--- a/DU/2001/43 Dz.U. 2013 poz. 1014 (2013-09-19)
+++ b/DU/2001/43 Dz.U. 2013 poz. 1458 (2013-12-06)
@@ -30,11 +30,11 @@
Art. 5 ust. 1 pkt 4 | port macierzysty - port, który armator wskazał jako miejsce stałego postoju statku;
Art. 5 ust. 1 pkt 5 | szlak żeglowny - pas wody przeznaczony do żeglugi;
Art. 5 ust. 1 pkt 6 | głębokość tranzytowa - najmniejszą głębokość szlaku żeglownego określonego odcinka drogi wodnej;
-Art. 5 ust. 1 pkt 7 | wypadek żeglugowy - zdarzenie związane z ruchem lub postojem statku, w wyniku którego nastąpiło uszkodzenie ciała powodujące rozstrój zdrowia lub śmierć człowieka, uszkodzenie mienia znacznej wartości albo poważną awarię w rozumieniu przepisów Prawa ochrony środowiska.
-Art. 5 ust. 1 pkt 8 | państwo członkowskie – państwo członkowskie Unii Europejskiej, państwo członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stronę umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub Konfederację Szwajcarską;
-Art. 5 ust. 1 pkt 9 | państwo trzecie – państwo niebędące państwem członkowskim;
-Art. 5 ust. 1 pkt 10 | dokument bezpieczeństwa statku – wspólnotowe świadectwo zdolności żeglugowej, wspólnotowe tymczasowe świadectwo zdolności żeglugowej, świadectwo zdolności żeglugowej albo uproszczone świadectwo zdolności żeglugowej;
-Art. 5 ust. 1 pkt 11 | dokument dopuszczający statek do żeglugi – dokument bezpieczeństwa statku albo inny dokument wydany przez właściwy organ państwa członkowskiego albo państwa trzeciego, potwierdzający dopuszczenie statku do żeglugi po wodach śródlądowych tego państwa.
+Art. 5 ust. 1 pkt 7 | wypadek żeglugowy - zdarzenie związane z ruchem lub postojem statku, w wyniku którego nastąpiło uszkodzenie ciała powodujące rozstrój zdrowia lub śmierć człowieka, uszkodzenie mienia znacznej wartości albo poważną awarię w rozumieniu przepisów Prawa ochrony środowiska;
+Art. 5 ust. 1 pkt 8 | państwo członkowskie - państwo członkowskie Unii Europejskiej, państwo członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronę umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub Konfederację Szwajcarską;
+Art. 5 ust. 1 pkt 9 | państwo trzecie - państwo niebędące państwem członkowskim;
+Art. 5 ust. 1 pkt 10 | dokument bezpieczeństwa statku - wspólnotowe świadectwo zdolności żeglugowej, wspólnotowe tymczasowe świadectwo zdolności żeglugowej, świadectwo zdolności żeglugowej albo uproszczone świadectwo zdolności żeglugowej;
+Art. 5 ust. 1 pkt 11 | dokument dopuszczający statek do żeglugi - dokument bezpieczeństwa statku albo inny dokument wydany przez właściwy organ państwa członkowskiego albo państwa trzeciego, potwierdzający dopuszczenie statku do żeglugi po wodach śródlądowych tego państwa;
Art. 5 ust. 1 pkt 12 | usługi informacji rzecznej (RIS) - zharmonizowane usługi informacyjne wspierające zarządzanie ruchem i transportem w żegludze śródlądowej;
Art. 5 ust. 1 pkt 13 | użytkownik RIS - podmiot korzystający z usług informacji rzecznej (RIS).
Art. 5 ust. 2 | Statkiem o napędzie mechanicznym jest statek posiadający mechaniczne urządzenia napędowe, niezależnie od sposobu ich zamocowania.
@@ -43,7 +43,7 @@
Art. 5 ust. 3 pkt 2 | osoby prawnej mającej siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej;
Art. 5 ust. 3 pkt 3 | obywatela polskiego zamieszkałego w Rzeczypospolitej Polskiej.
Art. 6 ust. 1 | Organami administracji żeglugi śródlądowej są:
-Art. 6 ust. 1 pkt 1 | minister właściwy do spraw transportu -jako naczelny organ administracji żeglugi śródlądowej;
+Art. 6 ust. 1 pkt 1 | minister właściwy do spraw transportu - jako naczelny organ administracji żeglugi śródlądowej;
Art. 6 ust. 1 pkt 2 | dyrektorzy urzędów żeglugi śródlądowej - jako terenowe organy administracji żeglugi śródlądowej.
Art. 6 ust. 1a | Minister właściwy do spraw transportu sprawuje nadzór nad działalnością dyrektorów urzędów żeglugi śródlądowej w zakresie uregulowanym w niniejszej ustawie.
Art. 6 ust. 2 | Dyrektorzy urzędów żeglugi śródlądowej podlegają ministrowi właściwemu do spraw transportu.
@@ -64,8 +64,16 @@
Art. 9 ust. 2 pkt 7 | kontrola dokumentów przewozowych i zgodności przewożonego przez statek ładunku z tymi dokumentami;
Art. 9 ust. 2 pkt 8 | kontrola obcych statków w zakresie zgodności wykonywanych przewozów z postanowieniami umów międzynarodowych oraz pozwoleń na te przewozy;
Art. 9 ust. 2 pkt 9 | współdziałanie z innymi organami w zakresie bezpieczeństwa żeglugi, ochrony środowiska, ochrony portów lub przystani, w tym wykonywania zadań obronnych i zadań o charakterze niemilitarnym, w szczególności zapobiegania aktom terroru i likwidacji ich skutków;
-Art. 9 ust. 2 pkt 10 | kontrola dokumentów armatorów dotyczących Funduszu Żeglugi Śródlądowej i Funduszu Rezerwowego.
-Art. 9 ust. 2 pkt 11 | wykonywanie zadań organu krajowego, o którym mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1177/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. o prawach pasażerów podróżujących drogą morską i drogą wodną śródlądową oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz. Urz. UE L 334 z 17.12.2010, str. 1, z późn. zm.), zwanym dalej „rozporządzeniem nr 1177/2010”, w zakresie usług przewozu drogą wodną śródlądową, z tym że rozpatrywanie skarg, o których mowa w art. 25 ust. 3 tego rozporządzenia, należy do właściwości dyrektora urzędu żeglugi śródlądowej określonego w przepisach wydanych na podstawie art. 9 ust. 2f.
+Art. 9 ust. 2 pkt 10 | kontrola dokumentów armatorów dotyczących Funduszu Żeglugi Śródlądowej i Funduszu Rezerwowego;
+Art. 9 ust. 2 pkt 11 | wykonywanie zadań organu krajowego, o którym mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1177/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. o prawach pasażerów podróżujących drogą morską i drogą wodną śródlądową oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 2006/2004, zwanym dalej „rozporządzeniem nr 1177/2010”, w zakresie usług przewozu drogą wodną śródlądową, z tym że rozpatrywanie skarg, o których mowa w art. 25 ust. 3 tego rozporządzenia, należy do właściwości dyrektora urzędu żeglugi śródlądowej określonego w przepisach wydanych na podstawie art. 9 ust. 2f.
+Art. 9 ust. 2a | Do właściwości dyrektorów urzędów żeglugi śródlądowej, określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 2b, należy także przeprowadzanie:
+Art. 9 ust. 2a pkt 1 | pomiaru statku;
+Art. 9 ust. 2a pkt 2 | inspekcji technicznej statku.
+Art. 9 ust. 2b | Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, dyrektorów urzędów żeglugi śródlądowej właściwych do przeprowadzania pomiaru statku i inspekcji technicznej statku, kierując się kryteriami ekonomicznymi i intensywnością ruchu żeglugowego.
+Art. 9 ust. 2c | Dyrektorzy urzędów żeglugi śródlądowej, o których mowa w ust. 2a, działają jako organ inspekcyjny.
+Art. 9 ust. 2d | Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, dyrektora urzędu żeglugi śródlądowej właściwego miejscowo do zarządzania usługami informacji rzecznej (RIS), kierując się koniecznością zapewnienia realizacji zadań w zakresie przekazywania informacji objętych tymi usługami, a także koniecznością zapewnienia infrastruktury niezbędnej do wykonywania tych zadań, w celu poprawy bezpieczeństwa i efektywności ruchu statków.
+Art. 9 ust. 2e | Do właściwości dyrektora urzędu żeglugi śródlądowej, którego właściwość została określona w przepisach wydanych na podstawie ust. 2d, należy także zarządzanie usługami informacji rzecznej (RIS).
+Art. 9 ust. 2f | Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, dyrektora urzędu żeglugi śródlądowej właściwego do rozpatrywania skarg, o których mowa w art. 25 ust. 3 rozporządzenia nr 1177/2010, biorąc pod uwagę natężenie ruchu pasażerskiego występującego w żegludze śródlądowej.
Art. 9 ust. 3 | Szczegółowy zakres działania dyrektora urzędu żeglugi śródlądowej określa statut, o którym mowa w art. 8 ust. 4.
Art. 9a ust. 1 | W przypadku gdy pasażer nie jest zadowolony ze sposobu rozpatrzenia przez przewoźnika lub operatora terminalu, w rozumieniu rozporządzenia nr 1177/2010, skargi, o której mowa w art. 24 tego rozporządzenia, lub nie uzyska on odpowiedzi na taką skargę, może wnieść skargę do dyrektora urzędu żeglugi śródlądowej określonego w przepisach wydanych na podstawie art. 9 ust. 2f.
