--- a/DU/1961/320 Dz.U. 2011 nr 228 poz. 1368 (2012-01-25)
+++ b/DU/1961/320 Dz.U. 2012 poz. 1068 (2012-10-27)
@@ -1,29 +1,18 @@
Art. 1 ust. 1 | Do właściwości izb morskich należy:
Art. 1 ust. 1 pkt 1 | orzekanie w sprawach z wypadków morskich;
Art. 1 ust. 1 pkt 2 | rozpoznawanie innych spraw przekazanych izbom morskim odrębnymi przepisami.
-Art. 1 ust. 2 | Wypadkami morskimi w rozumieniu niniejszej ustawy są zdarzenia na morzu lub wodach z nim połączonych, na których statki morskie uprawiają żeglugę, polegające na:
-Art. 1 ust. 2 pkt 1 | zatonięciu, zaginięciu lub utraceniu statku w inny sposób;
-Art. 1 ust. 2 pkt 2 | opuszczeniu statku;
-Art. 1 ust. 2 pkt 3 | zderzeniu statków;
-Art. 1 ust. 2 pkt 4 | zetknięciu statku z dnem, podwodną lub nawodną przeszkodą;
-Art. 1 ust. 2 pkt 5 | uderzeniu statku w budowlę, urządzenie lub instalację, w następstwie którego statek spowodował ich uszkodzenie lub doznał uszkodzenia;
-Art. 1 ust. 2 pkt 6 | powstaniu pożaru lub wybuchu na statku;
-Art. 1 ust. 2 pkt 7 | zanieczyszczeniu środowiska w następstwie utraty lub uszkodzenia statku;
-Art. 1 ust. 2 pkt 8 | zagrożeniu albo ograniczeniu bezpieczeństwa statku lub znajdujących się na nim osób, na skutek:
-Art. 1 ust. 2 pkt 8 lit. a | uszkodzenia lub niesprawności konstrukcji, urządzeń albo innych elementów wyposażenia statku,
-Art. 1 ust. 2 pkt 8 lit. b | zmian w zakresie stateczności statku;
-Art. 1 ust. 2 pkt 9 | zaginięciu człowieka przebywającego na statku;
-Art. 1 ust. 2 pkt 10 | śmierci lub uszczerbku na zdrowiu człowieka w związku z pracą lub pobytem na statku, zachowaniem się statku, działaniem lub stanem jego urządzeń albo innych jego elementów lub właściwościami ładunku statku.
+Art. 1 ust. 2 | Wypadkami morskimi w rozumieniu niniejszej ustawy są:
+Art. 1 ust. 2 pkt 1 | wypadek morski, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 31 sierpnia 2012 r. o Państwowej Komisji Badania Wypadków Morskich (Dz. U. poz. 1068);
+Art. 1 ust. 2 pkt 2 | zdarzenie, lub kilka następujących po sobie zdarzeń, związane bezpośrednio z eksploatacją statku, w rozumieniu art. 5 pkt 1 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim (Dz. U. Nr 228, poz. 1368), zaistniałe w wyniku świadomego działania lub zaniechania podjętego z zamiarem naruszenia bezpieczeństwa statku, wyrządzenia szkody na osobie lub szkody w środowisku.
Art. 2 ust. 1 | Izby morskie rozpoznają wypadki morskie:
Art. 2 ust. 1 pkt 1 | statków o polskiej przynależności;
Art. 2 ust. 1 pkt 2 | statków o obcej przynależności, jeżeli wypadek nastąpił na polskich morskich wodach wewnętrznych lub polskim morzu terytorialnym albo jeżeli z wnioskiem o wszczęcie postępowania wystąpił armator lub kapitan takiego statku.
-Art. 2 ust. 1a | Izby morskie rozpatrują również sprawy wypadków morskich promów pasażerskich typu ro-ro oraz szybkich statków pasażerskich, jeżeli wypadek nastąpił na obszarze innym niż polskie wody wewnętrzne lub polskie morze terytorialne, w przypadku gdy ostatnim portem zawinięcia statku był port Rzeczypospolitej Polskiej.
