 1 pkt 7 | będąc posiadaczem zwierząt gospodarskich, nie prowadzi lub prowadzi w sposób nieprawidłowy ewidencję leczenia zwierząt

Art. 85 ust. 1 pkt 7 | będąc posiadaczem zwierząt, z których lub od których pozyskuje się żywność, nie prowadzi dokumentacji określonej w art. 53 ust. 1 lub prowadzi tę dokumentację w sposób nieprawidłowy, lub wbrew obowiązkowi nie dokonuje w terminie wpisu w tej dokumentacji lub dokonuje wpisu w tej dokumentacji w sposób nieprawidłowy

Art. 85 ust. 1 pkt 8 | (uchylony)

Art. 85 ust. 1 pkt 9 | (uchylony)

Art. 85 ust. 1 | - podlega karze aresztu, ograniczenia wolności albo karze grzywny.

Art. 85 ust. 1a | Kto:

Art. 85 ust. 1a pkt 1 | (uchylony)

Art. 85 ust. 1a pkt 2 | dokonuje przemieszczenia w celach niehandlowych zwierząt domowych towarzyszących podróżnym bez spełnienia warunków określonych w art. 6 lub art. 10 rozporządzenia nr 576/2013

Art. 85 ust. 1a | - podlega karze grzywny.

Art. 85 ust. 1b | (uchylony)

Art. 85 ust. 2 | W sprawach o czyny, o których mowa w ust. 1 i 1a, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.

Art. 85a ust. 1 | Kto:

Art. 85a ust. 1 pkt 1 | prowadzi działalność nadzorowaną w zakresie produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub produktów pochodnych bez dokonania rejestracji albo uzyskania zatwierdzenia lub warunkowego zatwierdzenia,

Art. 85a ust. 1 pkt 2 | prowadząc działalność nadzorowaną w zakresie produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub produktów pochodnych:

Art. 85a ust. 1 pkt 2 lit. a | usuwa, stosuje, przetwarza lub wysyła te produkty niezgodnie z wymaganiami określonymi w art. 12-14, art. 25, art. 26, art. 28 i art. 29 rozporządzenia nr 1069/2009 lub art. 8 ust. 1, art. 9, art. 10 ust. 1 i 3, art. 23 ust. 3 oraz art. 24 ust. 1 rozporządzenia nr 142/2011,

Art. 85a ust. 1 pkt 2 lit. b | gromadzi, przewozi, identyfikuje lub znakuje te produkty niezgodnie z wymaganiami określonymi w art. 21 ust. 1 rozporządzenia nr 1069/2009 lub art. 17 ust. 1 lit. a, lub art. 17 ust. 3 rozporządzenia nr 142/2011, lub art. 26b,

Art. 85a ust. 1 pkt 2 lit. c | nie posiada dokumentów handlowych lub świadectw zdrowia spełniających wymagania określone w art. 21 ust. 2 akapit pierwszy i ust. 3 akapit pierwszy lub art. 48 ust. 5 rozporządzenia nr 1069/2009, lub art. 17 ust. 1 lit. b lub art. 31 rozporządzenia nr 142/2009, lub w przepisach wydanych na podstawie art. 26d ust. 2,

Art. 85a ust. 1 pkt 2 lit. d | nie pieczętuje przesyłek takich produktów lub pieczętuje te przesyłki niezgodnie z wymaganiami określonymi w art. 48 ust. 5 rozporządzenia nr 1069/2009,

Art. 85a ust. 1 pkt 2 lit. e | nie prowadzi rejestru, o którym mowa w art. 22 ust. 1 rozporządzenia nr 1069/2009 lub art. 17 ust. 2 rozporządzenia nr 142/2011, lub rejestru, o którym mowa w załączniku VI w rozdziale I w sekcji 1 w ust. 5 rozporządzenia nr 142/2011, lub prowadzi te rejestry niezgodnie z wymaganiami określonymi w tych przepisach,

Art. 85a ust. 1 pkt 2 lit. f | przywozi na terytorium państw członkowskich Unii Europejskiej produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego lub produkty pochodne niespełniające wymagań określonych w art. 41 ust. 1 i 2 rozporządzenia nr 1069/2009 lub w art. 25-28 rozporządzenia nr 142/2011, lub objęte zakazem określonym w art. 8 ust. 1 rozporządzenia nr 999/2001 lub dokonuje tranzytu przez to terytorium takich produktów,

Art. 85a ust. 1 pkt 2 lit. g | umieszcza na rynku produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego lub produkty pochodne niespełniające wymagań określonych w art. 31 ust. 1, art. 35, art. 36, art. 37 ust. 1 i ust. 2 akapity pierwszy i drugi, art. 38 i art. 39 rozporządzenia nr 1069/2009 lub art. 21, art. 24 ust. 2-4, lub art. 26 rozporządzenia nr 142/2011,

Art. 85a ust. 1 pkt 2 lit. h | wywozi produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego lub produkty pochodne niezgodnie z wymaganiami określonymi w art. 43 rozporządzenia nr 1069/2009, art. 26 rozporządzenia nr 142/2011 lub przepisami zawartymi w załączniku IV w rozdziale V w sekcji E rozporządzenia nr 999/2001,

Art. 85a ust. 1 pkt 2 lit. i | dokonuje handlu produktami ubocznymi pochodzenia zwierzęcego lub produktami pochodnymi niezgodnie z wymaganiami określonymi w art. 48 ust. 1 i 4 rozporządzenia nr 1069/2009,

Art. 85a ust. 1 pkt 2 lit. j | umieszcza na rynku lub stosuje na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nawozy organiczne lub polepszacze gleby niezgodnie z warunkami określonymi w art. 32 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia nr 1069/2009 lub art. 22 ust. 1 rozporządzenia nr 142/2011,

Art. 85a ust. 1 pkt 2 lit. k | nie stosuje się do rozstrzygnięć wydanych na podstawie art. 8 ust. 1a pkt 1 i 3, ust. 1b pkt 1 lit. a lub pkt 2,

Art. 85a ust. 1 pkt 2 lit. l | nie stosuje się do nakazów, zakazów lub ograniczeń, wydanych na podstawie art. 26h ust. 1,