Art. 9a ust. 2 | Do skargi wniesionej do dyrektora urzędu żeglugi śródlądowej pasażer dołącza:
@@ -91,8 +99,9 @@
Art. 11 ust. 2 | W przypadku stwierdzenia w wyniku inspekcji:
Art. 11 ust. 2 pkt 1 | braku dokumentu dopuszczającego statek do żeglugi,
Art. 11 ust. 2 pkt 2 | zaniedbania zagrażającego bezpieczeństwu żeglugi, statku lub przebywających na nim osób albo zagrażającego zanieczyszczeniem środowiska, a także stwierdzenia uchybienia sanitarnego,
-Art. 11 ust. 2 pkt 3 | że statek stanowi zagrożenie bezpieczeństwa żeglugi – inspektor, na podstawie udzielonego upoważnienia, może, w drodze decyzji administracyjnej, zatrzymać lub skierować statek do najbliższego postoju oraz zatrzymać dokument dopuszczający statek do żeglugi i dokument kwalifikacyjny kierownika statku do czasu usunięcia stwierdzonych naruszeń.
-Art. 11 ust. 3 | O każdym przypadku naruszeń, o których mowa w ust. 1 i 2, o zatrzymaniu statku oraz o wydanej decyzji powiadamia się na pi2009-07-15 s. 3/3 śmie, wraz z uzasadnieniem, administrację państwa, w którym został wystawiony dokument dopuszczający statek do żeglugi, w terminie 7 dni od dnia stwierdzenia naruszenia.
+Art. 11 ust. 2 pkt 3 | że statek stanowi zagrożenie bezpieczeństwa żeglugi
+Art. 11 ust. 2 | - inspektor, na podstawie udzielonego upoważnienia, może, w drodze decyzji administracyjnej, zatrzymać lub skierować statek do najbliższego postoju oraz zatrzymać dokument dopuszczający statek do żeglugi i dokument kwalifikacyjny kierownika statku do czasu usunięcia stwierdzonych naruszeń.
+Art. 11 ust. 3 | O każdym przypadku naruszeń, o których mowa w ust. 1 i 2, o zatrzymaniu statku oraz o wydanej decyzji powiadamia się na piśmie, wraz z uzasadnieniem, administrację państwa, w którym został wystawiony dokument dopuszczający statek do żeglugi, w terminie 7 dni od dnia stwierdzenia naruszenia.
Art. 12 ust. 1 | Pracownicy urzędów żeglugi śródlądowej określonych kategorii w czasie wykonywania obowiązków służbowych noszą umundurowanie.
Art. 12 ust. 2 | Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, kategorie pracowników obowiązanych do noszenia umundurowania, warunki przydziału i wzory tego umundurowania, mając na uwadze wykonywane przez pracowników obowiązki służbowe.
Art. 13 ust. 1 | Statki inspekcyjne urzędów żeglugi śródlądowej podnoszą flagę państwową z godłem Rzeczypospolitej Polskiej, określoną w odrębnych przepisach.
@@ -107,10 +116,10 @@
Art. 15 ust. 1 pkt 2 lit. b | umowach międzynarodowych zawartych przez Rzeczpospolitą Polską albo Unię Europejską z państwem przynależności statku;
Art. 15 ust. 1 pkt 3 | statek państwa trzeciego w zakresie i na warunkach określonych w umowach międzynarodowych zawartych przez Rzeczpospolitą Polską z państwem przynależności statku.
Art. 15 ust. 2 | W przypadku braku umowy międzynarodowej, statek, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 lit. b i pkt 3, może uprawiać żeglugę na polskich śródlądowych drogach wodnych po uzyskaniu pozwolenia:
-Art. 15 ust. 2 pkt 1 | ministra właściwego do spraw transportu – w przypadku prowadzenia regularnej żeglugi między polskimi portami lub między portem polskim a portem państwa trzeciego;
-Art. 15 ust. 2 pkt 2 | dyrektora urzędu żeglugi śródlądowej właściwego terytorialnie dla miejsca przekroczenia granicy Rzeczypospolitej Polskiej – w pozostałych przypadkach.
+Art. 15 ust. 2 pkt 1 | ministra właściwego do spraw transportu - w przypadku prowadzenia regularnej żeglugi między polskimi portami lub między portem polskim a portem państwa trzeciego;
+Art. 15 ust. 2 pkt 2 | dyrektora urzędu żeglugi śródlądowej właściwego terytorialnie dla miejsca przekroczenia granicy Rzeczypospolitej Polskiej - w pozostałych przypadkach.
Art. 15 ust. 3 | Przepisu ust. 2 nie stosuje się do statku używanego wyłącznie do uprawiania sportu lub rekreacji, bez względu na jego przynależność państwową.
-Art. 15 ust. 3a | (uchylony)
+Art. 15 ust. 3a | (uchylony).
Art. 15 ust. 4 | Pozwolenie wydaje się na podstawie wyników inspekcji statku dokonanej przez organ, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, potwierdzającej, że wymiary statku odpowiadają warunkom drogi wodnej, a jego stan techniczny i wyposażenie są zgodne z polskimi przepisami.
Art. 15 ust. 5 | Pozwolenie może być wydane na jedną podróż lub na czas określony, nie dłuższy jednak niż termin ważności dokumentu dopuszczającego statek do żeglugi. Wydane pozwolenie może zastrzegać obowiązek korzystania z usług pilota, jeżeli kierownik statku nie posiada polskiego dokumentu kwalifikacyjnego lub dokumentu uznanego na podstawie art. 35 ust. 5.
Art. 15 ust. 6 | Organ wydający pozwolenie odmawia, w drodze decyzji administracyjnej, wydania pozwolenia, jeżeli wymiary statku nie odpowiadają warunkom drogi wodnej lub gdy statek nie odpowiada wymaganiom co do wyposażenia, bezpieczeństwa żeglugi lub warunkom ochrony środowiska określonym w art. 27.
@@ -149,7 +158,7 @@
Art. 17 ust. 5b | Zaświadczenie o utracie zdolności zawodowej wydaje, na wniosek osoby zainteresowanej, dyrektor urzędu żeglugi śródlądowej.
Art. 17 ust. 6 | Za wydanie zaświadczenia, o którym mowa w ust. 5 i 5b, pobiera się opłatę w wysokości określonej w załączniku do ustawy.
Art. 17 ust. 7 | Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, wzór zaświadczenia, o którym mowa w ust. 5, w zależności od tego, czy zaświadczenie dotyczy transportu krajowego, czy międzynarodowego.
-Art. 17 ust. 8 | Uznaje się zaświadczenia o spełnieniu wymogu zdolności zawodowej wydane zgodnie z przepisami, obowiązującymi w państwach członkowskich Unii Europejskiej, państwach członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronach umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub Konfederacji Szwajcarskiej, w sprawie dostępu do wykonywania zawodu przewoźnika towarów w żegludze śródlądowej w transporcie krajowym i międzynarodowym oraz wzajemnego uznawania dyplomów, zaświadczeń i innych dowodów kwalifikacji formalnych.
+Art. 17 ust. 8 | Uznaje się zaświadczenia o spełnieniu wymogu zdolności zawodowej wydane zgodnie z obowiązującymi w państwach członkowskich przepisami w sprawie dostępu do wykonywania zawodu przewoźnika towarów w żegludze śródlądowej w transporcie krajowym i międzynarodowym oraz wzajemnego uznawania dyplomów, zaświadczeń i innych dowodów kwalifikacji formalnych.
Art. 17 ust. 9 | Minister właściwy do spraw transportu, mając na względzie przepis ust. 8, określi, w drodze rozporządzenia, wykaz państw, w których wydane zaświadczenia o spełnieniu wymogu zdolności zawodowej będą uznawane przez organy administracji żeglugi śródlądowej.
Art. 17a | W przypadku gdy przedsiębiorca przestał spełniać wymogi, o których mowa w art. 17 ust. 1, może on prowadzić działalność do dnia spełnienia wymogu zdolności zawodowej, określonego przez dyrektora urzędu żeglugi śródlądowej.
Art. 18 ust. 1 | Statek polski podlega obowiązkowi wpisu do rejestru administracyjnego polskich statków żeglugi śródlądowej, zwanego dalej „rejestrem”, z zastrzeżeniem ust. 2-5.
@@ -157,9 +166,9 @@
Art. 18 ust. 3 | Przepisu ust. 1 nie stosuje się do statku używanego do połowu ryb bez napędu mechanicznego o iloczynie długości i szerokości nieprzekraczającym 20 m² lub o napędzie mechanicznym o mocy do 20 kW. Sprawy rejestracji tych statków regulują odrębne przepisy.
Art. 18 ust. 4 | Do rejestru, o którym mowa w ust. 1, może być czasowo wpisany statek niebędący statkiem polskim, jeżeli osoby wymienione w art. 5 ust. 3 pkt 2 i 3 przedstawią dokument stwierdzający prawo dysponowania statkiem oraz pisemną zgodę właściwych organów państwa stałej rejestracji statku na czasowy wpis do polskiego rejestru.
Art. 18 ust. 5 | Do rejestru, o którym mowa w ust. 1 i 2, może być wpisany statek stanowiący własność osoby fizycznej mającej obywatelstwo innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego lub osoby prawnej mającej siedzibę w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim, po przedstawieniu dokumentu stwierdzającego prawo własności do statku oraz innych dokumentów, o których mowa w ust. 4.
-Art. 18 ust. 6 | (uchylony)
+Art. 18 ust. 6 | (uchylony).
Art. 19 ust. 1 | Rejestr prowadzi dyrektor urzędu żeglugi śródlądowej właściwy dla portu macierzystego statku, z zastrzeżeniem ust. 2.
-Art. 19 ust. 2 | Rejestr statków używanych wyłącznie do uprawiania sportu lub rekreacji prowadzi właściwy polski związek sportowy, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie (Dz. U. Nr 127, poz. 857).
+Art. 19 ust. 2 | Rejestr statków używanych wyłącznie do uprawiania sportu lub rekreacji prowadzi właściwy polski związek sportowy, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie.
Art. 19 ust. 3 | Wpis do rejestru następuje na podstawie pisemnego wniosku. Do złożenia wniosku o wpis statku do rejestru jest obowiązany armator niezwłocznie po wybudowaniu lub nabyciu statku w kraju albo po przybyciu statku do kraju w przypadku nabycia go za granicą.
Art. 19a ust. 1 | Rejestry, o których mowa w art. 18 ust. 1 i 2, są jawne. Osoby zainteresowane mogą żądać poświadczonych wyciągów i odpisów z rejestrów.
