--- a/DU/1961/320 Dz.U. 2004 nr 62 poz. 575 (2004-05-15)
+++ b/DU/1961/320 Dz.U. 2007 nr 176 poz. 1238 (2007-10-10)
@@ -17,10 +17,13 @@
 Art. 2 ust. 1 | Izby morskie rozpoznają wypadki morskie:
 Art. 2 ust. 1 pkt 1 | statków o polskiej przynależności,
 Art. 2 ust. 1 pkt 2 | statków o obcej przynależności, jeżeli wypadek nastąpił na polskich morskich wodach wewnętrznych lub polskim morzu terytorialnym albo jeżeli z wnioskiem o wszczęcie postępowania wystąpił armator lub kapitan takiego statku.
+Art. 2 ust. 1a | Izby morskie rozpatrują również sprawy wypadków morskich promów pasażerskich typu ro-ro oraz szybkich statków pasażerskich, jeżeli wypadek nastąpił na obszarze innym niż polskie wody wewnętrzne lub polskie morze terytorialne, w przypadku gdy ostatnim portem zawinięcia statku był port Rzeczypospolitej Polskiej.
 Art. 2 ust. 2 | Sprawy wypadków morskich, w których uczestniczyły jednostki pływające Marynarki Wojennej, Straży Granicznej lub Policji, izby morskie rozpoznają, w odniesieniu do tych jednostek, za zgodą Dowódcy Marynarki Wojennej, Komendanta Głównego Straży Granicznej lub Komendanta Głównego Policji.
 Art. 3 | Sprawy należące do właściwości izb morskich rozpoznają:
 Art. 3 pkt 1 | w pierwszej instancji - Izba Morska w Gdańsku i Izba Morska w Szczecinie,
 Art. 3 pkt 2 | w drugiej instancji - Odwoławcza Izba Morska.
+Art. 3a ust. 1 | Ilekroć w ustawie jest mowa o szybkim statku pasażerskim należy przez to rozumieć statek określony w prawidle 1 rozdziału X Konwencji SOLAS, przewożący więcej niż 12 pasażerów; szybkim statkiem pasażerskim nie jest uprawiający pasażerską żeglugę krajową statek pasażerski klasy B, C lub D, którego wyporność na projektowej wodnicy pływania jest mniejsza od 500 m³, a maksymalna prędkość jest niższa niż 20 węzłów.
+Art. 3a ust. 2 | Ilekroć w ustawie jest mowa o promie pasażerskim typu ro-ro, należy przez to rozumieć prom pasażerski typu ro-ro, o którym mowa w art. 5 pkt 1a ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o bezpieczeństwie morskim (Dz. U. z 2006 r. Nr 99, poz. 693 oraz z 2007 r. Nr 107, poz. 732 i Nr 176, poz. 1238).
 Art. 4 | Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, terytorialny zakres działania izb morskich, uwzględniając podział terytorialny państwa.
 Art. 5 ust. 1 | Do rozpoznania sprawy w pierwszej instancji miejscowo właściwa jest izba morska, w której okręgu:
 Art. 5 ust. 1 pkt 1 | znalazł się statek lub jego załoga po wypadku,
@@ -82,13 +85,25 @@
 Art. 22 ust. 2 pkt 1 | statek zatonął, zaginął, został opuszczony lub w inny sposób utracony,
 Art. 22 ust. 2 pkt 2 | w wypadku morskim nastąpiło zaginięcie, śmierć albo ciężki uszczerbek na zdrowiu człowieka, a także narażenie na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia lub ciężkiego uszczerbku na zdrowiu,
 Art. 22 ust. 2 pkt 3 | izba morska uzna, że interes publiczny wymaga rozpoznania sprawy.
+Art. 22a | W przypadku wszczęcia postępowania z urzędu, w postępowaniu mogą uczestniczyć przedstawiciele istotnie zainteresowanych państw, o których mowa w art. 24a, jeżeli w wypadku uczestniczył prom pasażerski typu ro-ro lub szybki statek pasażerski.
 Art. 23 ust. 1 | Izba morska może, po wypowiedzeniu się delegata, odmówić wszczęcia postępowania lub wszczęte postępowanie umorzyć, jeżeli rozpoznanie sprawy byłoby niecelowe ze względu na brak interesu publicznego.
 Art. 23 ust. 2 | W sprawach, w których wszczęcie postępowania następuje z urzędu, odmowa wszczęcia i umorzenie postępowania wymaga zgody delegata.
 Art. 23 ust. 3 | Postanowienie o odmowie wszczęcia lub o umorzeniu postępowania doręcza się delegatowi oraz zainteresowanemu, który wniósł o rozpoznanie sprawy.