Art. 85a ust. 1 pkt 3 | nie stosuje się do zakazu określonego w:

Art. 85a ust. 1 pkt 3 lit. a | art. 11 ust. 1 lit. a lub d rozporządzenia nr 1069/2009 lub art. 7 rozporządzenia nr 999/2001,

Art. 85a ust. 1 pkt 3 lit. b | art. 11 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1069/2009,

Art. 85a ust. 1 pkt 3 lit. c | art. 11 ust. 1 lit. c rozporządzenia nr 1069/2009 lub art. 5 ust. 2 rozporządzenia nr 142/2011,

Art. 85a ust. 1 pkt 4 | dopuszcza do zanieczyszczenia mączką mięsno-kostną lub przetworzonym białkiem zwierzęcym paszy przeznaczonej dla zwierząt, w żywieniu których stosowanie takiej mączki mięsno-kostnej lub takiego przetworzonego białka zwierzęcego jest niedozwolone,

Art. 85a ust. 1 pkt 5 | będąc posiadaczem:

Art. 85a ust. 1 pkt 5 lit. a | zwierząt gospodarskich, nie stosuje się do zakazów lub nakazów, wydanych na podstawie art. 26e ust. 1 lub 5,

Art. 85a ust. 1 pkt 5 lit. b | zwierząt gospodarskich, wbrew obowiązkowi określonemu w art. 26e ust. 2, nie informuje powiatowego lekarza weterynarii, który wydał decyzję określoną w art. 26e ust. 1, o lokalizacji rzeźni, do której zostaną przemieszczone te zwierzęta,

Art. 85a ust. 1 pkt 5 lit. c | produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub produktów pochodnych lub produktów zawierających produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego lub produkty pochodne, lub wytworzonych z produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub z produktów pochodnych, nie stosuje się do decyzji powiatowego lekarza weterynarii dotyczącej tych produktów, wydanej na podstawie art. 26f ust. 1 lub 2

Art. 85a ust. 1 pkt 5 | - podlega karze pieniężnej.

Art. 85a ust. 2 | Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, wysokość kar pieniężnych za naruszenia, o których mowa w ust. 1, różnicując je w zależności od rodzaju tych naruszeń oraz stopnia zagrożenia dla bezpieczeństwa zdrowia publicznego i zdrowia zwierząt stwarzanego przez te naruszenia, a także biorąc pod uwagę, że wysokość kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1, nie przekracza w przypadku popełnienia czynu, o którym mowa w:

Art. 85a ust. 2 pkt 1 | ust. 1 pkt 1 w zakresie nieuzyskania zatwierdzenia lub warunkowego zatwierdzenia, pkt 2 lit. a, c, f-k, pkt 3 lit. a oraz pkt 4 i 5 - trzydziestokrotności kwoty przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej za rok poprzedzający, ogłaszanej przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego;

Art. 85a ust. 2 pkt 2 | ust. 1 pkt 1 w zakresie niedokonania rejestracji, pkt 2 lit. b, d, e i I oraz pkt 3 lit. b i c - piętnastokrotności kwoty wynagrodzenia, o którym mowa w pkt 1.

Art. 85aa ust. 1 | Kto, wbrew wydanym w celu zwalczania choroby zakaźnej zwierząt lub zapobiegania takiej chorobie nakazom, zakazom lub ograniczeniom, o których mowa w:

Art. 85aa ust. 1 pkt 1 | art. 44 ust. 1 pkt 1 i art. 44 ust. 1a pkt 1:

Art. 85aa ust. 1 pkt 1 lit. a | nie odosabnia lub nie strzeże zwierząt chorych lub zakażonych albo podejrzanych o zakażenie lub o chorobę, podlega karze pieniężnej w wysokości od 0,25 do 1,3,

Art. 85aa ust. 1 pkt 1 lit. b | nie obserwuje zwierząt chorych lub zakażonych albo podejrzanych o zakażenie lub o chorobę, podlega karze pieniężnej w wysokości od 0,2 do 0,8,

Art. 85aa ust. 1 pkt 1a | art. 45 ust. 1 pkt 3a i art. 46 ust. 3 pkt 3a, utrzymuje lub prowadzi chów lub hodowlę zwierząt z gatunków wrażliwych, podlega karze pieniężnej w wysokości od 0,2 do trzykrotności,

Art. 85aa ust. 1 pkt 2 | art. 44 ust. 1 pkt 4, nie zabija lub nie poddaje ubojowi zwierząt chorych lub zakażonych lub podejrzanych o zakażenie lub o chorobę albo zwierząt z gatunków wrażliwych na daną chorobę zakaźną zwierząt, podlega karze pieniężnej w wysokości od 0,5 do 2,6,

Art. 85aa ust. 1 pkt 3 | art. 44 ust. 1 pkt 5 i art. 44 ust. 1a pkt 3, nie oczyszcza lub nie odkaża miejsc lub środków transportu, a także nie odkaża, nie niszczy lub nie usuwa w sposób wykluczający niebezpieczeństwo szerzenia się choroby zakaźnej zwierząt, pasz, ściółki, nawozów naturalnych w rozumieniu przepisów o nawozach i nawożeniu, lub przedmiotów, z którymi miały kontakt zwierzęta chore, zakażone, lub podejrzane o zakażenie lub o chorobę, podlega karze pieniężnej w wysokości od 0,25 do 1,3,

Art. 85aa ust. 1 pkt 4 | art. 44 ust. 1 pkt 7 i art. 44 ust. 1a pkt 4, nie odkaża rzeczy osób, które miały lub mogły mieć kontakt ze zwierzętami chorymi, zakażonymi lub podejrzanymi o zakażenie lub o chorobę, podlega karze pieniężnej w wysokości od 0,2 do 0,8,

Art. 85aa ust. 1 pkt 5 | art. 44 ust. 1 pkt 8 i art. 44 ust. 1a pkt 5, karmi zwierzęta określonymi paszami lub poi je z określonych zbiorników i ujęć wody, podlega karze pieniężnej w wysokości od 0,2 do 0,8,

