--- a/DU/1991/131 Dz.U. 2003 nr 170 poz. 1652 (2003-10-15)
+++ b/DU/1991/131 Dz.U. 2004 nr 6 poz. 41 (2004-04-16)
@@ -42,7 +42,7 @@
Art. 9 pkt 10 | prowadzeniu badań lub działalności hydrograficznej;
Art. 9 pkt 11 | zakłócaniu systemu łączności lub innych urządzeń i instalacji Rzeczypospolitej Polskiej;
Art. 9 pkt 12 | wszelkich innych działaniach niezwiązanych bezpośrednio z przepływem.
-Art. 10 ust. 1 | Jeżeli jest to konieczne ze względu na bezpieczeństwo żeglugi, Minister Transportu i Gospodarki Morskiej w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej, w drodze rozporządzenia, może wyznaczyć na morzu terytorialnym trasy przepływu, systemy rozgraniczenia ruchu i zgłaszania pozycji statku, a także określić sposób sprawowania kontroli ruchu statków w tym systemie.
+Art. 10 ust. 1 | Jeżeli jest to konieczne ze względu na bezpieczeństwo żeglugi, minister właściwy do spraw gospodarki morskiej w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej, w drodze rozporządzenia, może wyznaczyć na morzu terytorialnym trasy przepływu, systemy rozgraniczenia ruchu i zgłaszania pozycji statku, a także określić sposób sprawowania kontroli ruchu statków w tym systemie.
Art. 10 ust. 2 | Trasy przepływu i systemy rozgraniczenia ruchu uwidacznia się na mapach morskich.
Art. 11 | Obce statki korzystające z prawa nieszkodliwego przepływu przez morze terytorialne są obowiązane do przestrzegania prawa polskiego oraz przepisów międzynarodowych dotyczących zapobiegania zderzeniom na morzu i ochrony środowiska morskiego.
Art. 12 ust. 1 | Polskiej jurysdykcji karnej nie stosuje się odnośnie do przestępstw popełnionych na obcych statkach podczas przepływu przez morze terytorialne, chyba że:
@@ -72,17 +72,50 @@
Art. 19 | W wyłącznej strefie ekonomicznej obowiązuje prawo polskie dotyczące ochrony środowiska.
Art. 20 | (skreślony).
Art. 21 | (skreślony).
-Art. 22 ust. 1 | Rzeczpospolita Polska ma wyłączne prawo wznoszenia, udzielania zezwoleń na wznoszenie i wykorzystywanie w wyłącznej strefie ekonomicznej sztucznych wysp, a także wszelkiego rodzaju konstrukcji i urządzeń przeznaczonych do przeprowadzania badań naukowych, rozpoznawania lub eksploatacji zasobów.
+Art. 22 ust. 1 | Rzeczpospolita Polska ma wyłączne prawo wznoszenia, udzielania pozwoleń na wznoszenie i wykorzystywanie w wyłącznej strefie ekonomicznej sztucznych wysp, wszelkiego rodzaju konstrukcji i urządzeń przeznaczonych do przeprowadzania badań naukowych, rozpoznawania lub eksploatacji zasobów, jak również w odniesieniu do innych przedsięwzięć w zakresie gospodarczego badania i eksploatacji wyłącznej strefy ekonomicznej, w szczególności wykorzystania w celach energetycznych wody, prądów morskich i wiatru.
Art. 22 ust. 2 | Sztuczne wyspy, konstrukcje i urządzenia, o których mowa w ust. 1, podlegają prawu polskiemu.
-Art. 23 | Zezwolenie na wznoszenie i wykorzystywanie sztucznych wysp, konstrukcji i urządzeń na polskim morzu terytorialnym i w wyłącznej strefie ekonomicznej wydaje Minister Transportu i Gospodarki Morskiej po zasięgnięciu opinii Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa, a na morskich wodach wewnętrznych zezwolenie takie wydaje dyrektor urzędu morskiego.
+Art. 23 ust. 1 | W przypadku braku planu zagospodarowania przestrzennego morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej, o którym mowa w art. 37a, pozwolenie na wznoszenie i wykorzystywanie sztucznych wysp, konstrukcji i urządzeń w polskich obszarach morskich, określonych w art. 22, wydaje minister właściwy do spraw gospodarki morskiej.
+Art. 23 ust. 2 | Pozwolenie, o którym mowa w ust. 1, jest wydawane po zaopiniowaniu przez ministrów właściwych do spraw gospodarki, kultury i dziedzictwa narodowego, rolnictwa, środowiska, spraw wewnętrznych oraz Ministra Obrony Narodowej.
+Art. 23 ust. 3 | Odmawia się wydania pozwolenia, o którym mowa w ust. 1, jeżeli jego wydanie pociągnęłoby za sobą zagrożenie dla:
+Art. 23 ust. 3 pkt 1 | środowiska i zasobów morskich;
+Art. 23 ust. 3 pkt 2 | interesu gospodarki narodowej;
+Art. 23 ust. 3 pkt 3 | obronności i bezpieczeństwa państwa;
+Art. 23 ust. 3 pkt 4 | bezpieczeństwa żeglugi morskiej;
+Art. 23 ust. 3 pkt 5 | bezpiecznego uprawiania rybołówstwa morskiego;
+Art. 23 ust. 3 pkt 6 | bezpieczeństwa lotów statków powietrznych;
+Art. 23 ust. 3 pkt 7 | podwodnego dziedzictwa archeologicznego lub
+Art. 23 ust. 3 pkt 8 | bezpieczeństwa związanego z badaniami, rozpoznawaniem i eksploatacją zasobów mineralnych dna morskiego oraz znajdującego się pod nim wnętrza ziemi.
+Art. 23 ust. 4 | Wystąpienie zagrożeń, o których mowa w ust. 3, ustala się na podstawie przepisów odrębnych.
+Art. 23 ust. 5 | W pozwoleniu, o którym mowa w ust. 1, określa się rodzaj przedsięwzięcia i jego lokalizację za pomocą współrzędnych geograficznych, charakterystyczne parametry techniczne przedsięwzięcia, szczegółowe warunki i wymagania wynikające z przepisów odrębnych, a w szczególności w zakresie, o którym mowa w ust. 3.