Art. 19a ust. 2 | Za wyciągi lub odpisy, o których mowa w ust. 1, pobiera się opłaty w wysokości określonej w załączniku do ustawy.
@@ -176,8 +185,8 @@
Art. 20 ust. 3 | Do zgłoszenia statku do rejestru należy dołączyć dowód wykreślenia z rejestru, jeżeli statek był uprzednio wpisany do rejestru w innym organie rejestrowym polskim lub zagranicznym.
Art. 20 ust. 4 | Po wpisaniu statku do rejestru dyrektor urzędu żeglugi śródlądowej wydaje armatorowi dokument rejestracyjny stanowiący dowód polskiej przynależności statku, z zastrzeżeniem ust. 4a.
Art. 20 ust. 4a | Po wpisaniu statku do rejestru statków używanych wyłącznie do uprawiania sportu lub rekreacji właściwy polski związek sportowy wydaje dokument rejestracyjny stanowiący dowód polskiej przynależności statku.
-Art. 20 ust. 4b | (uchylony)
-Art. 20 ust. 4c | (uchylony)
+Art. 20 ust. 4b | (uchylony).
+Art. 20 ust. 4c | (uchylony).
Art. 20 ust. 5 | Odmowa wpisania statku do rejestru następuje w drodze decyzji administracyjnej.
Art. 21 ust. 1 | Statek wpisany do rejestru oznacza się nazwą lub znakiem armatora, nazwą portu macierzystego i grupą liter rozpoznawczych kraju, w którym znajduje się port macierzysty statku.
Art. 21 ust. 2 | Kierownik statku, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany prowadzić dzienniki i posiadać dokumenty wynikające z przepisów ustawy oraz wymagane umowami międzynarodowymi, a także dowód opłacenia składki do Funduszu Żeglugi Śródlądowej.
@@ -205,10 +214,11 @@
Art. 26 ust. 7 pkt 1 lit. b | zaświadczenia z pomiaru statku,
Art. 26 ust. 7 pkt 1 lit. c | świadectw pomiarowych;
Art. 26 ust. 7 pkt 2 | sposób i zakres wykonywania czynności pomiaru statku;
-Art. 26 ust. 7 pkt 3 | wysokość i sposób uiszczania opłat za poszczególne czynności pomiaru statku, przy czym wysokość opłaty za daną czynność nie może przekroczyć 1 000 zł.
+Art. 26 ust. 7 pkt 3 | wysokość i sposób uiszczania opłat za poszczególne czynności pomiaru statku, przy czym wysokość opłaty za daną czynność nie może przekroczyć 1000 zł.
Art. 26 ust. 8 | Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 7, należy uwzględnić odpowiednio:
Art. 26 ust. 8 pkt 1 | konieczność zapewnienia sprawności procedur administracyjnych oraz ujednolicenia treści stosowanych dokumentów;
-Art. 26 ust. 8 pkt 2 | rodzaj, wielkość i przeznaczenie statku; s. 5/5 3) koszty osobowe i rzeczowe związane z wykonaniem czynności pomiaru statku, w zależności od rodzaju czynności, miejsca wykonania czynności albo czasu niezbędnego na ich wykonanie.
+Art. 26 ust. 8 pkt 2 | rodzaj, wielkość i przeznaczenie statku;
+Art. 26 ust. 8 pkt 3 | koszty osobowe i rzeczowe związane z wykonaniem czynności pomiaru statku, w zależności od rodzaju czynności, miejsca wykonania czynności albo czasu niezbędnego na ich wykonanie.
Art. 26a ust. 1 | Organ inspekcyjny może powierzyć wykonanie określonych czynności pomiaru statku upoważnionym w tym celu podmiotom. W takim przypadku opłata za wykonanie tych czynności stanowi przychód wykonującego je podmiotu.
Art. 26a ust. 2 | Podmiot, o którym mowa w ust. 1, przekazuje wyniki z wykonanych czynności pomiaru statku organowi inspekcyjnemu, który na ich podstawie wydaje zaświadczenie z pomiaru statku.
Art. 26a ust. 3 | Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, kryteria, jakie powinny spełniać podmioty upoważnione do wykonywania czynności pomiaru statku, oraz sposób ich upoważniania do wykonywania tych czynności, uwzględniając konieczność zapewnienia odpowiedniego poziomu merytorycznego i technicznego przy wykonywaniu powierzonych czynności.
@@ -223,13 +233,14 @@
Art. 28 ust. 1 pkt 1 | wspólnotowego świadectwa zdolności żeglugowej,
Art. 28 ust. 1 pkt 2 | wspólnotowego tymczasowego świadectwa zdolności żeglugowej,
Art. 28 ust. 1 pkt 3 | świadectwa zdolności żeglugowej,
-Art. 28 ust. 1 pkt 4 | uproszczonego świadectwa zdolności żeglugowej – stwierdzających, że statek odpowiada wymaganiom bezpieczeństwa określonym w art. 27 pkt 1–4.
+Art. 28 ust. 1 pkt 4 | uproszczonego świadectwa zdolności żeglugowej
+Art. 28 ust. 1 | - stwierdzających, że statek odpowiada wymaganiom bezpieczeństwa określonym w art. 27 pkt 1-4.
Art. 28 ust. 2 | W dokumencie bezpieczeństwa statku określa się także skład załogi niezbędny do zapewnienia bezpiecznej żeglugi.
Art. 28 ust. 3 | Dokument bezpieczeństwa statku wydaje oraz przedłuża termin jego ważności dyrektor urzędu żeglugi śródlądowej na wniosek armatora.
Art. 28 ust. 4 | Uznaje się:
Art. 28 ust. 4 pkt 1 | wspólnotowe świadectwo zdolności żeglugowej wydane przez właściwy organ innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego;
Art. 28 ust. 4 pkt 2 | inny dokument dopuszczający statek do żeglugi wydany przez:
-Art. 28 ust. 4 pkt 2 lit. a | właściwy organ innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego zgodnie z obowiązującymi w państwach członkowskich przepisami o wzajemnym uznas. 6/6 waniu świadectw zdolności żeglugowej w żegludze śródlądowej,
+Art. 28 ust. 4 pkt 2 lit. a | właściwy organ innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego zgodnie z obowiązującymi w państwach członkowskich przepisami o wzajemnym uznawaniu świadectw zdolności żeglugowej w żegludze śródlądowej,
Art. 28 ust. 4 pkt 2 lit. b | właściwy organ państwa trzeciego zgodnie z obowiązującymi w państwach członkowskich przepisami o wzajemnym uznawaniu świadectw zdolności żeglugowej w żegludze śródlądowej, z zastrzeżeniem ust. 5;
Art. 28 ust. 4 pkt 3 | świadectwo wydane zgodnie z art. 22 Konwencji z dnia 17 października 1868 r. o żegludze na Renie, w brzmieniu nadanym zrewidowaną Konwencją z dnia 20 listopada 1963 r. o żegludze na Renie, zwanej dalej „Konwencją o żegludze na Renie”.
Art. 28 ust. 5 | W przypadku, o którym mowa w ust. 4 pkt 2 lit. b, dyrektor urzędu żeglugi śródlądowej wydaje, po przeprowadzeniu inspekcji statku, pozwolenie, o którym mowa w art. 15 ust. 2 pkt 2.
@@ -239,10 +250,11 @@
Art. 29 ust. 4 | W celu dokonania zmian we wspólnotowym świadectwie zdolności żeglugowej w zakresie uprawnień do żeglugi w danym rejonie pływania, statek poddaje się inspekcji technicznej, o której mowa w art. 34b ust. 1, dla ustalenia czy spełnia on wymagania techniczne dla tego rejonu pływania.
Art. 30 | Wspólnotowe świadectwo zdolności żeglugowej wydaje się dla:
Art. 30 pkt 1 | statków o długości nie mniejszej niż 20 m,
-Art. 30 pkt 2 | statków, których iloczyn długości, szerokości i zanurzenia jest nie mniejszy niż 100 m3,
+Art. 30 pkt 2 | statków, których iloczyn długości, szerokości i zanurzenia jest nie mniejszy niż 100 m³,
Art. 30 pkt 3 | holowników i pchaczy przeznaczonych odpowiednio do holowania lub pchania statków, o których mowa w pkt 1 i 2, lub przemieszczania takich statków w zestawach sprzężonych,
Art. 30 pkt 4 | statków przeznaczonych do przewozu ponad 12 pasażerów,
-Art. 30 pkt 5 | statków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. f s. 7/7 – uprawiających żeglugę po drogach wodnych, o których mowa w art. 29.
+Art. 30 pkt 5 | statków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. f
+Art. 30 | - uprawiających żeglugę po drogach wodnych, o których mowa w art. 29.
Art. 31 | Wymogu uzyskania wspólnotowego świadectwa zdolności żeglugowej nie stosuje się do:
Art. 31 pkt 1 | promów;
Art. 31 pkt 2 | statków używanych wyłącznie do uprawiania sportu lub rekreacji.
@@ -256,23 +268,25 @@
Art. 32 ust. 2 | Podstawę do wydania wspólnotowego świadectwa zdolności żeglugowej stanowią kopie dokumentów wymienionych w ust. 1 lub wyciągi z tych dokumentów.
Art. 32 ust. 3 | Dyrektor urzędu żeglugi śródlądowej odmawia, w drodze decyzji administracyjnej, wydania wspólnotowego świadectwa zdolności żeglugowej, w przypadku gdy nie zostały spełnione warunki określone w ust. 1.
Art. 32 ust. 4 | We wspólnotowym świadectwie zdolności żeglugowej dokonuje się zmian na wniosek armatora.
-Art. 32 ust. 5 | Przepisy ust. 1–3 stosuje się odpowiednio w sprawie o przedłużenie terminu ważności wspólnotowego świadectwa zdolności żeglugowej.
+Art. 32 ust. 5 | Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio w sprawie o przedłużenie terminu ważności wspólnotowego świadectwa zdolności żeglugowej.