+Art. 2 ust. 1a | (uchylony)
Art. 2 ust. 2 | Sprawy wypadków morskich, w których uczestniczyły jednostki pływające Marynarki Wojennej, Straży Granicznej lub Policji, izby morskie rozpoznają, w odniesieniu do tych jednostek, za zgodą Dowódcy Marynarki Wojennej, Komendanta Głównego Straży Granicznej lub Komendanta Głównego Policji.
Art. 3 | Sprawy należące do właściwości izb morskich rozpoznają:
Art. 3 pkt 1 | w pierwszej instancji - Izba Morska w Gdańsku i Izba Morska w Szczecinie;
Art. 3 pkt 2 | w drugiej instancji - Odwoławcza Izba Morska.
-Art. 3a ust. 1 | Ilekroć w ustawie jest mowa o szybkim statku pasażerskim należy przez to rozumieć statek określony w prawidle 1 rozdziału X Konwencji SOLAS, przewożący więcej niż 12 pasażerów; szybkim statkiem pasażerskim nie jest uprawiający pasażerską żeglugę krajową statek pasażerski klasy B, C lub D, którego wyporność na projektowej wodnicy pływania jest mniejsza od 500 m³, a maksymalna prędkość jest niższa niż 20 węzłów.
-Art. 3a ust. 2 | Ilekroć w ustawie jest mowa o promie pasażerskim typu ro-ro, należy przez to rozumieć prom pasażerski typu ro-ro, o którym mowa w art. 5 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim (Dz. U. Nr 228, poz. 1368).
+Art. 3a | (uchylony)
Art. 4 | Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, terytorialny zakres działania izb morskich, uwzględniając podział terytorialny państwa.
Art. 5 ust. 1 | Do rozpoznania sprawy w pierwszej instancji miejscowo właściwa jest izba morska, w której okręgu:
Art. 5 ust. 1 pkt 1 | znalazł się statek lub jego załoga po wypadku,
@@ -81,40 +70,27 @@
Art. 20 | O ile przepisy ustawy niniejszej nie stanowią inaczej, do postępowania przed izbami morskimi w sprawach wypadków morskich stosuje się odpowiednio przepisy kodeksu postępowania karnego.
Dochodzenia
Art. 21 ust. 1 | Organy administracji morskiej oraz inne organy władzy publicznej są obowiązane:
-Art. 21 ust. 1 pkt 1 | o wypadku morskim niezwłocznie zawiadomić izbę morską;
+Art. 21 ust. 1 pkt 1 | (uchylony)
Art. 21 ust. 1 pkt 2 | zabezpieczyć ślady i dowody;
Art. 21 ust. 1 pkt 3 | w przypadkach niecierpiących zwłoki dokonać czynności koniecznych do wstępnego ustalenia stanu faktycznego;
Art. 21 ust. 1 pkt 4 | przekazać izbie morskiej materiał dotyczący wypadku oraz
-Art. 21 ust. 1 pkt 5 | w zakresie pomocy prawnej załatwiać wezwania izb morskich.
-Art. 21 ust. 2 | Jeżeli organem określonym w ust. 1 jest polski urząd konsularny, jest on obowiązany po otrzymaniu wiadomości o wypadku morskim przedsięwziąć niezwłocznie w ramach swoich uprawnień czynności, o których mowa w ust. 1.
-Art. 21 ust. 3 | Armator i kapitan statku, którego dotyczy wypadek morski, obowiązani są niezwłocznie zawiadamiać o każdym wypadku morskim kapitanat (bosmanat) pierwszego polskiego portu, do którego statek ma wejść po wypadku, oraz izbę morską, zabezpieczyć ślady i dowody dla wstępnego ustalenia stanu faktycznego oraz na żądanie kapitanatu (bosmanatu) portu i izby morskiej udzielać wszelkich wyjaśnień.
-Art. 21 ust. 3a | Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio do podmiotów zarządzających portami i użytkowników infrastruktury portowej w sprawach wypadków morskich, którym ulegli ich pracownicy lub w których obiekty portowe zostały uszkodzone albo spowodowały szkody.