Art. 85aa ust. 1 pkt 6 | art. 44 ust. 1 pkt 10 lit. c, art. 45 ust. 1 pkt 6 i art. 46 ust. 3 pkt 6, nie wykonuje określonych zabiegów na zwierzętach, w tym nie przeprowadza szczepień, podlega karze pieniężnej w wysokości od 0,2 do 0,8,

Art. 85aa ust. 1 pkt 7 | art. 44 ust. 1 pkt 11, używa zwierząt w celu rozmnażania, podlega karze pieniężnej w wysokości od 0,5 do dwukrotności,

Art. 85aa ust. 1 pkt 8 | art. 44 ust. 1 pkt 12a, będąc podmiotem prowadzącym działalność w zakresie przetwarzania oraz wykorzystywania ubocznych produktów zwierzęcych, nie unieszkodliwia zwłok zwierzęcych w związku ze zwalczaniem chorób zakaźnych, produktów pozyskanych od tych zwierząt lub przedmiotów, z którymi miały kontakt zabite zwierzęta, podlega karze pieniężnej w wysokości od dwukrotności do pięciokrotności,

Art. 85aa ust. 1 pkt 9 | art. 44 ust. 1 pkt 12b i art. 44 ust. 1a pkt 7, będąc posiadaczem gospodarstwa, nie podejmuje określonych działań w celu zabezpieczenia gospodarstwa przed przenikaniem czynnika zakaźnego, podlega karze pieniężnej w wysokości od 0,1 do dwukrotności,

Art. 85aa ust. 1 pkt 9a | art. 44 ust. 1 pkt 12c, będąc posiadaczem gospodarstwa, nie podejmuje określonych działań w celu umożliwienia wykonania odstrzału sanitarnego zwierząt wolno żyjących (dzikich), podlega karze pieniężnej w wysokości od 0,1 do dwukrotności,

Art. 85aa ust. 1 pkt 10 | art. 44 ust. 1 pkt 13, będąc podmiotem zajmującym się ubojem zwierząt, nie przeprowadza uboju tych zwierząt albo przeprowadza ten ubój z naruszeniem określonych warunków, podlega karze pieniężnej w wysokości od dwukrotności do pięciokrotności,

Art. 85aa ust. 1 pkt 11 | art. 44 ust. 1 pkt 14, art. 45 ust. 1 pkt 8j i art. 46 ust. 3 pkt 8k, będąc podmiotem zajmującym się transportem zwierząt lub zwłok zwierzęcych, nie transportuje ich do wskazanych miejsc, podlega karze pieniężnej w wysokości od dwukrotności do czterokrotności,

Art. 85aa ust. 1 pkt 12 | art. 44 ust. 1 pkt 15, będąc podmiotem prowadzącym działalność w zakresie produkcji produktów, nie przetwarza tych produktów albo nie stosuje do tego przetworzenia określonej technologii, podlega karze pieniężnej w wysokości od dwukrotności do pięciokrotności,

Art. 85aa ust. 1 pkt 13 | art. 44 ust. 1 pkt 16, będąc podmiotem prowadzącym działalność w zakresie prowadzenia przedsiębiorstwa produkcyjnego sektora akwakultury, nie podejmuje czynności prowadzących do ograniczenia lub wyeliminowania czynnika chorobotwórczego, podlega karze pieniężnej w wysokości od 0,5 do 2,6,

Art. 85aa ust. 1 pkt 13a | art. 45 ust. 1 pkt 3b i art. 46 ust. 3 pkt 3b, dokarmia zwierzęta łowne, podlega karze pieniężnej w wysokości od 0,1 do dwukrotności,

Art. 85aa ust. 1 pkt 14 | art. 45 ust. 1 pkt 5 i art. 46 ust. 3 pkt 5, nie zaopatruje zwierząt lub produktów w świadectwa zdrowia wystawione przez urzędowego lekarza weterynarii, podlega karze pieniężnej w wysokości od 0,5 do dwukrotności,

Art. 85aa ust. 1 pkt 15 | art. 45 ust. 1 pkt 5a i art. 46 ust. 3 pkt 5a, będąc posiadaczem zwierząt, nie zgłasza miejsc, w których przebywają zwierzęta z gatunków wrażliwych na daną chorobę zakaźną zwierząt, powiatowemu lekarzowi weterynarii, podlega karze pieniężnej w wysokości od 0,5 do dwukrotności,

Art. 85aa ust. 1 pkt 16 | art. 45 ust. 1 pkt 7 i art. 46 ust. 3 pkt 7:

Art. 85aa ust. 1 pkt 16 lit. a | nie oczyszcza, nie odkaża, nie przeprowadza deratyzacji lub dezynsekcji miejsc przebywania zwierząt, a także nie oczyszcza lub nie odkaża środków transportu, podlega karze pieniężnej w wysokości od 0,25 do 1,3,

Art. 85aa ust. 1 pkt 16 lit. b | nie oczyszcza, nie odkaża, nie przeprowadza deratyzacji lub dezynsekcji miejsc przechowywania lub przetwarzania zwłok zwierzęcych, produktów lub pasz, podlega karze pieniężnej w wysokości od 0,5 do dwukrotności,

Art. 85aa ust. 1 pkt 17 | art. 45 ust. 1 pkt 8 i art. 46 ust. 3 pkt 8, nie prowadzi odstrzału sanitarnego zwierząt na określonym obszarze, podlega karze pieniężnej w wysokości od 0,25 do 1,3,

Art. 85aa ust. 1 pkt 18 | art. 45 ust. 1 pkt 8 i art. 46 ust. 3 pkt 8, będąc dzierżawcą lub zarządcą obwodu łowieckiego, nie prowadzi odstrzału sanitarnego zwierząt wolno żyjących (dzikich) na określonym obszarze, podlega karze pieniężnej w wysokości od 0,25 do 1,3,

Art. 85aa ust. 1 pkt 19 | art. 45 ust. 1 pkt 8a i art. 46 ust. 3 pkt 8b, będąc dzierżawcą lub zarządcą obwodu łowieckiego, nie zgłasza przypadków padnięć lub nie dostarcza odstrzelonych zwierząt łownych do określonych miejsc, podlega karze pieniężnej w wysokości od 0,25 do 1,3,

