--- a/DU/2002/1007 Dz.U. 2011 nr 228 poz. 1368 (2012-01-25)
+++ b/DU/2002/1007 Dz.U. 2012 poz. 1329 (2012-11-28)
@@ -1,54 +1,103 @@
Art. 1 | Ustawa określa:
-Art. 1 pkt 1 | zasady wydawania oraz cofania pozwoleń na nabywanie oraz przechowywanie materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego.
-Art. 1 pkt 2 | zasadnicze wymagania dla wprowadzanych do obrotu materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego, zaliczonych do klasy 1 materiałów niebezpiecznych z wyłączeniem amunicji i wyrobów pirotechnicznych,
-Art. 1 pkt 3 | zasady przemieszczania materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego i jego kontroli, z wyłączeniem wyrobów pirotechnicznych,
-Art. 1 pkt 4 | procedury oceny zgodności oraz sposób oznaczania tych materiałów.
+Art. 1 pkt 1 | zasady wydawania oraz cofania pozwoleń na nabywanie, przechowywanie lub używanie materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego;
+Art. 1 pkt 2 | zasady używania materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego;
+Art. 1 pkt 3 | zasady przemieszczania materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego i jego kontroli, z wyłączeniem wyrobów pirotechnicznych;
+Art. 1 pkt 4 | zasadnicze wymagania dla wprowadzanych do obrotu materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego zaliczonych do klasy 1 materiałów niebezpiecznych, z wyłączeniem amunicji i wyrobów pirotechnicznych;
+Art. 1 pkt 5 | procedury oceny zgodności oraz sposób oznaczania materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego, o których mowa w pkt 4;
+Art. 1 pkt 5a | zasadnicze wymagania dla wprowadzanych do obrotu wyrobów pirotechnicznych oraz procedury oceny zgodności;
+Art. 1 pkt 6 | zasady nadawania numeru identyfikacyjnego materiałom wybuchowym przeznaczonym do użytku cywilnego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz prowadzenia rejestru materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
+Art. 1 pkt 7 | zasady znakowania plastycznych materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego.
Art. 2 ust. 1 | Przepisy ustawy stosuje się do przedsiębiorców i jednostek naukowych, z wyłączeniem jednostek naukowych będących jednostkami organizacyjnymi Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej albo Policji.
Art. 2 ust. 2 | Przepisy ustawy stosuje się także do osób zagranicznych i przedsiębiorców zagranicznych w zakresie przemieszczania materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego.
-Art. 2 ust. 3 | Przepisów ustawy nie stosuje się do materiałów wybuchowych nabywanych, przechowywanych i przemieszczanych przez Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej, Biuro Ochrony Rządu, Agencję Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencję Wywiadu, Straż Graniczną, Policję, Służbę Więzienną oraz armie państw obcych przebywających na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
+Art. 2 ust. 3 | Przepisów ustawy nie stosuje się do materiałów wybuchowych nabywanych, przechowywanych, przemieszczanych i używanych przez Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej, Agencję Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencję Wywiadu, Służbę Kontrwywiadu Wojskowego, Służbę Wywiadu Wojskowego, Centralne Biuro Antykorupcyjne, Biuro Ochrony Rządu, Policję, Służbę Więzienną, Straż Graniczną, Służbę Celną oraz przez armie obcych państw przebywające na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Art. 3 | Ilekroć w ustawie jest mowa o:
-Art. 3 pkt 1 | amunicji - należy przez to rozumieć jedną z odmian wyrobów wypełnionych materiałem wybuchowym, przeznaczoną do miotania na odległość przy użyciu broni palnej,
-Art. 3 pkt 2 | bezpieczeństwie - należy przez to rozumieć zapobieganie wypadkom, a jeżeli mają one miejsce, ograniczanie ich skutków,
-Art. 3 pkt 3 | grupach zgodności - należy przez to rozumieć oznaczone literowo grupy zgodności materiałów i przedmiotów wybuchowych, określone w załączniku A,
-Art. 3 pkt 4 | jednostkach naukowych - należy przez to rozumieć jednostki, o których mowa w ustawie z dnia 12 stycznia 1991 r. o Komitecie Badań Naukowych,
-Art. 3 pkt 5 | jednostce notyfikowanej - należy przez to rozumieć jednostkę, której udzielono notyfikacji, na zasadach i w trybie określonych w ustawie z dnia 28 kwietnia 2000 r. o systemie oceny zgodności, akredytacji oraz zmianie niektórych ustaw,
-Art. 3 pkt 6 | klasach materiałów niebezpiecznych - należy przez to rozumieć grupy materiałów i przedmiotów niebezpiecznych wydzielone na podstawie dominującego zagrożenia, określone w załączniku A,
-Art. 3 pkt 7 | kodzie klasyfikacyjnym - należy przez to rozumieć symbol cyfrowo-literowy, składający się z podklasy i litery grupy zgodności materiału i przedmiotu wybuchowego,
-Art. 3 pkt 8 | materiałach pirotechnicznych - należy przez to rozumieć jedną z odmian materiałów wybuchowych, będącą materiałem lub mieszaniną materiałów przewidzianych do wytwarzania efektów cieplnych, świetlnych, dźwiękowych, gazu, dymu lub kombinacji tych efektów, w wyniku bezdetonacyjnej, samopodtrzymującej się reakcji chemicznej, a także wyroby wypełnione materiałem pirotechnicznym.
-Art. 3 pkt 9 | materiałach wybuchowych - należy przez to rozumieć substancje chemiczne stałe lub ciekłe albo mieszaniny substancji, zdolne do reakcji chemicznej z wytwarzaniem gazu o takiej temperaturze i ciśnieniu i z taką szybkością, że mogą powodować zniszczenia w otaczającym środowisku, a także wyroby wypełnione materiałem wybuchowym,
-Art. 3 pkt 10 | normach zharmonizowanych - należy przez to rozumieć normy europejskie ustanowione przez europejskie organizacje normalizacyjne na podstawie mandatu udzielonego przez Komisję Europejską i opublikowane w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich,
-Art. 3 pkt 11 | osobie zagranicznej - należy przez to rozumieć osobę zagraniczną, o której mowa w ustawie z dnia 19 listopada 1999 r. - Prawo działalności gospodarczej,
-Art. 3 pkt 12 | przemieszczaniu - należy przez to rozumieć każde rzeczywiste przemieszczanie materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego wewnątrz obszaru Unii Europejskiej, oprócz przemieszczania w obrębie jednego przedsiębiorcy,
-Art. 3 pkt 13 | podklasach materiałów i przedmiotów niebezpiecznych - należy przez to rozumieć wydzielone w klasie 1 materiałów niebezpiecznych podklasy materiałów i przedmiotów wybuchowych o podobnym zachowaniu się przy spalaniu, deflagracji lub detonacji, określone w załączniku A,
-Art. 3 pkt 14 | przedsiębiorcy - należy przez to rozumieć przedsiębiorcę, o którym mowa w ustawie z dnia 19 listopada 1999 r. - Prawo działalności gospodarczej,
-Art. 3 pkt 15 | przedsiębiorcy zagranicznym - należy przez to rozumieć przedsiębiorcę, o którym mowa w ustawie z dnia 19 listopada 1999 r. - Prawo działalności gospodarczej,
-Art. 3 pkt 16 | umowie ADR - należy przez to rozumieć Umowę europejską dotyczącą międzynarodowego przewozu drogowego towarów niebezpiecznych (ADR), sporządzoną w Genewie dnia 30 września 1957 r.,
-Art. 3 pkt 17 | wprowadzeniu do obrotu - należy przez to rozumieć przekazanie materiału wybuchowego przeznaczonego do użytku cywilnego, po raz pierwszy w kraju, użytkownikowi, konsumentowi lub sprzedawcy przez producenta, jego przedstawiciela lub importera,
-Art. 3 pkt 18 | wyrobach pirotechnicznych - należy przez to rozumieć wyroby zawierające jeden lub kilka materiałów pirotechnicznych, przeznaczone do uzyskiwania efektów pirotechnicznych, w tym widowiskowych,
-Art. 3 pkt 19 | zabezpieczeniu - należy przez to rozumieć użycie środków technicznych zapobiegających wykorzystaniu materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego niezgodnie z prawem lub w sposób zagrażający porządkowi publicznemu,
-Art. 3 pkt 20 | załączniku A - należy przez to rozumieć załącznik A do umowy ADR,
-Art. 3 pkt 21 | zasadniczych wymaganiach - należy przez to rozumieć zasadnicze wymagania, o których mowa w ustawie z dnia 28 kwietnia 2000 r. o systemie oceny zgodności, akredytacji oraz zmianie niektórych ustaw.
-Art. 4 ust. 1 | W rozumieniu ustawy jako materiały wybuchowe przeznaczone do użytku cywilnego klasyfikuje się:
-Art. 4 ust. 1 pkt 1 | substancje i wyroby, które w toku procedury klasyfikacyjnej, o której mowa w załączniku A, nie zostały wyłączone z klasy 1 materiałów niebezpiecznych ze względu na zbyt małą wrażliwość na bodźce inicjujące,
+Art. 3 pkt 1 | amunicji - należy przez to rozumieć jedną z odmian wyrobów wypełnionych materiałem wybuchowym przeznaczoną do miotania na odległość przy użyciu broni palnej;
+Art. 3 pkt 2 | bezpieczeństwie - należy przez to rozumieć zapobieganie wypadkom, a jeżeli mają one miejsce ograniczanie ich skutków;
+Art. 3 pkt 3 | grupach zgodności - należy przez to rozumieć oznaczone literowo grupy zgodności materiałów i przedmiotów wybuchowych określone w załączniku A;
+Art. 3 pkt 4 | jednostkach naukowych - należy przez to rozumieć jednostki, o których mowa w art. 3 pkt 4 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o Komitecie Badań Naukowych;
+Art. 3 pkt 5 | jednostce notyfikowanej - należy przez to rozumieć autoryzowaną jednostkę certyfikującą i kontrolującą notyfikowaną na zasadach i w trybie określonych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności;
+Art. 3 pkt 6 | klasach materiałów niebezpiecznych - należy przez to rozumieć grupy materiałów i przedmiotów niebezpiecznych wydzielone na podstawie dominującego zagrożenia, określone w załączniku A;
+Art. 3 pkt 7 | kodzie klasyfikacyjnym - należy przez to rozumieć symbol cyfrowo-literowy składający się z podklasy i litery grupy zgodności materiału i przedmiotu wybuchowego;
+Art. 3 pkt 8 | materiałach pirotechnicznych - należy przez to rozumieć jedną z odmian materiałów wybuchowych będącą materiałem lub mieszaniną materiałów przewidzianych do wytwarzania efektów cieplnych, świetlnych, dźwiękowych, gazu, dymu lub kombinacji tych efektów w wyniku bezdetonacyjnej, samopodtrzymującej się reakcji chemicznej, a także wyroby wypełnione materiałem pirotechnicznym;
+Art. 3 pkt 9 | materiałach wybuchowych - należy przez to rozumieć substancje chemiczne stałe lub ciekłe albo mieszaniny substancji zdolne do reakcji chemicznej z wytwarzaniem gazu o takiej temperaturze i ciśnieniu i z taką szybkością, że mogą powodować zniszczenia w otaczającym środowisku, a także wyroby wypełnione materiałem wybuchowym;
+Art. 3 pkt 9a | plastycznych materiałach wybuchowych - należy przez to rozumieć materiały wybuchowe w giętkiej lub elastycznej prasowanej postaci, których opis jest przedstawiony w części 1 ust. I „Opis materiałów wybuchowych” załącznika technicznego do Konwencji;
+Art. 3 pkt 10 | normach zharmonizowanych - należy przez to rozumieć normy, o których mowa w art. 5 pkt 14 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności;
+Art. 3 pkt 11 | osobie zagranicznej - należy przez to rozumieć osobę zagraniczną, o której mowa w art. 5 pkt 2 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej;
+Art. 3 pkt 12 | podklasach materiałów i przedmiotów niebezpiecznych - należy przez to rozumieć wydzielone w klasie 1 materiałów niebezpiecznych podklasy materiałów i przedmiotów wybuchowych o podobnym zachowaniu się przy spalaniu, deflagracji lub detonacji, określone w załączniku A;
+Art. 3 pkt 13 | przedsiębiorcy - należy przez to rozumieć przedsiębiorcę, o którym mowa w art. 4 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej;
+Art. 3 pkt 14 | przedsiębiorcy zagranicznym - należy przez to rozumieć przedsiębiorcę, o którym mowa w art. 5 pkt 3 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej;
+Art. 3 pkt 15 | przemieszczaniu - należy przez to rozumieć każde rzeczywiste przekazanie materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego na obszarze Unii Europejskiej, Republiki Turcji lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym oprócz przekazania w obrębie działania jednego przedsiębiorcy;
+Art. 3 pkt 16 | umowie ADR - należy przez to rozumieć Umowę europejską dotyczącą międzynarodowego przewozu drogowego towarów niebezpiecznych (ADR), sporządzoną w Genewie dnia 30 września 1957 r., wraz ze zmianami obowiązującymi od daty ich wejścia w życie w stosunku do Rzeczypospolitej Polskiej, podanymi do publicznej wiadomości we właściwy sposób;
+Art. 3 pkt 17 | używaniu - należy przez to rozumieć prowadzenie przez przedsiębiorców i jednostki naukowe wszelkich prac związanych ze stosowaniem materiałów wybuchowych do celów cywilnych;
+Art. 3 pkt 18 | wprowadzeniu do obrotu - należy przez to rozumieć przekazanie po raz pierwszy materiału wybuchowego przeznaczonego do użytku cywilnego użytkownikowi, konsumentowi lub sprzedawcy przez producenta, jego upoważnionego przedstawiciela lub importera;
+Art. 3 pkt 18a | oczyszczaniu terenów - należy przez to rozumieć poszukiwanie materiałów wybuchowych, wydobycie, zabezpieczenie, zniszczenie lub unieszkodliwienie znalezionych materiałów wybuchowych na lądzie, wodach śródlądowych i obszarach morskich;
+Art. 3 pkt 19 | wyrobach pirotechnicznych - należy przez to rozumieć wyroby zawierające jeden lub kilka materiałów pirotechnicznych, przeznaczone do uzyskiwania efektów pirotechnicznych, w tym widowiskowych;
+Art. 3 pkt 20 | zabezpieczeniu - należy przez to rozumieć użycie środków technicznych zapobiegających wykorzystaniu materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego niezgodnie z prawem lub w sposób zagrażający porządkowi publicznemu;
+Art. 3 pkt 21 | załączniku A - należy przez to rozumieć załącznik A do umowy ADR;
+Art. 3 pkt 22 | zasadniczych wymaganiach - należy przez to rozumieć zasadnicze wymagania określone w art. 5 pkt 16 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności;
+Art. 3 pkt 23 | Konwencji - należy przez to rozumieć Konwencję w sprawie znakowania plastycznych materiałów wybuchowych w celu ich wykrywania, podpisaną w Montrealu dnia 1 marca 1991 r.;
+Art. 3 pkt 24 | materiale znakującym - należy przez to rozumieć jedną z substancji wymienionych w części 2 „Materiały znakujące” załącznika technicznego do Konwencji;
+Art. 3 pkt 25 | znakowaniu plastycznych materiałów wybuchowych - należy przez to rozumieć równomierne rozmieszczenie w plastycznym materiale wybuchowym materiału znakującego dodanego w ilości wskazanej w części 2 „Materiały znakujące” załącznika technicznego do Konwencji.
+Art. 4 ust. 1 | W rozumieniu ustawy materiałami wybuchowymi przeznaczonymi do użytku cywilnego są:
+Art. 4 ust. 1 pkt 1 | substancje i wyroby, które w toku procedury klasyfikacyjnej, o której mowa w załączniku A, zostały zaliczone do klasy 1 materiałów niebezpiecznych,
Art. 4 ust. 1 pkt 2 | materiały wybuchowe w stanie niewybuchowym ujęte w klasie 4.1 materiałów niebezpiecznych, wymienione w załączniku A, jeżeli przez wysuszenie lub przemycie mogą być im przywrócone właściwości wybuchowe,
-Art. 4 ust. 1 pkt 3 | przedmioty ratownicze ujęte w klasie 9 materiałów niebezpiecznych, wymienione w załączniku A, jeżeli zawierają materiały i przedmioty wybuchowe zaliczone do klasy 1 materiałów niebezpiecznych.
-Art. 4 ust. 2 | Materiał wybuchowy przeznaczony do użytku cywilnego lub wyrób wypełniony tym materiałem, budzący wątpliwości ze względu na skład chemiczny, do czasu przeprowadzenia badań klasyfikacyjnych przez jednostkę, o której mowa w ust. 3, uważa się za zaklasyfikowany wstępnie jako materiał wybuchowy.
-Art. 4 ust. 3 | Klasyfikacji substancji lub wyrobu jako materiału wybuchowego przeznaczonego do użytku cywilnego oraz nadania mu kodu klasyfikacyjnego dokonuje jednostka wyznaczona przez ministra właściwego do spraw gospodarki do prowadzenia badań, klasyfikacji oraz określania warunków dopuszczania do przewozu materiałów niebezpiecznych klas 1, 4.1 i 9, wymienionych w załączniku A.
-Art. 5 | Nabywanie, przechowywanie i używanie materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego, a także prowadzenie prac badawczych przy ich użyciu, następuje w sposób zapewniający bezpieczeństwo dla życia i zdrowia ludzi, mienia oraz środowiska.
+Art. 4 ust. 1 pkt 3 | przedmioty ratownicze ujęte w klasie 9 materiałów niebezpiecznych, wymienione w załączniku A, jeżeli zawierają materiały i przedmioty wybuchowe zaliczone do klasy 1 materiałów niebezpiecznych
+Art. 4 ust. 1 | - jeżeli są przeznaczone do celów cywilnych.
+Art. 4 ust. 2 | Materiał, co do którego istnieje uzasadnione przypuszczenie, że może mieć właściwości wybuchowe, lub wyrób wypełniony tym materiałem do czasu przeprowadzenia badań klasyfikacyjnych przez jednostki, o których mowa w ust. 3, uważa się za zaklasyfikowany wstępnie jako materiał wybuchowy.
+Art. 4 ust. 3 | Klasyfikacji substancji lub wyrobu jako materiału wybuchowego przeznaczonego do użytku cywilnego oraz nadania mu kodu klasyfikacyjnego dokonują jednostki organizacyjne upoważnione przez ministra właściwego do spraw gospodarki, na podstawie art. 6 pkt 5 ustawy z dnia 28 października 2002 r. o przewozie drogowym towarów niebezpiecznych, do prowadzenia badań, klasyfikacji oraz określania warunków dopuszczania do przewozu materiałów niebezpiecznych klas 1, 4.1 i 9, wymienionych w załączniku A.
+Art. 4a ust. 1 | Materiały wybuchowe przeznaczone do użytku cywilnego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z wyłączeniem amunicji, wyrobów pirotechnicznych oraz materiałów niebezpiecznych klasy 4.1, podlegają obowiązkowi:
+Art. 4a ust. 1 pkt 1 | posiadania numeru identyfikacyjnego materiału wybuchowego przeznaczonego do użytku cywilnego, zwanego dalej „numerem identyfikacyjnym”;
+Art. 4a ust. 1 pkt 2 | wpisu do rejestru materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego, zwanego dalej „rejestrem”.
+Art. 4a ust. 2 | Organem właściwym w sprawach nadawania numeru identyfikacyjnego oraz prowadzenia rejestru jest Prezes Wyższego Urzędu Górniczego.
+Art. 4a ust. 3 | Z wnioskiem o nadanie numeru identyfikacyjnego występuje producent, jego upoważniony przedstawiciel lub importer materiału wybuchowego przeznaczonego do użytku cywilnego.
+Art. 4a ust. 4 | Wniosek o nadanie numeru identyfikacyjnego zawiera:
+Art. 4a ust. 4 pkt 1 | nazwę i rodzaj materiału wybuchowego przeznaczonego do użytku cywilnego;
+Art. 4a ust. 4 pkt 2 | nazwę producenta materiału wybuchowego przeznaczonego do użytku cywilnego i jego siedzibę;
+Art. 4a ust. 4 pkt 3 | określenie zakresu używania materiału wybuchowego przeznaczonego do użytku cywilnego.
+Art. 4a ust. 5 | Do wniosku o nadanie numeru identyfikacyjnego dołącza się dokumentację zawierającą następujące informacje wymagane do prawidłowego i bezpiecznego używania materiału wybuchowego przeznaczonego do użytku cywilnego:
+Art. 4a ust. 5 pkt 1 | dane techniczne materiału wybuchowego przeznaczonego do użytku cywilnego;
+Art. 4a ust. 5 pkt 2 | parametry materiału wybuchowego przeznaczonego do użytku cywilnego mające wpływ na bezpieczeństwo jego używania i bezpieczeństwo powszechne;
+Art. 4a ust. 5 pkt 3 | instrukcje bezpiecznego używania materiału wybuchowego przeznaczonego do użytku cywilnego;
+Art. 4a ust. 5 pkt 4 | warunki używania materiału wybuchowego przeznaczonego do użytku cywilnego.
+Art. 4a ust. 6 | Nadanie numeru identyfikacyjnego następuje poprzez wydanie świadectwa nadania numeru identyfikacyjnego materiału wybuchowego przeznaczonego do użytku cywilnego, zwanego dalej „świadectwem identyfikacyjnym”.
+Art. 4a ust. 7 | Świadectwo identyfikacyjne zawiera datę jego wydania, numer identyfikacyjny oraz informację o zakresie używania materiału wybuchowego przeznaczonego do użytku cywilnego.
+Art. 4a ust. 8 | Wydanie świadectwa identyfikacyjnego stanowi podstawę do wpisania do rejestru.
+Art. 4a ust. 9 | Wykreślenie z rejestru następuje na wniosek podmiotu wymienionego w ust. 3.
+Art. 4a ust. 10 | Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki, określi, w drodze rozporządzenia:
+Art. 4a ust. 10 pkt 1 | wzór wniosku o nadanie numeru identyfikacyjnego,
+Art. 4a ust. 10 pkt 2 | wzór numeru identyfikacyjnego,
+Art. 4a ust. 10 pkt 3 | wzór świadectwa identyfikacyjnego,
+Art. 4a ust. 10 pkt 4 | sposób prowadzenia rejestru
+Art. 4a ust. 10 | - biorąc pod uwagę potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa używania materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego oraz zapewnienia możliwości jednoznacznej identyfikacji każdego materiału wybuchowego przeznaczonego do użytku cywilnego pozostającego w obrocie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a także umożliwienie pozyskiwania informacji przez zainteresowanych o materiałach wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego.
+Art. 5 | Przy nabywaniu, przechowywaniu i używaniu materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego, a także prowadzeniu prac badawczych przy ich użyciu należy zapewnić bezpieczeństwo życia i zdrowia ludzi, mienia oraz środowiska.
Art. 6 | Zasady wydawania i cofania pozwoleń na nabywanie oraz przechowywanie amunicji określają przepisy ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji.
-Art. 7 | Zasady wykonywania działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, w tym sposób ewidencjonowania oraz warunki przechowywania materiałów wybuchowych, wymagania dla pomieszczeń magazynowych, w tym ich warunki lokalizacyjne i niezbędne zabezpieczenia techniczne oraz zabezpieczenia przed dostępem osób nieuprawnionych, określają odrębne przepisy.
-Art. 8 ust. 1 | Nabywanie materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego jest dozwolone od przedsiębiorcy posiadającego koncesję na wytwarzanie i obrót materiałami wybuchowymi.
-Art. 8 ust. 2 | Zasady udzielania koncesji na obrót materiałami wybuchowymi określają przepisy ustawy z dnia 19 listopada 1999 r. - Prawo działalności gospodarczej.
-Art. 9 ust. 1 | Nabywanie oraz przechowywanie materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego wymaga uzyskania pozwolenia na nabywanie i przechowywanie materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego, zwanego dalej „pozwoleniem”, z zastrzeżeniem ust. 2.