 Art. 23 ust. 4 | W sprawach określonych w art. 15 ust. 4 uprawnienia delegata wynikające z przepisów ust. 1-3 przysługują odpowiednio technicznemu inspektorowi pracy.
 Art. 24 | Zainteresowani są w każdym razie armator i kapitan statku, którego dotyczy wypadek morski, oraz osoby podejrzane o zawinienie wypadku morskiego lub o błędne zachowanie, które przyczyniło się do wypadku.
+Art. 24a ust. 1 | Za istotnie zainteresowane wypadkiem morskim promu pasażerskiego typu ro-ro lub szybkiego statku pasażerskiego uznaje się państwo członkowskie Unii Europejskiej lub państwo członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronę umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym:
+Art. 24a ust. 1 pkt 1 | bandery statku objętego dochodzeniem,
+Art. 24a ust. 1 pkt 2 | na którego morzu terytorialnym doszło do wypadku,
+Art. 24a ust. 1 pkt 3 | którego stan środowiska naturalnego, także w obszarach, nad którymi państwo to sprawuje jurysdykcję, doznał szkody lub był zagrożony w wyniku wypadku morskiego,
+Art. 24a ust. 1 pkt 4 | które, także w odniesieniu do sztucznych wysp, konstrukcji i urządzeń, nad którymi państwo to sprawuje jurysdykcję, doznało szkody lub było zagrożone szkodą w wyniku wypadku morskiego,
+Art. 24a ust. 1 pkt 5 | którego obywatele ponieśli śmierć lub doznali poważnych obrażeń w wyniku wypadku morskiego,
+Art. 24a ust. 1 pkt 6 | dysponujące istotnymi informacjami, które mogą zostać wykorzystane w dochodzeniu.
+Art. 24a ust. 2 | Za istotnie zainteresowane wypadkiem morskim promu pasażerskiego typu ro-ro lub szybkiego statku pasażerskiego uznaje się także państwo członkowskie Unii Europejskiej lub państwo członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronę umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym z innych powodów, niż wymienione w ust. 1, mające w dochodzeniu interes, uznany za istotny przez izbę morską.
 Art. 25 ust. 1 | Zainteresowany ma prawo korzystać w każdym stanie sprawy z pomocy wybranego przez siebie pełnomocnika.
 Art. 25 ust. 2 | Pełnomocnikiem może być adwokat, radca prawny, pracownik zainteresowanego, członek związku lub stowarzyszenia zawodowego zrzeszającego osoby posiadające kwalifikacje zawodowe w żegludze morskiej.
+Art. 25a ust. 1 | W dochodzeniu prowadzonym w sprawie wypadku morskiego promu pasażerskiego typu ro-ro lub szybkiego statku pasażerskiego mogą wziąć udział przedstawiciele istotnie zainteresowanych państw, o których mowa w art. 24a.
+Art. 25a ust. 2 | W uzasadnionych przypadkach izba morska może przyznać państwu istotnie zainteresowanemu, o którym mowa w art. 24a, wiodącą rolę w prowadzeniu dochodzenia w sprawie wypadku, o którym mowa w ust. 1, lub umożliwić prowadzenie odrębnego dochodzenia w sprawie tego wypadku.
+Art. 25a ust. 3 | Za państwo wiodące w dochodzeniu w sprawie wypadku, o którym mowa w ust. 1, uznaje się państwo członkowskie Unii Europejskiej lub państwo członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronę umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, które w uzgodnieniu z innymi istotnie zainteresowanymi państwami, o których mowa w art. 24a, wzięło na siebie odpowiedzialność za jego prowadzenie.
 Art. 26 ust. 1 | Jeżeli izbie morskiej wiadomo, że w sprawie rozpoznawanego przez nią wypadku morskiego wszczęto postępowanie karne, izba morska zawiadamia sąd lub prokuratora o toczącym się przed izbą postępowaniu.
 Art. 26 ust. 2 | Izba morska może zawiesić postępowanie, jeżeli wyniki postępowania karnego mogą mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy.
 Art. 26 ust. 3 | Na postanowienie o zawieszeniu lub odmowie zawieszenia postępowania służy zażalenie.
@@ -96,6 +111,17 @@
 Art. 27 ust. 2 | Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej określi, w drodze rozporządzenia, obowiązki kapitanatów (bosmanatów) portów w zakresie prowadzenia dochodzeń w sprawach wypadków morskich w celu wyjaśnienia wszystkich okoliczności wypadku.
 Art. 28 ust. 1 | Dochodzenie ma na celu wyjaśnienie przebiegu, przyczyn i okoliczności wypadku morskiego przez zebranie potrzebnych wiadomości i utrwalenie śladów i dowodów.