Art. 85aa ust. 1 pkt 20 | art. 45 ust. 1 pkt 8b i art. 46 ust. 3 pkt 8c, nie zagospodarowuje w określony sposób tusz odstrzelonych zwierząt łownych lub upolowanych, zwłok tych zwierząt lub ubocznych produktów pochodzenia zwierzęcego pochodzących od tych zwierząt, podlega karze pieniężnej w wysokości od 0,2 do 0,8,

Art. 85aa ust. 1 pkt 21 | art. 45 ust. 1 pkt 8c i art. 46 ust. 3 pkt 8d, będąc zarządcą dróg publicznych, nie zamyka znajdujących się w pasach drogowych przejść dla zwierząt, nie wykonuje przeszkód technicznych, w szczególności budowy ogrodzeń lub zabezpieczeń technicznych lub nie wykłada mat dezynfekcyjnych, podlega karze pieniężnej w wysokości od dwukrotności do czterokrotności,

Art. 85aa ust. 1 pkt 22 | art. 45 ust. 1 pkt 8e i art. 46 ust. 3 pkt 8f, nie podejmuje określonych działań w celu zabezpieczenia gospodarstwa przed przenikaniem czynnika zakaźnego, podlega karze pieniężnej w wysokości od 0,1 do dwukrotności,

Art. 85aa ust. 1 pkt 22a | art. 45 ust. 1 pkt 8f i art. 46 ust. 3 pkt 8g, nie pobiera próbek do badań laboratoryjnych w określony sposób, podlega karze pieniężnej w wysokości od 0,1 do dwukrotności,

Art. 85aa ust. 1 pkt 22b | art. 45 ust. 1 pkt 8g i art. 46 ust. 3 pkt 8h, nie odławia zwierząt łownych albo przeprowadza odłów zwierząt łownych niezgodnie z określonym sposobem jego przeprowadzania lub postępuje z odłowionymi zwierzętami w sposób inny niż określony w tych nakazach, podlega karze pieniężnej w wysokości od jednokrotności do trzykrotności,

Art. 85aa ust. 1 pkt 22c | art. 45 ust. 1 pkt 8h i art. 46 ust. 3 pkt 8i, będąc podmiotem prowadzącym odłów zwierząt łownych lub wyłapywanie bezdomnych zwierząt, nie postępuje w określony sposób z odłowionymi lub wyłapanymi zwierzętami, podlega karze pieniężnej w wysokości od jednokrotności do trzykrotności,

Art. 85aa ust. 1 pkt 22d | art. 45 ust. 1 pkt 8i i art. 46 ust. 3 pkt 8j, nie poszukuje padłych zwierząt, podlega karze pieniężnej w wysokości od jednokrotności do trzykrotności,

Art. 85aa ust. 1 pkt 23 | art. 45 ust. 1 pkt 9 i art. 46 ust. 3 pkt 9, będąc podmiotem prowadzącym działalność w zakresie produkcji, przetwarzania lub dystrybucji produktów lub pasz, nie stosuje określonej technologii, podlega karze pieniężnej w wysokości od dwukrotności do pięciokrotności,

Art. 85aa ust. 1 pkt 24 | art. 45 ust. 1 pkt 10 i art. 46 ust. 3 pkt 8a, nie utrzymuje zwierząt, w tym nie karmi ich i nie poi, w określony sposób, podlega karze pieniężnej w wysokości od 0,2 do 0,8,

Art. 85aa ust. 1 pkt 25 | art. 57e ust. 4:

Art. 85aa ust. 1 pkt 25 lit. a | nie zabija utrzymywanych w gospodarstwie zwierząt z gatunków wrażliwych lub nie poddaje tych zwierząt ubojowi, podlega karze pieniężnej w wysokości od 0,5 do dwukrotności,

Art. 85aa ust. 1 pkt 25 lit. b | wprowadza do gospodarstwa lub utrzymuje w nim zwierzęta z gatunków wrażliwych przez okres wskazany w programie bioasekuracji, podlega karze pieniężnej w wysokości od 2,5 do 4,5

Art. 85aa ust. 1 pkt 25 | - kwoty przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej za rok poprzedzający, ogłaszanej przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego.

Art. 85aa ust. 2 | Kto uchyla się od wprowadzonych na podstawie przepisów ustawy obowiązków określonych w programie:

Art. 85aa ust. 2 pkt 1 | zwalczania chorób zakaźnych zwierząt,

Art. 85aa ust. 2 pkt 2 | mającym na celu wykrycie występowania zakażeń czynnikami wywołującymi choroby zakaźne zwierząt lub poszerzenie wiedzy o ryzyku występowania takich chorób,

Art. 85aa ust. 2 pkt 3 | nadzoru nad chorobami zakaźnymi zwierząt akwakultury mającego na celu osiągnięcie przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, strefę lub enklawę statusu wolnych od danej choroby zakaźnej,

Art. 85aa ust. 2 pkt 4 | zwalczania chorób odzwierzęcych i odzwierzęcych czynników chorobotwórczych wymienionych w rozporządzeniu nr 2160/2003, w załączniku I,

Art. 85aa ust. 2 pkt 5 | bioasekuracji mającym na celu zapobieganie szerzeniu się chorób zakaźnych zwierząt podlegających obowiązkowi zwalczania

Art. 85aa ust. 2 | - podlega karze pieniężnej w wysokości od 0,2 do 0,8 kwoty przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej za rok poprzedzający, ogłaszanej przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego.

Art. 85aa ust. 2a | Kto, wbrew obowiązkowi określonemu w art. 47b ust. 3, nie przekazuje organom Inspekcji Weterynaryjnej informacji niezbędnych do zwalczania chorób zakaźnych zwierząt dotyczących zwierząt łownych, w szczególności o liczbie zwierząt łownych występujących na danym obszarze oraz szacowanej zmianie stanu liczebnego tych zwierząt w danym okresie lub informacji dotyczących planów łowieckich lub wykonania tych planów, w formie lub terminie określonym we wniosku, o którym mowa w art. 47b ust. 3, podlega karze pieniężnej w wysokości od 0,1 do dwukrotności kwoty przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej za rok poprzedzający, ogłaszanej przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego.