-Art. 9 ust. 2 | Nie jest wymagane uzyskanie pozwolenia na nabywanie i przechowywanie wyrobów pirotechniki widowiskowej, oznaczonych kodem klasyfikacyjnym 1.4 G i 1.4 S, wymienionych w załączniku A, oraz wyrobów pirotechnicznych stosowanych w motoryzacji, rolnictwie, ratownictwie, leśnictwie, kolejnictwie i żegludze.
-Art. 9 ust. 3 | Przedsiębiorca, uznając posiadane materiały wybuchowe za zbędne, może zbyć je innemu przedsiębiorcy posiadającemu pozwolenie, o którym mowa w ust. 1, po uprzednim uzyskaniu pisemnej zgody na ich zbycie wojewody właściwego dla swojej siedziby.
+Art. 7 | Zasady wykonywania działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi przeznaczonymi do użytku cywilnego określają przepisy ustawy z dnia 22 czerwca 2001 r. o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym.
+Art. 7a ust. 1 | Materiały wybuchowe przeznaczone do użytku cywilnego przechowuje się w pomieszczeniach spełniających wymagania określone w przepisach wydanych na podstawie art. 24 ust. 2 i art. 33 ust. 2 ustawy z dnia 22 czerwca 2001 r. o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym, z zastrzeżeniem ust. 2.
+Art. 7a ust. 2 | Do przechowywania materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego w związku z wykonywaniem działalności gospodarczej, o której mowa w art. 10 ust. 2, stosuje się przepisy art. 115 oraz przepisy wydane na podstawie art. 120 ust. 2 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. - Prawo geologiczne i górnicze.
+Art. 8 | Nabywanie materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego, z zastrzeżeniem art. 9 ust. 7, jest dozwolone od przedsiębiorcy posiadającego koncesję na obrót tymi materiałami.
+Art. 9 ust. 1 | Nabywanie, przechowywanie lub używanie materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, wymaga uzyskania pozwolenia na nabywanie, przechowywanie lub używanie materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego, zwanego dalej „pozwoleniem”.
+Art. 9 ust. 2 | Nie jest wymagane uzyskanie pozwolenia na nabywanie, przechowywanie lub używanie wyrobów pirotechnicznych, o których mowa w art. 62c ust. 1 pkt 1 lit. a-c, pkt 2 lit. a oraz pkt 3 lit. a.
+Art. 9 ust. 3 | Przedsiębiorca może nabywać i przechowywać materiały wybuchowe przeznaczone do użytku cywilnego bez uzyskania pozwolenia lub ich używać, jeżeli:
+Art. 9 ust. 3 pkt 1 | posiada koncesję na wytwarzanie materiałów wybuchowych lub obrót tymi materiałami;
+Art. 9 ust. 3 pkt 2 | rodzaj nabywanych, przechowywanych lub używanych materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego odpowiada rodzajowi materiałów wybuchowych określonych w koncesji;
+Art. 9 ust. 3 pkt 3 | posiada pomieszczenia magazynowe spełniające wymagania określone w przepisach wydanych na podstawie art. 24 ust. 2 i art. 33 ust. 2 ustawy z dnia 22 czerwca 2001 r. o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym;
+Art. 9 ust. 3 pkt 4 | zatrudnia osoby spełniające wymagania, o których mowa w art. 19, w zakresie dostępu do materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego.
+Art. 9 ust. 4 | O terminie podjęcia działalności gospodarczej w zakresie nabywania, przechowywania lub używania materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego, o której mowa w ust. 3, przedsiębiorca jest obowiązany zawiadomić pisemnie wojewodę właściwego ze względu na siedzibę przedsiębiorcy.
+Art. 9 ust. 5 | Do zawiadomienia, o którym mowa w ust. 4, przedsiębiorca dołącza opinię potwierdzającą możliwość spełnienia warunków określonych w przepisach, o których mowa w art. 18 ust. 1 pkt 5. Opinia powinna zawierać ocenę bezpieczeństwa procesów technologicznych przewidywanych do realizacji oraz występujących w tych procesach surowców, produktów i gotowych wyrobów, a także ocenę bezpieczeństwa urządzeń technologicznych.
+Art. 9 ust. 6 | Przedsiębiorca wykonujący działalność gospodarczą w zakresie nabywania, przechowywania lub używania materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego, o której mowa w ust. 3, jest obowiązany spełniać wymagania określone w art. 18 ust. 1 pkt 1 i 3-8.
+Art. 9 ust. 7 | Przedsiębiorca posiadający pozwolenie, uznając za zbędne posiadane materiały wybuchowe przeznaczone do użytku cywilnego, może je zbyć przedsiębiorcy posiadającemu pozwolenie lub koncesję na wytwarzanie materiałów wybuchowych lub obrót tymi materiałami po uzyskaniu na ich zbycie zgody wojewody właściwego ze względu na swoją siedzibę lub dyrektora okręgowego urzędu górniczego, o którym mowa w art. 164 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. - Prawo geologiczne i górnicze, właściwego ze względu na siedzibę zakładu górniczego albo zakładu wykonującego roboty geologiczne, a dla przedsiębiorców wykonujących powierzone im roboty strzałowe w ruchu zakładu górniczego albo zakładu wykonującego roboty geologiczne - właściwego ze względu na siedzibę przedsiębiorcy, zwanego dalej „dyrektorem okręgowego urzędu górniczego”, wyrażonej w drodze decyzji.
+Art. 9 ust. 8 | (uchylony).
+Art. 9 ust. 9 | Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, sposób prowadzenia identyfikacji wyrobów pirotechnicznych i amunicji, dla potrzeb obrotu materiałami wybuchowymi i ich kontroli, biorąc pod uwagę bezpieczeństwo użytkowników.
Art. 10 ust. 1 | Pozwolenie wydaje, odmawia wydania lub cofa wojewoda właściwy ze względu na siedzibę przedsiębiorcy lub jednostki naukowej, z zastrzeżeniem ust. 2.
-Art. 10 ust. 2 | Pozwolenie na nabywanie i przechowywanie materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego, w związku z działalnością gospodarczą wykonywaną w zakresie:
-Art. 10 ust. 2 pkt 1 | poszukiwania lub rozpoznawania złóż kopalin,
-Art. 10 ust. 2 pkt 2 | wydobywania kopalin ze złóż,
-Art. 10 ust. 2 pkt 3 | bezzbiornikowego magazynowania substancji oraz składowania odpadów w górotworze, w tym podziemnych wyrobiskach górniczych
-Art. 10 ust. 2 | - wydaje, odmawia wydania lub cofa organ nadzoru górniczego, o którym mowa w art. 106 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. - Prawo geologiczne i górnicze, właściwy ze względu na siedzibę przedsiębiorcy.
-Art. 10 ust. 3 | Do organu nadzoru górniczego stosuje się odpowiednio przepisy niniejszego rozdziału dotyczące wojewody.
+Art. 10 ust. 2 | Pozwolenie dla:
+Art. 10 ust. 2 pkt 1 | przedsiębiorców wykonujących działalność gospodarczą w zakresie:
+Art. 10 ust. 2 pkt 1 lit. a | robót geologicznych,
+Art. 10 ust. 2 pkt 1 lit. b | wydobywania kopalin ze złóż,
+Art. 10 ust. 2 pkt 1 lit. c | podziemnego bezzbiornikowego magazynowania substancji oraz podziemnego składowania odpadów,
+Art. 10 ust. 2 pkt 2 | przedsiębiorców wykonujących powierzone im roboty strzałowe w ruchu zakładu górniczego albo zakładu
+Art. 10 ust. 2 | - wydaje, odmawia jego wydania lub je cofa dyrektor okręgowego urzędu górniczego.
+Art. 10 ust. 2a | (uchylony).
+Art. 10 ust. 3 | Do dyrektora okręgowego urzędu górniczego stosuje się odpowiednio przepisy niniejszego rozdziału dotyczące wojewody.
Art. 10 ust. 4 | Przed wydaniem pozwolenia wojewoda zasięga opinii właściwego miejscowo komendanta wojewódzkiego Policji.
Art. 11 ust. 1 | Pozwolenia udziela się:
Art. 11 ust. 1 pkt 1 | przedsiębiorcy będącemu osobą fizyczną, który:
@@ -58,104 +107,124 @@
Art. 11 ust. 1 pkt 1 lit. d | nie był skazany prawomocnym orzeczeniem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe oraz nie toczy się przeciwko niemu postępowanie w sprawie o takie przestępstwo lub wykroczenie,
Art. 11 ust. 1 pkt 1 lit. e | nie jest wpisany do rejestru dłużników niewypłacalnych, prowadzonego przez Krajowy Rejestr Sądowy,
Art. 11 ust. 1 pkt 1 lit. f | udokumentował możliwość spełnienia warunków technicznych i organizacyjnych, o których mowa w art. 18 ust. 1 pkt 4, poprzez dołączenie opinii, o której mowa w art. 12,
-Art. 11 ust. 1 pkt 1 lit. g | zatrudnia osoby spełniające warunki, o których mowa w art. 19, w zakresie dostępu do materiałów wybuchowych,
+Art. 11 ust. 1 pkt 1 lit. g | zatrudnia osoby spełniające warunki, o których mowa w art. 19, w zakresie dostępu do materiałów wybuchowych;
Art. 11 ust. 1 pkt 2 | przedsiębiorcy innemu niż osoba fizyczna.
Art. 11 ust. 2 | Pozwolenia udziela się przedsiębiorcy, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, jeżeli:
-Art. 11 ust. 2 pkt 1 | nie jest wpisany do rejestru dłużników niewypłacalnych, prowadzonego przez Krajowy Rejestr Sądowy,
-Art. 11 ust. 2 pkt 2 | udokumentował możliwość spełnienia warunków technicznych i organizacyjnych, o których mowa w art. 18 ust. 1 pkt 4, poprzez dołączenie opinii, o której mowa w art. 12,
+Art. 11 ust. 2 pkt 1 | nie jest wpisany do rejestru dłużników niewypłacalnych, prowadzonego przez Krajowy Rejestr Sądowy;
+Art. 11 ust. 2 pkt 2 | udokumentował możliwość spełnienia warunków technicznych i organizacyjnych, o których mowa w art. 18 ust. 1 pkt 4, poprzez dołączenie opinii, o której mowa w art. 12;
Art. 11 ust. 2 pkt 3 | zatrudnia osoby spełniające warunki, o których mowa w art. 19, w zakresie dostępu do materiałów wybuchowych.
Art. 11 ust. 3 | Wymagania, o których mowa w ust. 2, stosuje się odpowiednio do jednostek naukowych.
-Art. 12 ust. 1 | Opinia, o której mowa w art. 11 ust. 1 pkt 1 lit. f) oraz ust. 2 pkt 2, powinna dotyczyć rodzaju prowadzonej działalności gospodarczej albo naukowej i rodzaju prowadzonych prac z użyciem materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego, z uwzględnieniem towarzyszących temu zagrożeń. Opinia ta powinna zawierać ocenę:
-Art. 12 ust. 1 pkt 1 | prawidłowości lokalizacji, konstrukcji i wyposażenia obiektów produkcyjnych albo służących prowadzeniu działalności naukowej, magazynowych, socjalnych, pomocniczych, środków i urządzeń przeznaczonych do przemieszczania materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego, biorąc pod uwagę zagrożenia,
-Art. 12 ust. 1 pkt 2 | przydatności posiadanych przez wnioskodawcę terenów przeznaczonych pod obiekty, o których mowa w pkt 1,
-Art. 12 ust. 1 pkt 3 | bezpieczeństwa procesów technologicznych przewidywanych do realizacji oraz występujących w tych procesach surowców, produktów i gotowych wyrobów,
+Art. 12 ust. 1 | Opinia, o której mowa w art. 11 ust. 1 pkt 1 lit. f oraz ust. 2 pkt 2, powinna dotyczyć rodzaju prowadzonej działalności gospodarczej albo naukowej i rodzaju prowadzonych prac z użyciem materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego, z uwzględnieniem towarzyszących temu zagrożeń. Opinia ta powinna zawierać ocenę:
+Art. 12 ust. 1 pkt 1 | prawidłowości lokalizacji, konstrukcji i wyposażenia obiektów produkcyjnych albo służących prowadzeniu działalności naukowej, magazynowych, socjalnych, pomocniczych, środków i urządzeń przeznaczonych do przemieszczania materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego, biorąc pod uwagę zagrożenia;
+Art. 12 ust. 1 pkt 2 | przydatności posiadanych przez wnioskodawcę terenów przeznaczonych pod obiekty, o których mowa w pkt 1;
+Art. 12 ust. 1 pkt 3 | bezpieczeństwa procesów technologicznych przewidywanych do realizacji oraz występujących w tych procesach surowców, produktów i gotowych wyrobów;
Art. 12 ust. 1 pkt 4 | bezpieczeństwa urządzeń technologicznych.
+Art. 12 ust. 1a | Opinia, o której mowa w ust. 1, nie jest wymagana w przypadku wydawania pozwoleń na nabywanie lub przechowywanie materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego przedsiębiorcom wykonującym działalność gospodarczą, o której mowa w art. 10 ust. 2.
Art. 12 ust. 2 | Opinię, o której mowa w ust. 1, wydaje się na koszt ubiegającego się o nią przedsiębiorcy albo jednostki naukowej.
-Art. 12 ust. 3 | Minister właściwy do spraw gospodarki w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych oraz po zasięgnięciu opinii Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego określi, w drodze rozporządzenia, instytucje wydające opinię, biorąc pod uwagę ich potencjał naukowo-badawczy.
-Art. 13 ust. 1 | Osoby, o których mowa w art. 11 ust. 1 pkt 1 oraz art. 19, są obowiązane przedstawić raz na 5 lat aktualne orzeczenie lekarskie i psychologiczne stwierdzające brak zaburzeń, o których mowa w art. 11 ust. 1 pkt 1 lit. c).
+Art. 12 ust. 3 | Minister właściwy do spraw gospodarki w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych oraz po zasięgnięciu opinii Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, określi, w drodze rozporządzenia, instytucje wydające opinię, biorąc pod uwagę ich potencjał naukowo-badawczy.
+Art. 13 ust. 1 | Osoby, o których mowa w art. 11 ust. 1 pkt 1 oraz art. 19, są obowiązane przedstawić raz na 5 lat aktualne orzeczenie lekarskie i psychologiczne stwierdzające brak zaburzeń, o których mowa w art. 11 ust. 1 pkt 1 lit. c.
Art. 13 ust. 2 | Osoby, o których mowa w art. 11 ust. 1 pkt 1, przedstawiają orzeczenie lekarskie i psychologiczne organowi wydającemu pozwolenie, a osoby określone w art. 19 - pracodawcy.
Art. 13 ust. 3 | Opłatę za badanie ponosi osoba badana. Za badania pracowników, przeprowadzane w trakcie zatrudnienia, opłatę ponosi pracodawca.
Art. 13 ust. 4 | Minister właściwy do spraw zdrowia, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych oraz ministrem właściwym do spraw finansów publicznych, określi w drodze rozporządzenia:
-Art. 13 ust. 4 pkt 1 | zakres badań psychiatrycznych i psychologicznych, którym są obowiązane poddać się osoby, o których mowa w ust. 1,
+Art. 13 ust. 4 pkt 1 | zakres badań psychiatrycznych i psychologicznych, którym są obowiązane poddać się osoby, o których mowa w ust. 1;
Art. 13 ust. 4 pkt 2 | warunki i tryb:
Art. 13 ust. 4 pkt 2 lit. a | odwoływania się od orzeczeń lekarskich i psychologicznych,
Art. 13 ust. 4 pkt 2 lit. b | uzyskiwania i utraty uprawnień do przeprowadzania badań przez lekarzy i psychologów,
-Art. 13 ust. 4 pkt 2 lit. c | wydawania orzeczeń lekarskich i psychologicznych,
-Art. 13 ust. 4 pkt 3 | kwalifikacje lekarzy i psychologów, upoważnionych do przeprowadzania badań lekarskich i psychologicznych,
-Art. 13 ust. 4 pkt 4 | sposób postępowania z dokumentacją związaną z badaniami oraz wzory stosowanych dokumentów,
+Art. 13 ust. 4 pkt 2 lit. c | wydawania orzeczeń lekarskich i psychologicznych;
+Art. 13 ust. 4 pkt 3 | kwalifikacje lekarzy i psychologów, upoważnionych do przeprowadzania badań lekarskich i psychologicznych;
+Art. 13 ust. 4 pkt 4 | sposób postępowania z dokumentacją związaną z badaniami oraz wzory stosowanych dokumentów;
Art. 13 ust. 4 pkt 5 | maksymalne stawki opłat za badania.
Art. 13 ust. 5 | W rozporządzeniu należy uwzględnić kwalifikacje lekarzy i psychologów odpowiednie do rodzaju badań, a także konieczność przedstawienia stanu zdrowia psychicznego osób, o których mowa w ust. 1, oraz okoliczność, że stawki opłat, o których mowa w ust. 4 pkt 5, powinny zapewnić pokrycie kosztów przeprowadzonych badań.
Art. 14 ust. 1 | Wniosek o wydanie pozwolenia powinien zawierać:
-Art. 14 ust. 1 pkt 1 | oznaczenie wnioskodawcy, jego siedzibę lub miejsce zamieszkania,
-Art. 14 ust. 1 pkt 2 | dane osobowe przedsiębiorcy, o którym mowa w art. 11 ust. 1 pkt 1, a w przypadku przedsiębiorcy, o którym mowa w art. 11 ust. 1 pkt 2, albo jednostki naukowej, członków organu zarządzającego, prokurentów i pełnomocników, zawierające imię i nazwisko, datę i miejsce urodzenia i numer PESEL, a w przypadku osoby posiadającej obywatelstwo innego państwa - serię i numer paszportu oraz adresy zameldowania na pobyt stały i czasowy,
-Art. 14 ust. 1 pkt 3 | określenie celu nabycia materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego, warunków i miejsca ich przechowywania, a także zakresu prac, do jakich będą one używane,
-Art. 14 ust. 1 pkt 4 | określenie rodzaju i ilości materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego, jakie mogą być nabywane lub przechowywane w okresie roku,
-Art. 14 ust. 1 pkt 5 | informację o posiadanym wykształceniu i kwalifikacjach osób, o których mowa w art. 19.
+Art. 14 ust. 1 pkt 1 | oznaczenie wnioskodawcy, jego siedzibę lub miejsce zamieszkania;
+Art. 14 ust. 1 pkt 2 | dane osobowe przedsiębiorcy, o którym mowa w art. 11 ust. 1 pkt 1, a w przypadku przedsiębiorcy, o którym mowa w art. 11 ust. 1 pkt 2, albo jednostki naukowej, członków organu zarządzającego, prokurentów i pełnomocników, zawierające imię i nazwisko, datę i miejsce urodzenia i numer PESEL, a w przypadku osoby posiadającej obywatelstwo innego państwa - serię i numer paszportu oraz adresy zameldowania na pobyt stały i czasowy;
+Art. 14 ust. 1 pkt 2a | numer w rejestrze przedsiębiorców albo w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej;
+Art. 14 ust. 1 pkt 3 | określenie celu nabycia materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego, warunków i miejsca ich przechowywania, a także zakresu prac, do jakich będą one używane;
+Art. 14 ust. 1 pkt 4 | określenie rodzaju i ilości materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego, jakie mogą być nabywane lub przechowywane w okresie roku;
+Art. 14 ust. 1 pkt 5 | (uchylony).
Art. 14 ust. 2 | Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, należy dołączyć następujące dokumenty:
-Art. 14 ust. 2 pkt 1 | określające formę prawną wnioskodawcy, w szczególności statut lub umowę,
-Art. 14 ust. 2 pkt 2 | stwierdzające uprawnienie do wykonywania działalności gospodarczej,
-Art. 14 ust. 2 pkt 3 | oświadczenie wskazujące osoby, o których mowa w ust. 1 pkt 2, a także oświadczenia tych osób o posiadaniu pełnej zdolności do czynności prawnych,
-Art. 14 ust. 2 pkt 4 | zaświadczenie Krajowego Rejestru Karnego o niekaralności, o której mowa w art. 11 ust. 1 pkt 1 lit. d),
-Art. 14 ust. 2 pkt 5 | odpis z rejestru dłużników niewypłacalnych Krajowego Rejestru Sądowego,
-Art. 14 ust. 2 pkt 6 | orzeczenie lekarskie i psychologiczne w zakresie, o jakim mowa w art. 11 ust. 1 pkt 1 lit. c),
-Art. 14 ust. 2 pkt 7 | opinię, o której mowa w art. 11 ust. 1 pkt 1 lit. f) oraz ust. 2 pkt 2,
+Art. 14 ust. 2 pkt 1 | określające formę prawną wnioskodawcy, w szczególności statut lub umowę;
+Art. 14 ust. 2 pkt 2 | (uchylony);
+Art. 14 ust. 2 pkt 3 | oświadczenie wskazujące osoby, o których mowa w ust. 1 pkt 2, a także oświadczenia tych osób o posiadaniu pełnej zdolności do czynności prawnych;
+Art. 14 ust. 2 pkt 4 | zaświadczenie albo oświadczenie o niekaralności, o której mowa w art. 11 ust. 1 pkt 1 lit. d;
+Art. 14 ust. 2 pkt 5 | odpis albo oświadczenie o braku wpisu w rejestrze dłużników niewypłacalnych Krajowego Rejestru Sądowego;
+Art. 14 ust. 2 pkt 6 | orzeczenie lekarskie i psychologiczne w zakresie, o jakim mowa w art. 11 ust. 1 pkt 1 lit. c;
+Art. 14 ust. 2 pkt 7 | opinię, o której mowa w art. 11 ust. 1 pkt 1 lit. f oraz ust. 2 pkt 2;
Art. 14 ust. 2 pkt 8 | zaświadczenie komendanta powiatowego Państwowej Straży Pożarnej, państwowego powiatowego inspektora sanitarnego oraz wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska, stwierdzające, że obiekty budowlane i urządzenia techniczne, o których mowa w art. 12 ust. 1 pkt 1 i 4, spełniają wymagania określone odpowiednio w przepisach o ochronie przeciwpożarowej, sanitarnych i ochronie środowiska.
+Art. 14 ust. 2a | Zaświadczenie, o którym mowa w ust. 2 pkt 8, nie jest wymagane, jeżeli wniosek dotyczy przechowywania materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego w podziemnych składach przedsiębiorcy wykonującego działalność gospodarczą, o której mowa w art. 10 ust. 2.
+Art. 14 ust. 2b | Oświadczenia, o których mowa w ust. 2 pkt 4 i 5, składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań.
Art. 14 ust. 3 | Wnioskodawca może dołączyć do wniosku o udzielenie pozwolenia także inne dokumenty mogące mieć istotne znaczenie dla rozpatrzenia wniosku.
Art. 14 ust. 4 | Wojewoda może zażądać od wnioskodawcy innych dokumentów niż określone w ust. 2 lub dodatkowych informacji uzupełniających, jeżeli w toku postępowania o wydanie pozwolenia okaże się, że ze względu na obronność, bezpieczeństwo państwa lub inny ważny interes publiczny są one niezbędne do rozpatrzenia wniosku.
Art. 14 ust. 5 | Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, wzór wniosku o wydanie pozwolenia, uwzględniając w nim obowiązek zawarcia informacji, o których mowa w ust. 1.