Art. 33 ust. 1 | Wspólnotowe świadectwo zdolności żeglugowej wydaje się na czas oznaczony w zależności od rodzaju statku, nie dłuższy jednak niż:
-Art. 33 ust. 1 pkt 1 | 5 lat – w przypadku statku pasażerskiego;
-Art. 33 ust. 1 pkt 2 | 10 lat – w przypadku statku innego niż określony w pkt 1.
-Art. 33 ust. 2 | Dyrektor urzędu żeglugi śródlądowej, biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia bezpieczeństwa żeglugi, może przedłużyć termin ważności wspólnotowego świadectwa zdolności żeglugowej s. 8/8 bez przeprowadzenia inspekcji technicznej statku na okres nie dłuższy niż 6 miesięcy, jeżeli statek jest przebudowywany lub znajduje się w miejscu, w którym nie ma możliwości przeprowadzenia inspekcji technicznej. Przedłużenie terminu ważności wspólnotowego świadectwa zdolności żeglugowej odnotowuje się w tym świadectwie.
+Art. 33 ust. 1 pkt 1 | 5 lat - w przypadku statku pasażerskiego;
+Art. 33 ust. 1 pkt 2 | 10 lat - w przypadku statku innego niż określony w pkt 1.
+Art. 33 ust. 2 | Dyrektor urzędu żeglugi śródlądowej, biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia bezpieczeństwa żeglugi, może przedłużyć termin ważności wspólnotowego świadectwa zdolności żeglugowej bez przeprowadzenia inspekcji technicznej statku na okres nie dłuższy niż 6 miesięcy, jeżeli statek jest przebudowywany lub znajduje się w miejscu, w którym nie ma możliwości przeprowadzenia inspekcji technicznej. Przedłużenie terminu ważności wspólnotowego świadectwa zdolności żeglugowej odnotowuje się w tym świadectwie.
Art. 33 ust. 3 | W przypadku gdy wspólnotowe świadectwo zdolności żeglugowej zostało utracone lub uległo zniszczeniu, dyrektor urzędu żeglugi śródlądowej, który wydał to świadectwo, wydaje jego duplikat, na wniosek armatora.
Art. 34 ust. 1 | Dyrektor urzędu żeglugi śródlądowej prowadzi rejestr wydanych wspólnotowych świadectw zdolności żeglugowej.
Art. 34 ust. 2 | Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia:
Art. 34 ust. 2 pkt 1 | tryb wydawania, przedłużania, cofania i dokonywania zmian wspólnotowego świadectwa zdolności żeglugowej,
Art. 34 ust. 2 pkt 2 | wzór wniosku o wydanie, przedłużenie lub dokonanie zmian we wspólnotowym świadectwie zdolności żeglugowej,
Art. 34 ust. 2 pkt 3 | wzór wspólnotowego świadectwa zdolności żeglugowej,
-Art. 34 ust. 2 pkt 4 | wzór rejestru wydanych wspólnotowych świadectw zdolności żeglugowej – kierując się względami bezpieczeństwa żeglugi, wymaganiami międzynarodowymi oraz koniecznością ujednolicenia treści stosowanych dokumentów.
-Art. 34a | (uchylony)
+Art. 34 ust. 2 pkt 4 | wzór rejestru wydanych wspólnotowych świadectw zdolności żeglugowej
+Art. 34 ust. 2 | - kierując się względami bezpieczeństwa żeglugi, wymaganiami międzynarodowymi oraz koniecznością ujednolicenia treści stosowanych dokumentów.
+Art. 34a | (uchylony).
Art. 34b ust. 1 | W celu wydania wspólnotowego świadectwa zdolności żeglugowej statek, o którym mowa w art. 30, podlega inspekcji technicznej, przeprowadzanej na wniosek armatora.
Art. 34b ust. 2 | Inspekcję techniczną przeprowadza się dla ustalenia, czy statek spełnia wymagania techniczne w zakresie budowy statków, ich stałych urządzeń, wyposażenia, właściwości manewrowych, ochrony wód, powietrza lub ochrony przed hałasem.
Art. 34b ust. 3 | Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, wymagania techniczne, o których mowa w ust. 2, mając na względzie rejony pływania oraz rodzaj i przeznaczenie statków, a także konieczność zapewnienia ich bezpieczeństwa, ochrony środowiska oraz bezpieczeństwa osób przebywających na statkach.
-Art. 34b ust. 4 | Dyrektor urzędu żeglugi śródlądowej właściwy dla drogi wodnej może, w drodze decyzji administracyjnej, udzielić odstępstwa od niektórych wymagań technicznych w zakresie wyposażenia statku, dla statków uprawiających żeglugę na ograniczonych obszarach geograficznych lub obszarach portowych, biorąc pod uwagę charakter drogi wodnej, rodzaj i przeznaczenie statku, jeżeli nie spowoduje to zagrożenia bezpieczeństwa żeglugi. s. 9/9 5. Organ inspekcyjny może odstąpić od przeprowadzenia w całości lub w części inspekcji technicznej, jeżeli z dokumentu wydanego przez instytucję klasyfikacyjną uznaną przez Komisję Europejską wynika, że statek spełnia całkowicie lub częściowo wymagania techniczne, o których mowa w ust. 2.
+Art. 34b ust. 4 | Dyrektor urzędu żeglugi śródlądowej właściwy dla drogi wodnej może, w drodze decyzji administracyjnej, udzielić odstępstwa od niektórych wymagań technicznych w zakresie wyposażenia statku, dla statków uprawiających żeglugę na ograniczonych obszarach geograficznych lub obszarach portowych, biorąc pod uwagę charakter drogi wodnej, rodzaj i przeznaczenie statku, jeżeli nie spowoduje to zagrożenia bezpieczeństwa żeglugi.
+Art. 34b ust. 5 | Organ inspekcyjny może odstąpić od przeprowadzenia w całości lub w części inspekcji technicznej, jeżeli z dokumentu wydanego przez instytucję klasyfikacyjną uznaną przez Komisję Europejską wynika, że statek spełnia całkowicie lub częściowo wymagania techniczne, o których mowa w ust. 2.
Art. 34b ust. 6 | Minister właściwy do spraw transportu ogłosi, w drodze obwieszczenia, wykaz instytucji klasyfikacyjnych uznanych przez Komisję Europejską.
Art. 34c ust. 1 | Organ inspekcyjny wykonuje, w ramach inspekcji technicznej, czynności inspekcyjne obejmujące w szczególności badania techniczne statku oraz jego wyposażenia.
Art. 34c ust. 2 | Po przeprowadzeniu inspekcji technicznej wydaje się zaświadczenie z przeprowadzenia inspekcji technicznej.
@@ -282,19 +296,19 @@
Art. 34c ust. 4 pkt 1 lit. a | wniosku o przeprowadzenie inspekcji technicznej,
Art. 34c ust. 4 pkt 1 lit. b | zaświadczenia z przeprowadzenia inspekcji technicznej;
Art. 34c ust. 4 pkt 2 | sposób i zakres przeprowadzania inspekcji technicznych;
-Art. 34c ust. 4 pkt 3 | wysokość i sposób uiszczania opłat za poszczególne czynności inspekcyjne, przy czym wysokość opłaty za daną czynność nie może przekroczyć 2 000 zł.
+Art. 34c ust. 4 pkt 3 | wysokość i sposób uiszczania opłat za poszczególne czynności inspekcyjne, przy czym wysokość opłaty za daną czynność nie może przekroczyć 2000 zł.
Art. 34c ust. 5 | Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 4, należy uwzględnić odpowiednio:
Art. 34c ust. 5 pkt 1 | konieczność zapewnienia sprawności procedur administracyjnych oraz ujednolicenia treści stosowanych dokumentów;
Art. 34c ust. 5 pkt 2 | rodzaj, wielkość i przeznaczenie statku oraz rejony pływania;
Art. 34c ust. 5 pkt 3 | koszty osobowe i rzeczowe związane z przeprowadzeniem czynności inspekcyjnych, w zależności od rodzaju czynności, miejsca wykonywania czynności albo czasu niezbędnego na ich wykonanie.
Art. 34d ust. 1 | Organ inspekcyjny może powierzyć wykonanie określonych czynności inspekcyjnych upoważnionym w tym celu podmiotom. W takim przypadku opłata za wykonanie tych czynności stanowi przychód wykonującego je podmiotu.
Art. 34d ust. 2 | Podmiot, o którym mowa w ust. 1, przekazuje wyniki z wykonanych czynności inspekcyjnych organowi inspekcyjnemu, który na ich podstawie wydaje zaświadczenia z przeprowadzenia inspekcji technicznej.
-Art. 34d ust. 3 | Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, kryteria, jakie powinny spełniać podmioty upoważnione do wykonywania czynności inspekcyjnych, oraz sposób ich upoważniania do wykonywania tych czynności, uwzględniając s. 10/10 konieczność zapewnienia odpowiedniego poziomu merytorycznego i technicznego przy wykonywaniu powierzonych czynności.
+Art. 34d ust. 3 | Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, kryteria, jakie powinny spełniać podmioty upoważnione do wykonywania czynności inspekcyjnych, oraz sposób ich upoważniania do wykonywania tych czynności, uwzględniając konieczność zapewnienia odpowiedniego poziomu merytorycznego i technicznego przy wykonywaniu powierzonych czynności.
Art. 34d ust. 4 | Minister właściwy do spraw transportu ogłosi, w drodze obwieszczenia, wykaz podmiotów upoważnionych do wykonywania czynności inspekcyjnych.
Art. 34e ust. 1 | Armator jest obowiązany:
Art. 34e ust. 1 pkt 1 | przedstawić statek do inspekcji technicznej:
-Art. 34e ust. 1 pkt 1 lit. a | wstępnej – przed wprowadzeniem statku do eksploatacji,
-Art. 34e ust. 1 pkt 1 lit. b | okresowej – przed upływem terminów określonych w dokumencie bezpieczeństwa statku;
+Art. 34e ust. 1 pkt 1 lit. a | wstępnej - przed wprowadzeniem statku do eksploatacji,
+Art. 34e ust. 1 pkt 1 lit. b | okresowej - przed upływem terminów określonych w dokumencie bezpieczeństwa statku;
Art. 34e ust. 1 pkt 2 | na żądanie organu inspekcyjnego, przedstawić niezwłocznie statek do inspekcji technicznej, przedłożyć wszystkie dokumenty dotyczące jego bezpieczeństwa oraz udzielić wszelkich informacji o stanie bezpieczeństwa statku;
Art. 34e ust. 1 pkt 3 | na żądanie organu inspekcyjnego, dokonać czynności niezbędnych do umożliwienia przeprowadzenia inspekcji technicznej.