Art. 85aa ust. 2b | Kto, wbrew nakazowi określonemu w art. 13a ust. 1, nie zgłasza w terminie powiatowemu lekarzowi weterynarii przywozu przesyłki lub nie informuje powiatowego lekarza weterynarii o przeprowadzeniu działań związanych z celami naukowymi, podlega karze pieniężnej w wysokości od 0,5 do dwukrotności kwoty przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej za rok poprzedzający, ogłaszanej przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego.

Art. 85aa ust. 3 | Ustalając wysokość kar pieniężnych, o których mowa w ust. 1-2b, powiatowy lekarz weterynarii bierze pod uwagę stopień spowodowanego zagrożenia dla bezpieczeństwa zdrowia publicznego lub zdrowia zwierząt oraz zakres stwierdzonych naruszeń lub ich stopień, a także, odpowiednio, wielkość gospodarstwa, liczbę zwierząt, powierzchnię gospodarstwa lub wielkość produkcji w zakładzie, których dotyczy dane naruszenie.

Art. 85b | Kary pieniężne wymierza, w drodze decyzji administracyjnej, powiatowy lekarz weterynarii albo graniczny lekarz weterynarii.

Art. 85c | W przypadku ponownego popełnienia takiego samego czynu, o którym mowa w art. 85a ust. 1, wysokość kary pieniężnej, o której mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 85a ust. 2:

Art. 85c pkt 1 | jest nie niższa od wysokości kary pieniężnej wymierzonej poprzednio za takie naruszenie;

Art. 85c pkt 2 | ustala się, dokonując powiększenia o 25% wysokości kary pieniężnej ustalonej zgodnie z pkt 1 i z przepisami wydanymi na podstawie art. 85a ust. 2.

Art. 85ca | W przypadku ponownego popełnienia takiego samego czynu, o którym mowa w art. 85aa ust. 1-2b, wysokość kary pieniężnej, o której mowa w art. 85aa ust. 1-2b:

Art. 85ca pkt 1 | jest nie niższa od wysokości kary pieniężnej wymierzonej poprzednio za takie naruszenie;

Art. 85ca pkt 2 | ustala się, dokonując powiększenia o 25% wysokości kary pieniężnej ustalonej zgodnie z pkt 1 i art. 85aa ust. 1-3.

Art. 85d | Egzekucja nałożonych kar pieniężnych następuje w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Art. 85e | Kary pieniężne stanowią dochód budżetu państwa i są wpłacane na rachunek bankowy właściwego powiatowego inspektoratu weterynarii albo granicznego inspektoratu weterynarii, w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja o nałożeniu kary stała się ostateczna.

Art. 85f | W zakresie nieuregulowanym w ustawie do kar pieniężnych stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

Art. 86 | (pominięty)

Art. 87 | (pominięty)

Art. 88 | (pominięty)

Art. 89 ust. 1 | Podmioty prowadzące w dniu wejścia w życie ustawy działalność nadzorowaną, której prowadzenie zgodnie z przepisami dotychczasowymi nie wymagało zgłoszenia zamiaru jej podjęcia powiatowemu lekarzowi weterynarii, tracą prawo do prowadzenia tej działalności, jeżeli w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy nie dokonają zgłoszenia zgodnie z jej przepisami.

Art. 89 ust. 2 | Podmioty prowadzące w dniu wejścia w życie ustawy działalność nadzorowaną, której prowadzenie zgodnie z przepisami dotychczasowymi wymagało zgłoszenia zamiaru jej podjęcia powiatowemu lekarzowi weterynarii, wpisane do rejestru powiatowego lekarza weterynarii, prowadzonego na podstawie przepisów dotychczasowych, zachowują prawo do jej prowadzenia.

Art. 89 ust. 3 | Podmioty prowadzące w dniu wejścia w życie ustawy działalność nadzorowaną, której prowadzenie zgodnie z przepisami dotychczasowymi nie wymagało stwierdzenia spełnienia warunków weterynaryjnych, a zgodnie z przepisami ustawy lub przepisami wydanymi na jej podstawie wymaga takiego stwierdzenia, w tym stwierdzenia spełniania wymagań weterynaryjnych dla obiektów budowlanych lub miejsc prowadzenia działalności nadzorowanej albo dla osób wykonujących określone czynności w ramach tej działalności, tracą prawo do prowadzenia tej działalności, jeżeli w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy nie złożą wniosku o dokonanie takiego stwierdzenia zgodnie z jej przepisami.

Art. 89 ust. 4 | Podmioty, o których mowa w ust. 2, w zakresie objętym decyzjami stwierdzającymi spełnienie warunków weterynaryjnych, wydanymi na podstawie przepisów dotychczasowych, oraz wpisami do rejestrów powiatowych lekarzy weterynarii, prowadzonych na podstawie przepisów dotychczasowych, a także obiekty budowlane, miejsca lub osoby wykonujące określone czynności w ramach prowadzonej przez nie działalności nadzorowanej, uważa się za zatwierdzone w rozumieniu przepisów Unii Europejskiej.

Art. 89 ust. 5 | Podmiotom prowadzącym w dniu wejścia w życie ustawy działalność nadzorowaną obejmującą utrzymywanie bydła, owiec i kóz z zamiarem przeznaczania ich do handlu, które po dniu wejścia w życie ustawy wystąpią o wystawienie świadectwa zdrowia zwierzęcia znajdującego się w posiadanym przez nich stadzie lub gospodarstwie, powiatowy lekarz weterynarii wydaje z urzędu decyzję w sprawie uznania:

Art. 89 ust. 5 pkt 1 | stada będącego w ich posiadaniu za urzędowo wolne od gruźlicy, urzędowo wolne od brucelozy lub wolne od brucelozy i urzędowo wolne od enzootycznej białaczki bydła;

Art. 89 ust. 5 pkt 2 | gospodarstwa będącego w ich posiadaniu, w którym są utrzymywane owce i kozy, za urzędowo wolne od brucelozy lub wolne od brucelozy.

Art. 90 | Do postępowań w sprawach objętych przepisami ustawy, wszczętych a niezakończonych przed dniem jej wejścia w życie, stosuje się przepisy niniejszej ustawy.