Art. 15 ust. 1 | Pozwolenie, o którym mowa w art. 9 ust. 1, zawiera:
-Art. 15 ust. 1 pkt 1 | datę i podstawę prawną jego wydania,
-Art. 15 ust. 1 pkt 2 | oznaczenie wnioskodawcy, jego siedzibę lub miejsce zamieszkania,
-Art. 15 ust. 1 pkt 3 | określenie celu nabycia materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego, a także zakresu prac, do jakich będą one używane,
-Art. 15 ust. 1 pkt 4 | określenie rodzaju oraz ilości materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego, jakie mogą być nabyte lub przechowywane w okresie roku,
+Art. 15 ust. 1 pkt 1 | datę i podstawę prawną jego wydania;
+Art. 15 ust. 1 pkt 2 | oznaczenie wnioskodawcy, jego siedzibę lub miejsce zamieszkania;
+Art. 15 ust. 1 pkt 3 | określenie celu nabycia materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego, a także zakresu prac, do jakich będą one używane;
+Art. 15 ust. 1 pkt 4 | określenie rodzajów materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego poprzez podanie ich prawidłowych nazw przewozowych i numerów UN, określonych w załączniku A;
Art. 15 ust. 1 pkt 5 | określenie miejsca ich przechowywania.
Art. 15 ust. 2 | Pozwolenie wydaje się na czas nieokreślony.
+Art. 15 ust. 2a | Przedsiębiorca i kierownik jednostki naukowej są obowiązani zawiadomić organ, który wydał pozwolenie, o zmianie danych zawartych w pozwoleniu, w terminie 7 dni od dnia zaistnienia tych zmian.
Art. 15 ust. 3 | Do postępowania w sprawie wydania pozwolenia stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.
-Art. 16 | Wojewoda zawiadamia o wydaniu pozwolenia oraz jego cofnięciu właściwego dla siedziby wnioskodawcy komendanta wojewódzkiego Policji, komendanta powiatowego Państwowej Straży Pożarnej, państwowego powiatowego inspektora sanitarnego, wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska oraz okręgowego inspektora pracy. O odmowie wydania pozwolenia wojewoda zawiadamia komendanta wojewódzkiego Policji.
+Art. 16 | Wojewoda zawiadamia o wydaniu pozwolenia oraz o jego cofnięciu ministra właściwego do spraw gospodarki, a także właściwego ze względu na siedzibę wnioskodawcy komendanta wojewódzkiego Policji, komendanta powiatowego Państwowej Straży Pożarnej, państwowego powiatowego inspektora sanitarnego, wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska oraz okręgowego inspektora pracy. O odmowie wydania pozwolenia wojewoda zawiadamia komendanta wojewódzkiego Policji.
+Art. 16a | Dyrektor okręgowego urzędu górniczego zawiadamia o wydaniu pozwolenia oraz jego cofnięciu ministra właściwego do spraw gospodarki, a także właściwego ze względu na siedzibę wnioskodawcy oraz siedzibę zakładu górniczego albo zakładu wykonującego roboty geologiczne, wojewodę, komendanta wojewódzkiego Policji, komendanta powiatowego Państwowej Straży Pożarnej, państwowego powiatowego inspektora sanitarnego, wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska oraz okręgowego inspektora pracy. O odmowie wydania pozwolenia dyrektor okręgowego urzędu górniczego zawiadamia komendanta wojewódzkiego Policji.
Art. 17 ust. 1 | Wojewoda odmawia wydania pozwolenia:
-Art. 17 ust. 1 pkt 1 | jeżeli wnioskodawca nie spełnia warunków, o których mowa w art. 11,
-Art. 17 ust. 1 pkt 2 | ze względu na zagrożenie dla obronności, bezpieczeństwa państwa, porządku publicznego lub środowiska,
-Art. 17 ust. 1 pkt 3 | ze względu na ważny interes publiczny,
-Art. 17 ust. 1 pkt 4 | gdy wnioskodawca znajduje się w likwidacji lub toczy się wobec niego postępowanie upadłościowe,
+Art. 17 ust. 1 pkt 1 | jeżeli wnioskodawca nie spełnia warunków, o których mowa w art. 11;
+Art. 17 ust. 1 pkt 2 | ze względu na zagrożenie dla obronności, bezpieczeństwa państwa, porządku publicznego lub środowiska;
+Art. 17 ust. 1 pkt 3 | ze względu na ważny interes publiczny;
+Art. 17 ust. 1 pkt 4 | gdy przedsiębiorstwo wnioskodawcy znajduje się w likwidacji lub toczy się wobec niego postępowanie upadłościowe, z wyjątkiem gdy wnioskodawcą jest przedsiębiorca albo dotychczasowy przedsiębiorca, o którym mowa w art. 10 ust. 2;
Art. 17 ust. 1 pkt 5 | jeżeli wnioskodawcy cofnięto w ciągu ostatnich 5 lat pozwolenie z przyczyn określonych w ust. 2.
Art. 17 ust. 2 | Wojewoda cofa pozwolenie, jeżeli wnioskodawca:
-Art. 17 ust. 2 pkt 1 | przestał spełniać warunki określone w art. 11,
-Art. 17 ust. 2 pkt 2 | naruszył warunki określone w pozwoleniu,
-Art. 17 ust. 2 pkt 3 | stwarza zagrożenie dla obronności, bezpieczeństwa państwa, porządku publicznego lub środowiska,
+Art. 17 ust. 2 pkt 1 | przestał spełniać warunki określone w art. 11;
+Art. 17 ust. 2 pkt 2 | naruszył warunki określone w pozwoleniu;
+Art. 17 ust. 2 pkt 3 | stwarza zagrożenie dla obronności, bezpieczeństwa państwa, porządku publicznego lub środowiska;
Art. 17 ust. 2 pkt 4 | nie usunął w wyznaczonym terminie uchybień stwierdzonych w trakcie kontroli, o której mowa w art. 22 ust. 1.
Art. 17 ust. 3 | Odmowa wydania lub cofnięcie pozwolenia wymaga uzasadnienia.
-Art. 17 ust. 4 | Na decyzję wojewody o wydaniu, odmowie wydania lub cofnięciu pozwolenia służy odwołanie do ministra właściwego do spraw gospodarki, a od decyzji właściwego organu nadzoru górniczego - do Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego.
+Art. 17 ust. 4 | Od decyzji wojewody o wydaniu, odmowie wydania lub cofnięciu pozwolenia przysługuje odwołanie do ministra właściwego do spraw gospodarki, a od decyzji dyrektora okręgowego urzędu górniczego - do Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego.
Art. 18 ust. 1 | Przedsiębiorca, kierownik jednostki naukowej, którym wydano pozwolenie, są obowiązani:
-Art. 18 ust. 1 pkt 1 | przestrzegać zasad bezpiecznego wykonywania prac przy użyciu materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego, określonych w odrębnych przepisach,
-Art. 18 ust. 1 pkt 2 | przestrzegać warunków określonych w pozwoleniu,
-Art. 18 ust. 1 pkt 3 | zapewnić stały nadzór nad osobami mającymi dostęp do materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego,
-Art. 18 ust. 1 pkt 4 | dysponować obiektami lub urządzeniami odpowiadającymi warunkom technicznym, określonym w odrębnych przepisach, stosownie do charakteru wykonywanych prac z użyciem materiałów wybuchowych do użytku cywilnego lub terenami przeznaczonymi do wzniesienia tych obiektów lub urządzeń,
-Art. 18 ust. 1 pkt 5 | zapewnić bezpieczne przechowywanie i przemieszczanie materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego, zgodnie z wymaganiami określonymi w odrębnych przepisach,
-Art. 18 ust. 1 pkt 6 | prowadzić ewidencję nabytych, zużytych, przechowywanych, przemieszczanych i zbytych materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego,
-Art. 18 ust. 1 pkt 7 | na bieżąco oceniać i dokumentować stopień ryzyka związanego z prowadzeniem prac przy użyciu materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego, a także posiadać dokumentację obiektów i urządzeń, o których mowa w pkt 4,
-Art. 18 ust. 1 pkt 8 | przechowywać dokumentację, o której mowa w pkt 6 i 7, przez okres 3 lat, licząc od ostatniego dnia roku kalendarzowego, w którym transakcja została dokonana, nawet jeżeli w międzyczasie zaprzestali wykonywania działalności gospodarczej albo naukowej, oraz udostępniać ją na żądanie właściwych organów.
+Art. 18 ust. 1 pkt 1 | przestrzegać zasad bezpiecznego prowadzenia prac przy użyciu materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego oraz podczas oczyszczania terenów, określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 1d;
+Art. 18 ust. 1 pkt 2 | przestrzegać warunków określonych w pozwoleniu;
+Art. 18 ust. 1 pkt 3 | zapewnić stały nadzór nad osobami mającymi dostęp do materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego;
+Art. 18 ust. 1 pkt 4 | dysponować obiektami lub urządzeniami dostosowanymi do charakteru prac prowadzonych z użyciem materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego lub terenami przeznaczonymi do wzniesienia tych obiektów lub urządzeń, z zastrzeżeniem ust. 1a;
+Art. 18 ust. 1 pkt 5 | zapewnić bezpieczne przechowywanie materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego lub materiałów wybuchowych znalezionych podczas oczyszczania terenów, zgodnie z wymaganiami określonymi w przepisach wydanych na podstawie art. 24 ust. 2 i art. 33 ust. 2 ustawy z dnia 22 czerwca 2001 r. o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym albo wydanych na podstawie art. 21 ust. 4;
+Art. 18 ust. 1 pkt 6 | prowadzić ewidencję nabytych, zużytych, przechowywanych, przemieszczanych i zbytych materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego lub znalezionych i zniszczonych materiałów wybuchowych podczas wykonywania działalności gospodarczej w zakresie oczyszczania terenów;
+Art. 18 ust. 1 pkt 7 | na bieżąco oceniać i dokumentować stopień ryzyka związanego z prowadzeniem prac przy użyciu materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego, a także posiadać dokumentację obiektów i urządzeń, o których mowa w pkt 4;
+Art. 18 ust. 1 pkt 8 | przechowywać dokumentację, o której mowa w pkt 6 i 7, przez co najmniej 10 lat, licząc od ostatniego dnia roku kalendarzowego, w którym transakcja została dokonana, nawet jeżeli w międzyczasie zaprzestali wykonywania działalności gospodarczej albo naukowej, oraz udostępniać ją na żądanie właściwych organów.
+Art. 18 ust. 1a | Przedsiębiorca nieposiadający obiektów do przechowywania materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego spełniających wymagania określone w przepisach, o których mowa w ust. 1 pkt 4, dołącza oświadczenie o nieposiadaniu tych obiektów, z wyłączeniem przedsiębiorców, o których mowa w art. 9 ust. 3.
+Art. 18 ust. 1b | Przedsiębiorca, o którym mowa w ust. 1a, otrzymuje pozwolenie na nabywanie lub używanie materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego bez prawa ich magazynowania.
+Art. 18 ust. 1c | Materiały wybuchowe przeznaczone do użytku cywilnego nabywane, przemieszczane, przechowywane lub używane w związku z wykonywaniem działalności gospodarczej, o której mowa w art. 10 ust. 2, ewidencjonuje się zgodnie z przepisami art. 115 oraz przepisami wydanymi na podstawie art. 120 ust. 2 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. - Prawo geologiczne i górnicze.
+Art. 18 ust. 1d | Minister właściwy do spraw gospodarki w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej, określi, w drodze rozporządzenia, sposób prowadzenia prac z użyciem materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego oraz podczas oczyszczania terenów w związku z wykonywaniem działalności gospodarczej innej niż określona w art. 10 ust. 2 oraz wymagania techniczne i organizacyjne dotyczące prowadzenia tych prac, biorąc pod uwagę zapewnienie ochrony życia i zdrowia ludzi, mienia i środowiska, z uwzględnieniem zróżnicowania charakteru wykonywanych prac i właściwości używanych materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego.
+Art. 18 ust. 1d | Minister właściwy do spraw gospodarki w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw budownictwa, lokalnego planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa określi, w drodze rozporządzenia, sposób prowadzenia prac z użyciem materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego oraz podczas oczyszczania terenów w związku z wykonywaniem działalności gospodarczej innej niż określona w art. 10 ust. 2 oraz wymagania techniczne i organizacyjne dotyczące prowadzenia tych prac, biorąc pod uwagę zapewnienie ochrony życia i zdrowia ludzi, mienia i środowiska, z uwzględnieniem zróżnicowania charakteru wykonywanych prac i właściwości używanych materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego.
Art. 18 ust. 2 | Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, wzór ewidencji, o której mowa w ust. 1 pkt 6, uwzględniając konieczność zapewnienia pełnej rejestracji nabytych, zużytych, przechowywanych, przemieszczanych i zbytych materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego.
+Art. 18a | Do używania materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego w związku z wykonywaniem działalności gospodarczej, o której mowa w art. 10 ust. 2, stosuje się przepisy art. 115 oraz przepisy wydane na podstawie art. 120 ust. 2 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. - Prawo geologiczne i górnicze.
Art. 19 | Przedsiębiorca, kierownik jednostki naukowej umożliwiają dostęp do materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego osobie, która:
-Art. 19 pkt 1 | ukończyła 21 lat,
-Art. 19 pkt 2 | zdała egzamin, o którym mowa w art. 20,
-Art. 19 pkt 3 | nie wykazuje zaburzeń psychicznych, o których mowa w ustawie z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego,
-Art. 19 pkt 4 | nie była skazana prawomocnym wyrokiem za przestępstwo umyślne przeciwko bezpieczeństwu państwa, porządkowi publicznemu, życiu lub zdrowiu ludzi albo mieniu,
+Art. 19 pkt 1 | ukończyła 21 lat;
+Art. 19 pkt 2 | zdała egzamin, o którym mowa w art. 20;
+Art. 19 pkt 3 | nie wykazuje zaburzeń psychicznych, o których mowa w ustawie z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego;
+Art. 19 pkt 4 | nie była skazana prawomocnym wyrokiem za przestępstwo umyślne przeciwko bezpieczeństwu państwa, porządkowi publicznemu, życiu lub zdrowiu ludzi albo mieniu;
Art. 19 pkt 5 | posiada nienaganną opinię wydaną przez komendanta powiatowego (miejskiego) Policji właściwego dla miejsca zamieszkania.
-Art. 20 ust. 1 | Osoba, o której mowa w art. 19, jest obowiązana odbyć szkolenie, zakończone egzaminem przed komisją kwalifikacyjną.
+Art. 19a ust. 1 | Osoba, o której mowa w art. 19, jest obowiązana przedłożyć odpowiednio przedsiębiorcy albo kierownikowi jednostki naukowej przed przystąpieniem do pracy, a następnie dostarczać co trzy lata:
+Art. 19a ust. 1 pkt 1 | zaświadczenie albo oświadczenie o niekaralności;
+Art. 19a ust. 1 pkt 2 | opinię, o której mowa w art. 19 pkt 5.
+Art. 19a ust. 2 | Do oświadczenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, przepis art. 14 ust. 2b stosuje się odpowiednio.
+Art. 20 ust. 1 | Osoba, o której mowa w art. 19, jest obowiązana odbyć szkolenie i zdać egzamin przed komisją kwalifikacyjną. Osoba, która zdała egzamin, otrzymuje zaświadczenie potwierdzające jej przygotowanie zawodowe.
+Art. 20 ust. 1a | Przed odbyciem szkolenia i przystąpieniem do egzaminu osoba, której przedsiębiorca albo kierownik jednostki naukowej umożliwia dostęp do wyrobów pirotechnicznych w związku z realizacją publicznych pokazów pirotechnicznych o charakterze imprez masowych, jest obowiązana potwierdzić swoją praktykę zawodową w zakresie realizacji tych pokazów.
Art. 20 ust. 2 | Członków komisji kwalifikacyjnej powołuje i odwołuje minister właściwy do spraw gospodarki.
Art. 20 ust. 3 | Za przeprowadzenie szkolenia oraz egzaminu pobierana jest opłata.
Art. 20 ust. 4 | Opłatę wnosi pracodawca kierujący osobę, o której mowa w art. 19, na szkolenie, o którym mowa w ust. 1.
Art. 20 ust. 5 | Opłata, o której mowa w ust. 3, powinna zapewnić pokrycie kosztów przeprowadzania szkolenia oraz egzaminu.
Art. 20 ust. 6 | Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia:
-Art. 20 ust. 6 pkt 1 | wysokość opłaty, o której mowa w ust. 3,
-Art. 20 ust. 6 pkt 2 | zakres i przebieg szkolenia,
-Art. 20 ust. 6 pkt 3 | zakres i sposób przeprowadzenia egzaminu,
-Art. 20 ust. 6 pkt 4 | jednostki upoważnione do przeprowadzenia szkolenia.
-Art. 20 ust. 6 | W rozporządzeniu należy uwzględnić w szczególności zróżnicowany charakter szkolenia w zależności od charakteru i rodzaju wykonywanej pracy.
+Art. 20 ust. 6 pkt 1 | wysokość opłaty, o której mowa w ust. 3;
+Art. 20 ust. 6 pkt 2 | rodzaje dokumentów potwierdzających praktykę zawodową, o której mowa w ust. 1a;
+Art. 20 ust. 6 pkt 3 | zakres i program szkolenia;
+Art. 20 ust. 6 pkt 4 | zakres i sposób przeprowadzenia egzaminu oraz wzory zaświadczeń potwierdzających przygotowanie zawodowe;
+Art. 20 ust. 6 pkt 5 | podmioty upoważnione do prowadzenia szkolenia.
+Art. 20 ust. 6 | W rozporządzeniu należy uwzględnić w szczególności zróżnicowany charakter szkolenia, biorąc pod uwagę charakter i rodzaj wykonywanej pracy.
+Art. 20 ust. 6a | Zaświadczenia potwierdzające przygotowanie zawodowe, o których mowa w ust. 1, są ważne przez 5 lat, po upływie których osoby mające dostęp do materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego są obowiązane odbyć ponownie szkolenie i zdać egzamin.
Art. 20 ust. 7 | Przepisów art. 19 pkt 2 nie stosuje się do osób, które posiadają kwalifikacje określone w ustawie z dnia 4 lutego 1994 r. - Prawo geologiczne i górnicze.
Art. 21 ust. 1 | W przypadku konieczności prowadzenia prac przy użyciu materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego poza terenem przedsiębiorstwa lub jednostki naukowej, przedsiębiorca lub kierownik jednostki naukowej zawiadamia o tym komendanta powiatowego (miejskiego) Policji właściwego dla miejsca prowadzenia tych prac.
Art. 21 ust. 2 | W zawiadomieniu należy wskazać zakres i termin rozpoczęcia oraz zakończenia prac, o których mowa w ust. 1, teren, na którym będą prowadzone prace, a także sposób jego zabezpieczenia przed dostępem osób nieupoważnionych.
-Art. 21 ust. 3 | W przypadku, o którym mowa w ust. 1, materiały wybuchowe przeznaczone do użytku cywilnego mogą być przechowywane na czas niezbędny do przeprowadzenia prac w tymczasowym magazynie, zlokalizowanym w sposób zapewniający bezpieczeństwo ludzi, mienia i środowiska oraz zabezpieczonym przed dostępem osób nieupoważnionych.
+Art. 21 ust. 3 | W przypadku, o którym mowa w ust. 1, materiały wybuchowe przeznaczone do użytku cywilnego lub materiały wybuchowe znalezione w trakcie oczyszczania terenów mogą być przechowywane, przez czas niezbędny do przeprowadzenia prac, w tymczasowym magazynie zlokalizowanym w sposób zapewniający bezpieczeństwo ludzi, mienia i środowiska oraz zabezpieczonym przed dostępem osób nieupoważnionych.
+Art. 21 ust. 4 | Minister właściwy do spraw gospodarki, określi, w drodze rozporządzenia, sposób przechowywania materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego lub znalezionych w trakcie oczyszczania terenów w tymczasowym magazynie, o którym mowa w ust. 3, biorąc pod uwagę zapewnienie ochrony życia i zdrowia ludzi, mienia i środowiska oraz uwzględniając zróżnicowanie zagrożeń dla otoczenia ze względu na właściwości przechowywanych materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego lub znalezionych w trakcie oczyszczania terenów.
Art. 22 ust. 1 | Przedsiębiorca lub kierownik jednostki naukowej w zakresie przestrzegania obowiązków, o których mowa w art. 18 ust. 1 i art. 21 ust. 1, podlega kontroli wojewody.
Art. 22 ust. 2 | Kontrolę przeprowadza zespół kontrolny, zwany dalej „zespołem”, powoływany na czas kontroli przez wojewodę.
Art. 22 ust. 3 | W skład zespołu wojewoda może powołać biegłych i ekspertów, za ich zgodą.
@@ -163,30 +232,39 @@
Art. 22 ust. 5 | Czynności kontrolne wykonuje się na podstawie upoważnienia wydanego przez wojewodę, w obecności kontrolowanego lub osoby przez niego upoważnionej, a w razie nieobecności tych osób, w obecności przywołanego świadka.
Art. 22 ust. 6 | Wojewoda może, po zakończeniu kontroli lub w trakcie jej trwania, wezwać przedsiębiorcę lub kierownika jednostki badawczej do usunięcia w wyznaczonym terminie stwierdzonych uchybień.
Art. 22 ust. 7 | Wojewoda może upoważnić do przeprowadzenia kontroli, o której mowa w ust. 1, inny organ administracji, wskazując zakres kontroli. Przepisy ust. 2-5 stosuje się odpowiednio.
-Art. 23 ust. 1 | Materiały wybuchowe przeznaczone do użytku cywilnego, zaliczone do klasy 1 materiałów niebezpiecznych wymienionych w załączniku A, mogą być przemieszczane tylko na zasadach określonych w niniejszym rozdziale.
-Art. 23 ust. 2 | Przepis ust. 1 nie narusza zasad przewozu materiałów niebezpiecznych poszczególnymi rodzajami środków transportu, określonych w odrębnych przepisach, oraz zasad transportu podlegającego obowiązkowej ochronie na podstawie przepisów o ochronie osób i mienia.
-Art. 24 ust. 1 | Przemieszczanie materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego wymaga uzyskania zgody ministra właściwego do spraw gospodarki.
+Art. 23 ust. 1 | Materiały wybuchowe przeznaczone do użytku cywilnego, zaliczone do klasy 1 materiałów niebezpiecznych, wymienione w załączniku A, mogą być przemieszczane tylko na zasadach określonych w niniejszym rozdziale, z zastrzeżeniem ust. 1a.
+Art. 23 ust. 1a | Przepisów niniejszego rozdziału nie stosuje się do wyrobów pirotechnicznych.
+Art. 23 ust. 2 | Przepis ust. 1 nie narusza zasad przewozu materiałów niebezpiecznych poszczególnymi rodzajami środków transportu, określonych w przepisach:
+Art. 23 ust. 2 | Konwencji o międzynarodowym lotnictwie cywilnym, podpisanej w Chicago dnia 7 grudnia 1944 r., ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze,
+Art. 23 ust. 2 | Umowy europejskiej dotyczącej międzynarodowego przewozu drogowego towarów niebezpiecznych (ADR), sporządzonej w Genewie dnia 30 września 1957 r.,
+Art. 23 ust. 2 | Regulaminu międzynarodowego przewozu kolejami towarów niebezpiecznych (RID), stanowiący załącznik C do Konwencji o międzynarodowym przewozie kolejami (COTIF), sporządzonej w Bernie dnia 9 maja 1980 r.,
+Art. 23 ust. 2 | Międzynarodowej konwencji o bezpieczeństwie życia na morzu, 1974, sporządzonej w Londynie dnia 1 listopada 1974 r., ustawy z dnia 18 września 2001 r. - Kodeks morski oraz ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim,
+Art. 23 ust. 2 | ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o żegludze śródlądowej,
+Art. 23 ust. 2 | ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o przewozie towarów niebezpiecznych,
+Art. 23 ust. 2 | ani zasad transportu podlegającego obowiązkowej ochronie na podstawie przepisów ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia.
+Art. 24 ust. 1 | Przemieszczanie materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego wymaga uzyskania przez odbiorcę zgody ministra właściwego do spraw gospodarki.
Art. 24 ust. 2 | Minister właściwy do spraw gospodarki wydaje zgodę na okres jednego roku w formie decyzji na pisemny wniosek przedsiębiorcy, kierownika jednostki naukowej, osoby zagranicznej oraz przedsiębiorcy zagranicznego.