+Art. 23 ust. 6 | Pozwolenie może być wydane na okres niezbędny do realizacji przedsięwzięcia, o którym mowa w ust. 1, nie dłuższy jednak niż 5 lat.
+Art. 23 ust. 7 | Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej prowadzi rejestr wydanych pozwoleń, o których mowa w ust. 1.
+Art. 23 ust. 8 | W przypadku nieprzyjęcia planu, o którym mowa w art. 37a, gdy znajduje się on na etapie opracowywania, postępowanie o wydanie pozwolenia może zostać zawieszone do czasu przyjęcia planu.
+Art. 23a | W przypadku przyjęcia planu, o którym mowa w art. 37a, pozwolenie na wznoszenie i wykorzystywanie sztucznych wysp, konstrukcji i urządzeń w polskich obszarach morskich, o których mowa w art. 22, wydaje dyrektor właściwego urzędu morskiego. Przepisy art. 23 oraz art. 27a i art. 27b stosuje się odpowiednio.
Art. 24 | Wokół sztucznych wysp, konstrukcji i urządzeń dyrektor właściwego urzędu morskiego może ustanowić strefy bezpieczeństwa, sięgające nie dalej niż 500 metrów od każdego punktu ich zewnętrznej krawędzi, chyba że inny zasięg strefy jest dozwolony przez powszechnie przyjęte normy prawa międzynarodowego lub zalecony przez właściwą organizację międzynarodową.
Art. 25 | Informacje o budowie sztucznych wysp, ustawianiu konstrukcji i urządzeń, ustanowieniu wokół nich stref bezpieczeństwa, jak również całkowitej lub częściowej likwidacji sztucznych wysp, konstrukcji i urządzeń są podawane do publicznej wiadomości w urzędowych publikacjach Biura Hydrograficznego Marynarki Wojennej.
Art. 26 | Układanie i utrzymywanie podmorskich kabli i rurociągów na morskich wodach wewnętrznych i morzu terytorialnym wymaga zezwolenia dyrektora właściwego urzędu morskiego.
Art. 27 ust. 1 | Układanie i utrzymywanie podmorskich kabli i rurociągów w wyłącznej strefie ekonomicznej jest dozwolone, jeśli nie utrudnia wykonania praw Rzeczypospolitej Polskiej i pod warunkiem uzgodnienia lokalizacji oraz sposobów utrzymywania z Ministrem Transportu i Gospodarki Morskiej, który w tym zakresie wydaje decyzję po zasięgnięciu opinii Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa.
-Art. 27 ust. 2 | Minister Transportu i Gospodarki Morskiej może cofnąć zgodę w razie niespełnienia uzgodnionych warunków układania i utrzymywania kabli i rurociągów.
-Art. 28 | Badania naukowe na polskich morskich wodach wewnętrznych i morzu terytorialnym mogą być prowadzone przez obce państwa oraz obce osoby prawne i fizyczne, a także przez właściwe organizacje międzynarodowe, po uzyskaniu zgody Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej, z zastrzeżeniem art. 32a.
+Art. 27 ust. 2 | minister właściwy do spraw gospodarki morskiej może cofnąć zgodę w razie niespełnienia uzgodnionych warunków układania i utrzymywania kabli i rurociągów.
+Art. 27a ust. 1 | Wniosek o wydanie pozwolenia, o którym mowa w art. 23 i art. 23a, powinien zawierać nazwę, oznaczenie siedziby i adres wnioskodawcy, szczegółowe określenie przedsięwzięcia wymagającego pozwolenia i jego celu, ze wskazaniem:
+Art. 27a ust. 1 pkt 1 | proponowanej lokalizacji określonej za pomocą współrzędnych geograficznych naniesionych na mapę morską;
+Art. 27a ust. 1 pkt 2 | wielkości polskiego obszaru morskiego i okresu niezbędnego do realizacji przedsięwzięcia;
+Art. 27a ust. 1 pkt 3 | charakterystycznych parametrów technicznych i szacunkowej wartości zamierzonego przedsięwzięcia, łącznie z przedstawieniem sposobów przekazywania produktu na ląd;
+Art. 27a ust. 1 pkt 4 | oceny skutków ekonomicznych, społecznych i oddziaływania na środowisko.
+Art. 27a ust. 2 | Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, należy dołączyć:
+Art. 27a ust. 2 pkt 1 | odpis z Krajowego Rejestru Sądowego;
+Art. 27a ust. 2 pkt 2 | opis technologii planowanego przedsięwzięcia;
+Art. 27a ust. 2 pkt 3 | opis środowiska morskiego, które może być zagrożone przez planowane przedsięwzięcie;
+Art. 27a ust. 2 pkt 4 | opis potencjalnych oddziaływań planowanego przedsięwzięcia na środowisko morskie i jego zasoby naturalne zarówno żywe, jak i mineralne oraz ich ocenę;
+Art. 27a ust. 2 pkt 5 | opis środków zmniejszających szkodliwe oddziaływanie planowanego przedsięwzięcia na środowisko morskie;
+Art. 27a ust. 2 pkt 6 | opis przyjętych założeń i zastosowanych metod prognozy oraz wykorzystanych danych o środowisku morskim, ze wskazaniem trudności powstałych przy gromadzeniu niezbędnych informacji;
+Art. 27a ust. 2 pkt 7 | projekt programu monitoringu i zarządzania procesem inwestycyjnym i eksploatacyjnym.
+Art. 27a ust. 3 | Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do wniosków o wydanie pozwoleń, o których mowa w art. 26, a także wniosków o wydanie decyzji, o których mowa w art. 27.
+Art. 27b ust. 1 | Za wydanie pozwoleń, o których mowa w art. 23, art. 23a i art. 26, organ wydający pozwolenia pobiera opłaty w wysokości stanowiącej równowartość 300 jednostek obliczeniowych, określonych w art. 55, a jeżeli wydane pozwolenie przewiduje zajęcie wyłącznej strefy ekonomicznej pod sztuczną wyspę, konstrukcję i urządzenie, pobiera się dodatkową opłatę w wysokości stanowiącej 1% wartości planowanego przedsięwzięcia. Opłaty te pobiera się przed wydaniem pozwolenia.