Art. 34e ust. 2 | Koszty czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 3, wlicza się w koszty eksploatacji statku.
@@ -303,19 +317,20 @@
Art. 34f ust. 2 | Organ inspekcyjny, na podstawie pozytywnych wyników inspekcji technicznej doraźnej, potwierdza zdolność żeglugową statku.
Art. 34g ust. 1 | W przypadku znaczących zmian lub napraw, które mają wpływ na bezpieczeństwo statku, w szczególności na stabilność konstrukcji, żeglowność, zdolność wykonywania manewrów, rodzaj i przeznaczenie statku, przed odbyciem następnego rejsu statek jest ponownie poddawany inspekcji technicznej.
Art. 34g ust. 2 | Dyrektor urzędu żeglugi śródlądowej, na podstawie pozytywnego wyniku inspekcji technicznej, wydaje nowe lub zmienia dotychczasowe wspólnotowe świadectwo zdolności żeglugowej, określając parametry techniczne statku.
-Art. 34g ust. 3 | Dyrektor urzędu żeglugi śródlądowej jest obowiązany poinformować organ państwa członkowskiego, w którym wydano dotychczasowe wspólnotowe świadectwo zdolności żeglugowej, o wydaniu nowego świadectwa lub o dokonanych zmianach w dotychczasowym świadectwie, w terminie miesiąca od dnia wydania nowego świadectwa lub dokonania zmian w dotychczasowym świadectwie. s. 11/11
+Art. 34g ust. 3 | Dyrektor urzędu żeglugi śródlądowej jest obowiązany poinformować organ państwa członkowskiego, w którym wydano dotychczasowe wspólnotowe świadectwo zdolności żeglugowej, o wydaniu nowego świadectwa lub o dokonanych zmianach w dotychczasowym świadectwie, w terminie miesiąca od dnia wydania nowego świadectwa lub dokonania zmian w dotychczasowym świadectwie.
Art. 34h ust. 1 | W przypadku zaistnienia okoliczności uniemożliwiających wydanie wspólnotowego świadectwa zdolności żeglugowej dyrektor urzędu żeglugi śródlądowej może wydać wspólnotowe tymczasowe świadectwo zdolności żeglugowej dla statków, o których mowa w art. 30, jeżeli w wyniku inspekcji zostanie stwierdzone, że statek posiada zdolność żeglugową.
Art. 34h ust. 2 | Wspólnotowe tymczasowe świadectwo zdolności żeglugowej wydaje się na czas oznaczony w zależności od rodzaju i przeznaczenia statku, nie dłuższy jednak niż 6 miesięcy.
Art. 34h ust. 3 | Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, wzór, warunki oraz sposób wydawania wspólnotowego tymczasowego świadectwa zdolności żeglugowej, mając na względzie konieczność zapewnienia ciągłości ruchu żeglugowego oraz ujednolicenia treści stosowanych dokumentów.
-Art. 34i ust. 1 | Świadectwo zdolności żeglugowej wydaje się dla statku przeznaczonego do przewozu ładunków o nośności nie mniejszej niż 15 t, używanego do przewozu ponad 12 pasażerów, oraz holowników lub pchaczy – innych niż określone w art. 30.
+Art. 34i ust. 1 | Świadectwo zdolności żeglugowej wydaje się dla statku przeznaczonego do przewozu ładunków o nośności nie mniejszej niż 15 t, używanego do przewozu ponad 12 pasażerów, oraz holowników lub pchaczy - innych niż określone w art. 30.
Art. 34i ust. 2 | Dla statku innego niż wymieniony w ust. 1 i art. 30 wydaje się uproszczone świadectwo zdolności żeglugowej.
Art. 34i ust. 3 | Przepisu ust. 2 nie stosuje się do statku używanego wyłącznie do uprawiania sportu lub rekreacji bez napędu mechanicznego lub o napędzie mechanicznym o mocy silników mniejszej niż 75 kW.
Art. 34j ust. 1 | W celu wydania świadectwa zdolności żeglugowej albo uproszczonego świadectwa zdolności żeglugowej statek podlega, na wniosek armatora, przeglądowi technicznemu przeprowadzanemu przez upoważniony w tym celu podmiot.
Art. 34j ust. 2 | Przeglądowi technicznemu nie podlega statek używany wyłącznie do uprawiania sportu lub rekreacji bez napędu mechanicznego lub o napędzie mechanicznym o mocy silników mniejszej niż 75 kW.
-Art. 34j ust. 3 | Podmiot przeprowadzający przegląd techniczny statku wydaje dokument z przeglądu technicznego, w którym stwierdza, czy statek spełnia wymagania bezpieczeństwa w zakresie budowy statku, jego stałych urządzeń, wyposażenia, właściwości manewrowych, ochrony wód, powietrza lub ochrony przed hałasem, o których mowa w art. 27 pkt 1–3.
+Art. 34j ust. 3 | Podmiot przeprowadzający przegląd techniczny statku wydaje dokument z przeglądu technicznego, w którym stwierdza, czy statek spełnia wymagania bezpieczeństwa w zakresie budowy statku, jego stałych urządzeń, wyposażenia, właściwości manewrowych, ochrony wód, powietrza lub ochrony przed hałasem, o których mowa w art. 27 pkt 1-3.
Art. 34j ust. 4 | Świadectwo zdolności żeglugowej i uproszczone świadectwo zdolności żeglugowej wydaje się na podstawie pozytywnych wyników przeglądu technicznego.
Art. 34j ust. 5 | Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia:
-Art. 34j ust. 5 pkt 1 | sposób upoważniania podmiotów, o których mowa w ust. 1, do wykonywania przeglądów technicznych statków, uwzględniając konieczność zapewnienia odpowiedniego poziomu merytorycznego i technicznego przy wykonywaniu powierzonych czynności oraz rodzaj i przeznaczenie statku; s. 12/12 2) wymagania w zakresie budowy statku, jego stałych urządzeń, wyposażenia i właściwości manewrowych oraz dotyczące ochrony wód, powietrza lub ochrony przed hałasem, kierując się koniecznością zapewnienia bezpieczeństwa statków oraz osób przebywających na statkach, albo uzna za obowiązujące w tym zakresie wymagania określone w przepisach technicznych upoważnionego podmiotu.
+Art. 34j ust. 5 pkt 1 | sposób upoważniania podmiotów, o których mowa w ust. 1, do wykonywania przeglądów technicznych statków, uwzględniając konieczność zapewnienia odpowiedniego poziomu merytorycznego i technicznego przy wykonywaniu powierzonych czynności oraz rodzaj i przeznaczenie statku;
+Art. 34j ust. 5 pkt 2 | wymagania w zakresie budowy statku, jego stałych urządzeń, wyposażenia i właściwości manewrowych oraz dotyczące ochrony wód, powietrza lub ochrony przed hałasem, kierując się koniecznością zapewnienia bezpieczeństwa statków oraz osób przebywających na statkach, albo uzna za obowiązujące w tym zakresie wymagania określone w przepisach technicznych upoważnionego podmiotu.
Art. 34k ust. 1 | Do wniosku o wydanie świadectwa zdolności żeglugowej należy załączyć:
Art. 34k ust. 1 pkt 1 | dokument z przeglądu technicznego;
Art. 34k ust. 1 pkt 2 | świadectwo pomiarowe, jeżeli statek podlega obowiązkowi pomiarowemu;
@@ -327,11 +342,11 @@
Art. 34k ust. 2 | Podstawę do wydania świadectwa zdolności żeglugowej stanowią kopie dokumentów wymienionych w ust. 1 lub wyciągi z tych dokumentów oraz dodatkowo, dla statków do przewozu osób, statków o napędzie mechanicznym do przewozu rzeczy, a także pchania lub holowania, pozytywny wynik ich inspekcji przeprowadzonej przez organ wydający to świadectwo.
Art. 34k ust. 3 | Dyrektor urzędu żeglugi śródlądowej odmawia, w drodze decyzji administracyjnej, wydania świadectwa zdolności żeglugowej, jeżeli nie zostały spełnione warunki określone w ust. 1.
Art. 34k ust. 4 | W świadectwie zdolności żeglugowej dokonuje się zmian na wniosek armatora.
-Art. 34k ust. 5 | Przepisy ust. 1–4 stosuje się odpowiednio w sprawie o wydanie uproszczonego świadectwa zdolności żeglugowej.
-Art. 34k ust. 6 | Przepisy ust. 1–3 stosuje się odpowiednio w sprawach o przedłużenie terminu ważności świadectwa zdolności żeglugowej i uproszczonego świadectwa zdolności żeglugowej. s. 13/13
+Art. 34k ust. 5 | Przepisy ust. 1-4 stosuje się odpowiednio w sprawie o wydanie uproszczonego świadectwa zdolności żeglugowej.
+Art. 34k ust. 6 | Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio w sprawach o przedłużenie terminu ważności świadectwa zdolności żeglugowej i uproszczonego świadectwa zdolności żeglugowej.
Art. 34l ust. 1 | Świadectwo zdolności żeglugowej i uproszczone świadectwo zdolności żeglugowej wydaje się na czas oznaczony w zależności od rodzaju statku, nie dłuższy jednak niż:
-Art. 34l ust. 1 pkt 1 | 5 lat – w przypadku statku o napędzie mechanicznym;
-Art. 34l ust. 1 pkt 2 | 10 lat – w przypadku statku bez napędu mechanicznego.
+Art. 34l ust. 1 pkt 1 | 5 lat - w przypadku statku o napędzie mechanicznym;
+Art. 34l ust. 1 pkt 2 | 10 lat - w przypadku statku bez napędu mechanicznego.