 Art. 28 ust. 2 | Armator i kapitan statku obowiązani są na wezwanie izby morskiej udzielić wyjaśnień o statku, w szczególności o składzie jego załogi, miejscu pobytu statku i członków załogi lub o terminach przybycia statku do polskiego portu i o wysokości szkody, oraz przedłożyć izbie użyte w danej podróży mapy morskie, dzienniki i inne dokumenty potrzebne do wyjaśnienia okoliczności wypadku.
+Art. 28a ust. 1 | W przypadku, o którym mowa w art. 2 ust. 1a, sporządza się raport z dochodzenia w sprawie wypadku morskiego.
+Art. 28a ust. 2 | Raport, o którym mowa w ust. 1, powinien zawierać w szczególności:
+Art. 28a ust. 2 pkt 1 | omówienie podstawowych faktów związanych z wypadkiem, wskazujące, czy w jego wyniku miała miejsce śmierć człowieka, obrażenia ciała lub zanieczyszczenie środowiska,
+Art. 28a ust. 2 pkt 2 | określenie państwa bandery oraz oznaczenie właściciela lub armatora statku, oraz oznaczenie instytucji klasyfikacyjnej sprawującej nadzór nad statkiem,
+Art. 28a ust. 2 pkt 3 | szczegółowe wymiary statków, które brały udział w wypadku,
+Art. 28a ust. 2 pkt 4 | dane dotyczące silników głównych i pomocniczych statków, które brały udział w wypadku,
+Art. 28a ust. 2 pkt 5 | dane dotyczące wieku pracowników, posiadanych przez nich dyplomów i świadectw oraz liczbę stanowisk i staż pracy na danym stanowisku,
+Art. 28a ust. 2 pkt 6 | opis procedur bezpieczeństwa na statkach, które brały udział w wypadku,
+Art. 28a ust. 2 pkt 7 | szczegółowy opis okoliczności, w jakich wydarzył się wypadek,
+Art. 28a ust. 2 pkt 8 | ustalenie czynników, które stanowiły przyczynę wystąpienia wypadku, oraz wnioski zgodnie z wymaganiami bazy danych wypadków Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Morskiego,
+Art. 28a ust. 2 pkt 9 | zalecenia mające na celu zapobieganie podobnym wypadkom w przyszłości, o ile jest to możliwe.
 Art. 29 ust. 1 | Jeżeli przewodniczący izby morskiej uzna, że dochodzenie dostarczyło podstaw do przeprowadzenia rozprawy, wyznacza termin rozprawy, zawiadamia o nim delegata i w miarę możności znanych izbie zainteresowanych oraz urządza wezwanie świadków, a w razie potrzeby biegłych i tłumaczy.
 Art. 29 ust. 2 | Jeżeli sprawa dotyczy wypadku określonego w art. 15 ust. 4, przewodniczący izby morskiej zawiadamia również technicznego inspektora pracy.
 Art. 29 ust. 3 | Niestawiennictwo delegata, technicznego inspektora pracy lub zainteresowanego nie wstrzymuje rozpoznania sprawy, chyba że izba morska uzna obecność ich na rozprawie za niezbędną.
@@ -132,6 +158,7 @@
 Art. 38 pkt 3 | w razie potrzeby, zalecenie podjęcia środków zmierzających do zapewnienia bezpieczeństwa żeglugi i zapobiegania wypadkom morskim,
 Art. 38 pkt 4 | przytoczenie okoliczności, które izba morska miała na względzie przy zastosowaniu środka, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lub 2.
 Art. 39 | Orzeczenie wraz z uzasadnieniem doręcza się ministrowi właściwemu do spraw gospodarki morskiej, delegatowi oraz zainteresowanemu, a w sprawach określonych w art. 15 ust. 4 również państwowemu inspektorowi pracy.
+Art. 39a | Po zakończeniu rozprawy, raport z dochodzenia doręcza się ministrowi właściwemu do spraw gospodarki morskiej oraz publikuje się na stronie internetowej izby morskiej. O publikacji raportu minister właściwy do spraw gospodarki morskiej powiadamia Europejską Agencję Bezpieczeństwa Morskiego.
 Art. 40 ust. 1 | Od orzeczenia wydanego w pierwszej instancji służy odwołanie.
 Art. 40 ust. 2 | Na postanowienia i zarządzenia izby morskiej zamykające drogę do wydania orzeczenia służy zażalenie. Ponadto zażalenie służy tylko w przypadkach przewidzianych w ustawie.
 Art. 40 ust. 3 | Termin do wniesienia odwołania wynosi 14 dni, a do wniesienia zażalenia 7 dni od dnia doręczenia orzeczenia lub postanowienia z uzasadnieniem.