Art. 91 ust. 1 | Rejestry podmiotów, prowadzone przez powiatowych lekarzy weterynarii na podstawie art. 5 ust. 3c i 3d ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 r. o zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, badaniu zwierząt rzeźnych i mięsa oraz o Inspekcji Weterynaryjnej, stają się rejestrami, o których mowa w art. 11.

Art. 91 ust. 2 | Dane zawarte w wykazach podmiotów, prowadzonych przez Głównego Lekarza Weterynarii na podstawie art. 5 ust. 3e i 3f ustawy wymienionej w ust. 1, wykorzystuje się do prowadzenia list, o których mowa w art. 12.

Art. 91 ust. 3 | Dane zawarte w systemie gromadzenia i przekazywania informacji dotyczących chorób zakaźnych zwierząt, o którym mowa w art. 20a ustawy wymienionej w ust. 1, wykorzystuje się do prowadzenia systemu, o którym mowa w art. 51.

Art. 91 ust. 4 | Dokumentację prowadzoną na podstawie przepisów dotychczasowych przechowuje się przez okres 5 lat od dnia wejścia w życie ustawy.

Art. 91 ust. 5 | Plany gotowości zwalczania chorób zakaźnych zwierząt, opracowane na podstawie dotychczasowych przepisów, zachowują ważność.

Art. 92 | (pominięty)

Art. 93 ust. 1 | Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 5 ust. 4 i 5, art. 8 ust. 4, art. 20 ust. 4, art. 20a ust. 6, art. 21, art. 21a ust. 2, art. 24 ust. 2, art. 25 ust. 8 i 9 oraz art. 25a ust. 2 ustawy wymienionej w art. 91 ust. 1 zachowują moc do dnia wejścia w życie nowych przepisów wykonawczych wydanych na postawie art. 10, art. 11 ust. 4, art. 47 ust. 2, art. 49 ust. 13, art. 51 ust. 8, art. 52 ust. 7, art. 53 ust. 4, art. 54 ust. 10 i 11, art. 56 ust. 6, art. 58 ust. 3 i art. 61.

Art. 93 ust. 2 | Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 34 ust. 6 ustawy, o której mowa w art. 86, zachowują moc do dnia wejścia w życie nowych przepisów wykonawczych.

Art. 93 ust. 3 | Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 69 ust. 5 ustawy, o której mowa w art. 87, zachowują moc do dnia wejścia w życie nowych przepisów wykonawczych.

Art. 94 | Traci moc ustawa z dnia 24 kwietnia 1997 r. o zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, badaniu zwierząt rzeźnych i mięsa oraz o Inspekcji Weterynaryjnej.

Art. 95 | Ustawa wchodzi w życie z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej, z wyjątkiem art. 92, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

Załącznik nr 1 | Wykaz jednostek administracyjnych

Załącznik nr 1 pkt 1 | Królestwo Belgii: province/provincie;

Załącznik nr 1 pkt 2 | Republika Czeska: kraj;

Załącznik nr 1 pkt 3 | Królestwo Danii: amt lub island;

Załącznik nr 1 pkt 4 | Republika Federalna Niemiec: Regierungsbezirk;

Załącznik nr 1 pkt 5 | Republika Estonii: maakond;

Załącznik nr 1 pkt 6 | Republika Grecka: voµoζ;

Załącznik nr 1 pkt 7 | Królestwo Hiszpanii: provincia;

Załącznik nr 1 pkt 8 | Republika Francuska: departement;

Załącznik nr 1 pkt 9 | Republika Irlandii: county;

Załącznik nr 1 pkt 10 | Republika Włoska: provincia;

Załącznik nr 1 pkt 11 | Republika Cypru: ετταρχία (district);

Załącznik nr 1 pkt 12 | Republika Łotwy: rajons;

Załącznik nr 1 pkt 13 | Republika Litwy: apskritis;

Załącznik nr 1 pkt 14 | Wielkie Księstwo Luksemburga;

Załącznik nr 1 pkt 15 | Republika Węgier: megye;

Załącznik nr 1 pkt 16 | Republika Malty;

Załącznik nr 1 pkt 17 | Królestwo Niderlandów w Europie: rrv-kring;

Załącznik nr 1 pkt 18 | Republika Austrii: Bezirk;

Załącznik nr 1 pkt 19 | Rzeczpospolita Polska: powiat;

Załącznik nr 1 pkt 20 | Republika Portugalska:

Załącznik nr 1 pkt 20 lit. a | ląd stały: distrito,

Załącznik nr 1 pkt 20 lit. b | inne części terytorium Portugalii: regiao autonomia;

Załącznik nr 1 pkt 21 | Republika Słowenii: območje;

Załącznik nr 1 pkt 22 | Republika Słowacka: kraj;

Załącznik nr 1 pkt 23 | Republika Finlandii: lääni/län;

Załącznik nr 1 pkt 24 | Królestwo Szwecji: län;

Załącznik nr 1 pkt 25 | Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej:

Załącznik nr 1 pkt 25 lit. a | Anglia, Walia i Północna Irlandia: county,

Załącznik nr 1 pkt 25 lit. b | Szkocja: district lub island area;

Załącznik nr 1 pkt 26 | Republika Bułgarii: област;

Załącznik nr 1 pkt 27 | Rumunia: judeţ;

Załącznik nr 1 pkt 28 | Republika Chorwacji: županija.