-Art. 21 ust. 3b | Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej określi, w drodze rozporządzenia, sposób wykonania obowiązków armatorów i kapitanów statków oraz podmiotów zarządzających portami i użytkowników infrastruktury portowej w zakresie przygotowania dla izb morskich materiałów do dochodzeń w sprawach wypadków morskich, uwzględniając rodzaj wypadków podlegających zgłoszeniu, w odniesieniu do których ślady i dowody powinny być zabezpieczone oraz dokumenty sporządzone i przekazane organom uprawnionym do prowadzenia dochodzeń, a także rodzaj pomocy i informacji, których należy udzielać tym organom.
+Art. 21 ust. 1 pkt 5 | wykonywać czynności w drodze pomocy prawnej.
+Art. 21 ust. 2 | Konsul Rzeczypospolitej Polskiej jest obowiązany, po otrzymaniu wiadomości o wypadku morskim, przedsięwziąć niezwłocznie w ramach swoich uprawnień czynności, o których mowa w ust. 1.
+Art. 21 ust. 3 | (uchylony)
+Art. 21 ust. 3a | (uchylony)
+Art. 21 ust. 3b | (uchylony)
Art. 21 ust. 4 | Organy Marynarki Wojennej, Straży Granicznej, Policji i prokuratury wojskowej w sprawie toczącej się przed izbą morską nie są obowiązane do udzielania informacji, udostępniania dokumentów i innych danych, jeżeli może to doprowadzić do ujawnienia informacji niejawnych.
-Art. 22 ust. 1 | Izba morska wszczyna postępowanie z urzędu albo na wniosek delegata lub zainteresowanego.
-Art. 22 ust. 2 | Wszczęcie postępowania następuje z urzędu, gdy:
-Art. 22 ust. 2 pkt 1 | statek zatonął, zaginął, został opuszczony lub w inny sposób utracony;
-Art. 22 ust. 2 pkt 2 | w wypadku morskim nastąpiło zaginięcie, śmierć albo ciężki uszczerbek na zdrowiu człowieka, a także narażenie na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia lub ciężkiego uszczerbku na zdrowiu;
-Art. 22 ust. 2 pkt 3 | izba morska uzna, że interes publiczny wymaga rozpoznania sprawy.
-Art. 22a | W przypadku wszczęcia postępowania z urzędu, w postępowaniu mogą uczestniczyć przedstawiciele istotnie zainteresowanych państw, o których mowa w art. 24a, jeżeli w wypadku uczestniczył prom pasażerski typu ro-ro lub szybki statek pasażerski.
+Art. 22 | Izba morska wszczyna postępowanie na wniosek zainteresowanego lub organu administracji morskiej.
+Art. 22a | (uchylony)
Art. 23 ust. 1 | Izba morska może, po wypowiedzeniu się delegata, odmówić wszczęcia postępowania lub wszczęte postępowanie umorzyć, jeżeli rozpoznanie sprawy byłoby niecelowe ze względu na brak interesu publicznego.
-Art. 23 ust. 2 | W sprawach, w których wszczęcie postępowania następuje z urzędu, odmowa wszczęcia i umorzenie postępowania wymaga zgody delegata.
+Art. 23 ust. 2 | (uchylony)
Art. 23 ust. 3 | Postanowienie o odmowie wszczęcia lub o umorzeniu postępowania doręcza się delegatowi oraz zainteresowanemu, który wniósł o rozpoznanie sprawy.
-Art. 23 ust. 4 | W sprawach określonych w art. 15 ust. 4 uprawnienia delegata wynikające z przepisów ust. 1-3 przysługują odpowiednio państwowemu inspektorowi pracy.
+Art. 23 ust. 4 | W sprawach określonych w art. 15 ust. 4 uprawnienia delegata wynikające z przepisów ust. 1 i 3 przysługują odpowiednio państwowemu inspektorowi pracy.
Art. 24 | Zainteresowanym w sprawie jest każdy, czyjego interesu prawnego dotyczy wypadek morski.
