--- a/DU/2012/161 Dz.U. 2023 poz. 1989 (2023-09-25)
+++ b/DU/2012/161 Dz.U. 2025 poz. 622 (2025-07-01)
@@ -115,6 +115,7 @@
 Art. 30 ust. 1 pkt 6 lit. b | posiada w Rzeczypospolitej Polskiej stabilne i regularne źródło dochodu oraz tytuł prawny do zajmowania lokalu mieszkalnego;
 Art. 30 ust. 1 pkt 7 | cudzoziemca przebywającego nieprzerwanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej co najmniej od roku na podstawie zezwolenia na pobyt stały, które uzyskał w związku z polskim pochodzeniem lub posiadaną Kartą Polaka.
 Art. 30 ust. 2 | Cudzoziemiec ubiegający się o uznanie za obywatela polskiego, z wyłączeniem cudzoziemca, o którym mowa w ust. 1 pkt 4 i 5, jest obowiązany posiadać znajomość języka polskiego potwierdzoną urzędowym poświadczeniem, o którym mowa w art. 11a ustawy z dnia 7 października 1999 r. o języku polskim, na poziomie biegłości językowej co najmniej B1, świadectwem ukończenia szkoły w Rzeczypospolitej Polskiej lub świadectwem ukończenia szkoły za granicą z wykładowym językiem polskim.
+Art. 30 ust. 2a | Znajomości języka polskiego, o której mowa w ust. 2, nie potwierdza świadectwo ukończenia szkoły policealnej, o której mowa w art. 18 ust. 1 pkt 2 lit. f ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe (Dz. U. z 2024 r. poz. 737, z późn. zm.3)).
 Art. 30 ust. 3 | Do ustalenia, czy cudzoziemiec przebywa nieprzerwanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, stosuje się przepis art. 195 ust. 4 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach.
 Art. 31 | Cudzoziemcowi odmawia się uznania za obywatela polskiego, w przypadku gdy:
 Art. 31 pkt 1 | nie spełnia wymogów, o których mowa w art. 30;