+Art. 27b ust. 2 | Opłaty, o których mowa w ust. 1, stanowią dochód budżetu państwa.
+Art. 27b ust. 3 | Pozwolenia, o których mowa w art. 23, art. 23a i art. 26, dają podmiotom w nich wymienionym prawo korzystania z polskiego obszaru morskiego do celów określonych w pozwoleniu; prawa wynikające z pozwolenia nie mogą być przenoszone na inne podmioty.
+Art. 28 | Badania naukowe na polskich morskich wodach wewnętrznych i morzu terytorialnym mogą być prowadzone przez obce państwa oraz obce osoby prawne i fizyczne, a także przez właściwe organizacje międzynarodowe, po uzyskaniu pozwolenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej, z zastrzeżeniem art. 32a.
Art. 29 ust. 1 | Badania naukowe w polskiej wyłącznej strefie ekonomicznej mogą być prowadzone przez państwa, osoby i organizacje, o których mowa w art. 28, po uzyskaniu zezwolenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej. Wniosek o wydanie zezwolenia, zawierający informacje o zamierzonych badaniach i ich program, powinien być przedstawiony nie później niż na trzy miesiące przed przewidywaną datą rozpoczęcia badań.
-Art. 29 ust. 2 | Minister Transportu i Gospodarki Morskiej, po zasięgnięciu opinii Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa odmawia wydania zezwolenia lub je cofa, jeżeli badania naukowe zagrażają zanieczyszczeniem środowiska. W tym samym trybie Minister Transportu i Gospodarki Morskiej może odmówić wydania zezwolenia na prowadzenie takich badań, jeżeli badania te:
+Art. 29 ust. 2 | minister właściwy do spraw gospodarki morskiej, po zasięgnięciu opinii Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa odmawia wydania zezwolenia lub je cofa, jeżeli badania naukowe zagrażają zanieczyszczeniem środowiska. W tym samym trybie minister właściwy do spraw gospodarki morskiej może odmówić wydania zezwolenia na prowadzenie takich badań, jeżeli badania te:
Art. 29 ust. 2 pkt 1 | dotyczą bezpośrednio zasobów naturalnych strefy;
Art. 29 ust. 2 pkt 2 | wymagają drążenia dna, użycia środków wybuchowych lub wprowadzenia do środowiska morskiego substancji szkodliwych;
Art. 29 ust. 2 pkt 3 | wymagają budowy lub użytkowania sztucznych wysp, konstrukcji i urządzeń.
@@ -91,15 +124,31 @@
Art. 30 pkt 2 | informowania Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej, na jego wniosek, o wynikach badań;
Art. 30 pkt 3 | umożliwienia Ministrowi Transportu i Gospodarki Morskiej, na jego wniosek, dostępu do wszelkich danych i próbek uzyskanych w ramach badań;
Art. 30 pkt 4 | niezwłocznego informowania Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej o każdej istotnej zmianie w programie badań;
-Art. 30 pkt 5 | niezwłocznego usunięcia urządzeń naukowo-badawczych i wyposażenia po zakończeniu badań, chyba że na ich pozostawienie uzyskano odrębne zezwolenie.
+Art. 30 pkt 5 | niezwłocznego usunięcia urządzeń naukowo-badawczych i wyposażenia po zakończeniu badań, chyba że na ich pozostawienie uzyskano odrębne pozwolenie.
Art. 31 ust. 1 | Z zastrzeżeniem ust. 2, polskie osoby prawne i fizyczne mogą prowadzić badania naukowe na polskich obszarach morskich bez zezwolenia. Osoby te są obowiązane do informowania dyrektora właściwego urzędu morskiego o rejonie i sposobie prowadzenia badań na 14 dni przed ich rozpoczęciem oraz o zakończeniu badań.
Art. 31 ust. 2 | Do połowów prowadzonych w ramach badań naukowych stosuje się przepisy o rybołówstwie morskim.
-Art. 32 | Minister Transportu i Gospodarki Morskiej wydaje decyzje o wstrzymaniu badań na polskich obszarach morskich, o których mowa w art. 28 i 29, lub o cofnięciu zezwolenia wydanego na podstawie art. 29, jeżeli badania są prowadzone niezgodnie z przepisami ustawy, przepisami szczególnymi, udzielonym zezwoleniem lub powodują ujemne skutki dla środowiska.
-Art. 32a ust. 1 | Jeżeli badania, o których mowa w art. 28 i 29 ust. 1, dotyczą żywych zasobów morza, zezwolenie wydaje minister właściwy do spraw rolnictwa.
+Art. 32 | minister właściwy do spraw gospodarki morskiej wydaje decyzje o wstrzymaniu badań na polskich obszarach morskich, o których mowa w art. 28 i 29, lub o cofnięciu zezwolenia wydanego na podstawie art. 29, jeżeli badania są prowadzone niezgodnie z przepisami ustawy, przepisami szczególnymi, udzielonym pozwoleniem lub powodują ujemne skutki dla środowiska.
+Art. 32a ust. 1 | Jeżeli badania, o których mowa w art. 28 i 29 ust. 1, dotyczą żywych zasobów morza, pozwolenie wydaje minister właściwy do spraw rolnictwa.
Art. 32a ust. 2 | Przepisy art. 30 i 32 stosuje się odpowiednio.
Art. 33 | (skreślony).
Art. 34 | Do poszukiwania, rozpoznawania i wydobywania zasobów mineralnych w polskich obszarach morskich stosuje się odpowiednie przepisy prawa geologicznego i górniczego oraz przepisy dotyczące ochrony środowiska morskiego, bezpieczeństwa żeglugi i życia na morzu.
Art. 35 | Uprawianie na polskich obszarach morskich turystyki oraz sportów wodnych może się odbywać na warunkach i w sposób zgodny z przepisami prawa polskiego.