-Art. 24 ust. 3 | Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, należy dołączyć dokumenty zawierające:
-Art. 24 ust. 3 pkt 1 | nazwę odbiorcy i przewożącego materiały wybuchowe przeznaczone do użytku cywilnego oraz ich siedzibę lub miejsce zamieszkania i adres,
-Art. 24 ust. 3 pkt 2 | potwierdzenie, że odbiorca posiada pozwolenie na nabywanie lub przechowywanie materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego,
-Art. 24 ust. 3 pkt 3 | określenie rodzaju i ilości przemieszczanych materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego oraz sposobu ich zabezpieczenia,
-Art. 24 ust. 3 pkt 4 | opis przemieszczanych materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego i sposobu ich identyfikacji, z uwzględnieniem ich numeru rozpoznawczego ustalonego przez Organizację Narodów Zjednoczonych,
-Art. 24 ust. 3 pkt 5 | miejsce wprowadzenia materiałów wybuchowych do obrotu oraz potwierdzenie ich zgodności z zasadniczymi wymaganiami bezpieczeństwa stosowanymi przy wprowadzaniu ich do obrotu,
+Art. 24 ust. 2a | Kopię zgody, o której mowa w ust. 1, związanej z przemieszczaniem przez granicę państwową, minister właściwy do spraw gospodarki przekazuje Komendantowi Głównemu Straży Granicznej.
+Art. 24 ust. 3 | Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, należy dołączyć następujące dokumenty:
+Art. 24 ust. 3 pkt 1 | nazwę odbiorcy materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego oraz określenie siedziby lub miejsce zamieszkania i adres;
+Art. 24 ust. 3 pkt 2 | potwierdzenie, że odbiorca posiada pozwolenie albo koncesję na wytwarzanie materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego lub obrót tymi materiałami;
+Art. 24 ust. 3 pkt 3 | określenie rodzaju i ilości przemieszczanych materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego oraz sposobu ich zabezpieczenia;
+Art. 24 ust. 3 pkt 4 | opis przemieszczanych materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego i sposobu ich identyfikacji, z uwzględnieniem ich numeru rozpoznawczego ustalonego przez Organizację Narodów Zjednoczonych;
+Art. 24 ust. 3 pkt 5 | miejsce wprowadzenia materiałów wybuchowych do obrotu oraz potwierdzenie ich zgodności z zasadniczymi wymaganiami bezpieczeństwa stosowanymi przy wprowadzaniu ich do obrotu;
Art. 24 ust. 3 pkt 6 | określenie środka transportu i trasy przemieszczania materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego.
Art. 25 | W przypadku gdy odbiorca jest osobą zagraniczną lub przedsiębiorcą zagranicznym, do wniosku, o którym mowa w art. 24 ust. 2, należy dołączyć kopię dokumentu potwierdzającego uprawnienie osoby zagranicznej lub przedsiębiorcy zagranicznego do nabywania i przemieszczania materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego, wydanego na podstawie przepisów obowiązujących w państwie jego siedziby lub miejsca zamieszkania.
Art. 26 | W przypadku gdy weryfikacja dokumentów, o których mowa w art. 25, nie jest możliwa lub jest znacznie utrudniona, minister właściwy do spraw gospodarki niezwłocznie przekazuje Komisji Europejskiej informację w tej sprawie.
-Art. 27 ust. 1 | Minister właściwy do spraw gospodarki wydaje zgodę na przemieszczanie materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego, jeżeli przedsiębiorca albo kierownik jednostki naukowej posiada pozwolenie na nabywanie i przechowywanie materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego, a w przypadku osoby zagranicznej lub przedsiębiorcy zagranicznego, gdy posiadają oni dokumenty, o których mowa w art. 25.
+Art. 27 ust. 1 | Zgoda, o której mowa w art. 24 ust. 1, jest wydawana, jeżeli przedsiębiorca albo jednostka naukowa posiada pozwolenie lub koncesję na wytwarzanie materiałów wybuchowych lub obrót tymi materiałami, a w przypadku osoby zagranicznej lub przedsiębiorcy zagranicznego - po pozytywnym zweryfikowaniu wniosku oraz dokumentu określonego w art. 25.
Art. 27 ust. 2 | Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, wzór wniosku, o którym mowa w art. 24 ust. 2, uwzględniając obowiązek zawarcia w nim informacji, o których mowa w art. 24 ust. 3.
Art. 28 | W decyzji, o której mowa w art. 24 ust. 2, określa się:
-Art. 28 pkt 1 | nazwę odbiorcy i przewożącego materiały wybuchowe przeznaczone do użytku cywilnego oraz ich siedzibę lub miejsce zamieszkania i adres, a także inne dane umożliwiające bezpośredni z nimi kontakt,
-Art. 28 pkt 2 | potwierdzenie, że odbiorca posiada pozwolenie na nabywanie lub przechowywanie materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego,
-Art. 28 pkt 3 | rodzaj i ilość przemieszczanych materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego,
-Art. 28 pkt 4 | opis przemieszczanych materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego i sposobu ich identyfikacji, z uwzględnieniem ich numeru rozpoznawczego ustalonego przez Organizację Narodów Zjednoczonych,
-Art. 28 pkt 5 | miejsce wprowadzenia materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego do obrotu oraz potwierdzenie ich zgodności z zasadniczymi wymaganiami bezpieczeństwa stosowanymi przy wprowadzaniu ich do obrotu, jeżeli materiały te będą wprowadzane do obrotu,
+Art. 28 pkt 1 | nazwę odbiorcy materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego oraz adres jego siedziby lub miejsca zamieszkania, a także inne dane umożliwiające bezpośredni z nim kontakt;
+Art. 28 pkt 2 | potwierdzenie, że odbiorca posiada pozwolenie lub koncesję na wytwarzanie materiałów wybuchowych lub obrót tymi materiałami;
+Art. 28 pkt 3 | rodzaj i ilość przemieszczanych materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego;
+Art. 28 pkt 4 | opis przemieszczanych materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego i sposobu ich identyfikacji, z uwzględnieniem ich numeru rozpoznawczego ustalonego przez Organizację Narodów Zjednoczonych;
+Art. 28 pkt 5 | miejsce wprowadzenia materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego do obrotu oraz potwierdzenie ich zgodności z zasadniczymi wymaganiami bezpieczeństwa stosowanymi przy wprowadzaniu ich do obrotu, jeżeli materiały te będą wprowadzane do obrotu;
Art. 28 pkt 6 | środek transportu i trasę przemieszczania materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego.
-Art. 29 ust. 1 | Minister właściwy do spraw gospodarki odmawia wydania zgody, o której mowa w art. 24 ust. 2, jeżeli przedsiębiorca, kierownik jednostki naukowej, osoba zagraniczna albo przedsiębiorca zagraniczny nie spełniają wymagań określonych w art. 27 ust. 1, a także z uwagi na zagrożenie obronności, bezpieczeństwa państwa lub bezpieczeństwa i porządku publicznego.
-Art. 29 ust. 2 | Minister właściwy do spraw gospodarki cofa zgodę, o której mowa w art. 24 ust. 2, jeżeli zostało cofnięte pozwolenie, o którym mowa w art. 9 ust. 1.
+Art. 29 ust. 1 | Minister właściwy do spraw gospodarki odmawia wydania zgody, o której mowa w art. 24 ust. 2, jeżeli przedsiębiorca, kierownik jednostki naukowej, osoba zagraniczna albo przedsiębiorca zagraniczny nie spełnia wymagań określonych w art. 27 ust. 1, a także z uwagi na zagrożenie obronności, bezpieczeństwa państwa lub bezpieczeństwa i porządku publicznego.
+Art. 29 ust. 2 | Zgodę, o której mowa w art. 24 ust. 2, cofa się, jeżeli zostało cofnięte pozwolenie lub koncesja na wytwarzanie materiałów wybuchowych lub obrót tymi materiałami.
Art. 29 ust. 3 | Odmowa wydania zgody albo jej cofnięcie wymaga uzasadnienia.
Art. 29 ust. 4 | Do postępowania w sprawie wydania, odmowy albo cofnięcia zgody stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.
Art. 30 ust. 1 | Przewożący materiały wybuchowe przeznaczone do użytku cywilnego jest obowiązany posiadać zgodę, o której mowa w art. 24 ust. 2, i okazywać ją na żądanie organów kontroli drogowej, celnej i granicznej.
@@ -195,9 +273,9 @@
Art. 30 ust. 4 | Sposób zatrzymania i postępowania z materiałami wybuchowymi przeznaczonymi do użytku cywilnego określają odrębne przepisy.
Art. 31 ust. 1 | Odbiorca materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego i przewożący te materiały są obowiązani przechowywać zgodę przez okres nie krótszy niż ten, na który została ona wydana.
Art. 31 ust. 2 | Odbiorca jest obowiązany okazywać kopię zgody na każde żądanie właściwych organów.
-Art. 32 ust. 1 | Przemieszczający materiały wybuchowe przeznaczone do użytku cywilnego, w przypadku gdy przemieszczenie tych materiałów będzie następować tranzytem przez państwa członkowskie Unii Europejskiej, jest obowiązany zawiadomić właściwe organy tych państw o zamiarze przemieszczania materiałów wybuchowych oraz uzyskać ich zgodę na tranzyt.
-Art. 32 ust. 2 | W przypadku gdy prawo państwa członkowskiego Unii Europejskiej tego wymaga, odbiorca jest obowiązany przekazać informacje, o których mowa w art. 28, organowi właściwemu ze względu na siedzibę lub miejsce zamieszkania odbiorcy materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego albo organowi państwa, przez które będzie następować tranzytem przemieszczanie tych materiałów.
-Art. 33 ust. 1 | Minister właściwy do spraw gospodarki wydaje zgodę na tranzyt materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
+Art. 32 ust. 1 | Przemieszczający materiały wybuchowe przeznaczone do użytku cywilnego, w przypadku gdy przemieszczenie tych materiałów będzie następować tranzytem przez państwa członkowskie Unii Europejskiej, Republikę Turcji lub państwo członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronę umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, jest obowiązany zawiadomić właściwe organy tych państw o zamiarze przemieszczania materiałów wybuchowych oraz uzyskać ich zgodę na tranzyt.
+Art. 32 ust. 2 | W przypadku gdy prawo państwa członkowskiego Unii Europejskiej, Republiki Turcji lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym tego wymaga, odbiorca jest obowiązany przekazać informacje, o których mowa w art. 28, organowi właściwemu ze względu na siedzibę lub miejsce zamieszkania odbiorcy materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego albo organowi państwa, przez które będzie następować tranzytem przemieszczanie tych materiałów.
+Art. 33 ust. 1 | Minister właściwy do spraw gospodarki wydaje zgodę na tranzyt materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego przez terytorium Rzeczpospolitej Polskiej.
Art. 33 ust. 2 | Przepisy art. 24 ust. 2, art. 27-31 stosuje się odpowiednio.
Art. 34 ust. 1 | Minister właściwy do spraw gospodarki, w przypadku poważnego zagrożenia obronności, bezpieczeństwa państwa lub bezpieczeństwa i porządku publicznego, w drodze decyzji może zakazać przemieszczania materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego, określając czas trwania tego zakazu oraz rodzaj materiałów nim objętych.
Art. 34 ust. 2 | W przypadku, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw gospodarki może nakazać zatrzymanie przemieszczanych materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego.
@@ -206,78 +284,83 @@
Art. 34 ust. 5 | Środki podjęte w przypadkach określonych w ust. 1 i 2 nie mogą stanowić jakiejkolwiek dyskryminacji któregokolwiek wysyłającego albo odbierającego, a także przewożącego materiały wybuchowe przeznaczone do użytku cywilnego, oraz ukrytego ograniczenia w obrocie tymi materiałami.
Art. 34 ust. 6 | Minister właściwy do spraw gospodarki zawiadamia niezwłocznie Komisję Europejską o podjętych środkach, o których mowa w ust. 1 i 2.
Art. 35 | Przewożący materiały wybuchowe przeznaczone do użytku cywilnego oraz odbiorca tych materiałów są obowiązani udzielać właściwym organom państwa, z którego, do którego lub przez które są przemieszczane te materiały, na ich żądanie, wszelkich informacji dotyczących przemieszczanych materiałów i ich przemieszczania.
-Art. 36 | Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, sposób gromadzenia i przekazywania informacji, o których mowa w art. 28, 34, 39-41, mając na względzie konieczność przekazywania tych informacji właściwym organom państw członkowskich Unii Europejskiej i Komisji Europejskiej.
+Art. 36 | Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, sposób gromadzenia i przekazywania informacji, o których mowa w art. 28, 34, 39-41, mając na względzie konieczność przekazywania tych informacji właściwym organom państw członkowskich Unii Europejskiej, Republiki Turcji lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym i Komisji Europejskiej.
Art. 37 ust. 1 | Przedsiębiorca przemieszczający amunicję przez granicę, przed dokonaniem przemieszczenia, jest obowiązany uzyskać zgodę na przemieszczenie organu właściwego państwa, z którego amunicja ma być przemieszczona.
Art. 37 ust. 2 | W przypadku gdy amunicja znajduje się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, organem właściwym do wydania zgody jest minister właściwy do spraw gospodarki.
Art. 37 ust. 3 | Zgody udziela się na pisemny wniosek przedsiębiorcy.
Art. 37 ust. 4 | Wniosek powinien zawierać:
-Art. 37 ust. 4 pkt 1 | oznaczenie przedsiębiorcy, nabywcy amunicji albo odbiorcy amunicji oraz ich siedziby lub miejsca zamieszkania i adresy,
-Art. 37 ust. 4 pkt 2 | wskazanie miejsca przeznaczenia amunicji, do którego ma być ona przemieszczona,
-Art. 37 ust. 4 pkt 3 | określenie rodzaju i ilości amunicji, która ma być przemieszczona oraz sposobu jej zabezpieczenia,
+Art. 37 ust. 4 pkt 1 | oznaczenie przedsiębiorcy, nabywcy amunicji albo odbiorcy amunicji oraz ich siedziby lub miejsca zamieszkania i adresy;
+Art. 37 ust. 4 pkt 2 | wskazanie miejsca przeznaczenia amunicji, do którego ma być ona przemieszczona;
+Art. 37 ust. 4 pkt 3 | określenie rodzaju i ilości amunicji, która ma być przemieszczona oraz sposobu jej zabezpieczenia;
Art. 37 ust. 4 pkt 4 | dane umożliwiające identyfikację amunicji, która ma być przemieszczona, oraz informacje o kontroli przeprowadzonej zgodnie z umowami międzynarodowymi o wzajemnym uznawaniu znaków kontrolnych broni małokalibrowej.
Art. 37 ust. 5 | Minister właściwy do spraw gospodarki wydaje zgodę, o której mowa w ust. 2, po sprawdzeniu warunków, w jakich będzie odbywać się przemieszczenie amunicji, ze szczególnym uwzględnieniem ochrony bezpieczeństwa ludzi, mienia i środowiska.
Art. 37 ust. 6 | Zgoda, o której mowa w ust. 2, powinna zawierać dane określone w ust. 4.
Art. 38 ust. 1 | Zgodę, o której mowa w art. 37 ust. 2, minister właściwy do spraw gospodarki wydaje na okres trzech lat.
Art. 38 ust. 2 | Przepisy art. 29-31 stosuje się odpowiednio.
-Art. 39 ust. 1 | Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje amunicji, której przemieszczanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej może następować na podstawie zgody, o której mowa w art. 37, uwzględniając konieczność zapewnienia bezpieczeństwa i porządku publicznego.
-Art. 39 ust. 2 | Minister właściwy do spraw gospodarki przekazuje informacje określone w rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1, właściwym władzom państw członkowskich Unii Europejskiej.
+Art. 39 ust. 1 | Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje amunicji, której przemieszczanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nie wymaga uzyskania jego zgody i może następować na podstawie zezwolenia udzielonego przez właściwy organ państwa, na którego terenie ta amunicja znajduje się, uwzględniając konieczność zapewnienia bezpieczeństwa i porządku publicznego.
+Art. 39 ust. 2 | Minister właściwy do spraw gospodarki przekazuje informacje określone w rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1, właściwym władzom państw członkowskich Unii Europejskiej, Republiki Turcji lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym.
Art. 40 | Minister właściwy do spraw gospodarki zawiadamia o przemieszczaniu amunicji właściwe organy państwa, do którego lub przez które będzie ona przemieszczana, najpóźniej z chwilą rozpoczęcia przemieszczania amunicji.
Art. 41 | Przepis art. 34 stosuje się odpowiednio do przemieszczania amunicji.
-Art. 42 ust. 1 | Materiały wybuchowe przeznaczone do użytku cywilnego, zaliczone do klasy 1 materiałów niebezpiecznych wymienionych w załączniku A, mogą być wprowadzane do obrotu, jeżeli spełniają zasadnicze wymagania w rozumieniu ustawy z dnia 28 kwietnia 2000 r. o systemie oceny zgodności, akredytacji oraz zmianie niektórych ustaw, zwane dalej „zasadniczymi wymaganiami”, i są oznakowane CE.
-Art. 42 ust. 2 | Wzór oznakowania CE, o którym mowa w ust.1, określa załącznik do ustawy.
+Art. 42 ust. 1 | Materiały wybuchowe przeznaczone do użytku cywilnego, zaliczone do klasy 1 materiałów niebezpiecznych, wymienione w załączniku A, mogą być wprowadzane do obrotu, jeżeli spełniają zasadnicze wymagania i są oznakowane CE.
+Art. 42 ust. 2 | Wzór oznakowania CE, o którym mowa w ust. 1, określa załącznik do ustawy.
Art. 42 ust. 3 | Materiały wybuchowe przeznaczone do użytku cywilnego należy zaprojektować, wykonać i dostarczyć w taki sposób, aby w przewidywanym okresie ich używania, w normalnych i przewidywalnych warunkach, stwarzały jak najmniejsze zagrożenie dla życia i zdrowia ludzi oraz mienia i środowiska.
Art. 42 ust. 4 | Materiały wybuchowe przeznaczone do użytku cywilnego powinny odpowiadać charakterystykom i właściwościom określonym przez producenta, w celu zapewnienia ich bezpieczeństwa i niezawodności.
+Art. 42 ust. 4a | Plastyczne materiały wybuchowe przeznaczone do użytku cywilnego powinny być znakowane, z zastrzeżeniem ust. 4b.
+Art. 42 ust. 4b | Znakowaniu nie podlegają plastyczne materiały wybuchowe przechowywane lub stosowane w sposób określony w części 1 ust. II lit. a-c załącznika technicznego do Konwencji.
+Art. 42 ust. 5 | Materiały wybuchowe przeznaczone do użytku cywilnego, zaliczone do klasy 1 materiałów wybuchowych niebezpiecznych, wymienione w załączniku A, muszą spełniać wymagania określone w niniejszym artykule oraz posiadać nadany numer identyfikacyjny.
+Art. 42 ust. 6 | Przepisów niniejszego rozdziału nie stosuje się do wyrobów pirotechnicznych.
Art. 43 ust. 1 | Materiały wybuchowe przeznaczone do użytku cywilnego należy zaprojektować i wykonać w taki sposób, aby przy zastosowaniu odpowiednich metod technicznych można je było poddać nieodwracalnemu unieszkodliwieniu, w sposób możliwie najmniej uciążliwy dla środowiska.
Art. 43 ust. 2 | Materiały wybuchowe przeznaczone do użytku cywilnego powinny być badane w rzeczywistych warunkach. Jeżeli nie jest możliwe badanie tych materiałów w laboratorium, badanie powinno zostać przeprowadzone w warunkach, w jakich materiał wybuchowy przeznaczony do użytku cywilnego będzie używany.
Art. 43 ust. 3 | Badając materiał wybuchowy przeznaczony do użytku cywilnego, należy dokonać jego oceny z uwzględnieniem, jeżeli mają zastosowanie, następujących właściwości tego materiału:
-Art. 43 ust. 3 pkt 1 | budowy i właściwości charakterystycznych, w tym składu chemicznego, stanu skupienia oraz, jeżeli jest to istotne, wymiarów i rozkładu wielkości ziaren składników,
-Art. 43 ust. 3 pkt 2 | stabilności fizycznej i chemicznej, we wszystkich warunkach środowiskowych, na jakie może być narażony, wrażliwości na uderzenie i tarcie,
-Art. 43 ust. 3 pkt 3 | kompatybilności wszystkich składników w odniesieniu do ich fizycznej i chemicznej stabilności,
-Art. 43 ust. 3 pkt 4 | wymagań w stosunku do chemicznej czystości materiału wybuchowego przeznaczonego do użytku cywilnego,
-Art. 43 ust. 3 pkt 5 | odporności na działanie wody, jeżeli jest on przewidziany do stosowania w wilgotnym lub mokrym otoczeniu i gdy bezpieczeństwo i niezawodność używania tego materiału może ulec pogorszeniu pod wpływem wody,
-Art. 43 ust. 3 pkt 6 | odporności na niskie i wysokie temperatury, jeżeli przewiduje się przechowywanie lub stosowanie tego materiału w takich temperaturach, a chłodzenie lub ogrzewanie komponentu lub całego materiału wybuchowego przeznaczonego do użytku cywilnego może mieć negatywny wpływ na jego bezpieczeństwo i niezawodność,
-Art. 43 ust. 3 pkt 7 | jego przydatności do użycia w warunkach niebezpiecznych, w szczególności w środowisku zagrożonym metanem, wybuchem pyłu węglowego lub gorącymi masami, jeżeli ten materiał jest przewidziany do stosowania w takich warunkach,
-Art. 43 ust. 3 pkt 8 | cech bezpieczeństwa, polegających na zapobieganiu przedwczesnemu lub niezamierzonemu zapłonowi lub wybuchowi,
-Art. 43 ust. 3 pkt 9 | dotyczących prawidłowego ładowania i działania tego materiału, używanego zgodnie z przeznaczeniem,
+Art. 43 ust. 3 pkt 1 | budowy i właściwości charakterystycznych, w tym składu chemicznego, stanu skupienia oraz, jeżeli jest to istotne, wymiarów i rozkładu wielkości ziaren składników;
+Art. 43 ust. 3 pkt 2 | stabilności fizycznej i chemicznej, we wszystkich warunkach środowiskowych, na jakie może być narażony, wrażliwości na uderzenie i tarcie;
+Art. 43 ust. 3 pkt 3 | kompatybilności wszystkich składników w odniesieniu do ich fizycznej i chemicznej stabilności;
+Art. 43 ust. 3 pkt 4 | wymagań w stosunku do chemicznej czystości materiału wybuchowego przeznaczonego do użytku cywilnego;
+Art. 43 ust. 3 pkt 5 | odporności na działanie wody, jeżeli jest on przewidziany do stosowania w wilgotnym lub mokrym otoczeniu i gdy bezpieczeństwo i niezawodność używania tego materiału może ulec pogorszeniu pod wpływem wody;
+Art. 43 ust. 3 pkt 6 | odporności na niskie i wysokie temperatury, jeżeli przewiduje się przechowywanie lub stosowanie tego materiału w takich temperaturach, a chłodzenie lub ogrzewanie komponentu lub całego materiału wybuchowego przeznaczonego do użytku cywilnego może mieć negatywny wpływ na jego bezpieczeństwo i niezawodność;
+Art. 43 ust. 3 pkt 7 | jego przydatności do użycia w warunkach niebezpiecznych, w szczególności w środowisku zagrożonym metanem, wybuchem pyłu węglowego lub podwyższoną temperaturą, jeżeli ten materiał jest przewidziany do stosowania w takich warunkach;
+Art. 43 ust. 3 pkt 8 | cech bezpieczeństwa, polegających na zapobieganiu przedwczesnemu lub niezamierzonemu zapłonowi lub wybuchowi;
+Art. 43 ust. 3 pkt 9 | dotyczących prawidłowego ładowania i działania tego materiału, używanego zgodnie z przeznaczeniem;
Art. 43 ust. 3 pkt 10 | odporności materiału, jego pokrycia lub innych składników na pogorszenie się jakości tego materiału na skutek składowania, do upływu jego przydatności określonej przez producenta.