-Art. 24a ust. 1 | Za istotnie zainteresowane wypadkiem morskim promu pasażerskiego typu ro-ro lub szybkiego statku pasażerskiego uznaje się państwo członkowskie Unii Europejskiej lub państwo członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronę umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym:
-Art. 24a ust. 1 pkt 1 | bandery statku objętego dochodzeniem;
-Art. 24a ust. 1 pkt 2 | na którego morzu terytorialnym doszło do wypadku;
-Art. 24a ust. 1 pkt 3 | którego stan środowiska naturalnego, także w obszarach, nad którymi państwo to sprawuje jurysdykcję, doznał szkody lub był zagrożony w wyniku wypadku morskiego;
-Art. 24a ust. 1 pkt 4 | które, także w odniesieniu do sztucznych wysp, konstrukcji i urządzeń, nad którymi państwo to sprawuje jurysdykcję, doznało szkody lub było zagrożone szkodą w wyniku wypadku morskiego;
-Art. 24a ust. 1 pkt 5 | którego obywatele ponieśli śmierć lub doznali poważnych obrażeń w wyniku wypadku morskiego;
-Art. 24a ust. 1 pkt 6 | dysponujące istotnymi informacjami, które mogą zostać wykorzystane w dochodzeniu.
-Art. 24a ust. 2 | Za istotnie zainteresowane wypadkiem morskim promu pasażerskiego typu ro-ro lub szybkiego statku pasażerskiego uznaje się także państwo członkowskie Unii Europejskiej lub państwo członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronę umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym z innych powodów, niż wymienione w ust. 1, mające w dochodzeniu interes, uznany za istotny przez izbę morską.
+Art. 24a | (uchylony)
Art. 25 ust. 1 | Zainteresowany ma prawo korzystać w każdym stanie sprawy z pomocy wybranego przez siebie pełnomocnika.
Art. 25 ust. 2 | Pełnomocnikiem może być adwokat, radca prawny, pracownik zainteresowanego, członek związku lub stowarzyszenia zawodowego zrzeszającego osoby posiadające kwalifikacje zawodowe w żegludze morskiej.
-Art. 25a ust. 1 | W dochodzeniu prowadzonym w sprawie wypadku morskiego promu pasażerskiego typu ro-ro lub szybkiego statku pasażerskiego mogą wziąć udział przedstawiciele istotnie zainteresowanych państw, o których mowa w art. 24a.
-Art. 25a ust. 2 | W uzasadnionych przypadkach izba morska może przyznać państwu istotnie zainteresowanemu, o którym mowa w art. 24a, wiodącą rolę w prowadzeniu dochodzenia w sprawie wypadku, o którym mowa w ust. 1, lub umożliwić prowadzenie odrębnego dochodzenia w sprawie tego wypadku.
-Art. 25a ust. 3 | Za państwo wiodące w dochodzeniu w sprawie wypadku, o którym mowa w ust. 1, uznaje się państwo członkowskie Unii Europejskiej lub państwo członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronę umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, które w uzgodnieniu z innymi istotnie zainteresowanymi państwami, o których mowa w art. 24a, wzięło na siebie odpowiedzialność za jego prowadzenie.
+Art. 25a | (uchylony)
Art. 26 ust. 1 | Jeżeli izbie morskiej wiadomo, że w sprawie rozpoznawanego przez nią wypadku morskiego wszczęto postępowanie karne, izba morska zawiadamia sąd lub prokuratora o toczącym się przed izbą postępowaniu.
Art. 26 ust. 2 | Izba morska może zawiesić postępowanie, jeżeli wyniki postępowania karnego mogą mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy.
Art. 26 ust. 3 | Na postanowienie o zawieszeniu lub odmowie zawieszenia postępowania służy zażalenie.
@@ -134,6 +110,7 @@
Art. 28 ust. 7 | Prowadzący dochodzenie na zlecenie izby morskiej korzysta z uprawnień, o których mowa w ust. 5 i 6, jest też uprawniony do:
Art. 28 ust. 7 pkt 1 | przesłuchiwania świadków;
Art. 28 ust. 7 pkt 2 | zapoznawania się z zeznaniami w innych postępowaniach i udziału w przesłuchiwaniu świadków.
+Art. 28 ust. 8 | Przepisy ust. 2-7 nie naruszają przepisów ustawy z dnia 31 sierpnia 2012 r. o Państwowej Komisji Badania Wypadków Morskich.
Art. 28a | (uchylony).