+Art. 35a ust. 1 | Przeszukiwanie wraków statków lub ich pozostałości może być dokonywane przez osoby fizyczne, osoby prawne lub jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej wyłącznie po uzyskaniu pozwolenia dyrektora właściwego urzędu morskiego.
+Art. 35a ust. 2 | Pozwolenie na przeszukiwanie wraków statków lub ich pozostałości wydawane jest na wniosek zainteresowanych podmiotów, o których mowa w ust. 1, w uzgodnieniu z komendantem morskiego oddziału Straży Granicznej oraz wojewódzkim konserwatorem zabytków właściwymi dla siedziby urzędu morskiego oraz po zasięgnięciu opinii Szefa Biura Hydrograficznego Marynarki Wojennej.
+Art. 35a ust. 3 | W pozwoleniu, o którym mowa w ust. 1, określa się:
+Art. 35a ust. 3 pkt 1 | pozycję lub obszar przeszukiwania;
+Art. 35a ust. 3 pkt 2 | nazwę lub określenie wraku;
+Art. 35a ust. 3 pkt 3 | nazwę statku, z którego będzie dokonywane przeszukiwanie, warunki przeszukiwania, łącznie z warunkami bezpieczeństwa, oraz
+Art. 35a ust. 3 pkt 4 | okres przeszukiwania, który nie może być dłuższy niż 30 dni.
+Art. 35a ust. 4 | Pozwolenie, o którym mowa w ust. 1, może także nakładać na wnioskodawcę obowiązek zapewnienia inspektorowi inspekcji morskiej odpowiednich warunków pracy oraz zakwaterowania i wyżywienia na statku, z którego będzie dokonywane przeszukiwanie wraku lub jego pozostałości, i umożliwienia inspektorowi korzystania w celach służbowych ze środków łączności znajdujących się na statku.
+Art. 35a ust. 5 | W tym samym czasie na przeszukiwanie określonego wraku statku lub jego pozostałości pozwolenie może być wydane tylko jednemu podmiotowi.
+Art. 35a ust. 6 | Odmawia się wydania pozwolenia, o którym mowa w ust. 1, jeżeli:
+Art. 35a ust. 6 pkt 1 | istnieje zagrożenie bezpieczeństwa żeglugi morskiej lub zanieczyszczenia środowiska morskiego;
+Art. 35a ust. 6 pkt 2 | wrak statku lub jego pozostałości znajdują się w obszarze składowania lub zatopienia uzbrojenia, materiałów wybuchowych lub broni chemicznej;
+Art. 35a ust. 6 pkt 3 | wrak statku lub jego pozostałości podlegają szczególnej ochronie.
+Art. 35b ust. 1 | Podróż statku, z którego ma nastąpić przeszukanie wraku lub jego pozostałości, powinna zaczynać się i kończyć w porcie polskim.
+Art. 35b ust. 2 | Wszelkie przedmioty znalezione i wydobyte w trakcie przeszukiwania wraków statków lub ich pozostałości mogą znajdować się wyłącznie na statku objętym pozwoleniem, o którym mowa w art. 35a ust. 1, i podlegają przekazaniu dyrektorowi urzędu morskiego, który wydał pozwolenie, najpóźniej w dniu upływu ważności pozwolenia.
+Art. 35c | Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb postępowania w sprawach uzyskiwania pozwolenia, o którym mowa w art. 35a ust. 1, a także wzór pozwolenia oraz wzór wniosku o wydanie pozwolenia, mając na uwadze bezpieczeństwo osób przeszukujących wraki lub ich pozostałości oraz względy bezpieczeństwa żeglugi morskiej.
Art. 36 ust. 1 | Pasem nadbrzeżnym jest obszar lądowy przyległy do brzegu morskiego.
Art. 36 ust. 2 | W skład pasa nadbrzeżnego wchodzą:
Art. 36 ust. 2 pkt 1 | pas techniczny - stanowiący strefę wzajemnego bezpośredniego oddziaływania morza i lądu; jest on obszarem przeznaczonym do utrzymania brzegu w stanie zgodnym z wymogami bezpieczeństwa i ochrony środowiska;
@@ -113,7 +162,7 @@
Art. 37 ust. 2 | Zabrania się tworzenia obwodów łowieckich na obszarze pasa technicznego.
Art. 37 ust. 3 | Pozwolenia wodnoprawne, decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, decyzje o pozwoleniu na budowę oraz decyzje w sprawie zmian w zalesianiu, zadrzewianiu, tworzeniu obwodów łowieckich, a także projekty studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego i planów zagospodarowania przestrzennego województwa, dotyczące pasa technicznego, pasa ochronnego oraz morskich portów i przystani, wymagają uzgodnienia z dyrektorem właściwego urzędu morskiego.
Art. 37 ust. 4 | Wszystkie plany i projekty związane z zagospodarowaniem morskich wód wewnętrznych i morza terytorialnego są zatwierdzane przez organy administracji morskiej w uzgodnieniu z właściwymi gminami nadmorskimi.
-Art. 37a ust. 1 | Minister właściwy do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych oraz Ministrem Obrony Narodowej, może przyjąć, w drodze rozporządzenia, plan zagospodarowania przestrzennego morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej, uwzględniając ustalenia, o których mowa w ust. 2.
+Art. 37a ust. 1 | Minister właściwy do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej w porozumieniu z ministrami właściwymi do spraw gospodarki morskiej, rolnictwa, środowiska, spraw wewnętrznych oraz Ministrem Obrony Narodowej może przyjąć, w drodze rozporządzenia, plan zagospodarowania przestrzennego morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej, uwzględniając ustalenia określone w ust. 2 oraz wydane ważne pozwolenia, o których mowa w art. 23 i art. 23a.