Art. 43 ust. 4 | Podczas badania, o którym mowa w ust. 3, należy brać pod uwagę następujące informacje:
-Art. 43 ust. 4 pkt 1 | dotyczące urządzeń i akcesoriów potrzebnych do niezawodnego i bezpiecznego działania materiału wybuchowego przeznaczonego do użytku cywilnego,
+Art. 43 ust. 4 pkt 1 | dotyczące urządzeń i akcesoriów potrzebnych do niezawodnego i bezpiecznego działania materiału wybuchowego przeznaczonego do użytku cywilnego;
Art. 43 ust. 4 pkt 2 | o posiadaniu właściwych instrukcji, jeżeli są wymagane, oznaczeń dotyczących bezpiecznego transportu, składowania, używania i pozbywania się materiału wybuchowego przeznaczonego do użytku cywilnego, sporządzonych w języku lub językach kraju, w którym materiał ten będzie używany.
Art. 44 ust. 1 | Materiały wybuchowe kruszące powinny spełniać następujące wymagania:
-Art. 44 ust. 1 pkt 1 | przewidziany sposób inicjowania wybuchu powinien zapewniać bezpieczną, niezawodną i pełną detonację lub, w razie potrzeby, deflagrację kruszącego materiału wybuchowego przeznaczonego do użytku cywilnego; w przypadku prochu dymnego dotyczy to zdolności deflagracji, którą należy sprawdzić,
-Art. 44 ust. 1 pkt 2 | pewnie i niezawodnie przenosić detonację poprzez kolumnę naboi, jeżeli materiały wybuchowe przeznaczone do użytku cywilnego są w postaci naboi,
-Art. 44 ust. 1 pkt 3 | produkty gazowe wytwarzane przez materiały wybuchowe przeznaczone do użytku podziemnego mogą zawierać jedynie takie ilości tlenku węgla, tlenków azotu, innych gazów, par lub stałych składników, które w zwykłych warunkach ruchowych kopalni nie wpływają ujemnie na zdrowie.
+Art. 44 ust. 1 pkt 1 | przewidziany sposób inicjowania powinien zapewniać bezpieczną, niezawodną i pełną detonację lub, w razie potrzeby, deflagrację kruszącego materiału wybuchowego przeznaczonego do użytku cywilnego; w przypadku prochu dymnego dotyczy to zdolności deflagracji, którą należy sprawdzić;
+Art. 44 ust. 1 pkt 2 | pewnie i niezawodnie przenosić detonację poprzez kolumnę naboi, jeżeli materiały wybuchowe przeznaczone do użytku cywilnego są w postaci naboi;
+Art. 44 ust. 1 pkt 3 | produkty gazowe wytwarzane podczas detonacji materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego stosowanych w podziemnych wyrobiskach górniczych mogą zawierać jedynie takie ilości tlenku węgla, tlenków azotu, innych gazów, par lub stałych składników, które w zwykłych warunkach ruchowych zakładu górniczego nie wpływają ujemnie na zdrowie.
Art. 44 ust. 2 | Lonty detonujące, prochowe, zapalające i rurki detonujące powinny spełniać następujące wymagania:
-Art. 44 ust. 2 pkt 1 | powłoki lontów detonujących, zapalających i rurek detonujących powinny posiadać wystarczającą wytrzymałość mechaniczną i odpowiednio zabezpieczać rdzeń materiału wybuchowego przed normalnymi naprężeniami mechanicznymi,
-Art. 44 ust. 2 pkt 2 | parametry dotyczące szybkości palenia się lontów powinny być podane i niezawodnie dotrzymywane,
+Art. 44 ust. 2 pkt 1 | powłoki lontów detonujących, zapalających i rurek detonujących powinny posiadać wystarczającą wytrzymałość mechaniczną i odpowiednio zabezpieczać rdzeń materiału wybuchowego przed normalnymi naprężeniami mechanicznymi;
+Art. 44 ust. 2 pkt 2 | parametry dotyczące prędkości palenia się lontów powinny być podane i niezawodnie dotrzymywane;
Art. 44 ust. 2 pkt 3 | lonty detonujące i rurki detonujące powinny być niezawodne, posiadać wystarczającą zdolność inicjowania wybuchu oraz spełniać wymagania dotyczące składowania, nawet w szczególnych warunkach klimatycznych.
Art. 44 ust. 3 | Zapalniki, w tym zapalniki zwłoczne, oraz przekaźniki powinny spełniać następujące wymagania:
-Art. 44 ust. 3 pkt 1 | zapalniki powinny w pewny sposób inicjować detonację materiałów wybuchowych, dla których są przeznaczone, w przewidywanych warunkach ich stosowania,
-Art. 44 ust. 3 pkt 2 | opóźniacze do lontów muszą być zdolne do pewnego inicjowania wybuchu,
-Art. 44 ust. 3 pkt 3 | wilgoć nie może mieć ujemnego wpływu na zdolność inicjowania,
-Art. 44 ust. 3 pkt 4 | czasy opóźnień zapalników zwłocznych powinny być tak równomierne, aby prawdopodobieństwo zachodzenia na siebie okresów opóźnień sąsiednich stopni czasowych było nieistotne,
-Art. 44 ust. 3 pkt 5 | charakterystyka elektryczna zapalników elektrycznych powinna być wskazana na opakowaniu,
+Art. 44 ust. 3 pkt 1 | zapalniki powinny w pewny sposób inicjować detonację materiałów wybuchowych, dla których są przeznaczone, w przewidywanych warunkach ich stosowania;
+Art. 44 ust. 3 pkt 2 | przekaźniki muszą być zdolne do pewnego inicjowania wybuchu;
+Art. 44 ust. 3 pkt 3 | wilgoć nie może mieć ujemnego wpływu na zdolność inicjowania;
+Art. 44 ust. 3 pkt 4 | czasy opóźnień zapalników zwłocznych powinny być tak równomierne, aby prawdopodobieństwo zachodzenia na siebie okresów opóźnień sąsiednich stopni czasowych było nieistotne;
+Art. 44 ust. 3 pkt 5 | charakterystyka elektryczna zapalników elektrycznych powinna być wskazana na opakowaniu;
Art. 44 ust. 3 pkt 6 | przewody zapalników elektrycznych powinny posiadać wystarczającą izolację oraz odpowiednią wytrzymałość mechaniczną, włączając niezawodne połączenie z zapalnikiem, z uwzględnieniem przewidywanego zastosowania.
Art. 44 ust. 4 | Prochy i paliwa rakietowe powinny spełniać następujące wymagania:
-Art. 44 ust. 4 pkt 1 | nie mogą detonować podczas ich stosowania zgodnie z przeznaczeniem,
-Art. 44 ust. 4 pkt 2 | muszą być stabilizowane, w szczególności prochy nitrocelulozowe i nitroglicerynowe, w celu zabezpieczenia przed samorozkładem,
+Art. 44 ust. 4 pkt 1 | nie mogą detonować podczas ich stosowania zgodnie z przeznaczeniem;
+Art. 44 ust. 4 pkt 2 | muszą być stabilizowane, w szczególności prochy nitrocelulozowe i nitroglicerynowe, w celu zabezpieczenia przed samorozkładem;
Art. 44 ust. 4 pkt 3 | stałe paliwa rakietowe w formie sprasowanej lub odlewanej nie mogą zawierać niepożądanych pęknięć lub pęcherzyków gazowych, mogących wywrzeć niekorzystny wpływ na ich działanie.
-Art. 45 | Za zgodne z zasadniczymi wymaganiami bezpieczeństwa uznaje się materiały wybuchowe przeznaczone do użytku cywilnego, zaliczone do klasy 1 materiałów niebezpiecznych wymienionych w załączniku A, spełniające wymagania Polskich Norm wdrażających normy zharmonizowane.
-Art. 46 | Materiały wybuchowe przeznaczone do użytku cywilnego, zaliczone do klasy 1 materiałów niebezpiecznych wymienionych w załączniku A, poddaje się, w zależności od potrzeb, następującym procedurom badania ich zgodności z zasadniczymi wymaganiami:
-Art. 46 pkt 1 | badaniu typu WE, wykonywanemu zgodnie z zasadami określonymi w art. 56-58, oraz do wyboru producenta:
-Art. 46 pkt 1 lit. a | badaniu zgodności z typem, wykonywanym na zasadach określonych w art. 59, albo
-Art. 46 pkt 1 lit. b | procedurze zapewnienia jakości produkcji, prowadzonej zgodnie z zasadami określonymi w art. 60 i 61, zwanej dalej „systemem zapewnienia jakości produkcji”, albo
-Art. 46 pkt 1 lit. c | procedurze zapewnienia jakości wyrobu, prowadzonej na zasadach określonych w art. 57, zwanej dalej „systemem zapewnienia jakości wyrobu”, albo
-Art. 46 pkt 1 lit. d | sprawdzaniu wyrobu, na zasadach określonych w art. 59, albo też
-Art. 46 pkt 2 | sprawdzaniu jednostkowemu, wykonanemu na zasadach określonych w art. 60.
-Art. 47 | Minister właściwy do spraw gospodarki notyfikuje jednostkę, która będzie dokonywała oceny zgodności, oraz przekazuje informację, w terminie 30 dni od dnia jej notyfikacji, do ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
+Art. 45 | Za zgodne z zasadniczymi wymaganiami uznaje się materiały wybuchowe przeznaczone do użytku cywilnego zaliczone do klasy 1 materiałów niebezpiecznych, wymienione w załączniku A, spełniające wymagania określone w art. 43 i 44 lub spełniające wymagania określone w normach zharmonizowanych.
+Art. 45a | Przepisów niniejszego rozdziału nie stosuje się do wyrobów pirotechnicznych.
+Art. 46 | Materiały wybuchowe przeznaczone do użytku cywilnego zaliczone do klasy 1 materiałów niebezpiecznych, wymienione w załączniku A, poddaje się, w zależności od potrzeb, następującym procedurom badania ich zgodności z zasadniczymi wymaganiami:
+Art. 46 pkt 1 | badaniu typu WE - moduł B, wykonywanemu zgodnie z zasadami określonymi w art. 49-51, oraz do wyboru producenta:
+Art. 46 pkt 1 lit. a | badaniu zgodności z typem - moduł C, wykonywanemu na zasadach określonych w art. 52,
+Art. 46 pkt 1 lit. b | procedurze zapewnienia jakości produkcji - moduł D, prowadzonej zgodnie z zasadami określonymi w art. 53-56, zwanej dalej „systemem zapewnienia jakości produkcji”,
+Art. 46 pkt 1 lit. c | procedurze zapewnienia jakości wyrobu - moduł E, prowadzonej na zasadach określonych w art. 57 i 58, zwanej dalej „systemem zapewnienia jakości wyrobu”,
+Art. 46 pkt 1 lit. d | sprawdzaniu wyrobu - moduł F, na zasadach określonych w art. 59, albo też
+Art. 46 pkt 2 | sprawdzaniu jednostkowemu - moduł G, wykonywanemu na zasadach określonych w art. 60.
+Art. 47 | Minister właściwy do spraw gospodarki notyfikuje jednostki, które będą dokonywały oceny zgodności materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego z zasadniczymi wymaganiami, na zasadach i w trybie określonych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności.
Art. 48 ust. 1 | Jednostka notyfikowana, kierownik jednostki notyfikowanej oraz jej pracownicy odpowiedzialni za przeprowadzanie procedur oceny zgodności materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego z zasadniczymi wymaganiami nie mogą być konstruktorami, producentami, dostawcami lub instalatorami materiałów, które są przez nich kontrolowane, ani upoważnionym przedstawicielem jakiejkolwiek z wymienionych grup.
Art. 48 ust. 2 | Kierownik jednostki notyfikowanej oraz jej pracownicy nie mogą zajmować się osobiście, ani jako upoważnieni przedstawiciele, projektem, budową, marketingiem lub obsługą materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego. Nie ogranicza to możliwości wymiany informacji technicznej między wytwarzającymi te materiały a pracownikami jednostki notyfikowanej.
Art. 48 ust. 3 | Pracownicy jednostki notyfikowanej przeprowadzają próby sprawdzające materiały wybuchowe przeznaczone do użytku cywilnego zgodnie z zawodową uczciwością i techniczną wiedzą. Pracownicy nie powinni ulegać żadnym formom nacisku i zachętom, zwłaszcza finansowym, ze strony osób lub grup osób zainteresowanych wynikami badań.
Art. 48 ust. 4 | Jednostka notyfikowana powinna dysponować pracownikami o odpowiednich kwalifikacjach oraz posiadać środki do realizacji zadań administracyjnych i technicznych związanych z procedurami oceny zgodności. Jednostka ta powinna mieć również dostęp do sprzętu wymaganego do przeprowadzenia specjalnych prób sprawdzających.
Art. 48 ust. 5 | Pracownicy jednostki notyfikowanej odpowiedzialni za kontrolę powinni:
-Art. 48 ust. 5 pkt 1 | odbyć szkolenie techniczne i zawodowe,
-Art. 48 ust. 5 pkt 2 | posiadać dostateczną wiedzę w zakresie wykonywanych prób oraz odpowiednie doświadczenie w ich wykonywaniu,
+Art. 48 ust. 5 pkt 1 | odbyć szkolenie techniczne i zawodowe;
+Art. 48 ust. 5 pkt 2 | posiadać dostateczną wiedzę w zakresie wykonywanych prób oraz odpowiednie doświadczenie w ich wykonywaniu;
Art. 48 ust. 5 pkt 3 | posiadać odpowiednie kompetencje do opracowywania świadectw, protokołów oraz sprawozdań wymaganych do zalegalizowania wykonywanych prób.
Art. 48 ust. 6 | Pracownicy jednostki notyfikowanej sporządzający sprawozdania z wykonywanych prób powinni być bezstronni. Wynagrodzenie tych pracowników nie może być uzależnione od ilości wykonywanych prób oraz od ich wyników.
Art. 48 ust. 7 | Pracownicy jednostki notyfikowanej są obowiązani do zachowania tajemnicy zawodowej w stosunku do wszystkich informacji uzyskanych w związku z wykonywanymi zadaniami.
@@ -286,19 +369,19 @@
Art. 49 ust. 2 | Producent lub jego upoważniony przedstawiciel składa wniosek o przeprowadzenie badania typu WE w wybranej jednostce notyfikowanej.
Art. 49 ust. 3 | Wniosek, o którym mowa w ust. 2, powinien zawierać nazwę i adres producenta; jeżeli wniosek jest składany przez jego upoważnionego przedstawiciela, dodatkowo imię i nazwisko oraz adres przedstawiciela.
Art. 49 ust. 4 | Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, należy załączyć:
-Art. 49 ust. 4 pkt 1 | pisemne oświadczenie, że taki sam wniosek nie został złożony w innej jednostce notyfikowanej,
+Art. 49 ust. 4 pkt 1 | pisemne oświadczenie, że taki sam wniosek nie został złożony w innej jednostce notyfikowanej;
Art. 49 ust. 4 pkt 2 | dokumentację techniczną, o której mowa w ust. 6.
Art. 49 ust. 5 | Producent jest obowiązany udostępnić jednostce notyfikowanej egzemplarz wyrobu reprezentujący daną produkcję, zwany dalej „typem”. Jednostka notyfikowana może zażądać kolejnych egzemplarzy, jeżeli są one niezbędne do przeprowadzenia tych badań.
Art. 49 ust. 6 | Dokumentacja techniczna, w zakresie koniecznym do dokonania oceny zgodności wyrobu z wymaganiami określonymi w ustawie, zawiera projekt, opis wykonania oraz funkcjonowania wyrobu, a także:
-Art. 49 ust. 6 pkt 1 | ogólny opis typu,
-Art. 49 ust. 6 pkt 2 | projekt koncepcyjny oraz rysunki techniczne i schematy części, podzespołów oraz obwodów,
-Art. 49 ust. 6 pkt 3 | opisy i objaśnienia niezbędne do zrozumienia rysunków i schematów, o których mowa w pkt 2, oraz funkcjonowania wyrobu,
-Art. 49 ust. 6 pkt 4 | wykaz Polskich Norm, o których mowa w art. 45, stosowanych w całości lub częściowo, oraz opisy rozwiązań zastosowanych celem spełnienia wymogów ustawy, jeżeli normy te nie zostały zastosowane,
+Art. 49 ust. 6 pkt 1 | ogólny opis typu;
+Art. 49 ust. 6 pkt 2 | projekt koncepcyjny oraz rysunki techniczne i schematy części, podzespołów oraz obwodów;
+Art. 49 ust. 6 pkt 3 | opisy i objaśnienia niezbędne do zrozumienia rysunków i schematów, o których mowa w pkt 2, oraz funkcjonowania wyrobu;
+Art. 49 ust. 6 pkt 4 | wykaz norm zharmonizowanych, o których mowa w art. 45, stosowanych w całości lub częściowo, oraz opisy rozwiązań zastosowanych celem spełnienia wymagań określonych w ustawie, jeżeli normy te nie zostały zastosowane;
Art. 49 ust. 6 pkt 5 | wyniki dokonanych obliczeń konstrukcyjnych i przeprowadzonych badań, a także sprawozdania z badań i testów.
Art. 50 ust. 1 | Podczas badania typu WE jednostka notyfikowana jest obowiązana:
-Art. 50 ust. 1 pkt 1 | sprawdzić dokumentację techniczną oraz zweryfikować, czy typ został wyprodukowany zgodnie z tą dokumentacją, i rozpoznać elementy, które zostały zaprojektowane zgodnie z odpowiednimi normami, o których mowa w art. 45, jak również te komponenty, które zostały zaprojektowane bez stosowania odpowiednich norm,
-Art. 50 ust. 1 pkt 2 | wykonać lub zlecić wykonanie odpowiednich badań i testów, aby stwierdzić, czy rozwiązania przyjęte przez producenta spełniają zasadnicze wymagania określone w ustawie, jeżeli normy, o których mowa w art. 45, nie zostały zastosowane,
-Art. 50 ust. 1 pkt 3 | wykonać lub zlecić wykonanie odpowiednich badań i testów w celu stwierdzenia, czy odpowiednie normy zostały zastosowane prawidłowo, jeżeli producent zadeklarował ich stosowanie,
+Art. 50 ust. 1 pkt 1 | sprawdzić dokumentację techniczną oraz zweryfikować, czy typ został wyprodukowany zgodnie z tą dokumentacją i rozpoznać elementy, które zostały zaprojektowane zgodnie z odpowiednimi normami, o których mowa w art. 45, jak również te komponenty, które zostały zaprojektowane bez stosowania odpowiednich norm;
+Art. 50 ust. 1 pkt 2 | wykonać lub zlecić wykonanie odpowiednich badań i testów, aby stwierdzić, czy rozwiązania przyjęte przez producenta spełniają zasadnicze wymagania określone w ustawie, jeżeli normy, o których mowa w art. 45, nie zostały zastosowane;
+Art. 50 ust. 1 pkt 3 | wykonać lub zlecić wykonanie odpowiednich badań i testów, w celu stwierdzenia, czy odpowiednie normy zostały zastosowane prawidłowo, jeżeli producent zadeklarował ich stosowanie;
Art. 50 ust. 1 pkt 4 | uzgodnić z wnioskodawcą miejsce przeprowadzenia koniecznych badań i testów.
Art. 50 ust. 2 | Jeżeli typ spełnia wymagania określone w ustawie, jednostka notyfikowana wydaje wnioskodawcy świadectwo badania typu WE.
Art. 50 ust. 3 | Świadectwo badania typu WE powinno zawierać nazwę i adres producenta, wyniki badań i informacje konieczne do identyfikacji zatwierdzonego typu. Kopie dokumentacji technicznej pozostawia się w jednostce notyfikowanej.
@@ -309,8 +392,8 @@
Art. 51 ust. 2 | Jednostka notyfikowana wycofuje świadectwo badania typu WE, jeżeli materiał wybuchowy przeznaczony do użytku cywilnego jest niezgodny z typem opisanym w tym świadectwie oraz wymaganiami ustawy.
Art. 51 ust. 3 | Jednostki notyfikowane, które nie przeprowadziły badań, o których mowa w art. 46 pkt 1, mogą otrzymywać kopie świadectw tych badań oraz załączników do nich.
Art. 51 ust. 4 | Producent lub jego upoważniony przedstawiciel przechowuje kopie świadectw badań typu WE oraz dokumentacji technicznej przez okres co najmniej 10 lat od daty produkcji danego wyrobu.
-Art. 51 ust. 5 | W przypadku gdy producent, jego upoważniony przedstawiciel, nie mają siedziby na terytorium państw członkowskich Unii Europejskiej, obowiązek udostępniania dokumentacji technicznej spoczywa na osobie, która wprowadza dany wyrób do obrotu.
-Art. 52 ust. 1 | Badanie zgodności z typem, o którym mowa w art. 46 pkt 1 lit. a), stanowi tę część procedury, przez którą producent lub jego upoważniony przedstawiciel zapewnia i oświadcza, że dane materiały wybuchowe przeznaczone do użytku cywilnego są zgodne z typem opisanym w świadectwie badania typu WE i spełniają wymagania określone w ustawie. Producent umieszcza oznakowanie CE na tym materiale oraz sporządza pisemną deklarację zgodności.
+Art. 51 ust. 5 | W przypadku gdy producent, jego upoważniony przedstawiciel, nie mają siedziby na terytorium państw członkowskich Unii Europejskiej, Republiki Turcji lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, obowiązek udostępniania dokumentacji technicznej spoczywa na osobie, która wprowadza dany wyrób do obrotu.
+Art. 52 ust. 1 | Badanie zgodności z typem, o którym mowa w art. 46 pkt 1 lit. a, stanowi tę część procedury, przez którą producent lub jego upoważniony przedstawiciel zapewnia i oświadcza, że dane materiały wybuchowe przeznaczone do użytku cywilnego są zgodne z typem opisanym w świadectwie badania typu WE i spełniają wymagania określone w ustawie. Producent umieszcza oznakowanie CE na tym materiale oraz sporządza pisemną deklarację zgodności.
Art. 52 ust. 2 | Producent jest obowiązany podjąć wszelkie konieczne środki, aby zapewnić, że proces produkcji gwarantuje zgodność wyprodukowanego wyrobu z typem opisanym w świadectwie badania typu WE oraz z zasadniczymi wymaganiami określonymi w ustawie.
Art. 52 ust. 3 | Producent lub jego upoważniony przedstawiciel przechowuje kopię deklaracji zgodności przez okres co najmniej 10 lat od daty produkcji ostatniego wyrobu.
Art. 52 ust. 4 | Przepis art. 50 ust. 4 stosuje się odpowiednio.
@@ -322,21 +405,21 @@
Art. 53 ust. 4 | Producent składa do wybranej przez siebie jednostki notyfikowanej wniosek o przeprowadzenie oceny systemu jakości dla określonych materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego.
Art. 53 ust. 5 | Wniosek, o którym mowa w ust. 4, powinien zawierać informacje odnoszące się do danego rodzaju materiału wybuchowego przeznaczonego do użytku cywilnego.
Art. 53 ust. 6 | Do wniosku, o którym mowa w ust. 4, należy załączyć:
-Art. 53 ust. 6 pkt 1 | dokumentację systemu zapewnienia jakości,
+Art. 53 ust. 6 pkt 1 | dokumentację systemu zapewnienia jakości;
Art. 53 ust. 6 pkt 2 | dokumentację techniczną dotyczącą zatwierdzonego typu oraz kopię świadectwa badania typu WE.
Art. 53 ust. 7 | System zapewnienia jakości produkcji zapewnia zgodność materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego z typem opisanym w świadectwie badania typu WE oraz z wymaganiami określonymi w ustawie. Producent uwzględnione zasadnicze wymagania dokumentuje w systematyczny i uporządkowany sposób, w postaci pisemnych instrukcji.