Załącznik nr 2 | Wykaz chorób zakaźnych zwierząt podlegających obowiązkowi zwalczania

Załącznik nr 2 pkt 1 | pryszczyca (Foot and mouth disease - FMD);

Załącznik nr 2 pkt 2 | pęcherzykowe zapalenie jamy ustnej (Vesicular stomatitis);

Załącznik nr 2 pkt 3 | choroba pęcherzykowa świń (Swine vesicular disease - SVD);

Załącznik nr 2 pkt 4 | księgosusz (Rinderpest);

Załącznik nr 2 pkt 5 | pomór małych przeżuwaczy (Peste des petits ruminants - PPR);

Załącznik nr 2 pkt 6 | zaraza płucna bydła (Contagious bovine pleuropneumonia - CBPP);

Załącznik nr 2 pkt 7 | choroba guzowatej skóry bydła (Lumpy skin disease - LSD);

Załącznik nr 2 pkt 8 | gorączka doliny Rift (Rift valley fever);

Załącznik nr 2 pkt 9 | choroba niebieskiego języka (Bluetongue);

Załącznik nr 2 pkt 10 | ospa owiec i ospa kóz (Sheep pox and goat pox);

Załącznik nr 2 pkt 11 | afrykański pomór koni (African horse sickness);

Załącznik nr 2 pkt 12 | afrykański pomór świń (African swine fever - ASF);

Załącznik nr 2 pkt 13 | klasyczny pomór świń (Clasical swine fever - CSF, Hog cholera);

Załącznik nr 2 pkt 14 | grypa ptaków (Avian influenza);

Załącznik nr 2 pkt 15 | rzekomy pomór drobiu (Newcastle disease - ND);

Załącznik nr 2 pkt 16 | wścieklizna (Rabies);

Załącznik nr 2 pkt 17 | wąglik (Anthrax);

Załącznik nr 2 pkt 18 | gruźlica bydła (Bovine tuberculosis);

Załącznik nr 2 pkt 19 | bruceloza u bydła, kóz, owiec i świń (B. abortus, B. melitensis, B. suis);

Załącznik nr 2 pkt 20 | enzootyczna białaczka bydła (Enzootic bovine leucosis - EBL);

Załącznik nr 2 pkt 21 | przenośne gąbczaste encefalopatie przeżuwaczy (Transmissible spongiform encephalopathies of ruminants - TSE);

Załącznik nr 2 pkt 22 | zgnilec amerykański pszczół (American foulbrood);

Załącznik nr 2 pkt 23 | (uchylony)

Załącznik nr 2 pkt 24 | zakaźna martwica układu krwiotwórczego ryb łososiowatych (Infectious haematopoietic necrosis - IHN);

Załącznik nr 2 pkt 25 | zakaźna anemia łososi (Infectious salmon anaemia - ISA);

Załącznik nr 2 pkt 26 | wirusowa posocznica krwotoczna (Viral haemorrhagic septicaemia - VHS);

Załącznik nr 2 pkt 27 | krwotoczna choroba zwierzyny płowej (Epizootic haemorrhagic disease of deer - EHD);

Załącznik nr 2 pkt 28 | bonamioza (Bonamia ostreae);

Załącznik nr 2 pkt 29 | marteilioza (Marteilia refringens);

Załącznik nr 2 pkt 30 | bonamioza (Bonamia exitiosa);

Załącznik nr 2 pkt 31 | perkinsoza (Perkinsus marinus);

Załącznik nr 2 pkt 32 | mikrocytoza (Microcytos mackini);

Załącznik nr 2 pkt 33 | zespół Taura (Taura syndrome);

Załącznik nr 2 pkt 34 | choroba żółtej głowy (Yellowhead disease);

Załącznik nr 2 pkt 35 | zespół WSS (White Spot Syndrome);

Załącznik nr 2 pkt 36 | zakażenie herpeswirusem koi (Koi herpes virus - KHV);

Załącznik nr 2 pkt 37 | epizootyczna martwica układu krwiotwórczego (Epizootic haematopoietic necrosis - EHN).

Załącznik nr 2 pkt 38 | (uchylony)

Załącznik nr 3 | Wykaz chorób zakaźnych zwierząt podlegających obowiązkowi rejestracji

Załącznik nr 3 pkt 1 | paratuberkuloza (Paratuberculosis);

Załącznik nr 3 pkt 2 | listerioza (Listeriosis);

Załącznik nr 3 pkt 3 | toksoplazmoza (Toxoplasmosis);

Załącznik nr 3 pkt 4 | tularemia (Tularaemia);

Załącznik nr 3 pkt 5 | wirusowe zapalenia mózgu i rdzenia koni (Equine encephalomyelitis);

Załącznik nr 3 pkt 6 | nosacizna (Glanders);

Załącznik nr 3 pkt 7 | niedokrwistość zakaźna koni (Equine infectious anaemia);

Załącznik nr 3 pkt 8 | zakaźne zapalenie macicy u klaczy (Contagious equine metritis);

Załącznik nr 3 pkt 9 | wirusowe zapalenie tętnic koni (Equine viral arteritis);

Załącznik nr 3 pkt 10 | zaraza stadnicza (Dourine);

Załącznik nr 3 pkt 11 | zakaźne zapalenie nosa i tchawicy/otręt bydła (Infectious bovine rhinotracheitis/infetious pustular vulvovaginitis IBR/IPV);

Załącznik nr 3 pkt 12 | choroba mętwikowa bydła (Bovine genital campylobacterosis);

Załącznik nr 3 pkt 13 | zaraza rzęsistkowa bydła (Trichomonosis);

Załącznik nr 3 pkt 14 | gorączka Q (Q fever);

Załącznik nr 3 pkt 15 | salmonellozy bydła i świń (Salmonellosis of cattle and pigs);

Załącznik nr 3 pkt 16 | wirusowe zapalenie żołądka i jelit świń (Transmissible gastroenteritis - TGE);

Załącznik nr 3 pkt 17 | włośnica (Trichinellosis);

Załącznik nr 3 pkt 18 | choroba Aujeszkyego u świń (Aujeszky’s disease in pigs);

Załącznik nr 3 pkt 19 | (uchylony)

Załącznik nr 3 pkt 20 | zakaźna bezmleczność u owiec i kóz (Contagious agalactia);

Załącznik nr 3 pkt 21 | choroba maedi-visna (Maedi-visna disease);

Załącznik nr 3 pkt 22 | gruczolakowatość płuc u owiec i kóz (Ovine pulmonary adenomatosis);

Załącznik nr 3 pkt 23 | wirusowe zapalenia stawów i mózgu kóz (Caprine arthritis/encephalitis - CAE);

Załącznik nr 3 pkt 24 | serowaciejące zapalenie węzłów chłonnych (Caseus lymphadenitis - CLA);

Załącznik nr 3 pkt 25 | salmonellozy drobiu (S. Gallinarum, S. Pullorum, S. Enteritidis, S. Typhimurium, S. Arizonae)/Avian salmonellosis (S. Gallinarum, S. Pullorum, S. Arizonae);

Załącznik nr 3 pkt 26 | chlamydioza ptaków (Avian chlamydiosis);

Załącznik nr 3 pkt 27 | zakaźne zapalenie torby Fabrycjusza (choroba Gumboro)/Infectious bursal disease (Gumboro disease);

Załącznik nr 3 pkt 28 | choroba Mareka (Marek’s disease);

Załącznik nr 3 pkt 29 | choroba Derzsy’ego (Derzsy’s disease);

Załącznik nr 3 pkt 30 | mykoplazmozy drobiu (Mycoplasma gallisepticum, M. synoviae, M. meleagridis)/Avian mycoplasmosis (M. gallisepticum, M. synoviae, M. meleagridis);

Załącznik nr 3 pkt 31 | wirusowe zapalenie jelit u norek (Mink viral enteritis);

Załącznik nr 3 pkt 32 | choroba Aleucka (Aleutian disease);

Załącznik nr 3 pkt 33 | myksomatoza (Myxomatosis);

Załącznik nr 3 pkt 34 | krwotoczna choroba królików (Rabbit haemorrhagic disease);

Załącznik nr 3 pkt 35 | (uchylony)

Załącznik nr 3 pkt 36 | (uchylony)

Załącznik nr 3 pkt 37 | zgnilec europejski (European foulbrood);

Załącznik nr 3 pkt 38 | warroza (Varroosis);

Załącznik nr 3 pkt 39 | choroba roztoczowa (Acariosis of bees);

Załącznik nr 3 pkt 40 | (uchylony)

Załącznik nr 3 pkt 41 | (uchylony)

Załącznik nr 3 pkt 42 | mały chrząszcz ulowy (Aethina tumida);

Załącznik nr 3 pkt 43 | roztocze Tropilaelaps.

Załącznik nr 4 | Choroby zakaźne zwierząt podlegające zakazowi szczepień

Załącznik nr 4 pkt 1 | pryszczyca (Foot and mouth disease - FMD);

Załącznik nr 4 pkt 2 | pęcherzykowe zapalenie jamy ustnej (Vesicular stomatitis);

Załącznik nr 4 pkt 3 | choroba pęcherzykowa świń (Swine vesicular disease - SVD);

Załącznik nr 4 pkt 4 | księgosusz (Rinderpest);

Załącznik nr 4 pkt 5 | pomór małych przeżuwaczy (Peste des petits ruminants - PPR);

Załącznik nr 4 pkt 6 | zaraza płucna bydła (Contagious bovine pleuropneumonia - CBPP);

Załącznik nr 4 pkt 7 | choroba guzowatej skóry bydła (Lumpy skin disease - LSD);

Załącznik nr 4 pkt 8 | gorączka doliny Rift (Rift valley fever);

Załącznik nr 4 pkt 9 | choroba niebieskiego języka (Bluetongue);

Załącznik nr 4 pkt 10 | ospa owiec i ospa kóz (Sheep pox and goat pox);

Załącznik nr 4 pkt 11 | afrykański pomór koni (African horse sickness);

Załącznik nr 4 pkt 12 | afrykański pomór świń (African swine fever - ASF);

Załącznik nr 4 pkt 13 | klasyczny pomór świń (Clasical swine fever - CSF, Hog cholera);

Załącznik nr 4 pkt 14 | grypa ptaków (Avian influenza);

Załącznik nr 4 pkt 15 | enterowirusowe zapalenie mózgu i rdzenia d. choroba cieszyńska i talfańska (Porcine enteroviral encephalomyelitis);

Załącznik nr 4 pkt 16 | bruceloza u bydła, kóz, owiec i świń (B. melitensis, B. ovis, B. suis i B. abortus);

Załącznik nr 4 pkt 17 | (uchylony)

Załącznik nr 4 pkt 18 | epizootyczna martwica układu krwiotwórczego (Epizootic haematopoietic necrosis - EHN);

Załącznik nr 4 pkt 19 | zakaźny zespół owrzodzenia (Epizootic ulcerative syndrome - EUS);

Załącznik nr 4 pkt 20 | bonamioza (Bonamia exitiosa);

Załącznik nr 4 pkt 21 | perkinsoza (Perkinsus marinus);

Załącznik nr 4 pkt 22 | mikrocytoza (Microcytos mackini);

Załącznik nr 4 pkt 23 | zespół Taura (Taura syndrome);

Załącznik nr 4 pkt 24 | choroba żółtej głowy (Yellowhead disease);

Załącznik nr 4 pkt 25 | zespół WSS (White Spot Syndrome);

Załącznik nr 4 pkt 26 | marteilioza (Marteilia refringens);

Załącznik nr 4 pkt 27 | bonamioza (Bonamia ostreae);

Załącznik nr 4 pkt 28 | wirusowa posocznica krwotoczna ryb łososiowatych (Viral haemorrhagic septicaemia - VHS);

Załącznik nr 4 pkt 29 | zakaźna martwica układu krwiotwórczego ryb łososiowatych (Infectious haematopoietic necrosis - IHN);

Załącznik nr 4 pkt 30 | zakażenie herpeswirusem koi (Koi herpes virus - KHV);

Załącznik nr 4 pkt 31 | zakaźna anemia łososi (Infectious salmon anemia - ISA).

Załącznik nr 5 | Wykaz chorób odzwierzęcych oraz odzwierzęcych czynników chorobotwórczych podlegających obowiązkowi monitorowania

Załącznik nr 5 pkt 1 | bruceloza i jej czynniki chorobotwórcze;

Załącznik nr 5 pkt 2 | kampylobakterioza i jej czynniki chorobotwórcze;

Załącznik nr 5 pkt 3 | bąblowica i jej czynniki chorobotwórcze;

Załącznik nr 5 pkt 4 | listerioza (Listeriosis) i jej czynnik chorobotwórczy;

Załącznik nr 5 pkt 5 | włośnica (Trichinellosis) i jej czynniki chorobotwórcze;

Załącznik nr 5 pkt 6 | gruźlica wywołana Mycobacterium bovis;

Załącznik nr 5 pkt 7 | werocytotoksyczne Escherichia coli;

Załącznik nr 5 pkt 8 | salmonelloza i jej czynniki chorobotwórcze.