Art. 37a ust. 2 | Plan, o którym mowa w ust. 1, rozstrzyga o:
Art. 37a ust. 2 pkt 1 | przeznaczeniu obszarów morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej;
Art. 37a ust. 2 pkt 2 | zakazach lub ograniczeniach korzystania z obszarów, o których mowa w pkt 1, z uwzględnieniem wymogów ochrony przyrody;
@@ -124,21 +173,27 @@
Art. 37b ust. 2 | Do projektu planu zagospodarowania przestrzennego morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej sporządza się prognozę oddziaływania na środowisko.
Art. 37b ust. 3 | Koszty sporządzenia planu zagospodarowania przestrzennego morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz opracowania prognozy oddziaływania na środowisko obciążają budżet państwa albo inwestora realizującego inwestycję, jeżeli ustalenia tego planu są bezpośrednią konsekwencją realizacji tej inwestycji.
Art. 37b ust. 4 | Minister właściwy do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej określi, w drodze rozporządzenia, wymagany zakres planów zagospodarowania przestrzennego morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej, w części tekstowej i graficznej, uwzględniając w szczególności wymogi dotyczące materiałów planistycznych, rodzaju opracowań kartograficznych, stosowanych oznaczeń, nazewnictwa, standardów oraz sposobu dokumentowania prac planistycznych.
-Art. 38 | Organami administracji morskiej są:
-Art. 38 pkt 1 | Minister Transportu i Gospodarki Morskiej;
-Art. 38 pkt 2 | dyrektorzy urzędów morskich - jako terenowe organy administracji morskiej.
-Art. 39 ust. 1 | Dyrektor urzędu morskiego podlega Ministrowi Transportu i Gospodarki Morskiej.
-Art. 39 ust. 2 | Dyrektora urzędu morskiego powołuje i odwołuje Minister Transportu i Gospodarki Morskiej. Zastępców dyrektora urzędu morskiego powołuje i odwołuje Minister Transportu i Gospodarki Morskiej na wniosek dyrektora urzędu morskiego.
-Art. 39 ust. 3 | Dyrektor urzędu morskiego wykonuje swoje kompetencje przy pomocy urzędu morskiego.
-Art. 39 ust. 4 | W skład urzędów morskich wchodzą w szczególności: inspekcja morska, kapitanaty i bosmanaty portów.
-Art. 40 ust. 1 | Urzędy morskie tworzy i znosi Minister Transportu i Gospodarki Morskiej w drodze rozporządzenia.
-Art. 40 ust. 2 | Minister Transportu i Gospodarki Morskiej po zasięgnięciu opinii właściwych wojewodów, w drodze rozporządzenia, określa terytorialny zakres działania dyrektorów urzędów morskich i siedziby urzędów.
+Art. 38 ust. 1 | Organami administracji morskiej są:
+Art. 38 ust. 1 pkt 1 | minister właściwy do spraw gospodarki morskiej - jako naczelny organ administracji morskiej;
+Art. 38 ust. 1 pkt 2 | dyrektorzy urzędów morskich - jako terenowe organy administracji morskiej.
+Art. 38 ust. 2 | Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej sprawuje nadzór nad działalnością dyrektorów urzędów morskich w zakresie uregulowanym w niniejszej ustawie oraz w przepisach odrębnych.
+Art. 39 ust. 1 | Dyrektor urzędu morskiego podlega ministrowi właściwemu do spraw gospodarki morskiej.
+Art. 39 ust. 2 | Dyrektora urzędu morskiego powołuje i odwołuje minister właściwy do spraw gospodarki morskiej. Zastępców dyrektora urzędu morskiego powołuje i odwołuje minister właściwy do spraw gospodarki morskiej na wniosek dyrektora urzędu morskiego.
+Art. 39 ust. 3 | Na stanowisko dyrektora i zastępcy dyrektora urzędu morskiego może być powołany wyłącznie obywatel polski posiadający wykształcenie wyższe oraz wiedzę, kwalifikacje zawodowe i doświadczenie z zakresu gospodarki morskiej oraz funkcjonowania administracji rządowej.
+Art. 39 ust. 4 | Dyrektor urzędu morskiego wykonuje swoje kompetencje przy pomocy urzędu morskiego, który jest państwową jednostką budżetową.
+Art. 39 ust. 5 | W skład urzędu morskiego wchodzą w szczególności:
+Art. 39 ust. 5 pkt 1 | inspekcja morska, inspekcja bandery, inspekcja portu - przy pomocy których dyrektor urzędu morskiego realizuje swoje zadania w zakresie inspekcji statków;
+Art. 39 ust. 5 pkt 2 | kapitanaty i bosmanaty portów - przy pomocy których dyrektor urzędu morskiego wykonuje swoje kompetencje w portach i przystaniach morskich;
+Art. 39 ust. 5 pkt 3 | Biuro Spraw Obronnych Żeglugi - do realizacji zadań, o których mowa w art. 42 ust. 2 pkt 1a.
+Art. 40 ust. 1 | Urzędy morskie tworzy i znosi minister właściwy do spraw gospodarki morskiej w drodze rozporządzenia.
+Art. 40 ust. 2 | minister właściwy do spraw gospodarki morskiej po zasięgnięciu opinii właściwych wojewodów, w drodze rozporządzenia, określa terytorialny zakres działania dyrektorów urzędów morskich i siedziby urzędów.
Art. 40 ust. 3 | Organizację urzędu morskiego oraz szczegółowy zakres działania dyrektora urzędu morskiego określa statut nadany przez Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej.
Art. 41 ust. 1 | Pracownicy organów administracji morskiej określonych kategorii noszą w czasie pełnienia obowiązków służbowych umundurowanie.
-Art. 41 ust. 2 | Minister Transportu i Gospodarki Morskiej, w drodze rozporządzenia, określa kategorie pracowników obowiązanych do noszenia umundurowania, sposób jego przydziału oraz wzór tego umundurowania.
+Art. 41 ust. 2 | minister właściwy do spraw gospodarki morskiej, w drodze rozporządzenia, określa kategorie pracowników obowiązanych do noszenia umundurowania, sposób jego przydziału oraz wzór tego umundurowania.
Art. 42 ust. 1 | Do organów administracji morskiej należą sprawy z zakresu administracji rządowej związane z korzystaniem z morza w zakresie unormowanym niniejszą ustawą i innymi ustawami.
