--- a/DU/2000/1118 Dz.U. 2001 nr 42 poz. 475 (2001-07-01)
+++ b/DU/2000/1118 Dz.U. 2001 nr 128 poz. 1403 (2002-05-10)
@@ -14,6 +14,7 @@
 Art. 5 ust. 2 | Za osobę polskiego pochodzenia uznaje się również osobę deklarującą narodowość polską, która posiadała w przeszłości obywatelstwo polskie lub co najmniej jedno z jej rodziców lub dziadków albo dwoje pradziadków posiadało obywatelstwo polskie oraz spełniającą warunek określony w ust. 1 pkt 2.
 Art. 5 ust. 3 | Warunek określony w ust. 1 pkt 1 uważa się za spełniony, jeżeli co najmniej jedno z rodziców lub dziadków albo dwoje pradziadków wnioskodawcy potwierdziło swoją przynależność do Narodu Polskiego przez, w szczególności, pielęgnowanie polskich tradycji i zwyczajów.
 Art. 5 ust. 4 | Decyzje w sprawach, o których mowa w ust. 1, wydaje konsul.
+Art. 5 ust. 5 | Minister właściwy do spraw zagranicznych, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych, określi, w drodze rozporządzenia, wzór wniosku o uznanie za osobę pochodzenia polskiego oraz szczegółowy tryb postępowania w sprawach wydawania przez konsula decyzji o uznaniu za osobę pochodzenia polskiego w rozumieniu ustawy.
 Art. 6 ust. 1 | Dowodami potwierdzającymi polskie pochodzenie mogą być dokumenty, wydane przez polskie władze państwowe lub kościelne, a także przez władze byłego Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich, dotyczące wnioskodawcy lub jego rodziców, dziadków lub pradziadków, a w szczególności:
 Art. 6 ust. 1 pkt 1 | polskie dokumenty tożsamości,
 Art. 6 ust. 1 pkt 2 | akty stanu cywilnego lub ich odpisy albo metryki chrztu poświadczające związek z polskością,