Art. 29 ust. 1 | Jeżeli przewodniczący izby morskiej uzna, że dochodzenie dostarczyło podstaw do przeprowadzenia rozprawy, wyznacza termin rozprawy, zawiadamia o nim delegata i w miarę możności znanych izbie zainteresowanych oraz zarządza wezwanie świadków, a w razie potrzeby biegłych i tłumaczy.
Art. 29 ust. 2 | Jeżeli sprawa dotyczy wypadku określonego w art. 15 ust. 4, przewodniczący izby morskiej zawiadamia również państwowego inspektora pracy.
@@ -145,7 +122,7 @@
Art. 32 | Rozprawę odroczoną prowadzi się w nowym terminie w dalszym ciągu. Jednakże należy ją przeprowadzić od początku, jeżeli izba morska uzna to za konieczne.
Art. 33 | Po zakończeniu postępowania dowodowego przewodniczący udziela głosu najpierw delegatowi, który zgłasza i uzasadnia swoje wnioski co do orzeczenia, następnie państwowemu inspektorowi pracy, jeżeli uczestniczy w rozprawie, oraz obecnym pełnomocnikom zainteresowanych i samym zainteresowanym.
Art. 34 | Izba morska rozstrzyga samodzielnie wszelkie zagadnienia wynikające w toku postępowania.
-Art. 35 ust. 1 | Jeżeli zainteresowany członek załogi lub pilot statku uprawiającego żeglugę na wodach, o których mowa w art. 1 ust. 2, posiadający dokument określający jego uprawnienia w żegludze morskiej wydany przez właściwy podmiot polski, wykazał brak koniecznych umiejętności niezbędnych dla zapewnienia bezpieczeństwa żeglugi morskiej lub przez rażące zaniedbania spowodował wypadek morski lub przyczynił się do jego powstania, izba morska może w orzeczeniu pozbawić go prawa wykonywania tych uprawnień w częściowym lub pełnym zakresie na okres od 1 roku do 5 lat.
+Art. 35 ust. 1 | Jeżeli zainteresowany członek załogi statku lub pilot morski, posiadający dokument określający jego uprawnienia w żegludze morskiej wydany przez właściwy organ polski, wykazał brak koniecznych umiejętności niezbędnych do zapewnienia bezpieczeństwa żeglugi morskiej lub przez rażące zaniedbania spowodował wypadek morski lub przyczynił się do jego powstania, izba morska może, w orzeczeniu, pozbawić go prawa wykonywania tych uprawnień w częściowym lub pełnym zakresie na okres od 1 roku do 5 lat.
Art. 35 ust. 2 | Izba morska może w orzeczeniu uzależnić przywrócenie prawa wykonywania uprawnień w żegludze morskiej od spełnienia przez zainteresowanego co najmniej jednego z następujących warunków:
Art. 35 ust. 2 pkt 1 | wykonywania określonych niższych uprawnień w żegludze morskiej przez czas oznaczony;
Art. 35 ust. 2 pkt 2 | wykazania koniecznych umiejętności w trybie przewidzianym przepisami o kwalifikacjach w żegludze morskiej;
@@ -171,17 +148,7 @@
Art. 38 pkt 3 | w razie potrzeby, zalecenie podjęcia środków zmierzających do zapewnienia bezpieczeństwa żeglugi i zapobiegania wypadkom morskim;
Art. 38 pkt 4 | przytoczenie okoliczności, które izba morska miała na względzie przy zastosowaniu środka, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lub 2.
Art. 39 | Orzeczenie wraz z uzasadnieniem doręcza się ministrowi właściwemu do spraw gospodarki morskiej, delegatowi oraz zainteresowanemu, a w sprawach określonych w art. 15 ust. 4 również państwowemu inspektorowi pracy.
-Art. 39a ust. 1 | Po uprawomocnieniu się orzeczenia wyciąg z orzeczenia publikuje się na stronie internetowej izby morskiej. W przypadku, o którym mowa w art. 2 ust. 1a, sporządza się i publikuje raport z postępowania w sprawie wypadku morskiego. O publikacji raportu minister właściwy do spraw gospodarki morskiej powiadamia Europejską Agencję Bezpieczeństwa Morskiego.