Art. 42 ust. 2 | W szczególności do organów administracji morskiej należą sprawy:
Art. 42 ust. 2 pkt 1 | bezpieczeństwa żeglugi morskiej;
+Art. 42 ust. 2 pkt 1a | ochrony portów morskich i żeglugi morskiej, w tym związane z wykonywaniem zadań obronnych oraz zadań o charakterze niemilitarnym, w szczególności zapobieganie aktom terroru oraz likwidacji skutków zaistniałych zdarzeń;
Art. 42 ust. 2 pkt 2 | korzystania z dróg morskich oraz portów i przystani morskich;
Art. 42 ust. 2 pkt 3 | (skreślony);
Art. 42 ust. 2 pkt 4 | bezpieczeństwa związanego z badaniami, rozpoznawaniem i eksploatacją zasobów mineralnych dna morskiego;
@@ -148,14 +203,23 @@
Art. 42 ust. 2 pkt 8 | (skreślony);
Art. 42 ust. 2 pkt 9 | nadzoru przeciwpożarowego w polskich obszarach morskich oraz morskich portach i przystaniach;
Art. 42 ust. 2 pkt 10 | uzgadnianie decyzji w sprawie wydawania pozwoleń wodnoprawnych i pozwoleń budowlanych na obszarze pasa technicznego, morskich portów i przystani, morskich wód wewnętrznych i morza terytorialnego, jak również wszelkich innych decyzji dotyczących zagospodarowania tego pasa;
-Art. 42 ust. 2 pkt 10a | wydawania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu w obszarze morza terytorialnego oraz w uzgodnieniu z wójtem, burmistrzem albo prezydentem miasta w obszarze morskich wód wewnętrznych;
+Art. 42 ust. 2 pkt 10a | (uchylony)
Art. 42 ust. 2 pkt 11 | budowy, utrzymywania i ochrony umocnień brzegowych, wydm i zalesień ochronnych w pasie technicznym;
Art. 42 ust. 2 pkt 12 | wyznaczania dróg morskich, kotwicowisk i badania warunków ich żeglowności;
Art. 42 ust. 2 pkt 13 | oznakowania nawigacyjnego dróg morskich i kotwicowisk w portach i przystaniach morskich oraz na wybrzeżu;
Art. 42 ust. 2 pkt 14 | nakładania grzywien w postępowaniu mandatowym za wykroczenia w trybie przewidzianym w przepisach o postępowaniu w sprawach o wykroczenia;
Art. 42 ust. 2 pkt 15 | wydawania oraz uzgadniania decyzji wynikających z przepisów ustawy o portowych urządzeniach do odbioru odpadów i pozostałości ładunkowych ze statków;
Art. 42 ust. 2 pkt 16 | sporządzania planów zagospodarowania przestrzennego morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej;
-Art. 42 ust. 2 pkt 17 | wykonywania kontroli w zakresie zgodności z zasadniczymi wymaganiami wprowadzonych do obrotu wyrobów w odniesieniu do wyposażenia morskiego.
+Art. 42 ust. 2 pkt 17 | wykonywania kontroli w zakresie zgodności z zasadniczymi wymaganiami wprowadzonych do obrotu wyrobów w odniesieniu do wyposażenia morskiego;
+Art. 42 ust. 2 pkt 18 | nadawania nazw statkom morskim;
+Art. 42 ust. 2 pkt 19 | organizacji pilotażu morskiego;
+Art. 42 ust. 2 pkt 20 | budowy i utrzymywania obiektów infrastruktury zapewniającej dostęp do portów i przystani morskich;
+Art. 42 ust. 2 pkt 21 | zarządzania portami niemającymi podstawowego znaczenia dla gospodarki narodowej i przystaniami morskimi, w których nie powołano podmiotu zarządzającego w trybie przepisów ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o portach i przystaniach morskich (Dz. U. z 2002 r. Nr 110, poz. 967, Nr 166, poz. 1361 i Nr 200, poz. 1683), w zakresie przewidzianym w tych przepisach;
+Art. 42 ust. 2 pkt 22 | planowania rozwoju portów i przystani morskich, o których mowa w pkt 21;
+Art. 42 ust. 2 pkt 23 | monitorowania i informowania o ruchu statków;
+Art. 42 ust. 2 pkt 24 | ewidencji ładunków i pasażerów;
+Art. 42 ust. 2 pkt 25 | nadzoru nad wprowadzonymi do obrotu wyrobami w zakresie wyposażenia morskiego, o którym mowa w przepisach ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności (Dz. U. Nr 166, poz. 1360, z późn. zm.);
+Art. 42 ust. 2 pkt 26 | zarządu nad morzem terytorialnym i morskimi wodami wewnętrznymi oraz nad gruntami pokrytymi tymi wodami, o którym mowa w przepisach ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne (Dz. U. Nr 115, poz. 1229, z późn. zm.).
Art. 42 ust. 3 | Do organów administracji morskiej należy także wykonywanie zadań w dziedzinie współpracy międzynarodowej w zakresie spraw określonych w ust. 1 i 2.
Art. 42 ust. 4 | Wydawanie decyzji w sprawach, o których mowa w ust. 2 pkt 10 i 11, następuje po zasięgnięciu opinii właściwego organu samorządu terytorialnego.
Art. 42 ust. 5 | Ustawa nie narusza przepisów prawa geologicznego i górniczego.
@@ -164,7 +228,7 @@
Art. 42a ust. 1 pkt 2 | wydobyty wrak i inne przedmioty, które utrudniały żeglugę, w celu zabezpieczenia roszczenia z tytułu ich usunięcia.
Art. 42a ust. 2 | Tymczasowe zatrzymanie traci moc w razie złożenia odpowiedniego zabezpieczenia lub w razie dokonania zajęcia na podstawie właściwych przepisów.
Art. 42a ust. 3 | Wierzyciel, o którym mowa w ust. 1, odpowiada za wszelkie szkody wynikłe wskutek nieuzasadnionego zatrzymania. Roszczenie z tego tytułu przedawnia się z upływem roku od dnia jego powstania.