Art. 53 ust. 8 | Dokumentacja, o której mowa w ust. 7, zawiera opis:
-Art. 53 ust. 8 pkt 1 | celów zapewnienia jakości, struktury organizacyjnej, obowiązków kierownictwa w odniesieniu do jakości produkcji materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego,
-Art. 53 ust. 8 pkt 2 | technologii procesu produkcji, kontroli i zapewnienia jakości, procesów i systematycznych działań, które będą przeprowadzane,
-Art. 53 ust. 8 pkt 3 | badań i testów, które będą prowadzone przed, w czasie i po procesie produkcji, a także częstotliwości ich przeprowadzania,
-Art. 53 ust. 8 pkt 4 | sposobów dokumentowania kontroli jakości, takich jak: sprawozdania z kontroli, wyniki badań i wzorcowania, raporty dotyczące kwalifikacji zatrudnionych pracowników,
+Art. 53 ust. 8 pkt 1 | celów zapewnienia jakości, struktury organizacyjnej, obowiązków kierownictwa w odniesieniu do jakości produkcji materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego;
+Art. 53 ust. 8 pkt 2 | technologii procesu produkcji, kontroli i zapewnienia jakości, procesów i systematycznych działań, które będą przeprowadzane;
+Art. 53 ust. 8 pkt 3 | badań i testów, które będą prowadzone przed, w czasie i po procesie produkcji, a także częstotliwość ich przeprowadzania;
+Art. 53 ust. 8 pkt 4 | sposobów dokumentowania kontroli jakości, takich jak: sprawozdania z kontroli, wyniki badań i wzorcowania, raporty dotyczące kwalifikacji zatrudnionych pracowników;
Art. 53 ust. 8 pkt 5 | środków monitorowania, w celu osiągania żądanej jakości materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego, oraz skuteczności działania systemu kontroli jakości.
Art. 54 ust. 1 | Jednostka notyfikowana ocenia system zapewnienia jakości produkcji celem określenia, czy spełnia on wymagania, o których mowa w art. 53 ust. 7. Uznaje się, że systemy kontroli jakości, do których zostały zastosowane odpowiednie normy zharmonizowane, są zgodne z tymi wymaganiami.
Art. 54 ust. 2 | Zespół audytorów, w którego skład wchodzi przynajmniej jedna osoba z doświadczeniem w zakresie oceny technologii danego wyrobu, dokonuje oceny systemu zapewnienia jakości produkcji w zakładzie producenta.
Art. 54 ust. 3 | Zespół, o którym mowa w ust. 2, zawiadamia producenta o wyniku przeprowadzonego audytu i podjętej decyzji. Zawiadomienie powinno zawierać także wnioski z badań i należycie uzasadnioną decyzję dotyczącą oceny systemu zapewnienia jakości produkcji.
Art. 55 ust. 1 | Do obowiązków producenta należy:
-Art. 55 ust. 1 pkt 1 | wypełnianie zobowiązań wynikających z zatwierdzonego systemu zapewnienia jakości produkcji,
-Art. 55 ust. 1 pkt 2 | dbanie o skuteczne jego funkcjonowanie,
+Art. 55 ust. 1 pkt 1 | wypełnianie zobowiązań wynikających z zatwierdzonego systemu zapewnienia jakości produkcji;
+Art. 55 ust. 1 pkt 2 | dbanie o skuteczne jego funkcjonowanie;
Art. 55 ust. 1 pkt 3 | informowanie jednostki notyfikowanej, która zatwierdziła system zapewnienia jakości produkcji, o wszelkich proponowanych zmianach tego systemu.
Art. 55 ust. 2 | Jednostka notyfikowana ocenia proponowane zmiany systemu zapewnienia jakości produkcji oraz decyduje, czy zmieniony system odpowiada wymaganiom, o których mowa w art. 53 ust. 7 i 8, lub czy jest wymagana jego ponowna ocena.
Art. 55 ust. 3 | Jednostka notyfikowana zawiadamia producenta o wynikach oceny, o której mowa w ust. 2. Zawiadomienie powinno zawierać wnioski z badań i należycie uzasadnioną decyzję dotyczącą oceny systemu zapewnienia jakości produkcji.
@@ -344,14 +427,14 @@
Art. 56 ust. 2 | Nadzór, o którym mowa w ust. 1, jest realizowany w następujący sposób:
Art. 56 ust. 2 pkt 1 | producent umożliwia dostęp jednostce notyfikowanej w celach kontrolnych do pomieszczeń produkcyjnych, kontrolnych, badawczych i magazynowych oraz przekazuje jej potrzebne informacje, a w szczególności:
Art. 56 ust. 2 pkt 1 lit. a | dokumentację systemu kontroli jakości,
-Art. 56 ust. 2 pkt 1 lit. b | zapisy kontroli jakości - sprawozdania z kontroli oraz wyniki badań i wzorcowania, raporty dotyczące kwalifikacji zatrudnionych pracowników,
-Art. 56 ust. 2 pkt 2 | jednostka notyfikowana przeprowadza okresowe audyty, aby upewnić się, że producent utrzymuje i stosuje system zapewnienia jakości produkcji oraz udostępnia producentowi sprawozdania z tych audytów,
+Art. 56 ust. 2 pkt 1 lit. b | zapisy kontroli jakości - sprawozdania z kontroli oraz wyniki badań i wzorcowania, raporty dotyczące kwalifikacji zatrudnionych pracowników;
+Art. 56 ust. 2 pkt 2 | jednostka notyfikowana przeprowadza okresowe audyty, aby upewnić się, że producent utrzymuje i stosuje system zapewnienia jakości produkcji oraz udostępnia producentowi sprawozdania z tych audytów;
Art. 56 ust. 2 pkt 3 | jednostka notyfikowana dodatkowo może przeprowadzać u producenta niezapowiedziane kontrole.
Art. 56 ust. 3 | Podczas kontroli, o których mowa w ust. 2 pkt 3, jednostka notyfikowana może przeprowadzać badania lub zlecić ich przeprowadzenie, w celu zweryfikowania, czy system zapewnienia jakości produkcji funkcjonuje prawidłowo.
Art. 56 ust. 4 | Jednostka notyfikowana przekazuje producentowi sprawozdanie z kontroli, o której mowa w ust. 2, oraz z przeprowadzonych badań.
Art. 56 ust. 5 | Producent przechowuje do wglądu organów administracji rządowej, prokuratora lub sądu, przez okres co najmniej 10 lat od daty produkcji ostatniego wyrobu:
-Art. 56 ust. 5 pkt 1 | dokumentację załączoną do wniosku, o którym mowa w art. 53 ust. 4,
-Art. 56 ust. 5 pkt 2 | dokumentację dotyczącą zmian, o których mowa w art. 55 ust. 2,
+Art. 56 ust. 5 pkt 1 | dokumentację załączoną do wniosku, o którym mowa w art. 53 ust. 4;
+Art. 56 ust. 5 pkt 2 | dokumentację dotyczącą zmian, o których mowa w art. 55 ust. 2;
Art. 56 ust. 5 pkt 3 | decyzje i sprawozdania z przeprowadzonych audytów i kontroli, o której mowa w ust. 2 pkt 3 oraz w ust. 3, opracowane przez jednostkę notyfikowaną.
Art. 56 ust. 6 | Jednostka notyfikowana przekazuje innym jednostkom notyfikowanym informacje dotyczące wydanych oraz cofniętych zatwierdzeń systemów zapewnienia jakości produkcji.
Art. 57 ust. 1 | System zapewnienia jakości wyrobu jest procedurą, przez którą producent, który wypełnia zobowiązania, o których mowa w ust. 3, zapewnia i oświadcza, że dane materiały wybuchowe przeznaczone do użytku cywilnego są zgodne z typem opisanym w świadectwie badania typu WE.
@@ -360,80 +443,262 @@
Art. 57 ust. 4 | Producent składa do wybranej przez siebie jednostki notyfikowanej wniosek o przeprowadzenie oceny systemu jakości kontroli określonych materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego.
Art. 57 ust. 5 | Wniosek, o którym mowa w ust. 4, powinien zawierać informacje odnoszące się do danego rodzaju materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego.
Art. 57 ust. 6 | Do wniosku, o którym mowa w ust. 4, należy załączyć:
-Art. 57 ust. 6 pkt 1 | dokumentację systemu zapewnienia jakości wyrobu,
+Art. 57 ust. 6 pkt 1 | dokumentację systemu zapewnienia jakości wyrobu;
Art. 57 ust. 6 pkt 2 | dokumentację techniczną należącą do zatwierdzonego typu oraz kopię świadectwa badania typu WE.
Art. 57 ust. 7 | W ramach systemu zapewnienia jakości wyrobu materiał wybuchowy przeznaczony do użytku cywilnego jest poddawany odpowiednim badaniom, określonym w stosownych normach, o których mowa w art. 45, lub innym podobnym testom, celem zweryfikowania jego zgodności z zasadniczymi wymaganiami określonymi w ustawie.
Art. 58 ust. 1 | Producent dokumentuje, w systematyczny i uporządkowany sposób, uwzględnione przepisy i zasadnicze wymagania w postaci pisemnych instrukcji.
Art. 58 ust. 2 | Dokumentacja, o której mowa w ust. 1, powinna pozwolić na jednoznaczną interpretację procedur zapewnienia jakości, planów i zapisów kontroli jakości oraz zawierać w szczególności opisy:
-Art. 58 ust. 2 pkt 1 | celów kontroli jakości, struktury organizacyjnej, obowiązków kierownictwa w odniesieniu do jakości materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego,
-Art. 58 ust. 2 pkt 2 | badań i testów, które będą prowadzone po procesie produkcji,
-Art. 58 ust. 2 pkt 3 | środków monitorowania skuteczności działania systemu,
+Art. 58 ust. 2 pkt 1 | celów kontroli jakości, struktury organizacyjnej, obowiązków kierownictwa w odniesieniu do jakości materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego;
+Art. 58 ust. 2 pkt 2 | badań i testów, które będą prowadzone po procesie produkcji;
+Art. 58 ust. 2 pkt 3 | środków monitorowania skuteczności działania systemu;
Art. 58 ust. 2 pkt 4 | przeprowadzonych kontroli jakości - sprawozdań z kontroli oraz wyników badań i kalibrowania, raporty dotyczące kwalifikacji zaangażowanego personelu.
Art. 58 ust. 3 | Przepis art. 54 stosuje się odpowiednio do oceny systemu jakości kontroli.
Art. 58 ust. 4 | Przepisy art. 55 stosuje się odpowiednio do obowiązków producenta wynikających z zatwierdzonego systemu jakości kontroli.
Art. 58 ust. 5 | Przepis art. 56 stosuje się odpowiednio do nadzoru sprawowanego przez jednostkę notyfikowaną nad systemem jakości kontroli.
-Art. 59 ust. 1 | Sprawdzenie wyrobu, o którym mowa w art. 46 pkt 1 lit. d), jest procedurą, przez którą producent lub jego upoważniony przedstawiciel sprawdza i zaświadcza, że materiały wybuchowe przeznaczone do użytku cywilnego są zgodne z typem opisanym w świadectwie badań typu WE i spełniają odpowiednie wymagania określone w ustawie.
+Art. 59 ust. 1 | Sprawdzenie wyrobu, o którym mowa w art. 46 pkt 1 lit. d, jest procedurą, przez którą producent lub jego upoważniony przedstawiciel sprawdza i zaświadcza, że materiały wybuchowe przeznaczone do użytku cywilnego są zgodne z typem opisanym w świadectwie badań typu WE i spełniają odpowiednie wymagania określone w ustawie.
Art. 59 ust. 2 | Producent jest obowiązany do:
Art. 59 ust. 2 pkt 1 | zapewnienia wszelkich koniecznych środków w procesie produkcji, aby proces ten zapewniał zgodność materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego z typem opisanym w świadectwie badania typu WE oraz z wymaganiami określonymi w ustawie, a także
-Art. 59 ust. 2 pkt 2 | umieszczania oznakowania CE na każdym z tych materiałów i oporządzania deklaracji zgodności.
+Art. 59 ust. 2 pkt 2 | umieszczania oznakowania CE na każdym z tych materiałów i sporządzania deklaracji zgodności.
Art. 59 ust. 3 | Podczas sprawdzania materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego jednostka notyfikowana przeprowadza odpowiednie badania i testy, w celu potwierdzenia zgodności tych materiałów z wymaganiami określonymi w ustawie, stosując metody, o których mowa w ust. 4. Producent lub jego upoważniony przedstawiciel jest obowiązany do przechowywania kopii deklaracji zgodności przez okres co najmniej 10 lat od daty produkcji ostatniego wyrobu.
Art. 59 ust. 4 | Sprawdzanie materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego przez ich badanie i testowanie jest procedurą, zgodnie z którą:
-Art. 59 ust. 4 pkt 1 | materiały te poddaje się indywidualnie badaniom oraz testom ustalonym w odpowiednich normach, o których mowa w art. 45, lub innym testom, celem sprawdzenia ich zgodności z odpowiednim typem i wymaganiami określonymi w ustawie,
-Art. 59 ust. 4 pkt 2 | jednostka notyfikowana zamieszcza lub powoduje zamieszczenie swojego symbolu identyfikacyjnego na każdym zatwierdzonym materiale wybuchowym przeznaczonym do użytku cywilnego i sporządza pisemny certyfikat zgodności na podstawie przeprowadzonych testów,
+Art. 59 ust. 4 pkt 1 | materiały te poddaje się indywidualnie badaniom oraz testom ustalonym w odpowiednich normach, o których mowa w art. 45, lub innym testom, celem sprawdzenia ich zgodności z odpowiednim typem i wymaganiami określonymi w ustawie;
+Art. 59 ust. 4 pkt 2 | jednostka notyfikowana zamieszcza lub powoduje zamieszczenie swojego symbolu identyfikacyjnego na każdym zatwierdzonym materiale wybuchowym przeznaczonym do użytku cywilnego i sporządza pisemny certyfikat zgodności na podstawie przeprowadzonych testów;
Art. 59 ust. 4 pkt 3 | producent lub jego upoważniony przedstawiciel jest obowiązany do udostępnienia, na każde żądanie, certyfikatu zgodności wystawionego przez jednostkę notyfikowaną.
Art. 60 ust. 1 | Sprawdzanie jednostkowe jest procedurą, przez którą producent sprawdza i zaświadcza, że materiały wybuchowe przeznaczone do użytku cywilnego, dla których został wydany certyfikat zgodności, są zgodne z odpowiednimi wymaganiami określonymi w ustawie. Producent umieszcza oznakowanie CE na tym materiale i sporządza deklarację zgodności.
Art. 60 ust. 2 | Jednostka notyfikowana bada materiał wybuchowy przeznaczony do użytku cywilnego i przeprowadza badania określone w normach, o których mowa w art. 45, lub inne badania, celem potwierdzenia jego zgodności z odpowiednimi wymaganiami określonymi w ustawie.
Art. 60 ust. 3 | Na podstawie pozytywnych wyników badań, o których mowa w ust. 2, jednostka notyfikowana zamieszcza lub powoduje zamieszczenie swojego symbolu identyfikacyjnego na dopuszczonym do obrotu materiale wybuchowym przeznaczonym do użytku cywilnego i sporządza deklarację zgodności.
Art. 60 ust. 4 | Sporządzona przez producenta dokumentacja techniczna powinna umożliwiać dokonanie oceny zgodności materiału wybuchowego przeznaczonego do użytku cywilnego z wymaganiami określonymi w ustawie oraz powinna ułatwiać zrozumienie konstrukcji, metod produkcji i sposobu funkcjonowania tego materiału.
Art. 60 ust. 5 | Dokumentacja, o której mowa w ust. 4, powinna zawierać:
-Art. 60 ust. 5 pkt 1 | ogólny opis typu,
-Art. 60 ust. 5 pkt 2 | projekt koncepcyjny i rysunki techniczne oraz schematy części, podzespołów, obwodów,
-Art. 60 ust. 5 pkt 3 | opisy i objaśnienia konieczne do zrozumienia rysunków technicznych, schematów oraz działania materiału wybuchowego przeznaczonego do użytku cywilnego lub systemu zabezpieczającego,
-Art. 60 ust. 5 pkt 4 | wykaz norm, o których mowa w art. 45, zastosowanych w całości lub częściowo, oraz opisy rozwiązań przyjętych w celu spełnienia zasadniczych wymagań określonych w ustawie, jeżeli normy nie zostały zastosowane,
-Art. 60 ust. 5 pkt 5 | wyniki wykonanych obliczeń konstrukcyjnych, przeprowadzonych badań,
+Art. 60 ust. 5 pkt 1 | ogólny opis typu;
+Art. 60 ust. 5 pkt 2 | projekt koncepcyjny i rysunki techniczne oraz schematy części, podzespołów, obwodów;
+Art. 60 ust. 5 pkt 3 | opisy i objaśnienia konieczne do zrozumienia rysunków technicznych, schematów oraz działania materiału wybuchowego przeznaczonego do użytku cywilnego lub systemu zabezpieczającego;
+Art. 60 ust. 5 pkt 4 | wykaz norm, o których mowa w art. 45, zastosowanych w całości lub częściowo, oraz opisy rozwiązań przyjętych w celu spełnienia zasadniczych wymagań określonych w ustawie, jeżeli normy nie zostały zastosowane;
+Art. 60 ust. 5 pkt 5 | wyniki wykonanych obliczeń konstrukcyjnych, przeprowadzonych badań;
Art. 60 ust. 5 pkt 6 | sprawozdania z badań i testów.
+Art. 60a | Do prowadzenia kontroli spełniania przez materiały wybuchowe przeznaczone do użytku cywilnego zasadniczych wymagań oraz do postępowań w sprawie wprowadzenia do obrotu materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego niezgodnych z zasadniczymi wymaganiami stosuje się przepisy rozdziału 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności.
Art. 61 ust. 1 | Oznakowanie CE powinno być umieszczone na materiałach wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego w sposób widoczny, czytelny i trwały lub, jeżeli jest to niemożliwe, na przymocowanej do nich tabliczce znamionowej albo, jeżeli metody te nie są możliwe do zastosowania, na opakowaniu. Tabliczka znamionowa powinna być tak zaprojektowana, aby nie było możliwe jej ponowne użycie.
Art. 61 ust. 2 | Zabrania się umieszczania na materiałach wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego napisów, które są podobne do oznakowania CE i mogą wprowadzać w błąd. Wszelkie inne oznaczenia mogą być umieszczane na tych materiałach pod warunkiem, że nie ograniczą one widoczności i czytelności tego oznakowania.
-Art. 61 ust. 3 | Jeżeli w wyniku czynności kontrolnych, przeprowadzanych na podstawie odrębnych przepisów, zostanie stwierdzone, że oznakowanie CE niewłaściwie umieszczono, producent, jego upoważniony przedstawiciel albo osoba odpowiedzialna za wprowadzenie materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego do obrotu są obowiązane do przywrócenia tych materiałów do stanu zgodnego z przepisami ustawy.
-Art. 62 ust. 1 | Jeżeli w wyniku czynności kontrolnych, o których mowa w art. 61 ust. 3, zostanie stwierdzone, że materiał wybuchowy przeznaczony do użytku cywilnego oznakowany CE i używany zgodnie z przeznaczeniem może narażać na niebezpieczeństwo, minister właściwy do spraw gospodarki może, w drodze decyzji administracyjnej, nakazać wycofanie tych materiałów z obrotu, zakazać wprowadzania ich do obrotu lub ograniczyć ich przemieszczanie, informując niezwłocznie o tym Komisję Europejską, wraz z podaniem przyczyny podjętej decyzji, a w szczególności wskazując, czy niezgodność jest spowodowana:
-Art. 62 ust. 1 pkt 1 | niespełnieniem zasadniczych wymagań,
-Art. 62 ust. 1 pkt 2 | niewłaściwym zastosowaniem norm, o których mowa w art. 45, lub
-Art. 62 ust. 1 pkt 3 | wadliwością stosowanych norm, o których mowa w art. 45.
-Art. 62 ust. 2 | Minister właściwy do spraw gospodarki może, w drodze decyzji administracyjnej, ograniczyć lub zabronić wprowadzania do obrotu materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego lub nakazać ich wycofanie z obrotu, jeżeli nie zostaną spełnione wymagania, o których mowa w art. 61 ust. 3.
-Art. 62 ust. 3 | Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio, jeżeli oznakowanie CE jest umieszczone na materiale wybuchowym przeznaczonym do użytku cywilnego, który nie spełnia zasadniczych wymagań. W takim przypadku minister właściwy do spraw gospodarki może zastosować sankcje, określone w ustawie z dnia 28 kwietnia 2000 r. o systemie oceny zgodności, akredytacji oraz zmianie niektórych ustaw, w stosunku do osoby, która umieściła oznakowanie na tym materiale wybuchowym.
-Art. 62 ust. 4 | W przypadku, o którym mowa w ust. 3, minister właściwy do spraw gospodarki informuje niezwłocznie Komisję Europejską.
+Art. 61 ust. 3 | (uchylony).
+Art. 62 | (uchylony).
+Art. 62a | Ilekroć w niniejszym rozdziale jest mowa o:
+Art. 62a pkt 1 | wyrobach pirotechnicznych widowiskowych - należy przez to rozumieć wyroby pirotechniczne przeznaczone do celów rozrywkowych;
+Art. 62a pkt 2 | wyrobach pirotechnicznych przeznaczonych do użytku teatralnego - należy przez to rozumieć wyroby pirotechniczne przeznaczone do wykorzystania na scenie wewnątrz lub na zewnątrz budynków, w tym w produkcji filmowej i telewizyjnej lub do podobnego użytku;
+Art. 62a pkt 3 | wyrobach pirotechnicznych do pojazdów - należy przez to rozumieć wyroby pirotechniczne będące elementami urządzeń bezpieczeństwa stosowanych w pojazdach zawierających materiały pirotechniczne wykorzystywane do uruchamiania tych lub innych urządzeń;
+Art. 62a pkt 4 | pozostałych wyrobach pirotechnicznych - należy przez to rozumieć wyroby pirotechniczne inne niż wyroby, o których mowa w pkt 1 i 2, stosowane w kolejnictwie, leśnictwie, lotnictwie, modelarstwie, ratownictwie, rolnictwie, żegludze oraz wyroby pirotechniczne do pojazdów;
+Art. 62a pkt 5 | wyrobach pirotechnicznych wprowadzanych do obrotu - należy przez to rozumieć wyroby pirotechniczne, o których mowa w pkt 1-4, lub grupy takich wyrobów pirotechnicznych o podobnej konstrukcji i o podobnym działaniu, po raz pierwszy udostępniane, w celu dystrybucji lub wykorzystania, na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym przez producenta lub importera, nieodpłatnie albo za opłatą.
+Art. 62b | Przepisów niniejszego rozdziału nie stosuje się do:
+Art. 62b pkt 1 | wyrobów pirotechnicznych przeznaczonych, zgodnie z odrębnymi przepisami, do niehandlowego wykorzystania przez Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej, Policję, Agencję Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencję Wywiadu, Służbę Kontrwywiadu Wojskowego, Służbę Wywiadu Wojskowego, Centralne Biuro Antykorupcyjne, Biuro Ochrony Rządu, Straż Graniczną, Służbę Celną, Służbę Więzienną, armie obcych państw przebywające na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz jednostki ochrony przeciwpożarowej, o których mowa w art. 15 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej;
+Art. 62b pkt 2 | wyposażenia morskiego, do którego stosuje się przepisy ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o wyposażeniu morskim;
+Art. 62b pkt 3 | wyrobów pirotechnicznych przeznaczonych do wykorzystania w przemyśle lotniczym;
+Art. 62b pkt 4 | kapiszonów przeznaczonych do zabawek, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności, dotyczących zasadniczych wymagań dla zabawek;
+Art. 62b pkt 5 | amunicji oraz amunicji ślepej.