Art. 34l ust. 2 | Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, wzory świadectwa zdolności żeglugowej i uproszczonego świadectwa zdolności żeglugowej oraz terminy, na jakie się je wydaje, w zależności od rodzajów statków, o których mowa w art. 34i ust. 1 i 2, tryb ich wydawania, przedłużania, cofania i dokonywania w nich zmian, kierując się względami bezpieczeństwa żeglugi, wymaganiami międzynarodowymi oraz koniecznością ujednolicenia treści stosowanych dokumentów.
Art. 34l ust. 3 | W przypadku gdy świadectwo zdolności żeglugowej albo uproszczone świadectwo zdolności żeglugowej zostało utracone lub uległo zniszczeniu, dyrektor urzędu żeglugi śródlądowej, który wydał to świadectwo, wydaje jego duplikat, na wniosek armatora.
Art. 34m ust. 1 | W szczególnie uzasadnionych przypadkach statek nieposiadający świadectwa zdolności żeglugowej albo uproszczonego świadectwa zdolności żeglugowej może być dopuszczony do jednorazowej podróży niezwiązanej z eksploatacją na podstawie jednorazowego zezwolenia wydanego przez dyrektora urzędu żeglugi śródlądowej właściwego dla miejsca rozpoczęcia podróży. W zezwoleniu określa się drogę wodną, warunki uprawiania żeglugi i termin ważności zezwolenia.
@@ -339,7 +354,7 @@
Art. 34n ust. 1 | Dokumenty bezpieczeństwa statku cofa się w razie:
Art. 34n ust. 1 pkt 1 | uszkodzenia kadłuba statku lub jego urządzeń zagrażającego bezpieczeństwu żeglugi;
Art. 34n ust. 1 pkt 2 | przebudowy statku powodującej zmianę jego charakterystyki;
-Art. 34n ust. 1 pkt 3 | utraty lub zawieszenia ważności dokumentów wymienionych w art. 32 ust. 1 pkt 1–3 oraz art. 34k ust. 1 pkt 1–3, które stanowiły podstawę do wydania dokumentu bezpieczeństwa statku;
+Art. 34n ust. 1 pkt 3 | utraty lub zawieszenia ważności dokumentów wymienionych w art. 32 ust. 1 pkt 1-3 oraz art. 34k ust. 1 pkt 1-3, które stanowiły podstawę do wydania dokumentu bezpieczeństwa statku;
Art. 34n ust. 1 pkt 4 | gdy stan techniczny statku nie odpowiada warunkom, które stanowiły podstawę do wydania dokumentu bezpieczeństwa statku.
Art. 34n ust. 2 | Dokument bezpieczeństwa statku może być cofnięty w razie stwierdzenia zaniedbań zagrażających bezpieczeństwu żeglugi, pasażerów lub załogi, a także na udokumentowany wniosek Państwowej Inspekcji Pracy, Państwowej Inspekcji Sanitarnej, Transportowego Dozoru Technicznego lub wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska.
Art. 34n ust. 3 | Dokument bezpieczeństwa statku cofa, w drodze decyzji administracyjnej, dyrektor urzędu żeglugi śródlądowej właściwy dla miejsca, w którym znajduje się statek w czasie stwierdzenia utraty zdolności żeglugowej, zawiadamiając niezwłocznie o tym fakcie armatora statku i organ, który wydał ten dokument.
@@ -361,7 +376,8 @@
Art. 36 ust. 1 pkt 2 | ma stan zdrowia odpowiedni do zakresu pracy na statkach żeglugi śródlądowej potwierdzony świadectwem zdrowia;
Art. 36 ust. 1 pkt 3 | odbyła praktykę pływania na statkach żeglugi śródlądowej w charakterze członka załogi, w wymiarze:
Art. 36 ust. 1 pkt 3 lit. a | nie dłuższym niż 48 miesięcy - w przypadku patentu,
-Art. 36 ust. 1 pkt 3 lit. b | nie dłuższym niż 21 miesięcy - w przypadku świadectwa - określonym szczegółowo w przepisach wydanych na podstawie art. 37 ust. 1 pkt 4;
+Art. 36 ust. 1 pkt 3 lit. b | nie dłuższym niż 21 miesięcy - w przypadku świadectwa
+Art. 36 ust. 1 pkt 3 | - określonym szczegółowo w przepisach wydanych na podstawie art. 37 ust. 1 pkt 4;
Art. 36 ust. 1 pkt 4 | zdała z wynikiem pozytywnym egzamin z zakresu wymaganej wiedzy i umiejętności.
Art. 36 ust. 2 | Egzaminy przeprowadzają komisje egzaminacyjne na podstawie ustalonych wymagań egzaminacyjnych i na podstawie regulaminu działania komisji. Członkom komisji przysługuje wynagrodzenie za udział w pracach komisji egzaminacyjnej.
Art. 36 ust. 3 | Za przeprowadzenie egzaminu oraz za wydanie patentu lub świadectwa pobiera się opłaty w wysokościach określonych w załączniku do ustawy.
@@ -394,16 +410,18 @@
Art. 37a ust. 10 | Za czynności związane z wydaniem dokumentu, o którym mowa w ust. 3, pobiera się opłatę, która stanowi dochód właściwego polskiego związku sportowego.
Art. 37a ust. 11 | Wysokość opłat, o których mowa w ust. 9 i 10, nie może być wyższa niż:
Art. 37a ust. 11 pkt 1 | 500 zł - za przeprowadzenie egzaminu, o którym mowa w ust. 8,
-Art. 37a ust. 11 pkt 2 | 50 zł - za wydanie dokumentu, o którym mowa w ust. 3 - przy czym opłaty dla uczniów i studentów w wieku do 26 lat podlegają obniżeniu o 50%.
+Art. 37a ust. 11 pkt 2 | 50 zł - za wydanie dokumentu, o którym mowa w ust. 3
+Art. 37a ust. 11 | - przy czym opłaty dla uczniów i studentów w wieku do 26 lat podlegają obniżeniu o 50%.
Art. 37a ust. 12 | Właściwy polski związek sportowy prowadzi ewidencję wydanych dokumentów, o których mowa w ust. 3, oraz gromadzi zaświadczenia ze zdania egzaminu będące podstawą do wydania tych dokumentów.
-Art. 37a ust. 13 | (uchylony)
+Art. 37a ust. 13 | (uchylony).
Art. 37a ust. 14 | Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki zachowania bezpieczeństwa przy uprawianiu turystyki wodnej, biorąc pod uwagę potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa żeglugi.
Art. 37a ust. 15 | Minister właściwy do spraw kultury fizycznej określi, w drodze rozporządzenia:
Art. 37a ust. 15 pkt 1 | wymagania niezbędne do uzyskania dokumentów potwierdzających posiadanie uprawnień, w szczególności dotyczące wiedzy i umiejętności z zakresu żeglarstwa, oraz odpowiadający im zakres uprawnień do prowadzenia jachtów żaglowych albo motorowych,
Art. 37a ust. 15 pkt 2 | sposób i tryb przeprowadzania egzaminu, o którym mowa w ust. 8,
Art. 37a ust. 15 pkt 3 | wzór zaświadczenia ze zdania egzaminu,
Art. 37a ust. 15 pkt 4 | wzory dokumentów potwierdzających posiadanie uprawnień,
-Art. 37a ust. 15 pkt 5 | wysokość opłat za przeprowadzenie egzaminu, o którym mowa w ust. 8, oraz za czynności związane z wydaniem dokumentu, o którym mowa w ust. 3, - biorąc pod uwagę bezpieczeństwo żeglugi, konieczność zapewnienia jednolitego sposobu prowadzenia egzaminu, zakres uprawnień uzyskiwanych po zdaniu egzaminu, koszty poniesione przez właściwy polski związek sportowy lub podmiot upoważniony oraz warunki wskazane w ust. 11.
+Art. 37a ust. 15 pkt 5 | wysokość opłat za przeprowadzenie egzaminu, o którym mowa w ust. 8, oraz za czynności związane z wydaniem dokumentu, o którym mowa w ust. 3
+Art. 37a ust. 15 | - biorąc pod uwagę bezpieczeństwo żeglugi, konieczność zapewnienia jednolitego sposobu prowadzenia egzaminu, zakres uprawnień uzyskiwanych po zdaniu egzaminu, koszty poniesione przez właściwy polski związek sportowy lub podmiot upoważniony oraz warunki wskazane w ust. 11.
Art. 37b ust. 1 | Podmiot ubiegający się o upoważnienie do przeprowadzania egzaminu, o którym mowa w art. 37a ust. 8, składa do ministra właściwego do spraw kultury fizycznej wniosek o upoważnienie do przeprowadzania egzaminu.
Art. 37b ust. 2 | Do wniosku o upoważnienie do przeprowadzania egzaminu dołącza się:
Art. 37b ust. 2 pkt 1 | wykaz kadry przeprowadzającej egzamin;
@@ -418,7 +436,8 @@
Art. 37b ust. 7 | W ramach sprawowanego nadzoru minister właściwy do spraw kultury fizycznej ma prawo żądać udostępnienia dokumentów, pisemnych wyjaśnień dotyczących przeprowadzanego egzaminu oraz dokonywać kontroli. Do przeprowadzania kontroli podmiotu upoważnionego stosuje się odpowiednio przepisy art. 17-20 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie.
Art. 37b ust. 8 | Minister właściwy do spraw kultury fizycznej, minister właściwy do spraw gospodarki morskiej oraz minister właściwy do spraw transportu określą, w drodze rozporządzenia:
Art. 37b ust. 8 pkt 1 | szczegółowe warunki uzyskiwania upoważnienia do przeprowadzania egzaminu,
-Art. 37b ust. 8 pkt 2 | warunki kadrowe i organizacyjne, konieczne dla prawidłowego przeprowadzania egzaminu - biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia jednolitego sposobu prowadzenia egzaminu oraz najwyższego poziomu kształcenia.
+Art. 37b ust. 8 pkt 2 | warunki kadrowe i organizacyjne, konieczne dla prawidłowego przeprowadzania egzaminu
+Art. 37b ust. 8 | - biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia jednolitego sposobu prowadzenia egzaminu oraz najwyższego poziomu kształcenia.
Art. 38 ust. 1 | Członek załogi statku jest obowiązany posiadać żeglarską książeczkę pracy, stwierdzającą przebieg pracy na statkach żeglugi śródlądowej.
Art. 38 ust. 2 | Przepisu ust. 1 nie stosuje się do załóg statków przeznaczonych lub używanych do uprawiania sportu lub rekreacji, w tym do amatorskiego połowu ryb, oraz statków używanych do połowu ryb na innych wodach śródlądowych niż określone w art. 1 ust. 1.
Art. 39 ust. 1 | Żeglarską książeczkę pracy wydaje dyrektor urzędu żeglugi śródlądowej na czas nieokreślony.
@@ -426,16 +445,8 @@
Art. 39 ust. 3 | Za wydanie żeglarskiej książeczki pracy pobiera się opłatę w wysokości określonej w załączniku do ustawy.
Art. 40 | Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, wzór żeglarskiej książeczki pracy, tryb jej wydawania i wymiany, rodzaj dokonywanych w niej adnotacji i wpisów urzędowych, a także sposób i tryb ich dokonywania, kierując się obowiązującymi w tej mierze wymaganiami międzynarodowymi.
Art. 41 ust. 1 | Towary niebezpieczne mogą być przewożone statkami żeglugi śródlądowej w sposób niezagrażający bezpieczeństwu ruchu żeglugowego i wykluczający zanieczyszczenie lub skażenie środowiska, zgodnie z wymaganiami Umowy europejskiej dotyczącej międzynarodowego przewozu śródlądowymi drogami wodnymi towarów niebezpiecznych (ADN), zwanego dalej „ADN”.
-Art. 41 ust. 2 | Zasady przewozu żeglugą śródlądową towarów niebezpiecznych określa ustawa z dnia 19 sierpnia 2011 r. o przewozie towarów niebezpiecznych (Dz. U. Nr 227, poz. 1367)
-Art. 41a | (uchylony)
-Art. 41b | (uchylony)
-Art. 41c | (uchylony)
-Art. 41d | (uchylony)
-Art. 41e | (uchylony)
-Art. 41f | (uchylony)
-Art. 41g | (uchylony)
-Art. 41h | (uchylony)
-Art. 41i | (uchylony)
+Art. 41 ust. 2 | Zasady przewozu żeglugą śródlądową towarów niebezpiecznych określa ustawa z dnia 19 sierpnia 2011 r. o przewozie towarów niebezpiecznych.
+Art. 41a | -Art. 41i. (uchylone).
Art. 42 ust. 1 | Śródlądowe drogi wodne dzielą się na klasy.
Art. 42 ust. 2 | Śródlądowe drogi wodne, w zależności od klasy, dzielą się na drogi wodne o znaczeniu:
Art. 42 ust. 2 pkt 1 | regionalnym;
@@ -470,6 +481,33 @@
Art. 47 ust. 1 | Zabrania się wyrzucania ze statków przedmiotów i wylewania substancji mogących stanowić przeszkodę lub niebezpieczeństwo dla żeglugi bądź innych użytkowników śródlądowych dróg wodnych albo zanieczyszczać drogę wodną.
Art. 47 ust. 2 | W razie zanieczyszczenia drogi wodnej bądź zauważenia na drodze wodnej przedmiotów lub substancji, o których mowa w ust. 1, kierownik statku niezwłocznie zawiadamia o tym administrację drogi wodnej, wskazując miejsce i charakter zanieczyszczenia.
Art. 47 ust. 3 | Minister właściwy do spraw transportu w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, warunki gromadzenia, przechowywania i usuwania odpadów i ścieków ze statków oraz sposobu zapobiegania zanieczyszczeniom wynikającym z przewożenia ładunków, uwzględniając obowiązujące w tym zakresie wymagania międzynarodowe.
+Art. 47a ust. 1 | Usługi informacji rzecznej (RIS), zwane dalej „RIS”, wprowadza się na śródlądowych drogach wodnych, w szczególności na śródlądowych drogach wodnych klasy IV i wyższej, które są połączone drogami wodnymi klasy IV lub wyższej z drogami wodnymi klasy IV lub wyższej innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego.
+Art. 47a ust. 2 | RIS mają na celu wsparcie transportu wodnego śródlądowego polegające na zwiększeniu jego bezpieczeństwa, zmniejszeniu oddziaływania na środowisko naturalne oraz usprawnieniu współdziałania z innymi rodzajami transportu, w szczególności przez udostępnianie użytkownikom RIS informacji o:
+Art. 47a ust. 2 pkt 1 | warunkach żeglugowych, w tym informacji hydrologicznych, meteorologicznych, geograficznych oraz hydrogeologicznych i administracyjnych (informacje o drogach wodnych);
+Art. 47a ust. 2 pkt 2 | podejmowaniu działań dotyczących aktualnej sytuacji żeglugowej w ruchu lokalnym (taktyczne informacje o ruchu);
+Art. 47a ust. 2 pkt 3 | podejmowaniu działań średnio- i długoterminowych przez użytkowników RIS (strategiczne informacje o ruchu).
+Art. 47a ust. 3 | Minister właściwy do spraw transportu w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki wodnej określi, w drodze rozporządzenia, wykaz śródlądowych dróg wodnych, o których mowa w ust. 1, kierując się kryteriami ekonomicznymi i intensywnością ruchu żeglugowego.
+Art. 47b | Do informacji, o których mowa w art. 47a ust. 2, stanowiących tajemnicę prawnie chronioną, stosuje się przepisy o ochronie informacji niejawnych.
+Art. 47c ust. 1 | Do zadań dyrektora urzędu żeglugi śródlądowej, którego właściwość została określona w przepisach wydanych na podstawie art. 9 ust. 2d, należy:
+Art. 47c ust. 1 pkt 1 | gromadzenie, przetwarzanie i udostępnianie informacji, o których mowa w art. 47a ust. 2;
+Art. 47c ust. 1 pkt 2 | zapewnianie użytkownikom RIS dostępu do elektronicznych map nawigacyjnych;
+Art. 47c ust. 1 pkt 3 | udostępnianie organom administracji publicznej oraz państwom członkowskim elektronicznych raportów ze statków, zawierających w szczególności dane dotyczące statku i przewożonych towarów;
+Art. 47c ust. 1 pkt 4 | harmonizacja usług, treści, formatu i częstotliwości udostępniania danych w sposób umożliwiający użytkownikom RIS dostęp do RIS na poziomie europejskim (interoperacyjność);
+Art. 47c ust. 1 pkt 5 | promowanie korzystania z RIS oraz wykorzystywanie technologii pozycjonowania satelitarnego.
+Art. 47c ust. 2 | Zadania, o których mowa w ust. 1, dyrektor urzędu żeglugi śródlądowej, którego właściwość została określona w przepisach wydanych na podstawie art. 9 ust. 2d, wykonuje przy pomocy centrum RIS wchodzącego w skład urzędu żeglugi śródlądowej obsługującego tego dyrektora.
+Art. 47d ust. 1 | Organy administracji publicznej oraz instytuty badawcze, posiadające dane niezbędne do funkcjonowania RIS, w tym dane hydrologiczne, meteorologiczne, geograficzne oraz hydrogeologiczne i administracyjne, dotyczące śródlądowych dróg wodnych objętych RIS, określone w przepisach wydanych na podstawie ust. 2, są obowiązane do ich nieodpłatnego udostępniania dyrektorowi urzędu żeglugi śródlądowej, którego właściwość została określona w przepisach wydanych na podstawie art. 9 ust. 2d.
+Art. 47d ust. 2 | Minister właściwy do spraw transportu w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki wodnej określi, w drodze rozporządzenia, wykaz organów administracji publicznej oraz instytutów badawczych, a także zakres, rodzaj, częstotliwość oraz sposób przekazywania dyrektorowi urzędu żeglugi śródlądowej, którego właściwość została określona w przepisach wydanych na podstawie art. 9 ust. 2d, danych, o których mowa w ust. 1, kierując się potrzebą zapewnienia użytkownikom RIS pełnych informacji o drogach wodnych, a w stosunku do państwowej służby hydrologiczno-meteorologicznej i państwowej służby hydrogeologicznej - stosowanymi przez nie standardowymi procedurami zbierania i przetwarzania danych hydrologicznych, meteorologicznych i hydrogeologicznych, określonych w Prawie wodnym.
+Art. 47d ust. 3 | Instytuty badawcze, o których mowa w ust. 1, udostępniają odpłatnie inne dane niż określone w przepisach wydanych na podstawie ust. 2, na podstawie umowy zawartej między instytutem badawczym a dyrektorem urzędu żeglugi śródlądowej, którego właściwość została określona w przepisach wydanych na podstawie art. 9 ust. 2d.
+Art. 47e ust. 1 | Informacje, o których mowa w art. 47a ust. 2, są udostępniane użytkownikowi RIS posiadającemu urządzenie i oprogramowanie, dla których został wydany dokument zgodności stwierdzający możliwości techniczne oraz systemowe ich prawidłowego i sprawnego współdziałania z RIS, zwany dalej „dokumentem zgodności”.
+Art. 47e ust. 2 | Użytkownik RIS jest obowiązany do uzyskania dokumentu zgodności, wydawanego przez dyrektora urzędu żeglugi śródlądowej, którego właściwość została określona w przepisach wydanych na podstawie art. 9 ust. 2d.
+Art. 47e ust. 3 | Obowiązku, o którym mowa w ust. 2, nie stosuje się do użytkownika RIS posiadającego urządzenie i oprogramowanie, dla których został wydany dokument zgodności przez państwo członkowskie.
+Art. 47f ust. 1 | Dokument zgodności wydaje się na wniosek użytkownika RIS.
+Art. 47f ust. 2 | Wniosek, o którym mowa w ust. 1, powinien zawierać:
+Art. 47f ust. 2 pkt 1 | oznaczenie użytkownika RIS;
+Art. 47f ust. 2 pkt 2 | informacje o rodzaju urządzenia i oprogramowania, wraz z ich charakterystyką techniczną.
+Art. 47f ust. 3 | Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się dokumentację techniczną urządzenia i oprogramowania.
+Art. 47g | Za wydanie dokumentu zgodności pobiera się opłatę w wysokości określonej w załączniku do ustawy.
+Art. 47h | Wykorzystywany w ramach RIS Automatyczny System Identyfikacji Statków (AIS) powinien być zgodny z przepisami porozumienia regionalnego dotyczącego usług radiotelefonicznych na śródlądowych drogach wodnych, zawartego w ramach Konstytucji i Konwencji Międzynarodowego Związku Telekomunikacyjnego (Dz. U. z 2003 r. Nr 10, poz. 111).
Art. 48 ust. 1 | Pilotażem jest świadczenie usług mających na celu ułatwienie ruchu żeglugowego, polegających na udzielaniu kierownikowi statku przebywającego na śródlądowych drogach wodnych informacji lub porad potrzebnych do prowadzenia statku na drodze wodnej.
Art. 48 ust. 2 | Usługi w zakresie pilotażu mogą świadczyć osoby fizyczne, prawne i inne jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej.
Art. 49 ust. 1 | Obowiązkowi korzystania z pilotażu podlegają:
@@ -483,7 +521,7 @@
Art. 49 ust. 6 pkt 1 | odbycie co najmniej pięciu podróży po danej drodze wodnej, potwierdzonych przez pilota;
Art. 49 ust. 6 pkt 2 | pozytywna ocena sprawdzianu ze znajomości drogi wodnej i miejscowych przepisów żeglugowych.
Art. 50 ust. 1 | Pilotaż może być wykonywany przez osobę posiadającą kwalifikacje pilota żeglugi śródlądowej.
-Art. 50 ust. 2 | Pilotem żeglugi śródlądowej może zostać osoba posiadająca patent żeglarski uprawniający do kierowania wszystkimi statkami, co najmniej 12-miesieczną praktykę pływania nabytą po uzyskaniu patentu na drodze wodnej, której ma dotyczyć uprawnienie, odpowiedni stan zdrowia i która zdała z wynikiem pozytywnym egzamin na pilota.
+Art. 50 ust. 2 | Pilotem żeglugi śródlądowej może zostać osoba posiadająca patent żeglarski uprawniający do kierowania wszystkimi statkami, co najmniej 12-miesięczną praktykę pływania nabytą po uzyskaniu patentu na drodze wodnej, której ma dotyczyć uprawnienie, odpowiedni stan zdrowia i która zdała z wynikiem pozytywnym egzamin na pilota.
Art. 50 ust. 3 | Egzamin na pilota lub sprawdzian, o którym mowa w art. 49 ust. 6 pkt 2, przeprowadzają komisje egzaminacyjne określone w art. 36 ust. 2.
Art. 50 ust. 4 | Potwierdzeniem posiadania kwalifikacji pilota żeglugi śródlądowej jest uprawnienie pilotowe.
Art. 50 ust. 5 | Uprawnienie pilotowe i świadectwo zwolnienia z obowiązku korzystania z pilotażu wydaje dyrektor urzędu żeglugi śródlądowej właściwy dla drogi wodnej, której uprawnienia dotyczą.
@@ -517,17 +555,18 @@
Art. 58 pkt 2 | wykonuje przewóz obcym statkiem niezgodnie z postanowieniami umów międzynarodowych albo pozwoleń na przewozy,
Art. 58 pkt 3 | uprawia żeglugę statkiem obcym bez wymaganego pozwolenia,
Art. 58 pkt 4 | nie dopełnia obowiązku złożenia formularza ewidencyjnego,
-Art. 58 pkt 5 | wykonuje zarobkowy przewóz towarów statkami o ładowności większej niż 2001 bez spełnienia wymogu zdolności zawodowej,
+Art. 58 pkt 5 | wykonuje zarobkowy przewóz towarów statkami o ładowności większej niż 200 t bez spełnienia wymogu zdolności zawodowej,
Art. 58 pkt 6 | niszczy, uszkadza, przemieszcza lub wykorzystuje znaki żeglugowe do cumowania lub przeciągania statków,
+Art. 58 pkt 7 | uniemożliwia lub utrudnia uprawnionym do inspekcji pracownikom urzędów żeglugi śródlądowej wykonywanie zadań określonych w art. 9 ust. 2 pkt 2, 4-8 i 10,
Art. 58 | podlega karze grzywny.
-Art. 58 pkt 7 | uniemożliwia lub utrudnia uprawnionym do inspekcji pracownikom urzędów żeglugi śródlądowej wykonywanie zadań określonych w art. 9 ust. 2 pkt 2, 4-8 i 10,
Art. 59 | Kto wykracza przeciw obowiązkowi:
Art. 59 pkt 1 | wpisu statku do rejestru,
Art. 59 pkt 2 | dokonania pomiaru statku,
-Art. 59 | podlega karze grzywny.
Art. 59 pkt 3 | niezwłocznego zawiadomienia o zaistnieniu wypadku żeglugowego,
Art. 59 pkt 4 | udzielenia pomocy w działaniach ratowniczych,
-Art. 60 | Kto uprawia żeglugę statkiem bez ważnego dokumentu bezpieczeństwa statku lub jednorazowego zezwolenia na określoną podróż, podlega karze grzywny.
+Art. 59 | podlega karze grzywny.
+Art. 60 | Kto uprawia żeglugę statkiem bez ważnego dokumentu bezpieczeństwa statku lub jednorazowego zezwolenia na określoną podróż,
+Art. 60 | podlega karze grzywny.
Art. 61 | Kto:
Art. 61 pkt 1 | kieruje statkiem albo zajmuje stanowisko członka załogi statku, nie posiadając do tego właściwego dokumentu kwalifikacyjnego,
Art. 61 pkt 2 | będąc członkiem załogi statku, nie posiada dokumentu potwierdzającego warunki zdrowia odpowiednie do zajmowanego stanowiska,
@@ -542,8 +581,18 @@
Art. 62 pkt 6 | pilotażu na śródlądowych drogach wodnych,
Art. 62 pkt 7 | warunków sanitarnych na statkach,
Art. 62 pkt 8 | warunków bezpieczeństwa i higieny pracy na statkach,
-Art. 62 pkt 9 | ochrony środowiska, podlega karze grzywny.
+Art. 62 pkt 9 | ochrony środowiska,
+Art. 62 | podlega karze grzywny.
Art. 63 | Orzekanie w sprawach określonych w art. 58-62 następuje w trybie określonym w Kodeksie postępowania w sprawach o wykroczenia.
+Art. 63a ust. 1 | Przewoźnik, operator terminalu lub sprzedawca biletów, w rozumieniu rozporządzenia nr 1177/2010, którzy działają z naruszeniem obowiązków lub warunków określonych w art. 4 ust. 2, art. 7, art. 8 ust. 2, 3 i 5, art. 9 ust. 1, 2 i 4, art. 10, art. 11 ust. 1, 4 i 5, art. 12-19, art. 22, art. 23 ust. 1 i 3 oraz art. 24 rozporządzenia nr 1177/2010, podlegają karze pieniężnej do 50 000 zł.
+Art. 63a ust. 2 | Wysokość kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1, określa dyrektor urzędu żeglugi śródlądowej, z uwzględnieniem w szczególności zakresu naruszenia, powtarzalności naruszeń lub korzyści finansowych uzyskanych z tytułu naruszenia.
+Art. 63a ust. 3 | Kary pieniężne, o których mowa w ust. 1, ustala dyrektor urzędu żeglugi śródlądowej w drodze decyzji administracyjnej.
+Art. 63a ust. 4 | Od decyzji, o której mowa w ust. 3, przysługuje odwołanie do ministra właściwego do spraw transportu.
+Art. 63b ust. 1 | Kary ustalone na podstawie art. 63a, nieuiszczone w wyznaczonym terminie, podlegają, wraz z odsetkami za zwłokę, ściągnięciu w trybie określonym w przepisach o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
+Art. 63b ust. 2 | Kary pieniężne stanowią dochód budżetu państwa.
+Art. 63c ust. 1 | Nie można nałożyć kary pieniężnej, jeżeli od dnia popełnienia czynu upłynęło 5 lat.
+Art. 63c ust. 2 | Wymierzonej kary pieniężnej nie pobiera się po upływie 5 lat od daty wydania ostatecznej decyzji o nałożeniu kary.
+Art. 64-68 | (pominięte).
Art. 69 ust. 1 | Stawki opłat, określone kwotowo w załączniku do ustawy, ulegają podwyższeniu w wypadku wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych o ponad 15%, w stopniu odpowiadającym wzrostowi tych cen.
Art. 69 ust. 2 | Wskaźnik wzrostu cen, o których mowa w ust. 1, ustala się na podstawie komunikatów Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego ogłoszonych w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” w terminie 30 dni po upływie każdego kwartału.
Art. 69 ust. 3 | Stawki kwotowe opłat obliczone zgodnie z ust. 1 zaokrągla się w górę do pełnego złotego.
@@ -564,3 +613,10 @@
Art. 74 ust. 1 | Traci moc ustawa z dnia 7 marca 1950 r. o żegludze i spławie na śródlądowych drogach wodnych.
Art. 74 ust. 2 | (pominięty).
Art. 75 | Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.
+Załącznik do ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. | Wysokości opłat
+Załącznik do ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. | ⁶⁰) Dodany przez art. 17 pkt 9 ustawy wymienionej jako pierwsza w odnośniku 16.
+Załącznik do ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. | ⁶¹) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 6 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 4.
+Załącznik do ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. | ⁶²) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 20 ustawy, o której mowa w odnośniku 5.
+Załącznik do ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. | ⁶³) Przez art. 1 pkt 6 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 4.
+Załącznik do ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. | ⁶⁴) Przez art. 116 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 48.
+Załącznik do ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. | ⁶⁵) Dodana przez art. 1 pkt 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 6; weszła w życie z dniem 1 stycznia 2013 r.