-Art. 43 | W sprawach należących do właściwości organów administracji morskiej, rozstrzyganych w trybie postępowania administracyjnego, decyzje w pierwszej instancji wydają dyrektorzy urzędów morskich, chyba że w myśl przepisu szczególnego organem właściwym w pierwszej instancji jest Minister Transportu i Gospodarki Morskiej.
+Art. 43 | W sprawach należących do właściwości organów administracji morskiej, rozstrzyganych w trybie postępowania administracyjnego, decyzje w pierwszej instancji wydają dyrektorzy urzędów morskich, chyba że w myśl przepisu szczególnego organem właściwym w pierwszej instancji jest minister właściwy do spraw gospodarki morskiej.
Art. 44 ust. 1 | Organy administracji morskiej działają na polskich obszarach morskich, w portach i przystaniach morskich oraz w pasie technicznym, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.
Art. 44 ust. 2 | Organy administracji morskiej są także właściwe do wykonywania określonych umowami międzynarodowymi i prawem polskim zadań na morzu pełnym.
Art. 45 ust. 1 | Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej określi, w drodze rozporządzenia:
@@ -185,17 +249,35 @@
Art. 48 ust. 5 | Zarządzenie porządkowe podlega ogłoszeniu w wojewódzkim dzienniku urzędowym właściwym ze względu na terytorialny zakres obowiązywania tego zarządzenia.
Art. 48 ust. 6 | W razie konieczności natychmiastowego wprowadzenia w życie zarządzenia porządkowego, może ono być publikowane w drodze obwieszczeń w miejscach jego obowiązywania, drogą radiową lub w inny sposób zwyczajowo przyjęty w żegludze morskiej lub na danym terenie. Dzień takiego opublikowania zarządzenia porządkowego jest dniem jego ogłoszenia.
Art. 48 ust. 7 | Zarządzenie porządkowe ogłoszone w sposób określony w ust. 6 podaje się następnie do wiadomości we właściwym wojewódzkim dzienniku urzędowym.
-Art. 48a ust. 1 | Nadzór nad wydawaniem przepisów przez terenowe organy administracji morskiej sprawuje Minister Transportu i Gospodarki Morskiej.
-Art. 48a ust. 2 | W ramach nadzoru, o którym mowa w ust. 1, Minister Transportu i Gospodarki Morskiej uchyla przepisy wydawane przez dyrektorów urzędów morskich niezgodne z ustawami oraz aktami wydanymi w celu ich wykonania.
+Art. 48a ust. 1 | Nadzór nad wydawaniem przepisów przez terenowe organy administracji morskiej sprawuje minister właściwy do spraw gospodarki morskiej.
+Art. 48a ust. 2 | W ramach nadzoru, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw gospodarki morskiej uchyla przepisy wydawane przez dyrektorów urzędów morskich niezgodne z ustawami oraz aktami wydanymi w celu ich wykonania.
Art. 49 | Nadzór nad przestrzeganiem przepisów ustawy sprawują na obszarze swego działania dyrektorzy urzędów morskich.
-Art. 50 ust. 1 | Inspekcja morska, wykonując w polskich obszarach morskich zadania, o których mowa w art. 42 ust. 2 pkt 1-6 i pkt 9, ma prawo:
-Art. 50 ust. 1 pkt 1 | kontrolowania, czy statki są uprawnione do działalności, jaką uprawiają, i czy posiadają przewidziane prawem zezwolenia;
-Art. 50 ust. 1 pkt 2 | kontrolowania, czy żegluga lub inna działalność wykonywana jest zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa polskiego i umowami międzynarodowymi;
-Art. 50 ust. 1 pkt 3 | wykrywania zanieczyszczeń środowiska morskiego powodowanych działalnością na morzu i ich sprawców.
-Art. 50 ust. 2 | Wymienione w ust. 1 uprawnienia inspekcja morska realizuje we współdziałaniu ze Strażą Graniczną przy użyciu jej sił i środków.
-Art. 50 ust. 3 | W razie nieobecności inspektora inspekcji morskiej na pokładzie jednostki pływającej Straży Granicznej, Straż ta może samodzielnie realizować uprawnienia wymienione w ust. 1 w imieniu terenowego organu administracji morskiej.
-Art. 50 ust. 4 | Przekazanie Straży Granicznej środków, posiadanych przez urzędy morskie, do realizacji uprawnień określonych w ust. 1 nastąpi w drodze porozumienia Ministrów Transportu i Gospodarki Morskiej oraz Spraw Wewnętrznych.
-Art. 50 ust. 5 | W przypadkach, o których mowa w ust. 3, uprawnienia inspektora inspekcji morskiej, określone w art. 51 i w art. 52 ust. 1, przysługują odpowiednio dowódcom jednostek pływających Straży Granicznej.
+Art. 50 ust. 1 | Wykonując w polskich obszarach morskich zadania, o których mowa w art. 42 ust. 2 pkt 1-6 i 9:
+Art. 50 ust. 1 pkt 1 | inspekcja morska ma prawo:
+Art. 50 ust. 1 pkt 1 lit. a | kontrolowania, czy statki są uprawnione do działalności, którą wykonują, oraz czy posiadają wymagane pozwolenie,
+Art. 50 ust. 1 pkt 1 lit. b | kontrolowania, czy żegluga lub inna działalność jest wykonywana zgodnie z przepisami prawa polskiego i umowami międzynarodowymi,
+Art. 50 ust. 1 pkt 1 lit. c | wykrywania zanieczyszczeń środowiska morskiego powodowanych działalnością na morzu i ich sprawców;
+Art. 50 ust. 1 pkt 2 | inspekcja bandery ma prawo kontrolowania statków o polskiej przynależności w zakresie wymagań określonych w przepisach prawa polskiego, przepisach prawa Unii Europejskiej oraz w ratyfikowanych umowach międzynarodowych dotyczących:
+Art. 50 ust. 1 pkt 2 lit. a | budowy statków, stałych urządzeń i ich wyposażenia,
+Art. 50 ust. 1 pkt 2 lit. b | składu i kwalifikacji załóg,
+Art. 50 ust. 1 pkt 2 lit. c | ochrony środowiska,
+Art. 50 ust. 1 pkt 2 lit. d | bezpieczeństwa i higieny pracy oraz warunków sanitarno-bytowych;
+Art. 50 ust. 1 pkt 3 | inspekcja portu ma prawo kontrolowania statków obcej przynależności zawijających do polskich portów w zakresie wymagań określonych w umowach międzynarodowych i przepisach prawa Unii Europejskiej dotyczących:
+Art. 50 ust. 1 pkt 3 lit. a | bezpieczeństwa żeglugi,
+Art. 50 ust. 1 pkt 3 lit. b | składu i kwalifikacji załóg,
+Art. 50 ust. 1 pkt 3 lit. c | ochrony środowiska,
+Art. 50 ust. 1 pkt 3 lit. d | bezpieczeństwa i higieny pracy oraz warunków sanitarno-bytowych.