+Art. 62c ust. 1 | Producent lub importer dokonuje klasyfikacji wyrobów pirotechnicznych wprowadzanych do obrotu zgodnie z ich przeznaczeniem i poziomem stwarzanego przez nie zagrożenia, w tym poziomem natężenia emitowanego dźwięku, w następujący sposób:
+Art. 62c ust. 1 pkt 1 | wyroby pirotechniczne widowiskowe:
+Art. 62c ust. 1 pkt 1 lit. a | klasa 1: wyroby, które podczas działania charakteryzują się bardzo niskim stopniem zagrożenia życia i zdrowia ludzi oraz mienia i środowiska, a także nieistotnym poziomem natężenia emitowanego dźwięku, przeznaczone do użytku w budynkach oraz na zamkniętym obszarze na zewnątrz budynków,
+Art. 62c ust. 1 pkt 1 lit. b | klasa 2: wyroby, które podczas działania charakteryzują się niskim stopniem zagrożenia życia i zdrowia ludzi oraz mienia i środowiska, a także niskim poziomem natężenia emitowanego dźwięku, przeznaczone do użytku na zamkniętym obszarze na zewnątrz budynków,
+Art. 62c ust. 1 pkt 1 lit. c | klasa 3: wyroby, które podczas działania charakteryzują się średnim stopniem zagrożenia życia i zdrowia ludzi oraz mienia i środowiska, a także nieszkodliwym dla zdrowia ludzi poziomem natężenia emitowanego dźwięku, przeznaczone do użytku na dużych, otwartych przestrzeniach na zewnątrz budynków,
+Art. 62c ust. 1 pkt 1 lit. d | klasa 4: wyroby, które podczas działania charakteryzują się wysokim stopniem zagrożenia życia i zdrowia ludzi oraz mienia i środowiska, a także nieszkodliwym dla zdrowia ludzi poziomem natężenia emitowanego dźwięku, określane również jako wyroby pirotechniczne widowiskowe do zastosowań profesjonalnych, przeznaczone do obsługi i użytku wyłącznie przez osoby posiadające wiedzę specjalistyczną;
+Art. 62c ust. 1 pkt 2 | wyroby pirotechniczne przeznaczone do użytku teatralnego:
+Art. 62c ust. 1 pkt 2 lit. a | klasa T1: wyroby, które podczas działania charakteryzują się niskim stopniem zagrożenia życia i zdrowia ludzi oraz mienia i środowiska,
+Art. 62c ust. 1 pkt 2 lit. b | klasa T2: wyroby przeznaczone do obsługi i użytku wyłącznie przez osoby posiadające wiedzę specjalistyczną;
+Art. 62c ust. 1 pkt 3 | pozostałe wyroby pirotechniczne:
+Art. 62c ust. 1 pkt 3 lit. a | klasa P1: wyroby, które podczas działania charakteryzują się niskim stopniem zagrożenia życia i zdrowia ludzi oraz mienia i środowiska,
+Art. 62c ust. 1 pkt 3 lit. b | klasa P2: wyroby przeznaczone do obsługi i użytku wyłącznie przez osoby posiadające wiedzę specjalistyczną.
+Art. 62c ust. 2 | Osobą posiadającą wiedzę specjalistyczną jest osoba, która uzyskała zaświadczenie potwierdzające przygotowanie zawodowe, o którym mowa w art. 20 ust. 1.
+Art. 62c ust. 3 | Jednostka notyfikowana potwierdza klasyfikację, o której mowa w ust. 1, w ramach dokonywania oceny zgodności.
+Art. 62d ust. 1 | Producent wyrobów pirotechnicznych jest obowiązany zapewnić, aby wyroby pirotechniczne wprowadzane do obrotu były zgodne z zasadniczymi wymaganiami.
+Art. 62d ust. 2 | W przypadku gdy producent wyrobów pirotechnicznych nie posiada siedziby na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, importer wyrobów pirotechnicznych jest obowiązany zapewnić, że producent realizuje obowiązki wynikające z ustawy lub że zostaną one zrealizowane przez samego importera.
+Art. 62d ust. 3 | Producent wyrobów pirotechnicznych:
+Art. 62d ust. 3 pkt 1 | przedkłada wyrób pirotechniczny jednostce notyfikowanej, która przeprowadza ocenę zgodności tego wyrobu z zasadniczymi wymaganiami;
+Art. 62d ust. 3 pkt 2 | umieszcza na wyrobie pirotechnicznym oznakowanie CE i etykietę.
+Art. 62e ust. 1 | Wyroby pirotechniczne wprowadzane do obrotu podlegają kontroli w zakresie spełniania przez nie zasadniczych wymagań.
+Art. 62e ust. 2 | Kontrolę spełniania przez wyroby pirotechniczne wprowadzane do obrotu zasadniczych wymagań prowadzą:
+Art. 62e ust. 2 pkt 1 | wojewódzcy inspektorzy Inspekcji Handlowej - w zakresie wyrobów pirotechnicznych klas 1-4;
+Art. 62e ust. 2 pkt 2 | inspektorzy pracy - w zakresie wyrobów pirotechnicznych klas T1, T2, P1 i P2.
+Art. 62e ust. 3 | Kontrolę bezpieczeństwa przewozu wyrobów pirotechnicznych przeprowadza się na zasadach określonych w ustawie z dnia 19 sierpnia 2011 r. o przewozie towarów niebezpiecznych.
+Art. 62e ust. 4 | (uchylony).
+Art. 62e ust. 5 | Właściwy komendant powiatowy (miejski) Policji lub komendant straży gminnej (miejskiej) jest obowiązany do zapewnienia pomocy organom, o których mowa w ust. 2, w toku wykonywania czynności kontrolnych.
+Art. 62e ust. 6 | Postępowania w sprawach dotyczących wyrobów pirotechnicznych wprowadzanych do obrotu niespełniających zasadniczych wymagań prowadzą:
+Art. 62e ust. 6 pkt 1 | Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów - w zakresie wyrobów pirotechnicznych klas 1-4;
+Art. 62e ust. 6 pkt 2 | okręgowi inspektorzy pracy - w zakresie wyrobów pirotechnicznych klas T1, T2, P1 i P2.
+Art. 62e ust. 7 | Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów sporządza corocznie, za poprzedni rok kalendarzowy, informację o prowadzonych działaniach w zakresie kontroli wyrobów pirotechnicznych wprowadzanych do obrotu i przekazuje ją Komisji Europejskiej.
+Art. 62f ust. 1 | Wyroby pirotechniczne muszą:
+Art. 62f ust. 1 pkt 1 | być zaprojektowane i wytworzone w taki sposób, aby przy zastosowaniu odpowiednich technologii mogły zostać unieszkodliwione w sposób minimalnie uciążliwy dla środowiska;
+Art. 62f ust. 1 pkt 2 | być badane w rzeczywistych warunkach ich używania; jeżeli nie jest możliwe przeprowadzenie badania w warunkach laboratoryjnych, należy je przeprowadzić w takich warunkach, w jakich wyrób pirotechniczny ma być używany;
+Art. 62f ust. 1 pkt 3 | działać prawidłowo, gdy używa się ich zgodnie z przeznaczeniem.
+Art. 62f ust. 2 | Do wyrobów pirotechnicznych należy dołączyć, sporządzone w języku polskim:
+Art. 62f ust. 2 pkt 1 | instrukcję obsługi wyrobu pirotechnicznego zawierającą, w miarę potrzeby, oznaczenia dotyczące bezpiecznego przewozu, przechowywania, używania i unieszkodliwiania tych wyrobów, z uwzględnieniem konieczności zapewnienia bezpiecznych odległości użytkownika od używanych wyrobów pirotechnicznych;
+Art. 62f ust. 2 pkt 2 | informacje o urządzeniach i akcesoriach potrzebnych do bezpiecznego działania tych wyrobów oraz instrukcje ich obsługi.
+Art. 62f ust. 3 | Materiał pirotechniczny musi być umieszczony w wyrobach pirotechnicznych w trakcie ich przechowywania, transportu oraz użytkowania, o ile instrukcja obsługi wyrobu pirotechnicznego nie przewiduje inaczej.
+Art. 62g | Podczas przeprowadzania badania wyrobu pirotechnicznego należy zbadać następujące jego właściwości oraz parametry techniczne:
+Art. 62g pkt 1 | zgodność wyrobu pirotechnicznego z rysunkiem konstrukcyjnym, z uwzględnieniem jego struktury i charakterystycznych właściwości, masy i ilościowego składu chemicznego stosowanego w wyrobie materiału pirotechnicznego oraz wymiarów;
+Art. 62g pkt 2 | stabilność fizyczną i chemiczną wyrobu pirotechnicznego podczas jego przechowywania i transportu;
+Art. 62g pkt 3 | możliwość bezpiecznego przechowywania, transportu oraz używania wyrobu pirotechnicznego;
+Art. 62g pkt 4 | stabilność chemiczną i termiczną zawartych w wyrobie pirotechnicznym materiałów pirotechnicznych;
+Art. 62g pkt 5 | odporność na działanie wody, jeżeli wyrób pirotechniczny ma być używany w warunkach wilgotnych lub w wodzie, a jej oddziaływanie może mieć negatywny wpływ na bezpieczeństwo lub niezawodność jego działania;
+Art. 62g pkt 6 | odporność na działanie niskich i wysokich temperatur, jeżeli przewiduje się przechowywanie lub używanie wyrobu pirotechnicznego w takich temperaturach, a chłodzenie lub ogrzewanie poszczególnych składników lub całego wyrobu może mieć negatywny wpływ na bezpieczeństwo i niezawodność jego działania;
+Art. 62g pkt 7 | środki bezpieczeństwa mające na celu zapobieganie przedwczesnemu lub niezamierzonemu zapłonowi lub wybuchowi;
+Art. 62g pkt 8 | odporność wyrobu pirotechnicznego i jego opakowania, a także innych części składowych na pogorszenie się jakości tego wyrobu w przewidzianych w instrukcji obsługi tego wyrobu warunkach jego składowania.
+Art. 62h | Wyroby pirotechniczne wprowadzane do obrotu nie mogą zawierać:
+Art. 62h pkt 1 | materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego, o których mowa w ustawie, z wyjątkiem prochu czarnego, materiałów pirotechnicznych oraz piorunianu srebra, z zastrzeżeniem art. 62i ust. 1 pkt 3;
+Art. 62h pkt 2 | materiałów wybuchowych przeznaczonych do użycia przez Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej, Policję, Agencję Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencję Wywiadu, Służbę Kontrwywiadu Wojskowego, Służbę Wywiadu Wojskowego, Centralne Biuro Antykorupcyjne, Biuro Ochrony Rządu, Straż Graniczną, Służbę Celną oraz Służbę Więzienną.
+Art. 62i ust. 1 | Wyroby pirotechniczne widowiskowe klasy 1 muszą spełniać następujące warunki:
+Art. 62i ust. 1 pkt 1 | bezpieczna odległość dla użytkownika w trakcie działania wyrobu pirotechnicznego widowiskowego musi wynosić co najmniej 1 m; w przypadkach uzasadnionych wymaganiami bezpieczeństwa odległość ta może być mniejsza;
+Art. 62i ust. 1 pkt 2 | maksymalny poziom natężenia emitowanego dźwięku nie może przekraczać 120 dB (A, imp) lub równoważnego poziomu natężenia dźwięku mierzonego inną odpowiednią metodą, w bezpiecznej dla użytkownika odległości;
+Art. 62i ust. 1 pkt 3 | masa piorunianu srebra w trzaskających kulkach nie może przekraczać 2,5 mg.
+Art. 62i ust. 2 | Do klasy 1 wyrobów pirotechnicznych widowiskowych nie zalicza się petard, baterii petard, petard błyskowych i baterii petard błyskowych.
+Art. 62i ust. 3 | Wyroby pirotechniczne widowiskowe klasy 2 muszą spełniać następujące warunki:
+Art. 62i ust. 3 pkt 1 | bezpieczna odległość dla użytkownika w trakcie działania wyrobu pirotechnicznego widowiskowego musi wynosić co najmniej 8 m; w przypadkach uzasadnionych wymaganiami bezpieczeństwa odległość ta może być mniejsza;
+Art. 62i ust. 3 pkt 2 | maksymalny poziom natężenia emitowanego dźwięku nie może przekraczać 120 dB (A, imp) lub równoważnego poziomu natężenia emitowanego dźwięku mierzonego inną odpowiednią metodą, w bezpiecznej dla użytkownika odległości.
+Art. 62i ust. 4 | Wyroby pirotechniczne widowiskowe klasy 3 muszą spełniać następujące warunki:
+Art. 62i ust. 4 pkt 1 | bezpieczna odległość dla użytkownika w trakcie działania wyrobu pirotechnicznego widowiskowego musi wynosić co najmniej 15 m; w przypadkach uzasadnionych wymaganiami bezpieczeństwa odległość ta może być mniejsza;
+Art. 62i ust. 4 pkt 2 | maksymalny poziom natężenia emitowanego dźwięku nie może przekraczać 120 dB (A, imp) lub równoważnego poziomu natężenia emitowanego dźwięku mierzonego inną odpowiednią metodą, w bezpiecznej dla użytkownika odległości.
+Art. 62j ust. 1 | Wyroby pirotechniczne widowiskowe mogą być skonstruowane wyłącznie z materiałów ograniczających do minimum zagrożenie życia i zdrowia ludzi oraz mienia i środowiska spowodowane rozrzutem odłamków powstających w trakcie ich działania.
+Art. 62j ust. 2 | Sposób zapłonu wyrobu pirotechnicznego widowiskowego musi być określony na etykiecie lub w instrukcji obsługi.
+Art. 62j ust. 3 | Wyroby pirotechniczne widowiskowe użytkowane zgodnie z instrukcją obsługi nie mogą działać w sposób inny niż opisany przez producenta.
+Art. 62j ust. 4 | Wyroby pirotechniczne widowiskowe klas 1, 2 i 3 muszą być zabezpieczone przed przypadkowym zapłonem za pomocą osłony lub opakowania. Wyroby pirotechniczne widowiskowe klasy 4 muszą być zabezpieczone przed przypadkowym zapłonem w sposób określony przez producenta.
+Art. 62j ust. 5 | Na wyrobach pirotechnicznych wprowadzanych do obrotu producent umieszcza w sposób widoczny, czytelny i nieusuwalny oznakowanie CE.
+Art. 62j ust. 6 | Etykiety umieszczane na wyrobach pirotechnicznych, z wyjątkiem wyrobów pirotechnicznych do pojazdów, muszą zawierać co najmniej:
+Art. 62j ust. 6 pkt 1 | nazwę i adres producenta lub, w przypadku gdy producent nie posiada siedziby na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, nazwę producenta oraz nazwę i adres importera;
+Art. 62j ust. 6 pkt 2 | nazwę oraz określenie typu wyrobu pirotechnicznego;
+Art. 62j ust. 6 pkt 3 | wskazanie wymagań dostępności dla użytkowników, w tym oznaczenia klasy wyrobu pirotechnicznego;
+Art. 62j ust. 6 pkt 4 | określenie rodzaju miejsc, w których jest dozwolone używanie wyrobu pirotechnicznego;
+Art. 62j ust. 6 pkt 5 | instrukcję obsługi wyrobu pirotechnicznego;
+Art. 62j ust. 6 pkt 6 | wskazanie roku produkcji wyrobu pirotechnicznego widowiskowego klas 3 i 4;
+Art. 62j ust. 6 pkt 7 | w uzasadnionych przypadkach określenie minimalnej bezpiecznej dla użytkownika wyrobu pirotechnicznego odległości używania tego wyrobu;
+Art. 62j ust. 6 pkt 8 | określenie ilości netto materiału pirotechnicznego.
+Art. 62j ust. 7 | Etykiety umieszczane na wyrobach pirotechnicznych do pojazdów muszą zawierać:
+Art. 62j ust. 7 pkt 1 | nazwę i adres lub dane identyfikacyjne producenta lub, w przypadku gdy producent nie posiada siedziby na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, nazwę i adres importera;
+Art. 62j ust. 7 pkt 2 | nazwę i określenie rodzaju wyrobu pirotechnicznego;
+Art. 62j ust. 7 pkt 3 | instrukcję bezpieczeństwa.
+Art. 62j ust. 8 | W przypadku gdy na wyrobie pirotechnicznym wprowadzanym do obrotu nie ma miejsca na umieszczenie na nim etykiety, informacje, o których mowa w ust. 6, należy umieścić na opakowaniu tego wyrobu.
+Art. 62j ust. 9 | Do wyrobów pirotechnicznych, o których mowa w art. 62a pkt 3, dołącza się karty charakterystyki, o których mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1907/2006 z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH).
+Art. 62j ust. 10 | Przepisów ust. 5-7 nie stosuje się do wyrobów pirotechnicznych prezentowanych podczas targów, wystaw i pokazów w celach handlowych ani do wyrobów pirotechnicznych wytworzonych w celu prowadzenia prac badawczo-rozwojowych oraz prób, o ile na wyrobie pirotechnicznym w sposób widoczny umieszczona będzie informacja, że wyroby te nie będą sprzedawane, dopóki producent nie doprowadzi do zgodności tych wyrobów z zasadniczymi wymaganiami.
+Art. 62k ust. 1 | Pozostałe wyroby pirotechniczne projektuje się w taki sposób, aby ograniczyć do minimum:
+Art. 62k ust. 1 pkt 1 | zagrożenie życia i zdrowia ludzi oraz mienia i środowiska podczas ich używania zgodnie z ich przeznaczeniem;
+Art. 62k ust. 1 pkt 2 | ryzyko dla życia i zdrowia ludzi oraz mienia i środowiska spowodowane rozrzutem odłamków w razie przypadkowego zapłonu.
+Art. 62k ust. 2 | Sposób zapłonu pozostałych wyrobów pirotechnicznych musi być określony na widocznej etykiecie lub w instrukcji obsługi.
+Art. 62k ust. 3 | Pozostałe wyroby pirotechniczne, używane zgodnie z instrukcją ich obsługi, muszą działać prawidłowo do daty ich ważności określonej przez producenta.
+Art. 62l ust. 1 | Zapalniki muszą zapewnić prawidłowy zapłon wyrobów pirotechnicznych i posiadać wystarczającą zdolność do takiego zapłonu w warunkach ich używania przewidzianych w instrukcji obsługi.
+Art. 62l ust. 2 | Zapalniki należy chronić przed wyładowaniami elektrostatycznymi w normalnych warunkach ich przechowywania i używania, przewidzianych w instrukcji obsługi.
+Art. 62l ust. 3 | Zapalniki elektryczne należy chronić przed promieniowaniem elektromagnetycznym, działaniem fal radiowych oraz prądami błądzącymi w normalnych warunkach ich przechowywania i używania, przewidzianych w instrukcji obsługi.
+Art. 62l ust. 4 | Osłony zapalników muszą mieć wytrzymałość mechaniczną wystarczającą do ochrony zawartego w nich materiału pirotechnicznego przy poddaniu ich obciążeniom mechanicznym przewidzianym w instrukcji obsługi.
+Art. 62l ust. 5 | Czas spalania zapalników musi być określony w instrukcji obsługi wyrobu pirotechnicznego.
+Art. 62l ust. 6 | Charakterystyki elektryczne zapalników elektrycznych, w tym natężenie prądu niepowodujące zapłonu, natężenie prądu powodujące zapłon, ewentualny czas opóźnienia zapłonu oraz opór elektryczny, muszą być określone w instrukcji obsługi wyrobu pirotechnicznego.
+Art. 62l ust. 7 | Przewody zapalników elektrycznych muszą posiadać wystarczającą izolację elektryczną, wytrzymałość mechaniczną oraz muszą zapewniać niezawodne połączenie z zapalnikiem w stopniu gwarantującym bezpieczeństwo podczas ich stosowania zgodnie z instrukcją obsługi wyrobu pirotechnicznego.
+Art. 62m | Wyroby pirotechniczne poddaje się, w zależności od potrzeb, następującym procedurom oceny zgodności z zasadniczymi wymaganiami:
+Art. 62m pkt 1 | badaniu typu WE (moduł B) - wykonywanemu w sposób określony w art. 62n oraz zależnie od wyboru producenta:
+Art. 62m pkt 1 lit. a | badaniu zgodności z typem (moduł C) - wykonywanemu w sposób określony w art. 62o,
+Art. 62m pkt 1 lit. b | procedurze zapewnienia jakości produkcji (moduł D) - przeprowadzanej w sposób określony w art. 62p, zwanej dalej „systemem zapewnienia jakości produkcji”,
+Art. 62m pkt 1 lit. c | procedurze zapewnienia jakości wyrobu (moduł E) - przeprowadzanej w sposób określony w art. 62r, zwanej dalej „systemem zapewnienia jakości wyrobu”;
+Art. 62m pkt 2 | sprawdzaniu jednostkowemu (moduł G) - wykonywanemu w sposób określony w art. 62s;
+Art. 62m pkt 3 | systemem pełnego zapewniania jakości (moduł H), o którym mowa w art. 62t - w zakresie dotyczącym wyrobów pirotechnicznych widowiskowych klasy 4.
+Art. 62n ust. 1 | Badanie typu WE jest procedurą, poprzez którą jednostka notyfikowana sprawdza i deklaruje, że próbka reprezentatywna badanego rodzaju wyrobu pirotechnicznego spełnia zasadnicze wymagania.
+Art. 62n ust. 2 | Wniosek o przeprowadzenie badania typu WE producent składa w wybranej jednostce notyfikowanej.
+Art. 62n ust. 3 | Wniosek musi zawierać:
+Art. 62n ust. 3 pkt 1 | nazwę i adres producenta wyrobu pirotechnicznego takiego wyrobu;
+Art. 62n ust. 3 pkt 2 | pisemne oświadczenie, że taki sam wniosek nie został złożony w innej jednostce notyfikowanej;
+Art. 62n ust. 3 pkt 3 | dokumentację techniczną, o której mowa w ust. 5.
+Art. 62n ust. 4 | Wnioskodawca musi udostępnić jednostce notyfikowanej próbkę reprezentatywną badanego rodzaju wyrobu pirotechnicznego, zwaną dalej „typem”. Jednostka notyfikowana może zażądać kolejnych próbek reprezentatywnych, jeżeli są one potrzebne do przeprowadzenia programu badań.
+Art. 62n ust. 5 | Dokumentacja techniczna musi pozwolić na dokonanie oceny zgodności wyrobu pirotechnicznego z zasadniczymi wymaganiami. Dokumentacja techniczna musi, w zakresie istotnym dla dokonania tej oceny, zawierać projekt, dane dotyczące wytworzenia i działania wyrobu pirotechnicznego oraz:
+Art. 62n ust. 5 pkt 1 | ogólny opis typu;
+Art. 62n ust. 5 pkt 2 | projekt koncepcyjny - w szczególności rysunki techniczne i schematy części, podzespołów oraz obwodów;
+Art. 62n ust. 5 pkt 3 | opisy i objaśnienia niezbędne do odczytania rysunków technicznych i schematów;
+Art. 62n ust. 5 pkt 4 | opis działania wyrobu pirotechnicznego;
+Art. 62n ust. 5 pkt 5 | wykaz norm zharmonizowanych stosowanych w całości lub częściowo oraz opisy rozwiązań zastosowanych w celu spełnienia zasadniczych wymagań, jeżeli normy zharmonizowane nie zostały zastosowane;
+Art. 62n ust. 5 pkt 6 | wyniki dokonanych obliczeń konstrukcyjnych i przeprowadzonych badań;
+Art. 62n ust. 5 pkt 7 | sprawozdania z badań.
+Art. 62n ust. 6 | Jednostka notyfikowana:
+Art. 62n ust. 6 pkt 1 | sprawdza, czy typ został wytworzony zgodnie z dokumentacją techniczną;
+Art. 62n ust. 6 pkt 2 | wykonuje lub zleca wykonanie badań i testów niezbędnych do sprawdzenia, czy rozwiązania przyjęte przez producenta spełniają zasadnicze wymagania w przypadku, gdy normy zharmonizowane nie zostały zastosowane;
+Art. 62n ust. 6 pkt 3 | wykonuje lub zleca wykonanie badań i testów niezbędnych do sprawdzenia, czy producent zastosował odpowiednie normy zharmonizowane;
+Art. 62n ust. 6 pkt 4 | uzgadnia z wnioskodawcą miejsce przeprowadzenia badań i testów.
+Art. 62n ust. 7 | Jeżeli typ spełnia zasadnicze wymagania, jednostka notyfikowana wydaje wnioskodawcy certyfikat badania typu WE. Certyfikat ten musi zawierać nazwę i adres producenta, wyniki badań i informacje niezbędne dla identyfikacji zatwierdzonego typu. Do certyfikatu załącza się wykaz odpowiednich części dokumentacji technicznej i przechowuje się jego kopię.
+Art. 62n ust. 8 | W przypadku gdy jednostka notyfikowana odmawia wydania certyfikatu badania typu WE, uzasadnia przyczynę odmowy oraz poucza o możliwości zwrócenia się o ponowne rozpatrzenie wniosku.
+Art. 62n ust. 9 | Wnioskodawca powiadamia jednostkę notyfikowaną, która posiada dokumentację techniczną dotyczącą certyfikatu badania typu WE, o zmianach wprowadzonych lub planowanych do wprowadzenia do zatwierdzonego wyrobu, jeżeli zmiany te mogą mieć wpływ na zgodność wyrobu z zasadniczymi wymaganiami lub warunkami dotyczącymi jego używania. Jednostka notyfikowana przeprowadza dodatkowe zatwierdzenie wyrobu pirotechnicznego oraz wystawia dokument uzupełniający do wydanego certyfikatu badania typu WE.
+Art. 62n ust. 10 | W przypadku gdy producent nie posiada siedziby na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, przechowywanie i udostępnianie dokumentacji technicznej wyrobu pirotechnicznego należy do osoby, która wprowadza dany wyrób pirotechniczny do obrotu.
+Art. 62n ust. 11 | Producent przechowuje wraz z dokumentacją techniczną kopie certyfikatów badania typu WE i uzupełnień do nich przez okres co najmniej 10 lat od daty wytworzenia ostatniego wyrobu pirotechnicznego.
+Art. 62o ust. 1 | Badanie zgodności z typem jest procedurą, poprzez którą producent zapewnia i deklaruje, że dany wyrób pirotechniczny jest zgodny z typem opisanym w certyfikacie badania typu WE i spełnia zasadnicze wymagania, które mają do niego zastosowanie. Producent umieszcza oznakowanie CE na wyrobie pirotechnicznym i sporządza pisemną deklarację zgodności.
+Art. 62o ust. 2 | Producent musi podjąć wszelkie konieczne działania w celu zapewnienia, aby proces wytwarzania wyrobów pirotechnicznych gwarantował zgodność wytworzonego wyrobu pirotechnicznego z typem opisanym w certyfikacie badania typu WE oraz z zasadniczymi wymaganiami.
+Art. 62o ust. 3 | Do badania zgodności z typem przepis art. 62n ust. 10 stosuje się odpowiednio.
+Art. 62o ust. 4 | Producent musi przechowywać kopie deklaracji zgodności przez okres co najmniej 10 lat od momentu wytworzenia ostatniego wyrobu pirotechnicznego.
+Art. 62o ust. 5 | Jednostka notyfikowana wybrana przez producenta wykonuje badania lub podejmuje działania mające na celu wykonanie badań wyrobu pirotechnicznego w określonych odstępach czasu. Próbka reprezentatywna wyrobów pirotechnicznych pobrana u producenta przez jednostkę notyfikowaną musi zostać poddana odpowiednim badaniom i testom, określonym w normach zharmonizowanych lub równoważnym, w celu sprawdzenia zgodności tych wyrobów z zasadniczymi wymaganiami. W przypadku gdy co najmniej jedna zbadana próbka wyrobu pirotechnicznego nie spełnia zasadniczych wymagań, jednostka notyfikowana podejmuje odpowiednie działania.
+Art. 62o ust. 6 | Producent w trakcie procesu wytwarzania wyrobów pirotechnicznych umieszcza na każdym egzemplarzu wyrobu pirotechnicznego numer identyfikacyjny jednostki notyfikowanej, na jej odpowiedzialność.
+Art. 62p ust. 1 | System zapewnienia jakości produkcji jest procedurą, poprzez którą producent wypełniający zobowiązania, o których mowa w ust. 3, zapewnia i deklaruje, że dane wyroby pirotechniczne są zgodne z typem opisanym w certyfikacie badania typu WE i spełniają zasadnicze wymagania. Producent umieszcza oznakowanie CE na każdym wyrobie pirotechnicznym i sporządza pisemną deklarację zgodności.
+Art. 62p ust. 2 | Obok oznakowania CE producent umieszcza numer identyfikacyjny jednostki notyfikowanej odpowiedzialnej za kontrole, o których mowa w ust. 15.
+Art. 62p ust. 3 | Producent stosuje zatwierdzony system zapewnienia jakości produkcji, kontroli produktu końcowego i badań, o którym mowa w ust. 7. Producent podlega kontroli, o której mowa w ust. 15-18.
+Art. 62p ust. 4 | Producent stosując system zapewnienia jakości produkcji, składa w jednostce notyfikowanej wniosek o przeprowadzenie oceny tego systemu w stosunku do określonych we wniosku wyrobów pirotechnicznych.
+Art. 62p ust. 5 | Wniosek musi zawierać informacje dotyczące danej klasy wyrobów pirotechnicznych będących przedmiotem wniosku.
+Art. 62p ust. 6 | Do wniosku należy dołączyć:
+Art. 62p ust. 6 pkt 1 | dokumentację systemu zapewnienia jakości produkcji;
+Art. 62p ust. 6 pkt 2 | dokumentację techniczną zatwierdzonego typu;
+Art. 62p ust. 6 pkt 3 | kopię certyfikatu badania typu WE.
+Art. 62p ust. 7 | System zapewnienia jakości produkcji musi gwarantować zgodność wyrobu z typem opisanym w certyfikacie badania typu WE oraz z zasadniczymi wymaganiami, które dotyczą tego wyrobu.
+Art. 62p ust. 8 | Producent dokumentuje, w systematyczny i uporządkowany sposób, wszystkie elementy, wymagania i przepisy, które zastosował, w formie spisanych zasad postępowania, procedur i instrukcji.
+Art. 62p ust. 9 | Dokumentacja systemu zapewnienia jakości produkcji musi umożliwiać jednoznaczną interpretację programów zapewnienia jakości, planów, instrukcji i zapisów związanych z systemem zapewnienia jakości produkcji. Dokumentacja ta w szczególności musi zawierać opis:
+Art. 62p ust. 9 pkt 1 | celów dotyczących jakości oraz struktury organizacyjnej, zakresu odpowiedzialności i uprawnień producenta w odniesieniu do jakości wyrobów pirotechnicznych;
+Art. 62p ust. 9 pkt 2 | procesów wytwarzania, technik zarządzania jakością i technik zapewnienia jakości, procesów i systematycznych działań, które będą stosowane;
+Art. 62p ust. 9 pkt 3 | badań i testów, które będą przeprowadzane przed wytwarzaniem, podczas wytwarzania i po jego zakończeniu, oraz częstotliwość ich przeprowadzania;
+Art. 62p ust. 9 pkt 4 | zapisów dotyczących jakości produkcji wyrobów pirotechnicznych, takich jak sprawozdania z kontroli oraz dane uzyskane podczas badań, dane dotyczące wzorcowania, a także protokoły dotyczące kwalifikacji pracowników przeprowadzających badania i testy;
+Art. 62p ust. 9 pkt 5 | środków monitorujących osiąganie wymaganej jakości wyrobów pirotechnicznych oraz skuteczności funkcjonowania systemu zapewnienia jakości produkcji tych wyrobów.
+Art. 62p ust. 10 | Jednostka notyfikowana ocenia system zapewnienia jakości produkcji w celu stwierdzenia, czy spełnia on wymagania, o których mowa w ust. 7-9. Systemy zapewnienia jakości produkcji, które stosują odpowiednie normy zharmonizowane, muszą spełniać te wymagania.
+Art. 62p ust. 11 | W skład zespołu audytorów dokonujących oceny, o której mowa w ust. 10, musi wchodzić co najmniej 1 osoba posiadająca doświadczenie w ocenie technologii danego wyrobu pirotechnicznego.
+Art. 62p ust. 12 | Jednostka notyfikowana dokonuje oceny systemu zapewnienia jakości produkcji oraz przeprowadza kontrole w zakładzie producenta. Wyniki przeprowadzonej oceny zawierające wyniki badań, jednostka notyfikowana przekazuje producentowi.
+Art. 62p ust. 13 | Producent musi zobowiązać się do wypełniania zobowiązań wynikających z zatwierdzonego systemu zapewnienia jakości produkcji oraz utrzymywania go na właściwym i skutecznym poziomie, a także informować jednostkę notyfikowaną, która zatwierdziła ten system, o każdej proponowanej jego zmianie.
+Art. 62p ust. 14 | Jednostka notyfikowana ocenia proponowane zmiany i decyduje, czy zmieniony system zapewnienia jakości produkcji spełnia wymagania, o których mowa w ust. 7-9, czy też jest wymagana ponowna jego ocena. Wyniki przeprowadzonej oceny wraz z wynikami badań przekazuje niezwłocznie producentowi.
+Art. 62p ust. 15 | Jednostka notyfikowana kontroluje system zapewnienia jakości produkcji w celu upewnienia się, że producent należycie wypełnia zobowiązania wynikające z zatwierdzonego systemu zapewnienia jakości.
+Art. 62p ust. 16 | Producent umożliwia jednostce notyfikowanej, w celu przeprowadzenia kontroli, dostęp do pomieszczeń wytwórczych, kontroli jakości, badawczych i magazynowych oraz przekazuje niezbędne informacje, a w szczególności udostępnia:
+Art. 62p ust. 16 pkt 1 | dokumentację dotyczącą systemu zapewnienia jakości produkcji;
+Art. 62p ust. 16 pkt 2 | zapisy związane z systemem, o którym mowa w pkt 1, takie jak sprawozdania z kontroli, dane uzyskane podczas badań, dane dotyczące wzorcowania, a także dane dotyczące kwalifikacji pracowników przeprowadzających badania i testy.
+Art. 62p ust. 17 | Jednostka notyfikowana przeprowadza okresowe audyty w celu upewnienia się, że producent utrzymuje i stosuje system zapewnienia jakości produkcji oraz przekazuje producentowi sprawozdania z tych audytów.
+Art. 62p ust. 18 | Jednostka notyfikowana może dodatkowo przeprowadzać nieplanowane kontrole u producenta. Podczas tych kontroli może przeprowadzać badania lub zlecać ich przeprowadzenie w celu zweryfikowania, czy system zapewnienia jakości produkcji funkcjonuje prawidłowo. Jednostka notyfikowana przekazuje producentowi sprawozdanie z kontroli i badań, jeżeli badania takie przeprowadzono.
+Art. 62p ust. 19 | Producent przechowuje, przez okres co najmniej 10 lat od daty wytworzenia lub wprowadzenia do obrotu ostatniego wyrobu:
+Art. 62p ust. 19 pkt 1 | dokumentację, o której mowa w ust. 6 pkt 1 i 2;
+Art. 62p ust. 19 pkt 2 | dokumentację dotyczącą zmiany zatwierdzonego systemu zapewnienia jakości produkcji.
+Art. 62p ust. 20 | Jednostka notyfikowana przekazuje pozostałym jednostkom notyfikowanym informacje dotyczące wydanych lub cofniętych zatwierdzeń systemów zapewnienia jakości produkcji.
+Art. 62r ust. 1 | System zapewnienia jakości wyrobu jest procedurą, poprzez którą producent spełniający zobowiązania, o których mowa w art. 62p ust. 3, zapewnia i deklaruje, że badane wyroby pirotechniczne są zgodne z typem opisanym w certyfikacie badania typu WE.
+Art. 62r ust. 2 | Przepisy art. 62p ust. 3-20 stosuje się odpowiednio do systemu zapewnienia jakości wyrobu.
+Art. 62s ust. 1 | Sprawdzanie jednostkowe jest procedurą, poprzez którą producent zapewnia i deklaruje, że wyrób pirotechniczny, dla którego wydano certyfikat badania typu WE, jest zgodny z zasadniczymi wymaganiami. Producent umieszcza oznakowanie CE na wyrobie i sporządza pisemną deklarację zgodności.
+Art. 62s ust. 2 | Jednostka notyfikowana bada wyrób pirotechniczny i przeprowadza badania wymienione w normach zharmonizowanych lub równoważne badania w celu potwierdzenia zgodności wyrobu z zasadniczymi wymaganiami.
+Art. 62s ust. 3 | Jednostka notyfikowana umieszcza swój numer identyfikacyjny lub zleca jego umieszczenie na zatwierdzonym wyrobie pirotechnicznym oraz wystawia certyfikat zgodności dotyczący przeprowadzonych badań.
+Art. 62s ust. 4 | Dokumentacja techniczna musi umożliwić ocenę zgodności wyrobu pirotechnicznego z zasadniczymi wymaganiami oraz odczytanie projektu, procesu wytwarzania i działania wyrobu pirotechnicznego, a także zawierać:
+Art. 62s ust. 4 pkt 1 | opis typu;
+Art. 62s ust. 4 pkt 2 | projekt i rysunki techniczne oraz schematy części, podzespołów i obwodów;
+Art. 62s ust. 4 pkt 3 | opisy i objaśnienia niezbędne do odczytania projektów oraz rysunków technicznych, schematów części, podzespołów oraz obwodów;
+Art. 62s ust. 4 pkt 4 | opis działania wyrobu pirotechnicznego;
+Art. 62s ust. 4 pkt 5 | wykaz norm zharmonizowanych, stosowanych w całości lub częściowo oraz, w przypadku niezastosowania tych norm, przyjęte opisy rozwiązań w celu spełnienia zasadniczych wymagań;
+Art. 62s ust. 4 pkt 6 | wyniki obliczeń konstrukcyjnych i przeprowadzonych badań;
+Art. 62s ust. 4 pkt 7 | sprawozdania z badań.
+Art. 62t ust. 1 | Pełne zapewnianie jakości wyrobu jest procedurą, poprzez którą producent spełniający wymagania określone w art. 62p ust. 3 zapewnia i deklaruje, że wyroby pirotechniczne widowiskowe klasy 4 spełniają zasadnicze wymagania.
+Art. 62t ust. 2 | Przepisy art. 62p ust. 7, 8, 10-15 i 17-20 stosuje się odpowiednio do pełnego zapewniania jakości wyrobu.
+Art. 62t ust. 3 | Producent składa w jednostce notyfikowanej wniosek o ocenę systemu zapewniania jakości. Wniosek musi zawierać:
+Art. 62t ust. 3 pkt 1 | informacje o przewidzianej klasie wyrobu pirotechnicznego będącego przedmiotem wniosku;
+Art. 62t ust. 3 pkt 2 | dokumentację dotyczącą systemu zapewniania jakości.
+Art. 62t ust. 4 | Dokumentacja systemu pełnego zapewniania jakości musi umożliwiać jednoznaczną interpretację programów i planów jakości, instrukcji i sprawozdań dotyczących jakości oraz zawierać w szczególności opis:
+Art. 62t ust. 4 pkt 1 | celów dotyczących jakości oraz struktury organizacyjnej, obowiązków i uprawnień producenta w odniesieniu do projektu i jakości wyrobu pirotechnicznego;
+Art. 62t ust. 4 pkt 2 | specyfikacji technicznych i konstrukcyjnych, łącznie z zastosowanymi normami, a także, w przypadku gdy normy zharmonizowane nie zostały w pełni zastosowane, opis środków, które będą stosowane w celu spełnienia zasadniczych wymagań;
+Art. 62t ust. 4 pkt 3 | techniki kontroli i sprawdzania gotowego wyrobu pirotechnicznego, procedur i systematycznych działań, które będą stosowane podczas wytwarzania wyrobu pirotechnicznego zaklasyfikowanego do określonej klasy;
+Art. 62t ust. 4 pkt 4 | odpowiednich technologii wytwarzania, kontroli jakości i zapewniania jakości, zastosowanych procedur i systematycznych działań;
+Art. 62t ust. 4 pkt 5 | kontroli, które będą przeprowadzane przed wytworzeniem, w trakcie wytwarzania i po wytworzeniu, a także częstotliwość ich przeprowadzania;
+Art. 62t ust. 4 pkt 6 | zapisów dotyczących jakości, takich jak: protokoły kontroli jakości, wyniki badań, dane dotyczące wzorcowania, a także protokoły dotyczące kwalifikacji lub uprawnień pracowników przeprowadzających badania i testy;
+Art. 62t ust. 4 pkt 7 | środków monitorujących osiąganie wymaganej jakości i projektowania wyrobu oraz skuteczności funkcjonowania systemu pełnego zapewniania jakości.
+Art. 62t ust. 5 | Producent umożliwia jednostce notyfikowanej dostęp do stanowisk projektowania, wytwarzania, kontroli jakości, badania i magazynowania w celu dokonania kontroli oraz dostarcza wszelkie niezbędne informacje, a w szczególności:
+Art. 62t ust. 5 pkt 1 | dokumentację systemu pełnego zapewniania jakości;
+Art. 62t ust. 5 pkt 2 | zapisy dotyczące systemu zapewniania jakości w dziedzinie badań i rozwoju, takie jak: wyniki analiz, obliczeń i badań;
+Art. 62t ust. 5 pkt 3 | zapisy dotyczące systemu pełnego zapewniania jakości w dziedzinie produkcji, takie jak: sprawozdania z kontroli jakości, dane uzyskane podczas badań, dane dotyczące wzorcowania, a także protokoły dotyczące kwalifikacji lub uprawnień pracowników przeprowadzających badania i testy.
+Art. 62u | W sprawach nieuregulowanych przepisami niniejszego rozdziału stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia o systemie oceny zgodności.
Art. 63 | Kto dokonuje przemieszczenia materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego albo amunicji bez wymaganej zgody,
Art. 63 | podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 3.
Art. 64 | W razie skazania za przestępstwo, o którym mowa w art. 63, sąd orzeka przepadek materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego, amunicji, a także innych przedmiotów, które służyły lub były przeznaczone do popełnienia przestępstwa albo pochodzących bezpośrednio z przestępstwa, chociażby nie stanowiły one własności sprawcy.
Art. 65 ust. 1 | Kto udaremnia lub utrudnia przeprowadzenie kontroli przez uprawnione organy w zakresie przechowywania, posiadania, używania lub przemieszczania materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego,
Art. 65 ust. 1 | podlega karze grzywny.
Art. 65 ust. 2 | Orzekanie w sprawach o czyny określone w ust. 1 następuje na podstawie przepisów Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.
-Art. 66 | Pozwolenia na nabywanie i przechowywanie materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego uzyskane na podstawie dotychczasowych przepisów oraz zezwolenia na nabywanie i przechowywanie środków strzałowych wydane na podstawie przepisów Prawa geologicznego i górniczego zachowują ważność przez okres 12 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.
-Art. 67 | W ustawie z dnia 4 lutego 1994 r. - Prawo geologiczne i górnicze wprowadza się następujące zmiany:
-Art. 67 pkt 1 | w art. 6 w pkt 12 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 13 w brzmieniu:
-Art. 67 pkt 1 | „ 13) środkami strzałowymi są materiały wybuchowe w rozumieniu ustawy z dnia 21 czerwca 2002 r. o materiałach wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego (Dz. U. Nr 117, poz. 1007). ”;
-Art. 67 pkt 2 | w art. 78 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
-Art. 67 pkt 2 | „ 2. Minister właściwy do spraw gospodarki, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych, określi, w drodze rozporządzenia: 1) szczegółowe zasady przechowywania i używania środków strzałowych w zakładach górniczych, 2) szczegółowe zasady przechowywania i używania sprzętu strzałowego w zakładach górniczych - kierując się potrzebą zapewnienia bezpieczeństwa powszechnego i bezpieczeństwa pracowników zatrudnionych przy przechowywaniu lub używaniu środków strzałowych i sprzętu strzałowego w poszczególnych rodzajach zakładów górniczych oraz przy wykonywaniu robót górniczych. ”;
-Art. 67 pkt 3 | w art. 109:
-Art. 67 pkt 3 lit. a | ust. 2 otrzymuje brzmienie:
-Art. 67 pkt 3 lit. a | „ 2. Organy nadzoru górniczego wydają, w drodze decyzji administracyjnej: 1) zezwolenia na oddanie do ruchu w zakładzie górniczym obiektów, maszyn i urządzeń, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 78 ust. 1, 2) pozwolenia na używanie środków strzałowych w zakładach górniczych, 3) zezwolenia na przechowywanie i używanie sprzętu strzałowego w zakładach górniczych. ”,
-Art. 67 pkt 3 lit. b | po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu:
-Art. 67 pkt 3 lit. b | „ 2a. Organy właściwe w sprawach wydawania pozwoleń na nabywanie i przechowywanie środków strzałowych w zakładach górniczych określają przepisy ustawy z dnia 21 czerwca 2002 r. o materiałach wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego (Dz. U. Nr 117, poz. 1007). ”,
-Art. 67 pkt 3 lit. c | ust. 3 otrzymuje brzmienie:
-Art. 67 pkt 3 lit. c | „ 3. Przepisy ust. 1-2a stosuje się odpowiednio do: 1) bezzbiornikowego magazynowania substancji oraz składowania odpadów w górotworze, w tym w podziemnych wyrobiskach górniczych, 2) wykonywania robót geologicznych. ”
-Art. 68 | W ustawie z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji wprowadza się następujące zmiany:
-Art. 68 pkt 1 | w art. 3 dodaje się pkt 4 w brzmieniu:
-Art. 68 pkt 1 | „ 4) przemieszczania amunicji przez przedsiębiorców oraz przedsiębiorców zagranicznych, w rozumieniu ustawy z dnia 21 czerwca 2002 r. o materiałach wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego (Dz. U. Nr 117, poz. 1007). ”;
-Art. 68 pkt 2 | w art. 11 w pkt 7 kropkę na końcu zastępuje się przecinkiem oraz dodaje pkt 8 w brzmieniu:
-Art. 68 pkt 2 | „ 8) używania broni sygnałowej do celów wzywania pomocy, ratowniczych, poszukiwawczych oraz w trakcie imprez sportowych. ”;
-Art. 68 pkt 3 | po art. 44 dodaje się art. 44a w brzmieniu:
-Art. 68 pkt 3 | „ Art. 44a. Zasady przemieszczania amunicji przez granice wewnętrzne państw członkowskich Unii Europejskiej oraz państw stowarzyszonych, przez przedsiębiorcę oraz przedsiębiorcę zagranicznego, określają przepisy ustawy z dnia 21 czerwca 2002 r. o materiałach wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego (Dz. U. Nr 117, poz. 1007). ”
-Art. 69 | W ustawie z dnia 22 czerwca 2001 r. o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym w art. 3 w ust. 2 w pkt 1 w lit. a) skreśla się wyrazy „z wyłączeniem amunicji, o której mowa w pkt 3,”.
-Art. 70 | Tracą moc art. 19 i art. 24-26, a także art. 27,28 i 32-35 w części dotyczącej materiałów wybuchowych ustawy z dnia 31 stycznia 1961 r. o broni, amunicji i materiałach wybuchowych.
+Art. 66 | (pominięty).
+Art. 67 | (pominięty).
+Art. 68 | (pominięty).
+Art. 69 | (pominięty).
+Art. 70 | (pominięty).
Art. 71 | Z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej czynności wykonywane przez organy kontroli granicznej i celnej, o których mowa w art. 30 ust. 1 i 2, nie są czynnościami z zakresu kontroli ruchu granicznego albo kontroli celnej.
Art. 72 | Przepisy rozdziałów 3-5 stosuje się od dnia przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej.
Art. 73 | Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.
-Załącznik | Wzór oznakowania CE
-Załącznik | patrz oryginał
-Załącznik | Jeżeli oznakowanie CE jest zmniejszane lub powiększane, należy zachować proporcje podane na rysunku.
-Załącznik | Różne elementy oznakowania CE powinny z zasady mieć tę samą wysokość, która nie powinna być mniejsza niż 5 mm.
+patrz oryginał