-Art. 39a ust. 2 | Raport, o którym mowa w ust. 1, powinien zawierać w szczególności:
-Art. 39a ust. 2 pkt 1 | omówienie podstawowych faktów związanych z wypadkiem, wskazujące, czy w jego wyniku miała miejsce śmierć człowieka, obrażenia ciała lub zanieczyszczenie środowiska;
-Art. 39a ust. 2 pkt 2 | określenie państwa, bandery oraz oznaczenie właściciela lub armatora statku oraz oznaczenie instytucji klasyfikacyjnej sprawującej nadzór nad statkiem;
-Art. 39a ust. 2 pkt 3 | szczegółowe wymiary statków, które brały udział w wypadku;
-Art. 39a ust. 2 pkt 4 | dane dotyczące silników głównych i pomocniczych statków, które brały udział w wypadku;
-Art. 39a ust. 2 pkt 5 | dane dotyczące wieku pracowników, posiadanych przez nich dyplomów i świadectw oraz liczbę stanowisk i staż pracy na danym stanowisku;
-Art. 39a ust. 2 pkt 6 | opis procedur bezpieczeństwa na statkach, które brały udział w wypadku;
-Art. 39a ust. 2 pkt 7 | szczegółowy opis okoliczności, w jakich wydarzył się wypadek;
-Art. 39a ust. 2 pkt 8 | ustalenie czynników, które stanowiły przyczynę wystąpienia wypadku, oraz wnioski zgodnie z wymaganiami bazy danych wypadków Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Morskiego;
-Art. 39a ust. 2 pkt 9 | zalecenia mające na celu zapobieganie podobnym wypadkom w przyszłości, o ile jest to możliwe.
+Art. 39a | (uchylony)
Art. 40 ust. 1 | Od orzeczenia wydanego w pierwszej instancji służy odwołanie.
Art. 40 ust. 2 | Na postanowienia i zarządzenia izby morskiej zamykające drogę do wydania orzeczenia służy zażalenie. Ponadto zażalenie służy tylko w przypadkach przewidzianych w ustawie.
Art. 40 ust. 3 | Termin do wniesienia odwołania wynosi 14 dni, a do wniesienia zażalenia 7 dni od dnia doręczenia orzeczenia lub postanowienia z uzasadnieniem.
@@ -235,7 +202,7 @@
Art. 56 ust. 4 | Niezależnie od skutków niestawiennictwa na rozprawie, świadek, biegły i zainteresowany lub jego pracownik mogą być zobowiązani do zwrotu kosztów wywołanych oczywistą ich winą. Postanowienie izby morskiej w przedmiocie zwrotu kosztów zapada po wysłuchaniu osoby, której zarzucono winę.
Art. 57 | Przepisy art. 56 ust. 1 i 3 mają również zastosowanie w razie nieusprawiedliwionej odmowy złożenia zeznań lub przyrzeczenia, przy czym w razie ponownej odmowy izba morska może nałożyć na świadka ponownie karę pieniężną w wysokości do 4 500 zł.
Art. 58 | Na postanowienie odmowne wydane na podstawie art. 56 ust. 3 oraz na postanowienia wydane na podstawie art. 56 ust. 4 i art. 57 służy zażalenie.
-Art. 59 ust. 1 | Izba morska może nałożyć na winnych nieprzestrzegania przepisów art. 21 ust. 3 i 3a oraz art. 28 ust. 2 karę pieniężną w wysokości do 5 000 zł.
+Art. 59 ust. 1 | Izba morska może nałożyć na winnych nieprzestrzegania przepisu art. 28 ust. 2 karę pieniężną w wysokości do 5000 zł.
Art. 59 ust. 2 | Na postanowienie wydane na podstawie ust. 1 służy zażalenie.
Art. 60 | Ostateczne postanowienie wydane na podstawie art. 56 ust. 1, art. 57 i art. 59 ust. 1 oraz ostateczne postanowienie wydane w przedmiocie zwrotu kosztów, zaopatrzone w zaświadczenie przewodniczącego izby morskiej, iż podlega wykonaniu, stanowi tytuł wykonawczy dla egzekucji sądowej.
Art. 61 | Izby morskie utworzone na podstawie ustawy z dnia 18 marca 1925 r. o izbach morskich stają się izbami morskimi w rozumieniu niniejszej ustawy.