+Art. 50 ust. 2 | Kontroli, o której mowa w ust. 1 pkt 2, nie podlegają jednostki pływające Marynarki Wojennej, Straży Granicznej i Policji.
+Art. 50 ust. 3 | Kontroli, o której mowa w ust. 1 pkt 3, nie podlegają:
+Art. 50 ust. 3 pkt 1 | okręty wojenne i jednostki pomocnicze;
+Art. 50 ust. 3 pkt 2 | statki rybackie;
+Art. 50 ust. 3 pkt 3 | statki drewniane o prostej konstrukcji;
+Art. 50 ust. 3 pkt 4 | statki specjalnej służby państwowej nieużywane do celów handlowych oraz
+Art. 50 ust. 3 pkt 5 | statki rekreacyjne lub sportowe nieużywane do celów handlowych.
+Art. 50 ust. 4 | Określone w ust. 1 pkt 1 uprawnienia inspekcja morska może realizować we współdziałaniu ze Strażą Graniczną, przy użyciu jej sił i środków, a w razie konieczności także w porozumieniu z Marynarką Wojenną.
+Art. 50 ust. 5 | W przypadku nieobecności inspektora inspekcji morskiej na pokładzie jednostki pływającej Straży Granicznej, Straż Graniczna może samodzielnie realizować uprawnienia określone w ust. 1 pkt 1 w imieniu terenowego organu administracji morskiej.
+Art. 50 ust. 6 | Przekazanie Straży Granicznej środków posiadanych przez urzędy morskie do realizacji uprawnień określonych w ust. 1 pkt 1 nastąpi w drodze porozumienia ministrów właściwych do spraw gospodarki morskiej i spraw wewnętrznych.
+Art. 50 ust. 7 | W przypadkach, o których mowa w ust. 5, uprawnienia inspektora inspekcji morskiej, określone w art. 51 ust. 1 i art. 52 ust. 1, przysługują odpowiednio dowódcom jednostek pływających Straży Granicznej.
Art. 51 | W czasie wykonywania czynności służbowych inspektor inspekcji morskiej, zwany dalej „inspektorem”, jest uprawniony do:
Art. 51 pkt 1 | kontroli dokumentów zezwalających na uprawianie rybołówstwa morskiego lub innej działalności na polskich obszarach morskich;
Art. 51 pkt 2 | (skreślony);
@@ -204,6 +286,7 @@
Art. 51 pkt 4 lit. a | zatrzymania dokumentów, o których mowa w pkt 1,
Art. 51 pkt 4 lit. b | (skreślona),
Art. 51 pkt 4 lit. c | sprawdzenia pomieszczeń statku.
+Art. 51 ust. 2 | Inspektor inspekcji bandery oraz inspektor inspekcji portu w czasie wykonywania czynności służbowych mających na celu stwierdzenie, czy statek spełnia wymagania określone w art. 50 ust. 1 pkt 2 lub 3, są uprawnieni do kontroli dokumentów potwierdzających spełnienie tych wymagań, a także do sprawdzenia ogólnego stanu technicznego statku, łącznie z warunkami sanitarno-bytowymi. Przepisy ust. 1 oraz art. 52-54 stosuje się odpowiednio.
Art. 52 ust. 1 | Jeżeli zachodzi uzasadnione podejrzenie naruszenia przepisów ustawy, inspektor może skontrolować obcy statek znajdujący się w polskich obszarach morskich i zmusić go do zawinięcia do wskazanego portu, przy zastosowaniu wszelkich niezbędnych środków.
Art. 52 ust. 2 | O zatrzymaniu i doprowadzeniu obcego statku do portu polskiego terenowy organ administracji morskiej zawiadamia niezwłocznie właściwy organ państwa bandery statku.
Art. 52 ust. 3 | Kontrolę w zakresie ochrony środowiska morskiego przed zanieczyszczeniem ze statków reguluje odrębna ustawa.
@@ -247,6 +330,7 @@
Art. 56 pkt 16 | wykracza przeciwko obowiązkowi przedstawiania statku do pomiaru,
Art. 56 pkt 17 | wykracza przeciwko obowiązkowi zgłoszenia statku lub okoliczności podlegającej wpisowi do rejestru okrętowego albo do rejestracji w urzędzie morskim,
Art. 56 pkt 18 | wykracza przeciwko obowiązkowi umieszczania na statku oznaczenia nazwy i portu macierzystego
+Art. 56 pkt 19 | przeszukuje wraki statków lub ich pozostałości bez wymaganego pozwolenia albo nie stosuje się do warunków określonych w pozwoleniu
Art. 56 | - podlega karze pieniężnej do wysokości nieprzekraczającej dwudziestokrotnego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce uspołecznionej za rok poprzedzający, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego.
Art. 57 ust. 1 | Kary pieniężne, o których mowa w art. 55 i 56, wymierza dyrektor urzędu morskiego w formie decyzji administracyjnej.
Art. 57 ust. 2 | Od decyzji, o której mowa w ust. 1, przysługuje odwołanie do Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej.